Λοιπόν, μαζευτείτε όλοι. Ο Κάντιμαν είναι εδώ.
Τι καραμέλα θέλετε; Γλυκιά σοκολάτα;
Σοκολάτα με βύνη;
Τσίχλα, ό,τι θέλετε
Ήρθατε στον κατάλληλο άνθρωπο, Γιατί είμαι ο Κάντιμαν
Ποιος μπορεί να πάρει την ανατολή;
Να την πασπαλίσει με δροσιά;
Ο Κάντιμαν
Ο Κάντιμαν μπορεί
Γιατί τη γεμίζει με αγάπη Και κάνει τον κόσμο νόστιμο
Κάνει τον κόσμο νόστιμο
Ποιος μπορεί να πάρει Ένα ουράνιο τόξο;
Να το τυλίξει σ' έναν αναστεναγμό;
Να το βουτήξει στον ήλιο Και να φτιάξει λεμονόπιτα;
Ο Κάντιμαν
Ο Κάντιμαν μπορεί
Γιατί τη γεμίζει με αγάπη Και κάνει τον κόσμο νόστιμο
Συλλαμβάνεσαι.
Πέσε στα γόνατα.
Δεν έκανα τίποτα.
Να βλέπουμε τα χέρια σου.
Σου είπα να βγάλεις έξω τη μπουγάδα, Ουίλιαμ.
- Πού πας, Μπίλι; - Στο πλυντήριο.
- Μπορείς να πάρεις και τη δική μου; - Όχι.
Εύχομαι ο Σέρμαν να σε πιάσει.
ΚΑΜΠΡΙΝΙ ΓΚΡΙΝ 1977
Εάν τον δεις, ενημέρωσέ μας.
Δε θέλουμε να τρομάξει κι άλλα παιδιά, εντάξει;
ΜΗΠΩΣ ΕΙΔΑΤΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ;
Κι αυτό είναι το απαίσιο. Τα κακόμοιρα...
Τον αναζητούν ακόμα.
Μη βγεις έξω όταν νυχτώσει.
Αυτό είπα κι εγώ...
ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ
Ύποπτοι θόρυβοι εντός του κτιρίου. Θα το ελέγξουμε.
Κ Α Ν Τ Ι Μ Α Ν
- Έχεις άγχος; - Τι;
Κάνεις αυτό με τα χέρια σου και το μπουκάλι.
- Είσαι νευρικός; - Όχι, όχι.
- Κι όμως. - Εσύ είσαι;
Όχι, θέλω να γίνουμε φίλοι με την αδελφή σου.
Πώς το βλέπεις αυτό;
Μια χαρά.
Τι κρασί είναι; Γουόλγκριν; Ρόθτσαϊλντ;
Έχουμε μοσχάτο στο ψυγείο, εάν σου αρέσει περισσότερο.
Μάλλον το πήραν απ' το e-food.
Είναι δικός σου αυτός;
Ναι. Πολύ παλαιό κομμάτι.
Δεν του αρέσει που τον κρεμάω.
- Κάποια στιγμή, πρέπει να προχωρήσεις. - Ναι, μόνο που δεν το έχεις κάνει.
Έχεις ζωγραφίσει έναν πίνακα, μέσα σε δύο χρόνια;
Είσαι η μούσα μου, Τρόι, και δε σε βλέπω συχνά.
Θεέ μου, σταμάτα επιτέλους. Το παρακάνεις.
- Παλιόπαιδο... - ʼσ' το ν' αναπνεύσει.
- Είναι χολωμένος γιατί δε μεσολάβησε. - Δεν είναι ολοφάνερο;
Τραγικό. Πώς το ανέχεσαι;
Όχι, γλυκέ μου. Δεν έχεις ιδέα από τα ακίνητα του Σικάγο.
Πρέπει να του αρέσεις πολύ, γιατί σου μοστράρει τον κώλο του.
- Αυτό δεν κάνει πάντα; - Πλήρωσες πολλά, Μπρι.
Δε μετράει μόνο το εσωτερικό.
- Είναι κοντά στη γκαλερί. - Πολύ πρακτικό.
- Και πού 'ναι το πρόβλημα; - Πουθενά.
Της έχω πει πολλές φορές ότι η γειτονιά είναι στοιχειωμένη.
- Παντού τα ίδια είναι. - Μην αρχίζεις, Τρόι.
Γιατί να επιλέξεις ένα μέρος που λεγόταν η Γκρίζα Κοιλάδα;
Και μετά, η Μικρή Κόλαση. Πώς το έλεγαν; Το Σοκάκι της Μάχης;
- Τώρα πώς λέγεται; - Καμπρίνι-Γκριν.
Ήταν μια φτωχογειτονιά.
Οικονομικές οικίες, σε μία κακόφημη περιοχή.
Δε φαίνεται.
Γιατί την κατεδάφισαν και την ανέπλασαν εξ αρχής.
Οι λευκοί έχτισαν το γκέτο και το έριξαν όταν κατάλαβαν ότι το έχτισαν.
- Χωρίς παρεξήγηση. - Κανένα πρόβλημα.
ʼδραξαν την ευκαιρία να το κάνουν βιώσιμο.
Εγώ θα μπορούσα καλύτερα.
Έτσι έλεγαν στον κόσμο,
μετακινώντας τους από μέρος σε μέρος, αλλά εν τέλει το κατεδάφιζαν,
για να εκμεταλλευτούν την περιοχή.
Όπως ακριβώς εδώ.
Θέλετε να ακούσετε μία τρομακτική ιστορία;
- Όχι. - Πολύ αργά.
Μα είπα "όχι"...
Τρόι...
Θεέ μου.
Σοβαρά τώρα;
Ελπίζω ν' αξίζει τον κόπο.
Αυτή είναι η ιστορία
μίας γυναίκας, της Έλεν Λάιλ.
Ήταν μία λευκή, τελειόφοιτη φοιτήτρια,
που έκανε διατριβή με θέμα τους αστικούς θρύλους της περιοχής.
Για την έρευνά της επισκέφθηκε την περιοχή αρκετές φορές.
Έκανε ερωτήσεις, τραβούσε φωτογραφίες των γκραφίτι και των ανθρώπων.
Και μετά,
μία μέρα,
απλώς
τρελάθηκε.
Αποκεφάλισε ένα Ροτβάιλερ.
Όταν έφτασε η Αστυνομία,
βρισκόταν σ' ένα διαμέρισμα, διαγράφοντας αγγέλους σε λίμνη αίματος.
Μαλακίες.
- Τρόι, πού το άκουσες; - Σκότωσε ένα Ροτβάιλερ;
- Είναι υπερβολή, ακόμα και για 'σένα. - Υπάρχουν άρθρα. Ψάξτε το.
Οι Αρχές τη συλλαμβάνουν, αλλά εκείνη το σκάει αμέσως.
Αφηνιάζει εντελώς,
κι αφήνει πίσω της σωρό πτωμάτων, και μετά
απήχθη το μωρό ενός απ' τους κατοίκους.
Η μητέρα είναι απαρηγόρητη. Όλοι ψάχνουν γι' αυτό, αλλά τίποτα.
Τη νύχτα της ετήσιας πυράς,
με όλους τους κατοίκους του Καμπρίνι να παρακολουθούν, καταφθάνει η Έλεν
με το εξιλαστήριο θύμα.
Με το μωρό στην αγκαλιά της, έτρεξε προς την πυρά, αλλά την πρόλαβαν.
Λένε ότι ήταν σε κατάσταση φυγής, αντιδρούσε στα τυφλά.
Όμως απελευθέρωσαν το μωρό.
Καθώς όλοι ασχολούνταν με το μωρό,
η Έλεν σηκώνεται, και βαδίζει μες στη φωτιά.
Σε αυτό το σημείο, πεθαίνει.
Καίγεται μέχρι θανάτου, καταμεσής του οικισμού.
Το ροζέ μου είναι ακόμα στην κατάψυξη;
Δε θέλεις το μοσχάτο;
Το μοσχάτο είναι κρασί επιδορπίου.
- Αντίο, Μπρι-Μπρι. - Σ' αγαπώ.
- Χάρηκα πολύ. - ʼντονι, ζωγράφισε κάτι.
Μέχρι πότε θα σε στηρίζει οικονομικά η αδελφή μου;
ʼσε τα βαράκια και πιάσε τα πινέλα.
Τρόι...
Έχει πλάκα.
Είναι γελοίος.
Κι όμως έχει δίκιο.
Χαίρομαι που ο Τρόι έχει σχέση με κάποιον φυσιολογικό.
Με εξουθένωναν όλοι αυτοί οι Ευρωπαίοι σχεδιαστές μόδας.
Με ακούς;
Τι ώρα φτάνει αύριο ο Κλάιβ;
10:00 π.μ.
Είσαι ευχαριστημένος με αυτά που θα παρουσιάσεις;
Έτσι νομίζω.
Πιθανόν κάποια να του αρέσουν.
Εντάξει.
Τελικά, το σκότωσε το Ροτβάιλερ.
Να πάρει.
Δε με νοιάζει.
Δε θα φρικάρω στο νέο μου διαμέρισμα, πριν πέσω για ύπνο.
Το νέο σου διαμέρισμα προστατεύεται από τα φαντάσματα.
- Ήταν στην ιστοσελίδα της Ζίλοου. - Το νέο "μας" διαμέρισμα.
Συγγνώμη...
Για έλα 'δώ.
Ποιος είσαι τελικά, φίλε;
Τι να σου πω...
Αυτός είναι ο ʼντονι ΜακΚόι, πριν δύο χρόνια.
Θέλω τον ʼντονι ΜακΚόι του μέλλοντος.
Τη Μαύρη Ελπίδα της μελλοντικής καλλιτεχνικής σκηνής του Σικάγο.
Αυτός είναι ο τύπος που του παραχώρησα σόλο επίδειξη μετά την αποφοίτηση.
Δε θέλω να σε αντικαταστήσω στην καλοκαιρινή επίδειξη,
αλλά είσαι ο μόνος που δε μου έχει δείξει τι θα παρουσιάσω.
- Κάτι ετοιμάζω. - Βούτα βαθιά στο παρελθόν σου, φίλε.
Σκέφτομαι να κάνω κάτι σχετικά με τις φτωχογειτονιές.
- Και πώς η λευκή κυριαρχία... - Οι λευκοί, δηλαδή.
Πώς έχτισαν αυτούς τους παραμελημένους χώρους των κοινοτήτων των εγχρώμων.
- Κυρίως των μαύρων. - Όπως από εκεί που κατάγεσαι.
Ναι, το Μπρόνζβιλ.
Η Νότια Πλευρά. Το έχουν ξαναδεί το έργο.
Ή το Καμπρίνι-Γκριν.
- Πεινάω. - Κι εγώ.
Αντίο, μωρό μου.
- Μην ξεχάσεις τη μαμά σου απόψε. - Στις 19:00.
Αντίο.
ΚΑΜΠΡΙΝΙ-ΓΚΡΙΝ ΤΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ
ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΞΥΣΤΕΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΗΚΑΝ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ
ΠΥΡΑ, ΕΛΕΝ ΛΑΪΛ
Η ΕΛΕΝ ΛΑΪΛ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΠΥΡΑ
ΤΟ ΝΕO ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟ
Δεν έρχονταν σχεδόν ποτέ σε αυτά τα μέρη, στο παρελθόν.
Εκτός κι αν έπρεπε να συλλάβουν κάποιον.
Όμως, έχει περάσει πολύς καιρός από τότε.
Τώρα, δε λένε να ξεκολλήσουν.
Τα βράδια, τη στήνουν στα όρια της συνοικίας.
Ένα περιπολικό σε κάθε πλευρά του τετραγώνου.
Μας κρατούν ασφαλείς
ή μας κρατούν μαντρωμένους.
Μένεις καιρό εδώ;
Ναι, πριν πέσουν οι ουρανοξύστες.
Γουίλιαμ, Γουίλιαμ Μπερκ.
ʼντονι ΜακΚόι.
Θέλεις βοήθεια;
Σπίτι μου, σπιτάκι μου.
Όσο περισσότερο αλλάζουν τα πράγματα, τόσο παραμένουν το ίδιο.
Πώς είσαι, αδελφέ;
Ρώτα τους λευκούς τριγύρω για το "Κορίτσι Χ", τη Νταντρέλ Ντέιβις.
Απλανή βλέμματα.
Μια λευκή πεθαίνει στο γκέτο, και η ιστορία ζει για πάντα.
Μάλλον είναι καλή ιστορία.
Σε πειράζει να κρατώ σημειώσεις;
Σε βάζει σε σκέψεις για το πώς μπορεί κάποιος να τρελαθεί.
Η Έλεν Λάιλ, ήρθε εδώ ψάχνοντας για τον Κάντιμαν.
Αν με ρωτήσεις, θα σου πω ότι τον βρήκε.
Τι είναι ο Κάντιμαν;
Για 'μένα, ο Κάντιμαν ήταν ένας τύπος που τον έλεγαν Σέρμαν Φιλντς.
Είχε έναν γάντζο αντί για χέρι. Κλασικός τύπος του γκέτο.
Όταν ήμουν παιδί, στεκόταν εκεί και μοίραζε γλυκά.
Κάποια μέρα του Οκτώβρη,
ένα ξυράφι βρέθηκε σε μια καραμέλα ενός μικρού λευκού κοριτσιού.
Ήρθε η Αστυνομία ψάχνοντας τον Σέρμαν, αλλά ο Σέρμαν είχε εξαφανιστεί.
Όμως μια μέρα, τον είδα αυτοπροσώπως.
Κρυβόταν μέσα στους τοίχους.
Ακούσαμε ύποπτο θόρυβο...
Τότε αντίκρισα το πραγματικό πρόσωπο του φόβου.
Πάμε, πάμε.
ʼντε, πάμε, προχώρα.
Βιαστείτε. Πάμε.
Από 'δώ.
Φύγε από 'δώ. Προχώρα.
Του την έπεσαν.
Τον σκότωσαν επιτόπου.
Τι εμφανίζεται μερικές εβδομάδες αργότερα;
Περισσότερες λεπίδες, σε περισσότερες καραμέλες.
Τότε καταλάβαμε ότι ο Σέρμαν ήταν αθώος.
Ακίνδυνος.
Δεν ήταν η τελευταία φορά που τον είδαμε.
Δεν ξέρω τι να σου πω.
Η Μπεσώ, αποχώρησε από την επίδειξή μου.
Σ' το έχω πει εδώ και μήνες να τη βάλεις σε απεξάρτηση.
Διόρθωσέ το.
Δεν ξέρω, δεν είναι δικό μου λάθος.
Τι αφορά;
Εντάξει.
Πολύ καλά.
Τι συμβαίνει;
- Ξέχασες τη μητέρα σου. - Να πάρει. Συγγνώμη.
Πάρε τη γυναίκα ένα τηλέφωνο.
- Αύριο. - Το ίδιο είπες και χθες.
Είναι ωραίο που θέλει να σε δει. Δεν έχουν όλοι αυτό το προνόμιο.
Είναι καλά;
Υπονόησε ότι σου δίνω χρήματα για να μην την επισκεφθείς.
Οπότε, μία απ' τα ίδια.
- Σταμάτα. - Υπέροχα.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
- Πρέπει να έρθω επάνω; - Μείνε εκεί που είσαι.
Εντάξει, λοιπόν.
Το πρόσωπο του Σέρμαν χτυπήθηκε τόσο πολύ, που έγινε αγνώριστο,
και κάπου εδώ ξεκινά η ιστορία.
Τότε άρχισαν να τον βλέπουν στο Καμπρίνι.
Η φήμη ότι θα έρθει να σε πάρει.
Συν τω χρόνω, το όνομά του χάνεται, και έγινε απλά ο Κάντιμαν.
Τι λες;
Λοιπόν,
πρόκειται για μία κυριολεκτική προσέγγιση.
Δεν αφήνει περιθώρια στον θεατή για αποσυμβολισμό.
Κινείσαι από τον συμβολισμό της βίας στην πραγματική απεικόνισή της.
Εντάξει, αλλά πώς σε κάνει να νιώθεις;
Είναι
επώδυνο.
Αισθάνομαι ότι έχω δημιουργήσει επαφή. Ποτέ δεν ήμουν τόσο ξεκάθαρος.
Είναι σαν να ξέρω επακριβώς ποιος είναι ο στόχος μου πλέον.
Αυτό είναι υπέροχο, μωρό μου.
- Κι είμαι σίγουρος ότι ο Κλάιβ... - Υπάρχει κάτι ακόμα.
Ο θρύλος λέει ότι αν πεις το όνομά του πέντε φορές, καθώς κοιτάς τον καθρέπτη,
εμφανίζεται στην αντανάκλαση και σε σκοτώνει.
Κι έτσι, σκέφτηκα
ότι θα μπορούσαμε να...
Τι σκέφτηκες;
Να τον καλέσουμε...
Με την καμία.
Όχι.
Κάντιμαν.
ʼντονι...
- Κάντιμαν. - Όχι, ʼντονι.
- Κάντιμαν. - Σταμάτα.
Εντάξει.
- Μην τυχόν και το πεις ξανά. - Καλά, εντάξει.
- Κάντιμαν... - Σταμάτα να χαζολογείς, ʼντονι.
Σταμάτα, σταμάτα.
Τι έπαθε το χέρι σου;
- Με τσίμπησε μέλισσα. - Αλήθεια;
Ναι, και πονάει.
Έτσι φαίνεται.
- Φίλησέ το. - Πάρε δρόμο.
Βοήθεια, βοήθεια.
ΠΕΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ, 2019 ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ, ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ, ΛΑΔΙ ΣΕ ΚΑΜΒΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΕΙΣ ΤΟΝ "ΚΑΝΤΙΜΑΝ" ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ
ΚΑΙ ΠΕΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ 5 ΦΟΡΕΣ
- Μπορούμε να φύγουμε. - Επιτέλους.
Πέρυσι, κάναμε ένα ατομικό σεπαρέ του Τζέιμσον, στο Φριζ Λ.Α.
Πρωτοφανής δουλειά. Αυτές είναι συναφείς δουλειές του,
αλλά εδώ πλέον αναπαράγει και ανακυκλώνει αρχειακό υλικό.
Αφιερώστε του χρόνο.
Φοβερή αλλαγή σε σχέση με προηγούμενες δουλειές σου.
Παρακαλώ, ανοίξτε το.
Προσπαθώ να ευθυγραμμίσω τις χρονικές στιγμές, που συνυπάρχουν στον χώρο.
Η ιδέα είναι να συντονίσω την τραγωδία
σε μία εστιασμένη γενεαλογία που καταλήγει στο παρόν.
Μπριάνα, πες στο αγόρι σου να μη μονοπωλεί την κριτικό.
Είναι ένα ολόκληρο σετ.
Ναι, το ξέρω, το άκουσα. Είναι περίπλοκο.
Η κριτικός αλληλεπιδρά με το αντικείμενο.
Ο καθρέπτης σε προσκαλεί να επιχειρήσεις να τον καλέσεις.
Δεν ξέρω γιατί στέκομαι δίπλα στο έργο μου,
λες και είμαι ένας κόπανος.
- Το έργο μιλάει από μόνο του. - Αν μιλάει λέει;
Μιλάει με αναμενόμενα διδακτικά κλισέ
για τη βία που ασκεί στο περιβάλλον ο κύκλος της ανάπλασης.
Αλλά το είδος σου είναι οι πραγματικοί πρωτοπόροι αυτού του κύκλου, να ξέρεις.
Πώς είπατε;
Οι καλλιτέχνες.
Οι καλλιτέχνες επισκέπτονται αποδυναμωμένες γειτονιές
κι αναζητούν φθηνό νοίκι για να τσιλιμπουρδίζουν,
δίχως το δυσβάσταχτο βάρος μιας καθημερινής εργασίας.
Θα πάρω κι άλλο ποτό.
- Λες να το δοκιμάσουμε; - Ποιο;
Να καλέσουμε τον Κάντιμαν.
Μπα... Οι μαύροι δεν έχουν ανάγκη τέτοιες βλακείες.
- Έλα τώρα, ανοησίες. - Δεν είμαστε στη Νέα Ορλεάνη.
Στο Σικάγο, αφορά μόνο τους λευκούς.
- Κάντιμαν. Κάντιμαν. - Βούλωσ' το. Σταμάτα.
- Κάντιμαν. - Σταμάτα.
Το οφείλω στη Μπριάνα.
Με σύστησε στη Θέλμα Γκόλντεν πριν τρία χρόνια.
Ακόμα μου χρωστάς.
Και...
Τόνι, σωστά;
Λατρεύω την Παρεμβατική Στρατηγική.
Η συμβατική ζωγραφική είναι τόσο ανιαρή.
Λατρεύω που έκρυψες τα αντικείμενα στην αποθήκη με τα φώτα σβηστά.
Έξυπνο.
Η δουλειά σου βασίζεται σε υλικό που ανακάλυψες; Πού βρήκες τους πίνακες;
Σε παλιατζίδικο στην έρημο;
Τους βρήκα στο στούντιό μου, εκεί που τους ζωγράφισα.
Βρε πανίβλακα.
Κι εσείς, βρωμερές ύαινες.
- Τι στον διάολο; - Πάμε. Κλάιβ, σε παρακαλώ.
Νομίζεις ότι θα ήσουν εδώ εάν δεν το έκανα για χάρη της;
Φτιάξε απόθεμα με χάπια αντισύλληψης για τις φοιτήτριές σου της πρακτικής.
Αυτό δεν ήταν αυθόρμητο. Μου το φύλαγες.
Ναι, μωρή, σ' το φύλαγα.
Δεν πειράζει. Δεν έχω πρόβλημα που με είπε "μωρή".
- Δεν πειράζει, κι εγώ φορώ δακτύλιο. - Το ξέρω.
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Το έχω ξεπεράσει.
Εάν δε μπορεί να ελέγξει τον άνδρα της...
Έχασε τον έλεγχο.
Μου είπε κανείς ευχαριστώ; Όχι.
Μου είπε κανείς συγγνώμη γι' αυτήν τη συμπεριφορά;
Φρικτή έκθεση.
Το να φέρει το αγόρι της με το ζόρι στην έκθεση, ήταν το πρώτο της λάθος.
- Το μόνο της λάθος. - Έχει ξοφλήσει.
Και φταίει μόνον αυτή γι' αυτό.
Μην ανακατεύεις τη δουλειά σου με τα γκομενικά σου.
Η αγάπη θα μας διαλύσει.
Έλεος, Τζέρικα, το καταλάβαμε. Σου αρέσει ο Τζόι Ντιβίζιον.
- Τι είναι αυτό τελικά; - Ποιο πράγμα;
Ξέρεις...
Τι λες 5 φορές μπροστά στον καθρέπτη;
Εσύ να μου πεις.
Εσύ επιμελήθηκες τη συνέντευξη Τύπου.
"Κάντιμαν."
Αλλά μην το κάνεις, εντάξει;
Δε θέλω να πεθάνεις απόψε.
Τουλάχιστον, όχι πριν
πηδηχτούμε.
- Δεν κάνεις για 'μένα. - Ξέρεις κάτι, άλλαξα γνώμη. Κάν' το.
Η Νεκροφιλία ήταν πάντα μέσα στη λίστα με τις επιθυμίες μου.
Ας το κάνουμε εδώ και τώρα.
- Όχι, ήμουν εδώ όλη μέρα. - Έλα.
- Κάντιμαν. - Σοβαρολογείς;
Σκάσε, μωρή.
Κάντιμαν.
Βλέπεις;
Τίποτα.
Χαρά στο πράγμα.
Είναι αλήθεια;
Τι διάολο;
Τι στον διάολο;
Ποιος είναι;
Τι...
στον διάολο;
Να πάρει.
Που να με πάρει. Πρέπει να κάνω γρήγορα.
Πιο γρήγορα.
Γαμώτο.
Γαμώτο, όχι.
Όχι, όχι.
Σταμάτα, σταμάτα.
Βοήθεια. Όχι. Όχι.
Βρε τους μαλάκες.
Οι φόνοι έλαβαν χώρα μετά τα εγκαίνια της έκθεσης.
Τα πτώματα βρέθηκαν μπροστά από το έργο
του ανερχόμενου αστέρα ʼντονι ΜακΚόι, με τίτλο "Πες το Όνομά μου".
Οι αξιωματικοί της Αστυνομίας λένε ότι εξετάζουν--
Πες το Όνομά μου.
Είπαν το όνομά μου.
Και του έργου μου.
Δεν ξέρω, απλά
είναι γαμάτο που το ανέφεραν.
Θέλω να πω, προφανώς...
Προφανώς... Προφανώς και είναι απαίσιο.
Σοβαρολογείς;
Κλάιβ;
Μπαμπά;
Γιατί κάθεσαι εκεί;
Βάζω στοίχημα ότι δεν ήξερες ότι ο μπαμπάς σου μπορεί να πετάξει.
Το ήξερες;
Ε, λοιπόν, μπορώ.
ʼντονι;
Είσαι καλά;
Είδα εφιάλτη.
Κι εγώ.
Τι αφορούσε;
Ποιο πράγμα;
Το όνειρο.
Θα βγω, θα βγω σε λίγο.
ʼντονι;
Δεν ξέρω τι είναι, ούτε το πώς γνωρίζατε για την ύπαρξή του,
αλλά αυτό είναι ό,τι έχουμε για την Έλεν Λάιλ.
Δεν το ήξερα. Γι' αυτό και ρώτησα.
Ορίστε, λοιπόν.
Ευχαριστώ, το εκτιμώ.
Φυσικά, ήταν καταχωρημένο στα Αληθινά Εγκλήματα.
Οι προπτυχιακοί που δουλεύουν είναι οι χειρότεροι. Είστε φοιτητής;
Κάποια από αυτά που συνέβησαν στο Καμπρίνι όλα αυτά τα χρόνια.
Η βία τόσο ακραία και τόσο παράξενη.
Είναι λες και η βία έγινε ιεροτελεστία.
Το χειρότερο είναι ότι οι κάτοικοι φοβούνται να καλέσουν την Αστυνομία.
Πρόκειται για κώδικα τιμής; Φοβούνται την Αστυνομία;
Η εύκολη απάντηση είναι πάντα, "Το έκανε ο Κάντιμαν".
Ίσως το παιχνίδι της επίκλησης να συνδέεται.
Κανείς δεν το έβγαλε απ' το μυαλό του.
Καλλιεργήθηκε από τη συλλογική συνείδηση της κοινότητας.
Ένα εργαλείο επιβίωσης που αναπτύχθηκε από την ανάγκη να προστατευθεί
η κοινότητα και τα παιδιά της από τις φρικαλεότητές της.
Προσπαθήσαμε να τον καλέσουμε.
Είναι εκπληκτικό πόσο αποτελεσματικό μπορεί να γίνει.
Η υποψία ότι σε παρακολουθεί
κάτι, που ελλοχεύει μέσα στην ίδια σου την αντανάκλαση.
Αλλά το καταλαβαίνω...
...εθιστική, ανεξήγητα δελεαστική
η πιθανότητα να δεις ένα φάντασμα.
Μοιάζει σαν να...
Έλα τώρα.
Με συγχωρείτε.
Κι άκουσε έναν θόρυβο. Θυμάσαι το όνομά της;
Νομίζω ότι το όνομά της ήταν Ρούθι Τζέιν,
και άκουσε αυτόν τον σαματά, λες και κάποιος έκανε τρύπα στον τοίχο.
Κι έτσι, κάλεσε την ʼμεση Δράση
και είπε: "Κάποιος έρχεται μέσα απ' τους τοίχους."
Και κανείς δεν την πίστεψε. Νόμιζαν ότι ήταν τρελή.
Κι έτσι, κάλεσε ξανά την ʼμεση Δράση, και πάλι δεν την πίστεψαν.
Κι όταν πια έφτασαν εκεί, ήταν ήδη νεκρή.
Την είχαν πυροβολήσει;
Όχι.
Τη σκότωσαν με έναν γάντζο.
Ναι.
Αληθεύει;
Ναι, φυσικά. Το διάβασα στις εφημερίδες.
Τη σκότωσε ο Κάντιμαν.
Ναι, αλλά δεν ξέρω τίποτα σχετικά με αυτό.
Εμπρός;
Θα βγω έξω.
Έχουμε το δείπνο απόψε.
Δεν ξέρω πόσο θ αργήσω.
Ο Τζακ Χάιντ θα έλθει από Νέα Υόρκη, και δεν έρχεται ποτέ στο Σικάγο.
Σε παρακαλώ, μην τα σκατώσεις.
Καλά θα είμαι.
Κάν' το για ΄'μένα.
Μην τα σκατώσεις, για χάρη μου.
Ήταν τρελές οι τελευταίες εβδομάδες.
Το θέσατε ήπια.
Όπως καταλαβαίνεις, δε γράφω πλέον κριτική της έκθεσης.
Έχει...
Έχει πλέον επεκταθεί σε ένα μεγαλύτερο άρθρο,
που απηχεί τα έργα και τις περιστάσεις γύρω από τους φόνους.
Κατάλαβα.
Θα ήθελα να μου σχολιάσεις κάποια πράγματα.
Δεν ξέρω και πολλά.
Η δουλειά σου είναι τόσο μακάβρια, και αυτό γίνεται
πολύ ενδιαφέρον, δεδομένων των γεγονότων.
Καθαρή σύμπτωση.
Δεν είπα ότι έφταιγες εσύ,
και σίγουρα δε λέω ότι ένα φάντασμα που δημιουργήθηκε
από τη συλλογική διήγηση μύθων, σκότωσε έναν επιφανή έμπορο τέχνης.
Απλά λέω ότι
εντελώς ξαφνικά, η δουλειά σου φαντάζει
αιώνια.
Τι θα ακολουθήσει;
Επεκτείνω τη δουλειά μου σε μία σειρά έργων.
Ελπίζω να κάνω μία προσωπική έκθεση. Σχετικά με τον Κάντιμαν.
- Να τον κάνω γνωστό. - Μ' αρέσει αυτή η ιδέα.
Εκπλήσσομαι πόσο θετική είναι πλέον η στάση σας με τα έργα μου.
Τι να πω, με κέρδισαν.
- Σαν να μην τα καταλαβαίνετε. - Όχι, τα καταλαβαίνω.
Έχουν σχέση με τη γειτονιά, την ανάπλασή της, και τα λοιπά.
Οι καλλιτέχνες που αναπλάθουν τις φτωχογειτονιές;
Ποιος νομίζετε ότι δημιουργεί τις γειτονιές;
Η πόλη αποκόπτει μία κοινότητα και περιμένει αυτή να πεθάνει.
Και μετά προσκαλούν επενδυτές
και τους λένε: "Εσείς, καλλιτέχνες,
εσείς, νέοι," -λευκοί κατά προτίμηση-
"Παρακαλώ, ελάτε στη γειτονιά, είναι φθηνά."
"Κι αν μείνετε για μερικά χρόνια, θα σας φέρουμε αλυσίδες καταστημάτων."
Θέλεις να γίνεις μέρος της ιστορίας;
Ως κριτικός...
Για να εντρυφήσεις στη δουλειά μου,
για να την "πιάσεις",
πρέπει να το πεις.
- Να πω τι; - Το όνομά του.
Πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
Μπορείς να το κάνεις και τώρα.
Σε προκαλώ.
Οι πόρτες ανοίγουν απο δεξιά στη Στέιτ και Λέικ.
Μεταφερθείτε στους συρμούς της Κόκκινης Γραμμής.
Φίνλεϊ;
Είσαι καλά;
- Νόμισα... - Τι;
Πρέπει να φύγω.
Σοβαρά; Κανείς δεν το αγοράζει, όχι ότι με νοιάζει.
Πρόσεχε.
Μου αρέσει που είμαι εδώ. Είναι τόσο επαρχιακά, αλλά συναρπαστικά.
Θεέ μου, έχεις γνωρίσει τη Ντάνιελ Χάρινγκτον;
- Είναι Αρχι-- - Έφορος στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Είναι περίεργο που δεν έχουμε συναντηθεί.
- Ήθελα πολύ να σε γνωρίσω. - Μην ξεκινάς ακόμα.
Πρώτος εγώ.
Ο Κλάιβ έπρεπε να πεθάνει κυριολεκτικά για να ελευθερωθεί η Μπριάνα. Συγγνώμη.
Ο Τζέιμσον θα κάνει έκθεση στη γκαλερί μου, στη Νέα Υόρκη.
Πιστεύω ότι είναι η καλύτερη ευκαιρία για 'σένα
για ν' ανοίξεις κι άλλο τα φτερά σου. Έλα στη Ν.Υ.
Θα σε συστήσω στις γυναίκες της Αντρ Νου, αν έλθεις στη Ν.Υ.
Σε ευχαριστώ.
Σκεφτόμουν να κάνω τη δική μου επιχείρηση.
Δεν επικεντρώνεσαι στους καλλιτέχνες απ' το να κυνηγάς κακοπληρωτές;
Μπορείς να αλλάξεις το σύστημα εκ των έσω.
Να έρθεις στο μουσείο κάποια στιγμή.
Εντάξει.
Θα μου άρεσε αυτό.
Θεέ μου.
Τι συμβαίνει;
Η Φίνλεϊ Στίβενς βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της.
Τη βρήκε ο σύζυγός της.
Την καημένη. Ο σύζυγός της είναι ύποπτος.
- Πρέπει να φύγω. - ʼντονι.
ʼντονι;
Τι είναι ο Κάντιμαν;
Ο Κάντιμαν δεν είναι ένας.
Ο Κάντιμαν είναι μια ολόκληρη κυψέλη.
Υπάρχουν κι άλλοι;
Ο Σάμιουελ Έβανς.
Σκοτώθηκε στις οικιστικές ταραχές στη δεκαετία του '50.
Γουίλιαμ Μπελ. Λιντσαρίστηκε στη δεκαετία του '20.
Όμως, ο πρώτος, απ' τον οποίο ξεκίνησαν όλα,
ήταν τη δεκαετία του 1890.
Ήταν η ιστορία που ανάκαλυψε η Έλεν. Η ιστορία του Ντάνιελ Ρομπετάι.
Έβγαζε τα προς το ζην, ζωγραφίζοντας πορτρέτα πλουσίων οικογενειών.
Κυρίως λευκών, και τον αγαπούσαν.
Αλλά ξέρεις πώς πάνε αυτά.
Αγαπούν αυτά που φτιάχνουμε,
αλλά όχι κι εμάς.
Μια μέρα, ανέλαβε να ζωγραφίσει
την κόρη ενός εργοστασιάρχη,
ο οποίος έκανε περιουσία στην κτηνοτροφία.
Ο Ρομπετάι διέπραξε το απόλυτο αμάρτημα της εποχής του.
Ερωτεύθηκαν.
Είχαν σχέση κι αυτή έμεινε έγκυος.
Η κοπέλα το είπε στον πατέρα της, και...
Προσλαμβάνει άνδρες να κυνηγήσουν τον Ρομπετάι,
τους είπε να αυτοσχεδιάσουν.
Τον κυνήγησαν μέρα-μεσημέρι.
Καταρρέει απ' την εξάντληση κοντά στον παλαιό πύργο, στην Τσέστνατ.
Τον χτύπησαν, τον βασάνισαν.
Του έκοψαν το χέρι και του έμπηξαν έναν γάντζο.
Επάλειψαν κερήθρα στο στήθος του, να τον κεντρίσουν οι μέλισσες.
ʼρχισε να συγκεντρώνεται πλήθος για να παρακολουθήσει το θέαμα.
Το δραματικό τέλος:
Του έβαλαν φωτιά και επιτέλους πεθαίνει.
Αλλά μια ιστορία σαν κι αυτή,
ένας πόνος σαν κι αυτόν
διαρκεί για πάντα.
Αυτός είναι ο Κάντιμαν.
ʼρα...
είναι πραγματικός;
Ο Μπελ είναι αληθινός. Ο Σάμιουελ, ο Σέρμαν, ο Ρομπετάι, είναι αληθινοί.
Με τον Κάντιμαν χειριζόμαστε ανάλογες καταστάσεις.
Καταστάσεις που συμβαίνουν ακόμα.
Ξεκουράσου, νεαρέ μου.
Θα νιώσεις καλύτερα το πρωί.
Μην τους κοιτάς.
Τι διάολοι είναι αυτοί;
Δεν έπρεπε να τα κοιτάς.
Έχουμε ξεπεράσει τις μαλακίες περί καλλιτεχνικής ευαισθησίας.
Τι στο καλό συμβαίνει;
Νομίζω... Νομίζω...
- ότι έκανα ένα λάθος, Μπρι. - Τι εννοείς;
- Τον έφερα πίσω. - Ποιον;
- Υπόσχεσαι ότι δε θα με πεις τρελό; - Ποιον, ʼντονι;
Ω, Θεέ μου.
- Μου τα είπε ο Μπερκ... - Ποιος είναι ο Μπερκ;
- Από το Πλυντήριο. Ξέρει τα πάντα. - Ξέρει τα πάντα για τι;
Για τον Κάντιμαν.
- Δεν είναι αληθινός. - Τον είδα.
Δεν είναι αληθινός, ʼντονι.
Ξέρεις ποιος είναι αληθινός;
Εγώ, ʼντονι, εγώ είμαι αληθινή. Η σχέση μας είναι αληθινή.
- Δεν καταλαβαίνεις. - Εντάξει.
Θα σου δείξω ότι...
- Κάντιμαν. - Όχι.
Κάντιμαν.
Μη... μη λες το όνομά του.
- Μείνε εκεί. - Μπριάνα.
Μη με ακολουθήσεις.
ʼσ' τον να προσπαθήσει να έρθει εδώ.
Το κτήνος της τέχνης. Ο Γκρέιντι θα τον ποδοπατήσει.
- Καλά τα λέω, Γκρέιντι; - Εάν χρειαστεί, θα το κάνω.
Κυριολεκτικά, μου έλεγε ότι...
- "Κάλεσα τον Κάντιμαν" και του λέω... - Ο Κάντιμαν δεν είναι πραγματικός.
Στο είπα να μη βγεις με τον μαλακοπίτουρα,
που το παίζει Μπασκιά, ο αργόσχολος τεμπέλης...
Φτάνει, Τρόι...
Δεν υπάρχει καυλί που να επισκιάζει τη δαιμονολογία.
Εντάξει, Τρόι, σταμάτα.
Την αλήθεια λέω. Εάν ο Γκρέιντι ερχόταν εδώ, κι έσπαγε καθρέπτες...
Καθρέπτες.
Έχει δίκιο.
- Εντάξει. - Εσύ...
Φρόντισε τη "Λούσι".
Κι εσύ, θα κάνεις διάλειμμα.
Έλα εδώ.
Διαλύστε το.
Μίλησα στη μαμά.
Θέλει να κλείσει τη μονάδα αποθήκευσης,
για να ασχοληθούμε με τη δουλειά του μπαμπά.
Σκεφτόμουν ότι ίσως θα μπορούσαμε
να πουλήσουμε, ή
- εάν θέλεις να κρατήσεις κάτι... - Δε θέλω τίποτα από αυτό το σπίτι.
- Σ' ευχαριστώ. - Τότε, πούλησε ή κάνε επίδειξη.
Να ανοίξεις μία επιχείρηση.
Δε θα κάνω επίδειξη με κάτι που τον σκότωσε, Τρόι.
Δε μπορείς να κρύβεις τα πάντα, και να εύχεσαι ότι θα εξαφανιστούν.
Δε μπορείς να είσαι εκεί κάθε φορά που κάποιος παθαίνει νευρικό κλονισμό.
Συγγνώμη.
Μπρι.
Χαίρομαι που είσαι εδώ.
Μπορείς να μείνεις όσο θες, αρκεί να μην καλέσεις τον Κάντιμαν.
Ποιος θα το έκανε αυτό;
Τι χαμπάρια;
Η Τρίνα γελοιοποιήθηκε αυτό το σαββατοκύριακο.
- Τι θα κάνω με τις αφέλειές μου; - Και ποιος νοιάζεται.
ʼνικα, δες αυτό.
Η Τρίνα έγινε ρεζίλι. Κοιτάξτε που σας λέω.
- Σαμάνθα. - Θεέ μου, τι λυπηρό.
- Σκατά. - Κοιτάξτε εκεί εμετό.
Μπροστά σε όλους.
Έχετε ακούσει ποτέ για τον Κάντιμαν;
ʼλλαξα γνώμη. Δε θα το κάνω.
- Έλα τώρα, Μπουφ. Μην είσαι κότα. - Γιατί όχι; Τι έχουν οι κότες;
Είμαστε ήδη σε σχηματισμό.
- Καλά... - Έτοιμες;
Κάντιμαν.
Όλες μαζί, βλαμμένη.
Κάντιμαν.
- Όχι σήμερα. - Ελα τώρα.
Δύο φορές ακόμα.
Κάντιμαν.
ʼλλη μία φορά.
Κάντιμαν.
Είμαστε ακόμα ζωντανές, οπότε...
Γεια σου, Τρίνα.
Πάμε.
Πώς πήγε το μεθύσι, Τρίνα; Τα έκανες όλα χάλια.
- Η Τρίνα έγινε ρεζίλι. - Μην την αφήνεις να πίνει πολύ.
Είναι μεταξύ εκείνης και του θεού της.
Τρίνα, έσπασες την πόρτα.
- Είμαι νέα για να πεθάνω. ʼνοιξέ την. - Το παλεύω.
Παιδιά...
Τι στον διάολο;
- Περίμενε, ξέχασα τον ατμό μου. - Μπουφ, μάλλον δεν πρέπει να...
Μπουφ;
Τι κάνεις;
- Βρε παιδιά, μην είστε ηλίθιες. - Χέιλι.
Δεν είναι αστείο.
Ρε παιδιά, τι γίνεται; Δεν είναι αστείο.
Όχι.
Ακολουθούμε μία πιο φρέσκια κατεύθυνση τα τελευταία χρόνια,
κι ο τελευταίος έφορός μας ήταν υπέροχος, αλλά δεν τα κατάφερε.
Είχα παρατηρήσει μία αλλαγή στον προγραμματισμό
- μόλις ξεκίνησες εδώ. - Ελπίζω προς το καλύτερο.
Χαίρομαι που σε γνώρισα στο δείπνο με τον Τζακ.
Έχει προσπαθήσει ξανά να μας φέρει σ' επαφή.
Είναι απίστευτο αυτό που συνέβη στον Κλάιβ.
ʼκουσα ότι ήσουν εσύ που βρήκες τα πτώματα.
Ναι...
Κατάφερες να ξεχωρίσεις,
ως μία ενδιαφέρουσα προσωπικότητα μεταξύ όλων αυτών.
Η επίδειξη που έστησες ήταν επιτυχημένη.
Ήσουν γενναία που ενστερνίστηκες την απουσία φορμών.
Ωστόσο, υπήρχαν πολλά σώματα-- φιγούρες εννοώ, στην επίδειξη.
Όπως η δουλειά του ʼρνολντ.
Για καιρό, η αφηρημένη τέχνη ήθελε να καταδείξει
μία μετουσιωμένη συναισθηματική κατάσταση.
- Εγώ ήθελα να εστιάσω στο σώμα. - Φυσικά, αλλά εννοώ,
μεταξύ των πρόσφατων τραγωδιών και της κληρονομιάς του πατέρα σου,
έχεις να επιδείξεις μία σαγηνευτική ιστορία.
Σωστά.
Και έχεις τη διορατικότητα για αναδυόμενα ταλέντα.
Πόσο καιρό δουλεύεις με τον ʼντονι ΜακΚόι;
Μερικά χρόνια.
Τα μέλη του συμβουλίου μού έχουν πάρει τ' αυτιά για τη δουλειά του.
Θα μπορούσαμε ν' αρχίσουμε να συζητάμε για μία έκθεσή του.
Και για όποιον άλλον καλλιτέχνη έχεις βάλει στο μάτι, φυσικά.
Η κοινότητα που κάποτε ήταν γνωστή ως Καμπρίνι-Γκριν,
έχει μουδιάσει με τη μαζική δολοφονία στο Κολέγιο Γκόλιν.
Η Αστυνομία ανακάλυψε έναν σύνδεσμο με τους φόνους στην έκθεση,
συγκεκριμένα έναν πίνακα με τίτλο "Πες το Όνομά μου"
γραμμένος με το αίμα του θύματος στον τοίχο του μπάνιου.
Καλώς ορίσατε πίσω, κύριε ΜακΚόι.
Τι;
Είδα τον φάκελό σας. Γεννηθήκατε εδώ.
Γεννήθηκα στη Νότια Πλευρά.
Όχι, λέει ότι γεννηθήκατε εδώ.
ʼσχετα με αυτό, καλά κάνατε και ήρθατε.
Πρέπει να κάνουμε αμέσως εισαγωγή για έλεγχο και για εξετάσεις.
ʼντονι, πού ήσουν;
Τι έπαθε το χέρι σου;
Φαίνεται άσχημα.
Πήγα στο νοσοκομείο Ρίβερ Νορθ Μεμόριαλ, κοντά στο Καμπρίνι.
Με περιποιήθηκαν.
Ζωγραφίζεις;
Ναι, έχω εμπνευστεί πολύ τελευταία,
από το Καμπρίνι.
Θέλεις λίγο τσάι;
ʼκουσα μία ιστορία για μια φωτιά.
Σκοτώθηκε σε αυτή μία γυναίκα, η Έλεν Λάιλ.
Για ένα μωρό που απήχθη.
Και για κάτι που το λένε Κάντιμαν.
Μην...
Μην το λες αυτό.
Μου είπες ότι γεννήθηκα στη Νότια Πλευρά.
Σε μεγάλωσα στο σπίτι που θυμάσαι.
Αλλά γεννήθηκες στο Ρίβερ Νορθ Μεμόριαλ
και πέρασες τα δύο πρώτα χρόνια στο Καμπρίνι.
Γιατί είπες ψέματα;
Για να σε προστατεύσω.
Από τι;
Ήθελα μόνο να μεγαλώσεις ευτυχισμένος
και φυσιολογικός.
Σου φαίνομαι φυσιολογικός, μαμά;
Πρέπει να μάθω.
Τώρα.
Όταν σε απήγαγαν, νόμιζα ότι σε είχε πάρει εκείνη.
Η Έλεν.
Ο τρόπος που τη βρήκα στο διαμέρισμά της,
μέσα στο αίμα...
Όλοι νομίζαμε ότι ήταν τρελή.
Αλλά δε σε είχε απάγει εκείνη.
Εκείνος ήταν.
Είχε τον σκοπό του για 'σένα.
Σε διάλεξε για να γίνεις
ένα από τα θύματά του.
Ήθελε να καείς στη φωτιά.
Αλλά εκείνη σε τράβηξε...
και σε έδωσε πίσω σ' εμένα.
Νόμισα ότι τελείωσε εκείνη τη νύχτα.
Στη φωτιά. Νόμισα ότι το τελείωσε εκείνη.
Ορκιστήκαμε να μην ξαναπούμε το όνομά του.
Αλλά
κάποιος έσπασε τον όρκο και...
Με βρήκε.
Λυπάμαι.
ʼντονι, περίμενε. Περίμενε, μωρό μου.
Πού πας;
ʼντονι, μωρό μου, περίμενε.
ʼντονι;
Ο Τρόι είμαι.
Εμφανίσου αμέσως, να σε βλέπω.
- Αμέσως. - Σταμάτα, Τρόι. Σε παρακαλώ.
Θα μαζέψουμε τα πράγματά της
και
θα φύγουμε με αυτά.
Κατάλαβα. Ναι, ευχαριστώ.
Δεν είναι ούτε με τον Νόα.
Τι στο καλό συμβαίνει;
- Ίσως τον έπιασε ο Κάντιμαν. - Δεν είναι αστείο, Τρόι.
Είναι κανείς εδώ;
ʼντονι;
Όχι.
Εσείς. Με συγχωρείτε.
Σας παρακαλώ.
Φύγε.
- Θέλω να παίξουμε. - Όχι.
- Δε φοβάμαι πια. - Παίξε με τις κούκλες σου.
Θα κατουρήσω στο κρεβάτι σου εάν δε με αφήσεις να μπω.
Είσαι πολύ ενοχλητικός.
- Τι κάνεις; - Κοίτα τη δουλειά σου.
ʼσε με να παίξω. Σε παρακαλώ.
Αυτό το παιχνίδι είναι για μεγάλους, κι εσύ είσαι ένα μεγάλο μωρό.
Δεν είμαι μωρό.
Φύγε!
Όχι, δε θα πιάσει αυτό.
Κάντιμαν.
Σου είπα...
Σαμπρίνα;
Σέρμαν...
Τώρα
έχουμε και μάρτυρα.
Νομίζω ότι είδα τον τύπο που ψάχνετε.
Τον δολοφόνο...
Τριγυρνάει στα σπίτια του Καμπρίνι. Ένας μαύρος, γύρω στα 30.
Κουνούσε έναν γάντζο και μιλούσε ασυνάρτητα. Σκοτώνει ανθρώπους εκεί!
Τι στον διάολο;
Βαπτίστηκα εδώ.
Δεν είναι υπέροχο;
ʼντονι;
Ναι, μάλλον έχω μπλέξει με άλλα πράγματα, τώρα.
Όταν κάτι αφήνει λεκέ,
ακόμα κι αν το πλύνεις,
ο λεκές παραμένει εκεί.
Το νιώθεις.
Ένα αραίωμα, βαθιά στις ίνες.
Αυτή η γειτονιά έχει πιαστεί σε έναν ατέρμονο κύκλο.
Έχει λεκιαστεί στο ίδιο ακριβώς σημείο,
ξανά και ξανά,
μέχρι που σάπισε εκ των έσω.
Γκρέμισαν τα σπίτια μας για να μετακομίσουν στην περιοχή.
Χρειαζόμαστε τον Κάντιμαν.
Αυτήν τη φορά, θα σκοτώσει τους πατέρες τους,
τα μωρά τους, τις αδελφές τους.
Το ήξερα ότι ήταν θέμα χρόνου να έρθει εδώ το μωρό,
σε μία τέλεια συμμετρία.
Μία ευκαιρία να πάρει πίσω ο Κάντιμαν ό,τι δικαιωματικά του ανήκει.
Τον θρύλο του.
Το χέρι.
Περίμενε...
Όχι, όχι, όχι.
ʼντονι.
Βλέπεις, μπορείς να κάνεις δική σου την ιστορία.
Αλλά... κάποιες από τις λεπτομέρειες,
πρέπει να έχουν συνέπεια.
Έχουμε πλέον την ιστορία του ʼντονι ΜακΚόι,
του ζωγράφου που τρελάθηκε,
και ήρθε η Αστυνομία και τον πυροβόλησαν εν ψυχρώ, χωρίς να πουν ούτε λέξη.
Πες το όνομά του, αν σου βαστά.
Πες το πέντε φορές στον καθρέπτη. Να δεις τι θα συμβεί.
Όταν όλα τελειώσουν, θα πουν την ιστορία,
και ο Κάντιμαν θα ζήσει
για πάντα.
Έρχεται το σμήνος.
Είσαι έτοιμη για τη Θεία Κοινωνία;
Για πού το έβαλες;
Δε θες καραμελίτσα;
Να πάρει...
Πού πας;
Ποιος μπορεί να πάρει την ανατολή;
Να την πασπαλίσει με δροσιά;
Μια χαρά είναι κι αυτό το μέρος.
Νομίζω ότι είναι νεκρός.
Μπριάνα.
Όχι, μη.
Σήκω, ʼντονι. Σήκω.
Μωρό μου...
Σε παρακαλώ. Όχι, όχι.
ʼντονι, μωρό μου.
- Δεν πειράζει. - Σήκω, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, μείνε μαζί μου, ʼντονι. Να χαρείς.
Σε θερμοπαρακαλώ. Σήκω.
Σήκω, ʼντονι. Σε παρακαλώ.
Μη φύγεις.
Θα φέρουμε βοήθεια. Θα σε πάμε στο νοσοκομείο.
Εδώ είμαστε!
- Ψηλά τα χέρια! - Χρειάζεται γιατρ--
Ω, Θεέ μου.
Στάσου στα πόδια σου.
- Προχώρα. - Τι έγινε;
Έχουμε δύο υπόπτους, ο ένας νεκρός.
- Βάλ' τη στο περιπολικό. - Βιάσου.
Δεν ξέραμε τι να κάνουμε.
Πολύ ατυχές αυτό που συνέβη στον άνθρωπό σου εκεί μέσα.
Τον ψάχναμε.
Λάβαμε κλήση ότι θα βρισκόταν εδώ.
Ξέρεις τίποτα γι' αυτό;
Ό,τι μας πεις θα βοηθήσει.
Όποια συνεργασία, θα ληφθεί υπ' όψιν.
Να πεις, δηλαδή, ό,τι είδες,
όταν επιτέθηκε στον Τζόουνς,
κι ο Τζόουνς, γνωρίζοντας τι είχε διαπράξει πριν,
βλέποντας τον γάντζο, γνωρίζοντας ότι βρίσκεσαι σε κίνδυνο,
δεν είχε άλλη επιλογή παρά να πυροβολήσει.
Σου ακούγεται σωστό;
Ή
ήταν κι αυτή συνένοχος.
Αυτή κρατούσε τα θύματα, κι εκείνος τα σφάγιαζε.
Αυτός σκοτώθηκε όταν επιτέθηκε σε αστυνομικό.
Αυτή θα πάει στη φυλακή για την υπόλοιπο ζωή της.
Ποια ιστορία σου κάνει;
Μπορώ να δω τον εαυτό μου;
Τι;
Στον καθρέπτη.
Θα σου πω τα πάντα εάν με αφήσεις να δω τον εαυτό μου.
Όχι.
Θα πω ό,τι θέλεις.
Κάντιμαν.
Τι;
Κάντιμαν.
Τι στον διάολο λες;
- Κάντιμαν. - "Κάντιμαν";
Τι στον διάολο;
Ο Χριστός κι η Παναγία.
Ρούνι; Θεέ και Κύριε. Τι στο καλό;
10-1, επείγον. Νεκρός αστυνομικός. Νεκρός αστυνομικός.
Τι στον διάολο;
Πέσε στο έδαφος, τώρα. Τώρα.
Τι στον διάολο;
- ʼνοιξε να μπω. - Δε μπορώ.
ʼσε με να μπω, διάολε!
- Σταμάτα! - Όχι, όχι, όχι.
Πού να πάρει.
Τι στον διάολο...;
Ποιος είσαι εσύ;
Είμαι
οι γραφές στους τοίχους.
Είμαι η γλυκιά οσμή του αίματος στους δρόμους.
Το βουητό που αντηχεί μες στα σοκάκια.
Θα πουν ότι έχυσα αθώο αίμα.
Δεν είσαι αθώος,
αλλά θα πουν ότι ήσουν.
Αυτό έχει μόνο σημασία.
Πες το
σε όλους.
Υπότιτλοι φτιαγμένοι με μεράκι και σεβασμό προς τον θεατή.