คูยอนจุน
อ้าว มาแล้วเหรอ
มาสายไปหน่อยแฮะ
ของขวัญตอบแทนสำหรับการจองที่นั่งให้ฉันทุกวัน
(กวดวิชาเตรียมสอบท็อปคลาส)
ความจริงแล้ว
ฉันรู้สึกว่า…
ความจริงฉันรู้สึกว่าตัวเอง…
นี่ คูยอนจุน
ทำไมไม่ปลุกฉันล่ะ
เหนื่อยจะตายชัก
อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเลย
ขืนเป็นแบบนี้มีหวังฉันต้องซิ่วอีกรอบละมั้ง
นี่ ยอนจุน
ทำไมฉันต้องถ่อมาเรียนถึงที่นี่ ทั้งที่สถาบันกวดวิชาดีๆ ก็อยู่หน้าบ้านนะ
- ทำไมล่ะ - ฉันเสียเวลาไปๆ กลับๆ ตั้งสามชั่วโมง
เพื่อมาเรียนกวดวิชาถึงที่นี่เพราะใครกันล่ะ
เพราะฉันเหรอ
เรื่องแค่นี้ต้องให้ฉันพูดออกมาถึงจะรู้เหรอ
เฮ้อ อึดอัดชะมัด
เป็นซะแบบนี้ เราจะไปต่อได้ไง
ไปต่อเรื่องอะไรเหรอ
กลับลงไปกันเถอะ
(กวดวิชาท็อปคลาส)
อะไรเนี่ย รถแกเหรอ
เปล่า รถของแม่ แอบเอามาขับไปซิ่งกับแกเนี่ยแหละ
แต่แกเพิ่งได้ใบขับขี่มายังไม่ถึงสัปดาห์เลยนะ
เพราะงั้นก็ควรฝึกขับกันสักหน่อยไง
พอเลย รีบขึ้นมาเถอะน่า
ขอหนีออกจากไอ้กวดวิชาสุดน่าเบื่อนี่สักที
ช่วยหยุดดูแผนที่สักทีเถอะ
มาถึงตรงนี้แล้วยังจะดูหนังสืออีกเหรอ
อย่างน้อยก็ควรรู้จักทางที่จะไปสิ แกขับรถยังไม่แข็งเลยนะ
ขับไปเรื่อยๆ ได้ก็พอแล้วสิ
ถึงผิดทางก็ไม่ผิดไปไกลถึงปูซานหรอกน่า
เราค้างกันสักคืนดีไหม
หือ
ประหม่าละสิ ยังไงแกก็เป็นมือใหม่หัดขับนี่นา
ประหม่าซะที่ไหนกัน
ไม่ได้ประหม่าโว้ย ฉันขับเก่งจะตายไป
ไม่ต้องพูดมากเลย หาซีดีเพลงด้านหน้าตรงนั้นหน่อยสิ
ซีดีเหรอ
ไม่เห็นมีซีดีเลย
ต้องมีสิ แม่ใส่ซีดีเพลงไว้ตรงนั้นแน่ๆ
ไม่นะ ไม่มีซีดีเลยสักอัน
ลองหาดูดีๆ ก่อนสิ น่าจะอยู่ประมาณตรงนั้น…
อยู่ตรงนั้นแหละ
ฉันเห็นแม่เอาใส่ไว้ตรงนั้นชัวร์ๆ
(เวลาเพรียกหาเธอ)
สวัสดีค่ะ คุณแม่น้องเยจี
ค่ะ
อ๋อ เวลาสอนเหรอคะ
ไม่เป็นไรค่ะ น่าจะได้นะคะ
ค่ะ เดี๋ยวออกไปตอนนี้เลยค่ะ
ได้ค่ะ
(บัตรประจำตัวประชาชน คูยอนจุน)
แกเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ได้ไม่นานเองนะ
จำเป็นต้องออกจากบ้านไปเรียนจริงๆ เหรอ
เรียนอยู่ที่บ้านเถอะนะลูก
ผมเสียดายเวลาเดินทางไปกลับน่ะครับ
ผมอยากลองทำให้ดีจริงๆ นะแม่
ยอนจุน
ผมสัญญานะ
จะกินข้าวให้ครบทุกมื้อ จะดูแลสุขภาพอย่างดีเลย
ผมโตแล้วนะแม่
ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
ถ้าอยู่ตรงนั้น
แล้วเกิดรู้สึกไม่สบายขึ้นมา รีบติดต่อหาแม่ทันทีนะลูก
- เข้าใจไหม - ได้ครับ
ทำอย่างกับจะไม่ได้เจอกันอีกนะแม่
รีบไปเถอะ
ไปก่อนนะครับ
- ไปละนะ - ระวังตัวด้วย
(คาเฟ่ 27)
วันนี้ปิดร้านแล้วครับ
ผมมีของขวัญฉลองเปิดร้านด้วยนะ
รับลูกค้าอีกสักคนสิครับ
ชีฮอน
บอกแล้วไงว่าตอนนี้ผมชื่อคูยอนจุน
ผมสงสัยมานานแล้ว
ตั้งแต่ร้านแผ่นเสียง ตอนนี้ก็ร้านกาแฟอีก
ตัวเลข 27 หมายถึงอะไรครับ
จิมี เฮนดริกซ์
จิม มอร์ริสัน, แจนิส จอปลิน, เคิร์ต โคเบน
คือกลุ่มศิลปินที่เสียชีวิตตอนอายุ 27
เราเรียกคนกลุ่มนี้ว่า "คลับอายุ 27"
ฉันเอาชื่อมาจากกลุ่มนี้ละ
เสียชีวิตเร็วจังนะครับ
ใช่
แต่ถึงพวกเขาจะเสียชีวิตไปนานมากแล้ว
แต่ผลงานเพลงของพวกเขา ก็ยังอยู่เคียงข้างเราเสมอ
