วัยเด็ก
ในโลกนี้ที่เราอาศัยอยู่
มีคำสั่งจิกเสมอ
ทุกคนไม่เหมือนกัน
เมื่อคำสั่งนั้นพังทลายลง
ความวุ่นวายเกิดขึ้น
และเมื่อมีความวุ่นวาย ความรุนแรงก็ปะทุขึ้น
วางโซฟาตัวนี้ไว้หลังห้องน้ำโรงเรียนภายในเช้าวันพรุ่งนี้
คุณได้รับที่?
อยู่หลังห้องน้ำดีกว่า
ก่อนที่เสือขาวจะเข้าโรงเรียน
คุณกำลังทำอะไร?
ความรุนแรงปะทุขึ้นเมื่อคำสั่งล้มลง
คุณหมายถึงอะไร?
กล่าวอีกนัยหนึ่ง
ถ้าฉันไม่เอาสิ่งนี้ไปโรงเรียน
ฉันจะทำให้ก้นของฉันอ้วก
เสือขาวบอกคุณหรือเปล่า
ที่จะพาสิ่งนี้ไปโรงเรียนด้วยตัวเอง?
ฉันกำลังจะหมดสติไปแล้ว
ดังนั้นหยุดรบกวนฉันแล้วไปซะ
ดี.
ทำไมเธอต้องคุยกับฉันด้วย? ฉันหมดพลังงานแล้ว
เธอช่วยอะไรไม่ได้เลยจริงๆ
ทำไมคุณไม่ขอความช่วยเหลือจากฉัน?
ฉันไม่สามารถขอให้ผู้หญิงช่วยยกของหนักนี้ได้
คุณและความภาคภูมิใจของคุณ
เพียงแค่ไป.
อย่างจริงจัง.
คุณไม่จำเป็นต้องช่วยฉัน
ฉันทำมันคนเดียวได้
- ประณามคุณ - โอ้พระเจ้า!
คุณพูดจาแย่มาก
จียอง?
จียอง!
คุณชอบที่จะใช้ชีวิตแบบนี้เหรอ?
ไม่มีใครอยู่ต่อไปได้
เพราะพวกเขาชอบที่จะ
ฉันแค่ฆ่าเวลานะรู้ไหม?
ไม่มีใครมีชีวิตเหมือนคุณ
ไม่ปกติที่จะวูบวาบขนาดนี้
จะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเมื่อคุณสำเร็จการศึกษา
คุณยังจะโดนเตะตูดอีก
คุณต้องโทรหาตำรวจ
หรือขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่
คุณต้องทำอะไรบางอย่าง
รอก่อน คุณจะไปไหน?
เฮ้ วางมันลง
สาปแช่ง.
คุณสามารถรับมันจากที่นี่?
แน่นอน.
คุณคือใคร?
คุณไม่รู้จักฉันเหรอ?
ฉันคือแม่ม่ายดำ
ขวา.
แม่ม่ายดำ?
คุณพยายามชวนฉันออกเดทเหรอ?
สกรูที่
คุณสนุกไปกับการออกไปเที่ยวตามเวลาของคุณเอง
ฉันมาที่นี่เพื่อเตือนคุณ
ฉันสงสัยว่ามันเกี่ยวกับอะไร
ออกไปที่นี่
ไอ้สารเลวเช่นคุณที่สามารถสู้รบได้
มีแนวโน้มที่จะมีพวงหรีด
และเมื่อคุณมีพวงหรีด คุณจะดูเท่
แต่เรื่องก็คือ
คุณไม่ได้รับมัน
คุณมันก็แค่คนพาลแช่ง
ดังนั้น?
พวกอันธพาลอยู่ได้ไม่นานที่นี่
ถ้าผู้มีอำนาจไม่ได้รับความเคารพ...
พวกเขาถูกโค่นล้ม
เคารพ?
ความเคารพที่แท้จริงมาจากอำนาจ
คนโง่อย่างคุณคงไม่รู้หรอก
ประณามสิ่งนี้
ความดี.
เจ๊.
ตอนที่ 7 รักฉันอีกครั้ง
ประณามสกรูนี้
เจ๊.
ทำไมคุณถึงสูบบุหรี่ไม่ได้คุณคนปัญญาอ่อน?
เจ๊.
สาปแช่ง.
ทั้งหมดที่มีให้กับชีวิต
เป็นเพียงลมหายใจ
กินและนอน
แล้วทำไมมันถึงยากนักล่ะ?
ให้ตายเถอะ มันไม่ง่ายเลย
เจ๊.
บางทีอาจมีวิธีแก้ปัญหานี้
โดนตีมั้ย?
คุณเป็นอะไรกับตา?
คุณโดนดีจริงๆ
ฉันจริงจัง.
แต่คุณไม่ใช่คนที่จะโดนตี...
เฮ้ ลุกขึ้นมา
ฟังนะ คยองแท
ฉันมีเรื่องจะพูดเกี่ยวกับ...
คุณโดนตีหรือเปล่า?
คุณดูเหมือนหมีแพนด้า
คุณสบายดีไหม?
คยองแท
ฉันคิดว่าคุณควรเป็นประธานนักเรียนจริงๆ
ประธานาธิบดีควรจะเป็นตัวแทนของโรงเรียน รู้ไหม?
และคุณเป็นเด็กหนุ่ม ตัวสูงและเป็นผู้นำที่ดี
ฉันก็เลยคิดว่า
มันถูกต้องแล้วที่คุณจะเป็นประธานนักเรียนแทนที่จะเป็นฉัน
สำหรับคุณ ฉันจะก้าวออกไปทันที
คุณจริงเหรอ?
ฉันจะไม่โกหกคุณ
ฉันสาบานด้วยชีวิตของฉัน
นี่อะไรน่ะ?
ฉันเห็น.
คุณจะลงสมัครเป็นประธานนักเรียนเหรอ?
ครับท่าน.
ขวา.
เอาล่ะ
มันน่าสนใจกว่ามาก
ให้พวกคุณสองคนแข่งขันกันเพื่อเป็นประธานาธิบดี
รอสักครู่.
ทำไมทั้งโลกถึงผู้สมัครของเราสำหรับประธานนักเรียน
ดูเหมือนแพนด้าเจ้ากรรมที่มีรอยฟกช้ำเหรอ?
ฉันไม่ได้ถูกตี
ฉันตกบันได.
อะไร
นี่อะไรน่ะ?
ข้าพเจ้าลาออกจากการเป็นผู้สมัคร
ฉันคิดมาหลายวันแล้ว
และฉันไม่คิดว่าตัวเองถูกตัดสิทธิ์เป็นประธานาธิบดี
แต่การเลือกตั้งก็ดูจะชอบธรรมกว่า
ถ้าพวกคุณแข่งขันกันเอง
ไม่ครับท่าน.
เห็นได้ชัดว่าฉันจะแพ้เขาอยู่แล้ว
พวกคุณทุกคนสามารถเป็นคู่แข่งกันเองได้
ฉันขอไม่ดีกว่าครับท่าน
- ไม่จำเป็นต้อง... - ลุยเลย
- อะไร? - อย่าลาออก
สำนักงานครู
- บุมเต้. - ใช่?
ฉันแค่วิ่งหนีเพราะคุณขอร้องฉัน
ใช่แน่นอน.
อย่าเข้าใจฉันผิด
ไม่แน่นอน
- แล้วพบกันใหม่.. - แน่นอน.
ทำไมฉันต้องวิ่งด้วย?
เราต้องคุยกันไม่ใช่เหรอ?
- ที่นี่. - ฉันสบายดี. อย่าเสียมันกับฉัน
แค่เอามันไปร่วมเพศ
วันที่ 4 กรกฎาคม คือการเลือกตั้งใช่ไหม?
ใช่ ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อให้เป็นประธานคยองแท
ฉันไม่สนใจเรื่องนั้น
วันก่อนหน้านั้นเป็นวันเกิดของเสือขาว
ตกลง.
เป็นวันเกิดปีแรกของเขาในพูยอ
ดังนั้นเราต้องทำให้แน่ใจ
เขาได้รับงานปาร์ตี้ที่ยิ่งใหญ่ใช่ไหม?
ฉันจะทำอย่างไร?
มันง่ายมาก
เอามาแค่นี้ก่อน..
เท่าไร?
ไม่มาก.
แค่ประมาณ
100,000 วอน
อะไร 100,000 วอน?
มันมากเกินไปหรือเปล่า?
เลขที่
ฉันเดาว่ามันมากเกินไป
ไม่เลย.
ทานของว่างกันทุกคน!
- อะไร? - รีบ!
มาเร็ว.
- เจซ. - สาปแช่ง.
ออกไปให้พ้นทาง
กิ่งไม้อย่างเธอแกล้งทำเป็นเสือขาวได้ยังไงล่ะ?
เงยหน้าขึ้น!
เฮ้ บยองแท.
ทำไมคุณถึงเลิกเป็นประธานาธิบดีให้กับคยองแท?
ถ้าเขาได้เป็นประธานาธิบดี
เขาจะต้องมีชั้นเรียนบ้าง
และจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อมีคนเข้าเรียน?
- ฉันไม่รู้. - เกิดอะไรขึ้น?
พวกเขาจะต้องการ
เริ่มทำตัวเหมือนคนมีระดับ
ไอ้สารเลวพวกนั้นจะไม่ส่งเสียงร้องหรือฉ้อโกงเราเหมือนเมื่อก่อน
และถ้าพวกเขาทำ
เราแค่ต้องคุยกับประธานนักเรียน
เขาจะต้องรักษาชั้นเรียนไว้
และฟังเรา
ระดับ?
เขาใช้ชีวิตทั้งชีวิตของเขาด้วยอาการกรน
ว่าเขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการหลีกเลี่ยงมัน
ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ทุกคนมาลดความอ้วนกันหน่อยเถอะ!
- ใช่! - ใช่!
มองคุณ.
ทำไมหน้ายาว?
ทั้งหมดนี้ได้ผลและฉันยังไม่ได้ 100,000 วอน
คุณต้องการอีกเท่าไหร่?
ฉันได้ 82,700 วอน ดังนั้นอีก 18,300
เกิดอะไรขึ้นกับเขา?
เขามีเงินไม่พอจ่ายสำหรับวันเกิดของเสือขาว
แย่นะแต่ไม่ใช่ว่าเราไม่ได้พยายาม
มันคงจะสมบูรณ์แบบ
ถ้าผมตั้งให้เขาเป็นประธานาธิบดีและมอบเงิน 100,000 วอนให้เขา
ความพยายามทั้งหมดของเราอาจพังทลายหากยังไม่สมบูรณ์แบบ
ฉันสนิทมาก!
ฉันรู้สึกเสียใจมากหากเราล้มเหลวเพราะเงินเพียง 18,000 วอน
เฮ้ มานี่สิ
ตั้งใจฟัง.
นี่คือสิ่งที่ฉันคิดมาระยะหนึ่งแล้ว
และมันอาจจะได้ผล
นี่คือตั๋วไปอินชอนของคุณ
- สถานที่ที่จะ? - สามถึงกงจู
เดี๋ยว.
มันจะได้ผลจริงๆเหรอ?
- ไม่ต้องกังวล. - เอาล่ะ.
มีร้านค้าอยู่สองสามแห่งในคงจู ใช่ไหม?
เป้าหมายของเราไม่ใช่เด็กมัธยมปลายหรือมัธยมต้น
เราแค่ต้องหลอกเด็กประถมให้คนละ 500 วอน
และเมื่อเราถึง 18,000 แล้วเราจะกลับมา
เอาล่ะ.
แต่ทำไมถึงไปไกลถึงกงจูล่ะ?
คิด!
ทุกคนที่นี่รู้อยู่แล้วว่าเราเป็นใคร
ใครจะให้เงินเรา.
เมื่อพวกเขาทุกคนรู้ว่าเราเป็นผู้แพ้?
แต่มันจะแตกต่างออกไปในกงจู
ทำไม
เพราะเด็กพวกนั้นไม่รู้จักเรา
คุณถูก.
กงจูกึมกังอาร์เคด
ก่อนอื่นเลย,
ให้เด็กๆ สวมชุด Cavallos หรือดีกว่านั้น
เอาล่ะ.
แล้วเสือล่ะ?
คุณเป็นผู้แพ้
“อย่าดูเศร้าไปเลย
ไทเกอร์อยู่กับคุณ”
คุณไม่รู้จักกริ๊ง?
ช่างเป็นผู้แพ้
แล้วอาดิดาสล่ะ?
พวกเขาคงเป็นเป้าหมายที่ดี
คุณเรียนอยู่ชั้นไหน?
ที่หก
โอ้ใช่?
แล้วออกไปคุยกันข้างนอกดีกว่า
ฉันเป็นตัวแทนจูเนียร์เทควันโดของชุงชองใต้!
ดูเหมือนว่า
เรามองข้ามบางสิ่งบางอย่าง
- อะไร? - อะไร?
เด็กพวกนั้นไม่รู้จักเรา...
แต่เราก็ไม่รู้จักพวกเขาด้วย
- ขวา. - ขวา.
เราแค่เสียตั๋วของเรา
ตอนนี้เราจะได้เงินยังไงบ้าง?
วันเกิดเสือขาวจะเป็นวันตายของเรา
เราอาจเตะถังด้วยกัน
รอ.
มีวิธีหนึ่งที่กงจูจะไม่ชอบบูยอ
- ยังไง? - ในกงจู
พวกเขาจ่ายค่าใบเพริลลา
ใครจะจ่ายค่าขี้แม้ว่าวัวไม่กิน?
เอาล่ะ.
พวกเขาจ่ายเงินเพื่อมัน
แต่สิ่งที่เกี่ยวกับเรื่องนี้?
ครอบครัวของฉันมีฟาร์มเมล็ดเพริลลาขนาดใหญ่
ทำไมเราถึงทำงานที่นี่?
คุณรู้ไหมว่าเราจะไม่รับเงิน!
หุบปากแล้วเด็ดใบเพริลล่าซะ!
นี่คือเงินทั้งหมดที่นี่
เงินลาของฉัน!
พวกเด็กบ้านนอกคงไม่รู้เรื่องนี้
แต่ในกงจู
คนจ่ายเงินเพื่อกินสิ่งนี้!
เราเห็นมัน!
อย่าโกหก!
ใครจะกินอึนี้?
เขาพูดถูก. สิ่งนี้เติบโตทุกที่
อย่าทำร้ายใบไม้นะไอ้สารเลว!
เอาล่ะทุกคน หยุดทะเลาะกันได้แล้ว
มันเป็นความจริง.
เราเห็นมันด้วยตาของเราเอง!
แค่เลือกใบไม้เจ้ากรรม!
เรากำลังนั่งอยู่บนเหมืองทองคำ!
นี่อะไรน่ะ?
- ใบเพริลลา. - เท่าไร?
เราขายกระสอบละ.
- มันคือ 7,000 วอน. - มันแพง.
ให้เป็น 3,000 วอน
รอก่อน มาเลยตอนนี้
ไม่เข้าใจเหรอ?
เราจะใช้เป็นอาหารวัวเท่านั้น
อะไร
ได้ 5,000 วอน
พวกนี้จะเป็นเตียงที่ดีสำหรับแพะของเรา
- ปรับ 6,000 วอน - ฉันเดาว่าเราจะกินมัน.
นั่นแทบจะไม่คุ้มกับแรงงานของเราเลย
ฉันจะแขวนคอตัวเองที่ศาลากลางกงจู
ถ้าฉันปลูกสิ่งเหล่านี้อีกครั้ง
เอาล่ะ มันคือ 7,000 วอน
สมมุติว่า 20,000 สำหรับสามกระสอบ
ลดไปเลย 1,000 วอน โอเคไหม?
ถ้าคุณยืนกราน.
นี่หนักมาก
- เจซ. - คุณต่อรองราคาอย่างหนักใช่ไหม?
ที่นี่.
นั่นคือ 20,000 วอน
ขอบคุณ!
- ขอให้เป็นวันที่ดี. - เอาล่ะ.
เราทำเงินได้ 20,000 วอน!
ฟาร์มของคุณช่วยชีวิตเราไว้
- จริง. - พวกคุณเป็นหนี้ฉันนะ
เราคงไม่ต้องอ้วกตั้งแต่เราได้เงิน 100,000 วอน
- เฮ้ ฉันต้องไปแล้ว - เอาล่ะ ลาก่อน
- เจอกันพรุ่งนี้นะทุกคน - กลับบ้านอย่างปลอดภัย
รอสักครู่
เราแทบจะไม่จัดการเลย
คุณทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้น บยองแท
- คุณคือเรื่องจริง - ลืมมันซะ.
- ทั้งหมดนี้คืออะไร? - อึศักดิ์สิทธิ์!
จียอง.
รอ.
นั่นคือทั้งหมดสำหรับเสือขาวตัวนั้นเหรอ?
ไม่มันไม่ใช่
ถ้าไม่ใช่ก็ให้ฉันบ้าง
- ไปกันเถอะ. - ให้ฉัน...
รอฉันด้วยไอ้พวกเวร!
- เฮ้นี่คืออะไร? - ไม่ ไม่ใช่เงินนี้
- ไปกันเถอะ. - โปรด.
ปล่อยนะพวกมึง
- โปรด. - แค่ให้ฉันยืม 5,000 วอน
- ให้ตายเถอะ - แค่ 5,000 วอน
ฉันจะต้องไปที่ไหนให้ห่างจากเรื่องไร้สาระนี้?
- กรุณาอย่าเอามัน. - โปรด.
เฮ้คุณผู้หญิง!
ทำไมคุณถึงวิ่งหนีไป?
เดี๋ยวก่อน คุณต้องจ่ายเงินให้กับ Black Widow ด้วยหรือเปล่า?
ไม่ ฉันแค่รู้สึกเขินอาย
คุณควรจะคุ้นเคยกับการเขินอายในตอนนี้
อะไร
ร้านซามิลอิเล็กทรอนิกส์
ไอ้เจ้าเล่ห์นั่น
อย่าคิดเรื่องนี้เลย
ถ้าเสือขาวรู้
คุณจะสูงหกฟุต
คุณรู้ไหมว่าฉันรู้สึกอย่างไร
ในหัวของฉัน ฉันรู้ว่ามันไม่ถูกต้อง
แต่ใจของฉัน
แค่ช่วยไม่ได้
ฉันแน่ใจว่ารู้ว่ารู้สึกอย่างไร
เอาล่ะ.
ไปหาเธอแต่ใจเย็นๆ นะ
ฉันจะทิ้งคุณไว้
90,000 วอน
- เฮ้. - ให้ตายเถอะ คุณทำให้ฉันตกใจ!
อะไรกับคุณ?
ฉันทำให้คุณตกใจหรือเปล่า?
ฉันแค่สงสัยว่าคุณกำลังดูอะไรอยู่
นี่มันเครื่องเล่นเทปคาสเซ็ทของญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ?
ฉันคิดว่ามันชื่อ Walkman หรืออะไรสักอย่าง
- แต่ไม่ใช่นี่... - หลงทางซะ
ฉันเสียใจ.
บยองแท.
ราคานี้ 90,000 วอน
แต่ฉันมีเงินแค่ 70,000.
ถ้าคุณให้ฉันยืม 20,000 วอน
ฉันจะคืนเงินให้คุณอย่างแน่นอน
เพียง 20,000.
มาเร็ว.
แค่ 20,000 วอน
ฉันขอโทษแต่ฉันทำไม่ได้
คุณโคตรจริงจังเหรอ?
แค่หายตัวไป..
90,000 วอน
ประณามคุณ
คุณมันก็แค่คนปัญญาอ่อนตัวใหญ่
คนปัญญาอ่อนอย่างแน่นอน
ไอ้สารเลว!
ฉันจะหาเงิน 20,000 วอนได้ที่ไหน?
ประณามมัน
แค่บอกว่าคุณผิดจียอง!
ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้ทำตัวเป็นผู้หญิง?
สิ่งที่คุณต้องทำคือเป็นผู้หญิงและแต่งงาน!
แล้วฉันก็ได้ส่งต่อ
ความมั่งคั่งของครอบครัวเรา ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวลเรื่องการสัญจรไปมา!
ฟังดูไม่ถูกต้องที่จะส่งต่อความมั่งคั่งที่ปู่ของคุณได้รับ
โดยการจับนักเคลื่อนไหวเพื่ออิสรภาพ
- ความดีของฉัน. - กล้าดียังไง?
เพียงแค่หุบปากของคุณ
ใจเย็นๆนะซังกโย
มันไม่ใช่แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง
คุณทุบตีผู้หญิงสามคน!
คุณเป็นอันธพาลเหรอ?
ออกไปจากบ้านของฉันซะ
ออกไป!
ฉันเบื่อเรื่องนี้แล้ว!
จียอง.
- กลับมาที่นี่เถอะ เจ้าเด็กเหลือขอ! - พอแล้ว!
เอาล่ะ ซังกโย
- จียอง. - คุณไม่สมเหตุสมผลเลย
คุณบอกเธอให้ออกไปหรือกลับมา?
คุณไม่รู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร
คุณรู้ไหมว่ามันรู้สึกอย่างไรที่มีเด็กที่ทุบตีทุกคน?
แล้วคุณรู้ไหมว่าฉันรู้สึกอย่างไร?
คุณรู้ไหมว่าการมีลูกรู้สึกอย่างไร
ใครกันที่ส่งเสียงร้องทุกวัน?
แล้วทำไมเราไม่เปลี่ยนลูกล่ะ?
ฉันจะยกโทษให้คุณจียอง
ดังนั้นกลับมา
- ลูกสาวของฉัน! - คุณกำลังเกี่ยวกับอะไร?
ฉันบอกพ่อของฉันเกี่ยวกับคุณ
เขาสัญญาว่าจะไม่บอกพ่อแม่ของคุณ
คุณคงจะนอนตรงนั้นได้
แค่นาทีเดียว
ทางที่ดีไม่ควรเจอกันหลังจากทะเลาะกันใหญ่โต
เมื่อคุณและพ่อของคุณเย็นลงแล้ว
มันจะเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ราตรีสวัสดิ์.
พรุ่งนี้ฉันจะนำอาหารเช้ามาให้คุณ
เฮ้รอ
ฉันไม่กลัวคน...
แต่ฉันกลัวผี
คุณคงได้ทานอาหารเย็นแล้ว...
แต่ฉันไม่มีอาหารกลางวันด้วยซ้ำ
หยุดแกล้งหลับได้แล้ว!
หากคุณไปที่ห้องครัวแล้วมองมุมข้างเพดาน
คุณจะพบกล่องชาปาเก็ตตี้
คุณลง?
นั่นก็ตรงประเด็น
ไม่มีอะไรจะดีไปกว่า Chapagetti ตอนดึกนี้
พ่อ พ่อ พ่อ!
- ชาปา... เฮ้ ฟังนะ - ชาปาเก็ตตี้!
คุณมีเงิน 20,000 วอนไหม?
คุณบ้าหรือเปล่า?
คุณล้อฉันเล่น?
พวกคุณมีน้อย 20,000 วอน
- อะไร? มันไม่มีทาง. - นั่นไม่สมเหตุสมผลเลย
- ฉันสาบาน-- - หุบปากซะ
สิ่งที่ดีที่สุดของเรายังไม่เพียงพอ
พวกคุณมันสติไม่ดีกันหมดเลยเหรอ?
คุณมีความปรารถนาที่จะตายเหรอ?
เฮ้ ก็พอแล้ว
วันนี้เป็นวันเกิดของเสือขาว
และพรุ่งนี้เป็นการเลือกตั้ง
งั้นเรามาผ่อนคลายอารมณ์กันดีไหม?
อะไร
เขากำลังพยายามสร้างบรรยากาศ
เขาคือ? ทำไม
ทำไมอย่างอื่น?
มันเป็นวันเกิดของเขา
เขาและซอนฮวา...
จะไปให้ได้คืนนี้
ให้ตายเถอะ ไอ้สารเลวนั่น
สุนัขนำโชค
- เขาเป็นลูกผู้ชายจริงๆ ใช่ไหม? - เขาคือ.
นับว่าตัวเองโชคดี
การทำงานที่ดี.
- ไปกันเถอะ. - ตกลง.
- มาเร็ว. - เอาล่ะ.
เราไม่ควรซื้ออะไรแบบเขามาให้เขาเหรอ?
เราจ่ายค่าอาหารบ้าๆ ไปแล้ว
ทำไมเราถึงเตี้ย?
เกิดอะไรขึ้น
- สุขสันต์วันเกิด! - สุขสันต์วันเกิด!
- สุขสันต์วันเกิดเสือขาวที่รัก! - สุขสันต์วันเกิดเสือขาวที่รัก!
- สุขสันต์วันเกิด! - สุขสันต์วันเกิด!
เอาล่ะ ดื่มได้เลย
นี่เสือขาว!
- ไชโย! - ไชโย!
ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?
เฮ้.
ปล่อยให้เขาเป็น.
สุขสันต์วันเกิดเพื่อน.
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
เราไม่ได้เชิญคุณ
ฉันไม่ต้องได้รับเชิญไปงานปาร์ตี้ของเพื่อน
ฉันมาที่นี่เพราะฉันอยากเป็น
กัดแล้วออกไป
เอาล่ะขอบคุณ
คุณต้องการอะไร?
เอาล่ะ นั่งลง
มีที่นั่ง.
เสือขาวมั่นใจแล้ว
เพื่อให้เบียร์เย็นนี้เพื่อคุณโดยเฉพาะ
คืนนี้คุณดูสวยจริงๆ
ปกติเธอไม่สวยเหรอ?
ทำไมคุณถึงบอกว่าคืนนี้เธอสวยจริงๆ?
ฉันบอกว่าปกติคุณน่ารัก
แต่คืนนี้ยังสวยกว่าอีก
ฉลอง...
วันเกิดเพื่อนฉันคืนนี้
ฉันจะเต้น.
โปรดเล่น "Missing You" โดย Park Nam-jung
บอกเลยว่าไอ้เวรนั่นก็เต้นได้
คุณกำลังทำอะไร?
แก้วของซอนฮวาว่างเปล่า
ไม่มีใครสามารถเอาชนะความสวยของคุณได้ในคืนนี้
ไม่แม้แต่ชอย ซูจิ จาก The Tree Where Love Blossoms
ฉันหมายถึงมัน
คุณและเสือขาวเป็นคู่ที่เหมาะสมกัน!
- ถูกตัอง. - ใช่.
ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น.
คุณเคยเห็นชอย ซู-จิ ด้วยตัวเองบ้างไหม?
คุณไม่ได้
แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าใครสวยกว่า?
คุณต้องหยุดโกหกให้มาก
เฮ้ คุณเสียสติไปแล้วเหรอ?
อย่าประมาทชเว ซู-จิ
ทำไมคุณถึงเอาแต่ดื่มเบียร์ของซอนฮวาล่ะ?
อ่านห้องหน่อยมั้ย?
ฉันกระหายน้ำมากคืนนี้
ให้ของขวัญของคุณกับเขา ซอนฮวา
เอาล่ะ ให้เขาไปแล้ว
คุณเข้าใจถูกต้องแล้ว
สุขสันต์วันเกิด.
นี่ของคุณ.
คุณไม่จำเป็นต้อง
ไม่แพงขนาดนี้เลยเหรอ?
โอ้นี้?
พ่อของฉันไปทัศนศึกษาที่ญี่ปุ่นและเขาบอกว่าจะหาซื้อให้ฉันได้
ฉันก็เลยซื้อมันให้คุณพร้อมกับเงินที่เหลือของฉัน
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
ขอบคุณ.
คุณยืมเงินของฉัน...
จะซื้อของขวัญของคยองแทเหรอ?
มันคืออะไรกับคุณ?
ฉันจะจ่ายเงินคืนให้คุณ
ไม่ ลืมมันซะ
อย่าคืนเงินฉันเลย
ฉันให้มันกับคุณ.
แต่ความจริงที่ว่า...
คุณใช้เงินนั้น...
เพื่อซื้อของขวัญของคยองแท...
ทำให้ฉันอกหักนะรู้ไหม?
คุณคือ...
คนที่ไม่ดีเช่นนี้
อะไรวะ?
ไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่าการเอาเปรียบ...
ของใครบางคนที่ชอบคุณ
อะไรก็ตาม.
หัวใจของฉัน...
เจ็บมาก...
ว่าฉันไม่สามารถชอบคุณอีกต่อไป
ลาก่อน.
คุณกลับมาแล้ว
คุณต้องการบ้างไหม?
ฉันทำสาริคมตังบ้าง
นี่ก็ดูดี
สิ่งนี้คือเรื่องจริง
มันดีมาก.
คุณไม่ต้องการบางอย่างเหรอ?
ว่าแต่วันนี้ฉันไม่ได้อาบน้ำก่อนไปโรงเรียนนะ
และฉันคิดว่าฉันได้กลิ่นหอมตลอดทั้งวัน
การอยู่ไกลบ้านมันลำบากจริงๆ
โดยที่กล่าวไปแล้วว่า
ฉันสงสัยว่า...
ถ้าคุณไปหาอะไรให้ฉันได้
คุณรู้จักหน้าต่างหลังบ้านไหม?
คุณช่วยนำน้ำหอมและสบู่ของฉันมาให้ฉันได้ไหม
อยู่ระหว่างหนังสือเรียนภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษบนโต๊ะของฉัน
เฮ้รอ
หยุดอยู่ตรงนั้น
โดนแกล้งอีกแล้วเหรอ?
เลขที่
แล้วทำไมหน้ายาวล่ะ?
ฉันสบายดี.
อะไร
มีมี่ เบเกอรี่
เขาอยู่ที่ไหนบนโลกนี้?
สุนัขนำโชคตัวนั้น
- นี่เขา! - เสือขาว!
พวกคุณมีช่วงเวลาที่ดีไหม?
ฉันอิจฉาคุณจังเลย!
มันเป็นยังไงบ้าง?
มาบอกเราสิ!
สาปแช่ง.
มันเป็นอย่างไรบ้าง?
ฉันจะบอกคุณทั้งหมดในภายหลัง
ประณามมัน
คุณไม่สามารถบอกเราตอนนี้?
- ภายหลัง. -เอาล่ะ คุณต้องทำ
อึศักดิ์สิทธิ์
วันนี้เป็นโรงเรียนมัธยมเกษตร Buyeo
การเลือกตั้งประธานนักเรียนครั้งที่ 58
ผู้สมัครของเราเป็นอันดับหนึ่ง
จาง บยองแท นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 11 ของห้องสาม
และหมายเลขสอง
จุง กยองแท นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 11 ของห้อง 3 เช่นกัน
ทำไมชื่อของพวกเขาถึงคล้ายกันมาก?
ถึงอย่างไร,
มาฟังคำมั่นสัญญาการเลือกตั้งของจางบยองแทกันดีกว่า
- ก้าวขึ้นมา จาง บยองแท - กรุณาข้ามฉัน.
มาเร็ว.
- ต่อไป. - ตกลง.
ฉันไม่สนใจเพราะฉันจะแพ้อยู่แล้ว
แค่โหวตว่าคุณต้องการใคร
การเลือกตั้งประธานนักเรียนครั้งที่ 58
เมื่อกี้คืออะไร?
ดี,
ฉันจะทำตามที่เห็นสมควรหากฉันได้เป็นประธานาธิบดี
ดังนั้นลงคะแนนเสียงอย่างชาญฉลาด
ประธานนักเรียนจุง กยองแท!
- ผู้เข้าแข่งขันคนที่ 2 จุง กยองแท! - ผู้เข้าแข่งขันคนที่ 2 จุง กยองแท!
- จุง กยองแท! - จุง กยองแท!
- จาง บยองแท! - จุง กยองแท!
บูธลงคะแนนเสียง
การเลือกตั้งประธานนักเรียนครั้งที่ 58
จุง กยอง-แท
นี่คือผลการเลือกตั้ง
มีนักเรียนลงคะแนนทั้งหมด 300 คน
และมีการลงคะแนนเสียงที่ถูกต้อง 300 เสียง
จุง กยองแท ได้ 140 โหวต
และจาง บยองแท ได้ 160 โหวต
ประธานนักเรียนคนที่ 58 ของโรงเรียนมัธยมเกษตร Buyeo
คือจางบยองแท!
ยินดีด้วย จาง บยองแท!
- จุง กยองแท! - จุง กยองแท!
ท่านครับ จาง บยองแท หรือ จุง กยองแท ครับ?
- คุณหมายความว่าอย่างไร? - ผู้ชนะ.
ผู้สมัครคนที่ 1 จาง บยองแท ชนะไปด้วยคะแนน 160 เสียง
ฉันเดาว่าชื่อสับสนพวกคุณทุกคน
ผู้สมัครคนหนึ่ง จาง บยองแท ชนะการเลือกตั้ง
จาง บยอง-แท
เราต้องลงคะแนนให้เพื่อนของเรา
- แล้วพวกคุณล่ะ? - ผู้สมัครคนหนึ่ง.
มันไม่มีความหมายอะไรเลย แต่ฉันจะยังคงโหวตให้บยองแท
- จาง บยองแท! - จาง บยองแท!
ไอ้เลว.
ไอ้เวร
คุณกล้าดียังไงมาแกล้งฉัน?
ฉันเสียใจ.
คุณนี่แย่ที่สุดเลย
คุณมีช่วงเวลาที่ดี?
อะไร
คุณและซอนฮวา...
คุณชอบมันไหม ไอ้สารเลว?
ใช่แล้ว มันต้องตายเพื่อ
แต่คืนนี้ มันเป็นคุณที่จะตายโคตรๆ
คุณสบายดีไหม?
ความดี เด็กน้อยของฉัน
หัวหน้าเป็นยังไงบ้าง?
ลูกที่น่าสงสารของฉัน
ใครกันที่ทำร้ายลูกชายสุดที่รักของฉัน?
ความดี.
เป็นยังไงบ้าง บยองแท?
เจ๊ เขาโดนทุบตีไปหมดแล้ว
คุณไม่จำเป็นต้องมา
ฉันไม่สามารถปล่อยให้อะไรแบบนี้ได้ โดยเฉพาะในฐานะคณบดี
และพิจารณาว่ามันเกิดขึ้นที่โรงเรียน
มาที่นี่ คยองแท เจ้าพังค์!
มานี่สิ.
รีบ.
คุณน้อย...
คุณจะทุบตีเขาอีกครั้งหรือไม่?
- ไม่ดี.
เพื่อนไม่ควรทะเลาะกัน
คุณจะกลายเป็นอันธพาลในภายหลังหากคุณเอาแต่ส่งเสียงโห่ใส่เด็กคนอื่น
เอาล่ะ.
ไปขอโทษบยองแทตอนนี้เลย
ฉันขอโทษ บยองแท
สัมผัสมือ.
- มาเร็ว. - อย่าทะเลาะกันอีก
เป็นเพื่อนที่ดีกันทุกคนนะ
มาเร็ว.
ถูกตัอง.
พวกคุณล้อเล่นใช่มั้ย?
ดูสิ่งที่เขาทำกับหน้าเขาสิ
ทั้งหมดที่เขาจะทำคือขอโทษ?
คุณคิดว่าการจับมือ
จะทำให้เรื่องนี้โอเคไหม?
ครับท่าน...
แม่ของคยองแทจะจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด
และนี่คือการชดเชยบาดแผลทางใจของบยองแท
รับมัน.
เพศสัมพันธ์นี้
คุณคิดว่าเงินสามารถแก้ปัญหาทุกสิ่งได้หรือไม่?
คุณคิดว่าเงินสดจะเยียวยาความเจ็บปวดทางอารมณ์ของลูกฉันจริงๆเหรอ?
มานี่สิ ไอ้สารเลว
ฉันจะทำเช่นเดียวกันกับคุณ
- ไอ้เวรนั่น - ท่านโปรดสงบสติอารมณ์หน่อย
- มานี่สิ. - หยุดนะ.
ท่านโปรด!
กรุณายกโทษให้ฉัน.
ฉันผิดเองที่ไม่เลี้ยงเขาให้ถูก
ลงโทษฉันแทน
ฉันเสียใจ.
กรุณายกโทษให้ฉัน.
ฉันขอโทษอย่างสุดซึ้ง
ทำไมเราไม่ทั้งหมด
แค่ดื่มยาพิษหนูแล้วฆ่าตัวตายเหรอ?
นี่เป็นเรื่องน่าเศร้า
การเป็นคนยากจนก็คือ
เราเป็นเหยื่อ...
แต่เราไม่สามารถทำอะไรกับมันได้
นอนพักซะ จะได้อาการดีขึ้น
ทิ้งความกังวลของวันพรุ่งนี้ไว้สำหรับวันพรุ่งนี้
พระเจ้าข้า.
ชีวิตมันช่างลำบากเหลือเกิน
สาปแช่ง.
คุณงี่เง่า
ทำไมคุณถึงใช้ชีวิตแบบนี้?
ฉันทำทุกอย่างที่ทำได้
ฉันทำดีที่สุดแล้ว.
คุณต้องการอะไรอีก?
คุณคิดจริงๆ
ถ้าคุณทำอย่างที่คนอื่นทำ
สิ่งต่างๆจะเปลี่ยนไปสำหรับคุณ?
คุณไอ้งี่เง่า
คุณต้องทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้