ทำไมพี่ไม่ปลุกฉันล่ะ
ทำหน้าอย่างนั้นทำไม
หน้ายังไง
อย่างกับพี่คนเดิมกลับมาแล้วยังไงยังงั้น
ฉันคนเดิมเป็นยังไง
นี่ถามเพราะไม่รู้เหรอ
มินจู
หวัดดี
มินจู
เมื่อวานได้ฟังวิทยุที่พี่ๆ เชคส์กีส์มาไหม
โคตรน่ารักเลย
- บอกว่าเอชโอทีไง - เธอนี่ช่างไม่รู้อะไรเลยสินะ
มินจู
มินจู วันนี้เธอมีเรื่องอะไรรึเปล่า
- สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย - หือ
นั่นสิ วันนี้เหมือนมินจูคนเดิมเลย
มินจูคนเดิมเหรอ
เมื่อก่อนควอนมินจูเป็นยังไง
ไม่ได้เรื่องเหรอ
ก็ไม่เชิงไม่ได้เรื่องนะ
แค่ดูท่าทางสนิทด้วยยาก
ต่อให้พยายามชวนคุยก็ตาม เธอชอบไปไหนมาไหนคนเดียว
เหมือนไม่อยากให้มีใครเข้าใกล้น่ะ
ใช่เลย
ดูไม่ชอบเมาท์มอยกับใครเท่าไหร่
แต่ฉันชอบที่นิสัยเธอเปลี่ยนมากเลยนะ
เพราะฉะนั้นอย่ากลับไปเป็นควอนมินจูคนเดิมสิ
อื้อ
ทุกคนกลับเข้าที่
มัวทำอะไร ไม่ยอมเตรียมตัวเรียน
ใช่แล้ว
ฉันก็เกลียดควอนมินจูคนเดิมเหมือนกัน
"คนที่ไม่คิดว่าฉันเป็นคนประหลาด"
"อยากมีใครสักคนที่สามารถรับในสิ่งที่ฉันเป็นได้"
(เวลาเพรียกหาเธอ)
อริสโตเติลกล่าวว่ามนุษย์จะมีความสุขได้นั้น
จำเป็นต้องมีสิ่งนี้ นั่นคือหลักทางสายกลาง
แล้วหลักทางสายกลางคืออะไร
คือการรักษาสภาวะที่พอเหมาะพอดี ไม่มากหรือไม่น้อยเกินไป
ขอโทษครับ
ทำไมมาสายขนาดนี้
ไปนั่งซะ
ยกตัวอย่างนะ
ถ้าเรามีความกล้ามากเกินไปแบบนัมชีฮอน
ก็ทำให้โง่เขลาได้
แต่ถ้าขาดความกล้าล่ะ ก็จะทำให้ขี้ขลาดได้
เข้าใจที่พูดใช่ไหม
- ค่ะ - ครับ
นั่นแหละ คนที่อธิบายเรื่องหลักทางสายกลาง
ไม่ได้มีแต่ชาวตะวันตก แต่ชาวเอเชียก็อธิบายไว้เช่นกัน
ใครรู้บ้างว่าคือใคร
ชีฮอน
นัมชีฮอน
ควอนมินจู
ขอร้องล่ะนะ
ต่อไปนี้ช่วยอย่าทำหน้าแบบจุนฮี
แล้วมองฉันแบบนั้นที
หน้าตาเหมือนคนที่เตรียมเข้าถ้ำมืดๆ
ไม่มีเรี่ยวแรง ไหล่ตกตลอด
ฉันอุตส่าห์ชินกับพี่คนใหม่ไปแล้วนะ
อย่ากลับไปเป็นควอนมินจูคนเดิมสิ
มินจู วันนี้เธอมีเรื่องอะไรรึเปล่า
วันนี้เหมือนมินจูคนเดิมเลย
ก็ไม่เชิงไม่ได้เรื่องนะ
แค่ดูท่าทางสนิทด้วยยาก
เพราะฉะนั้นอย่ากลับไปเป็นควอนมินจูคนเดิมสิ
ฮันจุนฮี
เธอเห็นทุกอย่างแล้วใช่ไหม
ทั้งชีวิตฉันได้ยินแต่คำพูดแบบนี้แหละ
รู้ไหมว่าเมื่อก่อน
พวกเพื่อนนินทาลับหลังฉันว่าอะไรบ้าง
เธอคงจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำ
มินจู อย่านะ
ฉันผิดเอง
เธอรู้สึกแย่อยู่แท้ๆ ฉันยังเอาแต่ตื๊อให้เธอพูดเรื่องโอชานยอง
ขอโทษที่เข้าไปในร่างเธอจนเธอต้องลำบาก
ฉันขอโทษนะมินจู
เธอจะขอโทษฉันทำไม
เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
ฉันควรขอบคุณเธอด้วยซ้ำ
เพราะเธอเข้ามาในร่างฉัน
แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
ฉันถึงได้เป็นฮันจุนฮี
ผู้เป็นที่รักของทุกคนได้
- มินจู หวัดดี - สวยเนอะ
รูปออกมาดีหมดเลย
แม่อยู่ได้เพราะพวกแกเลยจริงๆ
ไปกันเถอะ
แต่ว่า
นัมชีฮอน รีบไปเร็ว
พอตื่นจากฝันดีแล้ว
กลับรู้สึกเจ็บกว่าเดิมอีก
ฮันจุนฮี เธอรู้ไหม
ว่าถ้าฉันฆ่าตัวตาย
พวกเพื่อนๆ คงพูดแบบนี้
"ควอนมินจูน่าสงสารจริงๆ"
"แต่คิดอยู่แล้วว่านางต้องทำแบบนั้น"
"น่าเวทนา"
ซุบซิบแบบนั้นได้วันสองวัน
ทุกคนก็จะค่อยๆ ลืมฉันไป
คงทำเหมือนไม่เคยมีฉันอยู่บนโลกมาตั้งแต่แรก
แล้วก็แยกย้ายไปมีชีวิตดีๆ
แต่เธอรู้ไหม
ว่ามีเรื่องนึงที่ฉันได้รู้จากเธอ
สมมติว่า
ทุกอย่างเป็นแบบที่เธอรู้
คือวันนี้
ปี 1998
วันที่ 13 ตุลาคม
ถ้าฉันโดนใครสักคนฆาตกรรมละก็
ก็คงไม่ถูกลืมง่ายๆ แบบนั้นหรอก
คงไม่มีใครพูดว่าฉันน่าเวทนาด้วย
ไม่สิ
พูดไม่ได้ต่างหาก
มินจู เธอพูดเรื่องอะไรอยู่
ฆาตกรตัวจริงที่ฆ่าควอนมินจูไม่ใช่ฉัน
แต่เป็นเธอนั่นแหละ ฮันจุนฮี
อย่างนี้เองเหรอ
ทุกอย่างเริ่มต้นเพราะฉัน
ไม่ใช่โอชานยอง
เพราะฉันมินจูก็เลย…
มินจูกลายเป็นแบบนั้นเพราะฉัน
คดีนี้เป็นคดีฆาตกรรมโด่งดังไปทั่ว
ฉันคงถูกพูดถึงไปอีกนานแน่ๆ
เคยเห็นในรายการทีวีหรือหนังสือพิมพ์
พวกเหยื่อคดีฆาตกรรม
มักเป็นคนที่ใช้ชีวิตมาอย่างดี
แต่กลับต้องมาตายอย่างน่าเสียดาย
เพราะฉะนั้น
ฉันก็คงถูกจดจำแบบนั้นเหมือนกันใช่ไหม
บางที
ฉันอาจจะ
ต้องตายไปก่อน
ถึงจะได้เป็นควอนมินจู
แบบที่ฉันอยากเป็นที่สุดก็ได้
"บางทีฉันอาจจะต้องตายไปก่อน"
"ถึงจะได้เป็นควอนมินจู"
"แบบที่ฉันอยากเป็นที่สุดก็ได้"
ทำไม
มีเรื่องอะไรเหรอ
เมื่อกี้ฉันเห็นมินจูพูดอยู่บนดาดฟ้า
จากที่ลองอ่านปากดู
เธอพูดชื่อฮันจุนฮีๆ ท่าทางเหมือนคุยกับใครอยู่
พูดว่าอะไร เอาให้ชัดๆ
ฉันอยู่ไกลก็เลยอ่านปากไม่ได้ทั้งหมด
แต่สิ่งที่มินจูพูด
"เพราะเธอเข้ามาในร่างฉัน"
"แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ"
"ฉันถึงได้เป็นฮันจุนฮีผู้เป็นที่รักของทุกคนได้"
แต่ไม่ใช่แค่นั้นนะ
ยังบอกว่าถ้าวันนี้โดนใครสักคนฆ่า
ผู้คนคงจะไม่เวทนาเธอ
คงคิดถึงและจดจำเธอไปนานๆ
แกจำได้ไหม
ที่มินจูเคยเล่าเรื่องคดีฆาตกรรมให้เราฟัง
คดีฆาตกรรมเหรอ
ควอนมินจูจะถูกใครสักคนฆาตกรรม
ในวันที่ 13 ตุลาคม ปี 1998
แล้ววันนี้วันที่ 13 ตุลาคม
ตอนนี้มินจูอยู่ที่ไหน
ไม่รู้เหมือนกัน ทิ้งแค่กระเป๋าไว้แล้วไปไหนก็ไม่รู้
แยกกันตามหามินจูในที่ที่เธอน่าจะไปก่อน
ฉันจะไปหาที่บ้านเธอดู
โอเค งั้นฉันไปที่ร้านนะ
ควอนมินจู
ควอนมินจู!
นี่ครับผม
มินจูยังไม่มาเหรอครับ
อื้อ ไม่ได้มานะ
ทำไม มีเรื่องอะไร
ถ้ามินจูมา ติดต่อทางเพจเจอร์ผมนะครับ
แล้วอย่าให้มินจูไปไหนเด็ดขาด จนกว่าผมกับชีฮอนจะมาที่นี่
นะครับน้า
จำที่นี่ไม่ได้เหรอ
เธอบาดเจ็บที่หัวและหมดสติอยู่ตรงนี้
มินจู อย่าบอกนะว่า…
ขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้เลย
การที่เธอถูกฆาตกรรม
ไม่ได้ทำให้ทุกอย่างเป็นแบบที่เธอต้องการนะ
มินจู ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลย
มินจู อย่างน้อยก็หนีไปตอนนี้เถอะ
ขอร้องละ รีบหนีไปเถอะนะ
นายจะทำยังไงกับฉันเหรอ
ฉันจะทำให้ผู้คนบนโลกใบนี้
จดจำเธออย่างสวยงามที่สุดยังไงล่ะ
ถ้าหยุดเวลาไว้ตอนที่สวยงามที่สุดได้
ก็ยังดีกว่ามีชีวิตอย่างไร้ความหมาย
ไปนานแสนนาน
เป็นร้อยเท่าเลยไม่ใช่เหรอ
นี่คืออะไร
ฉันพกมันติดตัวตลอดเวลาเพื่อเธอคนเดียวเลยนะ
ยาวิเศษ
ที่จะใช้ส่งเธอ
ไปอีกโลกนึงไง
ถ้าโดนฉีดยานี้
จะเจ็บมากไหม
ไม่รู้สิ
ก็คงทรมานนิดหน่อย
แต่ใช้เวลาไม่นานหรอก
เรื่องนั้นฉันรับปากได้เลย
มินจู
โอชานยอง
ไม่ได้นะ
โอชานยอง
เฮ้ย ไม่ได้สิวะ
นี่
ไม่นะ
ไม่ใช่ฉันนะ
มินจู
นี่ไม่ใช่ของฉัน
นี่ ทำอะไรของนาย ลุกขึ้นมาสิ
นายบอกว่าจะช่วยฆ่าฉันไม่ใช่เหรอ!
ไม่นะ
ไม่เอา ฉันไม่ทำ
ไม่ใช่ นั่นไม่ใช่ฉัน
บอกว่าไม่ใช่ฉันไงเล่า
มินจู ไม่เป็นไรแล้วนะ
เธอจะไม่ตายแล้ว
เธอรอดชีวิตแล้วนะ
มินจู เดี๋ยวก่อน มินจู
ช่วยฟังฉันก่อนแป๊บนึง
ฉันจะกลับไปที่ที่ฉันอยู่
แล้วจะไม่กลับเข้ามาในร่างเธออีก
ไม่ว่าต่อไปนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ฉันจะไม่เข้ามาวุ่นวายในชีวิตของเธออีกแล้ว
เพราะฉะนั้นได้โปรดเถอะนะ อย่าทำแบบนี้กับตัวเธอเองเลย
คนที่เธอต้องเกลียดและควรด่าคือฉันต่างหาก
ไม่ใช่ตัวเธอเองนะ
ฮันจุนฮี
ฉันน่ะ
ไม่เกลียดเธอหรอก
ฉัน
ฉันก็แค่
เกลียดตัวฉันมากที่สุดแล้ว
คนอย่างฉัน
ไม่มีค่าพอให้มีชีวิตอยู่หรอก
ไม่จริงนะ
มินจู
อินกยู
เธอกำลังจะทำอะไร
อินกยู
ช่วยฉันที
ไหนว่านายเข้าใจความรู้สึกฉันไง
เมื่อก่อนนายบอกแบบนั้นนี่
เพราะงั้นช่วยฉันทีเถอะ
นะ
ได้โปรดช่วยฆ่าฉัน
ให้ตายตรงนี้สักที
นะ
ขอร้องละ อินกยู
ฉันขอร้อง
ถ้าวันนี้ฉันไม่โดนฆ่า
ทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม
ฉันต้องกลับไปใช้ชีวิตเป็นควอนมินจู
ที่น่าสมเพชที่สุดอีก
ช่วยฉันทีเถอะ อินกยู
มินจู
ใจเย็นๆ แล้วฟังฉันพูดก่อนนะ
ฉันรู้ว่ามันคงยากลำบาก
แต่เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนะ
มีคนที่เป็นห่วง
และกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรมากกว่าที่เธอคิด
ไม่มีใครเป็นห่วงฉันหรอก
ไม่มีใครอยู่เคียงข้างฉันสักหน่อย
ชีฮอนไง
ชีฮอนกับอินกยูไง
แล้วตอนนี้ฉันและทุกคน ก็พยายามจะช่วยชีวิตเธออยู่นะ
ฉันสัญญา
ว่าจะรับผิดชอบให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม
กลับไปเป็นเหมือนตอนก่อนที่ฉัน จะเข้าไปวุ่นวายในชีวิตเธอ
เพราะฉะนั้น
เธอช่วยให้โอกาสตัวเธอเองอีกสักครั้งเถอะนะ
มินจู เชื่อฉันเถอะนะ ช่วยสู้อีกนิดนึง
ฮันจุนฮี
สุดท้ายสิ่งที่เธออยากบอก
คือคำนั้นน่ะเหรอ
ให้ฉันสู้ต่องั้นเหรอ
ฮันจุนฮีเหรอ
ให้สู้ต่ออีกเหรอ
เธอน่ะ
เธอไม่ต้องพยายามมากมายก็มีเพื่อนเยอะแยะได้
แถมชีฮอนก็ชอบเธอ
แล้วเธอจะเข้าใจความรู้สึกฉันได้ยังไง
เธอจะเข้าใจความรู้สึกฉันได้ยังไง
คิดว่าที่ฉันเป็นแบบนี้ เพราะไม่พยายามทำอะไรเลยเหรอ
มินจู
ฉันน่ะนะ
ฉันก็แค่เหลือตัวคนเดียว
ไม่มีใครเลย
ไม่มีใครรู้ว่าฉันเหนื่อยแค่ไหน
ไม่จริงนะ
ฉันรู้
ฉันรู้ดีว่าเธอลำบากแค่ไหนเพื่อผ่านเรื่องนี้ไป
แต่ว่ามินจู
มีเรื่องนึงที่เธอไม่รู้นะ
ฉันน่ะ
ฉันชอบเธอมาก
ใจฉันแตกสลายทุกครั้งเวลาเธอมองหน้าชีฮอน
แต่ถ้าเธอมีความสุขละก็
ฉันก็คิดว่าฉันต้องฝืนทนให้ได้
มินจู
ให้โอกาสฉันสักครั้งได้ไหม
แล้วครั้งนี้
ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าฉันชอบเธอมากแค่ไหน
จะทำให้ทุกวันของเธอได้รู้ว่า การมีใครสักคนที่รักเราเป็นยังไง
เพราะฉะนั้น
เอาอันนั้น
มาให้ฉันเถอะ
ขอร้องละ
นายชอบฉันงั้นเหรอ
อย่าเข้ามาใกล้นะ
อินกยู
นายไม่ได้ชอบฉันหรอก
แต่นายคิดว่าเราเหมือนกันไง
นายก็เลยสงสารฉัน
ไม่ใช่แบบนั้น
คนอื่นๆ ก็ชอบพูดกับฉันแบบนี้
"มินจู ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ"
"มินจู หัดยิ้มกว้างๆ ซะบ้าง"
"มินจู อย่ากลับไปเป็นคนเดิมนะ"
"มินจู มินจู"
ได้โปรดเถอะ
ได้โปรด พอสักทีเถอะ
ฉันต้องทำยังไงเธอถึงจะเชื่อ
ว่าฉันชอบที่เธอเป็นเธอจริงๆ
ต่อให้ไม่เปลี่ยนอะไรเลยฉันก็ชอบเธอ
อินกยู
ฉันหายใจไม่ออก
ชีวิตนี้
มันโหดร้ายเหลือเกิน
คนอย่างฉันไม่ควรเกิดมาเลยด้วยซ้ำ
ไม่จริงเลย
เธอมีค่ากับฉันมากนะ
ฉันได้ยินเสียงของเธอมาตลอด
ฉันอยากตื่นจากฝันร้ายสักที
ไม่นะ อย่าทำแบบนั้น
มินจู ขอร้องอย่าทำแบบนั้น
ได้เวลาตื่น
จากความฝันแล้วละ
ไม่นะ
ไม่นะ ไม่จริง
เจิดจ้ามาก
เยี่ยมเลย
เก่งจริง
สกัดไว้ ชีฮอน
เยี่ยม
นายน่ะ
เปล่งประกายเจิดจ้าสำหรับฉันมากจริงๆ
ฉันอยากอยู่เคียงข้างนายแม้เพียงชั่วครู่
แค่ชั่วครู่เดียว
แค่ชั่วครู่เดียวก็ดีมากแล้ว
ไม่นะ
ไม่นะ มินจู
มินจู มองหน้าฉัน
มินจู
ควอนมินจู
ควอนมิน…
เกิดอะไรขึ้นกับมินจู
ทำไมมินจูถึงเป็นแบบนี้
จองอินกยู
พูดอะไรสักอย่างสิ ทำไมมินจูเป็นแบบนี้!
ตอนนี้
มินจูไปสบายแล้ว
ฉันเป็นคนทำเอง
แกหมายความว่ายังไง
ฉันเป็นคนฆ่ามินจูเอง
แกหมายความว่ายังไงวะ
เป็นฝีมือของฉันเอง
อย่าโกหกสิ แกจะฆ่ามินจูทำไม
ทำไมแกถึงฆ่ามินจู
นัมชีฮอน
ฉันเป็นคนฆ่ามินจูไง
เราย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
เพราะฉัน
มินจูต้องตายก็เพราะฉันเอง
ฉันอยากย้อนเวลากลับไป
แต่เครื่องเล่นเทปพังหมดแล้ว
ฉันย้อนเวลากลับไปไม่ได้อีกแล้ว
ชีฮอน
ทุกอย่าง
จะจบแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม
ลองซ่อมแล้วนะ ซ่อมไม่ได้จริงๆ
พยายามประกอบทุกอย่างเข้าที่แล้ว แต่ก็ยังเล่นเพลงไม่ได้
ผมแกะเทปที่โดนกินเข้าไปออกมา
แล้วกรอให้ใหม่แล้ว
- ขอบคุณค่ะ - ครับผม
"หากว่าหัวใจของเธอเรียกร้อง"
ประโยคนี้หมายความว่ายังไง
"ไม่ว่าเมื่อไหร่ฉันจะไปหาเธอ"
ชีฮอน
ขอร้องละ
ขอแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
ให้ฉันได้กลับไปหานายเถอะนะ
มองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อแสงไฟเริ่มดับลงทีละดวง
ฉันเขียนจดหมายส่งถึงฟ้า
เธอจากฉันไปหาเขาคนนั้น
ไม่นะ
เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนรึเปล่า
ขอบใจนะ อินกยู
นายช่วยชีวิตมินจูได้แล้ว
ฮันจุนฮีเหรอ
นี่ ควอนมินจู!
นัมชีฮอน
เธอสินะ
ฮันจุนฮี
เธอใช่ไหม
เธอกลับมาแล้วใช่ไหม
รู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน
ก็แค่รู้ได้เองน่ะ
ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะเครื่องเล่นเทปอันนี้
โอชานยองจากปี 2023
เลยย้อนเวลากลับมาปี 1998 ได้
งั้นโอชานยองทำร้ายมินจูไม่สำเร็จ
เพราะต้องกลับเข้าร่างตัวเองตอนปี 2023
ใช่แล้ว
เรื่องที่ควรเกิดขึ้นวันนี้
ไม่เกิดขึ้นใช่ไหม
แล้วมินจูล่ะ
ถ้าเธออยู่กับเราที่นี่ตอนนี้
แล้วมินจูอยู่ไหนกันล่ะ
ตอนนี้มินจูปลอดภัยดี
อีกไม่นานเธอจะกลับมา
เมื่อไหร่เหรอ
หลังจากจัดการเรื่องบางเรื่องเสร็จน่ะ
หมายความว่ายังไง
ตอนนี้มินจูรอดชีวิตแล้ว
ทุกเรื่องในอนาคตก็จะเปลี่ยนด้วย
ถ้าทุกเรื่องเปลี่ยนไปแบบนั้น
งั้นเรื่องอื่นๆ ก็จะเปลี่ยนไปด้วยหมดเลยสิ
ตอนมหาวิทยาลัยเธอกับฉันก็จะไม่ได้เจอกัน
แล้วถ้าเราไม่ได้เจอกัน
เธอก็ไม่ได้ย้อนเวลากลับมาตอนนี้
แล้วเราก็จะไม่ได้เจอกัน
ไม่ใช่เหรอ
ฉันยังไม่เข้าใจเลยว่าอะไรเปลี่ยนไปแล้วบ้าง
หลายอย่างเริ่มเปลี่ยนไปแล้วละ
เรื่องนั้นฉันมั่นใจ
เครื่องเล่นเทปนี้ฉันขอเก็บไว้นะ
หือ
อื้อ
น้าคะ
หนูกลับมาแล้ว
เจ้าเด็กนี่ หายไปไหนถึงกลับมาป่านนี้
ขอโทษค่ะ
เมื่อกี้อินกยูก็มาพูดอะไรแปลกๆ
ฉันโทรไปที่บ้านแกก็เห็นว่ายังไม่กลับ
ใจหายแทบแย่
มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ
ต้องขอบคุณน้ามากเลยนะคะ
ฉันน่ะนะ
ฉันทำอะไรด้วยเหรอ
แน่นอนสิคะ
น้าช่วยทำอะไรมากมายเลยละ
จริงเหรอ
มินจู
ฉันรู้ว่าเธออยู่ตรงนั้น
เธอไม่ต้องตอบอะไรฉันก็ได้
แค่ช่วยฟังสิ่งที่ฉันจะพูดหน่อยนะ
แม้ทุกอย่างจะกลับคืนสู่จุดเริ่มต้น
เธออาจจะคิดลาจากโลกใบนี้ไปอีกก็ได้
แต่ว่า
ต่อให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีกครั้ง
ฉันก็จะไม่ห้ามเธออีกแล้ว
เธอพูดถูก
เธอพยายามมาพอแล้วละ
สิ่งที่ฉันพูด
ว่าให้เธอพยายามอีกนิด คงไม่มีความหมายอะไร
แต่ว่ามินจู
ฉันอยากบอกเธอเรื่องนี้นะ
ตอนฉันอยู่ในที่ที่เธออยู่ตอนนี้
ฉันแอบเห็นหัวใจเธอมากขึ้นเยอะเลย
การที่เธอเป็นทุกข์และทรมาน
จนอยากยอมแพ้ทุกสิ่งทุกอย่าง
ไม่ได้เป็นเพราะเธออ่อนแอหรือหดหู่หรอกนะ
นั่นเป็นเพราะ
ความคาดหวังที่เธอมีต่อโลกใบนี้
มีมากล้นเหลือต่างหาก
มินจู
ที่จริง
เธอคือคนที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง
และตั้งใจใช้ชีวิตยิ่งกว่าใครๆ ในโลก
ฉันขอโทษที่เข้าใจเธอผิดไปนะ
ตอนนี้
ฉันรู้จักเธอมากขึ้นนิดนึงแล้วละ
ปัดโธ่ ไอ้นาฬิกาปลุกนี่นะ!
นี่ ควอนโดฮุน
ควอนโดฮุน
ต่อไปนี้ฉันปลุกแกไม่ได้อีกแล้วนะ
โตป่านนี้แล้วรู้จักลุกจากที่นอนเองซะบ้าง
แล้วก็อย่าพูดจาแดกดันพี่แกนักสิ
เข้าใจไหม
ทั้งที่ลึกๆ ก็เอาใจใส่ดี
ทำไมตอนพูดต้องใจร้ายด้วยก็ไม่รู้
วันนี้หนูมีนัด ขอลางานหนึ่งวันนะคะ
ป.ล.
ว่างๆ ลองไปลงเรียนบาริสต้านะคะ
ต่อไปน้าจะต้องเปิดร้านกาแฟ
ถึงตอนนั้นการแข่งขันจะสูงสุดๆ
ทักษะต้องดีถึงจะอยู่รอดนะ
ถ้าไม่เชื่อหนู น้ามีแต่เสียกับเสียแน่นอน
เจ้าเด็กนี่ ลมอะไรหอบมาเพ้อเจ้อแต่เช้าเลย
(น้ำตา ซอจีวอน)
ช่วยกำจัดอันนี้ให้หน่อยนะ
สองอย่างเลยเหรอ
อื้อ
แล้วมินจูถึงจะกลับมาอยู่ข้างๆ นายได้
ว่าแต่
ถ้ากำจัดทั้งหมดนี้
เธอก็กลับมาปี 1998 ไม่ได้แล้วสิ
แล้วเธอก็จะไม่ได้เจอชีฮอนอีกแล้วนะ
เธอจะทำยังไง
ฉันรู้จักชีฮอนดี
ถ้าชีฮอนไม่ได้เจอเธออีก
เขาต้องไม่โอเคแน่ๆ
ถ้าไม่มีเครื่องเล่นเทปกับเทปอันนี้แล้ว
ชีฮอนอาจจะไม่รู้ว่ามีฉันอยู่บนโลกเลยก็ได้
ทุกอย่างจะกลายเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้น
แต่เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
ถ้ายังมีเทปนี้อยู่ นอกจากเรื่องโอชานยองแล้ว
ฉันก็คงอยากกลับมาปี 1998 เรื่อยๆ
แต่ว่า
ฉันไม่ควรเข้ามาวุ่นวายในชีวิตมินจูอีกแล้ว
ช่วยกำจัดมันทิ้งให้หน่อยนะ
นะ
(สถานีนกซาน)
ชีฮอน
รอนานไหม
ไม่เลย
ไปกันเถอะ
ทะเลนี่นา
ทะเล!
โอเคๆ
นี่
โอ๊ย มานี่เดี๋ยวนี้เลยนะ มานี่เลย
- ถือไว้ - โยนเลย
ใช้ได้เลยนี่
วันนี้เราสองคน
ต้องจากกันใช่ไหม
ถ้าวันนี้เธอไปแล้ว
จะกลับมาอีกไม่ได้อีกแล้วนี่
เธอจะทำลายเครื่องเล่นเทป
เพื่อให้ควอนมินจูกับโอชานยอง
ไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่แรก
นายรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่ที่เธอบอกว่า จะเอาเครื่องเล่นเทปกับตลับเทปไปน่ะ
ทำไมรู้ทันขนาดนั้น
ฉันรู้เพราะเป็นเธอไง
ไม่ว่าเธอจะคิดอะไรอยู่
ต่อให้ไม่พูดฉันก็รับรู้ได้
ถ้าฉันคิดถึงเธอ
คิดถึงเธอจนทนแทบไม่ไหว
ฉันต้องทำยังไง
ชีฮอน
นี่ไม่ใช่จุดจบนะ
พวกเรา
ไม่ได้จากกันตลอดไปหรอก
นายน่ะ
ถ้าเป็นนายนะชีฮอน
จะต้องหาฉันเจอแน่นอน
ใช่ไหม
อื้อ
ฉันสัญญา
ว่าจะหาเธอจนเจอ
ไม่ว่าจะเป็นเมื่อไหร่
หรือสถานที่ไหนก็ตาม
เราจะเจอกันอีกแน่นอน
ฉันคนนี้
จะไปตามหาเธอเอง
(หวังว่าเพลงนี้จะพานายไป ในที่ที่มีความสุขที่สุดนะ)
ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่
(โรงพยาบาลทั่วไปนกซาน)
มินจู
เธอเป็นอะไรไหม ฉันจะเรียกหมอให้นะ
คือว่า
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
จำไม่ได้เหรอ
ไม่กี่วันก่อนที่ฉันกับชีฮอนฉลองวันเกิดให้เธอ
เธอโดนรถชนน่ะ
รถชนเหรอ
(27 เรคคอร์ด)
มองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อแสงไฟเริ่มดับลงทีละดวง
ฉันเขียนจดหมายส่งถึงฟ้า
เธอจากฉันไปหาเขาคนนั้น
แกเป็นอะไร
หือ
เปล่าหรอก แค่รู้สึกแปลกๆ น่ะ
อะไรแปลกๆ
เพลงนี้
ฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ
เหมือนลืมสิ่งสำคัญอะไรไปสักอย่าง
ลืมอะไรนะ
บอกเธอว่าฉันนั้นลืมไม่ได้
ฉันรักได้เพียงแต่เธอ
เธอคนนี้ คนที่ฉันจะเฝ้ารอ
ไม่ไปเหรอ
ไปสิ
มินจูกลับบ้านจะให้ของขวัญอะไรดี
พูดเรื่องควอนมินจูอีกแล้วเหรอ
ให้อะไรดี
จะกินอะไร รีบบอกมาเลย
- ทงคัตสึไหม - ไม่เอา
กลับมาเรียนแล้วรู้สึกยังไงบ้าง
กังวลเรื่องอะไรรึเปล่า
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
แค่คิดถึงความฝันที่เคยฝันน่ะ
ความฝันเหรอ
ฝันว่าอะไร
ความจริง
ก่อนถูกรถชน
ฉันเคยคิดว่าตัวเองเป็นทุกข์มากๆ เลย
รู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลก
แต่ว่าในความฝันนั้น
ฉันได้เจอกับตัวฉันอีกคน
เธอบอกฉันว่า
การที่ฉันเป็นทุกข์ทรมาน
เพราะฉันมีความหวังกับโลกใบนี้มาก
ฉันก็เลยทรมานแบบนั้น
พอได้ยินคำพูดนั้น
ฉันก็ร้องไห้ฟูมฟายอยู่ในฝัน
ตอนรู้สึกตัวที่โรงพยาบาล
ฉันก็รู้สึกสบายใจขึ้นมากจนแปลกใจ
อินกยู
บางที
ที่ฉันเคยคิดว่าฉันตัวคนเดียว
ฉันอาจจะคิดผิดไปก็ได้
ฉัน
แค่ไม่เคยมองไปรอบๆ
ก็เลยไม่รู้ว่ามีใครอยู่ข้างๆ บ้าง
แล้วตอนนี้
มองเห็นใครอยู่ข้างๆ ไหม
อื้อ
เห็นชัดเลยละ
(ปีค.ศ. 2011)
(อัตราการใช้งานหนังสือการ์ตูนกับเว็บตูน)
ให้ตายสิ หนาวจัง
ดูเหมือนบอสจะเข้างานแล้วนะ
ไม่ใช่เข้างาน แต่ยังไม่ได้กลับบ้านมากกว่า
อีกแล้วเหรอ
สวัสดีตอนเช้าครับ
- สวัสดีค่ะ - มากันแล้วเหรอ
บอสโต้รุ่งทั้งคืนอีกแล้วเหรอครับ
พอดีลองดูเว็บตูน ที่จะนำเข้าแพลตฟอร์มของเราอยู่
ลองดูอันนี้หน่อยสิ ผมลองคัดมานิดหน่อย
ไอเดียสดใหม่ดีนะครับ
อ๋อ อันนี้
ดูแปลกใหม่ดี
แต่ดูท้าทายไปหน่อย ไม่ค่อยแมสเท่าไหร่
ผมอยากได้ประมาณนั้นแหละครับ
เราเป็นแพลตฟอร์มใหม่
อยากให้โฟกัสงานที่บริษัทใหญ่ๆ ทำหลุดมือไปมากกว่า
คุณลุงคะ คุณลุง
ขอบคุณค่ะ
เพลงสุดท้ายของวันนี้นะคะ
ขอมอบเพลงนี้แด่คุณผู้ฟังที่กำลังเดินทางกลับบ้าน
ในวันที่เหน็ดเหนื่อยนะคะ
เพลงเก็บน้ำตาของซอจีวอนค่ะ
มองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อแสงไฟเริ่มดับลงทีละดวง
ฉันเขียนจดหมายส่งถึงฟ้า
เธอจากฉันไปหาเขาคนนั้น
ฉันไม่อาจลืมเธอได้เลย
ฉันจึงเก็บน้ำตา
ส่งไปถึงท้องฟ้า
แม้ว่าเธอจะไม่ได้รัก
แต่หากเธอกลับมาหาฉัน
จะล้มตัวลงนอนเคียงข้างเธอตรงนี้
บอกเธอว่าฉันนั้นลืมไม่ได้
ฉันรักได้เพียงแต่เธอ
เธอคนนี้ คนที่ฉันจะเฝ้ารอ
วันที่จดหมายน้ำตาส่งไปถึงท้องฟ้า
ควอนมินจูใช่ไหม
อะไรนะคะ
ขอโทษครับ พอดีหน้าตาคล้ายคนรู้จัก
อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันขอเชื่ออย่างนั้น และเก็บน้ำตารอ
คือว่า
ฉันสัญญา
ว่าจะหาเธอจนเจอ
ไม่ว่าจะเป็นเมื่อไหร่
หรือสถานที่ไหนก็ตาม
เราจะเจอกันอีกแน่นอน
ฉันจะไปตามหาเธอเอง
เมื่อเวลาเพรียกหาเธอ
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล