ถ้าเธอตื่นแล้วก็ปลุกฉันหน่อยสิ
ก็เห็นนายนอนไม่รู้เรื่องเลย
ว่าแต่นายกังวลใจเรื่องอะไรนะ
เย็นมากแล้ว ไว้ค่อยคุยละกัน
- กลับกันไหม - อือ
(เวลาเพรียกหาเธอ)
(กองปราบทีมสอง)
เธอรู้จักควอนมินจู
- ที่เรียนห้องเดียวกันใช่ไหม - ครับ
แล้วรู้รึเปล่าว่าไม่นานมานี้ควอนมินจูบาดเจ็บ เพราะถูกทำร้ายร่างกาย
รู้ครับ
จำได้ไหมว่าคืนวันที่ 10 มิถุนายนที่มินจูถูกทำร้าย
เธอกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน
ไม่เป็นไร
ตอบไปเท่าที่รู้ก็พอ
ผมกับเพื่อนที่ชื่อชีฮอน
ไปหามินจูที่ร้านที่เธอทำงานพาร์ทไทม์ครับ
แล้วได้เจอมินจูรึเปล่า
เจอครับ
วันนั้นเป็นวันเกิดมินจู เราก็เลยเซอร์ไพรส์ปาร์ตี้วันเกิดให้เธอครับ
แล้วหลังจากฉลองปาร์ตี้วันเกิดเสร็จแล้วล่ะ
ผมกลับไปที่บ้านครับ
แล้วมินจูล่ะ
ส่วนมินจู
ชีฮอนเป็นคนไปส่งเธอที่บ้านครับ
จองอินกยู
เธอมีอะไรที่ลืมบอกไปรึเปล่า
จากกล้องวงจรปิดแถวนั้น
มีภาพที่เธอไปทางบ้านของมินจูด้วย
วันนั้นเธอตามมินจูไปทำไม
นี่ จองอินกยู
เป็นอะไรของเขา
ต่อไปนี้ถ้าเจอที่โรงเรียนอย่าลืมทักกันนะ
จะทักทายกันใช่ไหม
จะไม่มีวันที่ฉันชอบเธอแน่นอน
เพราะจองอินกยูชอบฉันเหรอ
แล้วอินกยูก็เป็นเพื่อนนายด้วย
เพราะผมมีเรื่องคุยกับมินจูครับ
คุยเรื่องอะไร
คือว่า…
เรื่องนั้น…
เรื่องนั้นผมบอกไม่ได้ครับ
ปัดโธ่ เจ้าอินกยู
ต้องบอกสิ
รีบบอกคุณตำรวจไปตามตรงเลย
ย่าครับ ผมไม่ได้ทำอะไรผิดนะครับ
ถ้างั้นเธอช่วยอธิบายเกี่ยวกับ หลักฐานชิ้นนี้หน่อยได้ไหม
เราพบเครื่องช่วยฟังอันนี้ในจุดเกิดเหตุวันนั้น
จากการค้นหมายเลขซีเรียลบนเครื่องช่วยฟังดู
ชื่อเจ้าของคือเธอ
เครื่องช่วยฟังที่เจอในจุดเกิดเหตุ
คลิปวิดีโอที่เธอตามมินจูไป
ทั้งสองอย่างทำให้เธอ กลายเป็นผู้ต้องสงสัยของคดีนี้
ตายแล้ว พูดอะไรอย่างนั้นคะ
หลานฉันไม่ใช่เด็กแบบนั้นเด็ดขาดนะ
เป็นเรื่องเข้าใจผิดค่ะ ต้องมีอะไรสักอย่างผิดพลาดแน่ๆ
ถ้าเราไม่มีหลักฐาน
หรือพยานที่พิสูจน์ได้ว่า วันนั้นอินกยูไม่อยู่ในที่เกิดเหตุ
อินกยูจะตกเป็นผู้ต้องสงสัยต่อไปครับ
โธ่ หลานฉัน
(หลักฐาน เครื่องช่วยฟัง)
ฉันบอกแล้วไง
ว่าอย่ามองฉันด้วยใบหน้าที่เหมือนยอนจุนแบบนั้น
นี่ไม่ใช่เวลาคิดเรื่องนี้นะ
เรายังหาวิธีกลับไปปี 2023 ไม่ได้เลยนะ
ตอนฉันมาที่นี่คราวก่อน
เถ้าแก่บอกว่ามินจูจากโลกนี้ไปแล้วใช่ไหมคะ
ใช่ครับ
ถ้างั้น
ฉันขอถามได้ไหมว่ามินจูเสียชีวิตเมื่อไหร่
และเสียชีวิตเพราะอะไร
พอจะบอกได้ไหมคะ
วันที่ 13 ตุลาคม ปี 1998 ครับ
แล้วก็มินจู…
เสียชีวิตเพราะถูกฆาตกรรมครับ
บางที
การที่คุณฮันจุนฮีฝันว่ากลับไปเมื่อปี 1998
แล้วกลายเป็นมินจู
อาจเกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมด ที่เกิดกับมินจูก็เป็นได้ครับ
และถ้าทุกสิ่งทุกอย่างที่ว่านี้เชื่อมโยงกันอยู่จริงๆ
บางทีมินจูของเรา
อาจมีโอกาสใช้ชีวิตอีกครั้งนะครับ
นั่นหมายความว่ายังไงคะ
หากว่าทั้งคู่มีสายใยบางอย่าง เชื่อมโยงกันอยู่จริงๆ ละก็
และถ้าคุณฮันจุนฮีก็ยึดโยงสายใยนั้นไว้
จนสามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้
มินจูของเราอาจจะไม่โดนฆาตกรรมก็ได้ไงครับ
(กรกฎาคม ปี 1998)
วันนี้วันที่ 10 กรกฎาคม ปี 1998
วันที่ควอนมินจูถูกฆาตกรรมคือ…
วันที่ 13 ตุลาคม ปี 1998
(ตุลาคม ปี 1998)
นั่นแปลว่าเหลือเวลาอีกไม่ถึงสามเดือน จะถึงวันที่ถูกฆาตกรรมแล้ว
อ้าว ถ้าอย่างนั้น
ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ คนที่โดนฆ่าอาจต้องเป็นฉันก็ได้น่ะสิ
ได้โปรดพาฉันเข้าไป
เข้าไปในอ้อมกอดของเธอ
ฉันนั้นเป็นของเธอ เฮ้อ
- เคาะประตูด้วยสิ - ขอใช้คอมหน่อยนะ
มินจู
หนูอยู่ในห้องโดฮุนค่ะน้า
ทำไมวันนี้ไม่ไปโรงเรียน แถมไม่มาทำงานที่ร้านด้วย
พอดีวันนี้หนูมีงานต้องทำค่ะ
งานของนักเรียนคือไปโรงเรียนสิ
งานอะไรของแก
มีก็แล้วกันค่ะน้า
คอมนี่ก็ช้าจริงๆ เลย
เจ้านี่ใช้ได้จริงรึเปล่าเนี่ย
รอหน่อยสิ หงุดหงิดไปก็ไม่ทำให้เร็วขึ้นหรอก
เกิดมาไม่เคยจะโดดเรียนเลยสักครั้ง ทำไมช่วงนี้ถึงเป็นแบบนี้
เพิ่งเข้าช่วงวัยรุ่นรึไง
คงไม่ถึงขั้นลาออกจากโรงเรียนใช่ไหม
ปัดโธ่ น้าก็พูดไป
ช่วงนี้พี่ทำให้ฉันคิดว่า โลกนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้เลยละ
จะทุบอีกแล้วเหรอ
ออกไปซื้อไอศกรีมมาหน่อย
ให้แค่พันวอนเนี่ยนะ
เชื่อเขาเลย
ยังไงสุดท้ายน้าก็ต้องรู้เรื่องนี้อยู่ดี
หนูจะเล่าให้ฟังตอนนี้เลยนะคะ
การที่ทุกวันนี้หนูไม่เหมือนมินจูคนเดิม
หนูมีเหตุผลที่เป็นอย่างนั้นค่ะ
ความจริงแล้วหนูน่ะ
ไม่ใช่ควอนมินจูค่ะ
นี่แกหมายความว่า
แกไม่ใช่ควอนมินจู
แต่คือฮันจุนฮีที่มาจากปี 2023 งั้นเหรอ
ใช่ค่ะ
และฉันในปี 2023 ก็เอาไดอารี่ให้แก
ขอให้แกกลับมาในปี 1998
มาช่วยเปลี่ยนชะตาควอนมินจูเพื่อให้มินจูไม่ตาย
ใช่เลยค่ะ ถูกต้องเลย
จับประเด็นได้แม่นยำมากค่ะ
หนูคิดไว้อยู่แล้วเชียวว่าน้า ไม่สิ
เถ้าแก่จะเข้าใจได้ทันทีแบบนี้แหละ
แต่ปัญหาตอนนี้ก็คือ
หนูไม่รู้ว่า
จะกลับไปปี 2023 ยังไงดีค่ะ
หนูก็เลยอยากขอให้เถ้าแก่
ช่วยหาทางให้หนูกลับไปตอนนั้นค่ะ
ฉันว่าฉันรู้นะว่าต้องทำอะไร
จริงเหรอคะ
ไปกันเถอะ
ไปไหนคะ
ก็ไปโรงพยาบาลสิ ถามมาได้
ไปตรวจที่โรงพยาบาลกันเถอะ
ที่แกเพ้อเจ้อแบบนี้ เพราะตอนนั้นแกบาดเจ็บที่หัวไง
รีบไปห้องฉุกเฉิน…
หนูไม่ได้เป็นแบบนี้ เพราะหัวกระแทกจนเป็นบ้านะคะ
จะทำแบบนี้จริงๆ เหรอ
ทีตอนนั้นที่น้าคุยกับหนูน่ะ…
อ้อ จริงด้วย
เรื่องมันยังไม่เกิดสินะ
เรื่องที่หนูพูดเมื่อกี้น่ะ
คือเรื่องที่อีกไม่นานน้าก็จะได้รู้เหมือนกันค่ะ
น้าคะ หนูต้องทำยังไงน้าถึงจะเชื่อหนู
ทำไมไม่เชื่อสิ่งที่ฉันพูดกันเลยนะ
ฉันคือฮันจุนฮีที่มาจากปี 2023
ตอนนี้ฉันแค่เข้ามาอยู่ในร่าง ของควอนมินจูแค่แป๊บเดียว!
เรื่องนี้เข้าใจยากขนาดนั้นเลยเหรอ
ต้องเข้าใจยากอยู่แล้วสิ
เรื่องแบบนี้ใครเขาจะเชื่อกัน
(ขนส่งนกซาน)
ถ้างั้นต่อจากนี้แกช่วยอยู่ห่างจากมินจูหน่อย
ถ้ามินจูเห็นแกบ่อยๆ คงลืมแกไม่ได้สักที
ฉันขอร้องในฐานะเพื่อนละกัน
ฉันต้องเลือกมิตรภาพอยู่แล้วสิ
โอ๊ย ฉันละอยากจะบ้า
- เฮ้ย จองอินกยูมาแล้ว - มาแล้วๆ
เห็นว่ามีตำรวจมาหาด้วย
- เรื่องควอนมินจูเหรอ - จริงดิ
มีคนทำเรื่องแบบนั้นอยู่ในโรงเรียนเรา…
คนเรานี่รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ เลยว่ะ
เบาหน่อยเพื่อน
ปัดโธ่
นึกว่าจะไม่โผล่หน้ามาซะแล้ว แต่ก็อุตส่าห์มาสินะ
เฮ้ย
ตอนนี้ใช่เวลาอ่านหนังสือเหรอวะ
ฉันดูออกตั้งแต่แกกับนัมชีฮอนตีซี้ควอนมินจูแล้ว
แกตั้งใจอยากได้ควอนมินจูละสิท่า
พอควอนมินจูไม่ยอมก็เลยตีหัวแม่งเลยใช่ไหม
เฮ้ย ไอ้หนู
พูดอะไรหน่อยสิวะ ไอ้เลือดเย็น
แกโดนควอนมินจูปฏิเสธมาเหมือนกันใช่ไหมล่ะ
เฮ้ย
กินอะไรผิดสำแดงแต่เช้าวะ
บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่ายุ่มย่ามกับจองอินกยู
เอามือออกไป
งั้นแกคงรู้เรื่องสิท่า
ว่าจองอินกยูตั้งใจฆ่าควอนมินจูจริงรึเปล่า
แกพูดเรื่องอะไร
ก็เมื่อวานจองอินกยู โดนตำรวจลากตัวไปโรงพักมาไง
นี่มันเรื่องอะไร
จะเรื่องอะไรอีกล่ะ ไอ้เบื๊อกเอ๊ย
เมื่อวานตำรวจมาที่โรงเรียน เพื่อจับจองอินกยูฐานต้องสงสัย
ว่าพยายามฆ่าควอนมินจูไง
มีหลักฐานครบแล้วด้วยว่ามันคือคนร้าย
ตอนนี้มันกลายเป็น ผู้ต้องสงสัยข้อหาพยายามฆ่าแล้ว
โห ดูท่าจะไม่รู้จริงๆ
เป็นเพื่อนกันจริงป่ะวะ
ไม่แน่นะ
หรือความจริงนัมชีฮอนเป็นคนก่อเรื่อง
แล้วจองอินกยูเป็นแพะรับบาปให้รึเปล่า
- ว่าไงนะ - จองอินกยูเป็นลูกกะจ๊อกแกนี่
สั่งให้ไปตายแทนยังทำให้ได้เลยมั้ง
แค่รับข้อหาฆาตกรรมแทนกันจะเป็นไรไป
ไอ้เวรนี่มัน
แกว่าใครเป็นลูกกะจ๊อกใครวะ ลองแหกปากอีกทีสิ
ทั้งสองคนหยุดเดี๋ยวนี้
นัมชีฮอน ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ
ทุกคนเข้าที่!
