ตั้งแต่นายจากไป
ผู้คนก็เอาแต่เกรงใจฉัน
ถามฉันว่าโอเครึเปล่า
แต่ที่จริง
ฉันไม่เป็นไรเลยจริงๆ
ฉันลืมตาตื่นในตอนเช้า ไปทำงานได้ปกติ
หัวเราะ พูดคุย เสียงดังไปกับคนอื่นๆ
แต่ไม่รู้ทำไม
ตอนกลางคืนฉันนอนไม่ได้เลย
ถ้าหลับได้ อย่างน้อยคงได้เจอนายในฝัน
ยอนจุน
นายมาหาฉันในฝันหน่อยได้ไหม
(จุนฮี)
(สายเรียกเข้า จุนฮี)
สวัสดีค่ะ
ฮัลโหล
ยอนจุนใช่ไหม
โทษนะคะ
บอกหน่อยได้ไหมว่าคุณคือใคร
ได้ไหมคะ
สวัสดีค่ะ
ฮัลโหล
(ยอนจุน)
(จุนฮี)
(เวลาเพรียกหาเธอ)
ยังไม่นอนอีกเหรอครับ
มีเรื่องอะไรรึเปล่า
วันนี้ผมเจอจุนฮีด้วย
ไม่ต้องห่วงนะครับ
จุนฮีไม่เห็นผมหรอก
แล้วแกล่ะ ไม่เป็นไรใช่ไหม
ผมนั่งที่นั่งด้านหลังจุนฮีบนรถเมล์
ระยะห่างแค่เอื้อมมือเดียว
แต่ผมกลับทำอะไรไม่ได้เลย
(ยอนจุน ไม่กี่วันก่อนเป็นวันเกิดฉันนะ)
(ข้อความเข้า จุนฮี)
ปีนี้เป็นวันเกิดปีแรกที่ไม่มีนาย
คำอธิษฐานวันเกิดฉันปีนี้
คือขอให้ฉันได้เจอนายอีกสักครั้ง
ยอนจุน
ฉันคิดถึงนาย
ขอแค่ครั้งเดียวก็ได้
ช่วยกลับมาหาฉันที
เมื่อกี้นี้
ผมรับสายจากจุนฮีด้วยครับ
รู้ทั้งรู้ว่าคงพูดอะไรออกไปไม่ได้
ไม่รู้เหมือนกันว่ารับสายไปทำไม
ผมเกือบทำให้สิ่งที่เราอุตส่าห์อดทนมา
เปล่าประโยชน์ไปทั้งหมดแล้ว
(จุนฮี)
จะรับสายไหม
(จุนฮี)
ต้องทำตามแผนที่วางไว้ครับ
ไม่มีสัญญาณจากหมายเลยที่ท่านเรียก…
(ค้นหาตำแหน่งอุปกรณ์)
(ชื่อผู้ใช้, รหัสผ่าน)
(ข้อมูลไม่ถูกต้อง)
(ชื่อผู้ใช้หรือรหัสผ่านไม่ถูกต้อง)
ฟ้าถล่มดินทลายแล้วมั้ง
มีเรื่องอะไร
แปลว่าเมื่อวานยอนจุนรับโทรศัพท์เธอเหรอ
ใช่
แป๊บนึง อย่างน้อยฉันก็ควรตั้งสติ
โอเค จุนฮี เธอคงเข้าใจอะไรผิดบางอย่างน่ะสิ
ไม่นะ มีประวัติการโทรด้วยนะ
แต่มันแปลกมากเลย
ก็ต้องแปลกสิ
ฉันก็เลยลองใช้ความคิดดู
เป็นไปได้ไหมว่ามีคนอื่น ใช้เบอร์โทรศัพท์ของยอนจุนอยู่
อ้อ จริงด้วยสิ ก็ควรต้องเป็นอย่างนั้นนะ
ถ้างั้นสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจเลยก็คือ
สมมติว่ามีคนใช้เบอร์ของยอนจุนอยู่จริงๆ
ทำไมตอนที่ฉันโทรไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
กลับปิดเครื่องเอาไว้ตลอดแบบนั้นล่ะ
อ๋อ จะบอกว่าเมื่อคืนคือครั้งแรกที่โทรติดเหรอ
ถ้างั้นเรามาลองใช้ไอ้นั่นดูไหมล่ะ
ที่เขาใช้กันตอนทำโทรศัพท์หาย เครื่องค้นหาตำแหน่ง อะไรพวกนั้นน่ะ
เมื่อกี้ฉันลองดูแล้ว แต่ต้องมีชื่อผู้ใช้กับรหัสผ่าน
ก็เลยลองใส่ทุกอย่างที่นึกออก
- แล้ว… - ผิดหมดเลย
ผิดหมดเลยเหรอ
จุนฮี ถ้างั้นนะ
น่าจะมีคนนึงที่ช่วยพวกเราได้นะ
หือ
แปลว่ากำลังขอให้ผมแฮ็กบัญชีคนอื่นใช่ไหม
โธ่ เรียกว่าแฮ็กก็ดูยิ่งใหญ่เกินไปหน่อย
น่ากลัวจัง
แค่หาชื่อผู้ใช้กับรหัสผ่านง่ายๆ
แล้วก็ติดตามตำแหน่งโทรศัพท์ของคนคนนั้น
นั่นแหละครับเรียกว่าการแฮ็ก
การเข้าถึงข้อมูลทางระบบ ของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต…
ไม่ใช่คนอื่น…
มือ…
ขอโทษค่ะ
ไม่ใช่คนอื่นแต่เป็นแฟนฉันเอง
คือว่าคนที่ตายไปหนึ่งปีก่อนรับโทรศัพท์เฉยเลยน่ะ
ถ้าไม่จนตรอกจริงๆ เราไม่ขอหรอกนะ
ไม่ว่าเหตุผลจะคืออะไรก็ตาม
แต่นั่นคือข้อมูลของผู้อื่นไงครับ
ผมทำตามอำเภอใจไม่ได้หรอก
ขอร้องเถอะนะ
ถ้าช่วยฉันครั้งนี้ละก็ ฉันจะตอบแทนบุญคุณอย่างดีเลย
คือผมเข้าใจความรู้สึกของหัวหน้าทีมนะครับ
แต่หัวหน้าทีมครับ ผมน่ะนะ
เข้มงวดกับการรักษา ความปลอดภัยในข้อมูลส่วนตัวที่สุด
ถ้าเจ้าตัวไม่ยินยอม ผมก็ทำให้ไม่ได้หรอก
งั้นผมขอตัว
เดี๋ยวก่อน
เห็นว่าแฟนชอบไปพักร้อนในโรงแรมดีๆ ใช่ไหม
นาอึนจ๊ะ ตอนนี้ฉันมีอะไรอยู่นะ
คูปองห้องพักโรงแรมสุดหรูเหรอ
ห้องพักวิวสวยตาแตก
ห้าดาวเลยเหรอครับ
- ปรับแก้อันนี้หน่อยนะ - จะแก้ในรายงานนะคะ
เราใช้ทรัพยากรบริษัท กับเรื่องส่วนตัวแบบนี้ไม่ได้นะ
เข้าใจแล้ว รีบๆ หาหน่อยสิ
(คาเฟ่ 27) เรียบร้อย
คาเฟ่ 27 เหรอ
ทำไมถึงเป็นที่นี่ล่ะ
ว่าแต่หัวหน้าทีมครับ
ดูจากประวัติการชำระเงิน
คนที่จ่ายค่าโทรศัพท์เครื่องนี้ชื่อนัมชีฮอนนะครับ
นัมชีฮอนเหรอ
(นัมชีฮอน)
(คาเฟ่ 27)
ยินดีต้อนรับครับ รับอะไรดีครับ
คือเราอยากพบเถ้าแก่ร้านนี้หน่อยน่ะค่ะ
วันนี้เถ้าแก่ไปทำธุระที่ต่างจังหวัดน่ะครับ
ไม่แน่ใจว่าจะเข้ามากี่โมง
ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรไหมครับ
งั้นเดี๋ยวรอจนกว่าเขามาก็ได้ค่ะ
ได้ใช่ไหมครับ
ขออเมริกาโน่เย็นสองแก้วละกันค่ะ
ได้ครับ
- ขออนุญาตถามอย่างนึงได้ไหมคะ - ครับ
ไม่ทราบว่าที่นี่มีลูกค้าหรือพนักงานชื่อนัมชีฮอนไหม
นัมชีฮอนเหรอครับ
ไม่ครับ เพิ่งเคยได้ยินชื่อครั้งแรกเลยครับ
พอดีผมเพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ได้ไม่นาน
เดี๋ยวรอถามจากเถ้าแก่น่าจะดีกว่านะครับ
ได้ค่ะ
ทำไมไม่มาสักทีนะ
จุนฮี
ขอโทษจริงๆ นะ แต่ฉันต้องไปก่อนแล้วละ
รีบไปเถอะ
โทรมานะ ขอโทษจริงๆ
ขอบใจนะ
- โทรมาด้วย - ไปเถอะ
- ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะครับ เราต้องปิดร้านแล้ว
อ๋อ ค่ะ
ถ้างั้น…
ถ้าเถ้าแก่กลับมา ฝากบอกให้โทรมาเบอร์นี้หน่อย
ดึกแค่ไหนก็ไม่เป็นไรค่ะ
- ได้เลยครับผม - ขอบคุณค่ะ
เมื่อกี้ลูกค้าคนนั้นถามหานัมชีฮอนด้วยนะครับ
ผมบอกว่าไม่รู้ตามที่สั่งไว้คราวก่อนเลยครับ
โอเค ดีแล้วละ
ว่าแต่เธอคือใครเหรอครับ ทำไมถึงต้องหลบหน้าขนาดนี้ด้วย
ฮันจุนฮี
หา
อ้าว ชานยอง
- มีอะไรรึเปล่า - พอดีฉันผ่านมาแถวนี้
งั้นไปก่อนนะ
จุนฮี
ดื่มเบียร์ด้วยกันไหม
ฉันมีเรื่องสงสัย
อื้อ เรื่องอะไร
ทำไมนายถึงอยากเป็นนักออกแบบเฟอร์นิเจอร์ล่ะ
เป็นความฝันตั้งแต่วัยเด็กเลยเหรอ
ตอนเด็กๆ ฉันไม่มีความคิด ว่าอยากเป็นอะไรเท่าไหร่หรอก
แต่เพื่อนสมัยม.ปลาย
บอกฉันว่าถึงเรียนเก่งแต่ก็อย่าซ่าให้มากนัก
เราไม่รู้หรอกว่าสักวันจะเกิดอะไรขึ้น ให้เรียนรู้เทคนิคสักอย่างเอาไว้
เพื่อนคนนั้นตลกชะมัด
เพื่อนคนนั้นบอกว่าฉันเก่งงานฝีมือ
บอกฉันว่าทำงานนี้ไปเลยก็ยังได้
คูยอนจุนของเราอ่อนไหวกับคำชมเหมือนกันแฮะ
ถ้าเป็นคำชมของเพื่อนคนนั้น
ถือว่าอ่อนไหวมากเลยละ
แต่นแต๊น
จุนฮี
ตอนออกไป เอาเก้าอี้ตัวนี้ไปด้วยนะ
ยังไงของที่ยอนจุนทำทั้งหมด
ก็เป็นของของเธออยู่แล้ว
ไว้คราวหน้านะ
ไว้เอารถมาคราวหน้า ค่อยเอาไปละกัน
อีกอย่าง ถ้าคิดถึงยอนจุนก็มาที่นี่ได้เสมอนะ
ฉันไม่ได้เปลี่ยนรหัสผ่าน
ที่เธอมาวันนี้ก็เพราะคิดถึงยอนจุนไม่ใช่เหรอ
ฉันฝันแปลกๆ ด้วย
ในความฝัน
ฉันเห็นเด็กม.ปลายหน้าตาเหมือนยอนจุน
แต่ก็เหมือนแค่หน้าตา นิสัยแตกต่างกันสิ้นเชิงเลยละ
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่ใช่ยอนจุน
แต่ใจฉันกลับสับสนอยู่นั่นแหละ
อาจเพราะฝันนั้นดูจริงมากก็ได้มั้ง
ฉันสับสนระหว่างความฝันกับความจริง
งงไปหมดเลย
ไม่เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหมล่ะ
ช่วงนี้เธอนอนไม่ค่อยหลับไม่ใช่เหรอ
อาจเพราะเครียดหนักด้วย
ถ้าหลับไปก็อาจจะฝันแปลกๆ แบบนั้นได้
คงอย่างนั้นใช่ไหม
(คลินิกจิตเวชมยองอิล)
คุณฮันจุนฮี
เชิญเข้ามาเลยครับ
ช่วงนี้อาการนอนไม่หลับเป็นยังไงบ้างครับ
ผมน่าจะสั่งยาให้ทานครบสามเดือนพอดี
วันที่กินยาก็พอนอนได้สักสองสามชั่วโมงค่ะ
แต่ก็ยังหลับลึกไม่ได้เท่าไหร่
มีอาการใหม่บ้างไหมครับ
อาจเพราะนอนไม่ค่อยหลับ
บางทีก็แยกความฝันกับความจริงไม่ค่อยออกค่ะ
เหมือนกับว่าคนที่เจอในความฝัน
เป็นคนที่มีชีวิตอยู่ในโลกของเราจริงๆ
ไม่ทราบว่าคนในฝันคนนั้น
หน้าตาเหมือนแฟนคุณฮันจุนฮี ที่เสียชีวิตไปรึเปล่าครับ
ใช่ค่ะ
โดยทั่วไปแล้วความฝันจะสะท้อน ความจริงกับความคิดของเราออกมา
ส่วนที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตประจำวันของคุณฮันจุนฮี
คือแฟนหนุ่มที่เสียชีวิตไปแล้ว
การมีคนที่เกี่ยวข้องกับแฟนหนุ่ม โผล่มาในความฝันนั้น
สามารถเกิดขึ้นได้ครับ
ค่ะ
สวัสดีค่ะ
ค่ะ เถ้าแก่
ได้ยินว่าวันนั้นนั่งรอผมอยู่นานเลย ไม่ทราบมีเรื่องอะไรรึเปล่า
ความจริงแล้วคราวก่อนที่ฉันมาที่นี่
แค่อยากตามหาว่า ใครใช้เบอร์โทรของแฟนฉันที่ตายไปแล้วค่ะ
เห็นว่าชื่อของคนคนนั้นคือนัมชีฮอน
สถานที่ที่โทรศัพท์เครื่องนั้นเปิดล่าสุด
คือที่นี่น่ะค่ะ
อ๋อ ครับ
ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรืออะไร
แต่ทุกอย่างกลับเชื่อมโยงกับคาเฟ่นี้ตลอดเลยค่ะ
มีเรื่องอะไรอย่างอื่นอีกเหรอครับ
ถ้าฉันพูดแบบนี้
อาจจะฟังดูไม่น่าเชื่อ และทำให้ไม่สบายใจก็ได้นะคะ
เมื่อไม่กี่วันก่อน
ฉันฝันว่าตัวเองกลายเป็นหลานของเถ้าแก่ค่ะ
คุณฝันว่าตัวเองกลายเป็นมินจูของเราเหรอครับ
ฉันเข้าใจนะคะว่าอาจจะฟังดูแปลก
แต่ความฝันก็คือความฝัน และอาจเป็นเรื่องคิดไปเองทั้งหมดก็ได้
แต่ถ้าทั้งหมดนี้คือเรื่องบังเอิญจริงๆ
ฉันคิดว่ามันเข้าใจยากไปหน่อยค่ะ
ผมเองก็มีเรื่องไม่น่าเชื่อ
อยากบอกคุณฮันจุนฮีเหมือนกันครับ
ตอนมินจูยังมีชีวิตอยู่ เธอเคยบอกแบบนี้ครับ
บอกว่าตัวเองไม่ใช่ควอนมินจู
แต่คือฮันจุนฮี
ตอนนั้นที่มินจูพูด ผมคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ
เลยแค่หัวเราะแล้วมองข้ามไป
เด็กวัยนั้นก็ช่างเพ้อฝัน จินตนาการล้ำเลิศกันอยู่แล้ว
คิดว่าเป็นเรื่องที่แกแต่งขึ้นมาเล่นๆ
แต่ไม่กี่วันก่อนที่คุณฮันจุนฮีมาที่ร้าน
ทำให้ผมจำคำพูดนั้นของมินจูขึ้นมาได้อีกครั้ง
ผมตั้งใจว่าถ้าคุณฮันจุนฮีมาที่ร้านอีกครั้ง
ผมจะเอานี่ให้คุณครับ
ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้
สิ่งที่ฉันคิดตลอดเวลาที่ฟังอินกยูสารภาพรัก
คือฉันไม่ใช่คนที่ควรได้ฟังคำสารภาพนี้เลย
ทั้งที่อินกยูกำลังพูดเรื่องที่เคยเกิดขึ้นระหว่างฉัน
แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนฟังเรื่องของคนอื่นอยู่
นี่มัน…
สิ่งที่ฉันเขียนตอนอยู่ในฝันนี่นา
แถมเป็นลายมือฉันด้วย
ทำไมสิ่งที่เขียนตอนอยู่ในฝัน
ถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ
อะไรกัน
ฉันกลับไปตอนปี 1998 จริงๆ เหรอ
(29 สิงหาคม ปี 1998 เด็กคนนั้นคือคูยอนจุนจริงๆ)
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่
ต้องรีบกลับไปเดี๋ยวนี้เลย
กลับเข้าไปเจอยอนจุน…
แต่เดี๋ยวนะ
ฉันกลับไปปี 1998 ได้ยังไงนะ
จริงด้วย
เครื่องเล่นเทป
ได้โปรดเถอะ
มองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อแสงไฟเริ่มดับลงทีละดวง
ฉันเขียนจดหมายส่งถึงฟ้า
เธอจากฉันไปหาเขาคนนั้น
ฉันไม่อาจลืมเธอได้เลย
ฉันจึงเก็บน้ำตา
ส่งไปถึงท้องฟ้า
แม้ว่าเธอจะไม่ได้รัก
แต่หากเธอกลับมาหาฉัน
จะล้มตัวลงนอนเคียงข้างเธอตรงนี้
ปิดทำไมคะ หนูกำลังฟังอยู่เลยนะ
สัปหงกขนาดนั้น เอาอะไรมาฟังอยู่
หัดฟังเพลงอื่นซะบ้างสิ
อย่าฟังแต่เพลงเดิมทุกวันแบบนี้
น้าคะ มีตำรวจมาหารึเปล่า
หมายถึงตำรวจไหน
สวัสดีครับ
จากสถานีตำรวจนกซานนะครับ
สงสัยจะมาเรื่องคดีของมินจูสินะครับ
ใช่ครับ เป็นไงบ้าง
เดี๋ยวก่อนนะคะ
ไม่ทราบว่าจะเอาเครื่องช่วยฟัง
ที่เจอในจุดเกิดเหตุมาให้ดูรึเปล่าคะ
เธอรู้ได้ยังไง
งั้นพอจะรู้ไหมว่าเป็นเครื่องช่วยฟังของใคร
วันนี้วันที่เท่าไหร่ เดือนอะไรคะ
วันที่ 9 กรกฎาคมน่ะสิ
วันที่ 9 กรกฎาคม ปี 1998 ใช่ไหมคะ
ปัดโธ่ เพิ่งตื่นเลยพูดจาเรื่อยเปื่อยสินะ
ก็ต้องปี 1998 อยู่แล้วสิ
นี่ไม่ใช่ความฝันจริงๆ ด้วย
นี่คือเรื่องจริง
งั้นตอนนี้คือปี 1998
ฉันเข้ามาอยู่ในร่างของควอนมินจู
ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง
ถ้าอย่างนั้น…
น้าคะ หนูจะออกไปที่นึงก่อนนะ เดี๋ยวกลับมา
จะไปไหน พูดให้จบ…
ทำไมนายถึงชอบหนังข้ามเวลาขนาดนั้นล่ะ
ก็มันสนุกนี่นา
กลับไปในอดีตแล้วเปลี่ยนอนาคตได้
ยอนจุน ถ้าเกิดอยู่มาวันนึง
นายสามารถข้ามเวลาได้ขึ้นมา
จะกลับไปในอดีตหรือข้ามไปอนาคตก็ได้
นายอยากไปที่ไหน
ฉันไม่สนใจอนาคตหรอก
ทำไมล่ะ
เพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ท้ายที่สุดแล้วฉันจะได้อยู่กับเธอไง
ถ้าอย่างนั้นก็
อดีตเหรอ นายอยากไปตอนไหนในอดีตล่ะ
ไม่ว่าตอนนั้นคือเมื่อไหร่ ฉันอยากกลับไปตอนก่อนจะเจอเธอ
มีสิ่งที่ฉันอยากกลับไปบอกตัวเอง
ก่อนที่จะเจอเธอให้ได้
ไม่ว่าจะเป็นหนึ่งวันหรือหนึ่งเดือนก่อนหน้า
หรือหนึ่งปีก่อนหน้านั้นก็ตาม
ฉันอยากไปหาตัวเองตอนก่อนจะเจอเธอ
แล้วบอกแบบนี้
สักวันหนึ่ง
แกจะได้เจอเด็กผู้หญิงคนนึง
แล้วแกจะรู้สึกรัก
เด็กผู้หญิงคนนั้น
มากจริงๆ
ถ้าเจอเด็กผู้หญิงคนนั้นเมื่อไหร่
แกต้องจับมือเธอ
แล้วอย่าปล่อยอีกเด็ดขาด
ฉันอยากบอกตัวเองตอนก่อนเจอเธอแบบนี้แหละ
แล้วเธอล่ะ
ถ้าย้อนเวลาได้ อยากกลับไปตอนไหน
ฉันเหรอ
ทำไม จะทำอะไร
ฉันน่ะนะ
ฉันจะไปหานาย
จะไปตามหานายให้เจอ แล้วบอกนายแบบนี้
ว่าฉันนี่แหละคือคนคนเดียว
ที่นายจะชอบและรักสุดหัวใจ
สวยจัง
หือ
ควอนมินจู เธอมาทำอะไรที่นี่
เธอร้องไห้เหรอ
หือ
เปล่านี่
แต่ดีแล้วที่มา
เธอว่าฟิงเคิลกับเอสอีเอสใครสวยกว่ากัน
สวยทั้งคู่ เลือกไม่ถูกเลยจริงๆ
เอสอีเอสเหมือนนางฟ้า ส่วนฟิงเคิลก็
น่ารักมาก น่ารักไม่ไหว
ถ้าต้องเลือกแค่คนเดียว
ซองยูรีวงฟิงเคิลนี่แหละคือสเป็กที่ใช่
นี่นายกำลังดูหน้าเกิร์ลกรุ๊ป แล้วเลือกคนที่จะเป็นแฟนนายเหรอ
ใช่สิ ทำไมเหรอ
ให้ตายเถอะ นี่ฉันวิ่งมาเจอคนแบบนี้
หือ
กลับไปดูพวกแฟนๆ ของนายให้เต็มตาเลย
เดี๋ยวก่อนสิ เฮ้ย…
นี่
ถ้าเป็นแฟน ซองยูรีคือสเป็กที่ใช่งั้นเหรอ
ใช่บ้าใช่บออะไรกัน
ฉันอุตส่าห์กลับมาปี 1998 จากปี 2023 เพื่อดูสิ่งนี้เนี่ยนะ
เดี๋ยวก่อนนะ
จริงด้วย
ตอนนี้ปี 1998 นะ
งั้นถ้าตอนนี้คือปี 1998 ละก็
ถึงนัมชีฮอนจะหน้าเหมือนคูยอนจุนแค่ไหน
อายุก็ไม่เท่ากันอยู่ดี
เดี๋ยวก่อนนะ ถ้าเกิดว่า
นัมชีฮอนไม่ใช่คูยอนจุนล่ะ
"เด็กคนนั้นคือคูยอนจุนจริงๆ"
นั่นจะหมายความว่าไง
ควอนมินจู
นี่ ควอนมินจู
เธอมาตามหาฉันไม่ใช่เหรอ
เมื่อกี้เธอร้องไห้ทำไม
ทำไม ฉันร้องไห้แล้วเกี่ยวอะไรกับนายด้วย
ไหงเป็นงั้นอีกแล้ว
นี่
ควอนมินจู
ควอนมินจู แกหายไปไหน…
แป๊บนึงนะคะ น้า หนูอยากเช็กอะไรบางอย่าง
หายไปแล้ว
อะไรหาย
ถ้างั้นควอนมินจูในตอนนี้
ยังไม่ได้เจอกับคูยอนจุนน่ะสิ
งั้นควอนมินจูเจอกับคูยอนจุนเมื่อไหร่ล่ะ
มินจูจ๊ะ
- ที่แน่ๆ ตอนนั้น - มินจู
คุณน้าของมินจูคนนี้บอกฉันว่า
ควอนมินจูตายตอนปี 1998
ถ้างั้นอีกไม่กี่เดือนจากนี้ก็ตายแล้วนะ
อย่างน้อยตอนนี้ก็ควรรู้จักยอนจุนแล้วรึเปล่า
แปลว่าฉันเจอกับคูยอนจุนในปี 1998 ครั้งแรก
โดยที่ฉันอยู่ในร่างของควอนมินจูงั้นเหรอ
ไม่ใช่สิ เดี๋ยวก่อนนะ
งั้นตอนนี้ยอนจุนจะอายุเท่าไหร่
อายุ 11 ปี
จะให้ฉันไปทำอะไรกับเด็กอายุ 11 ปีล่ะเนี่ย
ไอ้เด็กนี่เข้าไปอยู่ในโลกของตัวเองเต็มตัวเลย
มินจู
รีบกลับมาได้แล้ว
แกจะไม่ทำงานรึไง
โอ๊ย อะไรกันแน่เนี่ย
แล้วฉันจะกลับมาปี 1998 ทำเพื่อ
ก็ได้ๆ น้าไม่ยุ่งแล้วก็ได้
เชิญพักผ่อนตามสบายครับ
(อาหารว่างบ้านอินกยู)
ส่งอาหารเรียบร้อยแล้วครับ
ตายจริง ขอบใจมากนะ หมาน้อยของฉัน
นี่ แกเองก็ต้องอ่านหนังสือ
ย่าเอาแต่ใช้ให้ไปส่งอาหารอยู่นั่น ขอโทษนะลูก
ย่าครับ ปกติเรื่องคะแนนสอบน่ะ
ต้องไปปั่นเอาช่วงสอบ ถึงจะออกมาดีครับ
ปัดโธ่
เฮ้อ
ตายแล้วๆ
โอ๊ย เข่าฉัน
ย่าเจ็บเข่าไม่ใช่เหรอ กลับบ้านก่อนเถอะครับ
ผมกับชีฮอนจะช่วยทำต่อให้เสร็จเอง
งั้นย่าฝากหน่อยได้ไหม
ถ้าอย่างนั้น ย่าล้างจานเสร็จหมดแล้ว
พวกแกก็แค่ช่วยล็อคประตูหน่อยละกัน
- ได้ครับ - ครับย่า
งั้นย่าเข้าบ้านก่อนแล้วนะ
- กลับดีๆ นะครับ - จ้า
จองอินกยู
เดี๋ยวปิดร้านแล้วแวะไปหาควอนมินจูด้วยกันไหม
ไปหามินจูทำไมเหรอ
เมื่อกี้ฉันเห็นควอนมินจูร้องไห้มาน่ะ
ร้องไห้เหรอ ทำไมล่ะ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
เหมือนจะมาหาฉันแต่ร้องไห้อยู่น่ะ
พอถามว่าร้องไห้ทำไม ก็ไม่ยอมตอบแล้ววิ่งไปเลย
ก็เลยอยากไปถามสักหน่อยว่าเมื่อกี้ร้องไห้ทำไม
ไม่รู้ว่าวันนี้มีเรื่องอะไรรึเปล่า
ไปถามดูกันเถอะ
ฉันไปหามินจูคนเดียวก็ได้
แกไม่จำเป็นต้องไปด้วยหรอก
ทำไมล่ะ
ตอนมินจูลำบาก ฉันอยากให้คนที่อยู่ข้างเธอคือฉัน
ไม่ใช่แก
ช่วงนี้แกดูสนใจมินจูมากเกินไปหน่อยแล้วนะ
พูดแบบนั้นก็แปลกๆ นะ
แกบอกให้ฉันทำดีกับควอนมินจูเองไม่ใช่เหรอ
เรื่องนั้น
เป็นเพราะฉันไม่กล้าอยู่เคียงข้างมินจูเอง
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
ฉันสารภาพรักกับมินจูแล้วด้วย
- สารภาพรักไปแล้วเหรอ - ใช่
คิดถูกแล้วละ
แล้วยัยนั่นตอบว่าไงล่ะ
ไม่ได้พูดอะไรเลย
ไม่สิ
พูดให้ถูกคือฉันห้ามไม่ให้เธอพูดอะไรต่างหาก
เพราะฉันไม่ได้สารภาพรัก เพื่อให้เธอมาชอบฉันทันที
ไม่ว่าเมื่อไหร่ฉันก็รอได้อยู่แล้ว
(27 เรคคอร์ด)
มินจู
อ้าว
อินกยู มีเรื่องอะไรรึเปล่า
ฉันตั้งใจจะไปส่งเธอกลับบ้านน่ะ
ได้สิ
วันนี้มีเรื่องอะไรรึเปล่า
หือ เรื่องอะไรเหรอ
เธอดูมีเรื่องอะไรให้คิดมากน่ะ
อ๋อ ฉันดูเป็นงั้นเหรอ
ถ้ามีเรื่องเหนื่อยใจ บอกฉันได้นะ
ฉันน่ะ
จะรับฟังเธอทุกเรื่องเลย
ขอบใจนะ
แต่ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
ฉันไม่ปล่อยมินจูไปหรอก
ฉันจะทำดีกับมินจูต่อไป
จะรอจนกว่าเธอจะลืมแกได้
ถ้าฉันพยายาม
มินจูต้องรับรู้ถึงความจริงใจของฉันแน่
แกเคยบอกว่าอยากให้ฉันลงเอยกับมินจูใช่ไหม
ถ้างั้นต่อจากนี้แกช่วยอยู่ห่างจากมินจูหน่อย
ถ้ามินจูเห็นแกบ่อยๆ
คงลืมแกไม่ได้สักที
ฉันขอร้องในฐานะเพื่อนละกัน
จองอินกยู ใจดำชะมัด
ทำหน้าตาน่าสงสารแบบนั้นฉันจะพูดอะไรได้วะ
เธอมาทำอะไรที่นี่
แล้วจะร้องไห้ให้คนเป็นห่วงทำไม
จะบ้าตาย
งงไปหมดแล้วว่าอะไรคืออะไร
ยอนจุนก็ไม่อยู่ แล้วฉันมาทำอะไรอยู่ที่นี่เนี่ย
ฉันต้องไปทำงานด้วยนะ ต้องรีบกลับไป…
เดี๋ยวนะ
ตายแล้ว
ทำไงดี
แล้วจะกลับไปยังไง
- ฮเยมี - ว่าไง
- มินจูยังไม่มาเหรอ - มินจูเหรอ
น่าจะยังนะ
ควอนมินจู
เดี๋ยวนะ ทำไมยังอยู่ที่นี่ล่ะ
ฉันก็ว่างั้นแหละ
ทำไมแกถึงยังอยู่บ้าน ไม่ไปโรงเรียนกันนะ
คุณครูโทรมา
ถามว่าทำไมแกถึงขาดเรียนไม่บอกล่วงหน้า
ไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
ฟังเพลงแล้วก็ต้องกลับไปได้สิ
แกว่างมากรึไงถึงมานอนฟังเพลงแบบนี้น่ะ
เกิดมาไม่เคยให้ใครต้องปลุก แต่ก็ไม่เคยสาย
ทำไมช่วงนี้เป็นแบบนี้ล่ะ
แม่ นี่ไม่ใช่เวลาที่หนูจะไปโรงเรียนนะ
- ทำไมตาแกเป็นแบบนั้นล่ะ - หา
ตาแดงเป็นกระต่ายเลย
ไม่ได้นอนเหรอ
ไม่สบายจนนอนไม่หลับสินะ
ไปโรงพยาบาลกับแม่ไหม
เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้นนะ
ไปโรงพยาบาลกัน
แม่ หนูบอกแล้วไงว่าไม่ใช่แบบนั้น
เดี๋ยวหนูค่อยอธิบายให้แม่ฟังทีหลังนะ
แต่ตอนนี้หนูขออยู่คนเดียวก่อนได้ไหม
มินจู นี่แก
เมื่อก่อนแกไม่เคยหงุดหงิดใส่แม่เลยนะ
ไม่เคยเป็นแบบนี้เลยสักครั้ง
แกเคยเรียบร้อยใสซื่อกว่านี้
ขอโทษๆ
หนูไม่ได้หงุดหงิดนะแม่
หนูไม่ค่อยได้นอนน่ะ
เดี๋ยวหนูขอนอนหลับอิ่มๆ สักหน่อย
แล้วจะกลับไปเป็นควอนมินจู ลูกสาวคนดีคนเดิมของแม่เอง
แบบโผล่มาอีกทีน่ารักเรียบร้อยสุดๆ
- เฮ้ย ส่งมา - อินกยู ทางนี้ๆ
ทางนี้ จองอินกยู
เดี๋ยวสิ
ทำไมแกไม่ส่งลูกให้ฉัน ไม่มีใครสกัดอยู่ด้วย
งั้นเหรอ ฉันไม่เห็นนายนะ
- แบบนั้นแหละ - โอเค เจ๋ง
จองอินกยู
เฮ้ย อินกยู ทางนี้
โอเค
เฮ้ย อินกยู ทางนี้ๆ
สวยเลยๆ
เฮ้ย ทำอะไรของแกวะ
ฉันทีมเดียวกับแกนะ แย่งลูกทำไม
ไม่ได้ยินฉันรึไง
ทำไมถึงแย่งลูกไป
โทษที พอดีไม่เห็น
พอใจยัง
ไม่เห็นบ้าอะไรของแกวะ
แน่ใจนะว่าจะเอาจริง
ฉันทำผิดอะไรนักหนา
อย่าๆ เป็นอะไรกันวะ
ก็ลองดูสิวะ
เข้ามาสิ คิดว่าฉันไม่กล้ารึไง
- ใจเย็นสิวะ หยุดก่อน - ปล่อยฉัน!
ใจเย็นๆ กันหน่อย
อย่าลืมทำการบ้านมาส่งก่อนคาบหน้าด้วย
อย่ามาส่งช้าแล้วอ้อนวอนให้รับเด็ดขาด
- ครับ - โอเค แค่นี้แหละ
ทั้งหมด ทำความเคารพ
ขอบคุณค่ะ
วันนี้ทำดีมาก
นัมชีฮอน
นัมชีฮอน!
แกจะไปหามินจูเหรอ
รู้แล้วจะถามทำไม
- ไปทำไม - เพราะอยากไปไง
- นี่แก - ทำไม
ฉันไม่อยากคุยกับไอ้คนทิ้งเพื่อนเพราะผู้หญิงว่ะ
ต่อไปนี้ฉันจะทำตามใจตัวเองเหมือนกัน
จองอินกยู
ทำไมยังเป็นปี 1998 อยู่อีกล่ะเนี่ย
ถ้าฟังเพลงนี้
ก็ต้องกลับไปปี 2023 ได้สิ
ขอร้องละ ขอแค่ครั้งเดียว
แต่ตอนนี้ฉันง่วงมากเลย
งีบแป๊บนึงแล้วค่อยว่ากันดีกว่า
นัมชีฮอน เราจะเดินไปไหน
เกือบถึงแล้ว
เดี๋ยวก่อนสิ
ทำไมต้องมาถึงตรงนี้ด้วยล่ะ
ก็มันสวยดีนี่
ฉันมีเรื่องอยากบอกเธอ รีบไปกันเถอะ
ชีฮอน ถ้ามีเรื่องอยากบอกฉัน ก็บอกหน้าบ้านก็ได้นี่
จำเป็นต้องมาบอกถึงตรงนี้ด้วยเหรอ
เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้นเลยรึไง
พูดมากชะมัดเลย
เดินๆ ไปป่านนี้ก็ถึงแล้วมั้ง
โอเค ไปสิ เร็วเข้า
ง่วงจะตายอยู่แล้วเนี่ย
ไหนจะพูดอะไรว่ามาเลย
เมื่อวานร้องไห้ทำไม
หือ
เมื่อวานร้องไห้ทำไมไง
อย่าบอกนะว่ามาถึงนี่เพื่อถามเรื่องนี้
ฉันเหนื่อยแล้วก็ง่วงจะตายอยู่แล้ว
จำเป็นต้องคุยเรื่องนี้กันที่นี่เหรอ
นอกจากเรื่องนั้นก็มีอีกเรื่องด้วย
เรื่องกังวลใจฉันเอง
เรื่องกังวลใจเหรอ
ชีฮอน ถ้าเรื่องกังวลของนายไม่คอขาดบาดตาย
ไว้คุยกันคราวหน้าได้ไหม
ควอนมินจู!
ช่วยฟังหน่อยเถอะ
ถ้าไม่พูดตอนนี้
หัวฉันต้องระเบิดบึ้มแน่
โอเค เข้าใจแล้ว
คือว่าอย่างนี้นะ
ฉันมาลองคิดๆ ดูแล้ว
ตอนแรกที่ฉันกับเธอเริ่มสนิทกัน
เป็นเพราะจองอินกยู
เพราะอินกยูชอบเธอไง
ฉันแค่อยากช่วยให้เธอสองคนลงเอยกัน
ก็เลยกลายมาเป็นเพื่อนเธอด้วย จริงไหม
ก็ใช่
แต่พอเราเริ่มสนิทกันมากขึ้น
ก็ลืมไปเลยว่าทำไมเราสองคน
ถึงกลายเป็นเพื่อนกันได้
ฉันหมายความว่าเธอเป็นคนที่อินกยูชอบ
ส่วนฉันคือคนที่ต้องช่วยให้อินกยูสมหวัง
แล้วฉันก็ลืมเรื่องนั้นไปเลย
แต่ก็นั่นแหละ ฉันเลยคิดว่า เราควรจัดระเบียบความสัมพันธ์กันหน่อย
ไม่ได้จะเลิกคบหรอกนะ
จะเรียกว่าไงดี จัดลำดับความสำคัญ
เราคงต้องจัดลำดับความสำคัญหน่อย
ฉันน่ะ
จะปฏิบัติกับเธอแบบเพื่อนของจองอินกยู
เธอเองก็เหมือนกัน
ช่วยปฏิบัติต่อฉันเหมือนเพื่อนของจองอินกยูด้วย
เพราะฉะนั้น
เราสองคน
จะเป็นแค่เพื่อนของเพื่อนต่อกันเท่านั้น
ใช่แล้ว
แบบนี้สิถึงจะถูก
เราต้องทำจุดยืนให้ชัดเจนแบบนี้
ทั้งเธอ ทั้งฉัน
แล้วก็จองอินกยูถึงจะอยู่ด้วยกันแบบสบายใจได้
เธอเข้าใจที่ฉันพูดใช่รึ…
นี่
เธอหลับใส่คนที่พูดอยู่ได้ไง
ยัยนี่ตั้งใจจะนอนจริงจังเลยสินะ
นี่ ควอนมินจู
เธอฟังฉันบ้างรึเปล่า
นี่ ควอนมินจู
ก็ได้ นอนไปเลย
จะว่าไปก็ดีเหมือนกัน
เธอหลับแบบนี้
ฉันพูดอะไรออกมาก็คงไม่เป็นไร
เมื่อวานตอนเธอมาหา
แล้วฉันก็เห็นเธอร้องไห้
ฉันรู้สึกแปลกมากเลย
เหมือนมีบางอย่างในอก
เจ็บแปล๊บๆ อยู่ที่ไหนสักแห่ง
เหมือนกับที่โรงพยาบาลตอนนั้น
ตอนเธอลืมตาขึ้นมา
กอดฉันแล้วร้องไห้
การเห็นเธอร้องไห้
ทำให้ฉันอยากร้องไห้ด้วย
ไม่ว่าทำอะไรอยู่
ภาพที่เธอร้องไห้วันนั้นก็จะผุดขึ้นมา
ทำฉันแทบคลั่ง
เพราะแบบนั้นนะมินจู
บอกฉันหน่อยว่าทำไมวันนั้น
เธอถึงร้องไห้
แล้วเธอล่ะ
ถ้าย้อนเวลาได้ อยากกลับไปตอนไหน
ฉันเหรอ
ทำไม จะทำอะไร
ฉันน่ะนะ
จะไปหานาย
จะไปตามหานายให้เจอ แล้วบอกนายแบบนี้
ว่าฉันนี่แหละคือคนคนเดียว
ที่นายจะชอบและรักสุดหัวใจ
เธอไม่ต้องบอกฉันหรอก
เพราะถึงเธอจะไม่บอก
ฉันก็รู้ได้เองอยู่แล้ว
ไม่ว่าจะเจอที่ไหนหรือในลักษณะไหนก็ตาม
ฉันก็จะรู้ได้เองอยู่ดี
เหมือนที่เราเป็นอยู่ในชีวิตนี้แหละ
เห็นได้ชัดเลยว่านายไม่ใช่ยอนจุน
แต่ทำไมทั้งใบหน้า ทั้งน้ำเสียง
หรือแม้แต่ท่าทางตอนหลับของนาย
ถึงเหมือนยอนจุนขนาดนี้นะ
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล