วัยเด็ก
“จุง กยองแท”?
จาง บยองแท.
ฉันกำลังบอกว่าคนไข้ชื่อจุง กยองแท
อาซันเปิดโรงเรียนมัธยมจุงกยองแท
บูยอ
ตอนนี้เป็นของเราแล้ว เข้าใจไหม?
โห่ไอ้พวกเวรเทคนิคและพาณิชยกรรมพวกนั้นกันเถอะ!
นี่คือโอกาสของเรา
เพื่อให้สถานที่แห่งนี้เป็นของเรา!
- ไปกันเถอะ! - ไปกันเถอะ!
มารับมัน!
เรามีเสือขาวแห่งอาซานอยู่เคียงข้างเรา
ในที่สุด Buyeo ก็เป็นของเราแล้ว
ฉันถูกไหม?
- ใช่! - ใช่!
ตอนที่ 2. ที่รัก อย่าข้ามแม่น้ำสายนั้นนะ
แล้วโรงเรียนปฏิบัติต่อคุณอย่างไร?
ก็เหมือนเช่นเคย...
นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดว่า,
แต่เด็กๆ ก็ดี
พวกเขาใช่ไหม?
ชีวิตปฏิบัติต่อคุณในแบบที่คุณปฏิบัติต่อมัน
ขอให้พ่อของคุณเตรียมอาหารเช้าทีหลังใช่ไหม?
ฉันทำอาหารเรียบร้อยแล้ว
ยาคูลท์
เข้าใจแล้ว?
- ตกลง. - ฉันกำลังไป.
ฉันไม่ใช่เสือขาวแห่งอาซาน
ฉันชื่อจาง บยองแท ผู้แพ้แห่งอนยัง
เขียนสิ่งที่ฉันพูดลงไป โอเค?
- ครับคุณผู้หญิง. - ครับคุณผู้หญิง.
พ่อ.
แม่.
สาธารณรัฐเกาหลี.
มีเหตุผลเดียวเท่านั้น
คุณส่งเสียงดัง
แขนของคุณอยู่บนโต๊ะของฉัน
แย่แล้ว ฉันไม่ได้ตั้งใจ
ไม่ได้หมายความว่าไม่เป็นไร
เพียงเพราะพวกเขาทำเช่นนั้น
แล้วฉันก็พบว่ามีสาเหตุหลายประการ
ทำไมบางคนถึงส่งเสียงโห่ใส่คุณ
ฉันไม่เห็นอะไรเลย
ไม่มีทาง.
ดวงตาของคุณเปิดกว้าง
ฉันสลบเพราะตาของฉันเปิดอยู่
ทำไมคุณหายใจดังมาก?
ฉันหายใจเฮือก
ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับการอ้วก
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับฉันตอนนี้?
เพียงแค่รอสักครู่
ปลาใกล้เสร็จแล้วครับ..
คุณปลาเป็นอาหารเช้าเหรอ?
ด้วยเหตุนี้คุณจึงต้องได้รับพรจากบรรพบุรุษของคุณ
ปู่ของซังเกียวทำงานให้กับญี่ปุ่นเมื่อพวกเขาตกเป็นอาณานิคมของเรา
เขาจะจับนักต่อสู้เพื่ออิสรภาพ ขังพวกเขา และทรมานพวกเขา
เขาแค่ปะปนกับฝูงชนผิดคน
คุณจะไม่สับสนและกลายเป็นคนทรยศ
นั่นไม่สมเหตุสมผลเลย
ฟังนะ บยองแท ปู่ของเขาค่อนข้างอะไรบางอย่าง
เขาเป็นหนึ่งในประเภท
เขาเดินทางไปทั่วประเทศเพื่อรวบรวมนักสู้เพื่ออิสรภาพ
ผลักดันเอกราชของโชซอนกลับคืนมาประมาณ 20 ปี
เราน่าจะเป็นอิสระได้หลังจากขบวนการ 1 มีนาคม
แต่ปู่ของชายคนนี้
สวนสาธารณะนากามูระอันยิ่งใหญ่
รวบนักสู้ของเราทั้งหมดและทำลายประเทศของเรา
ปิดมัน.
- แค่กินใช่ไหม? - ฉัน.
ที่นี่.
กินให้หมด.
ถึงเวลาทำงานแล้วใช่ไหม ฮักซู?
น่าเสียดายที่เห็นมิยองไปทำงานตอนรุ่งสาง
เมื่อไหร่จะเลิกเที่ยวเล่นสักที?
ขอคิดก่อนนะ.
ฉันจำไม่ได้ว่าแม่ของซุนด็อกขโมยของหรือเปล่า
หรืออย่างอื่น.
- คุณกำลังพูดถึงใคร? - อะไร?
ซุนด็อก.
รู้ไหม แม่ของซุนด็อก
ไม่ นั่นไม่ใช่อย่างนั้น
ประณามมัน
- ฉันมีก้างปลาอยู่ในลำคอ - มีอะไรผิดปกติ?
-กินข้าว.. - รอ.
จียอง,
เอาน้ำให้ฉันหน่อยไหม?
ตกลง.
มันติดดี..
บยองแท คุณก็ควรไปเหมือนกัน
ฉันจะกลับมา.
- เขายังคงกินข้าวอยู่ - ปิดกับดักของคุณ
เขาโตขึ้นและเขาต้องกิน
คุณกลัวว่าคุณจะหมด?
คุณอยากเห็นคนเป็นลมหรืออะไรไหม?
ฉันเข้าใจแล้ว.
คุณอาจทำให้จียองตกใจและสิ่งต่างๆ อาจเลวร้ายได้
คุณจะทำอย่างไรถ้าเธอขาดเรียนวิทยาลัยเพราะเหตุนี้?
เธอต้องไปมหาลัย!
ดังนั้นระวังปากเน่าๆ ของคุณซะ!
ยาคูลท์
มาเป็นเกษตรกรผู้ส่องแสงประเทศกันเถอะ ฉันบอกคุณหมดแล้ว
แต่โคนมมีหลายประเภท
คุณเรียกสิ่งที่พบบ่อยที่สุดว่าอะไร?
- โฮลสไตน์. - โฮลสไตน์.
โฮลชไตน์.
ตอนนี้เรื่องที่สองที่พบบ่อยที่สุด
สีน้ำตาลอันนี้เรียกว่าอะไรคะ?
เจอร์ซีย์
- เจอร์ซีย์. - เจอร์ซีย์.
วัวเจอร์ซีแตกต่างอย่างไร...
ความจริงแล้วพวกโสโครกพวกนี้
ได้จัดงานเลี้ยงต้อนรับฉัน
เป็นเกียรติที่ฉันจะไม่มีวันลืม
จะดีแค่ไหนหากได้เป็นพยัคฆ์ขาวแห่งอาซัน
คุณทุกคนกำลังมองหาเหรอ?
ฉันขอโทษ แต่ฉันไม่เป็นไร
ฉันแค่บุมเท ผู้แพ้ของอนยัง
ที่ถูกทุบตีอยู่เสมอ
- ฉันเข้าใจแล้ว! - ดี!
นี่เสือขาว!
จัดเลยเสือขาว
- เตะบอลไปข้างหน้า - อะไร?
ทำต่อไป.
- มุ่งสู่เป้าหมาย! - ไป!
ออกไปซะไอ้สารเลว!
จัดหนักขนาดนี้!
ยิง!
ทำไมคุณถึงจับลูกบอล?
เมื่อกี้คืออะไร?
บยองแท เธอคือเสือขาวตัวปลอมหรืออะไรนะ?
คุณถูกผู้แพ้เช่น Hoddeok กำจัดได้อย่างไร?
เอ้ย หน้าฉันเจ็บ
นี่มันเฮฮา
มันไม่ตลกเหรอ?
ดูเขาสิ
เกรด 11 ชั้น 3 การเลี้ยงสัตว์
คุณกำลังกินอะไร?
คุณมีไข่ไหม?
แน่นอนฉันทำ!
คุณโอเค?
ฉันเสียใจ.
ฉันโกรธมากเมื่อเห็นลูกฟุตบอล
คุณเป็นสุนัขหรืออะไร?
ไม่เป็นไร ฉันสบายดี
ตกลง.
ว่าแต่คุณจำฉันได้ไหม?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ฉันเห็นคุณที่อาร์เคด
- เฮ้! - รับเขา!
คุณทะเลาะกับเด็กมัธยมต้น
นั่นเป็นข่าวสำหรับฉัน
ฉันสาบานว่าเป็นคุณ
ฉันแน่ใจว่าคุณกลัวและวิ่ง--
หุบปาก.
ปากของคุณมีไว้กิน ไม่ใช่พูด
เฮ้ บยองแท.
คุณรู้ไหมว่านี่คืออะไร?
มันอยู่ทางโทรทัศน์ทั้งหมด
สิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้คือสิ่งที่พวกเขาเรียกว่าไส้กรอกเวียนนา
ลองมัน.
รอสักครู่.
ทำไมคุณถึงให้ฉันสิ่งนี้?
คุณคือเสือขาวแห่งอาซาน!
นี่ทำให้ฉันแทบบ้า
ไส้กรอกไม่ใช่ของคุณเหรอ?
มันไม่ใช่แบบนั้น
ฉันไม่รู้ว่าคุณชอบอะไร
ฉันบอกว่ามันไม่ใช่แบบนั้น
ฉันชอบไส้กรอก
- แล้วนี่. - หยุดนะ!
ฉันกำลังจะบ้าจริงๆ
- ฟัง. - ใช่?
ฉันมีบางอย่างจะพูด
- ฉันไม่ได้... - อะไรนะ?
ฉันไม่ได้...
ฉัน...
ฉันไม่แน่ใจว่าควรบอกคุณตอนนี้เพราะอาจนำไปสู่
ถึงความรุนแรงทุกประเภท
- ความรุนแรง? - ความรุนแรงร้ายแรง.
ฉันไม่รู้ว่ามันเกี่ยวกับอะไร
แต่เราควรคุยกันเรื่องนี้สักครั้ง
ฉันไม่คิดว่าฉันจะสามารถกินได้
ฉันจะให้ชอลฮงและหนุ่มๆ อยู่ด้วยกัน
งั้นก็บอกเราสิ
มีบางอย่างคาวเกี่ยวกับเขาจริงๆ
สโมสรมวยปล้ำโรงเรียนมัธยมปลายการเกษตร BUYEO
ฉันสบายดี.
วันนี้อากาศหนาวจัด
คุณไม่สูบบุหรี่ใช่ไหม
เรื่องคือ...
- ฉัน... - อะไรนะ?
ฉัน...
- ฉันไม่ใช่คนขาว... - บยองแท เกิดอะไรขึ้น?
เกิดอะไรขึ้นที่ทำให้คุณพูดถึงความรุนแรงและเรื่องทั้งหมด?
เราทำอะไรผิดหรือเปล่า?
คุณสามารถบอกเราได้
อะไรบนโลกนี้ทำให้คุณโกรธ?
นี่คือสิ่งที่
เสือขาวแห่งอาซาน
- ไม่ใช่... - เดี๋ยวก่อน!
ประณามมัน
ฉันรู้.
ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว บยองแท
ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณต้องรู้สึกอย่างไร
มันไม่ง่ายเลย
อย่างแน่นอน!
คุณไม่มีความคิด
สาปแช่ง.
อนึ่ง...
คุณรู้ได้อย่างไร?
ดวงตาของคุณ
บอกทุกสิ่งที่ฉันต้องรู้
เลวมาก.
คุณต้องตีให้ดี
ตกลง.
ไอ้สารเลว
กล้าดียังไงมาสงสัยเสือขาวแห่งอาซาน?
เขาไม่ใช่คนที่คุณควรสงสัย!
คุณควรจะรู้ดีกว่า
ดีกว่าทำตัวเองโง่โดยไม่ต้องเป็นพยาน
เกิดอะไรขึ้นกับดงเจ ซุนแฮง และอุนโฮด้วยตาของคุณเอง
ฉันจะขอโทษแทนเขา
คุณต้องรู้สึกเหมือนอึ
แต่คุณก็ยังพยายามพูดออกมาเหมือนสุภาพบุรุษ
ฉันต้องลงโทษลูกให้มากกว่านี้
ฉันขอโทษ โอเคไหม?
- ไปกันเถอะ. - ตกลง.
ฉันคงเสียสติไปแล้ว
เจ๊.
พวกฟังก์พวกนั้นมันบ้าไปแล้ว!
มีนาคม!
เท้าซ้าย.
ตัวแทนโฮมรูม ลี ซังฮโย
ความสนใจ. โค้งคำนับ.
- ขอบคุณ. - ขอบคุณ.
- บุมเต้. - ใช่?
แล้วคุณคือบอมเต้ล่ะ?
พวกเขาไม่ได้เรียกคุณแบบนั้นที่ออนยางเหรอ?
คุณรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?
คุณรู้,
ฉันอาศัยอยู่ข้างๆคุณ
อย่าไร้สาระ.
ตอนนี้คุณฟังฉันให้ดี
ถ้าบยองแทไม่ยุ่งกับการอ้วกขนาดนั้น
เขาก็สามารถเข้าเรียนวิทยาลัยได้เช่นกัน
วิทยาลัยไม่ได้พิเศษ
- ใครๆ ก็ไปได้ - เจซ.
- ความดีของฉัน. - ทำไมเขาถึงอยู่ที่นั่น?
บุมเต้.
คุณจะไม่บอกลาพ่อของคุณเหรอ?
- ฉันทำ แต่คุณไม่ได้ยิน - เป็นอย่างนั้นเหรอ?
และหยุดเรียกฉันแบบนั้นซะ
ฉันต้องบอกคุณอีกกี่ครั้ง.
เด็กในโอยังเรียกฉันแบบนั้นเพื่อเยาะเย้ยฉันเหรอ?
ฉันได้ยินคุณคุยกับพ่อของคุณ
ฉันค่อนข้างอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าความจริงปรากฏ
รับด้านดีของฉัน
และฉันจะพิจารณานำสิ่งนี้ไปที่หลุมศพด้วย
หรือบางทีฉันจะไม่
ยังไงก็ลองคิดดูนะครับ
ไม่นะ.
ฉันขอโทษ มันเป็นอุบัติเหตุ
ไอ้เวร.
การกล่าวขอโทษไม่ได้หมายความถึงเรื่องเลวร้าย
ฉันเสียใจ.
ไอ้สารเลว.
คุณคิดว่าฉันต้องการคำขอโทษเหรอ?
ฉันบอกคุณแล้ว
จะต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง
ฉันบอกให้คุณระวัง
ในกรณีที่คุณทำให้ฉันโกรธ คุณ--
พอแล้ว.
มันเป็นอุบัติเหตุ.
ฉันกำลังสอนบทเรียนแก่พวกดอร์กพวกนี้
อยู่ห่างจากมัน ตกลงไหม?
ฉันบอกว่าพอแล้ว
ฉันคือเสือขาวแห่งอาซาน
เลขที่
ฉันแน่ใจว่าคุณไม่ใช่เสือขาวแห่งอาซาน
ฉันเมาหรือเปล่า?
ฉันเห็นเขากังวล
เสือขาวแห่งอาซานอย่ากังวลไป
เขาไม่ใช่เสือขาวแห่งอาซาน
เขาเป็นของปลอม
ใช่ ฉันเมาแล้ว
เอาล่ะ.
ฉันอาจจะจบชีวิตเส็งเคร็งที่นี่ก็ได้
ฉันวิ่งได้ดี
คุณทำอะไรบ้า?
คุณมันบ้า?
อะไรตอนนี้? คุณต้องการชิ้นส่วนของฉันเหรอ?
วันนี้ฉันต้องทำความสะอาด
อะไร
เสร็จแล้วจะทะเลาะกันหรือไง?
คุณจะรอไหม?
ฉันไม่สามารถรอนานเกินไป
เราจะสู้กันเมื่อคุณทำเสร็จแล้ว ไอ้เหี้ย
เอาล่ะ ไอ้หัวเน่า
- แค่เราสองคน. - เอาล่ะ.
แน่นอน ไม่มีปัญหา ไอ้สารเลว
คุณและฉัน. การจัดเก็บปุ๋ยหมัก
ไอ้หัวเน่า.
คุณบ้าเหรอ?
ทุกอย่างปกติดี.
ไม่สำคัญว่ายังไงเราก็ตายกันหมด
พลเรือเอกยี่ผู้ยิ่งใหญ่เคยกล่าวไว้ว่า...
โดยพื้นฐานแล้ว ถ้าคุณพยายามที่จะตาย คุณจะมีชีวิตอยู่
และถ้าคุณพยายามมีชีวิตอยู่ คุณจะตาย
ถ้าฉันเตะตูดเสือขาว ฉันจะเป็นราชาแห่งพูยอ
เพียงแค่รอและดู.
คุณเป็นคนบ้าจริงๆเหรอ?
ฉันเห็นมันได้ในดวงตาของคุณ
เหมาะกับตัวเองผู้ชาย
คุณมันเลว.
คุณไม่สามารถสูบบุหรี่เพื่ออึได้
ทุกสิ่งทำให้คุณกลัวแสง
ฉันเห็นทุกอย่าง
แค่คายมันออกมา
คุณไม่ใช่เสือขาวใช่ไหม?
เกิดอะไรขึ้น?
พวกเขาไม่ได้ทำอะไรนอกจากพูดคุย
แผนของฉันคงจะพังไปหมดแล้ว
หากสิ่งต่างๆ ดำเนินไปเช่นนั้น
คุณมาจากไหน?
ใครบอกว่าคุณจะอยู่ที่นี่ ไอ้สารเลว?
หากเอาชนะเสือขาวแห่งอาซันได้...
ฉันจะได้เป็นเสือขาวแห่งพูยอ
ไอ้สารเลว
มาเล่น จาม จาม จาม กัน
จาม จาม จาม
ฉันถูก.
คุณไม่ใช่เสือขาวแห่งอาซาน
ไม่เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อน
ฉันพูดถูกใช่ไหม?
คุณกระจายข่าวลือ,
เพื่อที่คุณจะได้สบายใจเหมือนเด็กใหม่
คุณมันเลว!
ออกไปจากฉัน!
พวกเขายังคงอยู่ตรงนั้น
พวกเขายังคงพูดอยู่
พระเจ้า.
อยู่ตรงนี้นะ.
แม้ว่าวันนี้ฉันจะเตะตูดคุณ
อย่าบอกใครว่าคุณไม่ใช่เสือขาว
คุณจะยังคงเป็นเสือขาว
และฉันจะเป็นเสือขาวผู้ยิ่งใหญ่แห่งพูยอ
นั่นมันส่งเสียงกรนใส่คุณ!
เอาน่า หยุดนะ!
อะไรวะ?
บยองแทของเราชนะเหรอ?
อะไร
เขาโดนไล่ออกยังไงล่ะ?
สกรูมัน
ฉันไม่กลัวที่จะสูบบุหรี่
ไอ้สารเลวนั่น
พูดเสมอว่าไม่มีอะไรจะอร่อยไปกว่าบุหรี่ที่เปื้อนเลือด
สาปแช่ง.
เขาคือเสือขาวแห่งอาซาน เอาล่ะ
ย้ายกัน.
บยองแท คุณยังโกรธอยู่มั้ย...
เอาล่ะ.
อย่ายืนเฉยอยู่ตรงนั้น เราต้องย้ายเขา
เฮ้ ค้อนขนาดใหญ่
ตื่นได้แล้วไอ้บ้า
นี่ไม่ใช่เวลานอนของคุณ
คุณต้องเลือกการต่อสู้ของคุณจริงๆ
คุณทำให้เขาออกมาได้อย่างไร?
คุณเก่ง?
คุณยังโกรธอยู่เหรอ?
ไปกินรามยอนกันเถอะ
- เอาล่ะ. - ไปกันเถอะ.
- เฮ้! - ฉันเข้าใจแล้ว.
คุณชนะการต่อสู้ได้อย่างไร?
คุณกดจุดกดดันของเขาหรือเปล่า?
นั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไม--
คุณเก่ง?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ช่างเถอะ.
ฉันเสียใจ.
คุณขอโทษ?
ดี...
นี่หมูนะแต่รสชาติเหมือนเนื้อนะ!
เปิดออก.
รสชาติเป็นยังไงบ้าง?
เสือขาว.
เรื่องคือ...
เอาล่ะ ย้ายมันซะ
บยองแท ฉันขอโทษ
ฉันไม่ควรสงสัยคุณเลย
ทุกท่านคงเห็น...
ว่าฉันไม่ได้พูด
ไม่ใช่เพราะฉันบ้า
เป็นเพราะฉันรู้สึกแย่จึงตีแดจิน
ฟังฉันนะแดจิน
เช่นเดียวกับทุกคน
อย่าไปยุ่งกับทุกคนนะ
พวกคุณอาจจะเป็นที่โรงเรียนก็ได้
แต่ในโลกความเป็นจริง คุณจะอยู่ก้นสุดของห่วงโซ่อาหาร
คุณชอบเนื้อไหม้ๆหรือป่าว?
นั่งลงและกิน
- นั่งลง. - ขวา.
-เนื้อไหม้. - ตกลง.
ฉันต้องซื้อตะเกียบให้คุณด้วยเหรอ?
ฉันเข้าใจแล้ว.
- ให้ฉันรินเครื่องดื่มให้เขาหน่อย - เครื่องดื่มของฉันอยู่ที่ไหน?
ที่คุณทำมัน.
ทำสิ่งนั้น คุณก็ทำเสมอ
- มาดื่มกันเถอะ - ไชโย!
- ไชโย! - ไชโย!
เราจะดื่มเหมือนไม่มีพรุ่งนี้!
- ใช่! - ใช่!
เป็นแบบนั้น,
ฉันหมดโอกาสครั้งสุดท้ายแล้ว
เพื่อบอกความจริงแก่พวกเขา
คุณอยู่เกรดไหน?
- โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย? - มาดูกันว่าคุณมีอะไรบ้าง
ไปกันเถอะ.
อยากเห็นอะไรเจ๋งๆไหม?
ดู.
คุณคิดอย่างไร?
คุณโดนไล่ออกได้ยังไง?
ฉันไม่รู้.
บางสิ่งบางอย่างที่ส่งมาจากฉัน
แต่ฉันจำไม่ได้
พวกคุณได้อะไรมาบ้าง?
ในบราซิล เมื่อพวกเขาพบส้มที่สวยมาก
พวกเขาพูดแบบนี้
- ไม่เป็นไร! - ไม่เป็นไร!
คุณรู้อะไรไหม? บ้าไปแล้ว คืนนี้ยังไม่จบ
- ใช่! - ใช่!
ช้า แต่แน่นอน,
เราจะรับช่วงต่อจากที่นั่นไปยังที่นี่
โรงเรียนเกษตรบูยอจะยึดถนนเหล่านี้!
- แน่นอน! - แน่นอน!
ใครจะทำให้มันเกิดขึ้น?
จาง บยองแท เสือขาวแห่งอาซาน
พวกแกต้องหยุดทำให้ฉันตื่นได้แล้ว
- คุณกำลังทำให้ฉันอับอาย. - นี่คือทั้งหมดที่ฉันเป็นสำหรับคุณเหรอ?
ฉันเดาว่าฉันต้องพยายามตอบสนองความคาดหวังของทุกคน
นี่ไม่ใช่เสียงของซอนฮวาใช่ไหม?
- WHO? - รอ.
เฮ้ นี่ ซอนฮวา นะ
- คุณกำลังพูดถึงอะไร? - หมอบลง
เพื่อนของฉันบอกฉันว่านี่เป็นของปลอม
คุณรู้ไหมว่าฉันเขินอายแค่ไหน?
ทำไมมันไม่มีเครื่องหมายล่ะ?
พวกเขาสาบานว่ามันเป็นเรื่องจริง
ฉันเสียใจ.
มันจบแล้ว.
คุณอยากเห็นฉันฆ่าตัวตายตอนนี้จริงๆเหรอ?
คู่รักหนุ่มสาวทำอะไรกันตอนดึกขนาดนี้?
ไอ้สารเลวนั่น
ซอนฮวา ทำไมคุณถึงเห็นแต่ผู้แพ้คนนี้ล่ะ?
มันทำลายหัวใจของฉัน
พวกคุณเป็นเด็กมัธยมปลายเกษตรหรือเปล่า?
คุณไม่ควรไถนาใช่ไหม?
คำนึงถึงธุรกิจของคุณเอง
ช่วงนี้ฉันดูแลจมูกให้สะอาดอยู่เสมอ
ฉันเดาว่าคุณพลาดคีมของฉันใช่ไหม?
ใช่.
ฉันพาเพื่อนไปดู
พวกคุณทุกคนมีความปรารถนาที่จะตายหรืออะไรสักอย่าง?
เธอรู้รึเปล่า?
ไอ้สารเลวที่น่ากลัวบางคนย้ายมาที่โรงเรียนของเราเมื่อไม่นานมานี้
เขาเรียกว่า
เสือขาว...
ของอาซัน
เคี้ยวเขาออก
ไปกันเลย...
คุณ...
คุณไม่เข้าใจว่ามีอะไรผิดปกติ
- แน่นอน. - เขาไม่.
คุณเข้าใจฉัน?
คุณไม่...
เข้าใจซองฮวา
- เขาไม่! - ถูกตัอง!
เขาไม่ได้จริงๆ
มันไม่สำคัญว่ามันจะเป็นจริงหรือปลอม
ปัญหาของคุณคือคุณไม่เข้าใจว่าเธอเขินอายแค่ไหน
เมื่อมันกลายเป็นของปลอม
- ถูกตัอง! - อย่างแน่นอน!
พนันได้เลยว่าซอนฮวาไปคุยอวดกับเพื่อนของเธอ
แล้วตอนนี้เธอจะเผชิญหน้ายังไงล่ะ?
- เธอทำไม่ได้ - น่าเสียดายจังเลย
คุณทำอะไร
ได้ครองใจสาววัย 18 ปีผู้น่ารัก...
และบดขยี้มัน
- คุณไม่ใช่ผู้ชาย - คุณเป็นแค่พังค์
นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันกับซอนฮวา
พวกคุณอยู่ให้ห่างจากมัน!
ว่าเราควรจะเดินผ่านไปอย่างไร
และปล่อยให้คุณทำให้ผู้หญิงที่ดีต้องอับอาย
ชอบซอนฮวา?
- มีอะไรกับคุณ? - อะไร...
คุณพังค์
ซอนฮวา
เป็นของฉัน.
อะไรทำให้คุณแน่ใจว่าเธอเป็นของคุณ?
ฉันรักเธอ...
กับชีวิตของฉัน
เอาล่ะ.
ถ้าอย่างนั้นคุณจะเสี่ยงชีวิตและต่อสู้กับพวกเราไหม?
ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้น?
ตอนนี้,
ใครเป็นแฟนความรักของพังก์ที่มีต่อเธอบ้าง?
ก็ไม่มีใครเลย
- คุณอยากตายเหรอ? - มาเร็ว.
- คุณจะทำอะไร? - เอาเลย.
ฉันไม่ได้แพ้
คุณจะไปหาแม่คุณเหรอ?
วิ่งหนีดีกว่านะไอ้บ้า!
ฉันรู้ดีว่าคุณรู้สึกอย่างไร
คุณเริ่มสงสัยว่าคุณเป็นของปลอมเช่นกัน
ความดี.
คุณชอบขนมปังชนิดไหน?
ฉัน?
คัสตาร์ดครีมพัฟ.
ฉันแค่คิดว่า...
พัฟเป็นชื่อที่น่ารักมาก
มันฟังดูนุ่มนวลมาก
จากนั้นให้คุณนำพัฟคัสตาร์ดครีมทั้งหมดนี้
และทำให้มันไร้สาระ
คุณใจดีแค่ไหน?
ผู้ชายไม่สามารถเป็นอะไรก็ได้นอกจากใจดีกับผู้หญิงที่น่ารักเช่นคุณ
มากินกันเถอะ
จากนี้ไป,
หากคุณประสบปัญหาใดๆ โปรดแจ้งให้เราทราบ โอเคไหม?
ฉันจะเป็นผู้คุ้มกันของคุณ
บอดี้การ์ดของฉันเหรอ?
ถูกตัอง.
คุณเจ๋งมาก.
- มานี่สิ. - อะไร?
มีมี่ เบเกอรี่
ขอบคุณสำหรับวันนี้ บยองแท
- ฉันจะไปตอนนี้. - เอาล่ะ.
บอกฉันทีว่าพังค์นั่นทำให้คุณมีปัญหาอีกครั้งหรือไม่
เสือขาวแห่งอาซานและเพื่อนๆ คอยช่วยเหลือคุณ
คุณเป็นผู้ชายที่ยืนหยัด
- ขอบคุณ. - แน่นอน.
- ลาก่อน. - ลาก่อน.
รอสักครู่.
ลาก่อน พัฟหวาน
- พัฟ! - พัฟ!
ทุกคนมีช่วงเวลาที่ดีไหม?
ทำไมทุกคนยังไม่กลับบ้าน?
กระเป๋าของคุณอยู่กับฉัน
เนื่องจากเราทำให้คีมแห่งยอมชังรีอับอาย
- พวกเด็กมัธยมเทคนิคจะไม่นั่งเฉยๆ - เขาพูดถูก.
วิธีที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไป
เราอาจรับช่วงต่อเช่นกัน
- มาทำกันเถอะ - พูดว่าอะไรนะ?
เขาเรียกว่าคีมเหรอ?
ใช่แล้ว คีม
เครื่องมือที่ใช้ซ่อมเครื่องจักรและอื่นๆ
คุณเคยใช้คีมมาก่อนหรือไม่?
โดนอันหนึ่งครับ
อะไร
ฉันใช้แค่หมัดเท่านั้น
- ถูกตัอง. - ถูกตัอง.
คุณเป็นคนที่ยากลำบาก
ผู้ชายต้องต่อสู้ด้วยหมัดของเขา
- แน่นอน. - แน่นอน.
เขาได้รับหมัดเหล็ก
- ตอนนี้เขาหรือยัง? - เขาทำ.
- ไปกันเลย. - เอาล่ะ.
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เป็นเพื่อนกับพัฟหวาน เสือขาว
- คุณต้องหยุดสิ่งนั้น - เอาล่ะเอาล่ะ
- เกิดอะไรขึ้นที่นั่น? - หยุดโยนพอดี
หยุดทำเหมือนว่าคุณยุ่งอยู่ มันทำให้ฉันโกรธ
อะไร
คุณไม่มีอะไรจะทำดีไปกว่าการรุมกระทืบฉันจริงๆเหรอ?
- นี่เธออยู่ - เลิกการกระทำของคุณ
เธอคือแม่ม่ายดำ
แม่ม่ายดำ? นั่นอะไร?
เธอเป็นนักสู้ที่เก่งที่สุดจากโรงเรียนมัธยมหญิงซาบี
ฉันคิดว่าเธอชื่อ ปาร์ค จียอง
เธอพยายามเก็บเป็นความลับ
แต่ทุกคนรู้
มีเพียงพ่อแม่ของเธอเท่านั้นที่ไม่รู้
ฉันไม่ชอบสายตาคุณเลยสักนิด
ฉันไม่แน่ใจว่าคุณมีสิทธิ์พูดถึงหน้าตาของคนอื่น
คุณเคยมองตัวเองในกระจกบ้างไหม?
การต่อสู้ของเด็กผู้หญิงไม่ใช่ดินแดนของเรา
มันเป็นข้อตกลงที่ไม่ได้พูด
ว่าเราจะไม่ข้ามเขตแดนกัน
ฉันรู้แล้ว
นิสัยเก่าตายยาก
ฉันรู้จักเธอ.
คุณรู้จักแม่ม่ายดำหรือไม่?
ไม่มีใครที่เสือขาวแห่งอาซันจะไม่มี...
ประณามมัน
ฉันเมา.
ฉันต้องไปแล้วเพราะเคอร์ฟิว
เจอกันพรุ่งนี้ครับ
เอาล่ะ.
สิ่งที่ฉันพูดคือแค่มอบพื้นที่นี้ให้เรา
Buyeo ไม่ใช่ของคุณ
คุณจ่ายค่าผมนั้นเหรอ?
มันสวยใช่มั้ยล่ะ?
ฉันทำโดยหัวหน้าช่างทำผมที่ New York Hair
มันก็ไม่ถูกเช่นกัน
มันไม่ใช่สไตล์ที่พวกที่เสแสร้งเป็นผู้หญิงดีๆ จะร็อคได้
คุณอิจฉา?
ฉันคงดูเหมือนดอกแดนดิไลออนที่มีผมแบบนั้น
เมื่อพิจารณาถึงใบหน้าเล็กๆ ของฉัน
นรก?
คุณเรียกตัวเองว่าสวยเหรอ?
คุณไม่เคยเห็นพัฟดอกแดนดิไลอันมาก่อนหรือไม่?
คุณไปข้างหน้าและโทรหาช่างทำผมของคุณหลังจากนั้น
ถามพวกเขา...
เพื่อทำผมของคุณอีกครั้ง
คุณผู้หญิงเลว!
คุณผู้หญิงเลวบ้า!
มานี่สิ!
คุณเป็นหนอนหรืออะไร?
พัฟดอกแดนดิไลอันประณาม!
สาปแช่ง.
- เฮ้ตื่นได้แล้ว. - คุณเก่ง?
ถ้าทุกคน
บอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้
คุณจะต้องสวมวิก เข้าใจไหม?
เข้าใจแล้ว.
ตื่น!
- มาสนุกกันให้สนุกนะ - ฮักซู!
หมุนไปรอบ ๆ และเต้นรำทั้งคืน
ขอให้มีช่วงเวลาดีๆ นะ
อะไร
เราคุยกันทีหลังได้ไหม?
คุณตีฉันเหรอ?
ฉันไม่เคยตีใคร
อย่างไรก็ตาม ฉันต้องคุยกับคุณเกี่ยวกับเรื่องจริงจัง
- มีอะไรร้ายแรงเหรอ? - ใช่.
หลังจากนั้น,
เมื่อต้นไม้แห่งความรักเบ่งบานจบลง
มาพบฉันในห้องเก็บของ
คุณกำลังบอกว่าฉันเต็มไปด้วยอึสุนัขเหรอ?
นั่นไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนะรู้ไหม?
มาดื่มกันเถอะ ซุนด็อก--
ดูสิ่งที่คุณพูด
ไปกันเถอะ!
ความดี.
คุณพูดอะไร?
ทำไมฉันถึงพูดอย่างนั้น?
พ่อ!
- พ่อ! - ฉันควรจะตบคุณ!
- เตะนี้ - วิ่งหนีพ่อ
- กำลังจะต่อยคุณ! - หนีไป!
- ความดีพ่อ! - มานี่สิ!
มันคืออะไร?
ฉันต้องถามคุณบางอย่างว่า
แม่ม่ายดำ.
แม่ม่ายดำ?
อะไรวะนั่น?
มันคือสิ่งที่พวกเขาเรียกคุณ
นั่นไม่เป็นความจริง
ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?
มันคือแมงมุมสีดำหรือป่าว?
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดอะไร
ฉันจะมุ่งหน้าเข้าไปตอนนี้
ถ้าคุณไม่ฟังฉัน
ฉันจะต้องบอกความจริงกับพ่อแม่คุณ
นาง. ให้!
ให้ตายเถอะ
ฟัง.
ถ้าคุณบอกพ่อแม่ว่าฉันคือแม่ม่ายดำ
คุณจะตายทันที
คายมันออกมา.
คุณโปรดปรานอะไรเช่นนี้?
คุณหมอ คุณจุง กยองแท ตื่นแล้ว!