พังยับเยินเลยครับ
- สวัสดีค่ะ - เชิญครับ
ไม่ทราบว่าอันนี้ซ่อมได้ไหมคะ
ตายจริง นี่รุ่นเก่ามากเลยนะ
ยังไงก็ต้องช่วยชีวิตชีฮอนให้ได้ค่ะ
มองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อแสงไฟเริ่มดับลงทีละดวง
ฉันเขียนจดหมายส่งถึงฟ้า
เธอจากฉันไปหาเขาคนนั้น
ฉันไม่อาจลืมเธอได้เลย
ฉันจึงเก็บน้ำตา
นี่ ฮันจุนฮี มีส้มกับองุ่น
เลือกอย่างนึงสิ
เธอเป็นอะไร
ฮันจุนฮี
มีเรื่องอะไรรึเปล่า
ขอแป๊บนึง
ช่วยอยู่แบบนี้แป๊บนึงนะ
(เวลาเพรียกหาเธอ)
ขอบคุณที่มาส่งนะ
จุนฮี
เมื่อกี้ที่บ้านฉันเธอเป็นอะไรเหรอ
มีเรื่องอะไรรึเปล่า
เรื่องนั้น…
เมื่อกี้ฉันไปปี 2023 มาแป๊บนึงน่ะ
หือ
ถึงจะแค่แป๊บเดียว
แต่ฉันคิดถึงนายมากเลย
พอเห็นหน้านายก็เลยเบาใจจนน้ำตาไหล
แปลกเนอะ
ไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเธอใช่ไหม
ไม่มีหรอก
งั้นก็ดีแล้ว รีบเข้าบ้านพักผ่อนเถอะ
แล้วก็พรุ่งนี้เช้าฉันจะมารับไปโรงเรียนนะ
คนร้ายก็ยังจับไม่ได้ แถมมีเรื่องบยอนดาฮยอนเข้ามาอีก
ฉันเป็นห่วงน่ะ
ช่วงนี้เราไปโรงเรียนด้วยกันนะ
โอเคนะ
อื้อ
เข้าบ้านเถอะ
มินจู
มินจู ควอนมินจู!
ควอนมินจู ไม่ได้ยินฉันเหรอ
มินจู
มินจู!
ควอนมินจู ควอนมินจู!
มินจู
ที่นี่ที่ไหนกันเนี่ย
ช่วยอยู่แบบนี้แป๊บนึงนะ
ขอแค่แป๊บเดียวก็พอ
นัมชีฮอน รีบซิ่งเลย!
ไปกันเถอะ!
โดฮุน ตื่นได้แล้ว
โอ๊ย ขอห้านาที
ห้านาทีบ้าบออะไร
รีบลุกเลยนะควอนโดฮุน
ล้างหน้าเตรียมตัวไปโรงเรียนซะ
ไม่งั้นอดกินข้าวเช้าแน่
รู้แล้วน่า
หัวร้อนจริงๆ
ก็เลยเล่นสตาร์คราฟต์กับเพื่อนๆ ไม่ได้
โดนแบนเฉย คิดดูเถอะ
แต่ถ้าพี่ได้เล่นมีติดงอมแงมชัวร์
ทำอะไร ไม่ไปโรงเรียนเหรอ
แป๊บนึงนะ
- ออกมารอเหรอ - อื้อ
ขึ้นมาสิ
ถ้าแม่รู้ว่า
แฟนพี่ไปรับไปส่งที่โรงเรียนละก็
ต้องไม่ปล่อยพี่ไว้แน่ ต้องฟ้องสักหน่อยแล้วมั้ง
เฮ้ย ควอนโดฮุน เงียบไปเลย
น้องชายเธอที่บอกตอนนั้นสินะ
ช่วยเก็บเป็นความลับที ไว้ฉันเลี้ยงของอร่อย
อ๋อ ถ้างั้นละก็ จะช่วยปิดปากให้ก่อนละกัน
พาพี่ซ้อนข้างหลังแบบนี้ ห้ามขับเร็วเด็ดขาด
รับทราบครับ
เชิญครับผม
โตแล้วสินะพี่ฉัน
มาแล้วเหรอ
- มาด้วยกันเหรอ - อือ
ฉันกังวลน่ะ เลยว่าจะไปรับไปส่งจนกว่าจะจับคนร้ายได้
ดีแล้ว ฉันก็ยังคิดอยู่เลยว่าน่าเป็นห่วง
- ไปกันเถอะ - อื้อ
หวัดดี มินจู
หือ อื้อ หวัดดี
ไง ควอนมินจู
ไง
- ควอนมินจู - หือ
ฉันรอเธอตั้งนาน
ทำไมเหรอ มีเรื่องอะไรเปล่า
เรื่องที่ดาฮยอนตายน่ะ
ตอนมาโรงเรียนฉันบังเอิญเห็น
ยงซอนกับจีฮีคุยกับตำรวจในห้องปรึกษา
อ๋อ
ก็สองคนนั้นสนิทกับบยอนดาฮยอนไง
แต่ฉันได้ยินเขาพูดชื่อเธอด้วย
ชื่อฉันเหรอ
ใช่สิ ได้ยินเต็มสองหูเลย
มีเรื่องอะไรรึเปล่า
ควอนมินจู
มาที่ห้องปรึกษาหน่อย
ค่ะ
พอดีมีสองสามเรื่องที่อยากถาม ก็เลยเรียกมาคุยหน่อย
ค่ะ
ไม่แน่ใจว่า
เธอรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับ คดีของบยอนดาฮยอนบ้างรึเปล่า
ไม่มีนะคะ
ไม่มีจริงๆ เหรอ
ใช่ค่ะ
เพื่อนๆ ของดาฮยอนบอกว่า
ดาฮยอนแอบถ่ายรูปตอนเธอเปลี่ยนเสื้อผ้า
แล้วติดรูปไว้ในห้องเรียน เธอรู้เรื่องนั้นไหม
ไม่รู้เลยค่ะ
ก่อนบยอนดาฮยอนตาย
พวกนั้นเอารูปที่แอบถ่ายเธอ มาติดที่ห้องเรียนตอนกลางคืน
แต่ตอนเช้าที่เราเจอศพบยอนดาฮยอน รูปถ่ายพวกนั้นก็หายไปหมดแล้ว
ไม่เหลืออยู่ในห้องเรียนเลยแม้แต่รูปเดียว
เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยงั้นเหรอ
หนู
ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะคะ
ขอโทษค่ะ
โอเค งั้นไม่เป็นไร
เธอไปได้แล้ว
เสร็จแล้วเหรอคะ
อื้อ
ไปเตรียมตัวเรียนเถอะ
ค่ะ
สวัสดีค่ะ
(ห้องให้คำปรึกษา)
มินจู
มีเรื่องอะไรรึเปล่า
คะ
เห็นท่าทางเธอเปลี่ยนจากตอนที่ไปโรงพัก เรื่องอินกยูมากๆ เลย
ตอนนั้นเธอพูดคล่องแคล่ว แถมยังนิ่งกว่านี้ด้วย
แต่วันนี้ดูไม่ใช่เลย
เธอสบายดีใช่ไหม
ค่ะ หนูไม่เป็นอะไร
มีเรื่องอะไรบอกฉันได้เลยนะ
ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ
แต่หนูไม่เป็นไรจริงๆ
โอเค งั้นไปเถอะ
ขอบคุณค่ะ
ฝึกมานับพันครั้งแล้วนะ
เกือบโดนจับได้แล้วเชียว
ต้องซ้อมให้มากกว่านี้อีก
เธอก็คิดแบบนั้นเหมือนกันใช่ไหม
ฮันจุนฮี
อะไรน่ะ เธอได้ยินฉันมาตลอดเลยเหรอ
รู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าฉันติดอยู่ที่นี่
ใช่
ฉันรู้อยู่แล้ว
ฉันน่ะ
ตอนถูกขังอยู่ในห้องที่เธออยู่ตอนนี้
ฉันซ้อมแสดงเป็นเธอตั้งกี่หมื่นกี่พันครั้ง
ควอนมินจู
แต่ก็นะ
ถ้ายังต้องฝึกต่อไป
ก็โอเค
ฉันจะฝึกซ้อมการเป็นเธอให้เก่งกว่าเดิม
ฉันจะกลายเป็นฮันจุนฮีที่เหมือนกว่าต้นฉบับอีก
ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย
มินจู นี่ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมาทำแบบนี้นะ
ตอนนี้โอชานยองเข้าไปอยู่ในร่างของโอชานฮี
ไอ้หมอนั่นมันจะฆ่าเธอ แล้วก็ฆ่านัมชีฮอนด้วย
เพราะงั้นเธอต้องรีบบอกเรื่องนี้กับชีฮอน
แล้วหยุดโอชานยองให้ได้
นะ
เข้าใจไหม
มินจู
มินจู ควอนมินจู
ควอนมินจู
มินจู รอเดี๋ยว อย่าเพิ่งไป!
ตำรวจเรียกเธอไปคุยด้วยทำไม
เรื่องคดีบยอนดาฮยอนใช่ไหม
อ๋อ คือว่า
ตำรวจคิดว่าคดีของบยอนดาฮยอนกับคดีของฉัน
เป็นฝีมือของคนร้ายคนเดียวกัน
- ว่าแล้วเชียว - ยังกลัวว่าจะเป็นแบบนั้นอยู่เลย
แล้วไงต่อ แล้วตำรวจจะทำยังไง
ถ้าจับคนร้ายไม่ได้ สถานการณ์ก็ยังอันตรายอยู่
เป็นไปได้ก็ไม่ควรไปไหนมาไหนคนเดียว
โดยเฉพาะตอนกลางคืน
ใช่ เธอไปไหนมาไหนคนเดียวมันอันตราย
ฉันจะดูแลเรื่องไปรับไปส่งเธอเอง
จนกว่าจะจับคนร้ายได้
เราต้องรีบจับคนร้ายให้ได้เร็วที่สุด
ลงมือถึงขั้นฆาตกรรมแบบนี้ ยิ่งน่ากลัวกว่าเดิมอีก
ไม่เป็นไร พวกนายจะช่วยปกป้องฉันนี่นา
ฉันไม่กังวลเลยสักนิด
ก็ดีแล้วที่คิดบวกน่ะนะ
เข้าห้องกันเถอะ
ไปกันเถอะ
เมื่อกี้ควอนมินจูดูท่าทางแปลกๆ ไหมครับ
แปลกสิ แปลกมากด้วย
หรือเธอประหม่า
ไม่รู้ว่าประหม่าเพราะเพื่อนร่วมห้องตาย
หรือประหม่าเพราะรู้ความจริงบางอย่างกันแน่
แล้วทำไมถึงปล่อยไปเฉยๆ ไม่ถามต่อล่ะครับ
ตามที่เพื่อนๆ ดาฮยอนพูดว่า ล่าสุดที่เห็นบยอนดาฮยอน
คือตรงทางเดินซึ่งห่างจากห้องเรียนออกมาอีก
หมายความว่าต้องมีคนลากตัวดาฮยอน
ไปจนถึงห้องเรียน
ควอนมินจูจะทำแบบนั้นได้ไหม
งั้นควอนมินจูก็ไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยสิครับ
ทำไมถึงยังคิดว่าแปลกล่ะ
ตอนนั้นที่ควอนมินจูมาโรงพักเรื่องจองอินกยู
เธอมองหน้าฉันแล้วพูดคล่องแคล่วมีตรรกะมาก
ก็จริงครับ
แต่วันนี้กลับไม่ยอมสบตา
ไม่มีความมั่นใจในการตอบคำถามเลย
ไม่รู้ว่าปิดบังอะไรอยู่กันแน่
(27 เรคคอร์ด)
ฮันจุนฮี
มาจริงด้วย นัมชีฮอน
บอกแล้วไงว่าจะไปรับไปส่ง
ไปกันเถอะ
อื้อ
ขอบคุณที่มาส่งนะ
อื้อ
- นี่อะไรเหรอ - เปิดดูสิ
ฉันเป็นห่วงเวลาติดต่อเธอไม่ได้น่ะ
คนอะไรทำไมยังไม่มีเพจเจอร์อีก
ให้ฉันจริงเหรอ
ไม่ใช่ของแพงสักหน่อย ไปละนะ
นัมชีฮอน
คือว่า
ไม่รู้จะต้องพูดขอบคุณยังไงดี
เข้าบ้านก่อนนะ
พอตื่นแล้วออกจากบ้านตอนเช้า
รอยยิ้มของเขาคนนั้นที่มารับฉัน
แก้มอุ่นๆ ของเขาที่ริมฝีปากฉันได้สัมผัส
ทั้งหมดนี้เป็นของฉันคนเดียว
ฉันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไป
เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ใช้เวลาร่วมกับใครสักคน
ฉันจะเริ่มมีความหวังกับโลกใบนี้
ได้บ้างแล้วใช่ไหม
ไม่มีข้อความแบบนี้ในไดอารี่นะ
ไม่เคยเห็นข้อความที่คล้ายกันเลยด้วยซ้ำ
เด็กคนนั้นคือ
คูยอนจุนจริงๆ
เธอเขียนตอนนี้เหรอ
ทำไม
เขียนทำไม
เขียนให้ฉันเห็นเหรอ
ใช่
เขียนให้เธอดูนั่นแหละ
เธอเห็นข้อความนี้แล้วกลับมาปี 1998 นี่นา
ทำไมล่ะ
ทำไมต้องทำให้ฉันกลับไปปี 1998 ด้วย
เธอต้องเข้ามาอยู่ในร่างของฉันอีกรอบ
ชีฮอนจะได้ชอบควอนมินจูต่อไปได้ไง
เพราะฉันที่ไม่ใช่ฮันจุนฮี
ไม่มีความหมายอะไรกับชีฮอนสักนิดเลยไง
แล้วสุดท้าย
ทุกอย่างก็เป็นไปตามแผนของฉัน
เธอเห็นไดอารี่ของฉันแล้วย้อนเวลากลับมา
แล้วชีฮอนก็ชอบฉันที่กลายเป็นฮันจุนฮี
ที่เธอทำถึงขนาดนี้
เพราะอยากให้ชีฮอนชอบเธองั้นเหรอ
ขอแค่ชีฮอน
มองมาที่ฉันคนเดียวต่อไปเรื่อยๆ
ต่อให้ต้องแสร้งเป็นเธอตลอดชีวิตฉันก็ทำได้
ไม่สิ การทำแบบนั้นจะไปมีความหมายอะไร
ไม่นะ ไม่สิ
ก็ได้ มินจู
ฉันก็เข้าใจเหมือนกัน
ว่าการชอบใครสักคนมากๆ เป็นยังไง
ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะว่าทำไมถึงทำแบบนี้
แต่ว่ามินจู
เข้าใจความรู้สึกฉันงั้นเหรอ
จริงเหรอ
งั้นต่อไปนี้อย่ามากวนใจฉันก็แล้วกัน
เดี๋ยวก่อน ควอนมินจู
ฉันขอแค่อย่างเดียว
วันที่ 13 ตุลาคม โอชานยองจะฆ่าเธอ
วันนั้นเธอต้องซ่อนตัวอยู่ในบ้านหรือทำยังไงก็ได้
อย่าให้ตัวเองเจอโอชานยองเด็ดขาด
แล้วบอกชีฮอนกับอินกยูด้วยว่า
โอชานยองก่อเรื่องอะไรไปแล้วบ้าง
สองคนนั้นควรรู้ว่าโอชานยองเป็นคนยังไง
ไม่ต้องห่วง
ฉันไม่ตายง่ายๆ หรอก
ไม่สิ ไม่ใช่แค่เธอคนเดียว
แต่ชีฮอนกับอินกยูก็ต้องไม่ตายด้วย
เดี๋ยวสิ มินจู
มินจู เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ
ฉันจะทำสิ่งที่เคยใฝ่ฝันมาตลอด
เวลาของเธอหมดแล้วก็จริง
แต่เวลาของฉันเพิ่งเริ่มต้นขึ้น
พอแค่นี้
ทั้งหมด ทำความเคารพ
ขอบคุณค่ะ
บ๊ายบาย
ไปเที่ยวโซลกันเถอะ
- โซลเหรอ - อื้อ ไปด้วยกันนะ
ฉันยืมกล้องของน้ามาด้วย
ไปสิ
คิดยังไงมาล็อตเต้เวิลด์เนี่ย
มาโซลทั้งทีต้องไปย่านอับกูจองโรดีโอสิ
ฉันมีเครื่องเล่นที่อยากเล่นกับพวกนายที่นี่น่ะ
อะไรเหรอ
อันนั้น
ไปกันเถอะ
ก็เธออยากเล่นนี่นา
นัมชีฮอน ไหวรึเปล่า
เล่นอีกรอบเถอะนะ
ไม่เอาแล้ว
- เถอะน่า - ไม่เอา
- ไปเถอะ - ไม่!
โอ๊ย ไม่เอา
- จับมือฉันไหม - อื้อ
- ช่วยจับหน่อยสิ - อื้อ
หวัดดี
แกทักใครวะ
เขาก็ทักทายแบบนี้ทั้งนั้น โบกมือเลยให้ไว
- เดี๋ยวฉันถ่ายรูปให้นะ - หือ รูปเราเหรอ
เอาสิ
หนึ่ง สอง สาม
สวยเลย
นี่อะไร
- ไม่เอา - หันมา
- บอกว่าไม่ไง - หันมาเร็ว
สอง สาม
- ชีฮอน - หือ
โซลมีร้านเด็ดๆ เต็มไปหมด อุตส่าห์มาถึงที่นี่เพื่อกินรามยอนเนี่ยนะ
ฉันเคยเห็นในทีวี
ที่คนชอบมานั่งกินรามยอนกับเบียร์ริมแม่น้ำฮันไง
แค่อยากลองทำแบบนั้นบ้างน่ะ
พอได้ทำแล้วรู้สึกยังไง
ดีกว่าที่คิดเอาไว้เยอะเลย
รู้สึกเหมือนเป็นคนโซลเต็มตัวเลยล่ะ
จ้ะๆ กินเถอะ
อร่อยจัง
ครับคุณย่า
ครับ กินมื้อเย็นเสร็จแล้วครับ
แล้วคุณย่าล่ะ
นั่งทำอะไรน่ะ
วิวแม่น้ำฮันตอนกลางคืนนี่สวยจริงๆ สินะ
อื้อ
- เป็นอะไรรึเปล่า - หือ
ฉันนึกขึ้นได้ว่านายต้องไปอเมริกา
ถ้านายไปอเมริกา คงไม่ได้เห็นวิวแม่น้ำฮันพักใหญ่เลย
เพราะงั้นตอนนี้ดูเอาไว้เยอะๆ เลยนะ
ฉันอาจจะไม่ไปอเมริกาแล้ว
หือ
ไม่ใช่อะไรหรอก
ที่อเมริกาไม่มีเธอกับอินกยูด้วย
อยู่คนเดียวต้องเบื่อแน่ๆ
ฉันว่าจะลองถามพ่อแม่ดู
จะขออยู่ที่นี่คนเดียวได้ไหม
จริงเหรอ
นายจะอยู่เกาหลีต่อจริงๆ ใช่ไหม
อื้อ
นายพูดจริงนะ
ไม่สิ จะถามพ่อแม่ก่อนไง
นายพูดแล้วนะ
- รูปออกมาดีหมดเลย - สวยเนอะ
- ทำไมเหรอ - หือ
อ๋อ แค่รู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไหร่
เหมือนเพิ่งเคยเห็นตัวเองยิ้มแบบนี้น่ะ
แต่จุนฮียิ้มเก่งแบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงไม่ค่อยยิ้ม เดินมองพื้นอย่างเดียว
จริงสินะ ฉันเคยเป็นงั้นจริงๆ
ออกมาสวยเลยใช่ไหม
ค่ะ
แล้วก็…
ช่วยล้างอันนี้ให้ด้วยนะคะ
วันหลังจะมารับรูปอีกที
ถ้าไม่ด่วนมากมาเอาวันมะรืนนะ
อ้อ เขียนชื่อกับเบอร์โทรติดต่อให้ด้วย
(ใบรับรูป, ควอนมินจู)
- กลับก่อนนะคะ - อื้อ กลับดีๆ ล่ะ
อ้าว ฝนตก
จริงด้วย
รีบไปกันเถอะ
นัมชีฮอน มัวทำอะไรอยู่
รีบมาเร็วเข้า
รีบวิ่งเร็ว นัมชีฮอน!
ชีฮอน
อือ
ชีฮอน รีบมาทางนี้เร็ว
ทางนี้ เร็วเข้า อินกยู!
อินกยู ทางนี้!
รีบาวด์ๆ
- สวย! - เยี่ยมเลยว่ะ!
- สกัดอินกยูให้ได้ - รู้แล้ว
อีกรอบๆ
เข้าไปทางนี้เร็ว
เฮ้ย ทางนี้ๆ
- เข้าไปละนะ - เฮ้ย ชีฮอน ตั้งสติสิวะ
- เยี่ยมเลย ชู้ต! - อีกรอบ!
แบบนั้นแหละ
เยี่ยมเลย!
- ทำได้ดี - เยี่ยมเลย!
- พวกแกเล่นเก่งทั้งคู่เลยว่ะ - กลับก่อนนะ
พรุ่งนี้เจอกัน
วันนี้แกดูแปลกๆ นะ
โดนแย่งลูกบาสตลอด เหมือนคิดเรื่องอื่นอยู่
มีเรื่องอะไรรึเปล่า
ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ
เล่นบาสเสร็จแล้วเราไปดูหนังกันเถอะ
ไปสิ
ฉันว่าจะไปเช่าหนังสือการ์ตูนสักหน่อย
- ไปดูกันสองคนเถอะ - หนังสือการ์ตูนเหรอ
ไปดูหนังก่อนแล้วค่อยไปก็ได้นี่
คือว่าเล่มนี้เพิ่งออกมาใหม่
ถ้าไม่ไปตอนนี้ต้องโดนคนอื่นแย่งไปก่อนแน่
ดูหนังให้สนุกนะ
ฉันขอขึ้นไปเอากระเป๋าแป๊บนึงนะ
อื้อ
ทำไมจู่ๆ เป็นแบบนี้
มีเรื่องอะไรใช่ไหม
ถึงต้องหลบหน้ามินจูแบบนี้
เรื่องมินจู
แกไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ เหรอ
อะไรแปลก
ก่อนหน้านี้เอาแต่พูดเรื่องจับคนร้ายอย่างเดียว
แต่ตอนนี้ดูไม่สนใจเรื่องนั้นเลยด้วยซ้ำ
ฉันคิดว่าเรื่องดาฮยอน จะทำให้อยากจับคนร้ายกว่าเดิมซะอีก
แต่ที่แปลกกว่านั้น
คือมินจู
ไม่เหมือนมินจูเลย
แกหมายความว่าไงวะ
ฉันหมายความว่า
เธอไม่เหมือนควอนมินจู ตอนที่บอกว่าตัวเองคือฮันจุนฮี
ถึงจะดูคล้ายๆ ฮันจุนฮี
แต่บางอย่างก็ไม่เหมือนเลย
เหมือนไม่ใช่จุนฮี
แต่เป็นควอนมินจูตอนก่อนเกิดอุบัติเหตุ
คล้ายๆ แต่ไม่เหมือนงั้นเหรอ
คืองี้นะ
เหมือนว่าควอนมินจู
พยายามทำตัวเหมือนฮันจุนฮีน่ะสิ
แล้วยังไง
จากนี้ไปแกจะทำยังไงล่ะ
หลบหน้ามินจูแบบนี้ตลอดไปไม่ได้
ฉันจะถามเธอ
ถามว่าอะไร
ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
ต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ
ถามแล้วยังไงต่อ
จะขอให้ทำตัวเหมือนฮันจุนฮีมากขึ้นอีกเหรอ
จะขอให้เธอแสดงเป็นฮันจุนฮีมากกว่าเดิมได้ไง
ไม่ใช่แบบนั้นสิ
เดี๋ยวนะ เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ
แกหมายความว่า
ที่ผ่านมาควอนมินจูแสดงเป็นฮันจุนฮีงั้นเหรอ
มันแน่นอนอยู่แล้วนี่
แกเชื่อที่มินจูบอกว่าตัวเองคือฮันจุนฮี
ที่มาจากปี 2023 งั้นเหรอ
ถ้าไม่ใช่แล้วเธอจะเปลี่ยนเป็นคนละคนได้ยังไง
ตอนนั้นแกก็เชื่อไม่ใช่เหรอ
พอเธอเล่าให้ฟัง
แกบอกว่าแกเข้าใจว่าทำไมเธอ ถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ
งั้นที่ผ่านมา
แกแค่แกล้ง
ทำเป็นเชื่องั้นเหรอ
ทำไม
ถ้าไม่ทำแบบนั้น
ฉันจะเป็นเพื่อนกับแกและมินจูไม่ได้ไง
ว่าไงนะ
มินจูอยากเป็นผู้หญิงแบบที่แกชอบ
ก็เลยพยายามแสดงเป็นฮันจุนฮี
จะว่ามินจูที่อุตส่าห์พยายามขนาดนั้นได้ไง
แล้วแกกับมินจูก็ต่างชอบกันและกัน
การที่ฉันแกล้งเชื่อคำโกหกของมินจู
ทำให้เราสามคนอยู่ด้วยกันอย่างสบายใจได้
เพราะฉะนั้น
แกเองก็แค่แกล้ง ทำเป็นเชื่อคำโกหกของมินจูไม่ได้เหรอ
ถึงจะแสดงเป็นฮันจุนฮีได้ไม่ค่อยเหมือน แกก็แค่ทำเป็นไม่เห็นไม่ได้รึไง
แกพูดบ้าอะไรของแกอยู่วะ
ตอนนั้นมินจู
ไม่ได้แสดงเป็นฮันจุนฮี แต่เธอคือฮันจุนฮีจริงๆ
แกรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
แกแค่อยากเชื่อแบบนั้นต่างหาก
แค่มองตาเธอตอนที่มองฉันก็รู้แล้ว
แค่มองสีหน้าเธอตอนที่มองหน้าฉันก็รู้แล้ว
เธอไม่ได้แสดงเป็นฮันจุนฮี แต่คือฮันจุนฮีจริงๆ
เธอคือฮันจุนฮี
ตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย
กลับมาแล้วสินะ
พอดีน้าอัดรูปมาให้ก็เลยอัดเผื่อสองสามใบ
รูปนี้ของนาย
(ควอนมินจู)
(ใบรับรูป, ควอนมินจู)
(น้าอัดรูปมาให้ก็เลยอัดเผื่อสองสามใบ รูปนี้ของนาย)
(หวังว่าเพลงนี้จะพานายไป ในที่ที่มีความสุขที่สุดนะ)
คือ
พอดีต้องปิดร้านแล้ว
จะรีบเลือกละกัน
อื้อ
(น้ำตา ซอจีวอน)
เธอจริงๆ สินะ ควอนมินจู
ฉันคิดแล้วว่าต้องเป็นเธอ
ดีใจที่ได้เจอ
รู้ไหมว่า
ฉันรอวันที่เธอกลับมานานแค่ไหน
ควอนมินจู
ทำไมไม่รอที่ร้านล่ะ
เธอเป็นอะไร
ฉันคิดว่านายจะไม่มาแล้ว
บอกแล้วไงว่าจะไปรับไปส่งเธอกลับบ้าน
ขอบคุณนะ
ไปกันเถอะ
จำตอนที่เรามาที่นี่กันครั้งแรกได้ไหม
จำได้สิ
วันนั้นฉันวิ่งหนีออกมาจากบ้าน
นายช่วยปลอบใจฉันแล้วบอกเรื่องที่จะไปอเมริกา
ทำไมเหรอ
เธอมีเรื่องอะไร
ที่ปิดบังฉันอยู่รึเปล่า
หือ
ไม่นะ ไม่มีอะไรนี่
ทำไมถามแบบนั้นล่ะ
เรื่องที่ฉันคุยกับฮันจุนฮีตอนมาที่นี่ครั้งแรก
ไม่ใช่เรื่องไปอเมริกานะ
ถ้าเธอคือฮันจุนฮีจริงๆ
เธอต้องเล่าเรื่องที่เกิดหลังอุบัติเหตุสิ
ตอนนั้นจุนฮีเล่าเรื่องความฝันให้ฉันฟัง
ว่าในฝันเธอคือฮันจุนฮี
และมีแฟนชื่อคูยอนจุนซึ่งรักกันมาก
เธอต้องพูดเรื่องฝันนั้นสิถึงจะถูก
มินจู บอกความจริงกับนัมชีฮอนตอนนี้ยังทันนะ
บอกตอนนี้เลยก็ได้
เธอจะบอกใช่ไหม
ช่วยบอกฉันตรงๆ ที
ตอนนี้เธอ
ไม่ใช่ฮันจุนฮีใช่ไหม
เธอกลับมาเป็นควอนมินจูแล้ว
แน่นอนว่าฉันคือฮันจุนฮีสิ
ตั้งแต่รู้สึกตัวที่โรงพยาบาล
บอกไปตั้งกี่ครั้งแล้วว่าฉันคือฮันจุนฮี
ถ้างั้นทำไมถึงพูดเรื่องที่มินจูพูดก่อนรู้สึกตัวได้ล่ะ
เรื่องนั้นน่ะเหรอ
ฉันเคยบอกนายไปแล้วนี่
ว่าการเข้ามาอยู่ในร่างของควอนมินจู
ความจำของฉันกับมินจูจะถูกมัดรวมกัน
ฉันพูดเพราะคิดว่าเป็นความจำของฉันไง
ดูด้านหลังสิ
ตอนนั้นที่ร้านถ่ายรูป
ฉันเห็นที่เธอเขียน
ฉันคิดว่ามีบางอย่างแปลกๆ
เลยกลับไปดูลายมือบนเทปที่เธอให้ฉัน
ลายมือที่เปลี่ยนขนาดนี้ เธอจะว่ายังไง
ถ้าเธอคือฮันจุนฮีจริงๆ
ลายมือต้องเหมือนกันสิ
มินจู ชีฮอนเองก็ดูออกแล้ว
บอกความจริงได้แล้ว
บอกตอนนี้ก็ยังไม่สายไปนะ
บอกเขาไปว่าเธอคือควอนมินจู นะ
เธอไม่ใช่ฮันจุนฮี
ตั้งแต่ตอนที่เธอออกจากห้องฉัน
ตั้งแต่ตอนนั้นเธอไม่ใช่ฮันจุนฮี แต่คือควอนมินจูต่างหาก
ฉันรู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่ตอนนั้น
ทำไมถึงไม่พูดอะไรล่ะ
พูดอะไรสักอย่างสิ
ทำไมถึงต้องทำตัวเป็นฮันจุนฮี
ควอนมินจู ช่วยตอบชีฮอนเร็วเข้า
ว่าคนร้ายที่ตีเธอตอนนั้น
คือโอชานยองที่เข้าไปอยู่ในร่างของโอชานฮี
แล้วก็เล่าสิ่งที่โอชานยองทำในอนาคตด้วย
รีบบอกชีฮอนให้หน่อย
พอได้แล้ว!
บอกให้หยุดไง!
พอสักที
ถ้าฉัน
บอกความจริงกับนาย
แล้วจะเป็นยังไงต่อเหรอ
ถ้าฉันบอกว่า
ไม่มีฮันจุนฮีอีกแล้ว
และเธออาจจะไม่มีวันกลับมาให้นายเห็นอีก
ถ้าพูดแบบนั้นนายจะยังทำดีกับฉัน
เหมือนที่ทำอยู่ตอนนี้รึเปล่า
นายจะยังยิ้มให้ฉัน
ชวนฉันคุย
และชอบฉันอยู่รึเปล่า
มินจู
ไม่เอาแล้ว
รู้แล้วว่านายจะพูดอะไร ไม่ต้องตอบก็ได้
มินจู
ช่วยบอกฉันแค่เรื่องเดียว
ว่าจากนี้ไป
จะมีวันที่จุนฮีกลับมาอีกไหม
แล้วถ้ากลับมาไม่ได้อีก
ฉันต้องทำยังไง
ถึงจะได้เจอจุนฮีอีกครั้งนึง
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
นายเชื่อ
ว่าฮันจุนฮีจากปี 2023 เข้ามาอยู่ในร่างของฉัน
จริงๆ งั้นเหรอ
นายรู้อยู่แล้วนี่ว่าฉันกุเรื่องทั้งหมดนั้นขึ้นมาเอง
เพราะนายไม่สนใจฉัน
ฉันแค่ต้องสร้างฮันจุนฮี ผู้หญิงที่นายน่าจะชอบขึ้นมา
แล้วแสดงเป็นเธอไง
ไม่นะ
ไม่นะ มินจู
ทำไมทำแบบนี้ล่ะ
ฮันจุนฮีจากปี 2023 ผู้ร่าเริงเสน่ห์แรงคนนั้น
กับคูยอนจุน คนรักที่ฮันจุนฮีลืมไม่ลง
เป็นเรื่องที่ฉันแต่งขึ้นเองทั้งหมด
เพราะฉะนั้นต่อให้นายตายไป
ต่อให้ตายไป นายก็ไม่มีวันได้เจอฮันจุนฮีหรอก
เธอแค่สร้างฮันจุนฮีขึ้นมาเอง
จริงๆ เหรอ
ใช่
ถ้าอย่างนั้น
ฉันคงไม่ได้เจอจุนฮีอีกแล้วสินะ
ใช่แล้ว
เพราะทุกอย่างเป็นเรื่องโกหกมาตั้งแต่แรกไง
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล