YTS.MX-tik deskargatu da
♪
YIFY filmen gune ofiziala: YTS.MX
(pneumatikoen garrasika)
(arnasa gogor hartuz)
(hainkada)
Gizona: Ezin duzu gehiago korrika egin, Lucy.
♪
(gizona italiar egongela musika abesten)
♪
Su bi gnocchi eta ravioli bat.
Bi gnocchi, ravioli bat. Entzun.
♪
Sukaldaria: Zer da hori?
Eskuin.
Gehitu gatz pixka bat. Plater horrek abestu behar du, ez xuxurla.
- Bai. - Bai.
Sous chef: Punch pixka bat gehitzea.
♪
(Italiako musika desagertzen da)
(musika mehatxagarria hazten da)
♪
Sous chef 2: Atzean.
Bai.
Sous chef: Atzean, Chef.
Mm-hmm.
Norbaitek hau utzi dizu.
Oh, nire bulegoko giltza da.
Ez dut hori aurkitu gaur goizean.
Non zegoen?
♪
Emakumea: Ziur zure bulegoan edo autoan ez zegoela?
Oraindik paketatu gabeko kaxa batzuk dituzu autoan.
Ez. Gau-mahaian zegoen, nire ohearen ondoan, badakit.
Bai, hori salatu beharko zenuke, Luce.
Nola jakin zuen non bizi naizen?
Ezin da Ayden izan, hori ezinezkoa da.
Tira, nor izango zen bestela?
Esan nahi dut, uste duzu beste norbait dagoela?
Bueno...
ospetsua zara, Luce.
Esan nahi dut, hau pertsona ospetsuei gertatzen zaie denbora guztian, ezta?
Bai.
Ados, hona hemen zer gertatuko den:
gauean geratuko zara,
eta goizean, bi gauza egingo ditugu, ados?
Poliziaren txostena aurkeztuko dugu,
eta segurtasun sistema bat instalatuko dugu
bai zure etxean eta baita jatetxean ere. Ados?
Orain...
Hitz egin al dezakegu zein harrigarria izan zen inaugurazio gauaz?
Nahiko bikaina izan zen, ezta?
Nahiko bikaina?
Guztiek maite zuten zure janaria.
Kritikarik agertu ote zen galdetzen diot.
Tira, egin bazuten,
ordu pare bat besterik ez zinela zabalik esango dute
eta hil duzu!
Talde lana izan zen.
O, tira. Hartu kreditua, Lucy.
Hau da zure haurra.
Hiru izarreko jatetxe bihurtu zenuen
porrot egin zuen laster batean
Michelin izarreko establezimendu gastronomikoa?
Ados, ez gaitezen aurreratu.
Baina horren soinua gustatzen zait.
Ni ere.
(burrunba arina)
Aizu, seguru zaude hemen. Ados?
Behar duzuna bainu epel bat eta ardo kopa hori bukatzea da.
Ados? Etorri.
Etorri!
Atta neska.
(betaurrekoak tindaka)
Aupa, neska! (barreka)
Ai! Aupa!
(barreka)
O... bai.
Beste bat izango dut. Gehiago, mesedez.
Hau nire etxea da.
- (joka) - Gizona: Kaixo?
- (Jokaka) - Kaixo? Lucy sukaldaria?
- Greg? - Megan?
Greg, zu al zara?
Megan, kodea ahaztu zait.
Greg, hau tatuatu beharko dugu zure ahurrean.
(bip)
Eskerrik asko. Zergatik blokeatzen da barrutik, hala ere?
Esaterako, zertarako balio du horrek?
Joan den astean, ustekabeko bisitari pare bat izan ditugulako
eta A5 Wagyu japoniarrak 1.000 dolar balio du libera bat. Kapiche?
Kapiche.
7372.
- Memorizatu. - Egingo dut.
- Megan: Eskerrik asko, sukaldaria. - Eskerrik asko, sukaldaria.
- Ez da berriro gertatuko, ados? - Megan: Hobe ez.
(haspenezka, barreka)
Aizu. Beraz?
Oh, ez dut txostenik aurkeztu,
baina zita egin nuen segurtasun enpresa horrekin
jatetxerako eta nire etxerako.
Ona. Ona.
Hala ere, poliziaren txostena aurkeztea nahi dut.
Egingo dut.
Serio ari naiz, Lucy.
Zu egiten jarraituko dut, egin arte.
Badakit egingo duzula. Zin dagit.
- Megan: Ados. - 'Kay.
Paseo bat ematera joango naiz eta haize freskoa hartuko dut
hasi baino lehen.
Bai. Ziur nago hau lortu dudala.
- Ados. - Ados.
(haspenez)
(telefonoa dardara)
Kaixo.
(barreka) Kaixo.
- (txakurra irrintzika) - Oh...
Gizona: Zure lagunik ez?
Barkatu?
Ez duzu txakurrik.
Oh! Ez. Nahi dut, ordea.
Gehiegi lan egiten dut; Ez nintzateke inguruan egongo.
Terapia moduko bat, ezta?
Egia esanda.
Ai...
Frank naiz.
Lucy.
Hori da Crouton.
Kaixo, Crouton.
Ez zaitut inoiz hemen ikusi.
Bai, duela aste batzuk mugitu nintzen.
Hemendik ez urruti lan egiten dut.
Badakit.
Albiste guztian zaude. Berehala ezagutu zaitut.
Jatetxe berri horren jabea eta sukaldaria zara.
Eskuin.
Ez al zaude zabalik bazkaltzeko?
11:30ak dira.
Ziurrenik orain itzuli beharko zenuke.
Lucy: Bai.
Polita izan zen zu ezagutzea.
- Goizean. - Aizu.
Aizu.
Ona zara?
Bai, ona.
Zihur zaude?
Hau besterik ez nuen...
Interakzio bitxia honekin...
tipo arraroa parkean.
Dena den, bai,
hori eta nire telefonoa denboran bidaiatzen duen terapeuta izatea
eta benetan ahaztu nahiko nituzkeen oroitzapenak ekartzea.
Aizu, orain joan da,
eta ez duzu inoiz gehiago ikusi beharrik izango. Ados?
Zuzen zaude.
Badakit.
Beti dut arrazoia. Hori jakin beharko zenuke honezkero.
(haspenez) Bai. Ados.
(haspenez)
(tazkaka)
♪
(haspenez)
(arnasa zorrotz eginez)
♪
Aupa, aita. Ni naiz.
Barkatu zure dei guztiak galdu ditudala.
Gauzak oso biziak dira azkenaldian.
Jatetxe berri bat irekitzea lortzen da
monozikloan ibiltzea bezalakoa da
espatula suzkorrak egiten dituen bitartean.
Bai. Bat...
Eman iezadazu dei bat.
Benetan hitz egin behar dut zurekin.
Ados, maite zaitut. Agur.
(arnasa zorrotz eginez)
♪
(zulagailu zurrunbiloa)
♪
(telefonoa jotzen)
Aupa, aita.
Kaixo, Luce. Zer moduz zabiltza?
Barkatu zure telefono deiak galdu ditudala.
Ondo da. Ez kezkatu.
Aita: Ez dit gezurrik esan.
zentzumenak ditut
zure ahotsaren soinuari dagokionez.
Oh, haserretu zara. Zer gertatzen ari da?
Oh, dena ondo dago. Nik, eh...
Badakizu, ordu asko daramatzat lanean,
eta azkenaldian ez naiz zurekin hitz egiten ari,
beraz, egiaztatzea besterik ez nuen nahi
eta ziurtatu dena ondo zegoela.
Aita: Hori da nire lana.
Begira...
Meganekin hitz egiten ari nintzen, eta berak uste du, eh,
norbait ikusi behar duzu.
Benetan?
Berak... laguntza behar duzula uste du.
Beno, laguntza behar dut, egia esan.
Badakizu, beste bi sukaldari erabiliko nituzke
eta beste bi zerbitzari jatetxerako.
Megan prest dago haien soldata estaltzeko?
Aita: Badakizu zer esan nahi duen, ez horrelako laguntzarik.
Aydenekin gertatutako guztiarekin...
Aita, ondo nago.
Agintzen dizut, haren gainetik nagoela.
Eta segurtasun kamerak jartzen ari naiz jatetxean,
beraz, seguru egongo naiz.
Ez duzu ezertaz kezkatu behar.
Aizu, aita, barkatu, joan behar dut.
Baina berriro deituko dizut, ados?
(Telefonoaren txirrinak)
Ados, ez nago zoroa; bada norbait jarraitzen nau.
MOE?
Inaugurazio gauean hemen zegoen tipoa.
Badakizu, bulegoan eta nire etxean sartu zen.
Origami gizona?
Bai. Begira, parkean topo egin nuen, ados?
Ezagutzen ninduela esan zuen, eta orduan erlojua jo zuen.
Uste dut bera izan zela jakitea nahi duela.
- (haspenez) - Ez niri horrela begiratu.
Badakit arrazoirik gabe flipatzen ari naizela uste duzula, baina ez naiz.
Ez dut uste arrazoirik gabe flipatzen ari zarenik.
Baina uste dut gauzak elkarrekin lotzen ari zarela
elkarrekin lotu beharrik ez dutenak.
Ados, beraz, kasualitatea dela uste duzu?
Erlojua eta argazkiak?
Ez dakit zer pentsatu, Luce, ez dakit.
Baina ni, eh, duela gutxi irakurtzen ari nintzen
eldarnio paranoideei buruzko artikulu hau.
Ados, ez naiz ilusioa.
Eta behar dudan azken gauza aholkua da
moda aldizkari batetik.
Burla egin dezakezu nahi duzun guztia,
baina, egia esan, gauza nahiko onak daude bertan.
Nik uste dut aztertu beharko zenukeela.
Badakizu, gertatzen da jendeak hiperzaintza garatzen duela
aurre egiteko mekanismo gisa eta, egia esan, eskubide osoa duzu
paranoiko sentitzea.
Literalki jarraitu zaituen bezala,
zure dei guztiak eta zure testu guztiak kontrolatu ditu.
Ayden munstro bat zen. Edonor sentituko litzateke haserre.
Uste dut zure deia galdu duzula, Cosmo doktorea,
terapeuta izan zitekeen.
Uf. Nahiago dut barazkiak moztea
jendearen entsalada emozionala maneiatzea baino.
Fitxa.
Ados, beno, ez zaitut molestatuko
nire entsalada emozionalekin jada.
Aizu.
Ez da hori esan nahi nuena.
Badakit. Zentratu gaitezen zerbitzuan.
(arnasa zorrotz eginez)
♪
Greg, lor al dezaket erromero hori, mesedez?
Greg: Bai, sukaldaria.
- Sukaldaria, atzean. - Eskerrik asko.
(gizona italiar egongela musika abesten)
(musika mehatxagarria hazten da)
Megan: Hey, ziur al zaude ez duzula nahi ni etortzea?
Lucy: Ondo egongo naiz.
Megan: Ondo da, beraz, bihar ikusiko gara?
Lucy: Bai.
Megan: Deitu iezadazu ezer behar baduzu, ados?
- Lucy: egingo dut. - Megan: Promesa?
Lucy: egingo dut. Zin dagit.
♪
Ba al dakizu zer? Bukatu dut korrika.
♪
Zer? Arazoren bat duzu?
(pneumatikoen garrasika)
♪
(atea ixten)
Ez al zara lanean egon behar?
Lucy: Begira.
Hau jatetxean utzi zidan.
Zeri begira nagoen ere ez nago ziur.
Gurpil batean moztutako maniki bat da,
gorputz zatikatu baten antzera.
Ohar bat utzi zuen.
Esan nahi dut, gizona psikoa da, ados?
Ni beldurtzen saiatzen ari da arrazoi gaizto batengatik,
bizitzan bere eginkizun bakarra balitz bezala.
Esan nahi dut nonahi jarraitzen nauela eta gero desagertzen dela.
Esan nahi dut, dena joko bat da berarentzat.
Eta uste dut bera dela eraikinarekin nahasten aritu dena
denbora guztian.
Ados, asteburuan haragi lapurreta
eta aurreko astean argindar etena?
Badakizu, Lucy, berdin zait esaten duzuna,
Poliziari deituko diot.
Lucy: Ez, ez dute ezer egingo.
Tira, nik egingo ditut.
Ezin dute utzi mutil honek jazartzen zaituena, Lucy.
Ez, Aydenekin saiatu nintzen eta berdin zitzaien.
Ados? Esan nahi dut, umiliagarria izan zen.
