(ปีค.ศ. 1998)
(27 เรคคอร์ด)
มองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อแสงไฟเริ่มจะดับลง
เขียนจดหมายส่งถึงฟ้ายามค่ำคืน
เธอ เธอจากฉันไปหาเขาคนนั้น
แล้วฉัน ฉันจะลืมเธอได้อย่างไร
เก็บน้ำตาของฉัน
ส่งไปถึงท้องฟ้า
แม้ไม่ใช่ความรักของเธอ
จะเอาแต่มองตลอดไปเลยรึไง
เดี๋ยวก่อน
ยินดีต้อนรับค่ะ
อัลบั้มวงร็อคอยู่ตรงไหนเหรอ
ถามว่าอัลบั้มวงร็อคอยู่ไหน
คะ
อ้อ คือว่า
วงร็อคจะอยู่ตรงนั้นค่ะ
เธอเรียนห้องเรานี่
- ใช่ค่ะ - ทำไมพูดสุภาพจัง
นายรู้จักฉันได้ยังไง
สอบทีไรเธอก็เก็บใบข้อสอบอยู่ด้านหลังทุกที
อ้อ ใช่
เพลงเพราะดีนะ
เพลงของใครน่ะ
- ซอจีวอน - หือ
ซอ…
- พูดว่าอะไรนะ - เอ่อ คือว่า
คือว่า…
เฮ้ย
เพลง "เก็บน้ำตา" ของซอจีวอนใช่ไหม
ซอจีวอนเหรอ
ไม่รู้จักซอจีวอนเหรอ
ไม่รู้จัก
แกรู้อะไรบ้างวะ
รู้ว่าฉันไม่รู้จักซอจีวอนไง
เก่งแต่ปากน่ะสิ
เพลงเพราะดีจัง ฉันซื้อไปฟังบ้างดีกว่า
อยู่ตรงไหนนะ
ไม่มีทั้งเทปกับซีดีของซอจีวอนเลย
อ๋อ รอแป๊บนะ
- สงสัยจะขายหมดไปแล้ว - อ้าวเหรอ
งั้นก็ช่วยไม่ได้สินะ
เขียนชื่อกับเบอร์ติดต่อทิ้งไว้สิ
ไว้ถ้ามีของเข้ามา
ฉันจะได้โทรไปบอกได้
งั้นก็ดีเลย
เฮ้ย จองอินกยู ไว้แกมาเอาให้ฉันหน่อยละกัน
ฝากเบอร์แกไว้ให้หน่อย
แกเป็นคนสั่งก็ให้เบอร์แกไปสิ
เดี๋ยวสิ
นี่เบอร์เพจเจอร์ของนายใช่ไหม
- อือ ถ้าของเข้ามาก็บอกหน่อยละกัน - ได้สิ
(เวลาเพรียกหาเธอ)
หัวหน้าฮันจุนฮีคะ
- อรุณสวัสดิ์จ้ะ - อรุณสวัสดิ์
หวัดดี ซออู
ราศีตุลย์
ดวงการเงินอาทิตย์นี้เริ่ดที่สุดเลยค่ะ
ดวงราศีเหรอ
ไหนว่าไม่แม่นไง ขยันเช็กทุกวันเลยเชียว
ถ้าอ่านเจอเรื่องดีๆ อย่างน้อยก็ทำให้อารมณ์ดีไง
- ฉันดูให้เอาไหม - ไม่จ้ะ
สัปดาห์นี้จะมีความสัมพันธ์ครั้งใหม่
ที่ไม่คาดคิดเริ่มต้นขึ้นแฮะ
ใจเย็นค่ะ วันๆ เข้าออฟฟิศแล้วกลับบ้าน
จะไปเจอความสัมพันธ์ครั้งใหม่จากไหนกัน
ถ้างั้นนะจุนฮี
ว่าไง
วันเกิดเจ้าจุนฮีปีนี้ อยากได้อะไรไหม
- วันเกิดเหรอ - ใช่สิ
แก่แล้วเลิกอินกับวันเกิดสักที
แก่แล้วก็ยิ่งต้องใส่ใจต่างหากจ้ะ
นี่ ยิ่งปีนี้เธอต้องอยู่คนเดียว…
นั่นแหละ
ฉันหมายถึงว่า
เธอลองคิดดูละกันว่าวันเกิดอยากได้อะไร
โอเคเจ้าค่ะ เดี๋ยวก็ไม่ทันเข้าประชุมหรอก
- จริงที่สุด - เตรียมตัวๆ
- ไปประชุมกันค่ะ - ไปกัน
ค่ะ ต้องปรับฟังก์ชันใหม่ให้ทันตารางอัปเดต
เราวางแผนร่วมงานกับคุณอีโดฮา
ช่างแต่งหน้าและอินฟลูเอ็นเซอร์ค่ะ
จบการพรีเซนต์ค่ะ
โอเค ตามนั้นเลยละกัน
แล้วก็อีกอย่าง เรื่องนั้นน่ะ
เรื่องความแม่นยำในการสแกนใบหน้าเป็นไงบ้าง
ค่ะ เรื่องนั้นมาดูพรีเซนต์ก่อนนะคะ
- วันนี้ฉันขอตัวก่อนนะคะ - อื้อ
หัวหน้าทีมฮันคะ เย็นนี้มีนัดกับหนุ่มใช่ไหม
ตายจริง รู้ได้ยังไงคะเนี่ย
ใช่ไหมคะ
ไม่สิ เห็นวันนี้แต่งตัวสวยเป็นพิเศษเลย
ดูแปลกตามากเลยค่ะ
หนุ่มที่ฉันจะไปเจอวันนี้ หล่อไม่ไหวเลยละ
เลยขอแต่งสวยสักหน่อย
จริงเหรอคะ น่าอิจฉาจังเลย
- ไปก่อนนะคะ - ค่ะ
ไปก่อนนะ
- เดี๋ยวก่อน - สวัสดีค่ะ
กลับดีๆ นะคะ
หัวหน้าทีมสู้ๆ
สู้เขานะคะ
อาการดีขึ้นไวกว่าที่คิดเยอะเลย
เรื่องอะไรเหรอคะ
หัวหน้าทีมฮันไง
ปีก่อนมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นกับแฟน
ดูทรมานจมปลักอยู่พักใหญ่
แต่ช่วงนี้ดูสบายดีมากเลย
ทำไมเหรอคะ
หัวหน้าทีมฮันเลิกกับแฟนเหรอ
- อะไรนะ - อะไรคะ
คุณซึลกิเพิ่งเข้ามาเลยไม่รู้เรื่องสินะ
รู้เรื่องอะไรคะ
ถ้าลืมทุกอย่างแล้วมีผู้ชายใหม่จริงๆ ก็ดีสิ
เดี๋ยวนะ หมายถึงเรื่องอะไร
อ้อ ไม่รู้น่ะดีแล้ว
- มีแค่ฉันที่ไม่รู้… - เลิกงานกลับบ้านกันค่ะ
พี่น้องผู้เป็นที่รักทั้งหลาย
พวกเรารู้สึกเสียใจต่อ การเสียชีวิตของอังเดรหรือคูยอนจุน
หนึ่งในสมาชิกครอบครัวคริสเตียนของเรา
แต่สำหรับคริสเตียนนั้น
การสิ้นลมหายใจมิใช่จุดจบของชีวิต
แต่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตอันเป็นนิรันดร์
หวังว่าพวกเราจะได้พบกันอีกครั้ง ในอ้อมกอดพระผู้เป็นเจ้า
มาแล้วเหรอ
ขออยู่ห่างกันแค่ปีเดียว ไม่มากไปกว่านี้
ช่วงที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันก็แค่ตั้งใจทำงานของตัวเอง
อดทนแค่ปีเดียว
ยอนจุน
นายจะให้ฉันไปใช่ไหม
ใครๆ ก็อยากได้ตำแหน่งนี้ที่สาขานิวยอร์ก
ไม่ว่าฉันจะพูดยังไง…
เธอก็จะไม่เปลี่ยนใจใช่ไหม
ใช่
ถ้าอย่างนั้น
ฉันหยุดงานหนึ่งปี
แล้วไปนิวยอร์กกับเธอได้ไหม
จุนฮี
อย่าว่าแต่หนึ่งปีเลย
แค่หนึ่งสัปดาห์ฉันก็อยู่แบบไม่มีเธอไม่ไหว
ไม่สิ
ฉันไม่เอาด้วยหรอก
พี่น้องทั้งหลาย
"เมื่อเราตายกับพระคริสต์แล้ว
เราเชื่อว่าเราจะมีชีวิต
กับพระองค์ด้วย"
จุนฮี
ทำไมกลับไปอย่างนั้นล่ะ
ไม่เห็นบอกกันเลยว่ามาด้วย
คือว่าพี่คะ
ฉันไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงมาที่นี่
ยอนจุนอาจจะมีชีวิตอยู่ก็ได้
แค่มีชื่อยอนจุนในรายชื่อผู้โดยสารแล้วยังไง
เรายังไม่เจอศพเขาด้วยซ้ำ
เขาอาจจะรอดชีวิตอย่างปาฏิหาริย์ก็ได้นี่คะ
จนกว่าฉันจะเห็นกับตาตัวเอง
ฉันจะไม่เชื่อว่ายอนจุนตายแล้วหรอกค่ะ
พี่ก็ยังไม่อยากยอมรับเหมือนกัน
ว่ายอนจุนจากไปแล้วจริงๆ
พอเข้าช่วงครบรอบหนึ่งปี
ในทีวีก็เอาแต่พูดซ้ำไปซ้ำมา
เรื่องเหตุการณ์เครื่องบินตอนนั้น
พี่เองก็เจ็บปวด
แน่นอยู่ในใจเหมือนกัน
จุนฮี
แต่พี่เป็นห่วงเธอมากกว่า
หัวใจที่ปฏิเสธความจริงของเธอ
พี่เข้าใจดีว่ามันทรมานแค่ไหน
เธอยังไม่ได้ใส่แหวน
ที่ยอนจุนให้ดีๆ เลยสักครั้ง
จะทำยังไงดี
แหวนเหรอคะ
เธอไม่ได้แหวนเหรอ
ยอนจุนบอกว่าเขาซ่อนแหวนเอาไว้
ในของขวัญวันเกิดที่จะให้เธอ
ก่อนเธอไปนิวยอร์กปีที่แล้ว
วันนี้วันเกิดเธอนี่นา
ถึงจะทะเลาะกันก็ต้องมีของขวัญวันเกิดสิ
ที่ทำอยู่ในสตูดิโอตอนนั้น คือของขวัญวันเกิดฉันเหรอ
ใช่ ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์
กลัวเธอจะรู้ทันแทบแย่
ก็ยังสงสัยเลยว่าซ่อนอะไรกันนักหนา
- นี่ดอกโบตั๋นไม่ใช่เหรอ - อื้อ
ดอกไม้ที่เธอชอบที่สุดไง
ใช่
สวยจัง
ลองเปิดดูข้างในด้วยสิ
ฉันตั้งใจทำในจุดที่ตามองไม่เห็นด้วยนะ งานละเอียดเลย
ถ้าลองเปิดดูด้านในอีกสักหน่อย…
ยอนจุน
ฉันมีเรื่องขอร้องนายอย่างนึง
อื้อ เรื่องอะไร
อย่าทิ้งทุกอย่าง
แล้วตามไปอยู่กับฉันที่นิวยอร์กทีหลังนะ
ฉันรู้ว่าคนอย่างนายอาจจะทำแบบนั้นได้
เธอโอเคกับการอยู่ห่างกัน
ขนาดนั้นเลยเหรอ
ยอนจุน เราไม่ได้จะคบกันแค่ปีสองปีนี่ ใช่ไหม
