วัยเด็ก
ตอนที่ 6 ทุกสิ่ง ทุกที่ ทั้งหมดในคราวเดียว
คุณลูกหมา
ไอ้เวร
คุณคิดว่าใครกำลังหน้าด้านกับเสือขาวล่ะ?
ฉันมักจะปล่อยให้พวกเขาจัดการเรื่องนี้
แต่ฉันต้องสอนบทเรียนพิเศษให้คุณ
คิดเสียว่าเป็นเกียรติ..
อะไรวะ?
คุณยิ้มเหรอ?
คุณมันเลว.
มันไม่ยุติธรรมเลยที่จะทำให้เราระวังตัวแบบนั้น ไอ้สารเลว
เอาเลย!
เกิดอะไรขึ้น?
- จาง บยองแท! - ฉันพูดจากใจ
- จาง บยองแท! - จาง บยองแท!
ฉันสาบานกับชีวิตของฉัน
พวกคุณมองอะไรอยู่?
อะไร...
- นั่นชอลฮงเหรอ? - ฉันคิดว่ามันคือ.
เชี่ยเอ้ย
เกิดอะไรขึ้น?
ฉันคิดที่จะยอมจำนนต่อการเปลี่ยนแปลง
แต่ไม่มีอะไรอร่อยไปกว่านี้อีกแล้ว
ยิ่งกว่าบุหรี่เปื้อนเลือด
เชี่ยเอ้ย
บยองแท.
คุณบอกให้พวกเขาสอนบทเรียนให้ฉันเหรอ?
ฉันคิดว่าคุณเป็นเพื่อนแท้และปฏิบัติต่อคุณอย่างถูกต้อง
คุณเอาซอนฮวาไปจากฉัน!
เรื่องนี้เกี่ยวกับเธอหรือเปล่า?
คุณให้ความสำคัญกับเธอมากกว่าชีวิตของคุณหรือไม่?
ฉันสงสัยมัน.
คุณจำไม่ได้เหรอ?
ฉันเห็นหน้าคุณชัดเจน
เมื่อคุณวิ่งชนฉันบนจักรยานของคุณ
ฉันเดาว่าคุณไม่เห็นของฉัน
เสือขาวแห่งอาซานคือใคร?
ที่เป็นคุณ?
เลขที่
มันไม่ใช่ฉัน
พูดออกมา.
เสือขาวแห่งอาซานคือใคร?
คุณคือเสือขาวแห่งอาซาน
คุณคือเสือขาว คยองแท
- อะไร? - เขาพูดอะไร?
คุณจริงจังไหม?
ถูกตัอง.
ฉันคือเสือขาวแห่งอาซาน
แล้วคุณคือใคร?
ฉันไม่เป็นอะไร
ฉันชื่อจาง บยองแท ผู้แพ้แห่งอนยัง
เขากำลังจะไปไหน?
ได้รับการย้าย
- รอ. - ไอ้เวร
ฉันรู้ว่ามีบางอย่างคาว
คุณพูดตลกและรมควันตลกด้วย
คุณหลอกพวกเรามาตลอด
- ไอ้เวร-- - ก็พอแล้ว
ไปกินกันเถอะ
มากับเรา บยองแท
อะไร
ฉันจะอยู่หรือไป?
พอแล้ว.
มันมากเกินไป.
เจ๊.
ทำไมทุกคนถึงตกต่ำขนาดนี้?
นี่คืองานศพใช่ไหม?
ฉันควรจะจัดงานศพของใครบางคนนี้ไหม?
ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนมัธยมเกษตร Buyeo ที่มีประวัติยาวนาน 60 ปี Gyeong-tae
- ยินดีต้อนรับ. - ยินดีต้อนรับ.
เพื่อแสดงความเสียใจที่เขากลโกงพวกคุณทุกคน
บยองแทจะจ่ายค่าอาหารมื้อนี้
แต่ฉันไม่มีเงิน
กินให้หมด.
- ฉันอกหัก. - ขอบคุณนะ ไอ้สารเลว
ฉันไม่ได้นำเงินมา
- นี่ยังจังปี้ - อะไร?
- ดื่มสิ - แน่นอน.
นี่ไม่ใช่สำหรับคุณ
เมื่อเราเสร็จแล้ว
ให้ซอนฮวาออกมา
ซอนฮวา?
ทำไม
แค่ทำตามที่ฉันบอก
ตกลง.
อิ่มจังเลย
ขอบคุณท่าน.
วันนี้คุณกินเยอะมาก
จาจังมยอน เกี๊ยว ทังซูยุก
ลูกชิ้นผัด ยังจังปี้
และโซจูแปดขวด
ถ้าเราบวกทั้งหมดเข้าด้วยกัน
มันคือ 36,000 วอน.
- เดี๋ยวก่อน 36,000 วอนเหรอ? - ใช่.
สิ่งนั้นก็คือ
ฉันต้องจ่ายทั้งหมดนี้
- และ? - ดี...
ฉันสามารถจ่ายเงินให้คุณในครั้งต่อไปได้ไหม?
ช่างเป็นเด็กที่แปลกประหลาด
เอาล่ะ
ทุกคนไปเรียน Agricultural High ใช่ไหม?
เกรดและชั้นเรียนของคุณคืออะไร?
ชั้นประถมศึกษาปีที่สิบเอ็ดชั้นสาม
เอาล่ะ คุณชื่ออะไร?
- จาง บยองแท. - เอาล่ะ.
จางบยองแท 36,000 วอน
คุณจะจ่ายเงินให้ฉันเมื่อไหร่?
เร็วๆ นี้.
ฉันจะไปโรงเรียนของคุณ ถ้าคุณไม่จ่ายเงินให้ฉัน โอเคไหม?
- ตกลง. - ไปต่อเลย
- สวัสดี? - เฮ้ ซอนฮวา
มีไฟแช็กไหม?
- เหี้ย - คุณโอเค?
พูยอเป็นเมืองเล็กๆ
และเนื่องจากเราทุกคนรวมตัวกันที่นี่
จะต้องมีการต่อสู้เกิดขึ้น
เข้าใจ?
งั้นเราต้องจ่ายเงินให้คุณ 10,000 วอนทุกเดือนใช่ไหม?
ทุกสัปดาห์?
เราจ่ายเงินให้คุณ 60,000 วอนต่อเดือน
ฉันควรได้รับมันทุก ๆ ห้าของเดือน
ไปกันเถอะ.
รอก่อน.
คุณต้องให้ฉันสิ่งที่คุณมีตอนนี้
แต่ละชั้นเรียนควรจ่ายวันละ 5,000 วอน
เนื่องจากมีสี่ชั้นเรียน
นั่นคือ 20,000 วอนต่อวัน
ทำไมทุกคนเงียบจัง?
นั่นเพิ่มขึ้นถึง 600,000 วอนต่อเดือน
มันไม่มากเกินไปเหรอ?
เราอยู่ในระดับสูงด้านเกษตรกรรม
ทุกคนยากจน
เราทุกคนอยู่ที่นี่เพราะเราไม่สามารถไปโรงเรียนอื่นได้
ฉันคิดว่ามันมากเกินไปที่จะเอาเงิน 600,000 วอนต่อเดือนจากเด็กพวกนี้
คุณไม่อยากทำเหรอ?
ใครเป็นคนควบคุมคลาสหนึ่ง?
- ฉัน. - พังพอนเหรอ?
คุณเรียนชั้นหนึ่ง
- แล้วคลาสสองล่ะ? - ฉัน.
เคอร์ลี คุณเข้าเรียนชั้นสอง
ชอลฮง คุณเรียนชั้นสี่นะ
- และชั้นสามเหรอ? - จอห์นนี่ ยูน.
ไม่ใช่คุณ.
บยองแท.
คุณเอามัน.
ฉัน?
จะไม่มีใครฟังฉัน
เกิดอะไรขึ้น?
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?
คุณได้รับในการต่อสู้?
คยองแทมีเรื่องจะพูดกับคุณ
มันคืออะไร?
มันไม่ใช่ฉัน
บยองแทมีเรื่องจะพูด
เขาโกหกคุณ
คุณจะโกหกหลุมศพของคุณเหรอ?
มาฆ่าเขากันเถอะ
ซอนฮวา.
- จริงๆ แล้วฉันคือ... - ให้ตายเถอะ
พูดออกมา.
ฉัน...
ไม่ใช่เสือขาวแห่งอาซาน
ฉันชื่อ บุมเต้.
แล้ว...
เสือขาวแห่งอาซานคือใคร?
คยองแท.
คุณต้องบอกอะไรเธออีก?
จากนี้ไป,
ฉันคือนังเสือขาวของเสือขาว
พูดนรกขึ้น
ฉัน บุมเต้
ตอนนี้ฉันคือนังเสือขาวของเสือขาวแล้ว!
นี่มันน่าอายมาก
ไอ้สารเลว
คุณอาจจะสนุกสนานในขณะที่คุณออกไปข้างนอกด้วย
หายไปซะไอ้พวกเวร
มานี่เลย เจ้าตัวเล็ก
เฮ้ ถือสิ่งเหล่านี้
พาพวกเขาไป
ไอ้สารเลว.
ไอ้เลว.
มอบมันให้
คุณเล่นเราเพื่อคนโง่เหรอ?
คุณกำลังคิดอะไรอยู่?
ออกจากโรงเรียนของเราหรือนอนลงเหมือนคนตาย
ฉันจะฆ่าคุณถ้าฉันเคยเห็นคุณ
เข้าใจแล้ว?
ใช่.
เข้าใจแล้ว ไอ้สารเลวนั่นเหรอ?
เข้าใจแล้ว.
พระเจ้าแช่ง
ฉันรู้ว่ามันรู้สึกอย่างไร
ความรู้สึกเส็งเคร็งเมื่อคุณรู้สึกเช่นนั้น
คุณก็กลายเป็นของปลอมเหมือนกัน
ดื่มหน่อย.
ทำไมคุณถึงโกรธมาก?
โดนเล่นครับ
เหมือนคนโง่โดยสมบูรณ์
คุณไม่ใช่คนโง่
มันไม่ใช่ความผิดของคุณ
คุณไร้เดียงสา
ไอ้สารเลวนั่นต้องชดใช้สิ่งนี้
ฉันจะลงโทษเขา
ดังนั้นไม่ต้องกังวล
คุณโกหกฉันเหมือนกัน
แล้วคุณจะต้องลงโทษฉัน
ยังไง?
ฉันจะอยู่ที่นั่นเพื่อคุณ
ไม่ว่าที่ไหนหรือเมื่อไหร่ก็ตาม
นั่นเป็นวิธีที่
ความดี.
มักจะนอนกลิ้งไปมาอยู่เสมอ
ฉันควรไปโรงเรียนมั้ย...
หรือฉันไม่ควร?
ฉันกำลังไปโรงเรียน
ว่าไง?
เฮ้.
คุณไม่ลืมอะไรบางอย่างเหรอ?
อะไร
เมื่อกี้คืออะไร?
สิ่งที่เขาทำคือถูกทุบตี
ยาคูลท์ของฉันอยู่ที่ไหน?
ไอ้สารเลว
ถ้าฉันเลิกเรียนแล้ว
แม่จะพลิกตัวแล้ว..
แต่ฉันกลัวที่จะไป
นี่ทำให้ฉันแทบบ้า
เจ๊.
โลกนี้สวยงามมาก...
และฉันก็เป็นผู้แพ้ครั้งใหญ่
คุณอย่ามองฉันแบบนั้นดีกว่า
ทำไม
ฉันรู้สึกเหมือนจะละลาย
คุณผู้หญิงเลว
คุณควรจะเป็นแฟนของฉัน
ซอนฮวา...
ฉันบอกคุณว่าคุณคิดผิด
นี่มันน่าหงุดหงิดมาก!
ยังไงก็ตาม ฉันเชื่อว่าทุกคนจะเก็บมันไว้เป็นความลับ
เอาล่ะ.
- เจอกันพรุ่งนี้. - ลาก่อน.
ให้ตายเถอะ คุณทำให้ฉันกลัว
อะไร
คุณต้องการอะไร?
คุณไม่ชอบฉันเหรอ?
คุณคือใคร?
คุณลืมไปแล้วว่าฉันเป็นใคร?
ฉันชื่อบยองแท
บอดี้การ์ดของคุณ
อย่าไร้สาระ.
ฉันขอถามคุณสิ่งหนึ่ง
คุณชอบฉันจริงๆเหรอ?
สกรูอึนี้
กระเป๋าเงินราคาแพงใบนี้ไม่ได้ผิด
นี่คือเรื่องจริง
มันมีเครื่องหมายอยู่นะ
แต่คุณเป็นของปลอม
หายไวๆ นะ?
สถานีขนส่งระหว่างเมือง BUYEO
ฉันจะช่วยคุณได้อย่างไร?
ฉันอยากไปโซล
ที่ไหนในโซล?
ดี...
มีโซลกี่แห่ง?
สถานีขนส่งด่วน ยงซาน และซังบง
เป็นขั้วไหนในสามขั้วนี้ครับ?
อะไรถูกที่สุด?
สถานีซังบง.
1,720 วอน.
- คุณเป็นนักเรียนหรือเปล่า? - ใช่.
- แสดงบัตรประจำตัวของคุณให้ฉันดู - ออกไปให้พ้นทางของฉัน
ตั๋วหนึ่งใบไปชอนอัน
- ชอนอัน? - ถูกตัอง.
- ไม่ควรตัดเป็นแถว - เอาล่ะ.
เอาล่ะ.
ฉันได้เงิน 2,500 วอน
2,500 ลบ 1,720 ได้เท่าไร?
ฉันจะเหลือเท่าไหร่?
ฉันจะไม่มีอะไรเลยเมื่อฉันได้ชามจาจังมยอนที่นั่น
ฉันจะทำอย่างไร?
สกรูมัน
อะไรก็เกิดขึ้นได้
- ตั๋วหนึ่งใบไปซังบง - เอาล่ะ.
คุณจะไปไหน?
โซล.
แล้วเงินที่คุณเป็นหนี้ล่ะ?
รอสักครู่.
ถ้าคุณไปโซล คุณคงมีเงินมากกว่านี้
ให้ฉันกระเป๋าเงินของคุณ
คุณเป็นหนี้ฉัน 36,000 วอน
ลบ 2,500 วอนออกจากนั้น, ตอนนี้เป็น 33,500 วอน.
นำมามากกว่า 5,000 วอนภายในวันอาทิตย์นี้
- เข้าใจแล้ว? - ตกลง.
คุณควรขอบคุณฉันไม่คิดดอกเบี้ย
คุณช่วยย้ายออกไปหน่อยได้ไหมถ้าคุณไม่ซื้อตั๋ว?
คุณกำลังขวางทาง
ฉันจะกลับมาครั้งต่อไป
เบื่อโลกนี้..
แม้แต่การวิ่งหนีก็มีไว้สำหรับลูกคนรวยเท่านั้น
นั่นเสือขาวปลอมไม่ใช่เหรอ?
ฉันได้เขาแล้ว
มานี่สิ.
คุณอึน้อย
กล้าดียังไงมาแย่งซอนฮวาไปจากฉัน?
ไอ้สารเลว
คุณรู้ไหมว่าอะไรทำให้เราโกรธมากที่สุด?
คือการที่เราโดนของปลอมส่งเสียงดัง
และฉันก็สูญเสียซอนฮวาของฉันไป
ถึงศิลปินจอมหลอกลวง
นั่นทำให้ฉันโกรธมากยิ่งขึ้น
ทำไมซอนฮวาถึงออกไปข้างนอกพร้อมกับไอ้บ้าแบบคุณล่ะ?
เราไม่จับคุณอีกดีกว่า
เราจะตีก้นคุณทุกครั้งที่เจอคุณ เข้าใจไหม?
คุณอยู่ที่ไหนทั้งวัน?
ฉันไม่ใช่คนคุย แต่จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณล่ะ?
ฉันไม่รู้อีกต่อไป
ชีวิตจะดีขึ้นเมื่อคุณเป็นเสือขาว
ฉันทำอะไรตอนนี้?
ฉันจะไปโรงเรียนได้อย่างไร?
บางทีฉันควรจะเลิกไปเลย
ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้เรื่องนี้ไหม
แต่คุณรู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเมื่อคุณถูกทุบตีมากพอ
สักพักคุณก็รู้ว่าไอ้สารเลวนั่นโห่คุณขนาดไหน
และสิ่งที่ทำให้พวกเขาไม่พอใจ
ปล่อยให้ชีวิตทำตามที่ใจต้องการก็ไม่ได้แย่เกินไปนะรู้ไหม?
ดูสิว่าฉันใช้ชีวิตแบบนั้นได้ยังไง
ฉันภูมิใจในตัวเธอ.
นั่นวัวนะ
เฮ้.
ทำไมช่วงนี้คุณไม่ให้ฉันยาคูลท์ล่ะ?
- อะไร? - ฉันหมายถึง,
คุณเคยให้ฉันหนึ่งอันทุกเช้า แต่ตอนนี้ไม่อีกแล้ว
คำพูดเลื่องลือไปทั่วพูยอ
ว่าเสือขาวตัวจริงส่งเสียงกรนตัวปลอม
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันเตือนคุณ!
ฉันบอกแล้วว่าอย่าหน้าด้านกับไอ้สารเลวที่น่ากลัวข้างนอกนั่น
ทำไมคุณถึงโกรธเหยื่อ?
มันเป็นเพียง...
คุณโดนทุบตีมาก
ว่าคุณลืมยาคูลท์ของฉันอยู่เสมอ!
แค่เอา--
คุณต้องฉ้อโกงฉันและโห่ร้องฉันด้วยเหรอ?
คุณยังคิดว่าฉันเป็นตัวตลกเหรอ?
ฉันเหนื่อยและเบื่อกับสิ่งนี้
สกรูนี้
ไม่ มันไม่ใช่อย่างนั้น
เริ่มตั้งแต่วันนี้ ฉันจะเป็นยาคูลท์ของคุณ
คุณชิ้นส่วนอึ
เฮ้.
ถ้าฉันจับได้ว่าคุณกำลังแอบดูอีกครั้ง ฉันจะควักลูกตาบ้าๆ ของคุณออก
แต่นั่นคือวิธีเดียวที่ฉันจะมองคุณ!
คุณไอ้เวร
เขาอยู่ที่นั่น
เร็วเข้า ครูประจำชั้นของคุณมาแล้ว
อะไรทำให้คุณมาที่นี่?
ทำไมวันนี้คุณถึงไม่อยู่?
คุณผู้หญิง คุณกำลังยิงเลเซอร์จากดวงตาของคุณ
คุณจะเผาเขา
แล้วฉันจะดับไฟ
ฉันมาที่นี่เพราะคุณไม่อยู่โดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า
ปกติคุณอยู่ที่โรงเรียนทุกวัน
บอกฉันถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้ไหม
แต่บยองแทเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานนักเรียน
ประธานทั้งโรงเรียน?
ถูกตัอง.
เด็กๆ บอกว่าคุณเก่งพอๆ กับที่ได้รับเลือก
ใช่ไหม บยองแท?
- ฉันกลับมาแล้ว. - เฮ้.
ดื่มอีก
- ฉันจะเทคุณเพิ่มอีก - ต่อไป.
เด็กคนนั้นเก่งที่สุดในการแก้ไอกรน
- ฉันจินตนาการว่าเขาเป็นประธานาธิบดีไม่ได้ - บอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้
ฉันเป็นครู. ฉันจะไม่โกหกคุณ
- ลืมมันซะ. - คุณเป็นคนค่อนข้างมีอารมณ์ขัน
ฉันจะเล่าเรื่องตลกให้คุณฟัง
ครั้งหนึ่งมีเมืองหนึ่งชื่อลอสเซอร์สวิลล์
คุณรู้ไหมว่านกชนิดไหนอาศัยอยู่ที่นั่น?
ไก่เป็นพวง.
โรงเรียนมัธยมปลายเกษตรบูยอ
คุณเห็นสิ่งนี้ไหม?
เนื่องจากคุณไม่อยู่ จึงไม่มีใครเก็บเงินของห้องสาม
คยองแทจึงทุบตีฉัน
คุณเห็นรอยช้ำนี้ไหม?
คุณชิ้นส่วนอึ
คุณควรสะสมเงิน 10,000 วอนเป็นมื้อเที่ยง
หรือหาเงินมาชดเชย
คุณไอ้เวร
ความสนใจ. โค้งคำนับ.
- ขอบคุณครับท่าน. - ขอบคุณครับท่าน.
เฮ้ทุกคน
คุณช่วยฟังสักครู่ได้ไหม?
เสือขาวอยากให้ทุกคลาสจ่ายวันละ 5,000 วอน
พวกเรา 36 คนที่นี่
ดังนั้นถ้าคุณให้คนละ 200 วอนล่ะก็...
จาง บยองแท เจ้าปัญญาอ่อน!
คุณเสียสติไปแล้วเหรอ?
- ก็ 150 วอนเหมือนกัน-- - หุบปากซะ ไอ้สารเลว
นั่นเพื่ออะไร?
คุณไปบอกอาจารย์ของเราด้วย
เหตุใดจึงประกาศว่า White Tiger กำลังรับเงินของพวกเขา?
แล้วฉันจะได้รับเงินได้อย่างไร?
อย่าถามอย่างสุภาพ คุณต้องเอามันไปจากพวกเขา
จับไอ้เหี้ยแบบนี้
และเอาชนะเขาให้หมด โอเคไหม?
ฉันจะเอาชนะใครที่นี่?
คุณทำให้ฉันหงุดหงิดจริงๆ
บยองแท
จะต้องมีใครสักคนที่คุณสามารถเอาชนะได้
ไม่มีใครอยู่เลย
หยุดบ่นแล้วเลือกอันใดอันหนึ่ง!
เข้าใจแล้ว?
คุณเอาเงินมาเลยดีกว่า
สาปแช่ง.
ขึ้นอยู่กับเวลาที่เก็บเกี่ยว
หัวไชเท้าสามารถแบ่งออกเป็นหัวไชเท้าฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน หรือฤดูใบไม้ร่วง
หัวไชเท้าฤดูใบไม้ผลิจะปลูกในเดือนมีนาคมหรือเมษายน และเก็บเกี่ยวในเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายน
หัวไชเท้าฤดูร้อนจะปลูกในเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายน และเก็บเกี่ยวในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม
แล้วหัวไชเท้าในฤดูใบไม้ร่วงล่ะ?
สิงหาคม.
มันไม่ยากเลย
ปลูกในเดือนสิงหาคม และเก็บเกี่ยวในเดือนพฤศจิกายน โอเคไหม?
- ครับท่าน. - ครับท่าน.
คุณคิดว่า
คุณสามารถต่อสู้กับฉันและชนะได้ไหม?
ฉันไม่แน่ใจ.
เราจะไม่รู้จนกว่าเราจะสู้
แต่ฉันทำให้แดจินล้มลงได้
ด้วยการชกศอกเสียก่อน
ใครจะรู้?
บางทีฉันอาจทำให้ใครบางคนล้มลงขณะต่อสู้ได้เช่นกัน
คุณมีเงินเหรอ?
เงิน?
เงินอะไร?
ฉันหวังว่าคุณจะให้เงินฉัน 1,000 วอน
คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?
หุบปาก.
สามารถพบได้บนชายฝั่งทางใต้หรือเกาะเชจูในฤดูหนาว
- เข้าใจแล้ว? - ครับท่าน.
ฉันดำเนินไปนานเกินไป เอามันออกไป ตัวแทนโฮมรูม
ความสนใจ. โค้งคำนับ.
- ขอบคุณครับท่าน. - ขอบคุณครับท่าน.
- นั่นเพื่ออะไร? - อะไรห่า?
มีอะไรผิดปกติกับคุณ?
เอาเงินมาให้ฉันนะไอ้สารเลว!
- คุณเสียสติหรือเปล่า? - เฮ้ หยุดนะ
- คุณไม่ใช่เสือขาว! - ให้เงินของคุณมาให้ฉัน
ให้เงินของคุณกับฉัน
เราคนเลวต้องอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้คุณทำงานให้กับพวกงี่เง่าเหล่านั้นด้วยหรือเปล่า?
เอาเงินมาให้ฉันนะไอ้สารเลว
รวบรวมอึของคุณเข้าด้วยกัน
ฉันไม่อยากต่อสู้กับคุณ โอเค?
เอาล่ะ.
หุบปากแล้วส่งเงินของคุณมาให้ฉัน!
ไอ้สารเลว!
เฮ้.
คุณกำลังทำอะไรอยู่?
คุณมีเงินเหรอ?
แล้วถ้าฉันไม่ทำล่ะ ไอ้สารเลว?
คุณไม่?
แล้วคุณก็ต้องโดนโห่เหมือนกัน ไอ้เหี้ย
ไอ้สารเลว.
เพศสัมพันธ์คุณ
- ไอ้เวร. - คุณไอ้เวร
คุณชิ้นส่วนอึ
คุณไอ้เวร
เพศสัมพันธ์คุณ
ให้เงินของคุณกับฉัน
ให้ฉันนะไอ้สารเลว!
ส่งมาให้ฉัน!
โฮซอก ตื่นสิ!
อะไรวะ?
เขาตกรอบแล้ว!
หัวของเขามีเลือดออก!
อะไรวะ?
ไปรับอาจารย์ครับ. รีบ!
ตกลง.
คยองแทต้องการพบคุณ
หากทำถ้วยนี้หล่นหรือทำน้ำหกจนหมด
แล้วคุณก็แพ้ โอเคไหม?
แต่นั่นก็ยากเกินไป
คุณบอกว่าคุณสามารถต่อสู้ด้วยมือเดียว
บยองแท
ถ้าคุณชนะการต่อสู้
หรือซังอูทำน้ำหกจนหมด
ถ้าอย่างนั้นคุณก็ชนะ
และนั่นหมายความว่าคุณไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินให้ฉัน
คุณคิดอย่างไร?
ข้อตกลงที่ดีงามใช่มั้ย?
ฉันต้องทำสิ่งนี้หรือไม่?
ถ้าคุณไม่ต้องการ
แล้วจ่ายเงิน
ฉันจะถือว่าพวกคุณทุกคนลงแล้ว
พร้อมแล้ว สู้ ๆ
- ไอ้เวร! - ฉันไม่อยากทำสิ่งนี้
ไอ้สารเลว!
นี่คือวิธีที่มันเป็น
ฉันกลับไปไม่ได้แล้ว
ถึงชีวิตเก่าของฉันในฐานะผู้แพ้
ชีวิตของฉันตอนนี้...
แย่กว่ามาก
กว่าที่เคย
ฉันคิดเสมอว่า...
คงไม่มีนรกที่เลวร้ายกว่านี้อีกแล้ว
มากกว่าที่ฉันอาศัยอยู่
แต่นี่มันเป็น
และฉันไม่เคยมีโอกาสเลย
เพื่อเรียนรู้วิธีการเอาตัวรอด
ในสถานที่เช่นนี้
ฉันจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง...
ผ่านนรกบนดินนี้เหรอ?
ฉันหวังว่าจะมีคนบอกฉัน
บริการตำรวจและคำสั่ง
เกิดอะไรขึ้นบนโลกนี้?
เขาเคยถูกโห่เท่านั้น
เขาไม่ใช่คนที่จะโห่คนอื่น
เหยื่อ โช โฮซอก อยู่ที่โรงพยาบาล
เนื่องจากการกระทบกระเทือน
นักเรียนที่ทุบตีเขา...
คือบยองแท
หวัดดีครับเจ้าหน้าที่คิม
เราอาศัยอยู่ใต้หลังคาเดียวกันใช่ไหม?
คุณจับลูกชายของเราแบบนี้ได้ยังไง?
ครอบครัวของเหยื่อฟ้องเขา ไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำได้
วิธีที่ดีที่สุดเกี่ยวกับเรื่องนี้
คือการตกลงร่วมกับครอบครัวของเหยื่อ
บยูยอคลินิก
คุณผู้หญิง
ฉันไม่มีใครนอกจากตัวเองที่ต้องตำหนิสำหรับอุบัติเหตุอันน่าสลดใจครั้งนี้
ทั้งหมดเป็นเพราะฉันล้มเหลวในวินัยลูกชายของฉัน
ฉันล้มเหลวในฐานะพ่อ และนี่คือความผิดของฉันทั้งหมด
ฉันสัญญาจากก้นบึ้งของหัวใจ
ว่าเราจะชดเชยให้คุณอย่างเต็มที่
สำหรับความเสียหายที่ลูกชายของคุณประสบ
ฉันตัดสินใจแล้วที่จะรับลูกชายของคุณ
ถูกขังอยู่ในคุก
แต่ลูกชายของฉันบอกฉัน
เขาและลูกของคุณต่างก็ถูกทุบตีอยู่ตลอดเวลา
ขอโทษด้วย.
ฉันทำบาปร้ายแรงนะคุณผู้หญิง
ดูแล.
เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ?
ฉันถือว่าคุณเป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน
ฉันเดาว่าคุณไม่ได้
เมื่อวานเฉยๆ
คุณและฉันกินไอศกรีมด้วยกัน
และออกไปเที่ยว
ฉันเสียใจ.
ฉันขอโทษโฮซอก
ฉันเข้าใจว่าคุณหมดหวัง
แต่เพื่อนไม่ตีเพื่อน
ฉันไม่มีข้อแก้ตัว
ฉันเสียใจ.
ทำไมคุณทำมัน?
คุณ...
คุณคือทั้งหมดที่ฉันมี
จาง บอมแท.
คุณและฉัน...
เราต้องหยุดต่อต้าน
ขอเพียงแค่ได้รับการโห่
ลุกขึ้นมา คุณทำให้ฉันเขินอาย
โฮซอก.
โอ้พระเจ้า.
ฉันเสียใจ.
ฉันขอโทษ.