Horren berri eman behar dugu.
- (arnasa zorrotz botatzen du) - (telefono-lerroa jotzen du)
Kaixo. Bai, poliziaren txostena aurkeztu nahiko nuke
nire lagunaren izenean.
Gizon hau badela dio
hori bere jatetxean eta etxean jarraitzen ari da,
eta besterik ez da... ikaratu egin da.
Megan: Lucy Gerhard du izena.
Evoo jatetxearen jabea da.
Bikaina. Eskerrik asko. (arnasa zorrotz eginez)
Bihar jatetxera etorriko direla esan zuten,
begiratu ingurura eta egin galdera batzuk.
Nik neuk aurre egingo diot honi.
Entzun al duzu esan dudana?
Lucy, polizia arduratuko da honetaz, ezta?
Hori da euren lana.
Hain nazkatuta nago biktima sentitzeaz,
eta mutil honi bere sendagaiaren dosi bat emango diot.
Megan: Ez, ez zara!
Ez zara! Ez zara medikua.
Ez zara polizia. Sukaldaria zara.
Ipurdia prestatuko duzu eta hori da, ados?
Tipo hau sentiarazi nahi dut
nola sentiarazten didan denbora guztian -
urratu.
Ados? Gizon txiki tristea da
horrek inguruan emakumeei jarraitzeari utzi behar dio.
Esan nahi dut, hau da nahi duena, hazten dena da,
gure begietan beldurra ikustea da.
Gaixo dago.
Beldurtzen nauzu, Lucy.
Apur bat deserosoa ematen ari zara orain.
- Hau egiten ari naiz. - Luce... Luce!
Megan: Jainkoa!
Lucy, ez.
(haspenez)
(kameraren obturagailua klik eginez)
♪
(arnasa zorrotz eginez)
Mahaiak bueltatzear daude, Frank.
- (Trinketa klik eginez) - (Telefonoa dardara)
(telefonoa dardara)
Aita: Aizu. Zelan zaude?
Aupa, aita. Ondo nago. Zelan zaude?
Aita: Ondo nago. Non zaude?
Etxeko hobetzeko gauza batzuk erosten ari naiz.
Aita: Higiezinen agenteak esan zuen
zure etxea aldatzeko prest zegoela.
Zer hobetzen ari zara?
Hau eta beste besterik ez.
Zugatik kezkatuta nago.
Ez kezkatu. Ondo nago.
Aita: Ziur zaude?
Bai, ziur nago.
Aita: Ados. (haspenez)
Maite zaitut, maitea.
Ados. Nik ere maite zaitut.
- Agur. - (deia amaitzen da)
Serio, ezer gertatu ez zela itxuratuko duzu?
Barkatu.
Hori da?
Begira, bart berriro nire tokira etorri zen.
- Itxaron. Serio? - Bai.
Goizean gelditu al da polizia?
- Mm-hmm. - Beno, zer esan zuten?
Esan nahi dut, ohikoa.
Nire izena zein zen galdetu zidaten, galdera batzuk buruz
zer gertatzen ari zen, eta sendatuko banintz.
Eta maniki zatituei buruz esan diezu?
Mm-hmm.
Poliziaren salaketa egiten duzu?
Egin dut.
Ona.
Bikaina.
Luce, begira, laguntzen saiatzen ari naiz.
Oh, badakit, badakit. Barkatu.
Ni... estresatuta nago.
Eskertzen dut.
- (haspenez) - Hau bukatuko dut. Ondo dago.
Eskerrik asko.
(haspenez)
Hemen zaude. Jolasak egin nahi dituzu?
Ea zertaz egina zauden.
♪
(arnasa zorrotz eginez)
♪
Lucy: Honekin ez duzu ihes egingo!
Frank: Zer demontre ari zara egiten?
Nola gustatzen zaizu, Frank?
(pneumatikoen garrasika)
♪
(pneumatikoen garrasika)
Orain ez da hain gogorra, ezta?
(pneumatikoen garrasika)
Emakume oker batekin nahastu zara.
(pneumatikoen garrasika)
Hori da, jarraitu korrika.
(pneumatikoen garrasika)
(motorrak biraka)
(pneumatikoen garrasika)
Nire arreta nahi zenuen? Tira, orain, badaukazu.
(pneumatikoen garrasika)
Urrundu nigandik, Frank.
(haspenez)
(arnasa gogor hartuz)
(haspenez)
(ateen bipak)
(bip)
- Aizu. - Megan: Aizu.
Noiz etorriko da gure hurrengo taldea?
Hori izan zen gure azken errezzoa bederatziak arte.
- Beraz, atseden pixka bat dugu. - Ados, berehala itzuliko naiz.
Aizu, gidatzeko gai izango al zinateke
astearte goizean sendagileengana?
Dena ondo dago?
Bai, lumpectomia egiten ari naiz.
Zergatik ez duzu ezer esan?
Badakizu, azkenaldian asko izan duzu buruan,
eta... badakizu,
minbizia tratatzeko errazena da, eta goiz harrapatu zuten,
beraz, ez da dirudien bezain txarra, beraz?
Bai. Esan nahi dut, noski gidatuko zaitut.
Eskerrik asko. Ea, sukaldaria?
Greg: Bai. Eskerrik asko, sukaldaria.
(legarra birrintzea)
♪
(txaloka)
♪
Greg: Udaberriko entsalada bat, sukaldaria.
Megan: Eskerrik asko, sukaldaria.
Uf!
Ados, bi muskuilu, hiru kalamar.
Greg: Bi muskuilu, hiru kalamari, entzunak.
Eta eh... muskuiluak eta antipasta, mesedez, sukaldaria.
Greg: Muskuiluak, antipastoa, entzuna, sukaldaria.
Ados.
(telefono-lerroa jotzen)
Lucy (grabatua:) Aizu, Lucy da. Utzi mezu bat.
- (bipuz) - Luce, non zaude?
Mesedez, deitu iezadazu ahal bezain laster.
Sartu berri diren bi talde ditugu. Eskerrik asko.
Oh, sukaldaria, nola daude nire giharrak?
- Greg: 30 segundo, sukaldaria. - Eskerrik asko, sukaldaria.
(arnasa zorrotz eginez)
♪
Txakur ona. Crouton, eseri.
Crouton. Eseri. Etorri hona. Eseri.
Mutil ona. (haurra hitz eginaraziz)
♪
Lucy: Barkatu, Megan, hau beharrezkoa da.
Barkatu. Atzean.
Non egon zara? Duela 30 minutu hasi ginen zerbitzua.
Badakit. nahasi egin nuen. Denboraren nozioa galdu nuen.
Zergatik zaude hain izerdituta?
- Aizu, hemen nago. - Ados.
Swinging! Heldu!
Ados, su hiru kalamari, bi gnocchi, bi margarita.
Hiru kalamar, bi gnocchi, bi margarita.
Bai bai, buruzagia.
Ados, hori kaleratu da. Zerbitzua!
(kanpai jotzen)
(haize bolada)
♪
Lucy: Ados, ikus dezagun...
Frank Clayborne?
"Frank eta Emily Clayborne".
(sinetsi gabe arnasten du)
Egia esan, zure benetako izena jarri didazu.
Eh. Zuetako bat ere ez dirudi oso soziala denik.
"Zein zortea dudan nire bizitza onenekin igarotzeko,
"Munduko senarrik dedikatuena?"
Oh, Emily...
Oh!
Antigoaleko batzuk arakatzeko gogorik, Luce?
Noski.
Esan nahi dut, norbaitekin ezkondu nahi al zenuke
nork atzeman zituen beste emakume batzuk zure bizkarrean?
Merezi du jakitea.
Agian bai.
Baina ba al dakizu zer gertatzen zaien zaintzarekin, Luce?
Hiltzen dira. Tiroa hartzen dute.
Ados? Gizon honen negozioekin nahasteari utzi behar diozu.
Nire negozioa egin zuen ni jazartzen hasi zenean.
Lucy, zure iraganak zure etorkizuna agintzen uzten ari zara.
Hau pertsonalegia egiten ari zara.
Frank arrasto bat besterik ez da, bai.
Bai, gauza izugarriak egin zituen,
eta hilabete batzuk merezi ditu,
beharbada urte batzuk ere looy paperontzian.
Baina ez du zure bizitzaren kontrola Aydenek bezala.
Frankek ez du botererik zure gainean.
(ate-kanpaiak jotzen)
Kaixo.
Emily: Emily naiz, laguntzarik behar baduzu.
Diotenez, zenbat eta harea gehiago ihes egiten dio gure bizitzako erlojuari,
orduan eta argiago ikusi beharko genuke.
Ba al dago bereziki bilatzen ari zaren zerbait?
Lucy: Ez, nago, eh...
arakatzea.
Denda ederra da.
Eskerrik asko.
Um, zu al zara jabea?
Ez, ez benetan.
naizela sentitzen dut.
Hemen dena egiten dut... denbora guztian.
Badakit sentsazioa.
Emily: Zer egiten duzu?
Elikadura kritikaria naiz.
Benetan?
Nire senarra jatetxe baten jabe zen.
Lucy: Benetan?
Bai.
Oliverrena deitzen zen, baina aurten galdu berri du.
Oh! Nolatan?
Uh, berandu iritsi zen alokairuan zenbait aldiz,
eta eraikinaren jabeek kanpora bota zuten.
Non zegoen bere jatetxea?
Emily: Ur kalean zegoen.
Suntsituta zegoen.
Eraikina bere aitarena zen benetan.
Baina gero, saldu behar izan zuen.
Eta jabe berriek alokairua minimoa izango zutela hitzeman zuten,
baina... bai,
gauzak ez dira beti aurreikusi bezala ateratzen.
Duela gutxi herritik kanpoko sukaldari gazte honi saldu diote.
Berriz eros dezakeela uste du, baina ez dauka dirurik.
- Ameslaria da. - Mm.
Beti izan da ameslaria.
Lucy: Hm.
Tira, ez al gara denok?
Beno, um,
Dena den, joan beharko nuke,
baina, eh, berria naiz herrian, beraz, polita izan da zu ezagutzea.
Ez nekien herritik kanpokoa zinenik.
Entzun, interesatzen bazaizu,
Liburu klub bateko parte naiz.
Agian gurekin bat egin nahiko zenuke, ezagutu gutako batzuk.
Denak oso atseginak eta oso jatorrak dira.
Ba al dakizu zer? Hori gustatuko litzaidake.
Emily: Bikaina.
Ados, beno, ikusiko zaitut.
Bai.
Megan: Itxaron. Orduan, zer esaten ari da?
Eraikina bere aitonak egin zuen
duela 30 urte pasatxo.
Beraz, mutila mendeku bila dabil.
Itxaron. Beraz, uste duzu tipo hau jazartzen ari zaituela
eta hori guztia egiten, zu presionatzen saiatzen ari delako
jatetxea saltzera?
Agian, baina ez da gertatzen.
Ados? Dena utzi nuen horretarako.
- Oh, badakit. - Dena.
- Badakit. - (haspenez)
Horretaz hitz eginez, nik...
ez zaitut estresatu nahi edo ezer,
baina Taylor Abbott,
Bera geldituko zela aipatua entzun nuen
aste honetan noizbait.
Kaixo?! Entzun al nauzu?
Literalki, gupidagabeena,
herriko janari-kritikari errespetatua etorriko da laster gu ikustera,
Egia esan, zuregandik erreakzio handiagoa espero nuen.
Ados, badakizu zer?
Zure janaria maitatuko du.
Lehertuta geratuko da.
Lor al dezaket "Oui, Chef"?
Bai jauna.
Bai. Oui, sukaldaria. Zure txuleta ia eginda dago, gainera.
Bikaina.
♪
(txirrina jotzen)
♪
Frank: Ados, Lucy, ikusiko dugu.
♪
Greg: Uf.
Megan: Hau kontroletik kanpo geratzen ari da.
Luce, esan dizut hau gertatuko zela.
(ate-kanpaiak jotzen)
Emily: Aizu.
Itzuli zara.
Lucy: Bai, nintzen, eh...
Aipatu duzun liburu klub horretan ari nintzen pentsatzen
eta galdetzen ari nintzen noiz...
um, zure hurrengo bilera izan zenean.
Bihar arratsaldean, egia esan.
Benetan informala da.
Nire sukaldean elkartzen ari gara.
Hiru edo lau bakarrik egongo gara, esaterako.
Bikaina. Etortzea gustatuko litzaidake.
Beno, gustatuko litzaiguke zu izatea.
Zain egongo gara... kanpaiak eta txistuak jarrita.
Lucy: Ni Leah naiz, bide batez.
Emily: Utzidazu nire helbidea idazten zuretzat, Leah.
Bikaina.
Emily: Bai. Beraz, begira.
- Lucy: Aupa. - Emily: Badakit.
Beraz, hau Frank da txikia zenean.
Emily: Bai. Bai, hori bostetan Frank da.
Ez al da maitagarria?
- Aupa. - Badakit. Badakit.
Begira zein pozik dauden.
- Bai. - Aupa.
- Eta hori jatetxea da. - Bai. Bai, hori da...
hori da hango sarrera.
(Emily hasperen egiten du)
Badirudi oso gertu zeudela.
Emily: Bai.
- (Txantxaka) - Emily: Bai.
- Topa behar duzula dirudi. - Bai.
Eskerrik asko.
(liburu kluba berriketan)
(ardoa botatzea)
Emily: Oh, begiratu hortxe.
Arratsaldean, andreak.
Oh, Leah, hau nire senarra da, Frank.
Pozten naiz azkenean ezagutu ahal izatea.
Ni ere.
- Kaixo. - Kaixo. Lea?
Mm-hmm.
- Leah janari kritikaria da. - Frank: al da?
- Emily: Mm-hmm. - Benetan?
Bai.
Egingo dugu?
Oh! Bai.
Jatetxe berri horretan egon al zara? Um...
Evoo.
Hornidura arazoak dituztela entzun dut.
Baliteke hori saltatu nahi izatea.
Gau osoan otordu begetarianoak zerbitzatu behar dituztela entzuten dut
eta baztertu erreserbak zituzten mezenas.
Dirudienez, janaririk gabe geratu ziren.
Lucy: Aupa.
Ez da lehen inpresio ona emateko modurik onena.
Eskuin.
Kontuan izan. Eskerrik asko abisuagatik.
Beno, kontu horretan, benetan aurrera egin behar dut.
Hain laster? Baina hona iritsi berri zara.
Betebeharrak deitzen ditu.
Baina oso polita izan zen zuek guztiak ezagutzea,
eta mila esker tea eta gailetengatik
eta elkarrizketa handia.
Emily: Oh.
Ongi etorri baino gehiago zaude.
Eta mesedez, egin dezagun berriro.
Telefono zenbakiak edo posta elektronikoa trukatu beharko genituzke.
Ez kezkatu. Dendan geldituko naiz.
Esan nahi dut, azken finean, ez dela inora joango naizenik.
(barreka) Agur.
Emily: Agur.
(hainkada)
(arnasa gogor hartuz)
♪
Megan: Hey, ona zara, sukaldaria?
Bai. Bi gnocchi, hiru txuleta, margarita bat.
Megan: Bi gnocchi, hiru txuleta, pizza bat. Bai, sukaldaria.
Greg: Bai, sukaldaria.
Uf!
Beste bi gnocchi behar ditut.
- Bi gnocchi, bai, sukaldaria. - Greg: Bai, sukaldaria.
Zerbitzua. - (kanpai jotzen)
Plater hori garbitu behar dela uste dut, sukaldaria.
Badakit.
Megan: Zer da berriro gnocchi, sukaldaria?
gnocchi bat. Uh, bi txuleta.
Megan: Hiru txuleta esan dituzula uste nuen.
Orduan, zergatik zaude oraindik hemen?
Entzun, sukaldaria.
- (txirria jotzen) - Zerbitzua!
(ate-kanpaiak jotzen)
Leah, kaixo.
- Kaixo, Emily. - Zelan zaude?
Bat...
Emily, zerbait esan behar dizut.
Ados.
Zure senarrari buruzkoa da.
Zer esan zion?
Ez dago hau esateko modu errazik, beraz, esango dut:
um, Frank jazotzen ari nau.
(barrez)
(arnasa zorrotz hartuz, barrez)
Zer?
Sentitzen dut barre egiteagatik.
Benetan jazoten bazaituzte, izugarria da.
Baina pertsona okerra izan behar duzu.
Ez dut pertsona okerrik.
Frankek ez luke horrelakorik egingo.
Hori erokeria litzateke.
Txakurren parkean topo egin nuen
eta nirekin hizketan hasi zen,
eta zure txakurrarekin zegoen, Crouton.
Denbora guztian joaten dira, beti egiten dute.
Gau berean,
Nire lanetik kanpo deskapotable gris bat ikusi nuen aparkatuta
eta gero etxera jarraitu zidan.
Ados? Hurrengo egunean korrika egitera joan nintzen eta auto bera ikusi nuen,
eta minutu batzuk geroago, Frank ikusi nuen.
Beraz, nire senarra salatzen ari zara
kasualitate pare batean oinarrituta?
Zure senarra nire etxean sartu zen...
eta nire jatetxea.
- Zure jatetxea? - Lucy: Bai.
Elikadura kritikaria zarela esan duzula uste nuen.
Gezurra esan nuen.
Nire izena ez da Leah, Lucy da.
Zure senarraren eraikina erosi zuen sukaldaria naiz.
Eta sentitzen dut gezurra esan izana. Nik besterik ez...
pentsatu nuen nahi nuela...
Zer nahi zenuen?
Berarengana iristeko ni erabili nahi izan zenidan?
Ez, ez, ez. Jakin behar zenuela pentsatu nuen.
Begira, jakin nahi nuke.
Pertsona polita dirudi;
ez zenuke horrelako norbaitekin egon behar.
Esan nahi dut, zure senarrak lapurtu zidan.
Hark... argazkiak atera zizkidan, dozenaka argazki.
Esan nahi dut, ahal duen guztia egiten ari dela
nire bizitza infernu bat bihurtzeko.
Uste dut alde egin beharko zenukeela.
Oraintxe bertan.
Jakin behar zenuela pentsatu nuen.
Bikaina. Eskerrik asko.
(ate-kanpaiak jo, atea ixten)
(arnasa zorrotz eginez)
♪
Ongi da, kanpora noa.
Goizean ikustera joango naiz, ezta?
Goizean?
Nire ebakuntzarako?
Eskuin.
Bai. Noski.
goizeko 7ak
Bai.
Ados.
Lucy: Orduan arte.
♪ Gehiago bila itzultzen naiz
Frank: Nolakoa izan da gaur lana?
Emily: Gertakaririk gabe.
Bezero gaiztoekin tratu eta mantentzen saiatzea
antolatutako lekua
Zer moduz? Lan bila zorterik?
Frank: Oraindik ez.
Kontaktu interesgarri batzuk egin nituen. Ikusiko dugu.
Oraindik zure gurasoen txabolara joateko asmorik al duzu?
Asteburu honetan?
Dena ondo dago?
Emily?
Dena ondo dago?
(telefono-lerroa jotzen)
(Telefonoaren txirrinak)
Aita: Aizu. Ezin duzu lo egin?
Ez. Enpresaren bat erabil liteke.
Gogoratu txabolan pasa genuen uda hura
zure zortzigarren urtebetetzean?
Aste horretan ezin izan zenuen lorik egin.
Lucy: Armairuko munstroak direla eta.
(barreka) Bai. Eta gogoratzen al zara zer egin zenuen?
Ez, esaidazu.
Aita: Zure amonaren eskuz egindako galtzerdi pare bat jantzi zenuen
zure eskuetan,
eta zure super heroien eskularruak deitu zenituen,
eta gerra deklaratu zenion armairuko munstro haiei.
Baina orduan, gauzak zure esku hartzea erabaki zenuen.
Zure estrategia zeukan.
Super heroien dantza egin zenuen, eta gero,
zure superheroi munstroa joan-etorria hasi zenuen.
Ba al dakizu zer gertatzen den abesten hasten zarenean?
Denak uxatzen ditut.
Aita: Munstroak ere bai.
Frank: Emily...
Emily, gezurretan ari da.
Aizu, aita, joan behar dut.
Emily: Zure telefonotik pasatu dut, Frank.
Berriz deituko dizut.
Emily: Dena ikusi dut.
Berarekin eta jatetxe horrekin obsesionatuta zaude.
Laguntza behar duzu.
Frank: Egiten dudan guztia guretzat da, Emily,
jatetxe hori itzultzeko.
Emily: Jada ez da zure jatetxea, Frank.
Utzi besterik ez. Aurrera.
Frank: Emily, ez!
Ez egin hau, mesedez!
- Lucy! - (motorra abiarazi)
Frank: Itzul zaitez hona!
(kotxea alde egiten)
(hainkada)
(hainkadaka) Ai, ez! Ez!
(kotxeko atea ixten)
(joka)
Megan? (joka)
Megan, ni naiz!
Meg, nik... begira, badakit nahastu dudala!
Tira, ireki! (joka)
Nola joan zen ebakuntza?
Ederki.
Begira, ez dakit zer gertatu den.
Nire alarmaren bidez lo egin nuen.
Zerbait gertatu zaizula uste nuen, Luce.
Ez nuen lo askorik egin. Ez dakit zer gertatu den.
- Barkatu. - Ez zaitut ezagutzen.
Berandu agertzen zara lanera. Sarrerak nahasten ari zara.
Ez zara behar bezala xaflatzen ari.
Eta ez zaude hemen zure lagunarentzat behar zaituenean?
Bai badakit. Zuzen zaude.
Bukatu dut.
Eskuin.
- Atsedena hartuko dut. - Beno, ezer behar duzu?
Ez, ondo nago. Eskerrik asko.
(atea ixten)
(Txakurrak urrutira zaunka)
Frank: Emily joan da.
Stalking-aren prezioa deituko diogu
emakume indartsuak eta buru gogorrak.
Ez dizut ezer egin.
Beldurrez bizitzera behartu nauzu.
Frank: Dena kendu didazu...
nire helburua,
eta orain nire emaztea!
Urrundu nigandik.
(hastuka)
Laguntza! Norbaitek lagundu!
Laguntza!
(hastuka)
♪
Lucy: Zer esan nahi duzu alibi sendoa duela?
Esan nahi dut, nola da posible hori?
Lekuko anitz ditugu
bere txakurrarekin txakur parkean zegoela aldarrikatuz.
Hori ez da posible.
Beraz, zure lekukoek gezurretan ari dira,
edo gezurretan ari zara.
Barkatu. Leporatzen didazu gezurra esatea?
Uste dut probatzen ari naizela.
Beraz, bai. Gezurretan ari zarela uste dut.
Egia esan, badakit gezurretan ari zarela.
Clayborne jaunak dio
benetan zu zarela atzetik dabilena.
Zure autoaren argazkiak ditu bere etxetik kanpo.
Eta bere ibilgailuaren zaintzako irudiak ditut
nire lanetik kanpo hainbat alditan.
Beraz, horrek ez du ezer esan nahi zuretzat?
Hara joan zela dio
atzetik hasi eta gero.
Eta, eh, zaintzako metrajeez hitz eginez,
bere emaztearen lantokira joan zinen?
Portuaren ondoan dagoen antigoaleko denda hori?
(barre egiten)
Hori guztia niri jarraitzen hasi eta gero gertatu zen.
Ni orain susmagarria al naiz?
Orduan, zer gertatzen da gero?
Urrundu Frank Clayborne eta bere emaztearengandik,
eta zugandik urrun geratuko da.
Nire atzetik etorriko da berriro.
Telefono dei bat besterik ez dugu falta.
Ados. Entzun. Taylor Abbott sartu dugu,
eta denok dakizuenez, ez da hitzak mintzen.
Bere iritziak egin edo hautsi gaitzake,
beraz, errepara ditzagun xehetasunei.
Hau lortu dugu.
(mahai-tresnak tindaka)
(Italiako pop musika atzeko planoan jotzen)
- (kanpai-jotzea) - Zerbitzua?
Hau taula bat da. Gure VIPa.
(txirria jotzen)
Eskuak.
(haspenez)
Uf.
- Uf. - (mahai-tresnak zartada)
Greg: Ondo al zaude, sukaldaria?
Sukaldaria, barkatu. bat lortuko dut...
Ados.
Ayden hemen dago.
Nola aurkitu zaitu? Ados. Berari galdetuko diot.
Ez, ez, ez. Ez. Berarekin hitz egingo dut.
Niregan boterea duela pentsatuko du.
Eta zer esan?
Argia, Argia...
(haspenez)
(barreka)
- Zer egiten ari zara hemen? - Ayden: Lucy?
Zer egiten ari zara hemen? Hau al da zure jatetxea?
Moztu kaskarra. Zergatik zaude hemen?
Oh, gonbidapena jaso dudalako postaz,
beste guztiak bezala, suposatzen dut, jabearengandik.
Ados. Alde egin behar duzu.
- Benetan? - Bai, benetan.
- Luce-- - Ez nazazu ukitu!
- Aupa. - (beira hautsi)
Megan: Oh, jauna, asko sentitzen dut.
Zer egingo duzu, Lucy?
- Eta alde hemendik! - Edo zer, Lucy?
- Ez duzu jakin nahi. - Lucy, Lucy.
Alde hemendik, Lucy. Jauna? Eseri behar duzu.
Ez iezadazu esan zer egin, eta kontrolatu.
Barkatu.
Zoramena da.
(arnasa eta arnasketa zorrotza)
- Aizu. Ongi al zaude? - Bai.
Minutu bat besterik ez dut behar.
(arnasa eta arnasa)
(arnasa zorrotz eginez)
(arnasa eta arnasa)
♪
(zinta arrastatzea)
(haspenez)
♪
Lucy (ahotsaren oihartzunarekin): Oso gaixo eta nekatuta nago
biktima sentitzearena.
Nik neuk aurre egingo diot honi.
Megan (ahotsaren oihartzunarekin): Ez zara medikua.
Ez zara polizia. Sukaldaria zara.
Frankek ez du botererik zure gainean.
Ayden munstro bat zen.
Literalki jarraitu zaitu,
zure dei guztiak eta zure testu guztiak kontrolatu ditu.
Ez du zure bizitzaren kontrola
Aydenek egiten duen bezala.
Aita (ahotsaren oihartzunarekin): Baina orduan, gauzak hartzea erabaki zenuen
zure eskuetara.
Zure estrategia zeukan.
Superheroien dantza egin zenuen, eta gero,
zure superheroia hasi zenuen
munstro-joan-kanta.
Badakizu zer gertatzen den abesten hasten zarenean.
Lucy (ahotsaren oihartzunarekin): Denak uxatzen ditut.
Aita (ahotsaren oihartzunarekin): Munstroak ere bai.
(telefonoa jotzen)
Aizu.
Megan: Egin klik bidali berri dizudan estekan.
Erreportaria: Ayden Johnson, jatetxe-jabe arrakastatsua
Perla menditik,
bart hilik aurkitu zuten Ur kaletik gertu
bularrean hainbat labankadarekin.
Poliziak ez ditu xehetasun gehiago ematen oraingoz.
(telefonoa jotzen)
(haspenez)
Kaixo?
Aizu. Sharma detektibea da.
Bai. Gai al zara berriro geltokira jaisteko?
Hitz bat izan behar dugu zurekin.
Bai.
Laster egongo naiz.
(arnasa sakon hartuz)
Sharma: Non egon zinen bart
01:00etatik 3:00etara?
Hau Aydeni buruz al da?
Mesedez, erantzun galderei, ados?
Azaldu dudan bezala,
abokatu bat egon daiteke, nahi baduzu.
Ez daukat ezer ezkutatzeko.
Detektibea: Orduan erantzun galderei.
Non egon zinen bart
01:00etatik 3:00etara?
Ezin nuen lo egin.
Beldurra nengoen Frank berriro etxera sartuko zen.
Beraz, auto bat egitera joan nintzen.
Gogoratzen al zara zein ordu zen?
02:00ak aldera
Begira.
Frankek Ayden nire jatetxera etortzera bultzatu zuen.
Ados? Gonbidapen pertsonalizatu bat bidali zion,
jabearengandik,
nire jatetxera etorri eta kaosa sortzea.
Barkatu. Ez naiz jarraitzen.
Zergatik sortuko luke Aydenen presentziak kaosa?
Berarekin iraganeko tratu txarrengatik.
Detektibea: Hmm.
Zer egin zenuen goizeko 02:00etan irten zarenean?
Nora joan zinen?
Lucy: Ni bakarrik ibili naiz.
Segurago sentitzen nintzen nire autoan, mugitzen,
nire etxean ahate eserita bezala itxaron beharrean.
Frankek non bizi zaren badakiela uste duzulako?
Badakit badakiela non bizi naizen.
Nire polizia txostenean esan nuen bezala,
irakurri ez duzuna, jakina,
Frank nire etxean egon da
Nire amari erlojua lapurtu dio, eta atzetik nabil
egunero.
Detektibea: Mm-hmm.
Norbaitek egiazta dezake non zauden?
Ez. Bakarrik nengoen.
Noiz ikusi zenuen azkeneko aldiz Ayden?
(haspenez)
Bart izan zen, nire txanda amaitu baino lehen.
21:30, 22:00
Eta gero ez al zenuen batere ikusi?
Ez.
Zure jatetxean lekuko batzuk ditugu
mehatxatzen ikusi zaituena.
Haserre nengoen eta beldurtu nintzen,
eta alde egin nahi nuen.
Lekuan aurkitu genuen hilketa-arma.
Ezagutzen al duzu?
Nire abokatuarekin hitz egin nahi dudala uste dut.
Detektibea: Bai.
Hori seguruenik ideia ona da.
Ez nuen hau egin. Frankek hau egin zuen.
Ayden nire jatetxera etortzera bultzatu zuen,
eta gero hil egin zuen, eta orain, ni enkuadatzen saiatzen ari da.
Eskuin.
(txirria jotzen)
Eskuak, mesedez.
Lucy: Atzean.
Zertan zabiltza?
Zer esan nahi duzu? bizkortzen ari naiz.
Azkenean egiaztatu nuen, hau oraindik nire jatetxea zen.
Bai jauna.
(musika dramatikoa jotzea)
♪
- (oihuka) - (marruka)
Gelditu!
(intzirika)
(haspenez)
Bai. Nire laguna da, eh...
(sirena zain)
Ai, Megan! Ondo zaude?
Oh! Ikusi al duzu?
Bera zen?
Ai, hilko dut.
Ez, ez zara.
Egingo duzuna etxera joatea da,
giltzapetu eta deitu poliziari
ezer susmagarri entzuten baduzu.
Megan, asko sentitzen dut. Hau guztia nire errua da.
Bai.
Da.
Esan dizut hori arriskutsua zela, Lucy,
eta ez ninduzun entzun.
I-- (barrez)
Zurekin nator ospitalera.
Ba al dakizu zer? Ez kezkatu ere egin, ados?
Zaindu zeure burua, Luce.
Kendu ideia zoro hauek burutik.
- Alde nire bidetik, mesedez. - Megan--
- Ezin dut-- Gelditu. - Megan!
♪
Aupa, aita.
Aita: Luce?
Ayden hil da.
Aita: Zer? Zer gertatu da?
Ez dakit. Baina horrekin zerikusirik nuela uste dute.
- Aita: Zergatik? - Ai, ez dakit.
Aita: Begira. Abokatu on bat lortuko dizugu.
Baina ez esan inori hitzik, ados?
(Totelka) Aita, ez nuen hil.
Aita: Noski ezetz.
Begira. Uste dut zerbait esan dudala
ez nukeela esan behar.
Goizean lehen orduan hegaldia hartuko dut.
Ez, ez, ez. Ez egin hori.
Begira. Nik... Nik neuk aurre egin behar diot honi.
Bide guztian eguneratuko zaitut.
- Aita: Seguru al zaude? - Bai.
Baina maite zaitut. Laster hitz egingo dizut.
- Maite zaitut ere, maitea. - Agur.
(haspenez)
(telefono-lerroa jotzen)
Lucy: Hey, Meg? Ni naiz.
Ondo egotea espero dut.
Buruan dena errepikatzen ibili naiz,
Indartsuagoa eta ausartagoa izan beharko nuke Aydenekin,
eta orain Frankekin.
Gorroto dut neure burua hain ahula izateagatik,
Haiek hainbeste denboran kontrolatzen uzteagatik.
Ezin diot utzi nire gainean boterea izaten jarraitzea.
jarrera hartu behar dut
eta borrokatu.
Badakit gertatu zaizuna niregatik dela,
nahaspila honetara arrastaka eraman zintudalako.
Ezin naiz sentitzen zenbat sentitzen naizen adierazten hasi ere.
Zure abisuak entzun beharko nituzke
eta kanpoan geratzeko eskatzen duzu, baina Meg,
sinetsi hau orain amaitzen dela esaten dudanean.
Bihar, dena bukatuko da.
plan bat daukat,
eta ez dut atseden hartuko berak egindakoa ordaindu arte.
Zu min egiteagatik,
eta niri hau egiteagatik.
Tira, Frank.
♪
Hemen goaz.
♪
(arnasa zorrotz eginez)
(motorra biraka)
Hori da. Jarrai niri jarraitzen.
(motorra biraka)
(pneumatikoek garrasika)
♪
(pneumatikoek garrasika)
Etorri. Etorri.
(balaztak kirrinka)
(hastuka)
Ezin duzu gehiago korrika egin, Lucy.
Lucy: Ez dut korrika egin nahi.
Ados?
Begira. Zure jatetxea itzuli nahi duzu?
Hartu.
Zurea da.
Ai, itzuliko al didazu?
Lucy: Zer nahi duzu nigandik?
Zu zinen itxura eman nahi dut.
Erruak bizirik jaten zaituen bezala.
Zergatik hil zenuen Ayden?
Gorroto duzula argi utzi duzulako.
Guztiei esan diezu nola gasa pizten zizun
eta zu kontrolatzen.
Ahalik eta motiborik onena izan zenuen hura hiltzeko...
... eta denek dakite.
Bere jatetxean lan egiten duten sukaldari eta zerbitzariak,
zure lagunak...
... Jerseyn bizi den zure aita.
Nola dakizu hau guztia?
Dena dakit zutaz.
Hainbeste oroitzapen ditut aitari lagundu izana
sukalde honetan,
eta zendu zenean erreleboa hartuz.
Leku hau beti nirea izango da.
Agian...
...elkartu beharko genuke.
Leku hau zuzentzen lagunduko didazu.
Oso talde ona osatuko genuke.
Munduko tontorik handiena naizela uste duzu.
Ez.
Ez, ez tonto bat.
Psikopata bat besterik ez.
- (oihuka) - (lapiko zartada)
Lucy: Zergatik egiten duzu hau?
Dagoeneko markatu nauzu. Dena galduko dut.
Zergatik ez nauzu bakarrik uzten mesedez?
Nire bizitza hondatu duzulako!
Lucy: Barkatu. Benetan naiz.
Berandu da horretarako.
Zure eraikina salduko banu ere,
ezin duzu itzuli.
Ez duzu dirurik.
Zure emazteak esan dit.
Hori akats bat izan zen.
Inoiz ez zenuke han jarri behar bere dendan edo nire etxean.
Lucy: Ez zara honetaz alde egingo.
Ni ere ez naiz kartzelara joango.
Lucy: Frank, kamerak ditut nonahi.
Ados? Ondo ezkutatuta daude, baina nonahi daude.
Horrek esan nahi du zure aitortza hodeian daukadala,
eta ezin duzu kendu.
Jarri labana eta amore eman.
Segurtasun kamerek ez dute soinurik grabatzen.
Ez berariaz esan ezean zure segurtasunari
soinua behar duzula.
(marruka)
(eztulka)
Nora zoaz, Lucy?
Gozatuko dut zu hiltzen.
Benetan naiz.
(telefonoa dardara)
(oihuka)
(marruka)
(garrasika)
(oihuka)
(marruka)
Lucy!
Lucy, ireki atea!
911. Zein da zure larrialdia?
Ayden Johnsonen hiltzailea harrapatu berri dut.
Nire izozkailuan dago, bizirik.
Nire izena Lucy Gerhard da.
Water Streeteko Evooko sukaldaria eta jabea naiz.
Mesedez, azkar ibili.
(arnasa sakon hartuz)
♪
(Poliziaren irratiak berriketan)
Hona hemen nire txartela. Eman iezaguzu oihu bat zerbait behar baduzu.
- Egingo dut. Eskerrik asko. - Ikusiko gara.
♪
- Zure atzetik, sukaldaria. - Mm-hmm.
Oh!
Oh, itxura ona dauka, sukaldaria.
- Badakit. - Aupa. Hori sinestezina da.
Ah. Non dago arkatza hori?
Hemen.
Jarrai ezazu hori zuzen.
Hau da Meganen platera.
sei taula.
(arnasa zorrotz eginez)
- Ondo egina. - Eskerrik asko, maitea.
Ados.
(berriketan)
♪