จองอินกยู
ตามฉันไปห้องปรึกษา
ดูท่าทางเลือดเย็นจริง
ทำไม
ผมถึงมาโรงเรียนไม่ได้ครับ
คือว่าอย่างนี้นะ
ครูไม่ได้ให้เธอลาออกหรอกนะ
แค่กลับไปพักอยู่ที่บ้านชั่วคราวเท่านั้นเอง
ผมไม่ได้ทำอะไรจริงๆ นะครับ
ครูรู้สิ ครูเชื่อเธออยู่แล้ว
เธอเป็นนักเรียนตัวอย่างด้วยซ้ำ ไม่มีทางทำเรื่องอย่างนั้นหรอก
แล้วทำไม…
ดูเหมือนนักข่าวจะได้ยินเรื่องเข้า
เมื่อเช้าทางโรงเรียนได้รับโทรศัพท์หลายสาย
ถามว่ามีเด็กนักเรียนโรงเรียนนี้
เป็นผู้ต้องสงสัยข้อหาพยายามฆ่ารึเปล่า
ถ้านักข่าวรู้เรื่องแล้วละก็
อีกไม่นานคงเข้ามาถึงที่โรงเรียน
อาจมีคนยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู
รอสัมภาษณ์เธออยู่ก็ได้ใครจะไปรู้
เพราะฉะนั้น
อยู่บ้านสักสองสามวันจนกว่าเรื่องจะซาดีกว่า
ถ้าผมไม่มาโรงเรียน
ผมต้องถูกมองว่าหลบๆ ซ่อนๆ เพราะทำผิดจริง
ผมไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นครับ
ตอนนี้เรากำลังพยายาม ปกป้องทั้งเธอและควอนมินจูอยู่นะ
ผู้เสียหายกับผู้ต้องสงสัยจากคดีเดียวกัน
ต้องมานั่งเรียนห้องเดียวกันแบบนี้
คิดว่าถ้ามินจูเห็นเธอ มินจูจะรู้สึกยังไง
สวัสดีครับ
จำผมได้ไหมครับ
เราเคยเจอกันที่โรงพยาบาลวันที่มินจูฟื้น
อ้อ จำได้สิ เพื่อนมินจูสินะ
ไม่ทราบว่าตอนนี้มินจูอยู่บ้านรึเปล่าครับ
- มินจูก็อยู่บ้านนี่แหละ - แม่ ใครมาเหรอ
เพื่อนแกน่ะสิ
ควอนมินจู
นายมาทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่ไปโรงเรียน
- มีเรื่องอะไรรึเปล่า - ช่วยหน่อย
หา
- ตายแล้ว - โอ๊ย
ตายแล้ว จะไปไหน มินจูลูก
มือ จับมือได้ไง
ส่วนใหญ่พวกหน้าตาแบบนี้
- นั่นน่ะสิ - นี่มันเรื่องอะไรกัน
น่ากลัวชะมัด
อินกยูอยู่นั่นไง
ฉันได้ยินเรื่องจากชีฮอนแล้วนะ
ฉันไม่ได้ทำนะ
ฉันทำเครื่องช่วยฟังนั่นหาย
เราเจอสิ่งนี้ตรงที่เกิดเหตุ ไม่แน่ใจว่าเธอเคยเห็นรึเปล่า
เธอคงไม่ได้คิดว่า
ฉันเป็นคนร้ายหรอกใช่ไหม
งั้นจากนี้ไปเธอคือเพื่อนฉันแบบเดียวกับชีฮอน
ฉันแค่อยากให้เธอรู้ไว้ว่าเธอคือคนสำคัญ
และมีความหมายกับฉันมากจริงๆ
เธอก็ไม่เชื่อฉันเหมือนกันสินะ
ไปกับฉันหน่อย
ว่าไง มีเรื่องอะไรจะบอกเหรอ
คืนวันนั้นคนที่ตีหนูจากด้านหลัง
ไม่ใช่อินกยูค่ะ
งั้นเหรอ พอจะจำอะไรได้บ้างแล้วสินะ
ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
ถ้างั้นมั่นใจได้ยังไงว่าไม่ใช่อินกยู
เครื่องช่วยฟังที่ตกอยู่ตรงจุดเกิดเหตุ
อินกยูไม่ได้เป็นคนทำตก แต่หนูทำตกเองค่ะ
แล้วทำไมเธอถึงมีเครื่องช่วยฟังของอินกยูได้ล่ะ
ที่จริงคืนวันนั้นชีฮอนกับอินกยู
มาหาหนูที่ร้านเพื่อจัดปาร์ตี้วันเกิดให้หนู
แล้วตอนเก็บของกลับบ้าน
หนูเจอเครื่องช่วยฟังของอินกยูตกอยู่
ก็เลยเก็บเอาไว้ ตั้งใจจะคืนให้วันหลังค่ะ
งั้นหมายความว่า
คนที่พกเครื่องช่วยฟังในวันเวลาเกิดเหตุ
ไม่ใช่อินกยู แต่เป็นเธอใช่ไหม
ใช่ค่ะ จำได้แม่นเลยว่าหนูเก็บเครื่องช่วยฟัง
ที่ตกอยู่เอาไว้แน่ๆ
แต่ว่ามีเรื่องนึงที่ไม่เข้าใจ
ทำไมตอนที่ชีฮอนไปส่งมินจูที่บ้าน
อินกยูถึงต้องตามมินจูไปด้วย
อ๋อ เรื่องนั้นอาจจะเพราะอินกยู รู้ตัวว่าทำเครื่องช่วยฟังหาย
แล้วคิดว่าไม่หนูก็ชีฮอนคงเก็บเอาไว้ให้ เลยจะมาถามมั้งคะ
ใช่ไหม
หือ
ใช่
งั้นตอนนี้กระจ่างแล้วใช่ไหมคะ
ถ้าเป็นตามที่มินจูบอกจริงๆ
ก็เข้าใจได้ว่าทำไมอินกยูถึงตามเธอไป
และไขข้อสงสัยเรื่องเครื่องช่วยฟังของอินกยู ว่าไม่มีความเกี่ยวข้องกับรูปคดี
ได้ชัดเจนด้วย
ถ้างั้นตอนนี้อินกยูไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย อะไรนั่นแล้วใช่ไหมครับ
ทั้งเครื่องช่วยฟังของอินกยู กับคลิปจากกล้องวงจรปิด
ไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหนู
ไม่มีทั้งพยานวัตถุและพยานแวดล้อมด้วย
งั้นตอนนี้อินกยู
ต้องไม่อยู่ในรายชื่อผู้ต้องสงสัยแล้วใช่ไหมคะ
ไปเอาคำพูดพวกนั้นมาจากไหน
ถูกต้องไหมคะ
ทั้งอินกยูและชีฮอน ทั้งสองคนอยู่กับมินจูก่อนเกิดเหตุ
อาจถือว่าเป็นพยานได้
แต่ไม่ถือว่าเป็นผู้ต้องสงสัยแล้วละ
ค่อยยังชั่วที่ผ่านไปด้วยดี
นี่ จองอินกยู เป็นไงบ้าง
สูดอากาศภายนอก หลังพ้นข้อกล่าวหาแล้วรู้สึกยังไง
ไปโรงเรียนตอนนี้คงสายไปแล้ว
พวกนายไม่หิวกันเหรอ
ขอบใจนะมินจู
ถ้าเธอไม่มาช่วย ฉันคงต้องกลายเป็นคนร้ายจริงๆ แน่
คนที่นายต้องขอบคุณไม่ใช่ฉัน แต่คือนัมชีฮอนต่างหาก
นัมชีฮอนวิ่งมาขอให้ฉันช่วยถึงที่บ้านเลย
ถ้าไม่ใช่นัมชีฮอน ป่านนี้ฉันคงยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ช่างเถอะ
ฉันแค่ทำในสิ่งที่ต้องทำเท่านั้นเอง
ถ้าอินกยูเป็นฉันก็คงทำเหมือนกันนั่นแหละ
เปล่าสักหน่อย
ถ้าแกถูกใส่ร้ายฉันจะนั่งดูเฉยๆ ต่างหาก
เรื่องฉันก็ไม่ใช่ จะเสนอหน้าทำไม
อ๋อ งั้นเหรอ
สบายใจแล้วปากเก่งเชียว
ทีเมื่อกี้ทำท่าจะร้องไห้
ตอนไหน
ก็ตอนแกพูดกับมินจูเมื่อกี้…
"เธอก็ไม่เชื่อฉันเหมือนกันสินะ" นั่นน่ะ
แบบนี้เลย
ฉันไม่ได้ร้องนะ
มาแล้วๆ
โห น่ากินจัง
- ขอบคุณครับ - จะกินให้อร่อยนะคะ
นายใส่พริกป่นเยอะไปรึเปล่า
ต้องใส่แบบนี้แหละถึงจะได้ลิ้มรสเผ็ด
อาจจะเหมือนใส่ลงไปงั้นๆ แต่ฉันมีเคล็ดลับนะจะบอกให้
พริกป่นสองช้อนโต๊ะกับน้ำส้มสายชูหนึ่งช้อนโต๊ะ
ต้องใส่แบบนี้แหละ ถึงจะได้รสชาติจาจังมยอนแสนอร่อย
ใส่แบบนั้นจะได้รสชาติจาจังเหรอ
ฉันมีสูตรอัตราส่วนเด็ดๆ อยู่น่ะ
พริกป่นสองช้อนโต๊ะ น้ำส้มสายชูหนึ่งช้อนโต๊ะ
ต้องใส่แบบนี้ถึงจะได้รสชาติจาจังมยอนแสนอร่อย
ลองกินดูไหม
ไม่เป็นไร
อร่อยเหรอ
อื้อ
ไม่กินเหรอ
อ้อ กินสิ
ฉันพูดเรื่องตลกๆ ให้ฟังเรื่องนึงไหม
เรื่องอะไร
ห้องอะไรเอ่ยไม่รับคนจีน
มีห้องที่ไม่รับคนจีนด้วยเหรอ
ห้องรับแขกไง
งั้นอีกอัน
มดอะไรเอ่ยใหญ่กว่ามดเอ็กซ์
ใหญ่กว่ามดเอ็กซ์เหรอ
ไม่รู้สิ คืออะไรล่ะ
มดเอ็กซ์แอลไง
ควอนมินจู รสนิยมเธอคือมุกแป้กเหรอ
เกินคาดนะ สนุกดี
ทำไมล่ะ ตลกดีออก
แหวกแนวจะตาย
ใช่ไง ก็สนุกดีไง
ช่างเถอะ กินกันดีกว่า
งั้นเธอรู้ไหมว่ามดอะไรใหญ่กว่ามดเอ็กซ์
หือ มดอะไรเหรอ
ก็มดเอ็กซ์แอลไง
ตลกเนอะ ตลกสุดๆ
- อื้อ ตลกดี - อะไรน่ะ ไม่ตลกเหรอ
แน่นอนสิว่าไม่ตลก
โธ่ ฮันจุนฮีจืดชืดเกินไปแล้วนะ
ไม่ตลกกับมุกระดับสูงแบบนี้ได้ยังไง
เดี๋ยวนะ ยอนจุน นายไปเอามุกพวกนี้มาจากไหน
มีอีกอันนะ ฟังดูหน่อย
- ทุกคนคะ แฟนฉันติดเล่นมุกแป้กค่ะ - ห้องอะไรไม่รับคนจีน ห้องรับแขกไง
ห้องรับแขกอะไรกัน
ช่วงนี้ขังตัวเองอยู่ในห้องทั้งวันทั้งคืนเลย
เสียบหูฟังฟังเพลงอย่างเดียว
โดดเรียนก็บ่อย
แล้วก็มีหนุ่มน้อยมาหามินจูถึงที่บ้านด้วยนะ
นังลูกไม่รักดี
ไม่รู้ว่าไปเล่นเกเรกับเด็กที่ไหนรึเปล่า
พี่ก็พูดไปนั่น
เด็กมันแค่สนิทสนมกับเพื่อน ทำเป็นตื่นตูมไปได้
อย่าพูดง่ายๆ แบบนั้นสิ
ลองไปคุยกับมินจูให้หน่อยสิ
ไปขอให้พ่อมันช่วยทั้งที่กำลังจะหย่ากันก็คงไม่ได้
ตอนนี้มีแค่แกคนเดียวที่ช่วยฉันได้นะ
นี่!
เด็กนักเรียนควรไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอ!
รู้แล้วๆ
เดี๋ยวจะลองคุยกับมินจูดูให้ละกัน
- โอเคไหม - โอเคสิ
งั้นอีกอัน
มดอะไรเอ่ยใหญ่กว่ามดเอ็กซ์
ไม่รู้สิ มดอะไรเหรอ
มดเอ็กซ์แอลไง
อะไรน่ะ
ไม่ได้สิ ไม่ได้นะ
จะหัวเราะให้มุกแป้กแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
บ้าเอ๊ย เสียศักดิ์ศรีชะมัด
ห้องรับแขก
ให้ตายเถอะ แต่มันก็ตลกอยู่นะ
เป็นมุกที่ตลกช้าหน่อยสินะ
ทำไมคิดไม่หยุดเลยละเนี่ย
หัวจะระเบิด
มีเรื่องอะไรจะคุยกับหนูเหรอคะ
ไหนบอกว่าเรื่องที่หนูพูดมันบ้าบอคอแตกไง
ฉันไม่เคยพูดว่าบ้าบอคอแตกนะ
ถ้างั้นน้าเชื่อเรื่องที่หนูพูดเหรอคะ
ก่อนจะตอบคำถามเรื่องนั้น
ขอถามหนึ่งคำถาม
ถ้าเธอคือฮันจุนฮีที่มาจากปี 2023
แล้วควอนมินจูหลานฉันที่เคยอยู่ในร่างนี้
ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนล่ะ
มินจูเหรอ
ฉันอยู่ที่นี่
ได้โปรดเถอะ
พูดไปสิว่าฉันอยู่ที่นี่
มีอะไรเหรอ
เปล่าค่ะ เหมือนได้ยินเสียงอะไรเลย
เพราะฉะนั้น มินจู…
ขอโทษค่ะ
หนูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้มินจูอยู่ที่ไหน
ไม่รู้งั้นเหรอ
ไม่ต้องคิดซับซ้อนหรอกค่ะ
แค่จำเรื่องนี้เรื่องเดียวก็พอ
ว่าความจริงแล้วหนูกับน้ามีเป้าหมายเดียวกันค่ะ
น้าอยากให้ควอนมินจู
หลานผู้แสนน่ารักใสซื่อกลับคืนมา
ส่วนหนูต้องการคืนร่าง ให้กับเจ้าของที่แท้จริงให้เร็วที่สุด
แล้วกลับไปเป็นฮันจุนฮี
ในปี 2023 สักทีค่ะ
จนกว่าจะถึงวันนั้นเราแค่ต้องร่วมมือกันค่ะ
โอเค งั้นถ้าฉันช่วยเธอ ให้กลับไปเป็นฮันจุนฮีจากปี 2023 ละก็
แล้วเธอทำอะไรให้ฉันได้บ้างล่ะ
อ้อ สมัยเรียนหนูเรียนดีมากเลยนะ
หนูจะใช้ความรู้ตอนนั้นมาเพิ่มเกรดให้มินจูเองค่ะ
พอมินจูได้กลับเข้าร่างตัวเอง จะได้สอบติดมหาวิทยาลัยดีๆ ไงคะ
หมายความว่าแกจะตั้งใจเรียนใช่ไหม
จะไม่โดดเรียนด้วยนะ
ใช่ค่ะ เพราะฉะนั้นน้าคะ
ได้โปรดช่วยหนูด้วยนะคะ
ได้เลย
ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอคือฮันจุนฮีหรือควอนมินจู
เธอบอกว่าจะไม่ขาดเรียน แล้วก็ตั้งใจเรียนด้วย
ถ้าถูกหลอกก็ถือว่ายอมให้หลอกก็ได้
(สอบจำลองเดือนกรกฎาคม)
วิชาอื่นก็ถือว่าพอทำได้นะ
แต่วิชาเลขนี่ไม่สู้เลยจริงๆ
เดี๋ยวนะ
แล้วถ้าควอนมินจูเกรดตกเพราะฉัน
ทำให้เข้ามหาลัยไม่ได้ล่ะ
ไม่ได้เด็ดขาด
- งั้นจะเล่นกับใคร - มินจูเหรอ
มินจูไม่มีทางเล่นหรอก
- ลองถามดูก่อนสิ - ช่างเถอะ
- ลองไปถามดู - ฉันเหรอ
มินจู
คือว่าคาบพละศุกร์นี้
เรามีแข่งบาสกับห้องข้างๆ คนแพ้ต้องเลี้ยงแฮมเบอร์เกอร์
แต่ห้องเรายังขาดอีกคนน่ะ
เล่นบาสไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เราแค่หาคนให้ครบเฉยๆ
ใช้เวลาไม่นานหรอก เธอช่วยได้ไหม
ได้สิ
เห็นไหม บอกแล้วว่ามินจูไม่มีทางเล่นหรอก
เดี๋ยวนะ
เมื่อกี้เธอพูดว่าได้เหรอ
ใช่ ก็จะเล่นไง ทำไมเหรอ
เปล่าหรอก
ที่ผ่านมาเธอไม่เคยทำกิจกรรมอะไรเลย
ทั้งเข้าชมรม ดูแลโรงเรียน เทศกาลใบไม้ผลิ แต่จะเล่นอันนี้เหรอ
ใช่
ต่อไปนี้ฉันตั้งใจจะกระตือรือร้นดูบ้างน่ะ
แล้วฉันก็ชอบเล่นบาสมากเลยด้วย
ขอบใจที่ชวนนะ
นัมชีฮอน!
จองอินกยู
เก่งมากเลย
นัมชีฮอน! นัมชีฮอน!
- เก่งชะมัดเลย - เก่งสุดๆ
ดาฮยอน เข้าไปเร็ว
สดชื่นชะมัด
เร็วสิ ตอนนี้แหละโอกาส
ไปเร็วเข้า
มัวทำอะไร เข้าไปเร็วๆ
นัมชีฮอน
ดื่มสิ
ขอบใจนะ
คือว่านัมชีฮอน
พรุ่งนี้วันเสาร์นายจะทำอะไรเหรอ
ไม่ใช่เล่นๆ เลย
- โคตรเก่งเลย - เร็วเข้า
เขาบอกว่าโคตรเจ๋ง
เฮ้ย ฮันจีฮุน
มีเรื่องอะไรเหรอ
ตอนนี้พวกผู้หญิงเล่นบาสกันที่โรงยิม
ควอนมินจูโคตรแพรวพราว
ใครนะ
ควอนมินจูไง
ครึ่งแรกห้องเราตามอยู่แท้ๆ
แต่มินจูชู้ตสามแต้มพลิกเกมเฉย
รีบไปกันเถอะ
ขอบใจนะ
เฮ้ย นัมชีฮอน
ทางนี้
เข้าแล้ว
ซูบีๆ
หลังจากควอนมินจูฟื้น ฉันน่าจะพูดคำนี้รอบที่ร้อยเอ็ดแล้ว
นี่ใช่ควอนมินจูจริงเหรอวะ
ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ากำลังดูอะไรอยู่
เฮ้ย แย่งบอลด้วย เห็นรึเปล่า
มินจูเล่นบาสเก่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
เห็นลาป่วยไม่มาเรียนพละทุกที
เรื่องนั้นไม่รู้หรอก แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เก่งชัวร์
มินจู
เยี่ยมเลย!
เฮ้ย ควอนมินจูสวยแบบนี้อยู่แล้วเหรอ
นั่นสิ เอาแต่ก้มหน้าก้มตา ไม่เคยรู้มาก่อนเลย
เพิ่งเห็นว่าหน้าตาน่ารักเชียว
มินจู!
สู้เขานะ
สู้เขา!
ควอนมินจู สู้ๆ!
ควอนมินจู! ควอนมินจู!
สู้เขา ควอนมินจู
ควอนมินจูเล่นกีฬาเก่งอยู่แล้วเหรอ
พักหลังดูสวยขึ้นมากเลยด้วย
ตอนแรกก็น่ารักอยู่แล้ว
แค่ไม่แต่งเนื้อแต่งตัวเท่านั้นแหละ
ควอนมินจู ควอนมินจู
สู้ๆ ควอนมินจู
เหลือเวลาอีกนิดเดียว ฮึดอีกหน่อย
เดี๋ยวเสียงก็หายหรอก
แกก็มาเชียร์เร็ว ถ้าชนะเราได้กินแฮมเบอร์เกอร์ฟรีนะ
นี่ ควอนมินจู ถ้าเธอทำเราพลาดแฮมเบอร์เกอร์ละก็
ควอนมินจู! สู้ๆ!
- ควอนมินจู - มินจู!
ควอนมินจู! ดีมาก!
ต่อไปเราอยู่ทีมเดียวกันเถอะ
เธออยากกินอะไรไหม เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
งั้นฉันขอขนมปังพิซซ่า
- ขนมปังพิซซ่านะ - อือ
- โอเค ลุย - ไปๆ
- รอแป๊บ - ขอบใจนะ
เฮ้ย คนเยอะมาก
- รีบไปเร็ว - แถวยาวโคตร
มีอะไร
พวกนายมองฉันแบบนั้นทำไม
เธอไม่ใช่ควอนมินจูสินะ
หือ
จู่ๆ ก็เล่นบาสเก่ง นิสัยก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเลย
ก็นึกว่าเรื่องอะไร
รู้ตัวไหมว่าเปลี่ยนไปจริงๆ
เมื่อก่อนกว่าจะตอบฉันได้แต่ละคำลำบากแทบตาย
แต่ช่วงนี้เหมือนมีอีกบุคลิกโผล่มาเฉยเลย
เดี๋ยวนะ ฉันเปลี่ยนไปขนาดนั้นเลยเหรอ
ที่ชีฮอนพูดก็ถูกนะ
ฉันก็รู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปมากเหมือนกัน
ไหนๆ พวกนายก็ดูออกแล้ว
ฉันจะพูดแบบตรงไปตรงมาเลยก็แล้วกัน
ที่ช่วงนี้ฉันดูเปลี่ยนไปมาก
เป็นเพราะฉันอยากให้คนร้ายเห็นฉันน่ะ
ฉันอยากให้เขาโผล่มาอีกที
ควอนมินจู เธอเพี้ยนรึเปล่า
นอกจากจะไม่ยอมหลบหน้าคนร้าย แต่อยากเจอด้วยเนี่ยนะ
ใช่ ก็ถ้าเป็นฉันเมื่อก่อน
ทั้งขี้อาย ขี้กลัวแบบนั้นไง
ถึงฉันจะจำทุกอย่างได้
คนร้ายก็จะคิดว่าฉันคงไม่กล้าพูดอะไร
แต่ถ้าเขารู้ว่านิสัยฉันเปลี่ยนไปแบบนี้
จะเกิดอะไรขึ้น
ก็ต้องกระวนกระวาย เดาทางไม่ถูกแน่นอนว่าฉันจะมาแนวไหน
และตอนนั้นจะมีคนปล่อยข่าวลือออกไปว่า
ควอนมินจูจำเหตุการณ์ทุกอย่างได้แล้ว
- ไม่ได้เด็ดขาด - ไม่ได้นะ
ทำแบบนั้นอาจเรียกร้องความสนใจจากคนร้ายได้
แต่เธอจะตกอยู่ในอันตราย
เราเข้าใจที่เธออยากหาคนร้ายให้เจอนะ
แต่เรื่องนั้นเราให้ตำรวจจัดการก็ได้นี่
แล้วอีกอย่างคนร้ายก็ไม่ได้เฝ้าดูเธอ อยู่ตลอด 24 ชั่วโมงสักหน่อย
เขาจะรู้ได้ไงว่าเธอเปลี่ยนรึเปล่า
คนร้ายคอยเฝ้าดูฉันอยู่ใกล้ๆ แน่นอน
เธอรู้ได้ยังไง
เพราะในความทรงจำของมินจู
หมายถึงในความทรงจำของฉันน่ะ
คนร้ายเป็นนักเรียนโรงเรียนเรา
- ว่าไงนะ - เธอจำได้แล้วเหรอ
ไม่ได้กลับมาทั้งหมดหรอก แต่ก็จำได้เป็นบางอย่าง
ตอนนั้นคนร้ายที่ทำร้ายฉัน
ใส่ชุดนักเรียนโรงเรียนเราแน่ๆ
เรื่องสำคัญขนาดนั้นทำไมเพิ่งมาบอก
ถ้างั้นก็แปลว่า…
ถ้างั้นก็แปลว่า
คนร้ายนั่นกำลังเฝ้าดูเธออยู่ตลอดเวลาน่ะสิ
ก็ใช่ไง
เราถึงต้องรีบจัดการเขาให้ได้เร็วที่สุด
อีกอย่างคนร้ายคนนั้น อาจจะเกี่ยวข้องกับคนที่ฆ่าควอนมินจู
ตอนปี 1998 ด้วยก็ได้
ทุกคน
เราได้รูปงานแข่งบาสคาบพละคราวก่อนแล้วนะ
- นี่ๆ - ดูหน่อย
- อย่าดันสิ - ขอดูด้วย
ใครอยากได้รูปไหน เขียนชื่อไว้หลังรูปได้เลย
เขียนเลขที่ได้ไหม
ฉันเอารูปนัมชีฮอนดีกว่า
ฉันด้วย
โห ออกมาสวยจัง
รูปควอนมินจูสวยมากเลย
จริงด้วยแฮะ
เอารูปควอนมินจูสักหน่อยดีกว่า
ฉันด้วย ปากกาอยู่ไหนแล้ว
เขียนชื่อนะ ไม่ใช่เลขที่
ขอปากกาหน่อย
ไม่เห็นมีรูปที่อยากได้เลย
มีแต่รูปควอนมินจูเต็มไปหมด
เธอไม่เอารูปนัมชีฮอนเหรอ
ฉันจะเอาไปทำไม
เพื่อนๆ รู้กันทั้งห้องว่าเธอชอบนัมชีฮอน
ไม่ใช่สักหน่อย!
ตกใจหมดเลย ขึ้นเสียงทำไม
เฮ้ย ขอโทษๆ
- โดนครูประจำชั้นยึดไปน่ะสิ - นั่นสิ
เฮ้ย รอแป๊บนะ
ควอนมินจู
ฉันชื่อซอฮยอนอุกอยู่ห้องสี่นะ
อือ
ฉันไปดูเธอแข่งบาสด้วยนะ เธอเล่นเก่งมากเลย
เลี้ยง เลี้ยง ชู้ต!
อ๋อ
ขอบใจนะ
ดื่มนี่สิ
- เอาหลอดด้วยไหม - จะดื่มให้อร่อยนะ
เธอชอบอันนี้ไหม
แต่ฉันแพ้แลคโตสนิดหน่อยน่ะ
- หือ มันคืออะไรเหรอ - เอาเป็นว่า
คราวหน้าขอเป็นน้ำผลไม้ดีกว่า
- น้ำผลไม้เหรอ ส้มได้ไหม - ก็โอเคนะ
งั้นคราวหน้าดื่มน้ำส้มกับฉันนะ
- ได้สิ - พูดจริงๆ ใช่ไหม
- ฉันไปก่อนนะ - บาย
ไปละนะ น้ำส้ม!
เฮ้ย ได้ไหมๆ
เฮ้ย อะไรของนาย
มีคนให้ฉันนะ มาดื่มของฉันทำไม
ไอ้หมอนั่นอาจจะเป็นคนทำร้ายเธอก็ได้
เอาอะไรมาเชื่อ รับมาหน้าซื่อเลย
ไหนว่าคนร้ายเป็นเด็กโรงเรียนเราไง
แต่ไม่ใช่เขาหรอก
เธอรู้ได้ไงว่าไม่ใช่
จำหน้าคนร้ายยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่ไม่ใช่เขาแน่นอน
ไม่มีโหงวเฮ้งอาชญากรเลยสักนิด
โหงวเฮ้งเนี่ยนะ
เดี๋ยวนี้ดูโหงวเฮ้งด้วยเหรอ
แต่ไม่ใช่ซอฮยอนอุกห้องสี่แน่นอน
ดูทำเข้า จำชื่อกับห้องได้แล้วด้วย ให้ตายเถอะ
สเปคเธอเหรอ
ก็ไม่เชิง แค่น่ารักดี
แม้จะไม่ใช่แบบที่ชอบก็เถอะ
แล้วแบบไหนที่เธอชอบล่ะ
สงสัยว่าฉันชอบแบบไหนเหรอ
สเปคฉันน่ะนะ ต้องมีความเป็นผู้ใหญ่
เหมือนจะไม่สนใจแต่ก็เอาใจใส่อย่างดี
คอยอยู่ข้างๆ กันเสมอตอนเจอเรื่องยากลำบาก
ตอนแรกอาจจะค่อยๆ แทรกซึมเข้ามา ไม่แน่ใจว่าใช่รักรึเปล่า
แต่รู้ตัวอีกที
ก็เข้ามาอยู่ในหัวใจฉันเรียบร้อยแล้ว ประมาณนั้นแหละ
อะไรของนาย ทำหน้าแบบนั้นทำไม
เธอกำลังพูดถึงแฟนหนุ่มในฝันคนนั้นอยู่ใช่ไหม
แล้วทำไมนายต้องยิ้มด้วย
เวลามองฉันก็ยังคิดถึงคนคนนั้น
ทำเธอใจเต้นตึกตักๆ แบบนั้นใช่รึเปล่า
บ้าไปแล้วแน่ๆ ไม่ใช่สักหน่อย
หงุดหงิดแบบนี้ต้องใช่แน่ๆ หวั่นไหวละสิ
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่
หวั่นไหวบ้าบออะไรของนาย พูดจาเพ้อเจ้อพิลึกพิลั่น
ควอนมินจู เธอจะหวั่นไหวก็ได้น่า
บอกว่าไม่ใช่!
ไปตลาดมาไม่รู้จะซื้ออะไรเลยจริงๆ
(อาหารว่างบ้านอินกยู)
กลับมาแล้วครับ
เก่งมากหมาน้อยของย่า
เข้ามาสิ กินข้าวกัน
ครับ
ยายคะ หนูขอต๊อกเสียบไม้หนึ่งอันได้ไหม
ไม่ได้
เดี๋ยวถึงเวลาอาหารเย็นก็ไม่หิวอีก
แค่อันเดียวเอง
บอกว่าไม่ได้ไง
อีกอย่างเมื่อวานก็กิน เมื่อวานซืนก็กินไปแล้วนี่
จุ๊นะ
จุ๊
มินจู ไปด้วยกันเถอะ
อ้าว หวัดดี
วันนี้พวกเราว่าจะไปอ่านการ์ตูนหลังเลิกเรียน
- ไปด้วยกันไหม - ไปสิ
จริงด้วย
วันนี้ฉันต้องรีบกลับบ้านนี่นา
- ทำไมงั้น - ก็วันนี้เกรดออกแล้วไง
ต้องเจียมตัวกลับบ้านเองน่ะสิ
อ๋อ เกรดเหรอ
ลืมไปสนิทเลย
แค่เอาใบเกรดให้ก็จบ
ครูประจำชั้นเราก็อุตส่าห์ แปะอันดับติดกำแพงให้ด้วย
น่าหงุดหงิดชะมัด
แปะอันดับติดกำแพงด้วยเหรอ
ใช่น่ะสิ
- ของทุกคนเลยเหรอ - ของทุกคนเลย
แปะแล้วๆ
แปะจริงด้วยแฮะ
โทษทีนะ ขอแป๊บนึง
ควอนมินจู อยู่ไหนนะ
(ควอนมินจู)
ได้ที่ 131 เลยเหรอ
สมแล้ว ก็ทำวิชาเลขพังไปขนาดนั้น
แก จองอินกยูได้ที่หนึ่งโรงเรียนอีกแล้ว
หา
นัมชีฮอนก็ติดที่ห้าเฉย
(ผลสอบเดือนก.ค. ปี 1998 จองอินกยู นัมชีฮอน)
อะไรเนี่ย นัมชีฮอนกับจองอินกยู เรียนเก่งงี้เลยเหรอ
สองคนนั้นโด่งดังตั้งแต่สมัยม.ต้นแล้ว
เนิร์ดๆ เอาแต่เรียน แบบจองอินกยูน่ะไม่แปลกหรอก
แต่ขี้เกียจสันหลังยาวแบบนัมชีฮอน
ไม่เห็นอ่านหนังสือสอบแต่ได้คะแนนดีตลอดเลย
หัวคงดีมากละมั้ง
ดีจังเลย
โอ๊ย เหนื่อยชะมัด
พวกเราเป็นเวรทีไร ครูชอบสั่งงานแบบนี้ทุกที
นัมชีฮอน
นายน่ะ…
ว่าไง
มีอะไรก็พูดสิ
หือ เปล่าหรอก คือว่า…
ไม่มีอะไร ทำงานของนายไปเถอะ
อินกยู คืองี้นะ
ฉันเห็นผลสอบรอบนี้แล้วนะ นายเรียนเก่งมากเลย
รอบนี้ถือว่าค่อนข้างดีน่ะ
ยังจะมาถ่อมตัวอีก
ความจริงหลังจากเกิดอุบัติเหตุ
ฉันเรียนเลขเองไม่ค่อยรู้เรื่องเลย
แล้วเราก็เป็นเพื่อนกันใช่ไหม
ได้สิ ฉันจะช่วยเธอเอง
หือ
ฉันยังไม่ได้ขออะไรเลยนะ
เธอจะขอให้ฉันช่วยสอนไม่ใช่เหรอ
จะเลขหรืออะไรก็ช่าง เดี๋ยวฉันช่วยเอง
จริงเหรอ
อินกยู นายเจ๋งชะมัดเลย
ให้ตายเถอะ ใบไม้ร่วงเยอะดีจริงๆ
นี่ นายเองก็ต้องเรียนด้วยกันรึเปล่า
ฉันเก่งเลขจะตาย
ไม่ใช่เลขสิ นายต้องเก่งอังกฤษไม่ใช่เหรอ
พอเข้าปิดเทอมฤดูหนาวหลังจบม.ห้าน่ะ
นี่ เรื่องนี้ขนาดอินกยูยังไม่รู้เลยนะ ห้ามบอกอินกยูเด็ดขาด เข้าใจไหม
ปิดเทอมฤดูหนาวหลังจบม.ห้ามีอะไรเหรอ
แกจะทำอะไรช่วงนั้นเหรอ
ฉันบอกควอนมินจูว่า
จะเรียนอังกฤษหนักๆ ในช่วงปิดเทอมฤดูหนาว
ก่อนขึ้นม.หกน่ะ
แต่นายเก่งอังกฤษอยู่แล้วนี่
ก็จริง
แต่ฉันเก่งแค่ไวยากรณ์น่ะ แต่ฟังไม่ได้เรื่องเลย
การฟังก็สำคัญตอนสอบเข้าไง
ใช่ๆ นั่นแหละที่ฉันหมายถึง
การฟังสำคัญสุดๆ เลยละ
งั้นเราเริ่มเรียนกันสัปดาห์นี้เลยใช่ไหม
- โอเค - ดีเลย
งั้นฉันไปก่อนนะ
อะไรเนี่ย พลาดอีกแล้ว
พวกเรามาก่อนนะคะ
เราไปกันเถอะ
คนมาก่อนต้องได้เล่นก่อนสิคะ
หลีกให้หน่อยค่ะ
ไอ้ตัวเล็กนี่
รีบไปก่อนพี่จะโมโหนะ
ไม่ไปค่ะ
หนูพูดถูกนี่นา จะโมโหทำไมล่ะ
เดี๋ยวเถอะ!
ไม่ยอมไปเหรอ
นายต่างหากที่ต้องไป
น้องพูดถูกแล้วนี่
ใครมาช้าก็ต้องเล่นทีหลังสิ
ให้ตายสิวะ
รีบไปซะก่อนพี่จะโมโห
มาเล่นกับฉันสักเกมไหม
โอ๊ย ตายแล้ว
เธอเล่นเกมเก่งสินะ
สนุกมากเลย
พี่คะ เมื่อกี้ขอบคุณนะคะ
เธอรู้จักพี่คนนั้นเหรอ
อื้อ พี่สุดหล่อที่เคยให้ต๊อกเสียบไม้ฉันน่ะ
พี่คะ หนูชื่อ
ฮันจุนฮีนะคะ
จำไว้จนกว่าจะได้เจอกันอีกครั้งนะ
ฮันจุนฮีเหรอ
ฮันจุนฮี
ทั้งภาษา ตรรกศาสตร์ ภาษาต่างประเทศ สังคม วิทยาศาสตร์
ไม่มีวิชาไหนพอดูได้เลยสักวิชาเดียว
แบบนี้แกเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้หรอก
ก็เรียนพวกอาชีวะก็ได้นี่นา
คิดว่าเข้าอาชีวะแล้วจะมีงานมาเสิร์ฟให้ทำเหรอ
เรียนที่นั่นก็ต้องขยันเลือดตาแทบแตกเหมือนกัน
ถึงจะได้เข้าทำงานบริษัทดีๆ น่ะ
กลับมาแล้วค่ะ
แล้วแกล่ะ คะแนนสอบออกรึยัง
ตายจริง ได้ที่ 131 เหรอ
ทำไมคะแนนสอบ
ถึงออกมาดีขนาดนี้
หา
มินจูจ๊ะ
มินจูลูกแม่ คิดอยู่แล้วเชียวว่าลูกต้องทำได้
เดี๋ยวก่อนนะ นี่คือดีแล้วใช่ไหมคะ
ต้องดีอยู่แล้วสิ
เห็นลูกป่วยเลยไม่ได้คาดหวังเลย
ทำยังไงให้ขึ้นมาได้ตั้งร้อยอันดับแน่ะ
ขึ้นมาร้อยอันดับเลยเหรอ
ยัยนี่เรียนไม่เก่งเบอร์ไหนกันเนี่ย
ลูกสาวของฉัน น่าภูมิใจจริงๆ
เห็นนั่งหน้าโต๊ะอ่านหนังสือแบบนั้น
ถ้าลูกคิดจะทำก็ทำได้จริงๆ ด้วย
ผมก็นั่งหน้าโต๊ะอ่านหนังสือเหมือนกันนะ
เพราะแกเอาแต่นั่งอ่านการ์ตูนไง
ไอ้ลูกไม่รักดี
ไม่สิ
แม่ยังมีความหวังกับลูกชายของเราอยู่ดี
แกคงยังไม่ได้พยายามเต็มที่
ใช่ไหม
จะว่าไปก็คงใช่นะ
ตายแล้ว ลูกๆ ของฉัน
ฉันอยู่ได้เพราะพวกแกเลยจริงๆ
แม่จะตั้งใจค้าขาย
ให้พวกแกได้เรียนโดยไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน
ถ้าพวกแกอยากทำอะไร แม่จะให้ทำหมดเลย
เข้าใจไหม
โทษที แม่สายแล้ว ต้องเข้างานแล้วละ
ค่ะ
ลูกสาวแม่อุตส่าห์สอบได้คะแนนดี ต้องให้ค่าขนมสักหน่อยแล้ว
ค่าขนมเหรอ
ไปซื้ออะไรที่อยากกินซะนะลูก
ขอบคุณค่ะแม่
แม่ต่างหากที่ต้องขอบใจ
แม่ไปก่อนนะจ๊ะ
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล