Kobieta: Och, kochanie,
Mężczyzna: Z chodnika.
Przepraszam?
Czy widzisz, że z kimś rozmawiam?
Nie rozumiem cię.
Frank: Idź do szpitala, który przyjmuje Włochów!
Pospiesz się,
Brudny mały Dago, chodźmy! Na zewnątrz!
Policjant 1: Gdzie jest twój ojciec? Czy masz jakąś inną rodzinę?
Policjant 2: Johnny, nie marnuj czasu...
te małpy nic nie rozumieją.
Dwa dni i jest na Polu Potterów.
Nowy Jork.
I od teraz, moje siostry, mówimy po angielsku.
W porcie przywita nas ksiądz imieniem Morelli.
Nie może już kierować swoim sierocińcem w Five Points,
więc zdobędziemy go w posiadanie,
i daj opuszczonym dzieciom miłość, której tak bardzo potrzebują.
Jeśli mamy zbudować imperium nadziei,
moje siostry,
wygląda na to, że najpierw musimy podbić Nowy Jork.
I tak zaczynamy.
Czekaliśmy wystarczająco długo.
Przepraszam, ile za Five Points?
Nie idź do Five Points o tej porze.
Proszę pana. Nie wiemy--
Przepraszam.
Otwórz oczy.
Zobacz wszystko.
To właśnie temu przyszliśmy służyć.
Hej!
Franceski Cabrini.
Witamy w Ameryce.
Mężczyzna 1: Od razu brudny,
- po prostu przychodzą.
-Powinniśmy ich wszystkich odesłać.
Na kogo się patrzysz, Świnko Morska?
Mężczyzna 2: Chodź. Chodźmy.
Biskup: Jeśli twierdzisz, że istnieje problem Włoch,
-w takim razie tak, jest.
-Dość duży!
-Teraz, ja... To nie jest bezpieczne--
nie dla ciebie, nie dla twoich podopiecznych.
Teraz jest mi strasznie przykro
że przepłynąłeś Atlantyk, żeby to usłyszeć,
ale to jest mój list w skrócie.
Cabrini: W takim razie uważam to za wspaniały znak,
Nie otrzymałem tego.
Ponieważ zostaję.
Ach.
No cóż...
Biskup: Podjąłem decyzję,
więc obawiam się, że nie ma wyboru
ale żebyś wsiadł na łódź i wrócił do domu.
A teraz moje biuro
chętnie Ci pomożemy
w zorganizowaniu parowca, jeśli to możliwe-
Cabrini: Zostałem tu przysłany przez Papieża.
Nie chciałbym go zawieść.
Hmm.
Oczywiście bardzo się cieszę, że Papież życzy wam wszystkiego najlepszego.
Ale proszę, wiedzcie, że mam moc od Niego
podejmować decyzje dotyczące Archidiecezji
całkowicie tak, jak uważam za stosowne.
Więc jeśli chcesz pozostać w Nowym Jorku
dzieje się tak tylko dlatego, że na to pozwalam.
Czy to jest jasne?
Dobrze...
To powinno być w porządku.
Concetta: Spójrz, mamo.
Ten.
Ale to też jest miłe i kosztuje mniej.
Zaoszczędzimy na innych rzeczach.
Nasze dzieci zasługują na to, co najlepsze.
Zauważą.
Moje płuca są bardzo uszkodzone.
Ja wiem.
Jak to powiedzieć?
Objawy pogruźlicze...
Możemy mówić po angielsku, doktorze Murphy.
Potrzebuję praktyki.
Masz szczęście, że tu dzisiaj byłem.
Tylko okazjonalnie zgłaszam się na ochotnika.
Dr Murphy: Zakładam, że znasz swoje rokowania.
Obawiam się, że nie jest to wesołe.
Lekarze mówią mi, że pięć lat.
Z mojego doświadczenia... dwa,
może trzy.
- Pięć byłoby cudem.
W tym wypadku,
Powinienem zabrać się do pracy.
-To jeśli odpoczniesz, mamo.
Jeśli masz jeszcze jeden taki odcinek...
mogłoby to równie dobrze oznaczać koniec.
Concetta: Ona tu jest.
Nie martw się o mnie.
Będzie czas...
Nadejdzie czas, kiedy mnie nie będzie.
Dlatego musisz się uczyć
stawić czoła swoim lękom,
nie tylko kontynuować
ale prowadzić.
I zademonstrować
możesz zrobić wszystko,
wszystko w Tym, który nas umacnia.
Niezależnie od tego, czy tu jestem, czy nie.
To piękne miejsce do życia.
Teraz musimy wypełnić go dziećmi.
Enzo, Paolo...
Uważaj, mamo, bo to miejsce pożre cię żywcem.
Jak długo jesteś w Ameryce?
Kilka tygodni.
Jenkins: W takim razie myślę, że możesz zostać usprawiedliwiony
za niewiedzenie, że miasto Nowy Jork
nie zajmuje się udzielaniem pomocy
do ludzi...
...przekonanie łacińskie.
Oczywiście życzę ci wszystkiego najlepszego we wszystkich twoich...
Czy to jest
decyzja Burmistrza
czy jest twój?
Przepraszam?
Wolałbym omówić to z burmistrzem,
jeśli nie masz nic przeciwko.
Biskup: Archidiecezja po prostu nie może na to pozwolić
ubiegać się o środki z Urzędu Miejskiego.
Ponieważ jestem Włochem?
Archidiecezja rzeczywiście pracowała wiele lat,
zdobyć poparcie najwyższych szczebli tego miasta.
Nie będę tego narażać.
Potrzebuję twojej pomocy.
Potrzebuję sierocińca z większą ilością miejsca,
gdzie moje dzieci mogą być dziećmi,
i nie muszę się martwić
że alfons walnie ich w twarz.
W porządku.
To wszystko, co mogę zrobić.
Wpłata jednorazowa na rok.
To powinno trochę pomóc.
Ale pozwól mi się wyrazić jasno,
Ty
nie powinni zabiegać o pieniądze od żadnej amerykańskiej instytucji--
lub jakakolwiek osoba amerykańska, jeśli o to chodzi.
Nie pozwolę, żebyś błagał
przez Upper West Side.
Należy zwracać się wyłącznie do Włochów.
Prosisz mnie o to
finansować potrzeby zubożałych Włochów...
w całości od zubożałych Włochów.
Daję ci rozkaz, mamo.
Problem w tym, że muszę pisać artykuły, które ludzie czytają.
Czy ludzie wiedzą
że w Ameryce, największym narodzie na ziemi,
szczury mają lepiej niż dzieci z Five Points?
Szczerze w to wątpię.
Wtedy wyraźnie...
nie byłem w Five Points.
Vittorio, jeśli byłabyś tak miła
żeby zdobyć kapelusz pana Calloway'a.
„Nawet szczury mają lepiej”. Autor: Theodore Calloway.
W ciągu ostatnich kilku miesięcy,
grupa ciemnookich zakonnic,
prowadzony przez wątłą kobietę o imieniu Cabrini,
podejmowali ryzyko wejścia
pewne zakazane miejsca
gdzie nawet policja nie ma odwagi wejść.
Każdemu dziecku,
Cabrini obiecuje,
„Wkrótce będziemy mieli dla ciebie łóżko”.
Te dzieciaki wracają dziś z nami do domu.
Uczą się po angielsku,
aby mogli być obywatelami amerykańskimi,
wspaniali,
dumni z kraju, w którym teraz żyją.
...zawsze będzie chroniony przez rząd.
I śpiewają po włosku,
aby mogli być dumni z ziemi, z której pochodzą.
Ona nasyca tych rozbitków
z godnością, jakiej ich rodzice nie znali.
Ona bowiem wierzy w rany, jakie noszą te dzieci
uzdrowić można tylko miłością,
i poprzez wychowanie serca.
Weź sprawę
małego bezdomnego
którego ciało znaleziono na ulicy
przez jedną z sierot Cabriniego.
Nikt nie wystąpił naprzód, gdy rodzina dziewczyny
więc Cabrini i jej dzieci uznały ją za swoją.
Drogi Czytelniku,
Nowy Jork zbudowany jest na umarłych.
Jej potężne szyny,
jej tunele...
jej lśniące ulice,
wszystkie są osadzone na skale z kości imigrantów.
Czy ta kość nie jest również nasza?
Czyż nie przybyliśmy wszyscy jako imigranci?
Czy nie jesteśmy winni tym dzieciom – naszym dzieciom?
- życie lepsze niż szczurze?
Drogi Czytelniku,
jakiego Nowego Jorku chcemy?
Ten, który wymyślił Ratusz,
gdzie włoski jest niemy,
poddany kwarantannie w slumsach?
A może chcemy Nowego Jorku, jaki wyobraża sobie Cabrini?
gdzie Włoch jest nam równy w godności,
a ich dzieci mają szansę na życie?
Cabrini: Tutaj.
Concetta: Och, ale czy arcybiskup nie powiedział...
Arcybiskup zakazał nam tutaj żebrać.
Cabrini: Więc nie zrobimy tego.
Zamiast tego będziemy tu mieszkać.
Więc nie potrzebowała twojego pozwolenia.
Ona nie tak dokładnie działa.
Więc pozwalasz kobiecie sobą pomiatać,
Włoszka.
Czy w ten sposób kierujesz swoim Kościołem?
Mam całe Upper West Side
wspinające się po moim gardle.
Wyglądają przez okno,
i co widzą?
Fala brązowoskórego brudu
paradując po ich ulicy,
z zakonnicą
jako ich flecista.
Ale nie daj się zwieść,
tu nie chodzi o sąsiedztwo.
Tu chodzi o Nowy Jork.
Chodzi o taki Nowy Jork, jakiego chcemy.
O naszym Nowym Jorku.
Światło dobrobytu.
Gdzieś jakoś,
należy narysować linię.
Cóż, jestem pasterzem, panie burmistrzu.
I, być może, niewygodnie,
Włosi są wśród mojej trzody.
I mieszkańcy Crown Heights
i Grzęda Corcorana,
czyż oni nie są wśród twojej trzody?
Czy nie byłby to wstyd
gdyby było kilka pozwoleń pomiędzy tymi wszystkimi dobrymi ludźmi
i nowe kościoły, na jakie zasługują?
I te wszystkie irlandzkie dzieciaki
z dotacji miejskich,
moje granty
— czy pozwolimy trochę
nadęte „jest” tutaj
przeszkadzać w tym wszystkim?
Pasterz taki jak ty,
dobry pasterz...
wie, gdzie są jego owce.
Od dołu do góry, Wasza Miłość.
Och, przyjdź teraz -
jesteś dobrym Irlandczykiem, oddolnie.
Inspektor Hennessy, Wydział Mieszkalnictwa.
Concetta: Może pokażę panu sale lekcyjne, inspektorze...
Dobra...
Gratulacje,
złamałeś 14 kodów miast
i wypchał 71 dzieci
w miejsce odpowiednie dla 20.
Włosi lubią trzymać się blisko.
To niehigieniczne.
W takim razie na pewno chciałbyś dokonać inspekcji
piwnice, w których mieszkali.
Chciałbym, żebyś zachował swoją zbrodnię
i twoje śmieci z tej okolicy.
Jakie przestępstwo?
Na dokonanie wszelkich modyfikacji masz siedem dni
i zapłać wszystkie kary, w przeciwnym razie zostaniesz natychmiast eksmitowany.
W jakim czasie,
możesz wrócić do Five Points,
Zapakuj ich tam jak śledzie w beczce.
Zachowałaś się jako wyraz bezpośredniego nieposłuszeństwa, mamo.
Rozkazano mi nie nagabywać Amerykanów,
i nie zrobiłem tego.
Ameryka przyszła do mnie.
Och, to sprytne.
Ale zabłądziłeś do wód
które są dla ciebie zdecydowanie za głębokie.
Może mógłbyś znowu pobiec do gazet,
może udałoby się zebrać wystarczająco dużo, żeby zapłacić kary,
ale burmistrz znajdzie sposób, żeby cię wydostać
- jeśli będzie musiał sadzić swoich awanturników
martwe ciało na twoim podwórku, on cię wyciągnie
- a twoje dzieci zaraz znajdą się z powrotem na śmietniku.
Nie chcę tego widzieć bardziej niż ty.
Mam więc propozycję.
Jezuici są właścicielami posiadłości na północ stąd,
taki, z którym chcieliby się rozstać ze zniżką,
ale tylko w słusznej sprawie.
Jest piętnaście akrów,
widok na rzekę Hudson i pokój do zabawy.
Wiesz, że nie byłoby mnie na to stać.
Na ile możesz sobie pozwolić?
Przyszedłeś się ze mnie naśmiewać...?
Zapytam w ten sposób
-- ile masz teraz na koncie bankowym?
Dziewięćset szesnaście dolarów i dwanaście centów.
Przeważnie grosze.
Nazwijmy to tysiącem,
Dorzucę różnicę.
A jezuici, oni przyjmą, ale...
nieruchomość ma pewne...
Cóż, to wyzwanie.
Więc może po prostu porozmawiamy
że skoro już tam jesteśmy, dobrze?
Hmm?
Dobrze...?
Zostanę tu pochowany.
Czy mogę się z tobą spotkać w powozie?
Biskup: Tak, to są studnie.
Jak powiedziałem, jest to wyzwanie.
Cabrini: Nie ma wody? Wcale?
Jezuici wydali mnóstwo pieniędzy na poszukiwania.
Ale mieli 300 ludzi.
O wiele za dużo, żeby je utrzymać bez studni.
Jeśli utrzymasz niskie liczby,
może znajdziesz sposób.
Jezuici ponieśli porażkę.
To nie znaczy, że to zrobimy.
Cabrini: Jezuici kopali tutaj,
i od strony południowej.
Zaczniemy więc od północy.
Kopali co piętnaście metrów,
będziemy musieli kopać co dziesięć metrów.
Umilia, ustal dwie zmiany,
i idź na południe.
Starsze dzieci też mogą pomóc
kiedy są wolni od zajęć.
W międzyczasie sprawimy, że rzeka będzie dla nas pracować.
Chcesz dołączyć do mnie?
Trzymaj to mocno.
Matka!
Potrzebuję kogoś, kto pojedzie na Górę Karmel.
Teraz! Powiedz im, że potrzebuję morfiny i chloroformu!
I lekarze!
Concetta.
Concetta: Mogę zapłacić, proszę.
Pielęgniarka: Nie jesteśmy sklepem z zaopatrzeniem.
Ale potrzebujemy pomocy!
Przepraszam. Nie możemy pomóc.
Potrzebujemy lekarzy! Proszę!
Ludzie umierają!
Dr Murphy: Eksplozja zepchnęła Morellego na krawędź.
O ile wiem,
szpital jest bankrutem.
Planuje go zamknąć i wrócić do Włoch.
Ale oni potrzebują tego szpitala.
Nawet jeśli jest to tylko miejsce na śmierć.
Mniej więcej po to przyszedłem.
Wiem, że to szaleństwo, nawet o tym myśleć...
ale gdyby ktoś mógł to zrobić...
to byś był ty.
Żyjemy wiadro po wiadrze, doktorze Murphy.
Nie mogłabym przyjąć szpitala.
Oto zimna, twarda prawda.
Gdyby to był szpital Mt Carmel,
Enzo by żył.
Podobnie jak wielu z tych mężczyzn.
Mój lunch zaczyna się za godzinę i pięćdziesiąt trzy minuty,
to za mało czasu, abym wymienił wszystkie powody
ten bank nigdy nie udzieli kredytu nikomu kto szuka,
pachnie, chodzi lub mówi tak jak Ty.
Jeśli pytasz mnie o pozwolenie,
Nie będę cię zatrzymywać.
Jeśli pytasz mnie o radę,
Myślę, że szczekasz szalony.
Po co w ogóle to rozważać?
Ponieważ umierali ludzie, którzy nie powinni.
Jak możemy spać, wiedząc o tym?
Potrzebuję funduszy.
Od Amerykanów!
NIE.
Czy mogę ci pomóc?
Przyszedłem spotkać się z Signore DiSalvo.
Przykro mi, ale pan DiSalvo
nie przyjmuje nieproszonych gości.
Jestem pewien, że nie będzie miał nic przeciwko!
Amerykanom, wielkiemu Verdiemu, Pucciniemu,
Michał Anioł, DaVinci,
są jedną rzeczą.
Mężczyźni kopiący tunele,
umiera bez lekarza,
ci mężczyźni to zupełnie co innego.
Biedni mężczyźni,
z Sycylii,
jak ty.
Musimy pokazać Ameryce, że wszyscy jesteśmy ludźmi godnymi.
Tak jak rzeczywiście jesteśmy.
Ale obawiam się
Nie wezmę udziału w twojej przygodzie.
A teraz wybacz
czas już iść do Opery.
Tu chodzi o pomoc swoim ludziom...
Nigdy nie spóźniłem się do teatru
i dzisiaj nie będzie pierwszy.
Ale musisz zrozumieć, że nie jest to kwestia, którą możesz po prostu...
Nie nie nie.
- musisz zrozumieć.
Nigdy nie będę uczestniczyć w żadnym programie
to dotyczy... Kościoła.
Pokaż ją.
Wieczorny George.
Cabrini: Doktor Murphy. - Tak.
Czy mogę mieć chwilę?
Nikt nie będzie inwestował w upadający szpital,
w zaszczurzonym budynku, który kiedyś był burdelem.
Ale moglibyśmy znaleźć taki szpital, świetny.
Jak byśmy zaczęli?
Przydałby nam się prawdziwy budynek
z zarządem złożonym z wpływowych ludzi,
którzy są także synami imigrantów
— irlandzki, polski, żydowski.
Czy możesz przedstawić mnie takim mężczyznom?
- Mój ojciec przyjechał tu z Irlandii, żeby pracować przy szynach.
Tania siła robocza,
jednorazowe,...
zupełnie jak Włosi w tej pompowni.
Uważam, że każdy, kto przybył tu na łodzi, ktokolwiek w ogóle,
Jestem im winien pomoc.
Podobnie jak matka Cabrini.
Kiedy zszedłem z łodzi,
panowie, nie tak dawno temu,
Musiałem nauczyć się słów, których nie było w moim słowniku.
jest świnka morska
Słowa wypowiedziane z taką pogardą, taką nienawiścią,
że tną jak nóż.
Kiedy twoi ojcowie przybyli tu po raz pierwszy
czy nie musieli także uczyć się słów?
jak Kike, Mick, Polack?
I nawet teraz,
w tej pięknej okolicy -
czy nadal nie słyszysz?
te imiona szeptane za twoimi plecami?
Proszę, abyście przyjęli te nazwiska i zamienili je w szpital.
Proponuję zakup tej nieruchomości
i wyremontowanie go na 400 łóżek,
z usługami na tyle dobrymi, że przyciągają bogatych.
Opłaty, które tu zarabiamy,
wykorzystujemy na finansowanie potrzeb
imigranta bez niczego.
Który również będzie leczony przez najlepszych lekarzy,
aby Ameryka się nauczyła
jesteśmy czymś więcej niż Kike i Polack i mięsem rzeźniczym.
Ale ty nawet nie masz funduszy
utrzymać szpital w Five Points.
Rozpocznij misję, a środki przyjdą.
Ta misja rozpoczyna się dziś wieczorem,
w tym pokoju,
z wami, panowie...
albo w ogóle się nie zaczyna.
Panowie, czy wszyscy się poznaliście?
Dziękuję, że tu jesteś.
Jak widzisz...
...pediatria.
Dr Murphy: ...i jeśli Abrams złoży przyrzeczenie
Nie widzę powodu, dla którego jego koledzy
nie poszedłby w ich ślady.
Nie wpłynie to na ogólną sumę, ale...
to poczatek.
Doktorze Murphy...
zobacz, czy możesz dodać kolejne zero do jego zobowiązania.
Jest ich tu 200.
A dzięki przyrzeczeniom, które nadeszły w tym tygodniu,
to jest... 617-
O nie! Proszę, nie wsadzaj mnie do więzienia. Proszę!
Nie, żadnego więzienia! Potrzebują cię do czyszczenia ich toalet.
Mężczyzna 1: Bierzesz pieniądze od dzieciaka?!
Policjant: Czas oczyścić park!
Wynoś się, Dagosie!
Idź idź!
Jesteś aresztowany.
Jenkins: Cóż,
w imieniu Burmistrza,
Obiecuję, że to ostatni raz, kiedy Nowy Jork to zrobi
zobaczyć włoski festiwal.
Grzywny, w tym te nałożone w chwili aresztowania,
wynieść 3111 dolarów,
czyli dokładnie tyle, ile zebraliśmy.
To twój szczęśliwy dzień.
Muszę porozmawiać z burmistrzem.
Jenkins: Och, prawda?
Cabrini: Te pieniądze należą do biednych!
Porozmawiam z burmistrzem, Signore!
Za kogo do cholery myślisz, że jesteś?
Jestem kobietą!
A ja jestem Włochem!
I mam dość takich małych ludzi jak ty!
Z sercami wielkości orzeszka ziemnego!
Jenkins: Oficerze Rentschler!
Zbyt ślepi, żeby zrozumieć prawdę!
Wiedzieć, że wszyscy jesteśmy ludźmi!
Wszyscy jesteśmy tacy sami!
Dzieci Boga!
I zwalniasz nas na własne ryzyko!
Jenkins: Oficerze,
Proszę, eskortuj tę Gwineę
z powrotem do Five Points, gdzie jej miejsce.
Cabrini: Mogę sam chodzić!
Biskup: Ostrzegałem cię!
Ale byłeś zaślepiony ambicją!
Naga ambicja!
Zdecydowałeś się być mi nieposłuszny
a teraz twoje działania
stały się problemem Archidiecezji,
i dusze pod moją opieką!
Nie pozostawiłeś mi wyboru
ale poinformować Cię, że Twoje instytucje
mają zostać rozwiązane,
a ty i twoje siostry macie wrócić do Włoch.
Zapewniam cię
że Archidiecezja
zajmie się odpowiednio twoimi podopiecznymi.
Masz na myśli moje dzieci.
Twoja misja dobiegła końca, mamo.
Moja misja ledwo się zaczęła.
Matka Cabrini-
Prosisz mnie, żebym zniszczył moje domy
i uciekaj do Włoch jak przestępca.
Zostałeś aresztowany, prawda?
Ten problem będzie z nami za sto lat.
Nie ma sensu pracować nad sobą
aż do śmierci, próbując to zmienić.
Niektóre rzeczy nigdy się nie zmieniają.
Wybacz mi, jeśli nie mam siły myśleć tak jak Ty.
Cóż, mimo to Włosi
przetrwałem bez ciebie,
i w jakiś sposób będą to robić nadal.
Masz opuścić Nowy Jork i nigdy nie wracać.
To jest nakaz posłuszeństwa.
Cabrini: Jest to rozkaz posłuszeństwa i należy go przestrzegać.
Corrigan dał nam 30 dni,
Mam zamiar z nich skorzystać.
Pod moją nieobecność Concetta będzie zarządzać wszystkimi operacjami w Nowym Jorku.
Dopóki nie usłyszymy inaczej,
będziemy kontynuować rozpoczętą pracę.
Jak mówi Matka, mamy mnóstwo czasu na odpoczynek w Niebie.
Wracajmy więc do pracy.
Jesteśmy ocaleni...
nie jesteśmy?
Jesteśmy.
Czy zabrałbyś mnie ze sobą?
Jesteśmy odważni,
albo umrzemy.
Biskup: Matko Cabrini!
Cabrini: Wasza Miłość.
Co za zaszczyt, że przyszedłeś nas powitać.
Czy mogę?
Nie, dziękuję. Dam radę.
Siostra.
Biskup: Kiedy byłem chłopcem,
-Siedziałbym w salonie
-z moim ojcem i jego kumplami.
-Wszyscy świeżo przywiezieni z Irlandii, wszyscy niepiśmienni.
I
kiedy whisky uderzyła mojego ojca,
unieruchomiłby mnie
swoimi niebieskimi oczami i powiedzieć:
„Posłuchaj mnie, Mikey, chłopcze,
nasza generacja
kopie cały cholerny tunel od starej tamy Croton.
Żebyście chłopcy mogli pić zimną wodę z kranu.
I nie zapomnij o tym.
Cóż, nigdy nie zapomniałem.
Proszę, nie myśl, że nie rozumiem.
Albo że na pewnym poziomie tego nie robię
podziwiam to co robisz.
Ale wiedz, mamo,
że rozbiłeś gniazdo szerszeni.
Ani ja, ani Papież
może ochronić Cię przed tym, co może nadejść.
Dzień dobry, panie Merton.
Franceski Cabrini.
Powinniśmy zaczynać?
Oczywiście połowa pracowników musi być Włochami.
Włoski? Nie nie nie. Przepraszam, siostro.
Zbudowaliśmy Rzym, jestem pewien, że potrafimy zbudować szpital.
Obawiam się-
To nie podlega negocjacjom.
A wszyscy pracownicy – ​​łącznie z Włochami –
musi dostawać taką samą pensję.
Zobaczymy, co dr Murphy ma do powiedzenia na ten temat.
Będzie pan musiał zrobić, co mówię, panie Merton.
I odtąd siostry i ja śpimy tutaj.
Nie, nie, Zbawicielu...
Mam do ciebie prośbę, panie Calloway.
Cabrini: Spotkam się z burmistrzem.
A teraz, panie Jenkins.
Nigdy nie zobaczysz burmistrza.
Pan Calloway chce artykułu na pierwszej stronie.
A mama jest jedyną osobą, która to powstrzymuje.
Zrobiłbym więc, co ona mówi.
Jenkins: Panie Burmistrzu.
Matka Cabrini.
Cabrini: Wysoki Sądzie.
Gdzie jest Calloway?
Cabrini: Chciałbym porozmawiać sam na sam z burmistrzem, panie Jenkins.
- Czy wie pan, dlaczego tu jestem, panie burmistrzu?
Burmistrz: Ani trochę.
Czy wiesz o pożarze na mojej budowie?
Burmistrz: Gdybym był na bieżąco informowany o każdym pożarze w tym...
To było podpalenie.
Jednostka detektywistyczna znajduje się na trzecim piętrze.
Czy jest jeszcze coś, w czym mogę Ci pomóc?
Cabrini: Prawie zginęli ludzie…
I jestem skłonny wierzyć
że ktokolwiek to zrobił
myślałem, że to miejsce jest puste.
Ostrożnie, mamo.
Nie jestem tu po to, żeby oskarżać.
Pan Calloway ma jednak swoje własne pomysły.
Uważam, że zakonnica mi grozi.
Cabrini: Jeśli pan Calloway-
Pan Calloway to kłamliwy sukinsyn!
Cabrini: Pan Calloway jest przyjacielem.
Kto byłby zachwycony słysząc, że wyraziłeś swoje wsparcie
za moim szpitalem
i dobra robota-
O nie, nie, nie!
Jeśli myślisz, że tu wmaszerujesz i powiesz mi...
Chcę najlepszy szpital!
Dla swoich ludzi
i dla mojego!
Och, co za zgnilizna!
Cabrini: Możesz myśleć, że jesteśmy leniwymi, brudnymi zwierzętami,
ale pewnego dnia, szybciej niż myślisz,
w tym biurze będzie Włoch!
-I nie będzie tego sprzątał!
-Będzie rządził Nowym Jorkiem.
Ponieważ większość tych „Dago”
są już Amerykanami!
Zbliżają się wybory, prawda?
- Wesprzyj moją pracę teraz,
i będziesz mieć ich lojalność.
To obiecuję.
A jeśli nie będę mógł mieć Twojego wsparcia,
Zadowolę się twoją ochroną.
Pan Calloway będzie bardzo szczęśliwy, gdy to usłyszy,
podobnie jak wyborcy Five Points.
A myślałem, że jesteś w tym nowy.
Tak proszę.
Teraz muszę wiedzieć, że to koniec wszystkich pożarów,
każdego rodzaju.
I jestem skłonny uwierzyć Ci na słowo,
bo jesteś dobrym człowiekiem,
a dobrzy ludzie nie okłamują zakonnic.
Szkoda, że ​​jesteś kobietą, mamo.
Byłbyś doskonałym człowiekiem.
O nie, panie burmistrzu.
Mężczyźni nigdy nie mogliby robić tego, co my.
„Imperium nadziei” Theodore’a Calloway’a.
Moja droga przyjaciółko, Frances Xavier Cabrini,
przybył do Nowego Jorku z samą małą walizką
i kilka sióstr —
i stała się jedną z największych przedsiębiorców swoich czasów.
Jej pierwszy szpital...
zbudowany wśród dymu kontrowersji -
wkrótce został uznany za jeden z najlepszych w całym Nowym Jorku,
i był źródłem dumy i uzdrowienia
i nadzieję dla imigrantów wszystkich narodów.
Cabrini i jej siostry założyły setki
szpitali, domów dziecka, szkół,
i centra pomocy na całym świecie...
na każdym kontynencie...
w tym instytucje w głębi Chin.
Było to największe imperium charytatywne
świat kiedykolwiek wiedział -
osiągnięcie równe temu
jakiegokolwiek Rockefellera czy Vanderbilta.
A wszystkie jej instytucje były prowadzone przez kobiety.
Cabrini nadal przeciwstawiał się śmierci
do 67 roku życia.
Została pochowana w swoim wielkim sierocińcu
wysoko nad rzeką Hudson,
tak jak przewidywała.
Została kanonizowana
w Bazylice Świętego Piotra w Watykanie.
Wielki plac...
przez który przeszła samotnie
tyle lat wcześniej -
był zapchany aż do pęknięcia.
Dokładnie wtedy, gdy Cabrini objął ją ramionami
wokół zapomnianego imigranta,
Ameryka przyjęła ją teraz jak swoją.
Uroczystość ku jej czci odbyła się o godz
Pole Żołnierza w Chicago,
podczas gdy setki tysięcy innych
słuchano w stacjach radiowych w całym kraju.
Cabrini był pierwszym amerykańskim świętym,
i jest patronem wszystkich imigrantów.
I nawet teraz błaga nas, abyśmy zapytali –
jakiego świata chcemy?
I co zrobimy, żeby to osiągnąć?