วัยเด็ก
แนะนำตัวเอง.
ฉันชื่อจุง กยองแท มาจากอาซาน
ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน
ไปนั่งที่ว่างนั่นซะ
ออกไปให้พ้นทาง!
ไปนั่งที่ว่างนั่นซะ
ครับท่าน.
ทุกคนอยู่ที่นี่เหรอ?
- ครับท่าน. - ครับท่าน.
พวกคุณทุกคนมีวันที่ดี
- ครับท่าน. - ครับท่าน.
จุง บยองแท, จาง กยองแท...
คุณและเขามีชื่อคล้ายกัน
บางคนอาจทำให้คุณสับสนเพียงแค่ชื่อของคุณ
คุณไม่เห็นด้วยเหรอ?
สับสนยังไงบ้าง?
ฉันแค่พูด.
คุณไม่ต้องโกรธหรอก
ช่างเป็นราชินีแห่งละคร
เขาคงเป็นตัวจริงแล้วล่ะ
ประณามมัน
อึศักดิ์สิทธิ์!
คุณทำให้ฉันกลัวนรก!
เกิดอะไรขึ้น?
เจ๊.
ไม่เป็นไร.
เสือขาว เราได้--
มีอะไรเหรอเสือขาว?
เรียกฉันว่าบยองแทก็ได้
เสือขาวมันมากเกินไป
คุณหมายถึงอะไรมากเกินไป?
ไอ้พวกเทคนิคไฮสคูลนั่น
ตัวสั่นเมื่อได้ยินไวท์--
หุบปากไปเลยใช่ไหม?
อะไรกับคุณ?
เอาล่ะ ไปกันเลย
เฮ้คุณมาที่นี่
คุณต้องทำอย่างนั้นจริงๆเหรอ?
สูบบุหรี่มั้ยเด็กใหม่?
ตอบฉันหน่อยสิไอ้สารเลว
คุณสูบบุหรี่หรือเปล่า?
ฉันไม่แน่ใจ.
คุณไม่แน่ใจเหรอ?
มันหมายความว่าไง?
คุณอยากตายตั้งแต่วันแรกที่นี่ไหม?
คุณต้องการเป็นแบบมูฮัมหมัด อาลีหรือบรูซ ลี?
ตอบหน่อยสิเจ้าเด็กเลว
พอแล้ว.
การเป็นเด็กใหม่ไม่ใช่เรื่องผิด
เฮ้คุณ
ไปตามทางของคุณตอนนี้
- เมื่อกี้คืออะไร? - เอาน่า ทำให้เขาหย่อนบ้าง
เขามาที่นี่อีกครั้ง
ฉันมีคำถาม
คุณจะว่าอะไรไหมถ้าฉันสูบบุหรี่?
คุณล้อเล่นกับพวกเราเหรอ?
คุณไม่อยากสูบบุหรี่เมื่อเราเสนอ
แค่ให้เขาอันหนึ่ง
พวกคุณได้เยอะมาก
ใช่แล้ว คุณเป็นคนสูบบุหรี่
ปัดสองอันเสร็จแล้วเหรอ?
รับเพศสัมพันธ์ที่นี่
ให้ตายเถอะ
เฮ้ หยุดนะ! คุณกำลังจะตาย!
เราต้องสอนบทเรียนให้เขา เพื่อที่เขาจะได้รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
เขามาใหม่ไม่รู้อะไรเลย
อย่าทะเลาะกันในวันแรกของคุณ
สาปแช่ง.
ดูที่กระดาน.
ชื่อเหล่านี้เป็นชื่อมาตรฐานของส่วนต่างๆ ของหมู
เนื้อสันใน เนื้อสันนอก ก้นหมู
- "เนื้อสันใน เนื้อสันนอก ก้นหมู" - "เนื้อสันใน เนื้อสันนอก ก้นหมู"
ปิคนิคหมูและแฮม
- "ปิคนิคหมูและแฮม" - "ปิคนิคหมูและแฮม"
หมูสามชั้นและซี่โครงหมู
เป็นเขาจริงๆเหรอ?
เมื่อคุณไปร้านขายเนื้อ
อย่าเพิ่งขอหมู
ตอนนี้คุณรู้ส่วนต่าง ๆ แล้ว
- คุณสามารถเจาะจงมากขึ้นได้ - เฮ้นั่นเป็นของฉัน
คุณจะต้องรู้สิ่งนี้เพื่อการทดสอบของคุณ
เรื่องนี้คงจะขึ้นมา
เอาล่ะ มาวาดภาพหมูนี้กันดีกว่า
ไม่ใช่เขาเหรอ?