เดี๋ยวเราก็จะแต่งงานกัน
แล้วถ้าอยากกู้เงินซื้ออะพาร์ตเมนต์ในโซล
เราต้องเก็บเงินกันอีกเยอะเลย
สำหรับเธอสำคัญแค่เรื่องนั้นเหรอ
แน่สิ ถ้าเรื่องนั้นไม่สำคัญแล้วอะไรสำคัญล่ะ
สำหรับฉันทุกวินาทีที่ได้อยู่กับเธอตอนนี้สำคัญที่สุด
การอยู่ด้วยกันสำคัญกว่าสิ
จะห้องสตูดิโอหรืออะพาร์ตเมนต์สำคัญตรงไหน
สำหรับฉันสำคัญสิ
ฉันจะเก็บเงินแล้วเริ่มต้นกับนายอย่างมั่นคง
จะไม่ทำให้เราต้องทะเลาะกันเรื่องเงินเด็ดขาด
ถ้าคิดถึงเวลาที่เราจะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต
หนึ่งปีก็แค่แป๊บๆ เอง
แล้วถ้าไม่แป๊บล่ะ
ตอนแรกคิดว่าไม่นาน
แต่ถ้าต้องเลิกกันตลอดไปล่ะ
นายไม่มั่นใจในความสัมพันธ์เรา ขนาดนั้นเลยเหรอ
คิดว่าเราจะเลิกกันได้ง่ายๆ แบบนั้นจริงเหรอ
หรือคิดว่าตอนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ฉันอาจจะเปลี่ยนใจไปง่ายๆ งั้นเหรอ
จุนฮี ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น…
ได้เวลาขึ้นเครื่องแล้ว
คุณลุงคะ!
คุณลุง
มายืนทำอะไรตรงนี้
หือ
รถเมล์
ซ้อนสิ
หา
บอกให้รีบซ้อนไง เดี๋ยวก็สายหรอก
ขี่สกู๊ตเตอร์ไปโรงเรียนได้ด้วยเหรอ
แน่นอนว่าไม่ได้
พอไปถึงต้องจอดซ่อนไว้
ช่วยรีบหน่อยได้ไหม
เฮ้ย จองอินกยู
แกพาเธอไปละกัน
ฉันเหรอ
คันของฉันค่อนข้างเก่าน่ะ
ไปก่อนนะ
ออกรถละนะ
อื้อ
เร็วเข้า เดี๋ยวไม่ทัน
- เร็วสิ - มาเร็วๆ
ลุงครับ รอก่อนๆ
ขี่สกู๊ตเตอร์มาแท้ๆ ยังสายอีก
รอก่อน
ขี่สกู๊ตเตอร์มาสินะ
แล้วตอนนี้ก็กำลังปีนประตูโรงเรียนด้วยใช่ไหม
เฮ้ยๆ ลุกขึ้น
ลุกขึ้นหมดนี่แหละ
ไอ้เด็กแสบพวกนี้
ครูที่ปรึกษาเป็นฝ่ายปกครองแท้ๆ
กล้าดียังไงถึงมาโรงเรียนสาย
ยังไม่พอ
ขี่สกู๊ตเตอร์มาโรงเรียนด้วย
พวกแกเสียสติกันไปหมดแล้วสินะ
ขอโทษครับ
- ขอโทษครับ - ขอโทษค่ะ
แล้วเธออยู่ห้องไหน
ห้องสามค่ะ
อะไรนะ
อยู่ห้องสามค่ะ
เธอก็อยู่ห้องเราครับ
ปัดโธ่ ฉันรู้อยู่แล้วสิ
ที่นั่งอยู่ตรงนั้นไง ริมหน้าต่าง ติดทางเดินนั่นน่ะ
รู้ว่านั่งตรงไหนแต่ไม่รู้ว่าใครเหรอครับ
ไอ้เด็กเวรนี่ แกหัวเราะเหรอ
- ไปจัดเพิ่มอีกรอบเลย - ครู!
อย่าพูดมาก ไปเลยอีกรอบ
ให้ตายเถอะ
ปัดโธ่
คุณฮันจุนฮี ลืมตาหน่อยสิ
รู้แล้วน่า
อ้าว นี่ไม่ใช่แปรงของฉันนี่
- ขอโทษ - อื้อ ไม่เป็นไร
มันก็ยังไงๆ อยู่นะ เดี๋ยวฉันไปซื้ออันใหม่ให้ละกัน
บอกว่าไม่เป็นไรไง
จุนฮี
ถ้าเรารักกันจริง ย่อมใช้แปรงสีฟันด้วยกันได้สิ
ทดสอบความรักด้วยอะไรแบบนี้เนี่ยนะ
เดี๋ยวก่อนนะ
นายเคยใช้แปรงสีฟันของฉันใช่ไหม
ไม่กี่ครั้งตอนดื่มเหล้ากลับมาน่ะ
นี่!
จะทำอาหารเช้านะ รีบมา
นี่ คูยอนจุน นายใช้แปรงของฉันไปกี่ครั้งแล้ว
บอกความจริงมาเดี๋ยวนี้นะ
(เหตุเครื่องบินตกเมื่อหนึ่งปีก่อน)
(มีพิธีร่วมไว้อาลัยแด่เหยื่อ 183 ราย)
(ข้อความไว้อาลัย วันครบรอบหนึ่งปีเที่ยวบิน 6809 ตก)
หนึ่งปีก่อน เครื่องบินของสกายแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 6809
ออกเดินทางจากสนามบินนานาชาติอินชอน มุ่งหน้าสู่นิวยอร์ก
เกิดเหตุขัดข้องและตกลงมา ส่งผลให้ผู้โดยสารทั้งหมดเสียชีวิต
สร้างความน่าหดหู่ใจเป็นอย่างมาก
อีกทั้งในจำนวนผู้ประสบภัย 183 คน
มีร่างผู้เสียชีวิตที่ยังไม่สามารถกู้ออกมาได้
ทวีคูณความโศกเศร้ามากยิ่งขึ้น
ครบรอบหนึ่งปีของอุบัติภัย…
แก้แค่ตรงนี้แล้วส่งอีกรอบได้เลยใช่ไหมคะ คุณหัวหน้าทีมฮัน
ใช่ค่ะ คุยกับคุณซังโฮให้ดีๆ แล้วแจ้งฉันอีกทีด้วยนะคะ
ช่วยโอเคสักทีเถอะน่า
(แสดงความยินดีเนื่องในวันเกิดคุณฮันจุนฮี ด้วยคูปองส่วนลด 20 เปอร์เซ็นต์)
คุณฮันจุนฮีครับ
ลืมวันเกิดอีกแล้วใช่ไหม
อ้าว
สุขสันต์วันเกิดนะ
วันนี้วันเกิดฉันเหรอ
มีเวลาทำโอทีแต่ไม่มีเวลาจำวันเกิดตัวเองเลย
ก็นายคอยเซอร์ไพรส์ฉันแบบนี้
ทำให้ลืมทุกทีเลย
ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม
ยังเลย
นี่อะไรเหรอ
เปิดดูสิ
อาหารร้านนี้แพงมากเลยนี่นา
ใช่ เห็นคราวก่อนพูดว่าอยากกิน
คูยอนจุนของฉัน
ผู้หญิงคนไหนได้อยู่กับฉันนะ
โชคดีที่สุดในโลกแล้ว
จะเซอร์ไพรส์วันเกิดให้ฉันไปทุกปีเลยใช่ไหม
นายเซอร์ไพรส์วันเกิดฉันตลอดแบบนี้
ฉันจะคาดหวังไปทุกปีเลยนะ
คาดหวังไปเลย
ฉันขอรับหน้าที่เซอร์ไพรส์วันเกิด คุณฮันจุนฮีตลอดชีวิตเอง
เรียบร้อย
เอ้า ขอพรแล้วเป่าเทียนเร็วเข้า
หัวหน้าทีมฮันคะ
ค่ะ ว่าไงนะ
มีคนส่งให้หัวหน้าทีมค่ะ
ใครส่งมาให้คะ
ฉันก็เพิ่งเอามาจากประชาสัมพันธ์
ดีจังเลยค่ะ หัวหน้าทีม
อันนี้
หนุ่มที่แอบชอบหัวหน้าทีมส่งมาให้รึเปล่า
ใช่ไหมคะ
ชัวร์เลย ร้อยเปอร์เซ็นต์
เมื่อไหร่ฉันจะได้อะไรอย่างนั้นบ้างหนอ
โทษนะคะ ใครฝากตะกร้าดอกไม้ให้ฉันเหรอคะ
อ๋อ มีผู้ชายคนนึงฝากไว้ค่ะ
ผู้ชายคนไหน หน้าตาเป็นยังไงคะ
เขาเพิ่งออกไปเองค่ะ
ผู้ชายคนนั้น
เดี๋ยวก่อนค่ะ
- สวัสดีค่ะ - จุนฮี พี่เองนะ
พี่คะ เดี๋ยวฉันโทรกลับไปอีกทีได้ไหม
พี่จะพูดสั้นๆ แล้วกัน
วันนี้เราแจ้งไปแล้วว่ายอนจุนตายนะ
พี่คิดว่าน่าจะต้องบอกให้เธอรู้
ว่าไงชานยอง
ตอนนี้เหรอ
ไม่ได้มาตั้งนาน รู้สึกแปลกๆ บ้างไหม
ฉันเห็นนายได้ลงนิตยสารแล้วนะ
ชื่อบทความเท่ระเบิดเลย
เขียนว่าอะไรนะ
อ๋อใช่
"โอชานยอง ศิลปินผู้สร้าง วัตถุและพื้นที่เชิงความรู้สึก"
ถูกต้อง
คนอย่างฉันจะเป็นศิลปินเนี่ยนะ ศิลปินบ้าบออะไรกัน
คำว่าศิลปิน
ใช้กับยอนจุนของเราเข้าท่ากว่าตั้งเยอะ
ที่ผ่านมาฉันก็ไม่กล้ายุ่งกับของของเขาเหมือนกัน
บังเอิญเจออันนี้หลังจัดลิ้นชักใหม่น่ะ
ยอนจุน
ภาพนี้นายวาดเหรอ
ใช่
นายวาดใครเหรอ
- เพื่อนน่ะ - เพื่อนงั้นเหรอ
เพื่อนคนไหน
ก็แค่เพื่อนคนนึง
เดี๋ยวเถอะ ตอบกำกวมแบบนี้ยิ่งน่าสงสัยนะยะ
รักแรกของนายเหรอ
ไม่รู้สิ
คิดว่ายิ้มให้แล้วฉันจะปล่อยผ่านง่ายๆ เหรอ
บอกมาเร็วเข้า
- ใครกันแน่ - ไม่รู้ไม่ชี้
ฉันถามว่าใครไงเล่า
ใครน่ะ บอกมาเดี๋ยวนี้นะ คูยอนจุน
คือว่า…
ยอนจุนเคยบอกนายรึเปล่า
ว่าผู้หญิงในภาพนี้คือใคร
ไม่สิ ฉันคิดว่าต้องเป็นเธออยู่แล้วน่ะสิ
ต้องเป็นภาพที่มีความหมายอะไรสักอย่างแน่
ถึงได้เอาใส่กรอบไว้แบบนี้
อยากรู้จัง
จุนฮี
เรื่องใหญ่แล้วนะ
เธอยังมีเรื่องสงสัยเกี่ยวกับยอนจุนอยู่เต็มเลย
(จุนฮี, เหมือนตอนนี้)
(ยอนจุน)
(พี่อินยองบอกให้ฉันไปร่วมไว้อาลัยให้นาย)
(เห็นผู้ชายถือช่อดอกไม้บนรถเมล์ด้วย)
(คงเป็นของขวัญให้แฟนเขาละมั้ง)
ฉันมาร้านกาแฟที่เราสองคนเคยไปกันบ่อยๆ ด้วย
เจ้าของร้านถามว่า
ทำไมเดี๋ยวนี้ไม่มากับแฟนแล้ว
ถามว่าเราทะเลาะกันรึเปล่า
ยอนจุน
วันนี้ฉันคิดถึงนายมากเป็นพิเศษเลย
ยอนจุน
วันนี้เป็นวันเกิดของฉันนะ
นายเคยบอกว่า
ไม่ว่าเกิดอะไรก็จะมาเซอร์ไพรส์วันเกิดฉันนี่
อีกไม่กี่นาทีก็หมดวันแล้ว
จะไม่มาอวยพรจริงเหรอ
ฉันรอนายอยู่นะ
(อีกไม่กี่นาทีก็หมดวันแล้ว จะไม่มาอวยพรจริงเหรอ)
(ส่งรูปให้คุณ)
(27 เรคคอร์ด)
(โพสต์, ผู้ติดตาม, กำลังติดตาม)
(ไม่มีโพสต์)
ยอนจุนนี่นา
ยอนจุนแน่ๆ
แต่คนนี้ไม่ใช่ฉันนะ
แล้วผู้ชายคนนี้คือใคร
ทีนี้ไม่ว่าสารอะไรได้รับออกซิเจนละก็
จะเกิดออกซิเดชัน
แต่ถ้าสูญเสียออกซิเจน
เรียกว่ารีดักชัน จำได้ใช่ไหม
แล้วถ้าสูญเสียไฮโดรเจนล่ะ
จะเรียกว่าออกซิเดชันหรือรีดักชันล่ะ
เอ้า ยกมือตอบ
ดูเข้าสิ
วันนี้วันที่เท่าไหร่นะ
เลขที่ 16
เลขที่ 16 อยู่ไหน
ว่าไง
เอ้า ถ้าสูญเสียไฮโดรเจนเรียกว่าไง
ตอบผิดก็ไม่เป็นไรหรอกน่า หนึ่งในสองคำตอบนี่แหละ
ออกซิเดชันค่ะ
โอเค เก่งมาก
คือการออกซิเดชัน
ถ้างั้นอันนี้ก็จะเรียกว่ารีดักชันใช่ไหม
เอาละ สำหรับวันนี้
เราจะใช้แมกนีเซียม
เพื่อทดลองการออกซิเดชันและรีดักชันกัน
หยิบอุปกรณ์สำหรับการทดลองจากตรงนี้
จับกลุ่มสามคนเพื่อทำการทดลอง
แล้วเขียนรายงานส่งด้วย โอเคไหม
ครับ
รีบลุกเร็ว รีบไปเร็วเข้า
ขออยู่กลุ่มด้วยนะ
- อะไร ออกซิเดชันเหรอ - เห็นในหนังสืออยู่นะ
ใส่ตรงนั้นซะที่ไหน
เราขอทำด้วยได้ไหม
หือ
อื้อ
เฮ้ย
งั้นเริ่มกันเลยดีกว่า
ทำกันเองได้โดยไม่มีฉันใช่ไหม
ในถ้วยนี้น่าจะเป็นสารคอปเปอร์ซัลเฟตนะ
งั้นอันนี้ก็แมกนีเซียมน่ะสิ
- อ๋อ ให้ฉันทำเหรอ - อื้อ
อยากทราบว่าคนส่งรูปคือใคร
และทำไมถึงส่งรูปนี้มาให้ฉันคะ
สามารถโทรหาหรือนัดเจอกันหน่อยได้ไหม
แล้วใครเป็นคนส่งรูปมา
เข้าไปดูแล้วแต่ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย
ส่งข้อความส่วนตัวไปก็ไม่ตอบ
คนที่ยืนข้างๆ นั่นเธอนี่นา
ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ฉัน
ไม่มีความทรงจำว่าถ่ายรูปแบบนี้เลย
แน่ใจเหรอ
ถ่ายไว้นานแล้วเลยจำไม่ได้รึเปล่า
หน้าตาเหมือนเธอเป๊ะเลยนะ
ฉันไม่เคยทำผมแบบนี้ ไม่เคยแต่งตัวแบบนี้เลยด้วย
แล้วก็ที่สำคัญฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
ผู้ชายด้านซ้ายคนนี้คือใคร
แล้วมันคืออะไรกันแน่
คุณซังโฮคะ
เราสามารถเช็กได้ไหมว่ารูปนี้
เคยอัปลงในโซเชียลบัญชีอื่น หรือพวกเว็บบอร์ดมาก่อนรึเปล่า
เรื่องนั้น
ง่ายสุดๆ เลยครับ
เลือกรูปภาพแบบนี้
ลองหากันเถอะ
ไหนดูซิ รูปไหนนะ
อยู่นี่ไง
อ๋อ เคยถูกอัปลงเว็บบอร์ด ของเว็บสคูลเดย์เมื่อปี 2008
"สคูลเดย์" เหรอคะ
ใช่ครับ ที่เมื่อก่อน
มีเว็บไซต์ตามหาเพื่อนเก่าบูมอยู่ช่วงนึงไง
แต่ว่าเว็บนั้นน่าจะถูกยุบไปแล้ว
หาข้อมูลเพิ่มไม่ได้แล้วครับ
ว่าแต่
รูปนี้น่ะ
เหมือนรูปกล้องฟิล์มที่สแกนแล้วค่อยอัปโหลดเลย
ก็จริง ทั้งความชัดแล้วก็อารมณ์ของรูปด้วย
หรือว่าผู้หญิงคนนี้
จะเป็นรักแรกของยอนจุนรึเปล่า
ได้เบอร์โทรศัพท์ของนัมชีฮอนแล้ว
(นัมชีฮอน)
ว่าแต่เธอชื่ออะไรนะ
ควอน
มินจู
ควอนมินจูเหรอ
แม้ไม่ใช่ความรักของเธอ
หากเธอกลับมา กลับมาหาฉัน
จะล้มตัวลงนอนเคียงข้างเธอตรงนี้
บอกเธอว่าฉันนั้นลืมไม่ได้
ฉันรักได้เพียงแต่เธอ
เธอคนนี้ คนที่ฉันจะเฝ้ารอ
วันที่จดหมายน้ำตาส่งไปถึงท้องฟ้า
สักวันหนึ่ง เธอคงจะกลับมา
กลับมาหาฉัน
เก็บน้ำตา ฉันเชื่อว่าเธอจะกลับมา
แม้ไม่ใช่ความรักของเธอ
หากเธอกลับมา กลับมาหาฉัน
จะล้มตัวลงนอนเคียงข้างเธอตรงนี้
บอกเธอว่าฉันนั้นลืมไม่ได้
ฉันรักได้เพียงแต่เธอ
เธอคนนี้ คนที่ฉันจะเฝ้ารอ
วันที่จดหมายน้ำตาส่งไปถึงท้องฟ้า
สักวันหนึ่ง เธอคงจะกลับมา
กลับมาหาฉัน
เธอคนนี้ คนที่ฉันจะเฝ้ารอ
วันที่จดหมายน้ำตาส่งไปถึงท้องฟ้า
สักวันหนึ่ง เธอคงจะกลับมา
กลับมาหาฉัน
ขอเก็บน้ำตา ฉันเชื่อว่าเธอจะกลับมา
ขอเถอะ เราทิ้งรถกระป๋องอันนี้ไปซะไม่ได้เหรอ
เราซื้อรถใหม่กันเถอะน่านะ
รถยังดีอยู่เลย จะทิ้งไปเฉยๆ ได้ยังไง
สมัยนี้แล้วมีคนขับรถที่ใส่เครื่องเล่นเทปที่ไหนกัน
แต่ฉันขับเพราะเครื่องเล่นเทปเลยนะ
คุณฮันจุนฮีครับ
ไม่รู้จักเสน่ห์ของความวินเทจสินะ
เสน่ห์เหรอ
เผลอหลับเมื่อไหร่ฉันจะเอารถกระป๋องนี่ไปทิ้งซะ
เห็นรึยัง
บอกแล้วว่ายังขับต่อได้อีกสิบปีนู่น
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล