ตอนนี้มินจูไปสบายแล้ว
แกหมายความว่ายังไง
นัมชีฮอน
ฉันเป็นคนฆ่ามินจูเอง
อินกยูเป็นคนฆ่ามินจูเหรอ
อินกยูไม่ใช่คนแบบนั้นนี่
แล้วฆ่าตัวตายเนี่ยนะ
เรื่องนี้ผิดเพี้ยนไปกันหมดแล้ว
พอเห็นอินกยูแบบนั้น
ฉันก็มาคิดว่ามีตอนไหนที่พลาดไป
คิดมาตลอด
เรื่องนี้
เริ่มต้นจากวันที่มินจูตาย
งั้นเราก็ควรเปลี่ยนเรื่องคืนนั้นให้ได้
ที่จริง
อีกใจนึงของฉัน
คือไม่อยากสนใจเรื่องในอดีตอีก
แล้วมีความสุขกับเธอไปแบบนี้
แต่ว่า
ทำแบบนั้นไม่ลงใช่ไหม
ถ้าฉันเป็นนายก็คงเหมือนกัน
ถ้ากลับไปได้ ไม่ว่าอีกกี่ครั้งนายก็จะกลับไป
นัมชีฮอน
แล้วก็คูยอนจุน
คือคนแบบนั้นแหละ
นายรู้ทั้งรู้ว่าต้องตาย
แต่ยังขึ้นเครื่องบินเพื่อจะได้เจอฉันอีกครั้ง
ตอนนี้
ถึงตาฉันที่ต้องทำอะไรสักอย่าง
ฉันจะกลับไปปี 1998 เอง
ไปถึงแล้วต้องทำอะไรบ้าง
เราต้องผ่านวันนั้น
วันที่มินจูตายอย่างปลอดภัยให้ได้
ถัาตื่นขึ้นมาในร่างของมินจูแล้ว เธอต้องทำทุกทาง
เพื่อให้มินจูมีชีวิตรอด
หลัง 13 ตุลาคม 1998 ให้ได้
โอเค
ฉันจะทำให้ได้
จะลองดูนะ
(เวลาเพรียกหาเธอ)
ฉันมีเรื่องสงสัยอย่างนึง
เรื่องอะไรเหรอ
"หากว่าหัวใจของเธอเรียกร้อง"
ประโยคนี้หมายความว่ายังไง
"ไม่ว่าเมื่อไหร่ฉันจะไปหาเธอ"
ขอมือหน่อย
ถ้ากลับมาจากปี 1998 แล้ว
นายต้องอยู่ข้างๆ ฉันนะ
สัญญาสิ
สัญญา
มองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อแสงไฟเริ่มดับลงทีละดวง
ฉันเขียนจดหมายส่งถึงฟ้า
เธอจากฉันไปหาเขาคนนั้น
จุนฮี
เธอเป็นอะไร โอเครึเปล่า
กลับไปปี 1998 มาแล้วเหรอ
เปล่า
ฉันแค่ตกใจที่ตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอนาย
นึกว่าเรื่องเมื่อคืนฉันแค่ฝันไป
ดูนี่สิ
ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม
อื้อ
ต่อไปนี้ห้ามทิ้งฉันไปที่อื่นอีกนะ
อื้อ
สัญญาแล้วนะ
โอเค สัญญาแล้ว
ฉันจะอยู่ข้างเธอไปเรื่อยๆ
งั้นแปลว่าเมื่อคืน
จุนฮีฟังเพลงนั้นแต่ก็ย้อนเวลาไม่ได้สินะ
เป็นครั้งแรกที่ทำไม่สำเร็จเลยนี่
ทำไมกันนะ
ผมก็เลยลองมาคิดดู
ถ้าลองเปรียบเทียบสถานการณ์
ตอนที่ผมและจุนฮีย้อนเวลากลับไปในอดีต
น่าจะเจอเบาะแสบางอย่างได้
งั้นสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนกันคือ
ต้องฟังเพลงผ่านเครื่องเล่นเทปอันนี้
ไม่ว่าจะย้อนเวลากลับอดีตหรือข้ามไปอนาคต
ทั้งสองคนจะตื่นขึ้นมา ในร่างของคนที่หน้าคล้ายตัวเอง
แต่เมื่อวานก็ทำแบบเดียวกัน ทำไมถึงไม่สำเร็จล่ะ
อาจมีเงื่อนไขบางอย่างที่เรายังไม่รู้อีกก็ได้นะคะ
แล้วก็มีอีกเรื่องที่แปลก
คนร้ายฆ่าคนตายสองคนตอนปี 1998
บยอนดาฮยอนกับมินจู
การฆ่าคนสองคนภายในระยะเวลาไม่กี่เดือน
นับว่าเป็นฆาตกรต่อเนื่อง ที่ไม่สามารถควบคุมพฤติกรรมตัวเองได้
แล้วจู่ๆ ทำไมถึงเงียบหายไปเลยล่ะ
นั่นน่ะสิครับ
ผมลองค้นดูก็ไม่เจอเบาะแสอะไรเลย
โดยทั่วไปถ้าฆาตกรต่อเนื่องหยุดฆาตกรรม
มักเป็นเพราะติดคุกหรือบาดเจ็บร้ายแรง
หรือกรณีอื่นๆ ในทำนองเดียวกัน
ไม่แน่ว่าหลังจากฆ่ามินจูแล้ว
อาจมีสถานการณ์บางอย่าง
ที่ทำให้ไม่สามารถฆาตกรรมต่อได้
ผมจะไปถามเรื่องนี้ที่โรงเรียนดูนะครับ
ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
ในช่วงเดียวกันอีกแน่
งั้นฉันจะไปหาข่าวช่วงปี 1998 มาอ่านดู
ช่วงนั้นอาจมีเหตุการณ์อื่น
ที่เราไม่รู้เกิดขึ้นในนกซานก็ได้
คุณครูครับ
ตายจริง นี่ใครกันเนี่ย
จำผมได้เหรอครับ
ต้องจำได้อยู่แล้วสิ นัมชีฮอน
เด็กผู้หญิงโรงเรียนอื่น
มายืนออต่อแถวหน้าโรงเรียนเพื่อเจอเธอไง
ดีใจที่ได้เจอนะ
มานี่สิ มานั่งตรงนี้
ทางนี้ ระวังนะ
ค่อยๆ
ครูได้ยินข่าวว่าเกิดอุบัติเหตุ
ขาเธอก็เลยเป็นแบบนี้เหรอ
ตอนนี้ถือว่าดีขึ้นมากแล้วครับ
คุณครูสบายดีไหมครับ
สบายดีสิ อีกไม่นานก็เกษียณแล้ว
ว่าแต่ว่ามีธุระอะไรรึเปล่า
อยากถามอะไรหน่อยน่ะครับ
ครูจำควอนมินจูที่อยู่ห้องเราได้ไหมครับ
ได้สิ
ผมสงสัยว่ามีเหตุการณ์อื่นๆ เกิดขึ้นในช่วงเดียวกันรึเปล่า
ช่วงนั้นคือปี 1998 ใช่ไหม
ไม่แน่ใจเลย
ไม่รู้ว่ามีใครที่บาดเจ็บหนัก หรือจู่ๆก็ย้ายโรงเรียนบ้างไหม
หรือเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้
ไม่รู้ว่าตามความคิดของครู
มีอะไรที่ค้างคาใจบ้างรึเปล่า
ถ้าเรื่องบยอนดาฮยอนเธอเองก็คงรู้อยู่แล้ว
แต่หลังจากตอนนั้น
ครูก็จำได้ว่าไม่มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นนะ
ถ้าอย่างนั้น
พอจะมีวารสารโรงเรียนเหลือบ้างไหมครับ
พอดีผมมีเรื่องอยากค้นหานิดหน่อย
โอเค พวกนั้นน่าจะอยู่ในห้องสมุดนะ
(คดีฆาตกรรมนกซานปี 1998)
(คดีฆาตกรรมนักเรียนหญิงรร.มัธยมนกซาน)
(ผู้ต้องหาฆาตกรรม นายจอง 18 ปี)
(เหยื่อ บยอนดาฮยอน 18 ปี ควอนมินจู 18 ปี)
(ผู้ต้องหาคดีควอนมินจู นายจอง 18 ปี)
เจออะไรบ้างไหม
ไม่เลยครับ
ว่าแต่เรื่องตอนนั้นมีอะไรเหรอ
ทำใจเชื่อว่าอินกยู
เป็นคนร้ายไม่ได้ใช่ไหม
ครับ
แม้จะทำอะไรไม่ได้ เพราะเขาก็มามอบตัวเอง
แต่ครูก็คาใจมาตลอด
ว่าทำไมอินกยูถึงทำแบบนั้น
อ้อ จริงสิ
พอฟังเธอพูด ครูก็เลยลองคิดดู
มีเรื่องประหลาดเรื่องนึงเหมือนกัน
เขาไม่ใช่เด็กห้องเราหรอก เป็นเด็กจากห้องอื่น
เขาพักการเรียนเพราะปัญหาสุขภาพ ต้องเข้าโรงพยาบาล
ตอนแรกครูนึกว่าคงไม่สบายตรงไหนสักที่
แต่ก็มารู้ทีหลังว่า
เขาเข้าโรงพยาบาลจิตเวช
รักษาในห้องผู้ป่วยแบบตัดขาดโลกภายนอก
ตอนนั้นคือเมื่อไหร่ครับ
ก็ปี 1998 นั่นแหละ
หลังจากเกิดเรื่องมินจูได้ไม่นาน
แต่พอมีเรื่องมินจูกับดาฮยอน
ช่วงนั้นโรงเรียนเราวุ่นวายมาก
ทุกคนคงลืมเรื่องเขากันหมด
ครูพอจำชื่อของเขาได้ไหมครับ
ได้สิ
ครูเคยประจำชั้นเขาตอนม.สี่
ขอนึกหน่อยนะ
ชื่ออะไรนะ
ชู…
ชอลหรือชุงอะไรประมาณนี้แหละ
ให้ฉันเอาวางไว้ไหนดี
เอาไว้ตรงนั้นก็ได้
โธ่ ก็บอกแล้วไงว่าจะไปเอามาเอง
จะลำบากยกมาทำไม
ฉันมาเพราะว่างมากน่ะ
ขอบใจนะ ดื่มกาแฟสักแก้วไหม
- ดีเลย - นั่งก่อนสิ
ยัยนี่อ่านอะไรน่ากลัวจัง
(คดีฆาตกรรมนักเรียนหญิงรร.มัธยมนกซาน)
(เหยื่อ บยอนดาฮยอน 18 ปี ควอนมินจู 18 ปี)
- จุนฮี - อื้อ
พวกนี้ข่าวอะไรเหรอ
อ๋อ อันนั้นเหรอ
พอดีฉันหาอะไรบางอย่างอยู่น่ะ
คดีฆาตกรรมเก่านี่
ใช่
ไหนเธอบอกว่านอนไม่ค่อยหลับไง
ฝันแปลกๆ บ่อยด้วย
ดูข่าวแบบนี้อาการก็ยิ่งหนักสิ
ชานยอง
จำเรื่องความฝันที่ฉันเคยเล่าตอนนั้นได้ไหม
จำได้สิ
เรื่องนั้นไม่ใช่ความฝันหรอก
ว่าไงนะ
ฉัน
เจอยอนจุนอีกครั้ง
(ประวัตินักเรียน)
- พบกันพรุ่งนี้นะครับ - ครับผม
นี่ไง คนนี้เลย
คนนี้
โอชานฮี
หมายความว่าเธอย้อนเวลากลับไปตอนปี 1998
ไปอยู่ในร่างผู้หญิงชื่อควอนมินจู
ซึ่งเป็นคนเขียนไดอารี่เล่มนี้
และสิ่งที่เธอเจอหลังจากนั้นทั้งหมดในปี 1998
แท้จริงแล้วคือสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจริง
แบบนี้ใช่ไหม
ใช่
และได้เจอกับยอนจุนอีกครั้งด้วย
และที่จริงแล้วยอนจุนคือนัมชีฮอน
ที่เธอไปเจอในปี 1998 เหรอ
แต่ฉันไม่เห็นว่าเรื่องนี้จะเป็นไปได้เลยนะ
เธอย้อนเวลากลับไปตอนปี 1998 ด้วยวิธีไหน
สิ่งนี้
พอเปิดเพลงของซอจีวอนฟังก็จะกลับไปได้
ฉันเคยฟังแล้วเผลอหลับไป
แล้วตื่นขึ้นมาในปี 1998
แล้วฉันกับควอนมินจู
ยอนจุนกับชีฮอนก็หน้าตาเหมือนกันด้วย
ก็เลยเป็นไปได้มั้ง
ถ้างั้นก็แปลว่าถ้าในช่วงเวลาที่อยากกลับไป
มีคนที่หน้าตาเหมือนเราอยู่ละก็
แค่ฟังเพลงนี้ เราก็จะย้อนเวลา
ไปตื่นในร่างของคนคนนั้นได้
แบบนี้ใช่ไหม
เป็นสิ่งที่พวกเราคิดกัน
เข้าใจนะว่ามันไม่น่าเชื่อ
ฉันก็เลยคิดว่าเป็นแค่ความฝัน
ไม่เลย
ฉันเชื่อนะ
จริงเหรอ
แล้วทำไมเธอถึงกลับมาสนใจ
คดีฆาตกรรมบยอนดาฮยอนล่ะ
ที่จริง
ฉันคิดว่าฆาตกรคดีนั้น
กับฆาตกรที่ฆ่าควอนมินจูตอนปี 1998
น่าจะเป็นคนคนเดียวกัน
ว่าไงนะ
ตอนปี 1998 ควอนมินจูถูกฆ่าตาย
แต่คนที่สารภาพว่าฆ่าควอนมินจู
เข้ามอบตัวก็เลยถูกจับทันที
แต่ฉันคิดว่าฆาตกรตัวจริงไม่ใช่เขา
ฉันมั่นใจว่าคนที่ฆ่าบยอนดาฮยอน
เขาฆ่าควอนมินจูด้วย
ชานยอง
หือ
เมื่อกี้จะเอากาแฟมาให้ฉันไม่ใช่เหรอ
ขอแก้วนึงได้ไหม
ได้สิ รอเดี๋ยวนะ
นี่ใครน่ะ
พี่ชอบพี่สาวคนนี้เหรอ
ชานยอง มาคุ้ยลิ้นชักพี่แบบนี้ไม่ได้นะ
เอามานี่เลย
พี่ชอบเขาใช่ไหม
ไม่ใช่สักหน่อย พี่แค่…
เขาไม่ค่อยมีเพื่อน พูดน้อย
เหมือนพี่เลย
ก็แค่สนใจเฉยๆ น่ะ
นั่นแหละเรียกว่าชอบ
ถ้าชอบ
ก็เอามาเลยสิ
เอามาเหรอ เอามายังไง
ถ้าจับเอามาสตัฟฟ์
เราก็จะได้ครอบครองคนเดียว
เหมือนตอนล่าผีเสื้อไง
จับตอนที่มันสวยที่สุด
มาสตัฟฟ์เอาไว้
มันก็จะกลายเป็นของเราโดยสมบูรณ์
ชานยอง นี่นายพูดอะไรของนาย
คนไม่เหมือนแมลงนะ
ถ้าชอบก็ไม่ควรทำร้ายกัน แต่ต้องทะนุถนอมสิ
ทะนุถนอมเหรอ
ใช่
ไม่ควรทำร้ายเขาให้บาดเจ็บ หรืออะไรแบบนั้นเด็ดขาด
หือ ไม่เห็นน่าสนุกเลย
ว่าแต่พี่สาวคนนี้
แววตาเหมือนแฮปปี้ที่บ้านเราเลี้ยงเลยเนอะ
อย่างนั้นเองเหรอ
คนที่ฆ่าบยอนดาฮยอน
คือคนที่ฆ่าควอนมินจูสินะ
(ยอนจุน)
(เลื่อนเพื่อปิดอุปกรณ์)
หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้…
กรุณาฝากข้อความ…
อ๋อ ใช่เลย ชานฮีน่ะ
ฉันจำได้ว่าเขาค่อนข้างเก็บตัวและพูดน้อย
(น้องชาย: โอชานยอง)
โอชานยอง
โอชานยองเหรอ
อ๋อ มีน้องชายด้วยสินะ
ถ้าเกิดปี 1988 งั้นตอนปี 1998 ก็อายุได้ 11 ขวบ
คุณน้าครับ
ผมรู้แล้วว่าฆาตกรเป็นใคร
คนที่ชื่อโอชานฮี เรียนอยู่มัธยมนกซานตอนปี 1998 ครับ
ครับ
มีเหตุผลที่เขาหยุดการฆาตกรรม หลังเหตุการณ์ควอนมินจูด้วยครับ
เขาถูกคุมขังในโรงพยาบาลจิตเวช ตั้งแต่ปี 1998 ครับ
ไม่ครับ ผมกำลังไปที่บ้านจุนฮี
เดี๋ยวผมส่งประวัติของโอชานฮีไปให้ก่อนละกัน
ครับ
ชานยอง
โทษที
เห็นว่าฟังเพลงนี้แล้วจะย้อนเวลาได้
เลยอยากลองฟังดูสักครั้งน่ะ
หรือว่า…
เพลงเพราะดีนะ
สำหรับฉันฟังแล้วหลับปุ๋ยเลย
อื้อ
จุนฮี ฉันหิวจัง
มีอะไรให้กินบ้างไหม
มีผลไม้อยู่นิดหน่อย ฉันปอกให้เอาไหม
- ว่าแต่จุนฮี - อื้อ
คดีควอนมินจูตอนปี 1998
มีเบาะแสเรื่องฆาตกรตัวจริงไหม
มีสิ ตอนที่ควอนมินจูโดนทำร้ายครั้งแรก
คนร้ายใส่ชุดนักเรียนมัธยมนกซานอยู่
ฆาตกรต้องเป็นหนึ่งในนักเรียนชาย
ที่เรียนโรงเรียนนั้น
งั้นเหรอ
สิ่งที่ฉันพูดดูไม่น่าเชื่อเท่าไหร่เลย
ขอบคุณที่ตั้งใจฟังนะ
ไม่หรอก ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ
นายจะขอบคุณทำไม
ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้ไง
ว่าตอนนั้นมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นระหว่างพี่กับฉัน
ฉันเคยบอกไปรึยัง
ว่าตอนเด็กๆ ฉันเคยอยู่ที่นกซาน
เมื่อกี้สะเออะมาขัดจังหวะทำไมล่ะ
เธอคนนี้ คนที่ฉันจะเฝ้ารอ
นี่
ตื่นสิ
นี่นาย
ฟื้นสิ
รู้สึกตัวไหม
แท็กซี่
แท็กซี่!
(โอชานฮี)
เป็นอะไรรึเปล่า
อื้อ ฉันไม่เป็นไร ไม่รู้สึกอะไรเลย
ไปตรวจที่โรงพยาบาลหน่อยไหม
เมื่อกี้เกือบจะแย่แล้วนะ
ไม่เป็นไร
เธอต่างหากที่เกือบแย่ เธอโอเคไหม
ว่าแต่เธอมาทำอะไรที่นี่
ถ้าไม่เจ็บ ฉันขอตัวก่อนนะ
เมื่อกี้ขอบคุณมาก
ดึกดื่นแบบนี้จะไปไหนคนเดียว
ไปคนเดียวจะอันตรายได้นะ
เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน
ไม่เป็นไร ไม่ต้องก็ได้
ฉันอุตส่าห์กระโดดไปช่วย…
ไปช่วยเธอแล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้นอีกจะทำยังไง
บอกหน่อยได้ไหมว่าจะไปไหน
ร้านของแม่ที่อยู่ตรงสี่แยกใหญ่
ฉันรู้ทางลัดไปสี่แยกใหญ่นะ
ไปทางนั้นกันเถอะ
อื้อ
ทำไมเหรอ
อย่านะ ปล่อย ปล่อยฉัน!
ทำไมทำแบบนี้
ช่วยด้วย…
อย่า…
หลบไป…
หลบ…
ชานยอง
น่าเสียดายแค่ไหนที่เธอไม่ใช่ควอนมินจู
สั่งอาหารเลยไหมคะ
อะไรของนายเนี่ย
อะไรล่ะ
อะไรกันนะ
ใครเหรอ
สรุปจะสั่งอะไรดีคะ
ปกติคุณลูกค้าผู้หญิงจะชอบสั่งเซตเอหรือบีนะ
ส่วนคุณผู้ชายก็…
ตอนแรกฉันใจเต้นเพราะคิดว่าเธอคือควอนมินจู
แต่พอเธอมองฉันตาไม่กะพริบก็รู้ได้ทันที
ว่าเธอไม่ใช่ควอนมินจูในรูปภาพนั้นแน่นอน
ไม่ได้คอหด ห่อเหี่ยวแบบที่มินจูเป็น
ฉันก็เลยไม่รู้สึกจี๊ดจ๊าดอะไรกับเธอเท่าไหร่
จุนฮี
จุนฮี จุนฮี!
สวัสดีครับ มีคนหมดสติครับ
ที่นี่ห้อง 805 ตึกเลขที่ 45 เขตย็อกซัมครับ รีบมานะครับ
จุนฮี
คูยอนจุนเหรอ
โอชานยอง
แกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
หรือว่าแก…
ไม่ใช่นะ
จุนฮีสลบไปตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะมาถึงแล้ว
แล้วแกไปอยู่ตรงนั้นได้ไง
ฉันกลัวว่าคนที่ทำให้จุนฮีเป็นแบบนี้กลับมา
ก็เลยซ่อนตัวตรงนั้น
จะให้ฉันเชื่อที่แกพูดเหรอ
หรือว่าแก
รู้ว่าพี่ชายแกเคยทำอะไรลงไป
แล้วโดนจุนฮีจับได้ก็เลยทำแบบนี้
แกพูดเรื่องอะไรของแกวะ
จู่ๆ มาพูดถึงพี่ฉันทำไม
ฉันแค่เอาของมาให้จุนฮี เก้าอี้ตัวนั้นไง
ฉันแวะมาเพราะจะเอาเก้าอี้นั่นมาให้
ยอนจุน
คนที่ต้องตกใจคือฉันต่างหาก
เมื่อกี้ตอนจุนฮีบอกว่า
แกรอดชีวิตกลับมา รู้ไหมว่าฉันตกใจแค่ไหน
เมื่อกี้แกบอกว่า
จุนฮีหมดสติก่อนแกมาถึงไม่ใช่เหรอ
แกใช่ไหม
ไม่ใช่โอชานฮี
แต่แกนั่นแหละที่ฆ่าควอนมินจูกับบยอนดาฮยอน
แกใช่ไหม
แกจริงๆ ด้วย
เป็นแกมาตั้งแต่แรก
ฆ่าทำไม
แกฆ่าควอนมินจูทำไม!
ใช่แล้ว
ฉันเองแหละ
แต่ที่ตลกคืออะไรรู้ไหม
สิ่งที่พี่เคยพูดกับฉันตอนเด็ก
วันนี้ถูกไขปริศนาอย่างสมบูรณ์แบบเลยละ
วิธีเข้าไปอยู่ในร่างพี่ชายตอนปี 1998
เป็นโบนัสดีๆ นี่เอง
ยอนจุน
เรื่องทั้งหมดนี้
ต้องขอบคุณจุนฮีแฟนแกเลยนะ
ขอบคุณว่ะ
ไม่ใช่นะพี่
พี่พูดผิดแล้ว
(ถ้านัมชีฮอนรู้ว่าฉันชอบเขา)
(จะตอบว่ายังไง)
จะล้มตัวลงนอนเคียงข้างเธอตรงนี้
บอกเธอว่าฉันนั้นลืมไม่ได้
ฉันรักได้เพียงแต่เธอ
เธอคนนี้ คนที่ฉันจะเฝ้ารอ
ศพไม่สวยเพราะแกคนเดียวเลย
ไม่เป็นไร
ยังเหลือเวลาอีกเยอะ
รีบไปกันเถอะ เร็วๆ ไง
- อาบน้ำไหม อาบน้ำเลย - อย่านะ
- เฮ้ย - ก็ได้ๆ
- มานี่เลย - ถึงบอกให้รีบๆ ไง
ทำไงดี
ลืมตาขึ้นมาสิ ชีฮอน
ชีฮอน ทำไงดี
ฉันจะทำยังไงดี
ฉันควรทำยังไง
ทำยังไงดี ชีฮอน
ชีฮอน ทำไมมานอนแบบนี้
ทำยังไงดี
ชีฮอน
ทำยังไง
โอชานยอง
เราต้องหาโอชานยองให้เจอค่ะ
ต้องเอาเครื่องเล่นเทปที่โอชานยองหยิบไปคืนมา
แล้วช่วยชีวิตชีฮอนให้ได้
คลิปที่บันทึกโอชานยองหลังก่อเหตุทันทีครับ
ตอนนี้โอชานยองอยู่ไหนครับ
เราไปตามหาที่บ้าน และห้องทำงานของโอชานยองแล้วแต่ไม่เจอ
ตอนนี้กำลังแกะรอยจากกล้องวงจรปิดอยู่ครับ
พอจะทราบไหมว่าของที่เขาขโมยไป
คืออะไรครับ
เครื่องเล่นเทปกับสมุดไดอารี่ของฉันค่ะ
สองอย่างนั้นหายไป หลังจากที่โอชานยองมาที่บ้านค่ะ
ไม่น่าจะเป็นของที่มีมูลค่า
ทำไมถึงเอาไปกันนะ
พอจะทราบเหตุผลรึเปล่า
หรือเป็นของที่มีความพิเศษอะไรไหมครับ
ชานยอง
เมื่อคืนตอนที่ฉันปลุกโอชานยอง
เขาน่าจะย้อนเวลากลับไปปี 1998 มาแล้วครั้งนึง
แต่ถ้ากลับไปตอนปี 1998
เขาจะไปอยู่ในร่างของใครได้คะ
ต้องมีคนที่หน้าตาคล้ายกันไม่ใช่เหรอ
พี่ของเขา ชื่อโอชานฮี
เมื่อคืนชีฮอนส่งมาให้ฉัน
(บันทึกประวัติ: โอชานฮี)
ไม่ได้สิ เธอไม่ใช่ควอนมินจูสักหน่อย
ใช่ไหมฮันจุนฮี
ชานฮี
กลับมาแล้วครับ
คือว่า
แม่ได้ยินเสียงหมาร้องเอ๋งๆ ไม่หยุด
ตอนแรกคิดว่าแค่เล่นกับแฮปปี้
ทั้งที่เขาฆ่าหมาตายแท้ๆ
แต่กลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย
เป็นลูกที่ออกมาจากท้องฉันจริงเหรอ
กลัวก็กลัว
กังวลก็กังวล
แม่จะบ้าตายแล้วชานฮี
ตอนนี้ชานยองอยู่ไหนครับ
โอชานยอง
หลับแล้วเหรอ
โอเค
ชานยองคงยังไม่อยากคุยกับพี่เท่าไหร่สินะ
งั้นพี่ไปก่อนนะ
แม่โกรธผมมากเลยใช่ไหม
ที่ผมทำให้แฮปปี้กลายเป็นแบบนั้น
พี่ก็โกรธผมเหมือนกันใช่ไหม
ไม่เลย ทำไมต้องโกรธด้วย
พี่เคยบอกนี่นาว่าถ้าชอบก็ไม่ควรทำร้ายกัน
โทษที
ตอนนั้นพี่ยังไม่รู้อะไรเท่าไหร่
ชานยอง
นายคิดถูกแล้วละ
ถ้าชอบจริงๆ ละก็
ต้องจับมาสตัฟฟ์แล้วทำให้เป็นของเราคนเดียวสิ
- จริงเหรอ - แน่นอน
ก็ชานยองเป็นคนที่พิเศษเหมือนพี่
คนธรรมดาๆ แบบแม่
ไม่มีทางเข้าใจคนแบบพวกเราหรอก
พี่บอกความลับให้อย่างนึง
ที่จริงพี่น่ะ
คือนายในอนาคต
ไม่เข้าใจละสิท่า
สักวันหนึ่ง
วันที่นายจะเข้าใจสิ่งที่พี่พูดจะมาถึง
แต่สิ่งสำคัญที่สุด นายต้องซ่อนตัวตนเอาไว้
เพื่อให้มีวันนั้น
ซ่อนมันไว้เหรอ
ต่อไปนี้ห้ามให้ใครสักคน
รู้ว่านายเป็นคนที่พิเศษแค่ไหนเด็ดขาด
ต้องใจดีและอ่อนน้อมที่สุด
ใส่หน้ากากเพื่อให้คนอื่นไว้ใจเราได้มากที่สุด
นายถึงจะสบาย
จำใส่ใจไว้ให้ดีๆ
คราวหน้าถ้าพี่จะไปจับใครสตัฟฟ์
ไปด้วยกันสิ
พี่จะไปสร้างหุ่นสตัฟฟ์ที่ใหญ่และสวยที่สุด
(โรงพยาบาลแซมมุล)
สภาพเดี๋ยวดีเดี๋ยวแย่ค่ะ
ตอนที่ดีๆ ก็จะมีคุยบ้างนิดหน่อย
แต่เวลาแย่จะพูดน้ำไหลไฟดับ ฟังไม่รู้เรื่องเลย
มีอาการชักด้วยค่ะ
รอสักครู่นะคะ
สวัสดีค่ะ คุณโอชานฮี
ฉันชื่อฮันจุนฮีนะคะ
ฉันมาที่นี่เพราะมีเรื่องอยากถามคุณหน่อยค่ะ
จำได้ไหมว่า
ตอนปี 1998 มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง
ปี 1998 ตอนนั้น
นักเรียนชื่อควอนมินจู อยู่มัธยมปลายนกซานเสียชีวิตค่ะ
จำได้ไหมคะ
ถ้าได้ยินที่พูดช่วยตอบหน่อยได้ไหมคะ
เรื่องนี้สำคัญมากจริงๆ
ช่วยตอบฉันหน่อยเถอะ
ตอนนั้นคนที่ฆ่ามินจูคือคุณหรือน้องชายคุณกันแน่
คุณควรจะรู้ไม่ใช่เหรอ
ฉันสามารถ
ได้ยินเสียง
ฉันมองเห็นและได้ยินเสียง
ของทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้
แต่ทำได้แค่นั้นแหละ
ฉันทำได้แค่ดู
แล้วก็ทำอะไรไม่ได้อีกเลย
ใช่ไหม ใช่แล้ว
พี่เคยสัญญาไว้ใช่ไหม
ว่าถ้าพี่จะไปทำหุ่นสตัฟฟ์ที่ใหญ่และสวยกว่าเดิม
พี่จะพานายไปด้วย
เป็นไง ถูกใจใช่ไหม
ส่องให้สว่างไว้นะ
อยู่ดีๆ สิ เดี๋ยวก็เจ็บหรอก
ถ้าเชื่อฟังฉัน แป๊บเดียวก็เสร็จ
แล้วฉันจะปล่อยเธอไป โอเคไหม
ไม่ใช่ฉันนะ
ไม่ใช่ฉัน
ฉัน…
ฉันไม่ได้ทำ
ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ได้ทำ
ฉันไม่ได้อยากทำ
ถ้างั้น
ถ้าคุณไม่ได้ทำ
น้องของคุณเป็นคนทำใช่ไหม
โอชานยองเป็นคนทำใช่ไหม
ใช่ไหมคะ
ควอนมินจู
เธอ
เธอมาอยู่ที่นี่ได้ไง
ฉันไม่ได้ทำ
มินจู
ฉันไม่ได้ทำจริงๆ นะ ไม่ใช่ฉันจริงๆ
พวกนั้นสั่งให้ฉันทำ
พวกนั้นบังคับให้ฉันทำนะ มินจู
ฉันไม่เคยอยากทำมันเลยนะมินจู
ฉันไม่ได้ทำจริงๆ มินจู
โอเคค่ะ คุณโอชานฮี
- ถ้าใครสำคัญ… - คุณโอชานฮี ไม่เป็นไรนะคะ
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
คนที่ฆ่ามินจู
ไม่ใช่โอชานฮี แต่คือโอชานยองค่ะ
โอชานฮีคงเสียสติไป หลังจากเห็นสิ่งที่น้องชายตัวเองทำ
พวกนั้นงั้นเหรอ คำว่าพวกนั้นหมายถึงใครกัน
มีคนอื่นนอกเหนือจากโอชานยอง ที่สั่งให้ทำแบบนั้นอีกเหรอ
ทำไม
ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้ไง
ว่าตอนนั้นมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นระหว่างพี่กับฉัน
เมื่อคืนโอชานยองเพิ่งรู้ว่า
คนที่ก่อคดีฆาตกรรมปี 1998 ไม่ใช่โอชานฮี แต่คือโอชานยอง
จากสิ่งที่ฉันบอกเขาเมื่อคืนค่ะ
ทำยังไงดีคะ
ฉันบอกทุกอย่างกับเขาเอง
ถ้างั้นก็เป็นเพราะฉันที่ทำให้มินจูกับชีฮอนตาย
ที่มินจูกับชีฮอนตาย
ไม่ใช่เพราะเธอนะจุนฮี แต่คือโอชานยองต่างหาก
เป็นเพราะสิ่งที่โอชานยองทำ
ต้องจับโอชานยองให้ได้
จับมันแล้วเอาเครื่องเล่นเทปคืนมา
ชีฮอนถึงจะกลับมามีชีวิตอีกครั้งได้
สวัสดีค่ะ
อะไรนะคะ
จับโอชานยองได้แล้วเหรอครับ
ครับผม
จับกุมตัวในโมเต็ลที่เขาไปซ่อนตัว
ตอนจับกุมเขากำลังทำอะไรอยู่คะ
เขากำลังฟังเพลงอยู่รึเปล่า
คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
เครื่องเล่นเทปอยู่ไหนคะ
ขอคืนตอนนี้เลยได้ไหม
ถ้าคืนให้หลังจากกรมวิเคราะห์หลักฐาน
ตรวจสอบเรียบร้อยแล้วคงไม่เป็นปัญหาอะไร
แต่ตอนนี้เครื่องเล่นเทป ไม่ได้อยู่ในสภาพดีสักเท่าไหร่
โอชานยอง
ทำอะไร จับมันไว้
ไม่ได้นะ ห้ามเป็นตอนนี้สิ
ทำไมต้องมาตอนนี้ด้วยวะ ทำไม!
- เฮ้ย คนร้ายคือแกชัดๆ - เดี๋ยวครับ
เป็นแกตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม
แกคือฆาตกร เอาชีฮอนคืนมา!
ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ
เอาชีวิตชีฮอนคืนมา
แกทำแบบนั้นทำไม ทำไม!
ไม่ใช่สิ ฮันจุนฮี
ลำดับเหตุการณ์ผิดไปรึเปล่า เธอต้องถามตัวเองก่อนสิ
"ว่าฉัน ฮันจุนฮีคนนี้ทำอะไร
กับควอนมินจูลงไปบ้างนะ"
ไปได้แล้ว
ไม่เข้าใจอีกเหรอ
ว่าฆาตกรตัวจริงที่ฆ่าควอนมินจูไม่ใช่ฉัน
แต่เป็นเธอนั่นแหละ ฮันจุนฮี
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล