Gedownload van YTS.MX
♪
Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX
(banden gieren)
(zwaar ademen)
(hijgend)
Man: Je kunt niet meer rennen, Lucy.
♪
(man zingt Italiaanse loungemuziek)
♪
Vuur twee gnocchi en één ravioli aan.
Twee gnocchi, één ravioli. Gehoord.
♪
Chef-kok: Wat is dat?
Rechts.
Voeg een beetje zout toe. Dat gerecht moet zingen, niet fluisteren.
- Ja. - Ja.
Souschef: Een vleugje punch toevoegen.
♪
(Italiaanse muziek vervaagt)
(dreigende muziek zwelt aan)
♪
Souschef 2: Achter.
Ja.
Souschef: Achter, chef-kok.
Mm-hmm.
Iemand heeft dit voor je achtergelaten.
Oh, het is mijn kantoorsleutel.
Dat kon ik vanochtend niet vinden.
Waar was het?
♪
Vrouw: Weet u zeker dat het niet op uw kantoor of in uw auto was?
Je hebt nog een aantal onverpakte dozen in je auto.
Nee. Het lag op het nachtkastje, vlak naast mijn bed, dat weet ik.
Ja, dat moet je melden, Luce.
Hoe kwam hij erachter waar ik woon?
Het kan Ayden niet zijn, dat is onmogelijk.
Nou ja, wie zou het anders zijn?
Ik bedoel, denk je dat er iemand anders is?
Goed...
Je bent een beroemdheid, Luce.
Ik bedoel, dit overkomt beroemdheden de hele tijd, toch?
Ja.
Oké, dit is wat er gaat gebeuren:
jij blijft vannacht logeren,
en morgenochtend gaan we twee dingen doen, oké?
We gaan aangifte doen bij de politie,
en we laten een beveiligingssysteem installeren
in zowel uw huis als het restaurant. Oké?
Nu...
Kunnen we praten over hoe geweldig de openingsavond was?
Het was best geweldig, toch?
Redelijk goed?
Iedereen hield van je eten.
Ik vraag me af of er critici zijn verschenen.
Nou, als ze dat deden,
Ze gaan zeggen dat je maar een paar uur open was
en jij hebt het vermoord!
Het was een teamprestatie.
Oh kom op. Neem de eer, Lucy.
Dit is jouw kindje.
Je bent een driesterrenrestaurant geworden
dat failliet ging en binnenkort failliet ging
Gastronomisch etablissement met een Michelin-ster?
Oké, laten we niet op de zaken vooruit lopen.
Maar ik hou wel van dat geluid.
Ik ook.
(licht zoemend)
Hé, je bent hier veilig. Oké?
Wat je nodig hebt is een warm bad en dat glas wijn opdrinken.
Oke? Kom op.
Kom op!
Atta meisje.
(glazen rammelen)
Dan, meisje! (grinnikend)
Oh! Wauw!
(grinnikend)
O ja.
Ik ga er nog een nemen. Meer alstublieft.
Dit is mijn huis.
- (klopt) - Man: Hallo?
- (klopt) - Hallo? Chef Lucy?
- Greg? -Megan?
Greg, ben jij dat?
Megan, ik ben de code vergeten.
Greg, we moeten dit op je handpalm tatoeëren.
(piepen)
Bedankt. Waarom wordt het überhaupt van binnenuit vergrendeld?
Wat is daar het punt van?
Want vorige week hadden we een paar onverwachte bezoekers
en de Japanse A5 Wagyu kost $ 1.000 per pond. Capiche?
Capiche.
7372.
- Onthoud het. - Ik zal.
- Megan: Dank u, chef-kok. - Dank u, chef-kok.
- Het zal niet meer gebeuren, oké? - Megan: Beter niet.
(zuchtend, grinnikend)
Hoi. Dus?
Oh, ik heb geen rapport ingediend,
maar ik heb wel een afspraak gemaakt met dat beveiligingsbedrijf
voor het restaurant en mijn huis.
Goed. Goed.
Ik wil echter nog steeds dat u aangifte doet bij de politie.
Ik zal.
Ik meen het, Lucy.
Ik blijf je lastig vallen totdat je het doet.
Ik weet dat je het zal doen. Ik beloof.
-Megan: Oké. - 'Kaj.
Ik ga even wandelen en even een frisse neus halen
voordat ik begin.
Ja. Ik ben er vrij zeker van dat ik dit heb.
- Oké. - Oké.
(zucht)
(telefoon trilt)
Hoi.
Hallo.
(grinnikt) Hallo.
- (hond jankt) - Oh...
Man: Geen eigen vriend?
Pardon?
Je hebt geen hond.
Oh. Nee. Ik zou het wel willen.
Ik werk gewoon te veel; Ik zou er niet zijn.
Een soort therapie, toch?
Eerlijk gezegd.
Oh...
Ik ben Frank.
Lucy.
Dat is Crouton.
Hallo Crouton.
Ik heb je hier nog nooit eerder gezien.
Ja, ik ben net een paar weken geleden verhuisd.
Ik werk niet ver hier vandaan.
Ik weet.
Je bent overal in het nieuws. Ik herkende je meteen.
Jij bent de eigenaar en chef-kok van dat nieuwe restaurant.
Rechts.
Ben je niet open voor de lunch?
Het is 11.30 uur.
Waarschijnlijk zou je nu terug moeten komen.
Lucie: Juist.
Het was leuk je te ontmoeten.
- Ochtend. - Hoi.
Hoi.
Jij goed?
Ja goed.
Weet je het zeker?
Ik had dit net...
vreemde interactie hiermee...
vreemde man in het park.
Hoe dan ook, ja,
dat en mijn telefoon als tijdreizende therapeut
en herinneringen ophalen die ik eigenlijk liever zou vergeten.
Hé, hij is nu weg,
en je hoeft hem nooit meer te zien. Oké?
Je hebt gelijk.
Ik weet.
Ik heb altijd gelijk. Dat zou je inmiddels moeten weten.
(zucht) Ja. Oké.
(zucht)
(bonzend)
♪
(zucht)
(scherp uitademen)
♪
Hé, papa. Ik ben het.
Sorry dat ik al je oproepen heb gemist.
Het is de laatste tijd erg hectisch geweest.
Het blijkt een nieuw restaurant te openen
is een beetje zoals rijden op een eenwieler
terwijl je met vlammende spatels jongleert.
Ja. Een...
Bel me terug.
Ik moet echt met je praten.
Oké, ik hou van je. Doei.
(scherp uitademen)
♪
(boor zoemend)
♪
(telefoon gaat over)
Hé, papa.
Hé, Luc. Hoe is het met je?
Sorry dat ik je telefoontjes heb gemist.
Dat is goed. Geen zorgen.
Papa: Lieg niet tegen mij.
Ik heb spidey-zintuigen
als het om de klank van je stem gaat.
Oh, je klonk boos. Wat gebeurd er?
Alles is in orde. Ik...
Weet je, ik heb heel lange uren gewerkt,
en ik heb de laatste tijd niet echt met je gepraat,
dus ik wilde gewoon inchecken
en zorg ervoor dat alles in orde is.
Papa: Dat is mijn werk.
Kijk...
Ik was met Megan aan het praten, en zij denkt dat...
je moet iemand zien.
Echt waar?
Ze... denkt dat je hulp nodig hebt.
Nou, ik heb eigenlijk hulp nodig.
Weet je, ik kan nog twee koks gebruiken
en nog twee obers voor het restaurant.
Is Megan bereid hun salaris te dekken?
Papa: Je weet wat ze bedoelt, niet dat soort hulp.
Met alles wat er met Ayden is gebeurd...
Pap, het gaat goed met mij.
Ik beloof je, ik ben over hem heen.
En ik installeer beveiligingscamera's in het restaurant,
dus ik zal veilig zijn.
U hoeft zich nergens zorgen over te maken.
Hé, papa, het spijt me zo, ik moet gaan.
Maar ik bel je terug, oké?
(telefoon rinkelt)
Oké, ik ben niet gek; er is iemand die mij volgt.
WHO?
De man die hier was op de openingsavond.
Weet je, hij heeft ingebroken in het kantoor en mijn huis.
De origami-man?
Ja. Kijk, ik kwam hem tegen in het park, oké?
Hij zei dat hij mij herkende en tikte op zijn horloge.
Ik denk dat hij wil dat ik weet dat hij het was.
- (zucht) - Kijk me niet zo aan.
Ik weet dat je denkt dat ik zonder reden in paniek raak, maar dat is niet zo.
Ik denk niet dat je voor niets in paniek raakt.
Maar ik denk wel dat je dingen met elkaar verbindt
die niet met elkaar verbonden hoeven te worden.
Oké, dus je denkt dat het toeval is?
Het horloge en de foto's?
Ik weet niet wat ik ervan moet denken, Luce, dat weet ik niet.
Maar ik was onlangs aan het lezen
dit artikel over paranoïde wanen.
Oké, ik heb geen waanvoorstellingen.
En het laatste wat ik nodig heb is advies
uit een modetijdschrift.
Je kunt er grappen over maken zoveel je wilt,
maar er zitten eigenlijk best wel goede dingen in.
Ik denk dat je ernaar moet kijken.
Weet je, het gebeurt dat mensen hyperwaakzaamheid ontwikkelen
als coping-mechanisme en, eerlijk gezegd, je hebt alle recht
paranoïde voelen.
Hij heeft je letterlijk gevolgd,
hield al uw oproepen en al uw sms-berichten bij.
Ayden was een monster. Iedereen zou zich gespannen voelen.
Ik denk dat u uw roeping gemist heeft, dokter Cosmo.
had een therapeut kunnen zijn.
Uhm. Ik snij het liefst groenten
dan het omgaan met de emotionele salade van mensen.
Laken.
Oké, ik zal je niet lastig vallen
met mijn emotionele salades meer.
Hoi.
Dat is niet wat ik bedoelde.
Ik weet. Laten we ons gewoon concentreren op service.
(scherp uitademen)
♪
Greg, mag ik die rozemarijn alsjeblieft?
Greg: Ja, chef-kok.
- Chef-kok, achter. - Bedankt.
(man zingt Italiaanse loungemuziek)
(dreigende muziek zwelt aan)
Megan: Hé, weet je zeker dat je niet wilt dat ik langskom?
Lucy: Het komt wel goed met mij.
Megan: Oké, dus ik zie je morgen?
Lucie: Ja.
Megan: Bel me als je iets nodig hebt, oké?
- Lucy: Dat zal ik doen. - Megan: Beloofd?
Lucie: Dat zal ik doen. Ik beloof.
♪
Weet je wat? Ik ben klaar met rennen.
♪
Wat? Jij hebt een probleem?
(banden gieren)
♪
(deur sluiten)
Moet je niet op je werk zijn?
Lucie: Kijk.
Hij liet dit voor mij achter in het restaurant.
Ik weet niet eens zeker waar ik naar kijk.
Het is een uiteengereten mannequin in een kruiwagen,
als een uiteengereten lichaam.
Hij liet een briefje achter.
Ik bedoel, de man is een psychopaat, oké?
Hij probeert me bang te maken om de een of andere ziekelijke reden,
alsof het zijn enige missie in het leven is.
Ik bedoel, hij volgt me overal en dan verdwijnt hij gewoon.
Ik bedoel, het is allemaal een spel voor hem.
En ik denk dat hij degene is die met het gebouw heeft gerommeld
deze hele tijd.
Oké, zoals de vleesdiefstal dit weekend
En de stroomstoring vorige week?
Weet je, Lucy, het maakt me niet uit wat je zegt.
Ik ga de politie bellen.
Lucy: Nee, ze gaan niets doen.
Nou, ik ga ze maken.
Ze kunnen deze kerel je niet zomaar laten lastigvallen, Lucy.
Nee, ik heb het met Ayden geprobeerd, maar het maakte ze niets uit.
Oké? Ik bedoel, het was vernederend.
Wij moeten dit melden.
- (scherp uitademen) - (telefoonlijn rinkelt)
Hoi. Ja, ik wil graag aangifte doen bij de politie
namens mijn vriend.
Ze zegt dat er een man is
die haar volgt in haar restaurant en haar huis,
en ze is gewoon... ze is in paniek.
Megan: Haar naam is Lucy Gerhard.
Ze is eigenaar van restaurant Evoo.
Geweldig. Bedankt. (scherp uitademen)
Ze zeiden dat ze morgen langs het restaurant zouden komen,
kijk eens rond en stel een paar vragen.
Ik ga dit zelf afhandelen.
Heb je net gehoord wat ik zei?
Lucy, de politie gaat hier voor zorgen, oké?
Dat is hun taak.
Ik ben het zo beu om me een slachtoffer te voelen,
en ik ga deze man een dosis van zijn eigen medicijn geven.
Megan: Nee, dat is niet zo!
Jij bent niet! Je bent geen dokter.
Je bent geen agent. Je bent een chef-kok.
Je gaat je kont eraf koken en dat is het, oké?
Ik wil deze man een gevoel geven
hoe hij mij de hele tijd het gevoel geeft...
geschonden.
Oké? Hij is een verdrietig mannetje
dat moet stoppen met het volgen van vrouwen.
Ik bedoel, dit is wat hij wil, dit is waar hij van gedijt.
is angst in onze ogen zien.
Het is ziek.
Je maakt me bang, Lucy.
Je klinkt nu een beetje ongeïnteresseerd.
- Ik doe dit. - Luce... Luce!
Megan: God!
Lucy, niet doen.
(zucht)
(camerasluiter klikt)
♪
(scherp uitademen)
De rollen staan ​​op het punt om te draaien, Frank.
- (ratel klikken) - (telefoon trilt)
(telefoon trilt)
Papa: Hé. Hoe is het met je?
Hé, papa. Het gaat goed met mij. Hoe is het met je?
Papa: Met mij gaat het goed. Waar ben je?
Ik koop gewoon wat spullen voor huisverbetering.
Papa: De makelaar zei
dat uw woning instapklaar was.
Wat verbeter je?
Alleen dit en dat.
Ik maak me zorgen om je.
Maak je geen zorgen. Het gaat goed met me.
Papa: Weet je het zeker?
Ja ik weet het zeker.
Papa: Oké. (zucht)
Ik hou van jou liefie.
Oké. Ik houd ook van jou.
- Doei. - (gesprek beëindigen)
Ga je serieus doen alsof er niets is gebeurd?
Het spijt me.
Dat is het?
Kijk, hij kwam gisteravond weer bij mij langs.
- Wachten. Ernstig? - Ja.
Is de politie vanochtend langs geweest?
- Mm-hmm. - Nou, wat zeiden ze?
Ik bedoel, het gebruikelijke.
Ze vroegen me hoe ik heette, een paar vragen over
wat er aan de hand was en of ik medicijnen kreeg.
En je vertelde hen over de uiteengereten mannequins?
Mm-hmm.
Doet u aangifte bij de politie?
Ik deed.
Goed.
Geweldig.
Luce, kijk, ik probeer alleen maar te helpen.
O, ik weet het, ik weet het. Het spijt me.
Ik... Ik ben gewoon gestresseerd.
Dat kan ik waarderen.
- (zucht) - Ik maak dit af. Het is in orde.
Bedankt.
(zucht)
Hier ben je. Wil je spelletjes spelen?
Laten we eens kijken waar je van gemaakt bent.
♪
(scherp uitademen)
♪
Lucy: Hier kom je niet mee weg!
Frank: Wat ben je verdomme aan het doen?
Hoe vind je het, Frank?
(banden gieren)
♪
(banden gieren)
Nu ben je niet zo stoer, hè?
(banden gieren)
Je hebt met de verkeerde vrouw geknoeid.
(banden gieren)
Dat is alles, blijf rennen.
(banden gieren)
(motoren draaien)
(banden gieren)
Je wilde mijn aandacht? Nou, nu heb je het.
(banden gieren)
Blijf uit mijn buurt, Frank.
(zucht)
(zwaar ademen)
(zucht)
(deur piept)
(piepen)
- Hoi. -Megan: Hé.
Wanneer komt onze volgende groep?
Dat was onze laatste rezzo tot ongeveer negen uur.
- We hebben dus even pauze. - Oké, ik ben zo terug.
Hé, zou je mij kunnen rijden?
van en naar de dokters op dinsdagochtend?
Is alles oke?
Ja, ik krijg een lumpectomie.
Waarom zei je niets?
Weet je, je hebt de laatste tijd veel aan je hoofd gehad.
en jij weet,
het is de makkelijkste kanker om te behandelen, en ze hebben het vroeg ontdekt,
dus het is echt niet zo erg als het klinkt, dus?
Ja. Ik bedoel, natuurlijk breng ik je.
Bedankt. Eh, chef-kok?
Greg: Ja. Bedankt, chef-kok.
(grind kraken)
♪
(klappen)
♪
Greg: Eén lentesalade, chef-kok.
Megan: Dank u, chef-kok.
Ugh!
Oké, twee mosselen, drie calamares.
Greg: Twee mosselen, drie calamares, gehoord.
En uh... mosselen en antipasto, alstublieft, chef-kok.
Greg: Mosselen, antipasto, gehoord, chef-kok.
Oké.
(telefoonlijn rinkelt)
Lucy (opgenomen:) Hé, het is Lucy. Laat een bericht achter.
- (piept) - Luce, waar ben je?
Bel mij alstublieft zo snel mogelijk terug.
Er zijn twee groepen binnengekomen. Dank je.
Ooh chef, hoe gaat het met mijn spieren?
- Greg: 30 seconden, chef-kok. - Dank u, chef-kok.
(scherp uitademen)
♪
Brave hond. Crouton, ga zitten.
Crouton. Zitten. Kom hier. Zitten.
Goede jongen. (babypraat maken)
♪
Lucy: Sorry, Megan, dit is nodig.
Sorry. Achter.
Waar ben je geweest? We zijn 30 minuten geleden met de dienst begonnen.
Ik weet. Ik heb het verprutst. Ik ben de tijd vergeten.
Waarom ben je zo bezweet?
- Hey ik ben hier. - Oké.
Swingend! Hendel!
Oké, vuur drie calamares, twee gnocchi, twee margarita's af.
Drie calamares, twee gnocchi, twee margarita.
Ja ja, chef.
Oké, dat is ontslagen. Dienst!
(bel rinkelt)
(windstoten)
♪
Lucie: Oké, laten we eens kijken...
Frank Clayborne?
"Frank en Emily Clayborne."
(ongelovig uitademend)
Je gaf me eigenlijk je echte voornaam.
Hé. Jullie lijken geen van beiden erg sociaal te zijn.
"Hoe gelukkig ben ik dat ik mijn leven mag doorbrengen met de beste,
'Meest toegewijde echtgenoot ter wereld?'
O, Emily...
Oh.
Zin om wat antiek te zoeken, Luce?
Natuurlijk doe ik dat.
Ik bedoel, zou je met iemand willen trouwen?
wie heeft andere vrouwen achter jouw rug gestalkt?
Ze verdient het om het te weten.
Misschien wel.
Maar weet je wat er met burgerwachten gebeurt, Luce?
Zij gaan dood. Ze worden neergeschoten.
Oké? Je moet stoppen met je te bemoeien met de zaken van deze man.
Hij maakte er mijn zaak van toen hij mij begon te stalken.
Lucy, je laat je verleden je toekomst bepalen.
Je maakt dit te persoonlijk.
Frank is maar een engerd, ja.
Ja, hij heeft verschrikkelijke dingen gedaan,
en hij verdient een paar maanden,
misschien zelfs een paar jaar in de gekkenbak.
Maar hij heeft geen controle over jouw leven zoals Ayden dat doet.
Frank heeft geen macht over jou.
(deurbel rinkelt)
Hoi.
Emily: Ik ben Emily, als je hulp nodig hebt.
Ze zeggen dat hoe meer zand er uit de zandloper van ons leven ontsnapt,
des te duidelijker moeten we er doorheen kijken.
Is er iets specifieks waarnaar u op zoek bent?
Lucy: Nee, ik ben gewoon...
browsen.
Het is een prachtige winkel.
Bedankt.
Eh, bent u de eigenaar?
Nee niet echt.
Ik heb het gevoel dat ik dat ben.
Ik doe alles hier... de hele tijd.
Ik ken het gevoel.
Emiel: Wat doe je?
Ik ben een voedselcriticus.
Echt?
Mijn man had vroeger een restaurant.
Lucie: Echt?
Ja.
Het heette Oliver's, maar hij is het dit jaar net kwijtgeraakt.
Oh. Hoe kan dat?
Hij was een paar keer te laat met de huur,
en de eigenaren van het gebouw hebben hem er gewoon uitgezet.
Waar was zijn restaurant?
Emily: Het was in Water Street.
Hij was er kapot van.
Het gebouw was eigenlijk eigendom van zijn vader.
Maar toen moest hij verkopen.
En de nieuwe eigenaren beloofden de huur tot een minimum te beperken,
maar ja,
dingen gaan niet altijd zoals gepland.
Ze zijn onlangs verkocht aan deze jonge chef-kok van buiten de stad.
Hij denkt dat hij het terug kan kopen, maar hij heeft geen geld.
- Hij is een dromer. - Mm.
Hij is altijd een dromer geweest.
Lucie: Hm.
Nou, zijn we dat niet allemaal?
Nou, eh,
hoe dan ook, ik moet gaan,
Maar ik ben nieuw in de stad, dus het was leuk je te ontmoeten.
Ik wist niet dat je van buiten de stad kwam.
Luister, als je geïnteresseerd bent,
Ik ben lid van een boekenclub.
Misschien vind je het leuk om met ons mee te doen, een paar van ons te leren kennen.
Iedereen is erg aardig en erg vriendelijk.
Weet je wat? Dat zou ik geweldig vinden.
Emily: Geweldig.
Oké, ik zie je nog.
Ja.
Megan: Wacht. Dus, wat zegt ze?
Het gebouw werd gebouwd door zijn grootvader
iets meer dan 30 jaar geleden.
De man is dus uit op wraak.
Wachten. Dus je denkt dat deze man je stalkt
en dit allemaal doen omdat hij je onder druk probeert te zetten
om het restaurant te verkopen?
Misschien, maar het gebeurt niet.
Oké? Ik heb hiervoor alles opgegeven.
- Oh ik weet het. - Alles.
- Ik weet. - (zucht)
Daarover gesproken, ik, uh...
Ik wilde je niet onder druk zetten of zo,
maar Taylor Abbott,
Ik hoorde dat hij langs zou komen
ergens deze week.
Hallo?! Heb je me gehoord?
Letterlijk, de meest meedogenloze,
gerespecteerde voedselcriticus in de stad komt binnenkort bij ons langs,
Ik had eerlijk gezegd een grotere reactie van je verwacht.
Oké, weet je wat?
Hij zal van je eten houden.
Hij zal weggeblazen worden.
Kan ik een "Oui, chef-kok" krijgen?
Ja meneer.
Ja. Oei, chef-kok. Je steak is ook bijna klaar.
Geweldig.
♪
(deurbel gaat)
♪
Frank: Oké, Lucy, dat zullen we zien.
♪
Greg: Ehm.
Megan: Dit loopt uit de hand.
Luce, ik zei toch dat dit zou gebeuren.
(deurbel rinkelt)
Emily: Hé.
Je bent terug.
Lucy: Ja, ik was...
Ik dacht aan die boekenclub waar je het over had
en ik vroeg me af wanneer...
Eh, wanneer je volgende vergadering was.
Morgenavond eigenlijk.
Het is echt informeel.
We komen gewoon samen in mijn keuken.
We zullen maar met z'n drieën of vier zijn.
Geweldig. Ik zou graag komen.
Nou, we willen je graag hebben.
Wij staan ​​te wachten... met toeters en bellen aan.
Lucy: Ik ben trouwens Leah.
Emily: Laat me mijn adres voor je opschrijven, Leah.
Geweldig.
Emily: Ja. Dus kijk.
- Lucy: Wauw. - Emily: Ik weet het.
Dit is Frank toen hij klein was.
Emily: Ja. Ja, dat is Frank van vijf.
Is dat niet schattig?
- Wauw. - Ik weet. Ik weet.
Kijk eens hoe blij ze zijn.
- Ja. - Jeetje.
- En dat is het restaurant. - Ja. Ja, dat is de...
Dat is de hoofdingang daar.
(Emily zucht)
Het lijkt erop dat ze heel dichtbij waren.
Emily: Ja.
- (babbelen) - Emily: Ja.
- Het lijkt erop dat je moet bijvullen. - Ja.
Bedankt.
(boekenclub kletst)
(wijn schenken)
Emily: Oh, kijk daar eens.
Avond, dames.
Oh, Leah, dit is mijn man, Frank.
Ik ben blij dat je elkaar eindelijk kunt ontmoeten.
Ik ook.
- Hoi. - Hoi. Lea?
Mm-hmm.
- Leah is een voedselcriticus. - Frank: Is zij dat?
- Emily: Mm-hmm. - Echt?
Ja.
Zullen we?
Oh. Ja.
Ben je in dat nieuwe restaurant geweest? Eh...
Evo.
Ik hoor dat ze leveringsproblemen hebben.
Misschien wil je die overslaan.
Ik hoor dat ze de hele avond vegetarische maaltijden moeten serveren
en klanten die reserveringen hadden afwijzen.
Blijkbaar hadden ze gewoon geen eten meer.
Lucie: Wauw.
Niet de beste manier om een ​​goede eerste indruk te maken.
Rechts.
Dat is genoteerd. Bedankt voor de waarschuwing.
Wat dat betreft moet ik echt aan de slag.
Zo snel? Maar je bent net hier.
De plicht roept.
Maar het was zo leuk jullie allemaal te ontmoeten,
en heel erg bedankt voor de thee en de koekjes
en het geweldige gesprek.
Emily: O.
Je bent meer dan welkom.
En alsjeblieft, laten we dit nog een keer doen.
We moeten telefoonnummers of e-mail uitwisselen.
Maak je er geen zorgen over. Ik kom even langs in de winkel.
Ik bedoel, het is tenslotte niet zo dat ik ergens heen ga.
(grinnikt) Tot ziens.
Emily: Dag.
(hijgend)
(zwaar ademen)
♪
Megan: Hé, alles goed, chef-kok?
Ja. Twee gnocchi, drie steaks, één margarita.
Megan: Twee gnocchi, drie biefstuk, één pizza. Ja, chef-kok.
Greg: Ja, chef-kok.
Ugh!
Ik heb nog twee gnocchi nodig.
- Twee gnocchi, ja, chef. - Greg: Ja, chef-kok.
Dienst. - (bel rinkelt)
Ik denk dat dat bord afgeveegd moet worden, chef.
Ik weet.
Megan: Waar is gnocchi ook alweer bij, chef-kok?
Eén gnocchi. Twee biefstukken.
Megan: Ik dacht dat je drie biefstuk zei.
Waarom ben je dan nog hier?
Gehoord, chef-kok.
- (bel gaat) - Service!
(deurbel rinkelt)
Lea, hallo.
- Hoi Emily. - Hoe is het met je?
Een...
Emily, ik moet je iets vertellen.
Oké.
Het gaat over uw man.
Wat is er met hem?
Er is echt geen gemakkelijke manier om dit te zeggen, dus ik zeg het gewoon:
Frank stalkt mij.
(lachend)
(scherp inhaleren, lachen)
Wat?
Het spijt me dat ik lachte.
Als je echt wordt gestalkt, is dat verschrikkelijk.
Maar je moet de verkeerde persoon hebben.
Ik heb niet de verkeerde persoon.
Frank zou zoiets niet doen.
Dat zou gek zijn.
Ik kwam hem tegen in het hondenpark
en hij begon tegen mij te praten,
en hij was bij jouw hond, Crouton.
Ze gaan daar altijd heen, dat doen ze altijd.
Dezelfde nacht,
Ik zag een grijze cabriolet geparkeerd buiten mijn werk
en toen volgde het mij naar huis.
Oké? De volgende dag ging ik joggen en zag ik dezelfde auto,
en een paar minuten later zag ik Frank.
Dus je beschuldigt mijn man
gebaseerd op een paar toevalligheden?
Je man heeft bij mij ingebroken...
en mijn restaurant.
- Jouw restaurant? - Lucy: Ja.
Ik dacht dat je zei dat je een voedselcriticus was.
Ik loog.
Mijn naam is niet Leah, het is Lucy.
Ik ben de chef-kok die het gebouw van uw man heeft gekocht.
En het spijt me dat ik tegen je heb gelogen. ik heb gewoon...
Ik dacht dat ik wilde...
Je wilde wat?
Je wilde mij gebruiken om bij hem te komen?
Nee nee nee. Ik dacht dat je het moest weten.
Kijk, ik zou het willen weten.
Je lijkt me een aardig persoon;
Je zou niet bij zo iemand moeten zijn.
Ik bedoel, je man heeft van mij gestolen.
Hij heeft foto's van mij gemaakt, tientallen foto's.
Ik bedoel, hij doet alles wat hij kan
om van mijn leven een hel te maken.
Ik denk dat je moet vertrekken.
Direct.
Ik dacht dat je het moest weten.
Geweldig. Bedankt.
(deurbel rinkelt, deur sluit)
(scherp uitademen)
♪
Oké, ik ga weg.
Ik zie je morgenochtend, ja?
In de ochtend?
Voor mijn operatie?
Rechts.
Ja. Natuurlijk.
7 uur
Ja.
Oké.
Lucie: Tot dan.
♪ Ik kom terug voor meer
Frank: Hoe was het werk vandaag?
Emily: Rustig.
Omgaan met chagrijnige klanten en proberen ze te behouden
de plaats georganiseerd
En jij? Nog geluk bij het zoeken naar een baan?
Frank: Nog niet.
Ik heb wel een paar interessante contacten gelegd. We zullen zien.
Ben je nog steeds van plan om naar het huisje van je ouders te gaan?
dit weekend?
Is alles oke?
Emily?
Is alles goed?
(telefoonlijn rinkelt)
(telefoon rinkelt)
Papa: Hé. Kun je niet slapen?
Nee. Ik kan wel wat gezelschap gebruiken.
Denk aan die zomer die we in het huisje doorbrachten
op je achtste verjaardag?
Je kon die week helemaal niet slapen.
Lucy: Vanwege de kastmonsters.
(grinnikt) Ja. En weet je nog wat je deed?
Nee vertel het me.
Papa: Je droeg een paar handgebreide sokken van je grootmoeder
op je handen,
en je noemde ze je superheldenhandschoenen,
en jij verklaarde de oorlog aan die kastmonsters.
Maar toen besloot je het heft in eigen handen te nemen.
Je had je eigen strategie.
Je voerde een superheldendans uit, en toen...
je begon je superheld-monster-verdwenen gezang.
Weet je wat er gebeurt als je begint te zingen?
Ik jaag iedereen weg.
Papa: Zelfs de monsters.
Frank: Emily...
Emily, ze liegt.
Hé, papa, ik moet gaan.
Emily: Ik heb je telefoon doorgenomen, Frank.
Ik zal je terugbellen.
Emily: Ik heb alles gezien.
Je bent geobsedeerd door haar en dat restaurant.
Je hebt hulp nodig.
Frank: Alles wat ik doe is voor ons, Emily,
om dat restaurant terug te krijgen.
Emily: Het is jouw restaurant niet meer, Frank.
Gewoon laten gaan. Ga verder.
Frank: Emily, niet doen!
Doe dit niet, alsjeblieft!
- Lucie! - (startmotor)
Frank: Kom terug hier!
(auto rijdt weg)
(hijgend)
(hijgend) Oh, nee! Nee!
(autodeur sluiten)
(kloppen)
Megan? (kloppen)
Megan, ik ben het!
Meg, ik... kijk, ik weet dat ik het verprutst heb!
Kom op, doe open! (kloppen)
Hoe ging de operatie?
Prima.
Kijk, ik weet niet wat er is gebeurd.
Ik sliep door mijn wekker heen.
Ik dacht dat er iets met je was gebeurd, Luce.
Ik heb niet veel geslapen. Ik weet niet wat er is gebeurd.
- Het spijt me. - Ik herken je niet.
Je komt te laat op je werk. Je gooit kaartjes door elkaar.
Je plateert niet zoals je zou moeten.
En je bent er niet voor je vriendin als ze je nodig heeft?
Ja ik weet het. Je hebt gelijk.
Ik ben klaar.
Rechts.
- Ik ga wat rusten. - Nou, heb je iets nodig?
Nee, het gaat goed met mij. Bedankt.
(deur sluiten)
(Honden blaffen in de verte)
Frank: Emily is weg.
We zullen het de prijs van stalking noemen
sterke, koppige vrouwen.
Ik heb je niets gedaan.
Je dwong me om in angst te leven.
Frank: Je hebt alles van mij afgepakt -
mijn doel,
en nu mijn vrouw!
Blijf uit mijn buurt.
(hijgen)
Hulp! Iemand help!
Hulp!
(hijgen)
♪
Lucy: Wat bedoel je met dat hij een solide alibi heeft?
Ik bedoel, hoe is dat überhaupt mogelijk?
We hebben meerdere getuigen
bewerend dat hij met zijn hond in het hondenpark was.
Dat is niet mogelijk.
Dus uw getuigen liegen,
of je liegt.
Het spijt me. Je beschuldigt mij ervan tegen je te liegen?
Ik denk dat je mij aan het testen bent.
Dus ja. Ik denk dat je liegt.
Eigenlijk weet ik dat je liegt.
De heer Clayborne beweert
dat jij eigenlijk degene bent die hem stalkt.
Hij heeft foto's van uw auto buiten zijn huis.
En ik heb bewakingsbeelden van zijn voertuig
buiten mijn werk meerdere keren.
Betekent dat dan niets voor jou?
Hij beweert dat hij daarheen is gegaan
nadat je hem begon te stalken.
En, over bewakingsbeelden gesproken,
Ben je naar de werkplek van zijn vrouw geweest?
Die antiekwinkel bij de haven?
(spottend)
Dat gebeurde allemaal nadat hij mij begon te volgen.
Ben ik nu de verdachte?
Wat gebeurt er vervolgens?
Blijf uit de buurt van Frank Clayborne en zijn vrouw,
en hij zal bij je wegblijven.
Hij komt weer achter mij aan.
We zijn slechts één telefoontje verwijderd.
Oké. Hoor eens. Er komt Taylor Abbott binnen,
en zoals jullie allemaal weten, is hij niet iemand die blad voor de mond neemt.
Zijn recensie kan ons maken of breken,
dus laten we op details letten.
Wij hebben dit.
(bestek rammelt)
(Italiaanse popmuziek op de achtergrond)
- (bel gaat) - Service?
Dit is voor tafel één. Onze VIP.
(rinkelende bel)
Handen.
(zucht)
Oef.
- Eh. - (bestek klettert)
Greg: Gaat het, chef-kok?
Chef-kok, het spijt me. Ik krijg een...
Oké.
Ayden is er.
Hoe heeft hij je eigenlijk gevonden? Oké. Ik ga het hem vragen.
Nee nee nee. Niet doen. Ik ga met hem praten.
Hij zal denken dat hij macht over mij heeft.
En wat zeg je?
Licht licht--
(zucht)
(grinnikend)
- Wat doe je hier? - Ayden: Lucy?
Wat doe je hier? Is dit jouw restaurant?
Snijd de onzin. Waarom ben je hier?
Oh, omdat ik een uitnodiging per post heb ontvangen,
zoals iedereen, neem ik aan, van de eigenaar.
Oké. Je moet vertrekken.
- Echt? - Ja echt.
- Luce-- - Raak me niet aan!
- Wauw. - (glas breekt)
Megan: Oh meneer, het spijt me zo.
Wat ga je doen, Lucia?
- En ga weg! - Of wat, Lucy?
- Je wilt er niet achter komen. - Lucy, Lucy.
Ga weg, Lucie. Meneer? Je moet zitten.
Vertel me niet wat ik moet doen en houd haar onder controle.
Het spijt me.
Het is gek.
(scherp in- en uitademen)
- Hoi. Gaat het? - Ja.
Ik heb maar een minuutje nodig.
(inademen en uitademen)
(scherp uitademen)
(inademen en uitademen)
♪
(tape raspen)
(zucht)
♪
Lucy (stem galmt): Ik ben zo ziek en moe
van het gevoel slachtoffer te zijn.
Ik ga dit zelf afhandelen.
Megan (stem galmt): Je bent geen dokter.
Je bent geen agent. Je bent een chef-kok.
Frank heeft geen macht over jou.
Ayden was een monster.
Hij volgde je letterlijk,
hield al uw oproepen en al uw sms-berichten bij.
Hij heeft geen controle over jouw leven
zoals Ayden dat doet.
Papa (stem echoot): Maar toen besloot je het heft in handen te nemen
in eigen hand.
Je had je eigen strategie.
Je voerde een superheldendans uit, en toen...
je begon je superheld
monster-verdwenen gezang.
Je weet wat er gebeurt als je begint te zingen.
Lucy (stem galmt): Ik jaag iedereen weg.
Papa (stem galmt): Zelfs de monsters.
(telefoon gaat over)
Hoi.
Megan: Klik op de link die ik je zojuist heb gestuurd.
Verslaggever: Ayden Johnson, een succesvolle restauranteigenaar
van de Parelberg,
werd gisteravond dood aangetroffen in de buurt van Water Street
met meerdere steekwonden in de borst.
Meer details geeft de politie op dit moment niet vrij.
(telefoon gaat over)
(zucht)
Hallo?
Hoi. Het is rechercheur Sharma die belt.
Ja. Kun je weer naar het station komen?
We moeten even met je praten.
Ja.
Ik zal er snel zijn.
(diep ademhalen)
Sharma: Waar was je gisteravond
tussen 01.00 uur en 03.00 uur?
Gaat dit over Ayden?
Beantwoord gewoon de vragen, oké?
Zoals ik heb uitgelegd,
Als u wilt, kunt u een advocaat erbij laten aanwezig.
Ik heb niets te verbergen.
Rechercheur: Beantwoord dan gewoon de vragen.
Waar was je vannacht
tussen 01.00 uur en 03.00 uur?
Ik kon niet slapen.
Ik was bang dat Frank weer in mijn huis zou inbreken.
Dus ging ik rijden.
Weet jij nog hoe laat het was?
Rond 02.00 uur
Kijk.
Frank liet Ayden naar mijn restaurant komen.
Oké? Hij stuurde hem een ​​persoonlijke uitnodiging,
van de eigenaar,
om naar mijn restaurant te komen en chaos te creëren.
Het spijt me. Ik volg niet.
Waarom zou de aanwezigheid van Ayden chaos veroorzaken?
Vanwege mijn eerdere gewelddadige relatie met hem.
Rechercheur: Hmm.
Wat deed je toen je om 02.00 uur vertrok?
Waar ben je naartoe gegaan?
Lucy: Ik ben gewoon rondgereden.
Ik voelde me veiliger in mijn auto, terwijl ik me verplaatste,
in plaats van als een zittende eend in mijn huis te wachten.
Omdat je denkt dat Frank weet waar je woont?
Ik weet dat hij weet waar ik woon.
Zoals ik in mijn politierapport zei,
die je duidelijk niet gelezen hebt,
Frank is bij mij thuis geweest
Hij heeft het horloge van mijn moeder gestolen en stalkt mij
elke dag.
Rechercheur: Mm-hmm.
Kan iemand verifiëren waar u was?
Nee. Ik was alleen.
Wanneer heb je Ayden voor het laatst gezien?
(zucht)
Het was gisteravond, voordat mijn dienst voorbij was.
21:30, 22:00 uur
En daarna heb je hem helemaal niet meer gezien?
Nee.
We hebben een paar getuigen in uw restaurant
die zag dat je hem bedreigde.
Ik was van streek en ik was bang,
en ik wilde dat hij wegging.
We hebben het moordwapen ter plaatse gevonden.
Herken je het?
Ik denk dat ik met mijn advocaat wil praten.
Rechercheur: Ja.
Dat is waarschijnlijk een goed idee.
Ik heb dit niet gedaan. Freek heeft dit gedaan.
Hij liet Ayden naar mijn restaurant komen,
en toen vermoordde hij hem, en nu probeert hij mij er in te luizen.
Rechts.
(rinkelende bel)
Handen, alstublieft.
Lucie: Achter.
Wat ben je aan het doen?
Wat bedoel je? Ik ben aan het versnellen.
De laatste keer dat ik controleerde, was dit nog steeds mijn restaurant.
Ja meneer.
(dramatische muziek spelen)
♪
- (schreeuwen) - (grommen)
Stop!
(kreunend)
(zucht)
Ja. Mijn vriend is eigenlijk, uh...
(sirene wacht)
O, Megan! Ben je oke?
Oh. Heb je hem gezien?
Was hij het?
O, ik ga hem vermoorden.
Nee dat ben je niet.
Wat jij gaat doen is naar huis gaan,
sluit jezelf op en bel de politie
als u iets verdachts hoort.
Megan, het spijt me zo. Dit is allemaal mijn schuld.
Ja.
Het is.
Ik zei toch dat dit gevaarlijk was, Lucy.
en je luisterde niet naar mij.
Ik-- (lachen)
Ik ga met je mee naar het ziekenhuis.
Weet je wat? Doe geen moeite, oké?
Zorg gewoon goed voor jezelf, Luce.
Haal deze gekke ideeën uit je hoofd.
- Ga uit de weg, alsjeblieft. - Megan--
- Ik kan niet... Stop. - Megan!
♪
Hé, papa.
Papa: Luce?
Ayden is dood.
Papa: Wat? Wat is er gebeurd?
Ik weet het niet. Maar ze denken dat ik er iets mee te maken heb.
- Papa: Waarom? - O, ik weet het niet.
Papa: Kijk. We zorgen voor een goede advocaat.
Maar zeg tegen niemand een woord, oké?
(stamelend) Pa, ik heb hem niet vermoord.
Papa: Natuurlijk niet.
Kijk. Ik denk dat ik misschien iets heb gezegd
dat ik niet had moeten zeggen.
Ik zal morgenochtend meteen een vlucht nemen.
Nee nee nee. Doe dat niet.
Kijk. Ik... Ik moet dit zelf afhandelen.
Ik zal je onderweg op de hoogte houden.
-Papa: Weet je het zeker? - Ja.
Maar ik hou van jou. Ik spreek je straks.
- Ik hou ook van jou, lieverd. - Doei.
(zucht)
(telefoonlijn rinkelt)
Lucy: Hé, Meg? Ik ben het.
Ik hoop dat het goed met je gaat.
Ik heb alles in mijn hoofd herhaald,
Ik had sterker en moediger moeten zijn met Ayden,
en nu met Frank.
Ik haat mezelf omdat ik zo zwak ben,
omdat ze mij zo lang hebben laten controleren.
Ik kan niet toestaan ​​dat hij macht over mij blijft hebben.
Ik moet een standpunt innemen
en vecht terug.
Ik weet dat wat er met jou is gebeurd door mij komt,
omdat ik je in deze puinhoop heb gesleept.
Ik kan niet eens beginnen uit te drukken hoezeer het mij spijt.
Ik had naar je waarschuwingen moeten luisteren
en je smeekbeden om weg te blijven, maar Meg...
Geloof het als ik zeg dat dit nu eindigt.
Morgen is het allemaal voorbij.
Ik heb een plan,
en ik zal niet rusten voordat hij betaalt voor wat hij heeft gedaan.
Omdat ik je pijn heb gedaan,
en omdat je mij dit hebt aangedaan.
Kom op, Frank.
♪
Daar gaan we.
♪
(scherp uitademen)
(toerental van de motor)
Dat is het. Blijf mij volgen.
(toerental van de motor)
(banden piepen)
♪
(banden piepen)
Kom op. Kom op.
(remmen piepen)
(hijgen)
Je kunt niet meer vluchten, Lucy.
Lucy: Ik wil niet vluchten.
Oké?
Kijk. Wil je je restaurant terug?
Pak aan.
Het is van jou.
Oh, ga je het gewoon aan mij teruggeven?
Lucie: Wat wil je van mij?
Ik wil het laten lijken alsof jij het was.
Alsof het schuldgevoel je levend opvreet.
Waarom heb je Ayden vermoord?
Omdat je duidelijk maakte dat je hem haatte.
Je vertelde iedereen hoe hij je in de maling nam
en controle over jou.
Je had het best mogelijke motief om hem te vermoorden...
...en iedereen weet het.
De koks en obers die in zijn restaurant werken,
je vrienden...
...je vader die in Jersey woont.
Hoe weet je dit allemaal?
Ik weet alles over jou.
Ik heb zoveel herinneringen aan het helpen van mijn vader
in deze keuken,
en nam het over toen hij overleed.
Deze plek zal altijd van mij zijn.
Misschien...
...we moeten samenwerken.
Jij zou mij kunnen helpen deze plek te runnen.
We zouden een heel goed team vormen.
Je denkt dat ik de grootste idioot ter wereld ben.
Nee.
Nee, geen idioot.
Gewoon een psychopaat.
- (schreeuwen) - (potten rammelen)
Lucie: Waarom doe je dit?
Je hebt mij al ingelijst. Ik ga alles verliezen.
Waarom laat je me alsjeblieft niet met rust?
Omdat je mijn leven hebt verpest!
Lucie: Het spijt me. Ik ben echt.
Daar is het te laat voor.
Zelfs als ik uw gebouw zou verkopen,
je kunt het niet terugkopen.
Je hebt geen geld.
Je vrouw heeft het mij verteld.
Dat was een fout.
Je had nooit een voet in haar winkel of in mijn huis moeten zetten.
Lucy: Hier kom je niet mee weg.
Ik ga ook niet naar de gevangenis.
Lucy: Frank, ik heb overal camera's.
Oké? Ze zijn goed verborgen, maar ze zijn overal.
Wat betekent dat ik jouw bekentenis in de cloud heb,
en je kunt er niet vanaf komen.
Leg gewoon je mes neer en geef jezelf over.
Beveiligingscamera's nemen geen geluid op.
Tenzij u dit specifiek aan uw beveiligingsmensen vertelt
dat je geluid nodig hebt.
(grommen)
(hoesten)
Waar ga je heen, Lucie?
Ik ga ervan genieten je te vermoorden.
Ik ben echt.
(telefoon trilt)
(schreeuwen)
(grommen)
(schreeuwen)
(grommen)
Lucy!
Lucie, doe de deur open!
911. Wat is uw noodgeval?
Ik heb net de moordenaar van Ayden Johnson gepakt.
Hij ligt levend in mijn vriezer.
Mijn naam is Lucy Gerhard.
Ik ben de chef-kok en eigenaar van Evoo in Water Street.
Schiet op alsjeblieft.
(diep ademhalen)
♪
(politieradio's babbelen)
Hier is mijn kaart. Geef een seintje als je iets nodig hebt.
- Ik zal. Bedankt. - Tot snel.
♪
- Vlak achter u, chef-kok. - Mm-hmm.
Oh.
Oh, dat ziet er goed uit, chef-kok.
- Ik weet. - Wauw. Dat is ongelooflijk.
Ah. Waar is dat potlood?
Hier.
Houd dat echt recht.
Dit is het kenmerkende gerecht van Megan.
Tabel zes.
(scherp uitademen)
- Goed gedaan. - Bedankt lieverd.
Oké.
(babbelen)
♪