รถบัสในตัวเมือง
โรงเรียนมัธยมเกษตรปูยอ!
ตอนที่ 4 หนึ่งวันอันแสนสุขในฤดูใบไม้ผลิ
กังซอมินิซุปเปอร์มาร์เก็ต
มีมี่ เบเกอรี่
ยินดีต้อนรับ.
ขนมปังอะไรถูกที่สุดที่นี่?
- ขออนุญาต? - ขนมปังที่ถูกที่สุดของคุณ
โอ้ขนมปังที่ถูกที่สุดของเราเหรอ?
ขนมปังถั่วแดง 300 วอน
ฉันเห็น.
ขอบคุณ
เราจะนำไปไว้ที่ที่นั่งของคุณ
ตกลง.
- แม่ฉันขอใช้ผ้าขี้ริ้วนี้ได้ไหม? - ใช่.
มันคืออะไร?
ไม่เป็นไร.
นั่นเป็นการสุ่ม
เอาล่ะ.
นมอยู่ที่บ้าน
- ขอบคุณ. - ไม่มีปัญหา.
- ขอน้ำด้วย. - รอสักครู่.
แม่ครับ ผมเข้าใจแล้ว
เดี๋ยวก่อน น้ำอยู่ไหน?
ในห้องครัว.
ฉันกังวลไปหมดเลยใช่ไหมล่ะ?
ลูกของแม่คนนั้นจะเป็นเสือขาวแห่งอาซันไม่ได้
ฉันไม่ต้องกังวล
ไปกินข้าวกันเถอะ
อึศักดิ์สิทธิ์!
อะไรวะ?
“จาง บยองแท”?
คุณอยู่ในชั้นเรียนของฉันใช่ไหม?
คุณคือใคร?
ขวา.
ฉันคิดว่าคุณจำฉันไม่ได้
คุณอาศัยอยู่ที่นี่ไหม?
ไม่ แต่แม่ของฉันดูแลที่นี่
ฉันเห็น.
ความดี.
- ฉันต้องขอบคุณ. - เพื่ออะไร?
ฉันถูกเลือกในวันแรกและเกือบจะทะเลาะกัน
เราทุกคนก็ต้องช่วยกันใช่ไหม?
ยังไงก็ขอบคุณ
อย่าพูดถึงมัน
คุณเป็นเพื่อนของคยองแทเหรอ?
- เขาคือ. - เราไม่--
คุณควรจะบอกฉัน
ฉันไม่สามารถรับเงินจากเพื่อนของลูกชายได้
- ไม่ มันคือ... - มีพวกนี้ด้วย
ขนมปังชิ้นนี้เยอะมาก
มันเป็นของคุณทั้งหมด.
คุณรวยแล้วเหรอ?
โคตรนรกเลย
ทำไมเราต้องซ่อนอยู่ที่นี่เหมือนหนู?
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
เสือขาวนั่นมันไอ้สารเลว
เขาสัญญากับฉันว่าเขาจะยอมแพ้ซอนฮวา
จากนั้นเขาก็มากับพวกของเขาและทุบตีพวกเราให้หมด
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องขี้วัว
ฉันควรจะเอาประแจลิงไปเปิดหัวไอ้เวรนั่นออก
ให้ตายเถอะ
ทำไมเราไม่จับเด็กของเราทั้งหมด และบุกโรงเรียนของพวกเขาล่ะ?
ถูกตัอง.
สองคนสามารถเล่นเกมนี้ได้
เรามีความแข็งแกร่งในด้านตัวเลขใช่ไหม?
- อย่างแน่นอน. - คุณคิดจริงๆ
นักเรียนเกรด 11 จะฟังเราเหรอ?
เราส่งเสียงกรนและฉ้อฉลไปกี่คนแล้ว?
มันจะไม่ทำงาน
เราแค่ต้องทุบหัว
เราต้องไปหาเสือขาว
เมื่อไร?
การแก้แค้นเป็นอาหารที่เสิร์ฟร้อนได้ดีที่สุด
ไปหาไอ้สารเลวตอนนี้กันเถอะ
- ที่นี่. - ฉันสบายดีจริงๆ
เพียงแค่เอามัน
ขนมปังเยอะขนาดนี้
พุทโธ่.
โปรดช่วยลูกชายของฉันปรับตัวเข้ากับโรงเรียนใหม่ของเขา
แน่นอน.
คุณสองคนมีชื่อคล้ายกันด้วย
ไม่ต้องกังวลคุณผู้หญิง
คยองแทดูเหมือนเป็นเด็กดี
ดังนั้นเขาจะสบายดี
- ดูแล. - ลาก่อนคุณผู้หญิง
ลาก่อน.
ลาก่อนแม่
คุณอาศัยอยู่ที่ไหนก่อนที่จะย้ายมาที่นี่?
ฉันบอกคุณแล้ว.
ฉันมาจากอาซัน
ฉันย้ายจากออนยังเมื่อไม่นานมานี้
คุณทำ?
ฉันเห็น.
คุณอาศัยอยู่ที่ไหนในอาซัน?
พูดตรงๆ...
ฉันจำไม่ค่อยได้...
พวกคุณทุกคนต้องการอะไร?
- ไม่มีอะไร. - อะไร?
ฉันต้องการอะไรบางอย่าง.
ฉันจะฆ่าคุณถ้าคุณพูดถึงซอนฮวาอีกครั้ง
ก่อนอื่นเลย,
ฉันจะตอบแทนคุณที่ทุบตีฉันเมื่อวานนี้
คุณเห็นไหม
เมื่อวานเราไม่ได้เตรียมตัว
คุณทำให้เราประหลาดใจที่เข้ามาแบบนั้น
ดังนั้นอย่าคิดว่าพวกคุณจะเอาชนะเราหรือได้เปรียบ
มันไม่ใช่แบบนั้น โอเคไหม?
ฟัง.
คุณสามารถทำสิ่งที่คุณต้องการให้ฉัน
แต่รู้ไว้ว่าเราจะหัวแตกและทุบตีทุกคนอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
สบายดีครับผม.
ฉันจะหักแขนขาข้างหนึ่งของคุณอย่างสาหัส
ว่าคุณจะไม่ฝันถึงการแก้แค้นด้วยซ้ำ
ส่วนเรื่องการแก้แค้นก็คือ
เมื่อมันไม่ได้ทำถูกต้อง
มันนำไปสู่การแก้แค้นมากขึ้น
คุณเปิดร้านเบเกอรี่หรืออะไรสักอย่าง?
คุณกลัวใช่ไหม?
เมื่อเราได้ยินว่าคุณคือเสือขาวที่ขย้ำสุนัขสามตัวที่เก่งที่สุด
ของโรงเรียนเกษตรบูยอ
เรารู้สึกกลัวนิดหน่อย
แต่เมื่อเราเห็นคุณจริงๆ
ความมั่นใจของเราเริ่มเพิ่มขึ้น
ด้วยเหตุผลบางอย่าง.
คุณคือใคร?
คุณเป็นขอทานเหรอ?
ฉันไม่เคยเห็นคุณมาก่อน
คุณมาจากเกษตรมัธยมด้วยเหรอ?
ตอบหน่อยสิคุณ...
คุณกลัวหรืออะไร?
คุณต้องการที่จะร่วมเพศไป?
ชิมฉันหน่อยสิ!
คุณเป็นใคร?
ฉันเป็นลูกของคนทำขนมปัง
ลูกชายของเบเกอร์?
ลุกขึ้นเถอะ นังสารเลว
ไอ้สารเลวทั้งหลายควรจะไถนา
ไม่ได้ไปรอบ ๆ ต่อสู้อย่างดี
ยังไงซะฉันก็ออกไปแล้ว
คุณคือเสือขาวแห่งอาซานใช่ไหม?
อะไรวะนั่น?
มันเป็นชื่อเล่นของคุณใช่ไหม?
สุจริต,
ฉันจำอะไรไม่ได้เลยหลังจากที่ฉันเจ็บหัว
แล้วคุณจำวิธีเตะลาพวกเขาได้ยังไง?
ฉันไม่รู้.
ร่างกายของฉันเพิ่งเคลื่อนไหวไปเอง
นี่ทำให้ฉันแทบบ้า
ดื่มหน่อย.
ดังนั้น...
คุณจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆเหรอ?
เลขที่
ฉันเห็น.
แต่ไม่ใช่ทั้งหมด
ฉันจำบางสิ่งได้
เช่นอะไร?
วิธีการอ่านและเขียน
ฉันยังจำแม่ของฉันได้
และ...
ว่าพ่อของฉันเสียชีวิต
เกี่ยวกับมัน.
นั่นเป็นความโล่งใจ
ทำไมถึงโล่งใจล่ะ?
ฉันหมายถึง,
ช่างน่าเสียดาย
มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
เป็นวันที่ดีในการดื่ม
ความดีของฉัน
ให้ฉันได้รับตรงนี้.
ดังนั้นเขาจึงปวดหัวมากในวันนั้น
และสูญเสียความทรงจำของเขา
ให้ตายเถอะ นี่มันบ้าไปแล้ว
จริงๆแล้วไม่มี
นี่เป็นสิ่งที่ดี
แน่ใจ.
โลกหมุนไปในทางของฉันอย่างแน่นอน
นี่เป็นสิ่งที่ดี
จำสิ่งที่ฉันพูดเมื่อวานได้ไหม?
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
ไปรอบๆ ทุกชั้นเรียนในช่วงกลางวันและดูแลสิ่งต่างๆ
คุณบอกเราอีกครั้งว่าอย่างไร?
เรื่องที่เราคุยกันตอนกินข้าว
เขากำลังพูดถึงเรื่องเงิน
ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง เพราะผ่านมาสักพักแล้ว
เราต้องหาเงินด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง
คุณได้รับสิ่งนี้
แค่เชื่อฉันเถอะ โอเค?
ครับ.
นี่คือเครื่องฟอกอากาศ
- "เครื่องฟอกอากาศ." - "เครื่องฟอกอากาศ."
ทางเข้าน้ำหล่อเย็น
- "ทางเข้าน้ำหล่อเย็น" - "ทางเข้าน้ำหล่อเย็น"
คุณเห็นส่วนนี้ไหม?
นี่คือเกียร์สตาร์ท
เมื่อได้เกียร์เพลาข้อเหวี่ยงแล้ว
เฟืองลูกเบี้ยวจะหมุนพร้อมกันและสตาร์ทเครื่องยนต์
คุณจะรู้ว่ารถแทรกเตอร์ทำงานอย่างถูกต้อง
เมื่อเกียร์เริ่มติดเมื่อเครื่องยนต์ติด
เข้าใจแล้ว?
- ครับท่าน. - ครับท่าน.
แค่นั้นแหละสำหรับวันนี้
ความสนใจ. โค้งคำนับ.
- ขอบคุณครับท่าน. - แน่นอน.
ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว!
เอาล่ะ.
กินคนเดียวมันไม่สนุกหรอก
สาปแช่ง.
ดูนั่นสิ
นี่เป็นอาหารสำหรับกษัตริย์หรืออะไร?
ฉันขอโทษ แต่ฉันไม่ชอบแบ่งปันอาหารของฉัน
- ขวา. - หวังว่าคุณจะเข้าใจ.
ใช่แน่นอน.
กินให้หมด.
ฉันไม่เป็นไร
สาปแช่ง.
ฉันชอบไส้กรอก,
แต่ไม่ใช่กับผัก
ฉันเห็น.
คุณไม่มีเนื้อสัตว์เหรอ?
ดี...
ฉันง่วงนอนเมื่อฉันกินเนื้อสัตว์
- นั่นอะไร? - ไม่มีเลย
- พวกเขาเป็นของฉัน - มาเร็ว.
มันตลกดีที่คุณสูญเสียความทรงจำ แต่ก็ยังจำได้ว่าคุณเร็วแค่ไหน
ตั้งใจฟัง.
ใช้เวลาไม่นาน
วางอาหารของคุณลง, เลวทราม.
บยองแทและยองโฮ พวกคุณกินกันต่อไปนะ
- แค่กิน. - คนอื่นๆ ฟังไว้นะ
เมื่อสองสามวันก่อน
เราต่อสู้กับเทคนิคระดับสูงเหนือการควบคุมของพูยอ
คุณสามารถเดินไปรอบๆตัวเมืองได้
และจะไม่มีใครมายุ่งกับคุณ
พวกคุณทุกคนก็รู้ใช่ไหม?
- ใช่. - ใช่.
ต้องใช้ความพยายามและความเสียสละอย่างมาก
โดย บยองแท, ชอลฮง, ยองโฮ, ซึงโฮ และคนอื่นๆ
เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ของเรา
เราใส่ความคิดและการทำงานอย่างหนัก
เพื่อนำโรงเรียนของเราไปสู่ชัยชนะ
แต่ก็ต้องใช้เงินจำนวนมากในการเตรียมการ
โดยที่กล่าวไปแล้วว่า
ฉันกำลังแนะนำ
เราทุกคนแบ่งปันต้นทุน
- อย่างจริงจัง? - ฉันไม่มีเงิน.
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน คุณเพียงแค่บอกเรา
ถ้าไอ้สารเลวจากโรงเรียนอื่นมายุ่งกับคุณ
แล้วเราจะรีบไป
และลงโทษพวกเขาอย่างดี
เข้าใจแล้ว?
พวกคุณเข้าใจแล้วใช่ไหม?
- ใช่. - ใช่.
พรุ่งนี้พวกคุณแต่ละคนนำเงิน 2,000 วอนมาเป็นอาหารกลางวันด้วย
เอาล่ะ?
- อะไร? - เท่าไร?
- ฉันไม่มีเงิน 2,000 วอน - นั่นมาก
- เขาจริงจังไหม? - สิ่งนี้ไม่สมเหตุสมผล
แต่เราเอาขี้วัวมา
ฉันยังคงได้กลิ่นมูลวัวติดตัวฉันอยู่
- ฉันรู้ใช่ไหม? - อย่างจริงจัง.
เจ๊.
หุบปากแล้วกินซะไอ้พวกเวร
ให้ตายเถอะ
เขตหวงห้าม
คุณกำลังทำอะไรอยู่?
คุณหลอกเด็กโดยใช้ชื่อของฉันเหรอ?
มาเร็ว.
เรามีชื่อเสียงที่ต้องรักษาไว้นะรู้ไหม?
เราต้องการเงินเพื่อพาสาวๆออกไปกินข้าว
แล้วทำไมคนอื่นถึงยอมจ่ายเงินเพื่อตัวเองล่ะ?
คุณกินข้าวกับเราด้วย
เมื่อวันก่อนเรากินหมู
คุณอวดที่จะแบ่งหมูเจ้ากรรมจานเดียวเหรอ?
เราไม่ได้พยายามที่จะ--
สกรูนี้!
พวกเขาไม่มีฐานะร่ำรวย และพ่อแม่ของพวกเขาก็ท้อถอยในการทำงาน
พวกเขาต้องให้เงินจำนวนเล็กน้อยกับคุณหรือไม่?
คุณเคยโดนหลอกไหม?
คุณรู้ไหมว่ามันรู้สึกน่าสงสารแค่ไหน?
พวกเขายากจน สู้ไม่ได้ และไม่ฉลาด
ตอนนี้คุณอยากจะฉีกพวกเขาออกเหรอ?
- มัน-- - ไม่!
แกตายแน่ถ้าฉันจับได้ว่าแกหลอกใครอีก
สาปแช่ง.
ตอนนี้ฉันเริ่มกล้าหาญมากขึ้นที่สิ่งต่างๆ กำลังดำเนินไป
นี่คือโลกของฉัน.
สาปแช่ง.
คุณจะต้องหิว
นี่ของคุณ.
เราได้ยินคุณคุยกัน
คุณบอกพวกเขาว่าอย่าหลอกเรา
- ฉันเห็นมัน. - ฉันด้วย.
- ขวา. - ขวา?
- บยองแท คุณไม่เหมือนคนอื่นๆ - เขาพูดถูก.
- คุณเป็นคนที่แตกต่าง. - คุณแน่ใจแล้ว
ตั้งแต่คุณมาโรงเรียนของเรา
จริงๆ แล้วมันไม่ได้แย่ขนาดนั้น
และรู้สึกดีที่ได้พบทุกคน
- โห่พวกฟังก์เทคนิคสูง - ถูกตัอง.
ตอนนี้โรงเรียนอาจจะสนุกจริงๆ!
ฉันเข้าใจคุณดีกว่าใครๆ
ดังนั้นไม่ต้องกังวล
ชีวิตจะไม่รู้สึกไม่ยุติธรรมอีกต่อไป
ฉันคิดตามตรงว่าคุณไม่ใช่เสือขาวแห่งอาซาน
ฉันได้ยินพ่อของคุณเรียกคุณว่าบุมเต้
และคุณก็บอกเขาว่าอย่าทำ
เพราะนั่นคือสิ่งที่เด็กๆ ในอนยาง...
คุณโง่!
คุณกำลังพูดอะไรบ้า?
ฉันคิดผิด แต่ตอนนี้ฉัน--
ฉันจะตีก้นคุณถ้าฉันได้ยินคุณพูดแบบนั้นอีกครั้ง
เข้าใจแล้ว?
คุณล่ะ?
ฉันเสียใจ.
- มีอะไรผิดปกติกับคุณ? - ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า?
- คุณทำลายมัน! - ใช่!
- มีอะไรผิดปกติกับคุณ? - ฉันพยายามจะพูด
- หุบปาก. - ซึ่งฉันจำไม่ผิดแล้ว
การเต้นเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์มากนะรู้ไหม?
มันนำความสุขและสุขภาพมาให้คุณ
ไม่มีโรคไหนที่รักษาไม่ได้
ดูนี่.
คลาสเต้นรำจางฮักซู
หนึ่งสองสามสี่ห้าหก.
สอง สอง สาม สี่ ห้า หก
สาม สอง สาม สี่ ห้า หก
หกจังหวะนี้
สามารถรักษาอาการเจ็บป่วยใดๆ ที่เกิดขึ้นได้
แพทย์ทุกคนก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน
แต่คุณรู้ไหมว่าทำไมพวกเขาถึงเงียบเกี่ยวกับเรื่องนี้?
เพราะพวกเขาไม่อยากหมดงาน
ฉันยินดีที่จะให้การรักษาพยาบาลแก่คุณผู้หญิง
เพียงเดือนละ 10,000 วอน
ไม่น่าเชื่อเลยใช่ไหม?
แต่เดี๋ยวก่อนยังมีอีกมาก
หากพาเพื่อนมา
ฉันสามารถลดค่าธรรมเนียมของคุณเหลือ 5,000 วอนได้
นี่คือการกุศลจริงๆ!
ฉันไม่สามารถทำเช่นนี้ได้หากปราศจากสำนึกในหน้าที่อันลึกซึ้ง
แต่ก่อนอื่น ฉันต้องขอบคุณพัค ซังเกียวที่นี่
ผู้ซึ่งข้าพเจ้ารักมากที่สุดในโลกนี้
ที่ให้ฉันใช้พื้นที่นี้
ถ้าเพียงปู่ของเขา นากามูระ พาร์ค
ไม่เคยเป็นคนทรยศ
ซังเกียวอาจเป็นคนเหมือนพระพุทธเจ้าก็ได้
รอสักครู่
อย่าพูดถึงเรื่องนั้น
เมื่อเข้ามาต้องแอบเข้ามา
และทำเช่นเดียวกันเมื่อคุณจากไป
เพียงแค่จำไว้
เข้าใจแล้ว.
เอาล่ะ ทำไมเราไม่เริ่มทันทีล่ะ?
เรามาเต้นรำกันไหม?
คุณชอบมันอย่างไร?
ขอให้มีช่วงเวลาดีๆ นะ
หมุนไปรอบ ๆ และเต้นรำทั้งคืน
ขอให้มีช่วงเวลาดีๆ นะ
- หมุนตัวและเต้นรำทั้งคืน - เต้นรำออกไป
ขยับร่างกายของคุณ แค่นั้นแหละ.
ขอให้มีช่วงเวลาดีๆ นะ
เอาล่ะ.
ฉันสาบานว่าฉันประหยัดเงินได้มากขึ้น
คุณจะไปไหน?
เพื่อไปพบเพื่อน
WHO?
แค่เพื่อน.
อย่างแน่นอน.
เพื่อนคนไหน?
คุณเป็นตำรวจหรือเปล่า? หยุดสอบสวนฉันเถอะ
คุณมันเลว.
คุณมีนิสัยชอบทำให้ฉันหงุดหงิด
ฉันเพียงแค่...
คุณอยากตายหรืออะไร?
รอก่อน.
ใครสอนให้คุณพูดกับผู้ชายแบบนั้น?
แล้วคุณล่ะมีความปรารถนาที่จะตายไหม?
ใครในโลกนี้จะมีความปรารถนาที่จะตาย?
เฮ้.
ระวังตัวเองด้วยนะ โอเค?
ดูคุณสนใจเรื่องของคนอื่นสิ
คุณจะอ้วกแน่
แล้วกลับบ้านมาร้องไห้ว่าคุณอยากจะตายอีกครั้งมากแค่ไหน
ทำไมคุณถึงนำเรื่องนั้นขึ้นมา? ฉันแทบจะลืมมันไม่ได้!
อย่างแน่นอน!
สาปแช่ง.
โอ้ใช่.
เมื่อคุณออกไปแล้ว
คุณคงจะได้เห็นเพื่อนตูดที่น่าสมเพชคนหนึ่งของคุณ
บอกเขา
ว่าถ้าฉันจับได้ว่าเขาแอบดูอีก
ฉันจะควักลูกตาบ้าๆ ของเขาออกมา
ให้ตายเถอะ
ฉันไม่ต้องการ
คุณอึน้อย
งานอดิเรกของคุณคืออะไร ซอนฮวา?
งานอดิเรก?
- การอ่าน. - การอ่าน?
ช่างเป็นงานอดิเรกที่หรูหราจริงๆ
บางครั้งฉันก็ฟังเพลงคลาสสิกจากเครื่องเล่นแผ่นเสียง
เพลงคลาสสิค?
เช่นเดียวกับซิมโฟนีหมายเลข 5 ของเบโธเฟน
เกี่ยวกับมัน.
คุณสง่างามมาก
แล้วคุณเรียนเต้นมาจากไหน?
ฉัน?
มันน่าสนใจมาก
คุณเลียนแบบการเต้นของ Park Nam-jung ได้ดีแค่ไหน?
เอาน่า ฉันไม่ได้ทำ
ทักษะการเต้นของฉัน
เกิดจากความโศกเศร้า
ฉันถูกทุบตีทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก
ฉันจึงอยู่บ้านตลอดเวลา
โชคดีที่ฉันมีวิดีโอเทปของพ่อ
พวกเขากลายเป็นเพื่อนและเป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณของฉัน
ไม่ใช่ว่าฉันชอบเต้น
แต่ฉันออกไปไม่ได้
ฉันก็เลยแค่เต้น
ระมัดระวัง.
- เอาล่ะ. - เอาล่ะบอกฉัน
คุณเลียนแบบการเต้นของ Park Nam-jung ได้ดีแค่ไหน?
คุณก็เห็น
ผู้คนเรียกมันว่า "พรสวรรค์"
ฉันไม่สามารถอธิบายได้
ร่างกายของฉันเคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง
- แบบนี้. - อะไร?
- เพียงเท่านี้. - พุทโธ่.
- มันเจ๋งมาก - ฉันสามารถทำการม้วนตัวได้เช่นกัน
สอนฉัน.
- และนี่. - ฉันอยากจะลอง.
มาเร็ว.
มันจะไม่ง่ายเลย
มาเร็ว.
- คุณอยากลองไหม? - ใช่.
ลองนึกภาพคุณเป็นรถแทรกเตอร์
- ตกลง. - สตาร์ทเครื่องยนต์
- แล้ว - ใช่ไหม?
ถอยกลับเมื่อสตาร์ทเครื่องยนต์
แบบนี้?
คุณอย่ามองฉันแบบนั้นดีกว่า
ทำไม
ฉันรู้สึกเหมือนจะละลาย
เมื่อกี้คืออะไร?
ระวังตัวเองด้วยนะ โอเค?
จียอง,
ฉันจะปล่อยความสุขเช่นนี้ไปได้อย่างไร?
ฉันทำไม่ได้
คุณเคยทานเกี๊ยวที่นี่ไหม?
ฉันไม่ชอบเกี๊ยว
โอเค งั้นเราไปที่อื่นกันดีกว่า
คิมบับล่ะ?
- เลขที่? - บยองแท!
แค่ให้มันเคลื่อนไหว
บยองแท ฉันกำลังเชียร์คุณอยู่!
เพิ่งไปได้แล้ว
ขอโทษด้วยกับเรื่องนั้น.
พวกเขาน่าอายมาก
อาหารจีน
แล้วจาจังมยอนล่ะ?
จาจังมยอน?
เรากินอย่างอื่นได้ไหม?
เช่นอะไร?
หมูทอด ราคา 1,200 วอน
นั่นคือสิ่งที่ถูกที่สุด
แบบไหนถูกที่สุด?
นี่ทำให้ฉันแทบบ้า
ขอหมูสองชิ้นครับ
ครับท่าน.
ฉันต้องการใช้ห้องน้ำ.
ตกลง.
ฉันอาจจะต้องใช้เวลาสักพัก ดังนั้นคุณก็แค่กินข้าวก่อน
- ออกไปให้พ้นทางของฉัน - พุทโธ่!
ฉันเสียใจ!
- สาปมัน! - เจซ.
ฉันขอโทษ แต่ฉันต้องไป
ค้อนขนาดใหญ่! เฮ้!
- เฮ้! - ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
คุณมีเงินแล้วเหรอ?
ฉันได้เงิน 800 วอน
นั่นจะไม่ทำ แล้วคุณล่ะ
- ฉันออกไปแล้ว - นั่นคือทั้งหมดที่คุณมี?
- ใช่. - ให้ตายเถอะ
นั่นจะไม่ทำ
ฉันควรจะทำยังไงดี?
ฉันใช้เงินที่มีอยู่ทั้งหมดเพื่อเล่นกับคุณ
ประณามมัน!
- เธอก็รู้ว่าฉันเชื่อใจทุกคน ใช่ไหม? - ใช่.
คุณช่วยหาเงิน 2,000 วอนให้ฉันหน่อยได้ไหม?
เราจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร?
- คุณบอกเราไม่ให้โกง-- - ฉันจะจ่ายคืนเดือนนี้
ไปรับ 2,000 วอน
แล้วเอามาให้ฉันที่วอชิงตัน โอเคไหม?
ฉันต้องไปแล้ว
- แต่... - เราจะทำอย่างไร?
เฮ้!
เอามันมาให้ฉันโดยที่ซอนฮวาไม่รู้ โอเคไหม?
เธอไม่ถูกที่จะออกเดทใช่ไหม?
ฉันกำลังนับอยู่พวกคุณทุกคน
ฉันต้องการ 2,000 วอนตอนนี้!
เข้าใจแล้ว? ฉันไปแล้ว!
เราจะได้รับมันได้อย่างไร?
ฉันคงเสียสติไปแล้ว
พวกเราทำอะไร?
เฮ้ เด็กใหม่
คุณเล่นพูลเหรอ?
ดูคุณสิ
คุณรอนานไหม?
ความดี.
เราไม่ได้สั่ง...
- มันดูดี. - เนื้อชิ้นกำลังมา
อ้อเข้าใจแล้ว.
กินให้หมด.
มากินกันเถอะ
ฉันรู้ว่าเรายังไม่ได้ต้อนรับคุณอย่างเหมาะสมเลย
คุณควรขอบคุณบยองแท
ถ้าไม่ใช่เพราะเขา
คุณจะเดินได้ไม่ดีนัก
เราไม่เคยหลอกใคร
ตั้งแต่บยองแทมาที่นี่
แต่คืนนี้เขาได้ร้องขอเป็นพิเศษ
ดังนั้นจงมอบเงินทั้งหมดที่คุณได้รับตอนนี้
บยองแท?
เขาขออะไร?
เขากำลังออกเดทกับซอนฮวา
แต่มีเงินไม่พอ
เขาขาดเงินประมาณ 2,000 วอน
แต่ 1,200 วอน
ยังไม่เพียงพอ
คุณกำลังทำอะไรอยู่?
ดูสายตาเจ้าเล่ห์คนนี้สิ
สิ่งที่คุณจ้องมองที่?
อึ.
ยืมถ้าคุณต้องการเงิน
ขโมยไม่ใช่เหรอ..
เอาล่ะ.
นั่นฉลาดมาก
คุณทำให้เราไม่ทันระวังตัว
คุณจะตาย.
เอาเลย!
ฉันจำอะไรไม่ได้เลย...
แต่นี่ให้ความรู้สึกค่อนข้างคุ้นเคย
ไอ้สารเลว.
คุณทำให้เราประหลาดใจในวันนั้นเท่านั้น
ไอ้ลูกชายคนทำขนมปัง!
เสือสองตัวไม่สามารถอยู่ใต้ฟ้าเดียวกันได้
ให้ตายเถอะ ไอ้สารเลว
มีที่มามากกว่านี้
ออกไปให้พ้นทาง!
ทุกอย่างกลับมาแล้ว
ฉันจำได้ว่าฉันเป็นใคร
- เปิดออก. - นั่นสำหรับฉันเหรอ?
ใช่.
รสชาติเป็นยังไงบ้าง?
มันไม่ดีเหรอ?
มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
ผู้คนในกรุงโซลมักรับประทานเนื้อหมูในวันเดท
เจ๊.
มันดียังไงล่ะ?
ขวา?
มาเลยพวก
ฉันต้องการให้คุณผ่านมา
ทั้งหมดที่ฉันต้องการคือ 2,000 วอน!