แม้จะไม่ได้อยู่ข้างๆ
แต่ก็ยังอยู่ด้วยกันตลอดไป
ใช่เลย
แล้วฉันจะไม่หลงรักเสียงเพลงได้ยังไง
อ้อ แล้วแกตั้งใจจะทำอะไรต่อ
ผมว่าจะเรียนกวดวิชาศิลปะ แล้วสอบเข้ามหาวิทยาลัยครับ
อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ
ของานพิเศษให้ผมทำหน่อยได้ไหม
อย่างน้อยก็อยากหา ค่าเรียนกวดวิชากับค่าขนมเอง
จะเรียนศิลปกรรมเหรอ
หรือว่าแก…
ใช่ครับ ผมจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่จุนฮีอยู่
หลังจากฟื้นขึ้นมาที่นี่ ผมก็คิดอะไรได้มากมายเลยครับ
ตอนนี้ฉันไม่ใช่นัมชีฮอนแต่คือคูยอนจุน
แล้วฉันควรใช้ชีวิตต่อไปยังไงดี
จากคำพูดของจุนฮี
เราสองคนเจอกันช่วงเรียนมหาวิทยาลัย
แกเลยจะทำตามที่จุนฮีเคยพูดไว้งั้นเหรอ
ใช่ครับ
ผมจะทำให้คูยอนจุนในตอนนี้
กลายเป็นอดีตของฮันจุนฮีในช่วงปี 2023 ครับ
ถ้าทำแบบนั้นได้
เราอาจย้อนกลับไปแก้ไขเรื่องราวที่เกิดขึ้น
ในวันที่ 13 ตุลาคม ปี 1998 ก็ได้นะครับ
ไม่สิ
เราต้องเปลี่ยนมันให้ได้
โอเค แค่งานพิเศษจะไปยากอะไร
เริ่มพรุ่งนี้เลยละกัน
ขอบคุณครับ
ชีฮอน
หลังจากมินจูจากไป ฉันเจอของพวกนี้ของมินจู
สิ่งของบางอย่างที่เห็นแล้วคาใจ ฉันก็เก็บไว้ ไม่กล้าเอาไปทิ้ง
แต่พอมาคิดดู
นี่ก็เป็นความทรงจำของแกเหมือนกัน
(กวดวิชาซูซอง สาขาหลัก)
นี่เรียกว่าคำนามสมมูลย์
ใช้ทำหน้าที่คล้ายกับคำนาม
ครูครับ
จากมุมนี้ต้องวาดแสงออกมายังไงเหรอครับ
อันนี้ต้องวาดแสงจากตรงนี้…
(ข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัยประจำปี 2008)
คูยอนจุน
(บัตรผู้เข้าสอบ: คูยอนจุน)
(มหาวิทยาลัยซองดง)
(ชื่อ: คูยอนจุน, เลขประจำตัวผู้สอบ)
ขอบคุณนะครับ
น่าจะประกาศผลไปแล้วนะ
ผมมาแล้วครับ
- มาแล้วเหรอ - เดี๋ยวผมจัดการเองครับน้า
- สอบติดแล้วละสิ - ติดแล้วครับ
ผมสอบติดแล้วครับน้า
เฮ้ย ยินดีด้วยๆ
(มหาวิทยาลัยซองดง)
(ตึกบริหารธุรกิจ)
- จุนฮี - หวัดดี จุนฮี
ไปกันเถอะ
สวัสดีค่ะ
รุ่นน้องคะ มาสมัครชมรมเต้นของเราสิ
โอเค เจอกันพรุ่งนี้นะ
- มินจี - มาแล้วเหรอ
ขอบใจมากนะ ไปกินข้าวก่อนสิ
- อื้อ ฝากหน่อยนะ - จ้ะ
(ชมรมจิตอาสา อนแซมีโร รับสมัครน้องใหม่ปี 2008)
สวัสดีค่ะ
จะมาสมัครเข้าชมรมเรารึเปล่าคะ
อะไรนะครับ
ใช่ครับ
นั่งก่อนค่ะ
สวัสดีค่ะ
นักศึกษาใหม่เหรอ รหัส 08 ใช่ไหม
ครับ ศิลปกรรมศาสตร์ รหัส 08 ครับ
อยู่ศิลปกรรมสินะ
รุ่นพี่ล่ะครับ
ฉันเรียนบริหาร รหัส 07 ค่ะ
ชื่อฮันจุนฮี
- ฮันจุนฮีเหรอ - แล้วน้องล่ะคะ
ผมชื่อคูยอนจุนครับ
ตอนนี้ชมรมของเรายังไม่มีประธานนะคะ
น้องจะกรอกใบสมัครไว้ก่อนก็ได้
หรือจะลองอ่านแผ่นพับแนะนำชมรมก่อน
แล้วค่อยตัดสินใจวันหลังก็ได้นะคะ
รับแผ่นพับสักใบไหมคะ
รับครับ
หาก่อนนะ นี่ไงเจอแล้ว
นี่ค่ะ
ลองอ่านดูก่อน แล้วมาใหม่นะคะ
อ้อ เอาอันนี้ไปด้วย
บ๊ายบายนะ คุณยองจุน
เข้าชมรมฟุตบอลไหมครับ
จะกรอกใบสมัครเลยใช่ไหมคะ
นี่ค่ะ
ฉันชอบเธอ
- อะไรนะคะ - ฉันชอบเธอนะ จุนฮี
พูดกับฉันเหรอคะ
ใช่
แต่เราเพิ่งรู้จักกันเมื่อกี้เองนะ
การที่ฉันชอบเธอ
ไม่เกี่ยวกับเวลาที่เราได้รู้จักกัน
เพราะฉันรู้จักเธอมานาน ตั้งแต่ก่อนที่เราจะเจอกันอีกนะจุนฮี
ฉันหลงทางไปมาเพื่อกลับมาเจอเธออีกครั้ง
และไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้อีกแล้ว
ฉันชอบเธอนะ จุนฮี
ไอ้นี่มันโรคจิตชัดๆ
หน้าตาก็ดี ไม่รู้ว่าลืมสมองไว้ที่บ้านรึไง
ว่าไงนะ
นี่ ฉันมีแฟนแล้วโว้ย
ใครมีแฟน เธอเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ ฉันมีแฟนแล้วย่ะ
แล้วนายเป็นใครถึงมาพูดห้วนๆ ใส่ฉันอยู่นั่น
ไม่สิ ฉันซิ่วมาน่ะ จริงๆ เราอายุเท่ากัน
แต่เดี๋ยวนะ เธอบอกว่ามีแฟน…
เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว
แต่ฉันก็เป็นรุ่นพี่นายปีนึงอยู่ดี
ถ้าไม่อยากโดนฟาดหัวแตกละก็
อย่ามาเรียก "เธอๆ" แบบนี้ เรียกฉันว่ารุ่นพี่ซะดีๆ
- จุนฮี - พี่คะ
ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม ไปกินข้าวกัน
ได้สิ
นี่ใคร สมาชิกใหม่เหรอ
แค่คนมาถามทางน่ะ เห็นว่าจะไปพอดีเลย
อย่าเพิ่งไป มาสมัครเข้าชมรมเราสิ
ไม่หรอกพี่ เขาบอกว่าจะเข้าชมรมอื่น
อ้าว จริงดิ
พี่ ฉันหิวมากเลย ไปกินข้าวกันเถอะ
- เอางั้นเหรอ - อยู่เวรให้หน่อยนะ
ขอบใจจ้ะ
ห้องชมรมอยู่ตึกสโมสรนักศึกษาชั้นสองนะ
เปิดต้อนรับตลอด 24 ชั่วโมง ถ้าอยากสมัครก็มาได้ตลอดนะ
ไม่ต้องนะคะ เชิญเข้าชมรมที่ตั้งใจไว้เถอะค่ะ
ไปกันเถอะ
นี่ใครกันเนี่ย เจอกันอีกแล้วสินะ
รู้จักฉันเหรอ
จำฉันไม่ได้เหรอ
ก็ตอนสอบปฏิบัติ
ฉันเดินเข้ามานั่งข้างแกแบบนี้ไง
งั้นเหรอ
ดีใจที่ได้เจอ ฉันคูยอนจุน
ฉันโอชานยอง
ว่าแต่เย็นนี้แกจะทำอะไร
ตอนเย็นเหรอ ต้องกลับบ้านสิ
จะรีบกลับไปไหนครับ
เรื่องแบบนี้ฉันไวกว่าใครเลยนะ
วันนี้ตอนเรียนวิชาสามัญ ฉันเจอสาวคณะบริหารด้วย
ก็เลยจัดนัดเดทกลุ่มแบบสามต่อสาม ปรบมือ!
ได้เลย ฉันพานายไปด้วยกันก็ได้
- อ๋อ ไม่เป็นไร - ไม่เป็นได้ไง
เรื่องชวนคุยเดี๋ยวฉันจัดให้ปังๆ
แกแค่เอาใบหน้าหล่อๆ นี้ไปก็พอ
ฉันเป็นแมวเหมียวสุดเซ็กซี่แล้ว
ขาดแต่หนุ่มทรงหมาน้อยน่ารักแบบแก
ไม่ดีกว่า วันนี้ฉันเหนื่อยมากเลย
- ไว้คราวหน้านะ - เอางั้นก็ได้
แม้ไม่รู้ว่าจะมีคราวหน้ารึเปล่า แต่ลาก่อนนะ พ่อหมาน้อย
ให้ตายสิ น่ารักจริงๆ
ชวนใครดีหนอ
ชวนไอ้สลอธดีกว่า
เดี๋ยวนะ
คณะบริหารเหรอ
โอชานยอง
เดี๋ยวก่อน โอชานยอง
อยู่ศิลปกรรมเหรอ
พวกเราเหมือนรูปปั้นเลยใช่ไหมล่ะ
พวกเธออยู่บริหารใช่ไหม
อื้อ
งั้นพอจะรู้จักรุ่นพี่คนนึงที่ชื่อฮันจุนฮีรึเปล่า
ฮันจุนฮีเหรอ ไม่รู้สิ
วันนี้เปิดเทอมวันแรกนะ
ไม่รู้หรอกว่ามีใครบ้าง
งั้นเหรอ
ฮันจุนฮีคือใครอีก
สวัสดีค่ะ จะสั่งอาหารเลยไหมคะ
อะไรของนายเนี่ย
อะไรล่ะ
อะไรกันนะ
ใครเหรอ
เด็กมหาลัยเราสินะ เพิ่งเข้ามาปีนี้เหรอคะ
ใช่ค่ะ คณะบริหารค่ะ
อ๋อ เรียนบริหารเหรอ พี่ก็เรียนบริหารเหมือนกัน
เป็นเพื่อนกันหมดเลยเหรอคะ
ไม่นะคะ เพิ่งเจอกันวันนี้ค่ะ
พอดีพวกเขาชวนมาเดทกลุ่มกันค่ะ
นัดเดทกลุ่มงั้นเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้นนะ
จะนัดเดทกลุ่ม หรือจะสนุกกับชีวิตนักศึกษาก็ดีทั้งนั้นนะคะ
แต่ถ้าสาวๆ ระวังพวกผู้ชายไว้บ้างก็คงดีนะคะ
โดยเฉพาะผู้ชายที่ชอบจีบผู้หญิง ตั้งแต่ตอนเจอครั้งแรกน่ะ
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่แบบนั้น
สรุปจะสั่งอะไรดีคะ
ปกติคุณลูกค้าผู้หญิงจะชอบสั่งเซตเอหรือบีนะ
ส่วนคุณผู้ชายก็…
ช่วงแรกบรรยากาศไปได้สวยอย่าบอกใคร
แต่พอรุ่นพี่คนนั้นน่ะ
พอรุ่นพี่คนนั้นป่าวประกาศ เรื่องพ่อหมาน้อยของเรา
สายตาพวกสาวๆ ก็เปลี่ยนไปทันทีเลย
เฮ้ย
เดทกลุ่มรอบนี้แกเป็นคนทำพังนะ โอเคไหม
ตามนั้นเลย ความผิดฉันเอง โอเคนะ
ช่วยหลีกทางหน่อยได้ไหม
อะไรของแกวะ
ตอนนี้แกรอรุ่นพี่คนนั้นอยู่เหรอ
ก็แค่ไม่อยากให้เข้าใจผิด
เขาก็ดูไม่ได้อยากเข้าใจถูกนี่นา
รอมาตั้งนานกว่าจะได้เจอ
ปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้หรอก
เคยรู้จักกันมาก่อนเหรอ
- หิวจัง - ไปกินต๊อกบกกีกันไหม
ฉันต้องไปกับพี่โดฮยอนน่ะ
- จุนฮี - พี่
ทุกคนเก่งมากเลยวันนี้
- กลับดีๆ - พรุ่งนี้เจอกัน
ทำยังไงล่ะทีนี้ คงต้องยอมแพ้แล้วมั้ง
เขามีแฟนแล้วนี่
ฉันกลับก่อนนะ
เมื่อกี้หิวมากเลย ตอนนี้ค่อยยังชั่ว
ถึงชวนไปกินอะไรดีๆ ไง
แค่นี้ก็พอแล้ว
โทษนะครับ ขอซุนแดเพิ่มอีกที่ครับ
- จ้ะ - กินเยอะๆ นะ
เอาน้ำซุปด้วยไหม
ไม่สิ ทำไมถึงมีแฟนแล้วเฉยเลย
จุนฮีไม่เคยบอกเหรอ
ว่าเคยมีแฟนมาก่อนที่จะคบกับคูยอนจุนน่ะ
ไม่เคยพูดแบบนั้นเลยครับ
พูดถึงแต่คูยอนจุนคนเดียวมาตั้งแต่แรกเลย
ฮันจุนฮี
เธอทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง
แต่ว่า
ถ้าพูดกันจริงๆ แล้ว
จุนฮียังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแกเป็นใคร
ใช่ครับ
จุนฮีไม่รู้หรอกว่าผมเป็นใคร
วันนี้ผมเข้าใจกระจ่างเลย
ที่จุนฮีฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาลตอนนั้น
เธอรู้สึกยังไง
ตอนนั้นจุนฮีต้องรู้สึกโดดเดี่ยวมากแน่ๆ
ตอนเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ผมคิดง่ายๆ ว่าแค่ได้เจอจุนฮีอีกครั้งก็พอ
จุนฮีต้องจำผมได้
แล้วเราก็จะกลับมาชอบกันอีกครั้ง
ผมเชื่อแบบนั้นเหมือนคนโง่เลย
ความทรงจำกับจุนฮี ทำให้ผมผ่านแต่ละวันมาได้แท้ๆ
แต่สำหรับจุนฮี ความทรงจำพวกนั้น
กลับไม่มีอยู่จริง
ทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเรา
เหมือนไม่มีความหมายอะไรเลย
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
เธอสองคนไม่ได้เจอกันเหมือนคนทั่วไป
จะต้องมีสักทาง
ที่เธอกับจุนฮีได้ใกล้ชิดกันอีกครั้งแน่นอน
จริงเหรอครับ
ยอนจุนใจดีกับฉันตั้งแต่ช่วงแรกที่เจอกันเลย
แรกๆ เขาพยายามให้พื้นที่กับฉัน
แม้จะชอบแต่ก็ไม่เคยพูดกดดันอะไร
เมื่อไหร่ที่ฉันลำบาก เขาก็จะเข้ามาช่วยตลอด
เว้นพื้นที่ให้กันแบบนั้นแล้วสนิทกันได้ยังไง
เพราะที่ที่ต้องไปเหมือนกัน
ไม่ว่าไปที่ไหนเราก็จะบังเอิญเจอกันตลอด
ทั้งเจอกันในห้องเรียน
ทำงานพิเศษที่เดียวกัน
เป็นแบบนั้นเรื่อยมา
เลยค่อยๆ สนิทกันทีละนิด
คุณน้าครับ
ผมเข้าใจแล้ว
จุนฮีเคยบอกใบ้ให้ผมแล้วด้วย
ผมไปก่อนนะครับน้า
เดี๋ยวกินอะไรดี
- กินราบกกีไหม - ได้สิ
นายมาทำอะไรที่นี่
เด็กศิลปกรรมมาเรียนคณะบริหารได้ไง
วิชานี้คณะอื่นก็เรียนได้นะ
แล้วฉันก็เพิ่งเข้าปีหนึ่ง อยากลองเรียนของหลายๆ คณะดูน่ะ
จะให้ฉันเชื่อคำพูดนายเหรอ
จะเชื่อหรือไม่เชื่อ
แต่ทุกคนมีอิสระในการเลือกเรียนวิชาไหนก็ได้
แล้วทำไมยังพูดไม่มีหางเสียงอีก
รุ่นพี่บอกว่าห้ามเรียก "เธอๆ"
แต่ไม่ได้ห้ามพูดจาเป็นกันเองนี่นา
ไม่ใช่เหรอ
ช่างมันเถอะ นายน่ะ…
- ใครเหรอ - หืม อ๋อ…
คูยอนจุนครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับรุ่นพี่
ยอนจุนเหรอ พูดจาน่ารักมารยาทดีจริงๆ
โอชานยองรหัส 08 ครับ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
ตัวสูงกันจังเลย
- ไปนั่งเถอะ - ทำไม
- นั่งเลยค่ะ - เข้าไป
- ขอคุยด้วยนิดเดียว - นั่งเลย
ทำไมล่ะ นั่งเถอะค่ะ
สวัสดีค่ะ
- คุณฮันจุนฮี - สวัสดีค่ะ ผู้จัดการ
ทักทายสิ นี่คุณคูยอนจุน เพิ่งเข้ามาทำงานวันนี้
เหตุผลที่ต้องถ่อมาทำงานถึงชองดัมดงคืออะไร
พอดีฉันกำลังหางานพิเศษอยู่
แล้วรุ่นพี่นาอึนก็แนะนำให้มาทำที่นี่
จะให้ฉันเชื่อคำพูดนายเหรอ
นายมาทำที่นี่เพราะฉันต่างหาก
ไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้ว
รุ่นพี่อึดอัดที่ฉันทำงานที่นี่เหรอ
ใช่
งั้นฉันลาออกดีไหม
ไม่ต้อง ไม่จำเป็นหรอก
งานนี้ทรหดมากนะ
ฉันเห็นคนทำได้ไม่ถึงสัปดาห์ ก็ลาออกไปหลายรายแล้ว
นายคงคิดว่างานที่นี่กระจอกละสิท่า
พนันเลยว่าอยู่ได้ไม่ถึงสามวัน ต้องขอลาออกเองแน่นอน
งั้นแปลว่าฉันทำงานที่นี่ได้ใช่ไหม
ทำเลย
ก็ลองทำดูละกันนะ
อีจุนโฮ ลูกทำอะไรเนี่ย
ไม่เป็นไรครับ
- ก็ต้องแบ่งให้กันบ้างสิ - หยุดร้องไห้เลย
โอเคไหม
เดี๋ยวผมรีบเก็บให้นะครับ
- ทำอะไรวะเนี่ย - ขอโทษครับ
- ช่วยระวังหน่อยสิ - ขอโทษครับ
เสื้อผ้าพวกนี้แพงมากนะ คุณจะชดใช้ยังไง
เพิ่งซื้อมาวันนี้ด้วย
ไม่เป็นไรนะคะ
ที่รัก นี่คุณเข้าข้างเขาเหรอ
- ขอโทษครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
ไม่เป็นไรหรอก คนเราก็ทำพลาดกันได้สิ
ตอนนี้ยอนจุนเข้าเรียนมหาลัยเดียวกับฮันจุนฮีแล้ว
ได้เจอกันแล้วด้วย
ทุกอย่างยังเป็นไปตามที่แกบอกอยู่
ใช่
ยังไม่มีอะไรน่ากังวลนะ
รับทราบครับ
ขอบคุณนะครับน้า
(ปีค.ศ. 2006)
มาแล้วเหรอ
มาทำไม หนาวจะตาย
ไม่ได้เจอกันนานนะ
ย่าแกเลิกทำร้านแล้วรอแกกลับมาทุกวันเลย
อายุเยอะขนาดนั้น
น่าจะเลิกทำร้านไปตั้งนานแล้ว
เพราะฉันคนเดียว
ย่ามีชีวิตอยู่ได้เพราะหวังว่าสักวันจะได้เจอแก
ย่าไม่ทรุดลงเพราะแกยังอยู่ตรงนี้
ย่าครับ
อินกยู
อินกยูลูก
ผมขอโทษ
ไม่เลยลูก ไม่เลย
แค่กลับมาก็พอแล้ว
ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้ว
โถ หมาน้อยของฉัน
โถ หลานรักของฉัน
แล้วย่าล่ะ
หลับไปแล้ว
เราดื่มเหล้าด้วยกันครั้งแรกเลยใช่ไหม
เมื่อสองสามปีก่อนฉันเกิดอุบัติเหตุรถชนครั้งใหญ่
ฉันหมดสติ
ไปหลายสัปดาห์เลย
ตอนฟื้นขึ้นมา ขาฉันก็อยู่ในสภาพนี้แล้ว
จากคำพูดของหมอ
เห็นว่าแค่ไม่ตายก็ต้องขอบคุณแล้ว
ตอนนี้ฉันทำงานที่นี่
กลับมาเยี่ยมย่าแกบ้างเป็นครั้งคราว
ทำได้แค่นี้
ก็ถือว่าใช้ชีวิตมนุษย์คนนึงได้บ้างแล้วมั้ง
ทำไมแกถึงพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นวะ
ฉันฆ่าควอนมินจูนะ
แกทำเหมือนไม่เป็นอะไรเลยได้ยังไง
