วัยเด็ก
ปี 1979
ซุนชอลไม่ใช่คู่ที่ง่าย
เขาไม่ได้จริงๆ
เขาแข็งแกร่งมาก
เขามีหมัดที่ดี...
และเขาก็เร็วมากเช่นกัน
ฉันก็เอาชนะเขาไม่ได้เช่นกัน
เราจะทะเลาะกันมากขนาดไหน.
และยังมีอะไรให้ต้องต่อสู้อีกมาก?
คุณดูเศร้ามากเวลาที่คุณร้องไห้นะรู้ไหม?
หัวใจของฉันเจ็บมากทุกครั้งที่คุณร้องไห้
ฉันอยากจะให้คุณไม่ร้องไห้
ฉันอยากจะร้องไห้ตอนนี้เหมือนกัน
ซุนชอลกล่าวว่า
เขาจะแต่งงานกับคุณ...
เมื่อเขาโตขึ้น
ฉันอยากจะหุบปากเขา...
ดังนั้นเขาจะไม่พูดแบบนั้นอีก
นั่นเป็นเหตุผลที่เราต่อสู้
ทำไมซุนชอลถึงบอกว่า...
เขาต้องการแต่งงานกับคุณ
แล้วทุบตีคุณแบบนี้เหรอ?
เขาเป็นคนจริง
ไอ้สารเลว
บยองแท.
ฉัน...
ย้ายพรุ่งนี้
ฉันอยากจะจริงๆ
เอาซุนชอลออกไปจากหลังของคุณ ก่อนที่ฉันจะย้าย
ฉันล้มเหลว.
ฉันเสียใจ.
ว้าว
คุณงี่เง่า
ทำไมคุณถึงใช้ชีวิตแบบนี้?
ฉันทำดีที่สุดแล้ว.
คุณต้องการอะไรอีก?
คุณไอ้งี่เง่า
คุณต้องทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้
ฉันจ่ายค่าธรรมเนียมและพยายามให้เขาเป็นประธานาธิบดีด้วยซ้ำ
คุณล้อเล่นฉันเหรอ?
ฟัง.
หากทำได้เพียงเท่านี้ในสถานการณ์นี้
ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร
แค่ตาย.
ดิพชิท.
ทำไมทุกคนถึงสนใจเรื่องของฉัน?
ดังนั้นวิธีการที่?
ฉันจะทำอย่างไรในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้?
ทำไมคุณถึงทำเช่นนี้กับฉัน?
ฉันจะทำยังไงดีล่ะ?
โรงเรียนมัธยมปลายเกษตรบูยอ
ตอนที่ 8 การต่อสู้นองเลือดเพื่อแก้แค้น
สาปแช่ง.
ฉันเกือบจะทิ้งปุ๋ยไปข้างนอก
คุณแจ้งความเขาหรือยัง?
ฉันพบว่าครอบครัวของบยองแทยากจนมาก
พวกเขาแทบจะไม่รอดจากสิ่งที่แม่นำเข้ามา
ขณะเดียวกันพ่อของเขาเปิดชั้นเรียนเต้นผิดกฎหมาย
ฉันจัดการความยุติธรรมแล้วคุณรู้ไหม?
ความยุติธรรมลาของฉัน
คุณถูกบังคับให้ทำ เพื่อไม่ให้เสือขาวทุบตีคุณ
บยองแท!
พ่อของคุณจะถูกพาไปที่สถานีตำรวจ!
- อะไร? - เขาถูกจับ
สำหรับชั้นเรียนเต้นรำที่ผิดกฎหมายของเขา
ฉันได้ยินพวกเขาบนกระป๋อง
พยัคฆ์ขาวนั่นให้ซึงโฮและแดจินไปแจ้งตำรวจ!
คุณจะทำอะไร?
แค่นั้นแหละ. ไปทางนั้น.
- ถูกตัอง. - นั่นไม่ใช่..
- ทำต่อไป. - เลขที่.
- มันโดน.. - ไม่มันไม่ได้
ฉันเอาเงิน 300 วอน
ไม่นะ คุณไม่ได้
มาเลยเพื่อน
นั่นบุมเต้ไม่ใช่เหรอ?
คุณไม่ควรจะอยู่ในโรงพยาบาลเหรอ?
คุณรายงานพ่อของฉันแล้วหรือยัง?
ใช่.
ทำไม
เพศสัมพันธ์คุณ
อะไรวะ?
ไอ้บ้า.
เหตุใดจึงทิ้งปัญหาของคุณไว้กับเรา
คุณลูกหมา
เราไม่ใช่คนที่รับผิดชอบ
ไปคุยกับเสือขาวสิ ไอ้สารเลว
ไอ้สารเลว.
ทำไมคุณถึงวิ่งหนีไปไม่ได้?
ฉันไม่มีโอกาส
หมูเหล่านั้นเข้ามาหาฉันทันที
ทำไมคุณถึงวิ่งหนีไปไม่ได้?
ทำไมคุณถึงวิ่งหนีไปไม่ได้ล่ะ?
มอบมันให้ฉัน
ทำไมคุณถึงหยุด?
ร้องไห้ต่อไป.
ถือไว้ก็ไม่เป็นผลดี
ความดี ลูกที่น่าสงสารของฉัน
ไม่เคยมีสักครั้งในชีวิตของคุณ
คุณเคยโกรธใครไหม
คุณมักจะทำในสิ่งที่คุณถูกบอกให้ทำโดยไม่พูดอะไรเลย
ฉันแน่ใจว่าคุณอารมณ์เสีย
และรู้สึกว่าชีวิตไม่ยุติธรรม...
แต่คุณกัดกระสุนและมีชีวิตอยู่ต่อไป
คุณเป็นเด็กดีเสมอ
บยองแท.
สำหรับฉัน,
แม้ว่าชีวิตโทรมๆ ของฉันจะไม่มีค่ามากนัก...
คุณไม่รู้ว่ามันเป็นพรมากเพียงใด
ว่าฉันมีลูกชายที่ใจดี อ่อนโยน และน่ารักเหมือนคุณ
แต่เรื่องคือ...
ฉันแค่รู้สึกเหมือนเป็นแม่ที่แย่มาก
คุณเป็นเด็กใจดีและอ่อนโยนมาก...
และทั้งหมดที่ฉันทำคือทำให้คุณกังวล
บยองแท
ฉันเสียใจ.
บยองแท ขอโทษนะ
หยุดเถอะแม่
- บยองแท... - หยุด อย่าทำอย่างนั้น
ฉันขอโทษ.
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?
ฉันขอโทษที่เป็นแม่ที่ไม่ดี
มาเร็ว.
ฉันเป็นคนทำเรื่องวุ่นวาย แล้วคุณร้องไห้ทำไม?
- แม่. - ฉันเสียใจ.
- มองฉันสิ. - ที่รักของฉัน
พ่อของคุณสบายดีไหม?
ฉันต้องทำอย่างไร?
- ทำอะไร? - ฉันต้องทำอย่างไรจึงจะสู้ได้เหมือนคุณ?
คุณกำลังพูดอะไรอยู่?
ฉันขอร้องคุณ.
บอกฉันทีว่าฉันจะสู้เหมือนคุณได้อย่างไร!
ฉันขอให้คุณสอนฉัน!
นั่นมันอะไรกัน?
ปฏิกิริยาตอบสนองและความอดทนของคุณไม่ได้เลวร้ายนักจากเสียงโห่ร้องที่คุณได้รับ
คุณเข้าใจพื้นฐานแล้ว
ผ่าน.
ประณามมัน
มันไม่มากเกินไปสำหรับมือใหม่ใช่ไหม?
คุณจะเรียนรู้ที่จะต่อสู้ได้อย่างไรถ้าคุณทำอย่างนั้นไม่ได้
อาจจะยอมแพ้และละเว้นฉันด้วย
คุณจะตายเพราะเลือดที่ไหลท่วมหัวคุณ
ถ้าคุณกลับหัวกลับหางนานเกินไป
เจ๊.
แค่ตะโกนถ้าคุณรู้สึกอยากตาย
ฉันจะพาคุณลง
ฉันจะเอาชนะเสือขาวได้จริงหรือ
แค่ทำสิ่งนี้เหรอ?
ถ้านั่นคือทั้งหมดที่ต้องใช้เพื่อเอาชนะผู้ชายคนนั้น
ฉันจะไปเตะตูดเขาเพื่อคุณ
นั่นเป็นเพียงก้าวเล็กๆ ใช่ไหม?
แค่ยอมแพ้ถ้าคุณทำไม่ได้
ฉันก็จะไม่เสียเวลาเช่นกัน
ให้ตายเถอะ!
มันไม่ใช่ความผิดของพ่อแม่ฉัน
มันเป็นความผิดของฉันเองที่ใช้ชีวิตเหมือนคนงี่เง่า
พ่อแม่ที่ยากจนของฉัน
ไม่ได้ทำอะไรผิด
ฉันปวดหลังมาก
ฉันอยากจะล้างหน้าจริงๆ
คุณทำกี่อัน?
สามสิบ?
ไม่ สาม
เป้าหมายของฉันคือทำ 30
แต่มันเป็นเพียงวันแรกของฉัน
ให้ฉันดู.
คุณเคยออกกำลังกายบ้างไหม?
ร่างกายของคุณดูแปลกๆ
ไม่มีอะไรให้ออกกำลังกายมากนัก
การเขย่าร่างกายเพื่อฟังเพลงเร็วคือการออกกำลังกายของฉัน
เออ แค่เขย่าตูดไปตลอดชีวิต
สิ่งนั้นก็คือ
ดวงตาของคุณคือปัญหา
พวกเขาใจดีเกินไป
- พวกเขาคือ? - ใช่.
ลาป่วยอีกครั้งนานแค่ไหน?
แม่ของฉันบอกว่าฉันจะกลับหลังจากผ่านไป 20 วัน
โอ้ใช่?
ดี,
ดีแล้ว.
คุณแข็งแกร่งเหมือนวัว
ฉันต้องเป็นเช่นนั้น
ฉันจะกลับมาในอีก 20 วัน
ทำตามที่คุณกงพูดแล้วเลิกงานซะ
- ยี่สิบวัน? - ใช่.
ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้วที่จะช่วยให้คุณมีรูปร่างที่ดี
คุณมาที่นี่เพื่อเล่นเหรอ?
เริ่มเคลื่อนไหว
เฮ้,
ตั้งใจฟัง.
หากคุณไม่สามารถอยู่รอดได้ คุณสามารถจูบลาการแก้แค้นของคุณได้
ฉันกำลังไป.
รอเดี๋ยวก่อน
ทำไมคุณถึงยืนอยู่ตรงนั้น?
เอาล่ะ เลือกอันหนึ่งขึ้นมา
คุณคิดว่าฉันทำได้ไหม?
ฉันไม่คิดอย่างนั้น
หยุดบ่นแล้วหยิบมันขึ้นมา!
แต่ฉันอ่อนแอเกินไป
ฉันอาจจะโดนกระทืบตายก็ได้
พังค์ตัวน้อยนั่น
เฮ้!
หนุ่มน้อยอย่างคุณควรจะทำได้
ฉันกำลังบอกคุณ.
ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้
Jeez ฉันจะยกสิ่งนี้ได้อย่างไร?
ฉันสามารถหยิบสิ่งนี้ขึ้นมาถ้ามันเล็กกว่านี้สักหน่อย
คุณกำลังทำอะไรอยู่?
- ดูเขาสิ - ช่างไร้สาระจริงๆ
- อึศักดิ์สิทธิ์ - สาปแช่ง.
ทำไมหนุ่มอย่างคุณถึงอ่อนแอขนาดนี้?
นั่นไม่ใช่เลย
- คุณรู้อะไรไหม? ฉันทำสิ่งนี้ไม่ได้ - อะไร?
เคลื่อนไหวได้แล้ว!
ผู้หญิงคนนั้นเอาเงินเดือนของคุณล่วงหน้าไป
จ่ายเงินถ้าคุณต้องการเลิก
เธอเอาเงินไปเหรอ?
ให้ตายเถอะ
ไอ้แม่ม่ายดำนั่น
เธอทำให้ฉันสบายดี
สับฟืนตรงนั้นก่อนเข้านอนคืนนี้
ฉันแทบจะขยับแขนและขาไม่ได้เลย
ถ้าอย่างนั้นก็จ่ายคืน 400,000 วอนที่ฉันให้เธอไป!
- นี่ไง. - ฉันจะเอามัน.
เอาล่ะ.
ดูสิ!
ทำได้ดีมาก บยองแท
- ดื่มสิ - ขอบคุณ!
คืนนี้เขาจะนอนหลับฝันดี
มองคุณ
ไฟดับ.
ให้ตายเถอะ ฉันเจ็บนะ
ขาของฉัน
เจ๊.
วันอะไร.
โอ้เพื่อน
ฉันเจ็บไปหมดแล้ว
สาปแช่ง.
อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็ได้นอนแล้ว
ฉันเจ็บมาก
เฮ้ บุมเต้.
ลุกขึ้น.
แต่...
ฉันแค่หลับตาลง เช้าแล้วเหรอ?
คุณกำลังทำบ้าอะไรอยู่?
คุณกำลังล้อเล่นกับฉัน
ตอนนี้เราทำงานอยู่หรือเปล่า?
เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อเล่น
- พังค์ตัวน้อยนั่น - ความดีของฉัน.
ฉันได้นอนหลับหรือยัง?
ร้อนจังเลย!
ให้ตายเถอะ มันร้อน
ฉันนอนไม่หลับเลย
ฉันจะลาออกจากที่นี่
บยองแท.
สำหรับฉัน,
แม้ว่าชีวิตโทรมๆ ของฉันจะไม่มีค่ามากนัก...
คุณไม่รู้ว่ามันเป็นพรมากเพียงใด
ว่าฉันมีลูกชายที่ใจดี อ่อนโยน และน่ารักเหมือนคุณ
ฉันจะไม่มีทางแก้แค้นถ้าฉันยอมแพ้ตอนนี้
ประณามมัน
เข้าใจแล้ว จางบยองแท!
ดูคุณสิ
เข้าใจแล้ว จางบยองแท!
เฮ้ บุมเต้.
เมื่อไหร่คุณจะสอนฉันต่อสู้จริงๆ?
เฮ้.
หยุดบ่นแล้วไปส่องกระจกซะ
เพื่ออะไร?
แค่ทำตามที่ฉันบอกใช่ไหม?
ฉันมอง.
สังเกตเห็นอะไรที่แตกต่างออกไป?
หน้าฉันไหม้ไปหมดแล้ว
ดวงตาของคุณ.
ตอนนี้ฉันเห็นความโกรธในตัวพวกเขาแล้ว
ในที่สุดคุณก็มองเห็นการต่อสู้
แล้วคุณทำงานที่โรงงานถ่านด้วยเหรอ?
เลขที่
ฉันดูหนังศิลปะการต่อสู้เท่านั้น
สิ่งที่ฉันเพิ่งพูดคือหนึ่งในประโยคของเฉินหลง
คุณแม่ม่ายดำ
จ่ายล่วงหน้า: 400,000 วอน
มันจะใช้เงินเป็นจำนวนมาก
เพื่อแก้แค้น
คุณจะต้องการสิ่งนั้น
คุณได้รับมัน
กินอาหารบ้าๆ ของคุณได้แล้ว!
เข้าใจแล้ว จางบยองแท!
เฮ้.
คุณต้องโจมตีก่อนและเอาชนะศัตรูของคุณให้สิ้นซาก
เมื่อมีคนต่อยหน้า..
พวกเขาคิดไม่ตรง
และมองไม่เห็นอีกต่อไป
คุณต้องยุติการต่อสู้ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มมองเห็นอีกครั้ง เข้าใจไหม?
ต่อยฉัน.
ฉันไม่สามารถเพียงแค่ต่อยคุณ
โอเค ฉันจะทำให้มันอ่อนแอสำหรับการฝึกซ้อม
ถ้ามันเจ็บก็บอก--
อึศักดิ์สิทธิ์!
ฉันควรจะต่อยคุณ!
เมื่อตีครั้งแรก
คุณต้องทำให้ศัตรูของคุณลดความระมัดระวังลงโดยสิ้นเชิง
เช่นเดียวกับบรูซ ลี ที่นั่น
ยืดแขนของคุณออกไปตรงๆ แบบนี้
แล้วจับนิ้วกลางแบบนี้
แล้วทำให้พวกเขาล้มลง เข้าใจไหม?
ฝึกต่อยทั้งคืน
แขนอีกข้างด้วย
คุณพร้อมสำหรับโรงเรียนแล้ว
ขอแสดงความยินดีกับประธานนักเรียนคนที่ 58 จางบยองแท
นั่นมันเจ็บ!
ประทับใจ.
กลับมาแล้ว ประธานจาง บยองแท
ทำไมคุณมีความสุขมาก?
ฉันมีเพื่อนที่จะโวยวายด้วย
โรงเรียนที่ไม่มีคุณก็เหมือนเค้กที่ไม่มีเปลือกน้ำฅาล
คนขี้แพ้เช่นคุณไม่เคยลืมการโห่ร้อง
มันช่างน่ากลัวเหลือเกินที่ต้องเคยชินกับการถูกทุบตี
ทำไมคุณถึงจ้องมองมาที่ฉัน?
แล้วฉันควรทำอย่างไร?
เบือนหน้า?
ไม่มีอะไรทำให้คุณกลัวอีกต่อไป
ตอนนี้คุณเป็นประธานาธิบดีแล้วเหรอ?
มีบางอย่างไม่ถูกต้องเกี่ยวกับคุณ
ฉันสาบาน.
เจ๊.
ความสนใจ. โค้งคำนับ.
- ขอบคุณครับท่าน. - ขอบคุณครับท่าน.
เกรด 11 ชั้น 3 การเลี้ยงสัตว์
นำกล่องอาหารกลางวันของคุณออกมา
ดูสิว่ามันยิ่งใหญ่ขนาดไหน
แบ่งปันอาหารกับเพื่อนของคุณ
แอนโชวี่ผัด? นี่เป็นสิ่งที่ดีสำหรับกระดูกของคุณ
ขอบคุณสำหรับการแบ่งปัน.
คุณจะหลงทาง
ที่นี่.
คุณรับสิ่งนี้เสือขาว
คุณยังหลงทางอีกด้วย
โอ้ไส้กรอก
เนื้อมีรสชาติดีไม่ว่าคุณจะปรุงด้วยวิธีใดก็ตาม
หยุดแกล้งทำเป็นหลับได้แล้ว
คุณได้อะไร?
ฉันจะไม่กินอันนั้น
เสือขาวแพ็คอะไรเป็นอาหารกลางวัน?
ไอ้นี่มันใกล้แล้ว
คุณแพ็คอะไรมา?
เฮ้ ไข่ดาว!
คุณเสียสติไปแล้วเหรอ?
รอสักครู่
คุณกำลังชกด้วยแขนของคุณหรือไม่?
คุณไม่ควรชกด้วยแขนของคุณ
แล้วต่อยยังไงล่ะ?
คุณควรจะต่อยด้วยร่างกายของคุณนะไอ้โง่
มองฉันสิ.
เผชิญหน้ากับศัตรูของคุณ
และรักษาสมดุลของคุณ
มุ่งสู่เป้าหมายของคุณ
และใช้แรงหมุนของร่างกายคุณ โอเคไหม?
พลิกร่างกายของคุณ
พลิกตัวแล้วต่อย
เลี้ยวแล้วต่อย
- เข้าใจแล้ว? - ใช่.
- ดูคุณสิ - พระเจ้า!
คุณมีทางยาวไป
อย่าเพิ่งไปทะเลาะกับใครเลย
คุณต้องเตรียมตัวให้ดีก่อน
ประณามคุณเร็ว
บุมเต้
หมัดหนึ่งสอง เข้าใจไหม?
คุณไม่สามารถใช้แขนเพียงอย่างเดียวได้
คุณต้องใช้เท้าของคุณด้วย
ให้ตายเถอะ ฉันคิดว่าคุณพูดถูก
หยุดเล่นกับฉันได้แล้ว
- สาปแช่ง. - ลุกขึ้น.
ลุยกันอีกแล้ว
เราควรหยุดพักไหม?
- ลุกขึ้น. - เอาล่ะ.
แม่ม่ายดำ?
คุณรู้จักเธอได้อย่างไร?
มันไม่สำคัญ. แค่พาเธอมาหาฉัน
ฉันไม่ต้องการ
โอ้ใช่?
ทำไมคุณถึงอยากเห็นเธอ?
ไม่ต้องห่วงพวกเรานะ บยองแท
ทำไมคุณถึงอยากเห็นเธอ?
คุณจะทำอย่างไร?
ก็ได้ ฉันจะทำ
ดังนั้นหยุด
พอแล้ว.
คุณไอ้เวร
คุณจะบอก Black Widow ให้ไปหาเขาจริงๆเหรอ?
ไม่แน่นอน
ใช่ฉันรู้ว่าคุณจะไม่ทำ
แล้วทำไมเราถึงมาที่นี่?
ฉันจะแกล้งทำเป็นว่าฉันคุยกับเธอ
และบอกเขาว่าเธอไม่อยากมา
แล้วเขาคงจะส่งเสียงโห่ใส่ฉันน้อยลง
คุณเป็นคนฉลาด
คุณมีอาการกรนมากจนคุณคิดว่าจะมีอาการกรนน้อยลงได้อย่างไร
การเรียนรู้เป็นนิสัยตลอดชีวิตอย่างแน่นอน
- คุณต้องเก็บ... - ขอฉันดูหน่อยสิ
ตกลง.
-เอาล่ะ ไปกันเลย - ตกลง.
- รีบ. - เฮ้ บุมเท!
- ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะได้พบคุณที่นี่ - ไปกันเถอะ.
คุณจะวิ่งไปไหน?
คุณมาที่นี่เพื่ออะไร?
เรื่องคือ...
เสือขาวบอกให้ฉันพาคุณมา
ไป Sandara Music Café ภายในเวลา 19.00 น
แต่ฉันหวังว่าคุณจะไม่ไป
ถ้าไม่อยากให้ฉันไปทำไมบอกฉัน?
มีความแตกต่างในประเภทของเสียงโห่ที่ฉันได้รับ
ถ้าฉันถามแล้วคุณบอกว่าไม่
และถ้าฉันไม่ถามคุณเลย
ถ้าฉันไปล่ะ?
แล้วฉันจะไม่ได้อ้วก
แต่ฉันยังไม่อยากให้คุณไป
- ทำไม? - ดี,
ฉันกังวลว่าไอ้สารเลวนั่นอาจทำร้ายคุณในทางใดทางหนึ่ง
ทำร้ายฉันยังไงล่ะ?
คุณรู้.
เขาอาจจะจูบแก้มคุณหรือจับมือคุณ
- แล้วฉันจะฆ่าไอ้สารเลวนั่น - หุบปาก.
ถึงอย่างไร,
แล้วทำไมมันถึงรบกวนคุณล่ะ?
ฉันไม่รู้ แต่มันก็แค่ทำ
อย่ากังวลกับบยองแท
ฉันจะเอาครึ่งหนึ่งของอาการไอของเขา
อย่างละครึ่ง...
เราจะไม่เป็นไร
เหลือเชื่อ.
ได้เลย.
คุณสองคนเป็นเพื่อนที่ดีและแบ่งปันเสียงกรน
ดังนั้น?
- เรา-- - ก็...
เราได้ชี้แจงให้แม่ม่ายดำทราบอย่างชัดเจนถึงสิ่งที่คุณพูด
แต่เธอบอกเราว่าเธอยุ่งกับเรื่องส่วนตัวมาก
และมาไม่ได้
รอ.
ตีฉันก่อน
คุณกำลังจ้องมองอีกครั้ง
เฮ้.
หยุดมองฉันได้แล้ว ไอ้สารเลว
วางมือของคุณลง
- จียอง! - จียอง!
คุณไม่ควรอยู่ที่นี่! มันอันตราย!
รอ...
นี่ไม่ดีเลย
- คุณเก่ง? - ใช่.
- คุณลุกขึ้นได้ไหม? - เฮ้.
ปล่อยพวกเขาไป.
คุณเจ็บหรือเปล่า?
นี่ไม่มีอะไรเลย ฉันคุ้นเคยกับมัน
คุณสองคนกลับบ้านเถอะ
- เอาล่ะ. - รอ.
เราต้องปกป้องจียอง
หุบปากแล้วไปซะ ไอ้สารเลว
เราไปไม่ได้แล้ว
ใครจะรู้ว่าเขาจะทำอะไรเธอ?
เธอจะเจ็บมากกว่านี้ถ้าเราไม่จากไป ไอ้โง่
แค่ออกไปจากนรก!
- ออกไป. - เราต้องไป.
- บยองแท. - มาเร็ว.
เราไม่สามารถทิ้งเธอไว้ที่นี่ได้
- มาเร็ว. - ให้ตายเถอะ
หุบปากแล้วออกไปซะ!
เราต้องไปจริงๆ
- บยองแท! - ไปกันเถอะ!
- ฉันต้องอยู่ที่นี่! - เราต้องไป.
ฉันจะไม่ไปแม้ว่าฉันจะตายที่นี่
ดังนั้นเพียงแค่ฆ่าฉัน!
ฉันเตือนเขาแล้ว
ให้ตายเถอะ
คุณเพียงแค่ต้องแสดงออกและเตะตูดของคุณ
ทำไมคุณถึงเอาแต่แสดงออกล่ะ?
นั่งลง.
นี่คือความรัก.
อะไรก็ตามที่คุณพูด.
เฮ้ เราไม่มีเวลานั่งเฉยๆ
เราต้องคิดแผนการที่จะช่วยจียอง
- พวกเราทำอะไรได้บ้าง? - ลุกขึ้น!
- ฉันคิดไม่ออกเพราะคุณ - รอ.
- ปล่อยฉันไปเถอะ ใช่ไหม? - นั่นซอนฮวาไม่ใช่เหรอ?
เราไม่ควรหยุดเธอเหรอ?
ทำไม
คุณงี่เง่า
เสือขาวและซอนฮวาไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีนัก
ลองจินตนาการดูว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร
เห็นเขาคุยกับผู้หญิงคนอื่นอยู่
หยุดเธอ!
อะไรทำให้คุณมาที่นี่ ซอนฮวา?
คยองแทอยู่ข้างในเหรอ?
ไม่เขาไม่ได้
- เขากลับบ้าน - ถูกตัอง.
เขาทำ?
- แล้วทำไมคุณถึงหยุดฉัน? - อะไร?
คุณพูดถูก เขาอยู่ข้างใน
แต่เขากำลังสู้อยู่ ดังนั้นคุณควรไปพบเขาทีหลัง
เขาต่อสู้กับใคร?
อะไร
ดี,
ไอ้สารเลวที่อาศัยอยู่ตรงนั้น...
โช มานซู.
โช มันซู?
- ถูกต้องแล้ว โชมินซู! - โช มันซู
ใช่ มันซูเป็นไอ้สารเลวที่แข็งแกร่ง
สองคนนั้นกำลังไปที่นั่น
เป็นการนองเลือด
เอาล่ะ.
ฉันต้องบอกอะไรบางอย่างกับเขาจริงๆ
ดังนั้นบอกให้เขาโทรหาฉัน
- แน่นอน. - เราจะ.
เราจะพยายามบอกเขาอย่างแน่นอน
คุณควรกลับบ้านไปพักผ่อนซะ
มันปิด.
คุณรู้ไหมว่าในวันเกิดของเขา?
พวกเขา...
ไม่ได้ทำมัน
- อะไร? ฉันคิดว่าพวกเขาทำ - คุณแน่ใจไหม?
ไม่ ฉันได้ยินมาว่าเขาล้มเหลว
- แต่เขาดูมีความสุขมาก - สาปแช่ง.
ทำไมเขาถึงล้มเหลว?
หลงทาง.
บอกฉัน.
ทำไมเขาถึงล้มเหลว?
ไอ้เวรหมดหวังที่จะโดนเตะตูดเหรอ?
เราต้องสอนบทเรียนไอ้สารเลวนั่น
ทำไมคุณถึงร้องไห้?
ทำไมคุณถึงสนใจ?
คุณซื้อของขวัญให้คยองแทด้วยเงินที่ฉันหามาอย่างยากลำบาก
อย่างน้อยที่สุดที่คุณสามารถทำได้คือมีความสุข
ทำไมคุณถึงร้องไห้?
มันคืออะไรกับคุณ?
ฉันสัญญากับตัวเอง
ฉันไม่เคยสนใจอะไรจะเกิดขึ้นกับคุณ
ฉันบอกตัวเองนับครั้งไม่ถ้วน
ไม่ใช่เรื่องของฉันไม่ว่าคุณจะตายหรือไม่ก็ตาม
แต่หัวใจของฉันแตกสลาย
เห็นคุณร้องไห้แบบนี้
ฉันควรจะทำยังไงดี?
แล้วโชมานซูคือใคร?
โชมานซูคือใคร?
ฟัง.
เขาไม่ได้อยู่กับโชมานซู
มันคือแม่ม่ายดำ
แม่ม่ายดำ?
ตอนนี้เขาอยู่กับเธอเหรอ?
ทำไมเธอถึงเห็นเขา?
ไอ้เจ้าเล่ห์นั่น
ไม่ใช่เธอที่อยากเจอเขา
เขาต้องการพบเธอ
มีโอกาสมั้ย...
ว่าพวกเขาตกหลุมรักกันเหรอ?
นั่นเป็นไปไม่ได้
เธอเกลียดความกล้าของเขา
ทำไมคุณถึงชอบไอ้สารเลวนั่นล่ะ?
เมื่อฉันอยู่กับเขา
มันเป็นข้อพิสูจน์ว่าฉันเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในพูยอ
เข้าใจแล้ว?
คุณและฉัน,
เราต่างก็หมดหวังในสิ่งที่เราไม่ควรจะมี
คุณมาทำอะไรที่นี่?
ไอ้สารเลว.
คุณไม่เข้าใจว่าทำไมเสือขาวถึงอยากเจอจียอง?
คุณจำได้ไหมว่าเสือขาวปรากฏตัวด้วยตาสีดำได้อย่างไร?
ใช่ แล้วไงล่ะ?
เราทุกคนต่างโห่ร้องเพื่อถามเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้
และ?
คนที่ทำให้เขาตาดำ
คือแม่ม่ายดำ
- อย่างจริงจัง? - ทำไม?
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นคำเตือน
เพื่อหยุดเสียงโห่ของ Bum-tae
และเมื่อเขาพาเธอเล่นตลก
เธอวิ่งเข้ามาหาเขาเหมือนฟ้าแลบและชกหน้าเขา
เธอชอบบอมเต้หรือเปล่า?
ฉันไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงชอบเขา
แต่เธอจะสู้เสือขาวได้อย่างไร?
โซ คยองแท
ไม่ชอบแม่ม่ายดำใช่ไหม?
นั่นเป็นความโล่งใจ
คุณผู้หญิงเลว
ทำไมคุณถึงได้?
- อะไร? - "อะไร"?
ผู้หญิงที่สวยกว่าคุณมาก
กำลังถูกเสือขาวอับอาย
พูดได้ไงว่าโล่งใจ?
ทำไมฉันต้องสนใจ?
คุณเหม็นร่วมเพศ
เฮ้ คุณไอ้สวะนั่น
ไอ้สารเลว น่าสงสาร!
คุณไม่สามารถพูดกับเจ้าหญิงซอนฮวาแบบนั้นได้
ยองโฮ...
คุณมาทำอะไรที่นี่
กับผู้แพ้เหล่านี้เหรอ?
จียองและเสือขาวอยู่ที่ไหน?
ไอ้บ้า.
คุณแค่จ้องมองมาที่ฉันเหรอ?
บอกฉันว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
พวกมันจบแล้ว...
ฉันไม่เล่าให้คุณฟังหรอก ไอ้สารเลว
คุณก็ควรหลบสายตาไปดีกว่า
คุณกำลังขอเสียงโห่ใช่ไหม?
หมัดของฉันพร้อมแล้ว
ฉันจะแสดงอะไรสนุกๆ ให้คุณดู ซอนฮวา
เงยหน้าไว้ตรงนั้นนะบยองแท
บอกฉันมาว่าจียองกับเสือขาวอยู่ที่ไหน!
นี่คงเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ฉันทุบตีผู้หญิง
ดังนั้นคุณควรมองย้อนกลับไปถึงสิ่งที่คุณทำในคืนนั้นดีกว่า
ไอ้สารเลว
ปล่อยฉันนะไอ้สารเลว!
ไปกันเถอะ!
เฮ้ แม่ม่ายดำ
เพียงแค่กลับบ้าน
หยุด!
- จียอง. - คุณสบายดีไหม?
คุณต้องหยุด
ฉันไม่ต้องการ
มันไม่ใช่ความผิดของจียอง
ปล่อยให้เธออยู่คนเดียว.
คุณจริงจังไหม?
ฉันขอร้องคุณ
แค่ปล่อยเธอไป
ฉันขอร้องคุณคยองแท
วิธีที่ฉันได้ยินมัน
คุณกำลังขอให้ฉันทะเลาะกัน
คยองแท.
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
ฉันเสียใจ
เกี่ยวกับคืนนั้น
เกี่ยวกับอะไรกันแน่?
คุณหมายถึงมัน?
คุณสามารถโห่ฉันแทน
งั้นก็ปล่อยจียองไปสิ
ฉันขอร้องคุณ
ซอนฮวาช่วยชีวิตพวกคุณทุกคนไว้
เข้าใจแล้ว?
ขอบคุณ.
ขอบใจนะคยองแท
เฮ้ แม่ม่ายดำ
วันที่ฉันได้พบคุณอีกครั้งจะเป็นครั้งสุดท้ายของคุณ
เข้าใจแล้ว?
- ไอ้สารเลว! - จียอง.
ประณามมัน
ไอ้นี่!
ถ้าเพียงแต่ฉันเป็นผู้ชาย
เราเป็นผู้ชายกันทั้งคู่นะรู้ไหม?
และฉันบอกคุณได้เลยว่าการต่อสู้กับเขาไม่ง่ายไปกว่านี้อีกแล้ว
คุณอยากตายเหรอ?
ปล่อยให้ฉัน.
ฉันจะแก้แค้นตั้งแต่พรุ่งนี้
ผมเห็นในข่าว
ครูสถาบันการศึกษานั้นให้บทเรียนส่วนตัวแก่นักเรียนที่ร่ำรวย
ในกรุงโซล
พวกเขาเรียกมันว่าการสอน
และ?
เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป
คุณสอนฉัน
จากยองโฮถึงคยองแท
ค้นหาจุดอ่อนของไอ้สารเลวทุกคน...
และสอนฉัน
เกี่ยวกับวิธีการส่งเสียงโห่พวกเขา
ฉันจะอ้วก
ไอ้สารเลวหนึ่งวัน
คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้?
ฉันจะฆ่าพวกมันให้หมด...
แล้วก็ตัวฉันเอง