(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น)
(สถานที่ บุคคล องค์กร ฉาก และเหตุการณ์ต่างๆ) (ที่ปรากฏในละครเรื่องนี้ล้วนเป็นเรื่องแต่งขึ้น)
(BLOOD FREE)
(ห้องทดลองบีแอลหนึ่ง)
อ๋อ อยู่นี่เอง
(ห้องเก็บวัสดุ)
ผมต้องไปโรงพักครับ
ไปให้ปากคำเรื่องที่เกิดขึ้นน่ะครับ
ครับ
ไปด้วยกันไหมครับ
ไม่ละครับ
ผมว่าพวกตำรวจ...
(ตอนที่ 6)
อยากฟังจากคุณมากกว่าผมนะ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ ถามจริงๆ นะ
อย่างน้อยก็น่าจะบอกผมหน่อยสิครับ
ทำไมผมต้องบอกด้วยครับ
อะไรนะ
เพราะเราทำงานด้วยกันไง
ผมรู้สึกเหมือนโดนลอยแพเลย
มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้วครับ
อะไรจะไม่เกิดขึ้นอีกเหรอครับ
คุณจะไปไหนเนี่ย ท่านประธาน...
ตัวคนเดียวนะครับ
บอดี้การ์ดคนอื่นเป็นของเอกชน ผมเลย...
โธ่เอ๊ย เอาจริงเหรอเนี่ย
แล้วอยากให้ผมทำยังไงล่ะ
โอ๊ย ดื้อจริงๆ เลย
โธ่เอ๊ย ทำไมฉันถูกกีดกันอยู่คนเดียว
ฉันก็ได้งานนี้อย่างบริสุทธิ์ยุติธรรมนะ
รักษาสัญญาด้วยค่ะ
ถ้าไปก็เท่ากับว่าคุณโกหก
ขอโทษค่ะ
เมื่อกี้ฉันเพิ่งยืนยันความสำเร็จแรก ของเส้นใยกล้ามเนื้อเพาะเลี้ยงของเรา
ด้วยตาตัวเองไปค่ะ
เกินความคาดหมายขึ้นไปอีก เมื่อเป็นตัวอย่างที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส
เป็นเพราะทุกคนแท้ๆ ต้องขอบคุณด้วยค่ะ
ท่านประธานเป็นคนทำสำเร็จค่ะ
ปกติเวลาที่สร้างอะไรใหม่ๆ ได้ ผู้คนคงอยากโอ้อวด
โดยเฉพาะวิศวกร
แต่ระหว่างนี้ช่วยอดใจไว้ก่อนนะคะ
เรื่องนี้ยังเป็นความลับอยู่ค่ะ
- ค่ะ - ครับ
ถ้าจะพูดแค่นั้นก็ไม่เห็นต้องเรียกเรามาที่นี่เลย
เราไม่ใช่เด็กๆ นะ
ฉันอยากคุยกับนักวิจัยฮงค่ะ
อะไรกัน หายแล้วเหรอเนี่ย
เราทำสำเร็จจริงๆ นะเนี่ย
อยากคุยเรื่องอะไรเหรอคะ
ฉันแน่ใจว่าคุณคงไม่อยากได้ยินชื่อเขาอีก แต่ถึงยังไงคุณสองคน...
ก็ทำงานใกล้ชิดกันที่สุดแล้ว
ศาสตราจารย์คิมสินะคะ
ฉันเอาแต่คิดซ้ำไปซ้ำมา
"นับแต่นั้นมา เขาโกหกทุกอย่างเลยเหรอ"
ตั้งแต่ตอนไหนเหรอคะ
ตั้งแต่ที่ภรรยาเขาเสียไป
"เธอทำสุดความสามารถแล้วนี่"
"ทุกคนเองก็ทำเต็มที่แล้ว"
- ไม่สามารถวัดคลื่นไฟฟ้าสมอง... - ยองชิล เปิดเตียง
ไม่สามารถตรวจวัด ค่าคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อได้
คำเตือน ไม่สามารถตรวจวัดค่า คลื่นไฟฟ้าสมอง หัวใจและกล้ามเนื้อได้
- ร้อยจูล ชู้ต - ชาร์จ 100 จูล
- สองร้อยจูล - ชาร์จ 200 จูล
ชู้ต
อีกครั้งนะ ชู้ต
ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ
หา
ไม่เป็นไรหรอก
ทำสุดความสามารถแล้วนี่
ทุกคนเองก็ทำเต็มที่แล้ว
ที่รัก
กลับบ้านกันเถอะ
กลับบ้านกันนะ
คุณคิดว่าเขาโกรธแค้นฉันตั้งแต่ตอนนั้น
แต่กักเก็บเอาไว้ในใจมาโดยตลอด
เพื่อระเบิดออกมาในสักวันหนึ่งเหรอคะ
เพราะถ้าฉันรู้ว่าเขาโกรธแค้นฉันแม้แต่นิด
เขาจะกลายเป็นคนแรกที่ฉันสงสัยในวันข้างหน้า
สมมติว่าเป็นอย่างนั้นจริง
คนที่อ้อนวอนให้ทำการผ่าตัด คือศาสตราจารย์คิมเอง
แต่ผลลัพธ์ที่ออกมากลายเป็นว่า อาการของภรรยาเขากลับทรุดลง
ดังนั้นก็เหมือนปุถุชนคนทั่วไป ศาสตราจารย์คิมก็เลยเริ่มโกรธแค้น
ถึงอย่างนั้นนะคะ ท่านประธาน
คิดว่าเขาปกปิดความรู้สึกไว้ตั้งแต่ต้นเลยเหรอคะ
คิดว่าเขาวางแผนแก้แค้นมาตลอดเหรอคะ
นั่นเป็นทางเดียวที่อธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นได้ค่ะ
เขาตายก่อนจะโดนจับ โดยยังไม่ได้เปิดเผยความจริง
ผลที่ตามมาคือผู้คนพากันสงสัยว่าฉันวางยาเขา
คิดว่าเขาฆ่าตัวตายเองเหรอคะ
เพื่อแก้แค้นให้สำเร็จ
ถึงแทบจะไม่ได้แก้แค้นอะไรเลย
แต่ก่อนที่จะโดนจับ เขาก็อยาก...
สร้างความเสียหายให้ท่านประธานให้มากที่สุด อย่างนั้นเหรอคะ
นั่นน่าจะเป็นจุดจบที่ดีกว่าสำหรับเขา
เพราะมันจะเป็นสิ่งที่เขาเลือกเอง
แต่คิมชินกูไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองค่ะ
เขาไม่รู้ว่าเมื่อลงจากเครื่องแล้วจะถูกจับ
เขาถึงได้สั่งแชมเปญมาจิบ
เขากำลังฉลองความสำเร็จให้ตัวเอง
ถ้าประธานคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เขาเลือกเอง งั้นก็...
ถ้าเขาไม่ได้วางแผนการนี้มาตั้งแต่ต้น
ก็แปลว่าเขาเปลี่ยนใจค่ะ
คนเราต้องเจออะไรมาสักอย่าง
ถึงได้เปลี่ยนไปปุบปับ
เขาอาจจะทำอะไรผิดวิสัย หรือไปเจอใครใหม่ๆ ที่ไม่เคยเจอมาก่อน
หลังจากที่สูญเสียภรรยา
ฉันแค่คิดว่า...
เขาคงปรับตัวกลับไปใช้ชีวิตตามเดิมของเขา
- เขายังไปเข้าร่วมกลุ่มด้วย - กลุ่มอะไรคะ
ก็ไม่มีอะไรพิเศษหรอกค่ะ
ต้นปีก่อนหลังจากที่ภรรยาของเขาจากไป
ทุกวันพุธ เขาจะเลิกงานหกโมงตรงค่ะ
- วันนี้จะไปอีกแล้วเหรอคะ - หา
ฉันถามเขาทีหลัง และเขาบอกว่าไปเข้าร่วมกลุ่มค่ะ
ฉันไปก่อนนะ
กลุ่มครอบครัวของผู้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งค่ะ
นั่นไม่สมกับเป็นคิมชินกูเลย
นั่นน่ะสิคะ
เจ้าตัวคงเจ็บปวดมากแหละค่ะ ถึงเต็มใจไปด้วยตัวเอง
เพราะปกติเขาไม่ใช่คนเข้าสังคมเก่งเท่าไร
แต่มันคงช่วยได้จริงเพราะฉันเห็นเขาพัฒนาขึ้น
เขาคงผูกมิตรใหม่กับใครสักคนได้
แต่ว่า...
มันก็เพียงไม่นานค่ะ
ไม่ไปเหรอคะ
- อะไรนะ - วันนี้วันพุธนะคะ
- ไปเข้ากลุ่มนั้นน่ะค่ะ - อ๋อ
ที่นั่นมีแต่พวกขี้ขลาด
ขี้ขลาดเหรอ
ฉันไม่เข้าใจเลย
ว่าเขากลายเป็นคนชั่วร้ายขนาดนั้นได้ยังไง
ฉันจะไม่ขอให้คุณต้องนึกถึงเขาอีก
เด็ดขาดค่ะ
หัวหน้าฮงแซอิบคะ
คะ
ฉันไม่ใช่หัวหน้าทีมนะคะ
ทำไมจะไม่ใช่ล่ะคะ
ในเมื่อตำแหน่งหัวหน้าทีมวิจัยว่างแล้ว
หัวหน้านักวิจัยก็ต้องได้ขึ้นมารับตำแหน่งสิคะ
ไม่ใช่ว่าจะได้แน่ๆ นี่คะ
พอคุณได้เป็นหัวหน้าทีม
และงานที่คุณทำกันที่ชั้นใต้ดินประสบความสำเร็จ
อนาคตของนักวิจัยฮง จะต้องโรยด้วยกลีบกุหลาบแน่ค่ะ
เกรงว่าจะไม่ใช่นะคะ
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเนื้อเทียมเพาะเลี้ยง จะยังเป็นผลิตภัณฑ์หลักของบีเอฟ
ไปได้อีกนานแค่ไหน
แผนกไอทีของเราเติบโตขึ้นอย่างมากก็จริง
แต่ฉันนี่แหละที่ควรกังวล
ผอ.จะกังวลทำไมคะ
ถ้าอนาคตของบริษัทเราอยู่ที่ชั้นใต้ดิน
สุดท้ายฉันคงโดนเขี่ยทิ้ง เพราะฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเลย
ฉันไม่เคยเป็นหมอเหมือนนักวิจัยฮงด้วยสิ
เราจำเป็นต้องมี ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายเสมอแหละค่ะ
ขอตัวก่อนนะคะ
งั้นมันก็เกี่ยวข้องกับ...
วิทยาศาสตร์การแพทย์สินะ
แกทำให้ชีวิตตัวเองกลายเป็นขยะ ตั้งแต่ที่หาว่าของเหลวเพาะเลี้ยงเป็นขยะแล้ว
ไม่ใช่ ไม่ใช่ฉัน เรื่องโกหกทั้งนั้น!
"ไม่ใช่ฉัน" งั้นเหรอ
มีแต่เชื้อโรคก็ขยะดีๆ นี่แหละ
แล้วนักข่าวก็เอาข่าวไปเล่น แล้วผู้คนก็จะพากันเชื่อ
ไอ้พวกนี้ก็เหมือนกันหมด ผมอุทิศทั้งชีวิตให้งานนี้
เท่ากับพวกมันด่าผมอยู่ชัดๆ ไม่ใช่ด่างาน
ไม่รู้สิแฮะ
ครับ ท่านประธาน
ฉันต้องการติดตามตำแหน่งพนักงานคนนึง
ฉันยังต้องขอความยินยอมก่อนไหม ถึงแม้พวกเขาจะตายไปแล้ว
- อะไรนะครับ - คิมชินกูค่ะ
ตอนยังอยู่ ท่านก็ไม่ได้ขอความยินยอมเขานี่ครับ
ตั้งแต่ต้นปีก่อน ทุกวันพุธ
คิมชินกูไปที่ไหนสักแห่งเป็นประจำ หลังหกโมงเย็นค่ะ
ช่วยหาที่อยู่และส่งให้คุณคิมโฮซึงด้วยค่ะ
ตอนนี้คุณคิมโฮซึงอยู่ที่โรงพักครับ
ผมเพิ่งคุยกับเขาเรื่องเซนเซอร์สูทไปครับ
จะให้เขาเดี๋ยวนี้เลยเหรอคะ
ครับ เราเพิ่งได้รับตัวอย่าง สำหรับบอดี้การ์ดมาด้วย
เขาบอกว่าเดี๋ยวคงเสร็จธุระกับตำรวจ พอเขามา เราให้เขาเลยดีไหมครับ
บอดี้การ์ดสองคนของฉันรูปร่างพอๆ กันไหมคะ
ครับ พวกเขาใส่ขนาดเดียวกัน ทำไมเหรอครับ
งั้นก็ยกชุดทั้งสองตัวให้คนใดคนนึงได้น่ะสิ
อะไรกัน ทำไมถึงจะยกให้บอดี้การ์ด คนเดียวสองตัวเลยล่ะ
จางยองชิล ตัวติดตามตำแหน่ง
ครับ
ฉันบอกว่าฉันห้ามคุณไม่ให้ไปไม่ได้
- ใช่ครับ - แล้วทำไมกันล่ะ
ยังเหลืองานที่ผมต้องทำอีกครับ
ถ้าคุณไปที่ห้อง 503 ตอนนี้ หัวหน้าซอจะมอบที่อยู่นึงให้คุณ
เป็นสถานที่ที่คิมชินกู พบกับกลุ่มสนับสนุนผู้ป่วยมะเร็ง
ที่นั่นมีอะไรเหรอครับ
ฉันหวังว่ามันจะไม่มีอะไรค่ะ
ระหว่างผมไปที่นั่น ท่านจะไปไหนครับ
วันนี้ฉันจะอยู่ในตึกนี้ค่ะ ไม่มีแผนจะออกจากตึกนี้
ไปทำงานที่บ้านจะปลอดภัยกว่านะครับ
ฉันจะออกจากบ้านคุณอูแชอุนโดยเร็วที่สุดค่ะ
ข้างบ้านผมคงเสียใจแย่ที่ได้ยินแบบนั้น
หัวหน้าครับ
- หาตัวผมยากเลยใช่ไหม - ผมมาถูกที่แล้วสินะ
สำนักงานใหญ่ของเราเหมือนเขาวงกตเลย
ไม่เป็นไรครับ
อ้อ เลือกที่ใส่พอดีตัวไปชุดนึงได้เลยครับ
ผมได้สูทชุดนึงเหรอ ฟรีเหรอครับ
ครับ ให้ฟรีๆ เลยครับ
สูททางการสินะ
คือขอบคุณนะครับ ที่ช่วยชีวิตผมไว้คราวก่อน
- ผมไม่มีโอกาสได้ขอบคุณสักที - ไม่เป็นไรเลยครับ
ผมแค่ทำหน้าที่ตัวเองน่ะครับ
หัวหน้าไม่บาดเจ็บอะไร ผมก็โล่งใจแล้วครับ
บอดี้การ์ดอีกคนก็หายดีแล้วด้วย
อ๋อ ท่านประธานยังฝากนี่ไว้ให้ด้วย
ครับ
โอ๊ะ
เห็นบอกว่าคุณจะให้ที่อยู่ ผมมารับที่อยู่ครับ
หือ ท่านประธานว่าอย่างนั้นเหรอครับ
นี่เหรอครับ
พวกคุณเลือกสูทกันก่อนสิครับ
เพราะเป็นตัวต้นแบบ เลยหนักหน่อยนะครับ
แล้วก็ลองดูนี่นะครับ
มันทนทานต่อคมมีดแทบทุกรูปแบบ
พวกมันเป็นสูทกันกระสุน
เสียดายที่ไม่ได้พวกมันมาไวกว่านี้
ว้าว เจ๋งไปเลย หัวหน้าครับ สุดยอดมากครับ
มันยังไม่ถึงกับสมบูรณ์แบบ แต่ดูนี่นะครับ
นั่นคือเส้นใยคาร์บอนครับ
เสียงฉ่านั่นแปลว่าเส้นใยของมันฉีกขาดครับ
เส้นใยดูดซับความร้อนแทน ตัวคนจะไม่ไหม้ครับ
ถ้านี่เป็นรถ
รถจะเสียหายแต่จะช่วยให้คนขับปลอดภัย
อย่างนั้นเลยครับ
(พัคซังมิน)
บีเอฟเป็นบริษัทเนื้อ ผมก็นึกว่า จะได้เนื้อเป็นของขวัญวันหยุดสักหน่อย
"สักหน่อย" อะไรกัน เราแจกเนื้อทีละหลายกล่องเลยละ
จริงเหรอครับ
ค่อยยังชั่วหน่อย ผมมีน้องตัวผอมกะหร่อง ที่ควรได้กินเนื้อบ้าง
ที่อยู่อะไรเหรอครับ ที่รับมาเมื่อกี้น่ะ
ไม่รู้สิครับ
ให้ตายสิ จะเมินกันก็ให้มันมีขอบเขตบ้าง
ผมควรได้รับคำอธิบายไม่ใช่เหรอครับ คุณมาฉกมันไปจากผมชัดๆ
- "ฉก" เหรอ - คิดว่าผมจะเอาไปบอกใครหรือไง
ผมก็เป็นบอดี้การ์ดนะ คุณไม่ได้ทำงานอยู่คนเดียวนะ
แต่ผมทำงานนี้คนเดียวได้
ตอนนี้ท่านประธานพักอยู่บ้านคุณ
ฉันดูเหมือนแมลงหวี่แมลงวันใช่ไหม
นายทำตัวยโสโอหัง...
อะไรน่ะ
โอ๊ะ ทำอะไรกันน่ะ เดี๋ยวสิ
อะไรกันอีกล่ะเนี่ย
พอได้แล้ว มาทะเลาะกันเองทำไมครับ
หมอนี่ทำตัวขวางหูขวางตา
ถ้าตีกันอีก ผมจะแจ้งตำรวจแล้วนะ
จะมาตีกันเองทำไมเนี่ย
โดนยิงกันมายังไม่พอหรือไงครับ
- จริงๆ เลย - ขอโทษครับ
มีข้อความมาครับ มีข้อความ
อย่างน้อยจะตีกันก็น่าจะใส่สูทใหม่ จะได้ดูผลการใช้งานจริงด้วย
ไปไกลๆ เลย ผมทนมองหน้าคุณไม่ได้
นายต่างหากที่ควรไปไกลๆ
"นาย" เหรอ
ไหนเคยบอกว่าฉันหน้าเหมือนคนรุ่นอา
งั้นฉันก็พูดเป็นกันเองกับนายได้สิ
นี่ ยังจำได้อีกเหรอ
ไอ้เวรนี่ใจแคบชะมัดเลย
"ไอ้เวร" เหรอ "ใจแคบ" เหรอ
ฉันไม่น่าเป็นห่วงไอ้เวรใจแคบอย่างนายเลย
ไม่น่าเสียเวลาเป็นห่วงเลย
ฉันไม่เคยพูดเลยว่าเห็นนายเป็นแมลงหวี่แมลงวัน
นายทึกทักไปเองแล้วก็มาเหวี่ยงใส่กัน
ไม่ยักรู้ว่านายเป็นห่วง
นายเลือดออกพลั่กๆ
แถมตัวซีดอย่างกับอะไรดี ตอนพวกเขาแบกนายไป
ใครบ้างจะไม่กังวลทั้งคืน
นายกังวลทั้งคืนเลยสินะ
เปล่านะ เปล่าสักหน่อย
- เดี๋ยวฉันขับเอง - ลืมไปได้เลย
แขนนายเจ็บ ให้ฉันขับแล้วกัน
ยังกล้าพูดอีกนะ
จะฉกหน้าที่นี้ด้วยเหรอครับ
ได้ยินว่าตีกันเองแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นไรสินะ
น่าพึ่งพาซะไม่มี
โธ่เอ๊ย
ทำไมมานั่งรถคันเดียวกันล่ะ ควรแยกกันไปสิ
ไม่เป็นไรครับ ขออภัยด้วยครับ
ท่านประธานครับ
ผอ.จองบอกว่าวันนี้ผมไปโรงพักได้
เพราะท่านประธานไม่มีแผนออกไปไหน
รู้หรอกค่ะว่าพยายามจะเปลี่ยนเรื่อง
ขอโทษครับ
จะไม่ทะเลาะกันอีกแล้วครับ
เรื่องนี้ไม่ได้นัดไว้ล่วงหน้านี่
จะสอดรู้อีกแล้วเหรอ
ไปตามที่อยู่นั้นด้วยค่ะ
ถ้าบอกเราได้ว่าเป็นเรื่องอะไร
เราจะวางกำลังบอดี้การ์ดล่วงหน้า ก่อนไปถึงที่หมายได้ครับ
ฉันยังสงสัยอยู่ว่าจะจำเป็นต้องใช้ไหม
ท่านนายกคงมีของเขาเองมากพอแล้ว
นายกเหรอ
เริ่มต้นระบบนำทาง
(BLOOD FREE)
ฉันจะไปโรงพยาบาลนะ
- โรงพยาบาลเหรอ - ไม่กลับช้าหรอก
ยังเจ็บอยู่สิท่า
โอ้โฮ
ขอบคุณที่อุตส่าห์มาครับ
คุณไม่เป็นไรนี่ครับ เหมือนที่พวกเขาว่ากัน
ค่ะ
มีที่แบบนี้ด้วยเหรอคะ
ผมแค่แวะมาบ้างบางครั้งน่ะครับ
เวลาอยากอยู่คนเดียว
ถึงคุณจะยุ่งแต่ก็ยังต้องกินนะครับ
ผมเองก็เหมือนกัน
ผมเลยเชิญคุณมากินข้าวด้วยกัน
อาจจะไม่มากไม่มายอะไร แต่หวังว่าจะถูกปากคุณนะ
เอาละ
เชิญเลยครับ
ไม่อร่อยขนาดนั้นสินะ
ละลายในปากเลยนะคะ
เพราะเป็นเนื้อของเรา เลยยิ่งอร่อย
ผมบอกให้พวกเขาใช้เนื้อของบีเอฟครับ
ถึงทุกอย่างบนโต๊ะนี้ จะเป็นอาหารซื้อกลับบ้านก็เถอะ
ต่อไปฉันจะทำให้โต๊ะของคุณ มีแต่ผลิตภัณฑ์ของเราค่ะ
ค่อยยังชั่วหน่อย
พอรู้ข่าวเรื่องการซุ่มโจมตี
ผมก็อยากถามไถ่ไปทางคุณทันที แต่ก็ไม่อยากไปก้าวก่าย
ผู้หญิงเข้มแข็งอย่างคุณต้องผ่านไปได้แน่ แต่ผมก็คิดขึ้นได้ครับ
"แค่พูดมันก็ง่ายสิ
แค่เห็นคนถือมีดอยู่ข้างถนน
ก็น่ากลัวพอแล้ว
แต่คนเยอะแยะขนาดนั้นมารัวยิงใส่เธอ
เธอจะไม่เป็นไรได้ยังไง"
แต่ถึงยังไง
คุณเพิ่งโปรโมตผลิตภัณฑ์ตัวเองไป
ต้องอย่างนี้สิ
คุณแข็งแกร่งจริงๆ
ไม่ยักรู้นะคะว่านี่คืองานอดิเรกของท่านนายก
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ
ไม่รู้ว่ามันใช่งานอดิเรกไหม
ผมไม่เคยไปตั้งแคมป์จริงๆ สักที
ถ้าท่านไปจริงเมื่อไร
ฉันจะส่งเนื้อบาร์บีคิว 100 ที่ไปให้เลยค่ะ
คุณนี่คิดถึงแต่ผลิตภัณฑ์ตัวเองนะ
นอกจากผลิตภัณฑ์ของคุณแล้ว ในใจคุณไม่มีเรื่องอื่นเลยเหรอครับ
ไม่มีค่ะ
คุณหมอไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปนะครับ
ไม่เป็นไร ขอเวลาเราเดี๋ยวเดียว
เราขอเวลาส่วนตัวสักครู่ได้ไหมครับ
ฉันบอกให้แวะไปที่บ้านทีหลัง มาที่นี่ทำไม
รู้จักคนชื่อคิมชินกูใช่ไหมครับ
รู้สิ
การตายของเขาทำให้เรื่องวุ่นไปหมด ทำไมเหรอ
แล้วเรื่องมัลแวร์เรียกค่าไถ่ล่ะครับ
เห็นฉันแก่เลยคิดว่าฉันไม่รู้จักเหรอ
ฉันนี่แหละที่รู้ดีกว่าใคร ว่าโลกของเราไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
ผมได้รับเลือก...
ให้ทำงานกับบีเอฟได้ยังไงครับ
นี่ครับ
ฉันควรกลับได้แล้วนะคะ
เราจะจับไอ้เวรพวกนั้นได้ยังไงนะ
พวกบอสกีอาร์ชีน่ะ
พวกแก๊งกระจอกๆ อย่างพวกมัน กล้าดียังไงมาโจมตีคุณ
ฉันก็ไม่รู้หรอกนะคะ ว่าพวกเขามีอำนาจแค่ไหน
แต่ก็สร้างผลกระทบได้มากค่ะ
วิธีการของพวกมันอุกอาจทีเดียวครับ
เปล่าค่ะ
จังหวะค่ะ
เปล่าครับ
ผมรู้ว่าผมผ่านการทดสอบของพวกเขา แต่ผมหมายถึงกระบวนการน่ะครับ
มีคนตั้งมากมายนะครับ บีเอฟรู้ได้ยังไงว่าต้องติดต่อมาหาผม
เพราะนายโดดเด่นไง
ท่านประธานาธิบดี
ท่านมีส่วนเกี่ยวข้องหรือเปล่าครับ
ถ้าไม่ใช่ท่าน ลูกเขยของท่าน เป็นคนจัดการเหรอครับ
มันกับลูกสาวฉันหย่ากันแล้ว ลูกขงลูกเขยอะไรกัน
ถ้าอย่างนั้น...
ก็เป็นท่านนายกสินะครับ
ตอนที่ผมไปพบท่านที่บ้านครั้งแรก
ท่านนายกอยู่ด้วยหรือเปล่าครับ
ฉันเป็นคนเรียกนายมา ฉันเป็นคนตัดสินใจเอง
ท่านครับ
ผมรับใช้ท่านนะครับ ไม่ใช่ท่านนายก
เรื่องที่วันนี้ผมมาที่นี่ กรุณาอย่าบอกให้เขารู้นะครับ
ฉันส่งนายไปที่นั่นเพื่อจัดการยุนจายู แล้วนายมาพล่ามอะไรอยู่เนี่ย
บีเอฟจ้างผม เพราะห้องทดลองของพวกเขาโดนแฮ็ก
ไม่นานก่อนที่จะรับผมน่ะครับ
ซึ่งคิมชินกูก็มาตายเพราะเรื่องนั้น
งั้นนายกำลังจะบอกว่า...
แค่เพื่อจะส่งนายเข้าไป เราถึงกับฆ่าคนเลย พวกเราเนี่ยนะ
พูดอะไรไร้สาระจริงๆ
ไม่ใช่ครับ
ผมเป็นแค่เศษเสี้ยวเล็กๆ ของภาพใหญ่
คุณบอกว่าจังหวะเวลามันมีผลมาก
แปลว่าบีเอฟต้องสูญเสียครั้งใหญ่
ปากบอกว่าไม่เป็นไร แต่คงไม่จริงสินะ
คุณได้รับบาดเจ็บเหรอครับ
เปล่าค่ะ ไม่ใช่ฉันหรอกค่ะ
ถ้าอย่างนั้น ใครล่ะครับ
มีคนอื่นได้รับบาดเจ็บเหรอ
พวกแก๊งกระจอกๆ ที่อยู่อีกซีกโลก อย่างที่ท่านนายกว่า
บังเอิญมาก่อเหตุได้ถูกจังหวะพอดิบพอดี ท่านคิดอย่างนั้นเหรอคะ
เหมือนกับติดตามสถานการณ์ปัจจุบันของทางนี้อยู่
สถานการณ์อะไรเหรอครับ
สถานการณ์ที่ผู้คนพากันสงสัย
ว่าฉันวางยาคิมชินกู
และพร้อมจะคล้อยตามว่า ฉันจัดฉากการซุ่มยิงเองค่ะ
นั่นมันก็เป็นแค่ข่าวลือไม่มีมูล
คุณจะบอกว่ามีสายลับมาสอดแนมเหรอครับ
คนที่ไปบอกพวกแก๊งนั่นว่า ตอนนี้แหละเหมาะที่สุดแล้ว
ก็เป็นไปได้นะคะ
จะเป็นใครกันนะ
อดีตผู้ต้องโทษไงคะ
พวกที่มีปืนอาจเป็นคนบอกพวกเขาค่ะ
อ๋อ
อ๋อ จริงด้วยแฮะ
ผมก็นึกว่าคุณหมายความว่า...
ยังมีอาชญากรที่ยังไม่โดนจับหลงเหลืออยู่
ว่ากันว่าพอได้ซวยแล้ว ความซวยจะถาโถมเข้ามานี่คะ
ฉันเกรงว่า...
จะรบกวนเวลาท่านนายกมากเกินไปแล้ว ขอบคุณที่เชิญมานะคะ
- กลับดีๆ นะครับ - ค่ะ ไว้เจอกันนะคะ
ยังไม่มาอีกเหรอ
ทำไมอยู่คนเดียวล่ะ
อะไรนะครับ เชิญครับ
ครับ
แกอยู่ไหน
รู้คำตอบอยู่แล้วใช่ไหมครับ
เล่นโทรมาทันทีที่คนที่อยู่กับผมกลับไปแบบนี้ คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่
คนที่อยู่กับแกเหรอ
น่าขยะแขยง อย่าพูดแบบนั้นนะ
การนัดเจอกับประธานบริษัทใหญ่ มันน่าขยะแขยงตรงไหน
นี่ คุณพ่อครับ
ผมขอว่าอย่าให้ใครมาสอดแนมชีวิตส่วนตัวผมไง
ถ้าประธานที่ว่าเป็นผู้ชาย แกจะนัดเจอสองต่อสองไหมล่ะ
พอเป็นนักการเมืองแล้ว ที่ไหนมีควันก็ย่อมมีไฟ
แม้แต่ฉัน แกก็ไม่ยอมให้ไปที่นั่น
แต่กลับปล่อยให้แม่นั่นเข้าไป
คุณพ่อจะพูดอะไรกันแน่ครับ
แม่นั่นอาศัยอยู่กับบอดี้การ์ดตัวเองนะ
แค่นี้นะครับ
เจ้านี่มันมุทะลุกว่าเดิมอีก
ยังไม่หายดีเลยครับ
เกรงว่าท่านนายกจะเชิญประธานยุนมาครับ
อย่าบอกนะว่าเจ้านั่นสนใจแม่นั่นจริงๆ
ใครวะ ใครเป็นคนคาบข่าวไปบอกท่านประธาน
ผมจำได้ว่าท่านถึงกับหลั่งน้ำตา ให้กับทหารผู้วายชนม์เพียงหนึ่งนาย
แต่ทว่า...
ยังมีใครอีกคนที่ไม่เห็นค่าของชีวิตคนครับ
เป้าหมายของพวกเขา
มีแค่การก่อการร้ายจริงเหรอครับ
หรือจะเป็นความล่มจมของบีเอฟ
ยโสโอหังนัก
(รายงานผลลัพธ์)
ไม่มีอะไรหรอก
สิ่งที่เรากลัว
ก็คือความกลัวนั่นเอง
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ท่านประธานครับ
ท่านประธาน
ผมนึกว่าประธานหลับแล้ว ขออภัยด้วยครับที่ทำให้ตกใจ
ฉันไม่ได้ตกใจค่ะ
มีคนคนหนึ่ง
ที่ยังหวาดกลัวต่อเสียงฝีเท้าของทหาร จากเมื่อ 30 ปีก่อนอยู่ครับ
เสียงฝีเท้าของทหารที่เข้ามารื้อค้นในบ้าน ขณะที่เขาหลบอยู่ใต้พื้น
เขาเป็นใครเหรอคะ
ทหารนายหนึ่งซึ่งถูกนาซีไล่ล่า ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองครับ
แม้สงครามจะจบลง 30 ปีแล้ว
แต่ก็จะได้ยินเสียงฝีเท้าขึ้นมาเฉยๆ
คนคนนั้น...
ยังเป็นทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาทั้งชีวิตด้วยครับ
เขาข้ามผ่านความกลัวนั้นได้ไหมคะ หรือว่า...
เขาต้องอยู่กับมันไปทั้งชีวิต
แม้เขาจะเป็นทหารที่ผ่านการฝึกมาทั้งชีวิตก็ตามที
เขาไม่เคยกล่าวถึงเรื่องนั้นครับ
เขาเอาชนะมันไม่ได้สินะ
ก็พอจะเข้าใจได้อยู่
อาจจะไม่ใช่
ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะครับ ที่จะเอาชนะบาดแผลในใจได้อย่างดีที่สุด
เหมือนกับท่านประธาน
ฉันทำอะไรเหรอคะ
ท่านประธานเผชิญหน้ากับมัน
หลังเจอเหตุสะเทือนใจไงครับ
บีเอฟถูกก่อตั้งขึ้นยังไง
ผมได้ฟังเรื่องราวมาแล้วครับ
อะไรกัน หายแล้วเหรอเนี่ย
เราทำสำเร็จจริงๆ นะเนี่ย
มาคุยกันหน่อยสิ
ซานเล่าให้ฟังเหรอคะ
ครับ
เราน่าจะดูแค่ข่าวแทนที่จะไปที่นั่น
เราได้เห็นนรกเป็นๆ กับตาตัวเองครับ
ทุกคนที่ไปที่นั่นล้วนได้เห็นมัน
ทุบพวกมันซะ จะได้ไม่ตะเกียกตะกายขึ้นมา
นี่ ตรงนั้นน่ะ ตรงนี้ด้วย
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เอาพลั่วฟาดมันไปเลย
ทุบหัวพวกมัน
ฟาดต่อไป ตรงนั้นน่ะ
ข้าราชการที่สั่งให้ทุบหมูไม่หยุดไม่หย่อน อาจดูเหมือนปีศาจร้าย
ต่อมาผมได้ข่าวว่าเขาฆ่าตัวตาย
หลังจากเหตุการณ์นั้น กลิ่นของหมูสามชั้นก็ทำให้เราคลื่นเหียนครับ
เราไม่พอใจศาสตราจารย์คิมด้วย
เขาทำการศึกษาระบาดวิทยาด้วยตัวเองก็ได้
เราไม่เข้าใจว่า เขาจะลากนักศึกษาที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ไปด้วยทำไม
แต่จายู...
ประธานยุนก็ลาออกจากมหาวิทยาลัยไปครับ
หลังจากผ่านไปสองเทอม เธอก็กลับมาครับ
"นายอยากเป็นสายพันธุ์โดดเด่น ที่สมบูรณ์แบบไม่ใช่เหรอ"
นั่นคือสิ่งแรกที่เธอพูดหลังจากกลับมาเรียน
นายอยากเป็นสายพันธุ์โดดเด่น ที่สมบูรณ์แบบไม่ใช่เหรอ
จะพอใจหรือไม่ก็ตาม แต่มนุษย์ก็เป็นผู้ล่าขั้นสูงสุดของห่วงโซ่อยู่แล้ว
ยอดพีระมิดที่ครอบงำระบบนิเวศ
มนุษย์ต้องกินเพื่ออยู่รอด
เราต้องกินสิ่งมีชีวิตเพื่อเอาชีวิตรอด
จะบอกว่าเราสมบูรณ์แบบได้ยังไง
ในเมื่อชีวิตของเราขึ้นอยู่กับสัตว์และพืชอื่นๆ ร้อยเปอร์เซ็นต์
ประธานยุนไม่เคยเวทนาสัตว์ต่างๆ
หรือตั้งคำถามต่อสิทธิ์ของมนุษย์เรา ในการเข่นฆ่าพวกมัน
มนุษยชาติเป็นสายพันธุ์โดดเด่นที่ไม่สมบูรณ์แบบ
ถ้าเราอยากสมบูรณ์แบบก็ต้องตัดห่วงโซ่
เราต้องเป็นอิสระจากห่วงโซ่อาหาร
เราจะจบมันที่ตรงนี้
ในช่วงชีวิตของพวกเรา
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของบีเอฟเหรอ
ผู้คนเข้าใจบีเอฟผิดอยู่สองเรื่องครับ
หนึ่งคือเข้าใจว่าเราทำเพราะเงิน
ถ้าเป้าหมายคือเงิน ประธานยุนก็คงจะขายเทคโนโลยี
แล้วไปใช้ชีวิตอย่างสุขสบายแล้ว
เพราะงั้นคุณถึงไม่ควรไปกล่าวหาเธอ
ว่าพยายามจะทำเงินให้ได้เยอะขึ้น ทั้งที่เธอเพิ่งช่วยชีวิตคุณไว้
ส่วนอีกหนึ่งความเข้าใจผิด
พวกเขาคิดว่าเนื้อเทียมเพาะเลี้ยง เป็นเพียงหนทาง...
เพื่อไม่ให้มีการคร่าชีวิตสัตว์ และปกป้องสิ่งแวดล้อม
เอาละ การที่มนุษย์กินเนื้อสัตว์และพืชผัก มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ใช่ไหมล่ะครับ
แต่เธอไปเปลี่ยนแปลงสิ่งนั้น
ความสำเร็จของคนชื่อยุนจายูน่ะ
น่ายกย่องพอๆ กับการคิดค้นวิธีให้มนุษย์อยู่ได้...
โดยไม่ใช้ออกซิเจนเลยละครับ
แต่ก็ยังมีผู้คนข้างนอกนั่น ที่อยากให้เธอตายๆ ไปซะ
และที่บริษัทแห่งนี้
ก็เป็นผมที่เข้าใจผิดและตำหนิเธอครับ
ขณะที่ผอ.อน
ทำได้ดีที่สุดคือแค่ถกเถียงว่าจะเป็นมังสวิรัติดีไหม
เขาบอกว่า...
ท่านประธานเปลี่ยนวิถีธรรมชาติที่เริ่มขึ้น ตั้งแต่มนุษยชาติถือกำเนิด
เมื่อหลายล้านปีก่อนครับ
ถ้านั่นคือจุดเริ่มของเรื่องทั้งหมด
มันจะดีแค่ไหนกันนะ
ถ้าหากว่ามันเป็นอย่างนั้น...
ภายในหนึ่งเดือนที่เธอกลับมา จากการไปเรียนต่างประเทศ
เธอก็สูญเสียการทำงานของสมองส่วนใหญ่ไป
ซีเจดี โรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ
โรควัวบ้าในมนุษย์
พวกเขาเรียกว่าโรควัวบ้าในมนุษย์ครับ
น้องสาวผู้ที่เคยฉลาดกว่าใคร
กลายเป็นหญิงชราสมองเสื่อม
ฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนฉัน
แสดงทุกสัญญาณของโรคซีเจดี และกำลังจะตายอย่างช้าๆ
แต่ถึงกระนั้น รัฐบาล...
ก็ยังปฏิเสธการรับรู้ว่ามันเป็นเพราะโรควัวบ้า
บางคนถึงกับพูดด้วยว่า...
"ตอนอยู่เมืองนอก เธอกินเนื้อวัวหมดไปเท่าไรเนี่ย"
ทำไมตอนนั้นฉันถึงไม่สามารถทำอะไรได้เลยนะ
ทำไมฉันถึงไม่สามารถระบายความโกรธแค้น หรือการกรีดร้องออกมาได้เลยนะ
ในตอนนั้น ฉันปวกเปียกถึงขนาดนั้น
ได้ยังไงกันนะ
ขอโทษนะ
ฉันน่าจะเก็บรักษาเธอไว้
ฉันไม่น่าเผาเธอเลย
ฉันควรเปลี่ยนอวัยวะให้เธอ
และใส่สมองเข้าไป ฉันควรจะชุบชีวิตเธอ
ถ้าฉันฝังเธอไว้
ฉันคงจะขุดเธอขึ้นมา และมอบเนื้อหนังใหม่ให้กับเธอ
ฉันน่าจะมอบชีวิตคืนให้เธอ
ฉันคิดถึงเธอ
ฉันอยากพูดคุย
และหัวเราะไปกับเธออีกครั้ง
ที่อยู่ที่หัวหน้าซอให้ผมมา
พรุ่งนี้ผมขอไปกับคุณคิมโฮซึงได้ไหมครับ
ได้สิคะ
คุณรู้สึกยังไงบ้างคะ
ก็เหมือนเดิมครับ
ต้องการสายพันธุ์ที่โดดเด่นสายพันธุ์ใหม่เหรอครับ
ถ้าเป้าหมายแรกคือการทำให้มนุษย์ เป็นอิสระจากห่วงโซ่อาหาร
งั้นเป้าหมายที่สองก็คือ...
การทำให้มนุษย์อยู่เป็นอมตะเหรอครับ
ถึงได้เพาะเลี้ยงอวัยวะของคนเหรอครับ
และทำผิวหนังที่ไม่เสื่อมคล้อยไปด้วย
ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณเรียกว่า สายพันธุ์ที่โดดเด่นสายพันธุ์ใหม่
ก็แปลว่ามนุษย์ที่ไม่แก่และไม่เจ็บไม่ป่วย จะไปปกครองสิ่งอื่นแทน
อาจจะไปปกครองคนที่แก่และเจ็บป่วยครับ
คนที่ยากไร้จนเกินกว่าจะหาอวัยวะ...
มาแทนอวัยวะที่กำลังล้มเหลวของพวกเขา
ในตอนแรกเนื้อเทียมเพาะเลี้ยงมีราคาเท่าไร รู้ไหมคะ
เนื้อขนาดเท่าฝ่ามือก็มีราคา 300 ล้านวอนแล้ว
แต่ดูตอนนี้สิคะว่ามันถูกลงแค่ไหน
มันก็เหมือนกับอวัยวะมนุษย์แหละค่ะ
เราไม่ควรมาตีกรอบข้อจำกัดมัน
เดี๋ยวราคามันก็จะตกลง เพราะการผลิตจำนวนมหาศาลและสงครามราคา
งั้นก็แปลว่า...
เราไม่อาจสมบูรณ์แบบได้ โดยแค่ไม่ฆ่าสัตว์กินเป็นอาหาร
เราต้องเป็นอมตะสินะครับ ถึงจะสมบูรณ์แบบ
มนุษย์ไม่อาจอยู่ได้ชั่วนิรันดร์ค่ะ
แบบนั้นไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบ แต่เป็นความผิดพลาด
แต่ถ้าเกิดว่าเราพอจะมีวิธี
ที่ไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวดตราบจนวันตายล่ะ
คุณคิดว่าทำไมฉันถึงดิ้นรน ทำเทคโนโลยีชั้นยอดให้สมบูรณ์แบบ
และเก็บออมเงินทุนมาโดยตลอด
เทคโนโลยีชั้นยอดมักถูกใช้...
ในการสร้างอาวุธครับ
ผมตกตะลึงในครั้งแรกที่ได้รับ...
อาวุธต่างๆ
แล้วต่อมาผมก็ตระหนักว่า...
พวกมันถูกสร้างขึ้นเพื่อปลิดชีพผู้คนนี่นา
ผู้คนลงทุนด้วยเม็ดเงินและเทคโนโลยี เพียงเพื่อจะคร่าชีวิตคนอื่นสินะ
ถ้ามีเทคโนโลยีเพื่อการฆ่า ก็ควรมีเทคโนโลยีเพื่อช่วยชีวิตด้วย จริงไหมคะ
ครับ
ผมอาจคิดแบบนี้
เพราะผมไม่ค่อยรู้เรื่องวิทยาศาสตร์
สิ่งที่ผมได้เจอที่ชั้นใต้ดินทำให้ผมทำตัวไม่ถูก
อาจเป็นเพราะ...
ผมเชื่อเสมอว่ามนุษย์เป็นอาหารของสงคราม
เช่นเดียวกับเนื้อสัตว์
ผมแค่จะเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าเฉยๆ
ที่ช่วยชีวิตผมไว้...
ขอบคุณนะครับ
ที่ปกป้องฉันให้ปลอดภัย
ขอบคุณนะคะ
เขาคือกิลกาเมช
ช่วยพูดว่า "กิลกาเมช" ได้ไหม
- กิลกาเมช - กิลกาเมช
กิลกาเมชตัวโตและเข้มแข็ง
คุยเรื่องอะไรกันอยู่ครับ
ผมเล่าเรื่องกิลกาเมชให้เด็กๆ ฟังครับ
"กิลกาเมช" เหรอครับ
เป็นวีรบุรุษในเทพนิยายน่ะครับ
หลังจากทานทนต่อความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน เขาก็ได้สมุนไพรชุบชีวิต
ที่ทำให้เขากลายเป็นอมตะ
แต่งูกลับฉกสมุนไพรนั่นไปกิน
พอได้ยินเรื่องนี้ เด็กๆ โวยวายกันใหญ่เลย
เด็กๆ ว่าเขาควรกินสมุนไพรทันที ทำไมปล่อยให้โดนฉกไป
เขาก็ควรจับงูนั่นกินไปเลยสิ
- อะไรนะครับ - ซุปไง
แบบนั้นจะได้ผลเหรอครับ
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับกิลกาเมชเหรอครับ
มันจะเป็นยังไงกันนะ
ไม่ใช่ว่าคิมชินกูจะโพล่งออกมาสักหน่อยว่า...
"ผมเกลียดบีเอฟครับ ผมจะแก้แค้นประธานยุน"
ในการมาเข้าร่วมกลุ่ม
เราจะได้อะไรจากที่นี่ไหมครับเนี่ย
ไม่รู้สิครับ ทุกคนที่ร่วมงานกับเขามานานบอกว่า...
อยู่ๆ เขาก็เปลี่ยนไป
ก็จริงนะ
เห็นแกพยายามจับเพื่อนร่วมงานถ่วงน้ำแล้ว ก็ยืนยันคำพูดนั้นได้ครับ
สมาชิกในกลุ่มปฏิบัติกับเขา เหมือนเป็นคนนอกหรือเปล่านะ
เพราะงั้นลุงแกเลยฟาดงวงฟาดงาเหรอ
หรือไม่ก็ได้รับอิทธิพลจากใครมา
หวังว่าจะไม่ใช่ทั้งสองอย่างนะครับ
หวังว่าจะเป็นการหัวใจวายจริงๆ
- โอ้ นี่มันหนักจริงๆ แฮะ - อะไรเหรอ
สูทนี่ไงครับ ปกติสูทเซนเซอร์มันหนักขนาดนี้เลยเหรอ
(ศูนย์สวัสดิการ)
สวัสดีค่ะ
คุณคิมชินกูใช่ไหมคะ
หลังจากคุณแม่จากไป ท่านก็เริ่มมาที่นี่ครับ
ท่านบอกว่าที่นี่มอบความสบายใจอย่างมากให้ท่าน
อีกไม่นานท่านจะไปเยี่ยมผมแท้ๆ
ท่านเคยพูดถึงผมใช่ไหมครับ
แน่นอนสิคะ เขาเรื่องลูกชายที่อยู่อเมริกา
ให้พวกเราฟังหลายครั้งเลย
ไม่อยากเชื่อเลยว่า คุณพ่อจะมาจบชีวิตตัวเองแบบนี้
- ขอโทษครับ - ตอนเห็นข่าว ฉันก็ช็อกไปเลยค่ะ
ฉันอาจจะไม่ได้รู้จักคุณคิมชินกูนานขนาดนั้น
แต่ฉันรู้ค่ะว่าเขาเป็นคนดีมาก
เขาได้พูดอะไรเป็นพิเศษไหมครับ
ในระหว่างการรวมกลุ่ม เขาดูกระวนกระวายไหมครับ
เขาเป็นน้าผมน่ะครับ
อ๋อ สวัสดีค่ะ
เจ้าเด็กนี่
แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อของเขา ถึงตัดสินใจทำแบบนั้นน่ะครับ
ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะ
ที่จริงเขาออกแนวเงียบขรึมด้วยซ้ำค่ะ
คนที่ท่านสนิทด้วยล่ะครับ
คุณพ่อบอกผมว่าท่านเป็นเพื่อนกับใครคนนึง
- เพื่อนเหรอคะ - ครับ
มีผู้ชายคนนึงที่เขาคุยด้วยบ่อยๆ ค่ะ
ผมอยากถามเขาเรื่องคุณพ่อผมหน่อย
ผมขอเบอร์ติดต่อเขาหน่อยได้ไหมครับ
โอ้
เราไม่ได้รับอนุญาต ให้แจ้งเบอร์โทรศัพท์ของใครแบบพลการค่ะ
ผมจะบอกเขาว่าคุณพ่อเป็นคนให้เบอร์ผมมา ไม่ใช่คุณครับ
ขอโทษด้วยค่ะ
- แต่คุณครับ... - นี่ ไอ้เด็กเวรนี่
ตอนพ่อแกยังอยู่ แกก็น่าจะมาเยี่ยมพ่อแกให้บ่อยๆ สิ
แล้วน้าล่ะครับ น้ามัวทำอะไรอยู่
ฉันเป็นน้องแม่แกนะ
น้องชายแม่...
น้าเหรอ
ใครบอกครับว่าน้ามาเยี่ยมคุณพ่อของผมไม่ได้
เขาเป็นพี่เขยของน้านะ
ใช่ไหมครับ
- เดี๋ยวนะคะ - พวกเขาก็มาเยี่ยมกันทั้งนั้น ใช่ไหมครับ
- ใจเย็นๆ นะคะ - จริงๆ เลย
ไม่เห็นจำเป็นต้องทะเลาะกันเลยค่ะ
คุณครับ
คุณครับ ผมขอร้องละครับ
ได้โปรดบอกผมทีนะครับ
ทำไมเขาถึงไม่รับสายนะ
ปกติเราไม่ควรบอกที่อยู่ของสมาชิกกับใครนะคะ
เขาชื่ออะไรนะครับ
(อาคารแฮจอง หมายเลข 101 พัคซังมิน)
"พัคซังมิน" เหรอ
(ไปรษณีย์เกาหลี)
ขอโทษครับ
ที่นี่มีเจ้าหน้าที่ชื่อคุณพัคซังมินไหมครับ
"คุณพัคซังมิน" เหรอครับ
ไม่มีนะครับ
ที่นี่ใช่อาคารแฮจอง หมายเลข 101 ไหมครับ
ใช่ครับ ที่นี่คืออาคารแฮจอง หมายเลข 101
ขอบคุณครับ
เธอบอกว่านี่คือที่อยู่บ้านของเขาไม่ใช่เหรอ
ถึงที่นี่จะเป็นที่อยู่ที่ทำงาน ไม่ใช่ที่อยู่บ้านก็ตาม
แต่ก็ไม่มีใครชื่อนั้นนะ
พอเขาไม่รับสายมันก็ดูทะแม่งๆ แล้ว
ว่าแต่ว่าคุณใส่หูฟังแค่ข้างเดียวตลอดเลยนะครับ
- ใส่เท่ๆ เหรอครับ - คิดว่างั้นเหรอครับ
อะไรครับ
ขึ้นรถก่อนครับ
(ไปรษณีย์เกาหลี โบสถ์โอซารัง)
ผมเคยเห็นรถสีดำคันเดียวกันนี้ ที่หน้าบ้านของผมครับ
วันที่ท่านประธานไปวันแรก
ทำอะไรของเขาน่ะ
กรุณาจอดด้วย หมายเลขทะเบียน 213น6064
จอดรถ
หมายเลขทะเบียน 213น6064 จอดรถเดี๋ยวนี้
กรุณาจอดรถด้วยครับ
- 6064 จอดรถ - ตามเขาต่อไป
เรามียานพาหนะสองคันกำลังหลบหนี ระหว่างถนนอึลจงโนสามและสี่
หมายเลขทะเบียน 213น6064
และ 301บ1269
ต้องการกำลังเสริม
หน้าตาดูไม่จืดเลย
คิมชินกูฝากแผลเป็นนั้นไว้ให้เหรอ
บอดี้การ์ดบริษัทยักษ์ใหญ่กระจอกดีว่ะ
ทำอะไรหมาจนตรอกอย่างฉันไม่ได้
คิมโฮซึง
โฮซึง อย่าหลับนะ หายใจไว้
- แผลเป็น... - อย่าพูด ไม่เป็นไรนะ
จางยองชิลโทรเรียก 119
ครับ
โฮซึง ตื่นสิ
นายจะไม่เป็นไร หายใจสิ โฮซึง
ทางนี้
อย่าให้หนีไปได้
เขาอยู่นั่น เฮ้ย
คำบรรยายโดย ตวงรัตน์ รุ่งเรือง