แกต้องเกลียดฉันสิ
ฉันไม่เกลียดแกหรอก
ไม่เคยเกลียดแกเลยด้วย
ไม่เกลียดเหรอ
แกก็ชอบควอนมินจูไม่ใช่เหรอ
เพราะฉันรู้ไง
ว่าแกไม่ได้ฆ่ามินจู
ฉันรู้ว่าแกไม่มีทางทำแบบนั้นแน่
ไม่ว่าใครจะว่ายังไง
ฉันรู้
วันนั้นก็เห็นกับตาตัวเองแล้ว ยังพูดแบบนี้ได้อีกเหรอ
แกแค่ไม่อยากเชื่อเท่านั้นแหละ
(คดีฆาตกรรมนร.หญิงนกซาน)
(จิตวิเคราะห์ผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมนกซาน)
(ต้องขัดขวางการตายของอินกยูให้ได้)
คืออพาร์ทเมนท์นั้นน่ะครับ
เดินลงไปทางนี้ยาวๆ เลยครับ จากนั้นก็เดินไปทางซ้าย
แล้วก็เลี้ยวขวา พอเห็นซอยเล็กๆ …
- คุณยายครับ - จ้ะ
เดี๋ยวผมเดินไปส่งตรงนั้นเลยดีกว่า
จริงเหรอ ดูท่าทางยุ่งนะ ยายเกรงใจจัง
ไม่หรอกครับ เดี๋ยวผมถือของให้นะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องถือให้ก็ได้
โธ่ ไม่เป็นไรฮะ ไม่หนักสักนิด
- ไปกันครับ - ไปสิไป
กำลังไปบ้านลูกหลานเหรอครับยาย
ใช่ๆ บ้านลูกชายฉันน่ะ
ชื่ออพาร์ทเมนท์สมัยนี้นี่ก็นะ
ทำไมอ่านยากอ่านเย็นขนาดนี้ก็ไม่รู้
เข้าโซลมาทีไร สับสนทุกทีเลย
นั่นน่ะสิครับ
ตั้งชื่ออพาร์ทเมนท์ให้อ่านง่ายๆ หน่อยก็คงดี
ใช่สิ
ว่าแต่ทำไมพ่อหนุ่มถึงหล่อเหลาได้ขนาดนี้
เห็นแล้วคิดถึงหลานยายขึ้นมาเลย
ที่จริงพอผมเห็นยาย ก็คิดถึงย่าของเพื่อนผมเหมือนกัน
- จุนฮี - ว่าไงพี่
เราได้สมาชิกชมรมใหม่แล้ว
- จริงเหรอ - เข้ามาสิ
เข้ามาเลยๆ
จำน้องคนนี้ได้ใช่ไหม
จริงสิ ฉันต้องไปห้องคณะแป๊บนึง
ฝากเอาใบสมัครให้น้องกรอกหน่อยนะ
ขอบใจจ้ะ
แล้วเจอกันครับรุ่นพี่
คือที่เป็นแบบนี้เพราะว่า…
แน่นอนว่านายไม่ได้ตั้งใจเข้ามาที่นี่เพราะฉัน
แต่แค่อยากสมัครเข้าชมรมนี้เท่านั้นเองใช่ไหมล่ะ
ฉันเข้ามาเพราะรุ่นพี่นั่นแหละ
นี่
แต่ถ้ารุ่นพี่อึดอัด ฉันไปก็ได้นะ
ให้ไปไหม
ไม่เป็นไร มากรอกใบสมัครละกัน
จริงเหรอ
ยอนจุน
หืม
ถ้าชื่นชมใบหน้าฉันเสร็จแล้ว
ช่วยกรอกใบสมัครหน่อยได้ไหม
อ๋อ ได้
ได้สิ
อย่าเอาแต่จ้องหน้าฉันแบบนั้น
รุ่นพี่โดฮยอนจะเข้าใจผิดได้นะ
แล้วใครใช้ให้สวยแบบนั้นล่ะ
ให้ตายเถอะ ยัยนี่เอาอีกแล้ว
ทำไมเหรอ
เพื่อนฉันที่เพิ่งเลิกกับแฟนทักมางอแแงอีกแล้ว
บอกว่าน้ำตาไหลไม่หยุดเหมือนกำลังจะตาย ขอให้ไปหาตอนนี้เลย
จะอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้
แต่ก็น่าจะไปหาสักหน่อยไหม
ไม่หรอก ไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งนะ
อีกอย่างเธอเคยเห็น คนเลิกกับแฟนแล้วตายจริงๆ ไหมล่ะ
สำออยทั้งนั้นแหละ
เพื่อนก็เพื่อนเถอะ ฉันเหนื่อยเต็มทนแล้ว
เธออาจจะไม่ได้สำออยก็ได้นะ
เพื่อนคนนั้นอาจจะไม่ไหวจริงๆ
แล้วส่งสัญญาณมาบอกอยู่ก็ได้
นายพูดแบบนี้เพราะไม่รู้จักเพื่อนฉันไง นางก็เป็นแบบนี้ทุกที
แต่ก็เป็นเพื่อนนะ
ถ้าเพื่อนคนนั้นไม่ไหวจริงๆ แล้วส่งสัญญาณมาบอกล่ะ
เธอรับรู้แล้วแต่กลับเพิกเฉยจนพลาดขึ้นมาจริงๆ
จนต้องเสียเพื่อนคนนั้น
ไปตลอดกาลเลยล่ะ
แค่ไปฟังเพื่อนก็พอ
ยังไงตอนนี้เพื่อนเธอก็ลำบากอยู่จริงๆ นี่
แล้วอินกยูล่ะครับ
อินกยูเป็นยังไงบ้าง
อินกยูเหรอ
เห็นว่าอินกยูโดนสั่งคุมขังไว้เก้าปี
ถ้าครบกำหนดตามนั้น ก็ควรถูกปล่อยตัวปีนี้
ไม่สิ หรือว่า…
อาจออกมาเร็วกว่านั้นด้วยซ้ำ
ไม่มีข่าวคราวเลยเหรอครับ
ปีที่แล้ว
เขาถูกปล่อยตัวออกมาแล้ว
งั้นพอจะรู้ไหมครับว่าตอนนี้เขาอยู่ไหน
อินกยู…
คุณน้า
อินกยูน่ะ…
หลังถูกปล่อยตัวได้ไม่นาน
เขาก็ฆ่าตัวตาย
ที่เดียวกับที่มินจูตายเลย
ผู้จัดการบอกว่าให้ใช้ผ้าแห้งเช็ดจานเอาไว้
เดี๋ยวฉันทำเอง รุ่นพี่กลับก่อนเลย
ทำด้วยกันสิ
ช่วยกันทำจะได้เสร็จเร็วๆ
ที่บ้านฉันเปิดร้านซักรีด
ปีที่แล้วพวกเราลำบากมาก
จนเกือบต้องปิดกิจการแล้วด้วยซ้ำ
พ่อกับแม่ทะเลาะกันหนักมาก
แล้ววันนึงพ่อก็ล้มหมดสติไปเฉยเลย
แม่ฉันเอาแต่โทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
ว่าทำไมไม่ใจดีกับพ่อให้มากกว่านี้
คิดว่าตัวเองคือต้นเหตุที่ทำให้พ่อล้มลงไป
เวลามีเรื่องแย่ๆ เกิดกับคนที่เรารัก
คนที่ยังอยู่จะเล็งลูกศรพิษย้อนกลับมาหาตัวเอง
เหมือนที่แม่ของฉันเคยเป็น
ฉันไม่อยากให้นายเป็นแบบนั้นเลยนะ
ถ้านึกถึงเพื่อนคนนั้นจนรู้สึกไม่ไหวละก็ มาบอกฉันว่านายไม่ไหวก็ได้
ฉันจะฟังเรื่องของนายเอง
ตอนนี้พ่อของรุ่นพี่ไม่เป็นไรแล้วเหรอ
แน่นอนสิ ตอนนี้สบายดีเลยละ
ตื่นเช้าสดใสมาออกกำลังกายทุกวันเลย
พอทะเลาะกันขำๆ กับแม่เสร็จแล้ว ก็กลับไปทำงานร้านซักรีดเหมือนเดิม
อ้อ โทษที
เฮ้ย จะตกขอบแล้วนะ
รุ่นพี่ครับ วันนี้วันคล้ายวันเกิดรุ่นพี่ไม่ใช่เหรอ
ยังไงดี จัดปาร์ตี้วันเกิดกันไหม
นี่ โอชานยอง วันคล้ายวันเกิดอะไร มาเต็มยศเลย ตกใจหมด
ต้องจัดตอนเลิกเรียนสิ
พวกนายไปด้วยกันไหมล่ะ
พวกเราไปได้เหรอ
ทำไมล่ะ ไปด้วยกันสิ
สวัสดีค่ะ ค่ะผู้จัดการ
อ๋อ วันนี้เหรอคะ วันนี้ฉันไม่…
อ๋อ ไม่เป็นไร ฉันไปได้ค่ะ
ค่ะ
วันนี้ฉันคงไม่ได้จัดปาร์ตี้วันเกิดแล้วละ
ทำไม
ผู้จัดการขอให้ไปช่วยเพราะวันนี้มีลูกค้ากลุ่มใหญ่
แต่วันนี้เธอหยุดนะ
บอกไปสิว่าไม่สะดวก
จะทำงั้นได้ไงล่ะ
ช่วงนี้เขาอุตส่าห์อดทน เรื่องที่พี่โดฮยอนเลิกงานก่อนเวลาบ่อยๆ
คุณแฟนแสนประเสริฐ
การที่พี่โดฮยอนไม่ยอมทำงานให้ดี
ทำไมเธอถึงต้องรับผิดชอบให้เขาด้วยล่ะ
เดี๋ยวฉันเข้าเอง
ฉันจะเข้าร้านแทนเอง รุ่นพี่ไปปาร์ตี้วันเกิดเถอะ
แปลกจังเลยนะ
เมื่อกี้แกบอกฉันว่ามีเรื่องต้องทำไม่ใช่เหรอ
จะโยนงานให้นายทำเพื่อเที่ยวเล่นได้ยังไง
ไม่หรอก ไปทำธุระนายเถอะ
ไม่เป็นไร งานฉันไม่ได้เร่งด่วนอะไร
เอาไว้วันหลังถ้าฉันมีเรื่องด่วนบ้าง
รุ่นพี่ต้องช่วยเข้าแทนฉันนะ โอเคไหม
เอางั้นจริงเหรอ
บอกแล้วไงว่าได้
ฉันมีเรียนต่อ ไปก่อนนะ
ฉันไม่มีเรียน แต่ไปด้วยละกัน
ขอบใจนะยอนจุน
ถ้ามาสองคนเราอยากแนะนำเซ็ตบีนะครับ
จะเปลี่ยนเครื่องเคียงเป็นอย่างอื่นก็ได้
- เซ็ตบีได้ไหม - อื้อ
ถ้างั้นขอเป็นเซ็ตบีครับ
- เครื่องเคียงอะไรดี - ตามเมนูเลยก็ได้
ขอเป็นเซ็ตบีเลยครับ
- รับเป็นเซ็ตบีนะครับ - ครับ
ได้ครับผม เดี๋ยวเอาน้ำมาเสิร์ฟให้เลยครับ
ครับ
อะไรเนี่ย ทำไมถึงอยู่ที่นี่
แฟนบอกว่ามีเรื่องด่วน ก็เลยแค่กินข้าวกับเพื่อนๆ น่ะ
เรื่องด่วนเหรอ
จะมีเรื่องอะไรสำคัญกว่าวันเกิดแฟนอีก
- อ้าว มาด้วยเหรอ - ค่ะ
ดีแล้ว รีบไปรับออเดอร์หน่อย
เดี๋ยวค่อยคุยนะ
หนึ่ง สอง สาม สี่
สุขสันต์
วันเกิดของคุณ
แล้วก็
พวกเรานั้นดีใจจริงๆ
ดีใจจริงๆ
วันเกิดของคุณผู้งดงาม
ช่างมีความสุขเหลือเกิน
ขอบคุณนะคะ
รุ่นพี่จะทำอะไรต่อ จะกลับบ้านใช่ไหม
ใช่สิ เสร็จแล้วก็ต้องกลับไปทำการบ้านต่อ
ถ้างั้นรอตรงนี้แป๊บนึงได้ไหม
ฉันจะไปที่นึงเดี๋ยวกลับมา
แป๊บเดียวเดี๋ยวมา
เดี๋ยวครับลุง
คุณลุง
- ร้านปิดแล้วเหรอครับ - ปิดแล้วครับ
คุณลุงครับ ผมขอแค่อันเดียว…
คุณยอนจุน
คุณจุนฮีฝากมาขอโทษ เห็นว่าต้องรีบกลับก่อน
กลับไปแล้วเหรอครับ
เมื่อกี้เห็นรับโทรศัพท์แฟน
เสร็จแล้วก็รีบวิ่งออกไปเลย
แฟนเหรอ
คุณยอนจุนก็กลับบ้านได้แล้วนะ
ครับผม
พี่คะ
นี่ใครเหรอ
นั่งก่อนสิ
เดี๋ยวสิ ถามว่าใครไง ไม่รู้เลยว่าใคร จะนั่งด้วยกันได้ไง
คือว่าอย่างนี้นะ คนนี้น่ะ…
พูดเลยสิ
ตั้งใจจะบอกวันนี้ไม่ใช่เหรอ
คนนี้คือแฟนคนก่อนที่ฉันเคยคบมาน่ะ
ตอนนั้นทะเลาะ โกรธจนต้องเลิกกันไป
แต่พอเวลาผ่านไป ฉันก็คิดได้ว่าตัวเองผิด
จะบอกว่ายังไงดีล่ะ
ฉันก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่…
กำลังจะบอกว่าคบซ้อนใช่ไหม
ใช่รึเปล่า
ที่ช่วงนี้เอาแต่ดูมือถือตอนอยู่กับฉัน
ทำงานพิเศษก็เอาแต่อ้างจะกลับก่อน
ทั้งหมดเป็นเพราะคบซ้อนใช่ไหม
จุนฮี
ฉันซื่อบื้อเองแหละที่ไม่รู้อะไรเลย
ถ้าฉันยื้อไปเรื่อยๆ เธอก็ต้องเสียใจอีก
อุตส่าห์เรียกมาเคลียร์ให้จบวันนี้
เฮ้ย ตบได้ไงยะ
ถ้าจะมาดู ก็หุบปากแล้วดูเงียบๆ
พูดว่าไงนะ
ทำลงไปแล้ว ค่อยมาบอกว่าไม่อยากให้ยืดเยื้อเหรอ
แทงข้างหลังจนเหวอะขนาดนี้
แล้วยังบอกว่าอุตส่าห์มาเคลียร์ให้ เพราะนึกถึงใจฉันเนี่ยนะ
ไม่รู้จะขอบคุณยังไงเลย ที่อุตส่าห์ทำให้วันเกิดปีนี้น่าจดจำจริงๆ
จุนฮี
ไม่เอาแล้ว ฉันไม่อยากเห็นหน้าอีกแล้ว
ไม่ว่าจะชมรมหรือห้องสมุด อย่าเสนอหน้ามาให้ฉันเห็นอีก
เดี๋ยวสิ
โอ๊ะ กระเป๋าเงิน
สวัสดีค่ะ
รุ่นพี่
ว่าไง
พอมาคิดๆ ดูแล้ว
ฉันยังไม่พูดสุขสันต์วันเกิดรุ่นพี่เลย
ก็เลยอยากบอกก่อนที่จะหมดวันนี้น่ะ
สุขสันต์วันเกิดนะ รุ่นพี่จุนฮี
ขอบใจนะ
ตอนนี้อยู่กับรุ่นพี่โดฮยอนใช่ไหม
งั้นฉันวางก่อนนะ
เดี๋ยวก่อน…
ทำไมเมื่อกี้ถึงให้ฉันรอที่ร้านล่ะ
อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก
รุ่นพี่ได้เป่าเทียนเค้กวันเกิดรึยัง
- ยังไม่ได้เป่าเลย - หือ
วันเกิดทั้งที ทำไมยังไม่ได้เป่าเทียนอีกล่ะ
ถ้าเลยเที่ยงคืน ขอพรอะไรก็เปล่าประโยชน์นะ
รุ่นพี่
ที่จริงฉันลังเลว่าจะโทรหารุ่นพี่ดี หรือไม่โทรดี
คิดอยู่นานเลยแหละ
แต่ฉันอยากได้ยินเสียงรุ่นพี่ ตอนอวยพรวันเกิดด้วยน่ะ
ฉันวางสายก่อนนะ
พูดสุขสันต์วันเกิดต่อหน้าให้หน่อยสิ
ตาบื้อ
เมื่อกี้วิ่งไปซื้อเค้กวันเกิดให้ฉันมาเหรอ
อ้าว ทำไมกลับมาล่ะ
ไม่ได้ไปหารุ่นพี่โดฮยอนเหรอ
เดี๋ยวเทียนละลายหมดก่อนนะ
ถ้างั้นรีบขอพรแล้วเป่าเทียนก่อนดีกว่า
ขอพรเสร็จแล้ว
นายก็ขอด้วยสิ
หือ ไม่ใช่วันเกิดฉันสักหน่อย
ก็วันเกิดฉันไง ต้องทำตามที่ฉันบอกสิ
พรของฉัน
สมหวังไปแล้วละ
หืม
ก็ตอนนี้รุ่นพี่อยู่ตรงหน้าฉันแล้วไง
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล