(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
นี่นะ
นี่อะไรเหรอคะ
(ยา)
ฝากดูแลโบกอลดีๆ ด้วยนะ
อุ๊ต๊ะ
อุ๊ย คือ…
คือว่า คือ…
เจ้าตัวไม่ได้เจ็บหนักค่ะ
เอ่อ คือ…
เจ้าตัวไม่ได้พยายามปกปิด แต่ว่า…
โธ่เอ๊ย ลุงรู้ว่าเจ้านั่นพยายามปกปิด
ลุงจะทำเป็นไม่รู้ให้
หนูรู้จักคนชื่อจองบงวานดีใช่ไหม
ค่ะ ก็รู้จักนิดหน่อย
ผู้ชายคนนั้น
หล่อกว่าลุงหรือเปล่า
ปัดโธ่
หล่อสู้ไม่ได้เลยค่ะ
นั่นไง ว่าแล้วเชียว
คนคนนี้จะไม่เลิกราใช่ไหม
ค่ะ
ถ้าแจ้งตำรวจจับคนคนนี้ เราจะถูกเปิดโปงว่าแท้จริงเราเป็นใคร
แต่ถ้าไม่แจ้ง วันๆ เราก็อยู่กับความหวาดระแวง
จนปัญญา จนปัญญาจริงๆ
ถ้าเป็นหนู หนูจะทำยังไง
โหย
หนูจะไปรู้อะไรคะ
แต่คุณลุงคะ
กีโฮ ไม่ใช่สิ
โบกอลเคยพูดแบบนี้กับหนูค่ะ
เลิกโกหกเถอะครับ
ผมเข้าใจว่าคุณมีเจตนาดีและเลี่ยงไม่ได้
แต่โกหกก็คือโกหกครับ
เขาบอกว่ายิ่งโกหกต่อไป
จุดอ่อนก็จะยิ่งค่อยๆ เพิ่มขึ้น
และบอกว่ามันจะลุกลามจนแก้ยาก
พอจะเป็น
คำตอบให้คุณลุงได้ไหมคะ
ขอบใจนะ
สุดท้ายก็มีทางออกสินะ
ขอโทษนะคะ คุณลุง
- พ่อ - อ้าว อูฮัก
ไหนว่าพ่อเรียนจัดดอกไม้ที่ศูนย์วัฒนธรรมไง
ซื้อเอาหรอกเหรอ
ใช่ เรื่องนั้น…
ทำไมโกหกล่ะครับ
ที่ผ่านมา พ่อเอาดอกไม้มาอ้างแล้วไปที่ไหน
อูฮัก มาคุยกับพ่อนะ
ทำไมโกหกอยู่ได้ พ่อทำผมไม่เป็นสุขนะครับ
อูฮัก
พ่อไป
รับสารภาพกับตำรวจมา
เรื่องสวมรอยเป็นคนอื่น
อะไรนะ
ที่ผ่านมา พ่อใช้ไอ้นี่เป็นข้ออ้าง เพื่อไปให้การกับตำรวจที่สน.
พ่อ
รับสารภาพก่อนจะสายเกินไปไง
เพื่ออะไรกัน
ไม่สิ พ่อทำทำไม
ทำไมล่ะ
ยิ่งถ่วงเวลาออกไป ราคาที่ต้องจ่ายก็ยิ่งแพงนะ
ก่อนมันจะแพงไปกว่านี้…
เราก็ควรชดใช้บาปที่ก่อสิ
รู้จักป้าชินร้านขายเนื้อข้างล่างโน้นใช่ไหม
ค่ะ
ป้าแกอยากได้ลายเซ็นของเธอน่ะ
บนกล่องลูกอมเหรอคะ
ใช่
เพราะไอ้นี่นี่แหละ ป้าแกถึงเป็นขาประจำร้านนี้มาหกปี
เซ็นตรงนี้เลยนะ
โอ้โฮ
รูปโคตรสวยเลยค่ะ
ล้างให้หนูด้วยสักใบสิคะ
ได้เลย
ไว้ตาแก่กลับมาจากชั้นเรียนจัดดอกไม้ ฉันจะบอกตาแก่ให้ล้างรูปมาเพิ่มนะ
ขอโทษนะคะ ร้านปิด…
ยังเหมือนเดิมเลยนะเธอ
ไม่เปลี่ยนไปสักนิด
หาฉันเจอได้ยังไง
ฉันอยากรู้ใจจะขาดว่าพวกแกอยู่กันยังไง
พวกแกไม่อยากรู้เลยเหรอ
ว่าฉันอยู่ยังไง
ออกไปค่ะ
ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
กว่าจะหาที่นี่เจอ ยากจะตาย
กีโฮล่ะ
กีโฮไม่อยู่ที่นี่
ตอนนี้อยู่ไหนน่ะ
งั้นฉันจะรอ
ใกล้ถึงแล้ว อีกสี่นาทีถึง
โบกอล ร้านต้มเกี๊ยวที่กินคราวก่อน
ที่นายต้องต่อคิวซื้อชั่วโมงหนึ่งน่ะ
ตอนนี้ยังซื้อกินได้ไหม
คุณลุง
กีโฮไม่มาหรอกค่ะ
หนูก็อยู่สินะ
ค่ะ
กีโฮไปดูงานค่ะ วันนี้ไม่กลับบ้าน
เข้าใจแล้ว เดี๋ยวซื้อไปฝาก
ฉันคิดถูกจริงด้วย
มกฮา หนูอยู่กับคนพวกนี้มาตลอด
ทำไมโกหกกันล่ะ
เธอดูมีความสุขดีนะ
แจกยอง
คุณลุงมาที่นี่ทำไมคะ
ฉันมาหาเมียของฉัน ต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ
คุณลุงออกไปจะดีกว่านะคะ
ถ้าไม่ไปละก็ หนูจะโทรแจ้งตำรวจ
ก็แจ้งเลย
พอตำรวจมาถึง เรามาลองถามกัน
ว่าการที่ฉันเข้ามาหาครอบครัวของตัวเอง
มันผิดกฎหมายหรือไม่ผิด
จากนั้นตำรวจก็จะสืบสวนไง
เรื่องตัวตนจริงของพวกแก
คุณต้องการอะไรไม่ทราบ
กลับมาบ้านสิ
บ้านหลังเก่ายังอยู่เหมือนเดิม
พาแชโฮและกีโฮมาด้วย
แล้วบาปของพวกแกทั้งหมดน่ะ
ฉันจะช่วยปกปิดและให้พวกแกได้อยู่ต่อ
ฮัลโหลค่ะ ตำรวจใช่ไหมคะ
มกฮา
ค่ะ ที่นี่คือร้านเสริมสวยพี่น้อง อยู่ตรงถนนฮเยซอ เขตคังจุงค่ะ
มกฮา หนู…
อย่าเข้ามานะคะ
คนที่เคยสะกดรอยตามฉัน
ตอนนี้บุกมาถึงที่ทำงานของฉัน
และกำลังอาละวาดอยู่ค่ะ
หนูไม่รู้สินะว่าตัวเองทำอะไรอยู่
คุณพระ ตอนนี้เขาขู่ฉันด้วยค่ะ
มาให้ไวเลยค่ะ
เยี่ยมเลย
ฉันจะถือโอกาสไปสถานีตำรวจ
และแจ้งความจับพวกแกให้หมดเลย
แจ้งเลยครับ
ที่รัก ออกไปค่ะ
อูฮัก ออกไปก่อนนะ
"ที่รัก" เหรอ
แต่แจ้งไปก็ไม่มีประโยชน์ครับ
เพราะผมรับสารภาพแล้ว
แกเองสินะ
ไอ้คนที่ลักกินขโมยกินเมียของฉัน
- และแย่งลูกชายสองคนไปจากฉัน - อย่า คุณลุง
มกฮา
ไอ้บัดซบ
อูฮัก อย่านะ อย่าทำนะ
ที่รัก
หยุดนะ
ห้ามทำนะ
แกคือ
แชโฮสินะ
หุบปากครับ
โตมาอย่างดีเลยนะ
ลูกชายของฉัน
หุบปาก
ไม่ อูฮัก ไม่ได้นะ พอได้แล้ว
ปล่อยฉัน
อย่าทำ
อย่านะ ปล่อยเถอะ อย่าทำ
- ปล่อย - อูฮัก
- ปล่อยผม - อูฮัก
ห้ามทำนะ
อูฮัก
- อูฮัก - ปล่อย
ไม่ได้
อูฮัก
มาแล้วเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
ไม่เป็นไรใช่ไหม
อือ
อูฮักบาดเจ็บที่ไหล่นิดหน่อย และไปโรงพยาบาลแล้ว
เมื่อกี้เพิ่งโทรมาน่ะ
บอกว่าไม่เป็นอะไรแล้ว
ทุกคนปลอดภัยดี
ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้ว
มกฮา
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
เรียบร้อยแล้วนะคะ
ขอบคุณค่ะ
กีโฮ
หลังเจอกับคุณพ่อนายแล้ว
ฉันก็เข้าใจเหตุผลที่นายปกปิดอดีต
ไม่ให้พี่นายรู้
คุณพ่อของนาย
ไม่ควรค่ากับอะไรทั้งสิ้น
ไม่ควรค่าให้จดจำด้วยซ้ำ
ไม่ควรค่ากับความสุข
ไม่ควรค่ากับอะไรเลย
แย่ยิ่งกว่าคนแปลกหน้าอีก
เพราะงั้น
นายอย่าไป
เสียอารมณ์
หรือเสียเวลา
กับคุณพ่อเลยนะ
ท่านไม่มีค่าให้โกรธเคืองด้วยซ้ำ
แค่…
ลืมๆ ไปซะ
เหมือนที่พี่ชายของนาย
ลบคุณพ่อออกไปจากความทรงจำ
นายเองก็
ลบออกไปให้หมดซะ
(กองพิสูจน์หลักฐาน)
กันไว้ให้ดีๆ
- สองศพในนั้นเป็นเด็กไม่ใช่เหรอ - ใช่ น่าหดหู่จัง
ไม่น่าเลย
พวกเขาคงตายนานมากแล้ว
- กระดูกถึงได้ขาวโพลนแบบนั้น - ใช่ๆ
บอกแล้วไงครับว่าอย่าเข้ามาใกล้
- บอกสื่อให้ถอยออกไป - กรุณาถอยไปครับ
กันสื่อไว้หน่อยได้ไหม
ดูจากการผุพังแล้ว น่าจะอยู่มาอย่างต่ำ 20 ปี
มีข้าวของติดตัวอะไรที่ใช้ระบุตัวตนได้ไหม
มีบัตรประชาชนกับจดหมายลาตายค่ะ
เราจะต้องสืบสวนเพิ่มเติม แต่ครอบครัวผู้เสียชีวิตน่าจะฆ่าตัวตายยกครัวค่ะ
- กันนักข่าวให้ดีๆ หน่อย - บิดาชื่อคังซังดู
มารดาชื่อซงฮาจอง
และเราสันนิษฐานว่า โครงกระดูกเด็กเป็นของลูกๆ
ชื่อคังอูฮักกับชื่อคังโบกอลค่ะ
ครอบครัวที่หายสาบสูญไป ในตำบลวอลโด จังหวัดชุงช็องเหนือ ปี 2002
ถูกพบเป็นโครงกระดูกพร้อมด้วยรถยนต์
ณ ทะเลสาบพาชองในวันที่ 30 ที่ผ่านมาค่ะ
จากการสืบค้นฐานข้อมูลส่วนตัวพบว่า ครอบครัวหนึ่งในเขตคังจุง กรุงโซล
ได้สวมรอยเป็นครอบครัว ที่ถูกพบเป็นโครงกระดูกนี้กันทั้งบ้าน
- มาเป็นเวลา 15 ปีแล้ว - แม่
จนประชาชนพากันตกตะลึงเลยค่ะ
นายอีที่ไปรับสารภาพความผิด ฐานแอบอ้างเป็นบุคคลอื่นนั้น
เคยทำงานอยู่ที่ทำการตำบลวอลโด ในปี 2007 ขณะที่พบกับนางยัง
เหยื่อความรุนแรงในครอบครัวที่หนีไปซ่อนอยู่
นายอีอ้างว่าตนแอบอ้างตัวตน
เป็นครอบครัวที่หายสาบสูญ และเล่นละครเป็นครอบครัว
เพื่อปกป้องนางอีและลูกชายทั้งสองของนางอีค่ะ
ขณะนี้ตำรวจกำลังสืบสวนสอบสวนคดี เพื่อสอบหาข้อเท็จจริง
โดยอิงจากคำให้การของนายอีและครอบครัวค่ะ
- อันดงมิน - ปัจจุบัน
ลูกชายสองคนของครอบครัวที่ถูกกล่าวหา
ทำงานเป็นโปรดิวเซอร์รายการ และนักข่าวสถานีโทรทัศน์กันทั้งพี่ทั้งน้องค่ะ
ขณะที่เริ่มมีเสียงแสดงความกังวล ถึงความน่าเชื่อถือของเนื้องานที่ออกอากาศ
แต่สองพี่น้องคู่นี้หรือพนักงานสถานีโทรทัศน์
ก็ยังไม่ออกมาให้ความเห็นที่ชัดเจนใดๆ
และคาดว่าจะใช้เวลาสักพัก กว่าประเด็นร้อนนี้จะซาลงค่ะ
(ปิดชั่วคราว)
ใช่จริงด้วย ใช่แล้วครับ
ทีแรกผมไม่แน่ใจ แต่ใช่บ้านนี้จริงๆ ครับ
อกอีแป้นจะแตก
คนพวกนี้ใช้ชีวิตเป็นคนอื่นมาเป็นสิบปีได้ยังไง
ฉันได้ยินว่าเจ๊เขาหนีผัวตัวเองมา
ผัวใช้กำลังกับลูกเมียเหรอ
(ใบลาออก)
ฉันวางสิบวอนเลย คู่นี้เป็นชู้กันแน่ๆ
- ว้าย คุณพี่ - คราวก่อน ฉันถามเจ๊เขา
ว่าเจอกันกับผัวได้ยังไง
เจ๊แกบอกว่าเป็นรักแรกพบ เพราะผัวเป็นสุภาพบุรุษและรูปหล่อ
งั้นเจ๊เขาก็นอกใจผัว เล่นชู้ร้อยเปอร์เซ็นต์
สงสารสามีเก่าจังเนอะ
แล้วลูกๆ บ้านนี้ล่ะ มันยังไงครับ
เป็นลูกเนรคุณที่ทอดทิ้งพ่อตัวเองไม่ใช่เหรอ
แล้วฉันดันเป็นลูกค้าขาประจำที่นี่มาหกปี
ขนลุกไม่ไหวแล้วเนี่ย
ป้าคะ
นี่ค่ะ
นี่อะไรเหรอ
ป้าฝากเจ้าของร้าน มาขอลายเซ็นฉันไม่ใช่เหรอคะ
ฉันฝากขอเหรอ
ขอถามอะไรนิดหนึ่งได้ไหมคะ
จ้ะ
เจ๊เจ้าของร้านที่จำได้กระทั่งว่า ลูกค้าประจำหกปีชอบลูกอมแบบไหน
กับพวกลูกค้าที่เต้าข่าวลือ
เพื่อทำให้เจ๊เขาดูเป็นหญิงคบชู้ และลูกๆ ของเจ๊เป็นลูกอกตัญญู
คิดว่าคนไหนน่าขนลุกกว่ากันคะ
ฉันมองว่าคนหลังนะคะ
ถ้าฉันเป็นลูกค้าประจำร้านนี้มาหกปี
ฉันจะคิดแล้วว่าอะไร ทำให้เจ๊เจ้าของร้านขาเป๋ถึงขนาดนั้น
ว่าทำไมเจ๊เขา ต้องเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนแซ่และหนีมาด้วย
และฉันจะรู้สึกสลดใจและมองว่า เหตุผลนั้นมาจากความจนตรอกค่ะ
แทนที่จะปล่อยข่าวลือผิดๆ ทำร้ายจิตใจมนุษย์ด้วยกัน
ฉันจะปลอบเจ๊ว่า "เจ๊หลุดพ้นแล้วนะ"
และเข้าข้างเจ๊ไปแล้วค่ะ ถ้ารู้จักกันมาตั้งหกปี
อ้าว…
ฉันปล่อยข่าวลือตอนไหน
ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้น
คนในครอบครัวก็ไม่ใช่ นังหนูมันวีนอะไรนักหนา
ว่ากันว่าศีลเสมอกันย่อมอยู่กันได้ เหมือนที่โบราณว่าไว้ไม่มีผิดเลย
เฮ้อ
(ระหว่างคำตอบและความเสี่ยง)
โบกอล
แม่ พ่อ มาช่วยผมหน่อย
- ฉันช่วยไหม - ตกใจหมด
ไม่ต้อง ฉันทำของฉันเองได้
- มานี่มา ฉันทำให้เอง - ไม่ ฉันทำได้หรอก
อยู่เฉยๆ เถอะน่า
ถ้าไม่ได้นายนะ
ฉันคงจะเจ็บตัวไปแล้ว
ขอบใจนะ
ถ้าไม่ได้เธอห้ามไว้ ฉันคงจะพลั้งมือไปแล้ว
งั้นเจ๊ากันแล้วกัน
อูฮัก
เท่าที่เห็นก่อนหน้านี้
เหมือนนายจะรู้กฎหมายอยู่บ้างนะ
ก็รู้อยู่บ้าง
ฉันเคยเป็นนักข่าวสายแวดวงกฎหมาย
แล้วเรื่องแอบอ้างเป็นบุคคลอื่นน่ะ
ไม่มีวิธีที่จะพ้นข้อหาเลยเหรอ
ไม่อะ ถ้าพ้นข้อหาคงจะยาก
เราควรทำยังไงล่ะ
มันไม่มีวิธีจริงๆ เหรอ
ตอนที่เธอไปให้การน่ะ
แค่ให้การไปตามตรงก็ช่วยเราได้แล้ว
ฉันน่ะเหรอ
ถ้าเราจะขอลดหย่อนโทษ…
ขอยืนยันวันที่อีกทีนะครับ
"สมัยนั้นการได้รับ การคุ้มครองทางกฎหมายเป็นเรื่องยาก"
"เราไม่มีทางเลือกนอกจากปลอมตัวตน เพื่อหนีจากความรุนแรงนั้นก่อน"
เราต้องอุทธรณ์ต่อศาลไปแบบนี้
เขียวช้ำทั้งตัว
จากนั้นเธอจะต้องพิสูจน์ว่า คุณพ่อของเราเป็นผู้ชายที่นิยมความรุนแรง
ใช่แล้ว
เราถึงต้องการคำให้การ ของคนที่รู้เห็นเหตุการณ์และเป็นผู้เสียหาย
จากความรุนแรงของพ่อ ที่ไม่ใช่คนในครอบครัว
เหมือนเธอ
ดังนั้นห้ามอ่อนข้อให้เด็ดขาด
อย่าไปนึกสงสารหรือนึกเห็นใจ
ไม่มีหรอก
ฉันไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย
นี่ครับ
ตอนได้ข้อความเรียกตัวจากนาย
แหม รู้เลยว่าสวรรค์เข้าข้างฉันแล้ว
ถ้าพนักงานสอบสวนไม่รู้เบื้องหลังของฉัน
ฉันคงจะต้องมานั่งอธิบายให้ปวดหัวแล้ว
งั้นเหรอครับ
เฮ้อ แต่รุ่นพี่มีข้อหาติดตัวยาวเป็นหางว่าวเลย
ไม่ยอมย้ายออก ประทุษร้าย
ทำลายทรัพย์สินของผู้อื่น…
การสืบสวนของฝั่งนั้นถึงไหนแล้วล่ะ
เห็นว่าเจอโครงกระดูก
ของครอบครัวที่โดนแอบอ้าง
ผมว่าเดี๋ยวฝ่ายสืบสวนก็จัดการเองแหละครับ
มา จะเริ่มสอบปากคำแล้วนะครับ
ไม่ใช่สิ
การสืบสวนฝั่งนั้นควรจะเริ่มก่อน
พูดง่ายๆ พอตำรวจสรุปว่าพวกนั้นคือครอบครัวฉัน
ฉันก็พ้นข้อกล่าวหาแล้วไง
รุ่นพี่สะกดรอยตามคุณซอมกฮาด้วยนะครับ
ซอมกฮาบอกเหรอ
ว่าฉันสะกดรอยตาม
ซอมกฮาก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
รู้ทั้งรู้ว่าบ้านนั้นสวมรอยคนอื่น แต่ก็ช่วยปกปิด
รุ่นพี่ครับ
ผมขอตักเตือนอะไรเป็นครั้งสุดท้าย ในฐานะรุ่นน้องนะครับ
จากนี้ไป ทัศนคติแบบนี้จะไม่เป็นผลดี กับตัวรุ่นพี่หรอกครับ
ทั้งในชั้นสอบสวนและชั้นศาล
รุ่นพี่ฝ่าฝืนกฎหมายแบบเห็นๆ เลยครับ
ต่อให้สรุปออกมาว่า เป็นครอบครัวของรุ่นพี่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน
นั่นเมียกับลูกของฉันนะ
ไม่ใช่ของไอ้หอกนั่น ของฉัน ของฉันเว้ย
ฉันไปหาครอบครัวของฉันนะ ทำไมมันผิดกฎหมายได้ล่ะวะ
เพราะคนในครอบครัวไม่ต้องการไงครับ
ถึงจะเป็นครอบครัวของเราก็เถอะ แต่หากเหยื่อไม่ต้องการ
รุ่นพี่ก็ถูกตั้งข้อหาไม่ยอมย้ายออก ประทุษร้าย
และสะกดรอยตามได้หมดครับ
เพราะงั้นนะ รุ่นพี่
ได้โปรดสำนึกผิดและระมัดระวังด้วยครับ
ถ้ารุ่นพี่ก่อเรื่องอีก ผมก็ต้องไปขอหมายจับแล้วนะครับ
เข้าใจไหมครับ
คุณจองบงวาน
ลุงบงวานน่ะค่ะ
เราต้องทำอะไรถึงจะจับแกเข้าคุกได้คะ
ฟังนะ
ถามผมไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ
อย่างที่บอก พอคดีมันถูกโอนไป ผมก็ไม่รู้ความคืบหน้าของคดีแล้ว
คุณควรไปหาตำรวจสายสืบเจ้าของคดีนะ
ทำอย่างกับฉันไม่ไปมา
ฝั่งนั้นทำคดีล่าช้ามากค่ะ
ขนาดมีภาพหลักฐานทั้งหมด
ว่าลุงบงวานงัดประตูรถ และเข้าไปในนั้นพร้อมแตน
แต่ฝั่งนั้นบอกว่ายังต้องใช้หลักฐานเพิ่มค่ะ
ฉันจะหาให้ได้ยังไง ในเมื่อไม่รู้ว่าคืออะไร
หรือไม่จริงคะ
ฝั่งนั้นแค่อยากแน่ใจก่อนจะจับกุมน่ะครับ
มีแค่หลักฐานครึ่งๆ กลางๆ
มันอาจจะไม่ได้เรื่องสักอย่างนะ
เหลือจะเชื่อ
ไอ้หลักฐานไม่ครึ่งไม่กลางคืออะไรล่ะคะ
เฮ้อ
ต้องมีอะไรเพิ่มอีกนะ
คำให้การของพยานได้ไหม
ฉันก็อยากให้เราให้การได้จะตายอยู่แล้วค่ะ
แต่ไอ้แดอุงตัวดี
มันยังไม่ได้สติค่ะ
แหม ฉันชอบลูกตีเข้าหากรีนของประธานอีจังค่ะ
ไปลงคอร์สมาใช่ไหมเนี่ย
ลงคอร์สอะไรกันครับ
ช่วงนี้ผมมัวแต่ยุ่ง เรื่องเตรียมเอกสารนักลงทุนสัมพันธ์ครับ
- ขอเบียร์สี่แก้วครับ - ได้ค่ะ
ผมอ่านเอกสารแล้วครับ
แต่เรายังประเมินว่า ปัญหาการเข้าถือหุ้นของคุณยุนรันจู
ถือเป็นความเสี่ยง
ผมแจ้งแล้วนะว่าจัดการจบแล้ว คุณไม่เชื่อผมกันเหรอครับ
บริษัทลงทุนอย่างเราจะเชื่อใจได้ยังไงล่ะคะ
ต้องเชื่อเอกสารสิ
เพราะเชื่อเอกสาร เราถึงได้มาตีกอล์ฟกับประธานอีไงคะ
เรายังติดใจเรื่องที่คุณยุนรันจู ไปออกทีวีเพื่อให้ได้หุ้นของตัวเองมาน่ะ
แสดงว่าเอกสารแน่นอนกว่าคำพูดสินะครับ
เข้าใจแล้วครับ
อ้าว ประธานอี
ไม่นึกว่าจะเจอกันที่นี่ครับ
ไม่เจอกันนานนะครับ
ครับ ขอให้สนุกกับเกมที่เหลือนะ
- ครับผม - ครับ
ใครเหรอครับ
จำหน้าได้ครับ แต่จำไม่ได้ว่าเป็นใคร
บางทีเราก็เป็นบ่อยค่ะ
การเจอคนรู้จักในที่แบบนี้มันน่าหัวหมุนนะครับ
ว้ายแม่
ฉันเลือดกำเดาไหล
ชาตินึงจะไหลที
มีอะไรเหรอครับ
เป็นอะไรไหม
ฉันเลือดกำเดาไหลค่ะ
นี่ครับ
เฮ้อ
อ๋อ เป็นเพราะโต้รุ่งทั้งคืนแน่เลย
ไม่ได้เลือดกำเดาไหลมาตั้งแต่ ตอนโน้นที่เตรียมอัลบั้มให้ยงกวานแน่ะ
แล้วยังไง ชอบใจเหรอครับ
เพราะเลือดกำเดาคือสัญลักษณ์การขยันทำงานไง
ไม่ต้องแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันจับไว้เอง
คุณยังไม่เซ็นเอกสารยกเลิกสัญญาอีกเหรอครับ
อีกแป๊บก็เซ็นให้แล้ว ไม่ต้องห่วงค่ะ
พอดีว่ามีอะไรต้องตรวจดูน่ะ
ตรวจดูเหรอครับ
ฉันเคยได้บทเรียนจากใครบางคนนะ
ถึงจะดูน่าเชื่อถือแค่ไหน ยังไงก็ควร…
ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม
(บรรทัดฐานคําพิพากษากฎหมายอาญา)
โบกอล
ว่าไง
ถ้าตอนนั้นมกฮาไม่ห้ามไว้…
แกคิดว่าฉันจะใส่เต็มแรงเลยไหม
ได้ข้อความเหมือนกันเหรอ
(ผม สายสืบคิมจีฮุน สถานีตำรวจคังจุงครับ)
ใช่ ถึงตาของเราแล้ว
ฉันควรพูดว่าอะไรดี
พี่พูดไปตามตรงก็ได้
"ผมไม่มีความทรงจำวัยเด็ก ไม่รู้เรื่องแอบอ้างตัวตน"
เพราะนั่นเป็นข้อเท็จจริง
- แล้วแกล่ะ - ผมเหรอ
ผมจะต้องบอกว่าผมรู้ รู้แต่ทำเป็นไม่รู้น่ะสิ
เฮ้ย แค่นั้นก็นอนคุกได้แล้ว บอกไปสิว่าแกก็ไม่รู้เหมือนกัน
ว่าตอนนั้นยังเด็ก นึกว่าเปลี่ยนชื่อนามสกุลเฉยๆ
แล้วก็อาจจะจบแค่เราโดนปรับ
- ฮัลโหลครับ - นี่ อย่าเบี่ยงประเด็น
ฉันเองค่ะ ยุนรันจู
ฉันมีเรื่องจะถามน่ะ
ครับ ถามมาได้เลย
จำก่อนหน้านี้ที่มกฮาบอกว่า ไม่อยากทำแล้วและหนีหายไปได้หรือเปล่าคะ
จำได้ครับ
ไม่ทราบว่านั่น
เป็นเพราะโปรดิวเซอร์คังหรือเปล่าคะ
ใช่ครับ
คุณพอจะหาเวลามาเจอกันตอนนี้ได้ไหมคะ
(การป้องกันตัวจากความรุนแรงในบ้าน)
(รุ่นพี่)
(แดฟโฟดิล)
อ้าว มาแล้วเหรอ
ทำไม…
พี่นัดฉันมาที่นี่ทำไมเหรอคะ
เพราะฉันอยากให้เธอได้เห็นที่นี่
ตอนประธานฮวังบอกให้ฉันเป็นนักร้อง…
อย่าใช้ดวงกำหนดอนาคตสิ
แม่กับประธานฮวัง
พาฉันถ่อจากเกาะชุนซัมมาถึงที่นี่
เพราะเจ้าของบาร์นี้เป็นหมอดูสุดแม่นที่ชื่อดังมาก
ไม่รู้ว่าแกหูดีหรือตาดี
แต่เอาเป็นว่า
แกทายแม่นแล้วกันว่าใครจะได้เป็นนักร้อง
เถ้าแก่เนี้ย ดูให้ลูกของฉันหน่อยนะคะ
ว่าพอจะมีแววไหม
ฉันกับคุณครูเดิมพันชีวิตกับเด็กคนนี้เลยนะ
ถ้าไม่มีแวว มันจะพากันเจ๊งน่ะค่ะ
เราไม่อยากเสียเงินเสียเวลา
เห็นลายเซ็นในนี้ไหม
พวกนั้นมาที่นี่กันหมด
และซื้อนี่กลับไป
พวกที่ไม่มีปัญญาซื้อ ปิ๋วหมดทุกราย
ยังไงดีล่ะ
อยากได้สักอันไหม
มีให้ฉันเท่าไรล่ะ
หนูควรเสนอให้ฉันเยอะกว่าพวกนั้นนะ
เสนอให้น้อย ฉันไม่ให้นะ
เสนอไปหนึ่งแสนวอน
เท่าไรจ๊ะ
ตายจริง ดูหนูน้อยคนนี้สิ
คุณเดิมพันชีวิตกับแกได้เลยนะเนี่ย
แกจะได้ยืนบนเวทีไปจนถึงอายุ 60
พูดจริงเหรอคะ
ครูว่าแล้วเชียว
ครูจะอุทิศทั้งชีวิตให้เธอเลย
เชอะ หมอดูขี้จุ๊
ถึงอายุ 60 อะไรกันล่ะ
พี่บอกว่าจะให้เจ้าของบาร์เท่าไรคะ
เงินที่ฉันมีทั้งหมด
และเงินทั้งหมดที่ฉันจะหาได้ในอนาคต
พี่ก็ขี้จุ๊ซะเว่อร์เหมือนกันนะคะ
ฉันไม่ได้ขี้จุ๊
ฉันจริงจังนะ
ฉันอยากเป็นขนาดนั้นเลยแหละ
ฉันถึงอยากถามเธอไง
เธอจริงจังแค่ไหน
อยากเป็นแค่ไหน
ฉันจะตัดสินใจตามคำตอบของเธอ
ว่าจะทำอัลบั้มให้เธอดีหรือเปล่า
พี่น่ะเหรอคะ
ทำอัลบั้มให้ฉันเหรอ
- ไม่อยากทำเหรอ - เปล่านะคะ เปล่า
เอาตามนั้นเลย
ฉันอยากทำจากใจจริงค่ะ
เธอจะล้มเลิกกลางคันเหมือนยงกวานไม่ได้นะ
ห้ามยอมแพ้เด็ดขาด
ค่ะ
แน่นอนค่ะ
ฉันจะไม่มีวันยอมแพ้
แต่เคยแล้วครั้งนึงนะ
นั่นก็เพราะ…
ต่อไปไม่มีแล้วค่ะ ไม่อีกเด็ดขาด
ถ้าอย่างนั้น…
กับบ้านโปรดิวเซอร์คังน่ะ
ตัดขาดกันได้ไหม
คะ
เห็นไหมล่ะ แค่นี้เธอก็ตอบไม่ได้แล้ว
ไหนว่าจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาดไง
เอ่อ…
พี่คะ เรื่องนั้น…
ฉันเห็นข่าวแล้ว
และโปรดิวเซอร์คังก็เล่าให้ฉันฟังคร่าวๆ
ฉันรู้ด้วยว่าเขาคือจองกีโฮ
รู้หมดเลยเหรอคะ
อือ
รู้ด้วยว่าเธอไม่มีทางเลือก
ฉันเสียใจแทนเธอกว่าใครเลยนะ
แต่คนทั่วไปไม่รู้เรื่องนั้น
คิดว่าคนจะไม่ติดใจเอาความเรื่องพวกเธอ
แบบ "อ๋อ เขาถึงปลอมแปลงตัวตนสินะ น่าสงสารจัง"
และมานั่งโอ๋กันหรือไง
โปรดิวเซอร์คังเป็นแค่อาชญากร ในสายตาคนบนโลกนี้
ถ้าเข้าไปข้องเกี่ยวด้วย
เธอจะโดนข่าวฉาว ฉันจะเจอความเสี่ยง
พี่ นั่นไม่ใช่อะไรที่…
เราควรกังวล หลังจากฉันเป็นนักร้องจริงๆ แล้วไหมคะ
ปัญหานั้นยังไม่เกิดเลยด้วยซ้ำ
ฉันว่าเราไม่ควรคิดมากล่วงหน้าไปก่อน
และเหมือนเราจะตีตนไปก่อนไข้ด้วย
เธอคิดว่ามันจะไม่เป็นเรื่องเหรอ
แต่ฉันเชื่อเต็มร้อยว่าเป็นเรื่องแน่
ฉันโยนทั้งหุ้นทั้งศักดิ์ศรีทิ้งหมด เพื่อเทหมดหน้าตักให้เธอนะ
แต่เธอคิดแค่ว่าฉันตีตนไปก่อนไข้
ขนาดเธอยังไม่เชื่อมั่นในตัวเองเลย แล้วฉันจะเชื่อได้ยังไง
ไม่ใช่สิ
ใครหน้าไหนบนโลกนี้ก็เชื่อเธอไม่ได้หรอก
ฉันไม่มีเวลาให้เธอมากนะ
ตัดสินใจและให้คำตอบฉันภายในพรุ่งนี้ซะ
คิดว่าตัวเองเป็นซูเปอร์แมนหรือแบทแมนหรือไง
เคาะแล้วยังไงเหรอ
ฉันก็จะไปจากเกาะชุนซัมนี้ทันที
พาเธอไปด้วย
ฉันจะพาเธอไปหายุนรันจูโดยไม่ให้พ่อของเธอรู้
(ชูการ์ เอเจนซี่)
(ชูการ์ เอเจนซี่ ประธานอีซอจุน)
เห็นห้องว่างอยู่หลายเดือน ผมนึกว่าไม่มีใครย้ายเข้ามาอยู่แล้ว
คุณจะย้ายมาอยู่เองเหรอครับ
เปล่าครับ
ขอบคุณนะครับ
เธอจริงจังแค่ไหน
อยากเป็นแค่ไหน
ฉันจะตัดสินใจตามคำตอบของเธอ
ว่าจะทำอัลบั้มให้เธอดีหรือเปล่า
ถ้าคุณมัวแต่คิดว่ายังไงต่อ ต่อไปจะทำยังไง
สุดท้าย คุณก็จะนึกเสียใจ
เรื่องนู้นเรื่องนี้เต็มไปหมดค่ะ
จากนี้ไป ฉันจะทำอะไร
ที่อยากทำทันที โดยไม่มีข้อแม้
แม่หกตกแตก
ไปไหนมาเหรอ
หรือจะไปไหน
ไปร้านสะดวกซื้อหน่อยน่ะ
ไม่สิ
ฉันจะไปซ้อม ไม่ใช่แล้ว อะไรแล้วนะ
จะไปจากที่นี่เหรอ
ใช่ ถูกต้อง
จะไปจากที่นี่
นายเคยบอกฉันไงว่า ให้ทำให้ลายเซ็นตัวเองมีมูลค่า 3,200 ล้านวอน
ดังนั้นดาดฟ้าที่บ้านนาย
ไม่ใช่คำตอบสำหรับฉัน
แต่เป็นจุดอ่อน
ฉันเน่าอยู่บนเกาะร้างมา 15 ปีแล้วนะ
แค่นี้ก็จุดอ่อนเพียบแล้ว
เจอข่าวฉาวเข้าไปอีก ฉันจะทนไหวได้ยังไง
เป็นอะไรไป
ตกใจหรือไง
ฉันเป็นคนแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้ว
ฉันขโมยกินกระทั่งไข่ของนางนวลเพื่อนฉัน ฉันมันคบไม่ได้ เป็นพวกคบไม่ได้
ที่ผ่านมา ฉันแอ๊บทำเป็นนิสัยดีมีมารยาทมาตลอด
แต่จากนี้ไป ฉันจะซื่อสัตย์กับตัวเองแล้ว
ฉันไม่ได้อยู่ในจุดที่ ต้องมีมารยาทอยู่แล้ว หรือว่าไม่จริงล่ะ
ทันทีที่เจอเธอบนเกาะร้าง ฉันก็หาที่อยู่ไว้ให้เธอ
แต่ผิดแผนตรงที่พี่แอบพาเธอมาอยู่บนดาดฟ้า
ฉันนึกว่าเธอจะไม่ได้ใช้ซะแล้ว แต่สุดท้ายก็ได้ใช้แบบนี้
ผ้าเช็ดตัวอยู่ตรงนี้นะ
เธอปรับเครื่องปรับอากาศ กับฮีตเตอร์ด้วยแผงนั่นได้
เวลามีคนกดกริ่งข้างนอก เธอก็ดูผ่านจอได้ว่าใคร
ทำอะไรของนายเนี่ย
ถ้านายทำแบบนี้กับฉัน
ฉันก็กลายเป็นนังคนเนรคุณ
เหยียบหัวคนอื่นให้ได้ดีที่สุดแล้วสิ
ต่อให้ฉันตัดขาดกับนาย
และทุ่มให้งานเต็มร้อยแบบตายเป็นตาย
ก็ไม่มีอะไรการันตีว่าจะได้เป็นนักร้อง
ดังนั้น ถ้านายทำแบบนี้…
ฉันก็ต้องการแบบนี้เหมือนกัน
ตัดขาดกับฉันและครอบครัวของฉันซะ
ทำงานแบบตายเป็นตายและเป็นนักร้องให้ได้
แต่ว่า…
ไม่ต้องทุ่มเต็มร้อย
แค่ 99 เปอร์เซ็นต์พอ
เผื่อไว้หนึ่งเปอร์เซ็นต์
ไม่งั้นเธอจะขาดใจตาย
ถ้าทำไปทำมาแล้วเธอรู้สึกว่าเจอทางตัน
และรู้สึกเหนื่อยมากจนจะขาดใจละก็
ก็มาที่ดาดฟ้านะ ที่นั่นจะว่างรอเธออยู่
ถ้าพ่อของเธอใช้กำลังเหมือนคราวก่อนอีก
ไม่ต้องไปสถานีตำรวจ
มาหาฉัน
ทำไมนาย…
ถึงชอบบอกให้ฉันไปหา
ไม่มีทางไปแล้วค่อยมา
แต่อย่าหาเรื่องมา
ถ้าเธอทำสำเร็จและย้ายไปอยู่บ้านหลังใหญ่กว่านี้
นั่นจะดีที่สุดสำหรับฉัน
อยู่ดีๆ ล่ะ
(คุณรุ่นน้อง)
ว่าไง
ได้สิ
ไปตามมกฮาลงมากินข้าวเช้าหน่อย
ได้ครับ
มกฮาจะไม่ลงมาแล้วครับ
ไม่มางั้นเหรอ
มกฮาย้ายที่อยู่แล้ว ยุ่งกับการเตรียมเดบิวต์เป็นนักร้องน่ะ
จริงสิ มกฮาฝากลาเราทุกคน และฝากขอบคุณสำหรับทุกอย่างครับ
เดี๋ยวนะ
ต่อให้อย่างนั้นก็เถอะ
มกฮาก็ควรมาลาด้วยตัวเองไหม
ผมห้ามไว้เองแหละครับ
เราจะน้ำตาแตกกันเปล่าๆ มันจะดูอเนจอนาถ
ไม่ต้องโทร ผมบอกยัยนั่นไม่ให้รับสายน่ะ
จนถึงเมื่อไร
ตลอดไปเหรอ
ครับ
แกเป็นใครถึงมาสั่ง
ใครให้แกตัดขาดกับยัยนั่น ใครให้แกตัดสินใจคนเดียว
ไม่หรอก น้องทำดีแล้ว
พ่อ
ตัดขาดกันตอนนี้แหละดีแล้ว
แค่นี้เราก็ขยับตัวไปไหนไม่ได้แล้ว
เรามีแต่จะเป็นภาระให้มกฮา
ทำดีแล้วลูก
อูฮัก
ผมไปเองครับ
ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม
ครับ
ผมไม่เป็นไรครับ
อูฮัก
ตอนแรก ผมคิดจริงๆ ว่าผมคือจองกีโฮ
นั่นคือตอนที่เริ่มชอบเธอ
ถ้ารู้ว่าโบกอลคือกีโฮ ผมจะไม่เริ่มด้วยซ้ำ
พ่อรู้
งั้นพ่อก็ควรจะบอกผมแต่แรกสิ
"แกชื่อจองแชโฮ"
พ่อน่าจะพูดแบบนั้น ผมจะได้ไม่ชอบเธอ
ทำไมหลอกผมอยู่คนเดียวล่ะ ทำไม
ขอโทษนะ
ผมพยายามตัดใจแล้ว ตอนที่รู้ความจริง
แต่มันทำไม่ได้
ผมพยายามอย่างที่สุดแล้ว แต่ผมห้ามใจตัวเองไม่ได้
มันไม่ได้ผลครับ คุณพ่อ
ไม่เป็นไร
ขอโทษนะ
ขอโทษ
จะออกไปแล้วเหรอคะ
ครับ
นั่นอะไรครับ
ขอโทษที่ช้านะคะ ในที่สุดฉันก็เซ็นสักที
จริงเหรอครับ
เก็บทรงไม่อยู่เลยนะ โล่งใจเบอร์นั้นเชียว
โต้รุ่งอีกแล้วเหรอครับ
ดูออกเหรอ
สุดๆ
ทำใจให้ชินไว้นะคะ ฉันจะอยู่ในโหมดนี้ไปสักพัก
อัลบั้มของซอมกฮาสำคัญกว่าหุ้นอีกเหรอครับ
ถูกต้องค่ะ ตอนนี้เป็นอย่างนั้น
ซอมกฮาเลิศเลอขนาดนั้นเลยเหรอ
ไม่ได้เลิศเลอหรอก
ซอมกฮาคือจุดเริ่มต้น
ของเรื่องระหว่างเราไง
อาร์เจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์อีก
ผมทราบครับ
การตัดสินใจในตอนนั้น คือการตัดสินใจที่หอมหวานที่สุดในชีวิตฉันแล้ว
เงินเหรอ อนาคตเหรอ
ตัดสินใจแบบไม่มองเรื่องนั้นเลย
ฉันแค่ไม่อยากจบลงด้วยการเสียใจทีหลัง
ฉันอยากให้ซอมกฮาและบทสรุปของเรา
จบแบบหวานหอมทั้งคู่
วันนี้ผมกลับดึกนะครับ
มกฮา หูฟัง
มกฮา กลับด้าน
เพลงนี้เป็นเพลงกำหนดจังหวะ 6/8 นะ
สำคัญที่การจับจังหวะ
พร้อมแล้วใช่ไหม
ค่ะ พร้อมแล้วค่ะ
เริ่มเลยค่ะ
วันที่หนาวเย็น…
ตอนนี้เสียงแข็งไป ไม่ใช่เพลงเด็กนะ
ไม่ใช่ "วันที่หนาวเย็น" แต่เป็น "วัน ที่ หนาวเย็น"
ต้องจับจังหวะแบบนี้
วันที่หนาวเย็น
อือ นี่แหละดีมาก
จับจังหวะนุ่มๆ
ระหว่างคำต้องเชื่อมเสียงด้วย
- ค่ะ - เข้าใจไหม เอาใหม่นะ
- ขอตั้งแต่ต้นเลยค่ะ - ครับ
มกฮา ปล่อยใจไปกับเพลง
วันที่หนาวเย็นทั้งหลาย
ผ่านพ้นฉันไป
ตอนนี้คุณ…
นั่นแหละ
- ดีมากเลยนะคะ - จริงครับ
หนทางนี้ไม่ใช่หนทางที่ใจอยากให้ฉันไป
มันอาจจะทำให้ใจเจ็บปวด
แต่ฉันจะไม่ลืมความทรงจำอันสวยงาม…
รบกวนเซ็นชื่อตรงนี้นะครับ
ครับ
เวลานี้ เราอาจจะแยกจากกัน
แต่อย่าแอบร้องไห้เลยนะคะ
ความทรงจำต่างๆ ของสองเรานั้น…
ขอภาพมหาสมุทรเยอะๆ
เก็บรักษามันไว้ในใจ…
สวยมากเลย
ขอเพียงเราอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน
แค่นั้นก็สุขใจพอแล้ว
สักวัน
สักแห่ง
ถึงจะแค่ช่วงสั้นๆ
แต่รักของเรานั้นสวยงาม
ถึงจะเป็นความเจ็บที่ไม่อาจลบเลือน
แต่ขออย่าได้ลืมมันไปนะคะ…
ไปแล้วนะครับ
เฮ้ย
(ใบลาออก)
ฉันจะเก็บมันไว้ในใจค่ะ
ขอเพียงเราอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน
แค่นั้นก็สุขใจพอแล้ว
สักวัน
สักแห่ง
เวลานี้ เราอาจจะแยกจากกัน
แต่อย่าแอบร้องไห้เลยนะคะ
(สักวัน สักแห่ง)
มาเก็บโน้ตเพลงไปได้ไหมคะ
ซอมกฮาก็อัดเพลงที่นี่เหรอ
ใช่
ช่วงนี้เธอได้คิวอัดมาบ่อยน่ะ
เธอเป็นไงครับ
แค่ฟังคุณก็รู้เลยนี่ครับ
ดีงาม
การหายใจเอย การใช้ลูกคอเอย ทำได้หมดครบจบในคนเดียว
เข้าถึงอารมณ์เพลงดีด้วย
แทบไม่มีอะไรให้ฟีดแบ็ก อัดแป๊บๆ ก็เสร็จ
ขนาดนั้นเลย ใช่
ฟังปุ๊บแล้วรู้เลยว่า
ทำไมคุณยุนรันจูเทหมดหน้าตักให้ซอมกฮา…
ปิดทอล์กแบ็กก่อนคุยกันได้ไหมคะ
ถ้าไม่ได้อยากให้ฉันได้ยิน
ขอโทษครับ
ซวยแล้ว ได้ยินหมดเลย
โมแรใช้งบสี่ร้อยล้านวอน
เช่าระบบสตูดิโอเสมือน เพื่อถ่ายมิวสิกวิดีโอนี้น่ะ
แต่งบของเราไม่ถึงครึ่งของครึ่งนั้นด้วยซ้ำ
มิวสิกวิดีโอของฉันน่ะ ถ่ายแบบบ้านๆ ก็ได้ ฉันไม่ว่าอะไร…
ทัศนคติแบบนั้นไม่เริดเลยหนู
เจ๊เชื่อว่าหนูคือที่สุด และจะทำให้หนูเป็นที่สุดให้ได้จ้ะ
ดังนั้นห้ามบั่นทอนตัวเอง ด้วยคำว่า "บ้านๆ" หรือ "ไม่ว่าอะไร" อะไรนั่น
ต้องเป็นคำว่า "ต้องได้" "ต้องดีที่สุด" และ "ต้องสำเร็จ"
เจ๊ชอบฟังอะไรแบบนี้
ค่ะ
ฉันขอให้ทางนั้นยืดเวลา รื้อสตูดิโอนั่นออกไปห้าชั่วโมง
ยงกวานไปพูดกล่อมผู้กำกับให้จนน้ำลายแห้ง
โหย
รุ่นพี่ไม่เห็นต้องทำแบบนั้นให้ฉัน…
พี่
ต้องได้ ต้องดีที่สุด ฉันต้องทำสำเร็จค่ะ
จนกว่าจะวันจริง เธอต้องรักษาสภาพที่ดีที่สุดนี้ไว้นะ
ได้ค่ะ
ไม่ได้การแล้ว
ไปล้างหน้ามาไป
เราต้องถ่ายทุกอย่างให้เสร็จในห้าชั่วโมง
ห้ามสายและห้ามเป็นหวัด
ห้ามเป็นสิวด้วยล่ะ เข้าใจไหม
ค่ะ
ในที่สุดเธอก็ได้ออกอัลบั้มกับเขาแล้วนะ
อยู่เฉยๆ
แบบนี้
ตั้งแต่วันนั้นมา
พี่รันจูก็มุ่งมั่นเพียงอย่างเดียว
(ซองจิน นิวส์)
(ซองจิน นิวส์ นักข่าววัฒนธรรม บงดูฮยอน)
(ยุนรันจูที่เคยยืนบนเวทีเพื่อรุ่นน้อง)
(แท้จริงอยากได้หุ้นอาร์เจหรอกหรือ)
"พอคิดว่าอะไรๆ กำลังไปได้สวย…
วิกฤติก็บังเกิด"
ฮัลโหลค่ะ
ตอนนี้เธออยู่ไหน
อยู่กับพี่รันจูไหม
ฮัลโหล รุ่นพี่
ตอนนี้ไม่ได้อยู่ด้วยกันค่ะ
เปิดลิงก์ที่ฉันส่งไปให้ซิ
เราต้องหาพี่รันจูและโต้ข่าวเดี๋ยวนี้เลย
(ยุนรันจูที่เคยยืนบนเวทีเพื่อรุ่นน้อง)
(แท้จริงอยากได้หุ้นอาร์เจหรอกหรือ)
(นักข่าว บงดูฮยอน)
ไม่นะ
(ฉันทั้งโมโหทั้งอายที่เป็นแฟนคลับยุนรันจู)
ไม่นะ
ขอร้อง รับเถอะ
ขอร้อง…
ฮัลโหลค่ะ
ฉัน ยุนรันจูนะคะ
ขอโทษที่รบกวนดึกๆ ค่ะ
ช่วยยึดมือถือมาจากแม่ของฉันได้ไหมคะ
ไม่ค่ะ ไม่ ไม่สำคัญหรอก ยึดมาให้ได้ก็พอค่ะ
ห้ามให้แม่อ่านข่าวนะคะ ห้ามเด็ดขาด
อ๋อค่ะ ขอบคุณนะคะ
(คุณรุ่นน้อง)
ไง ฉันเอง
นี่เธออยู่ไหนน่ะ
อันดับแรก สกัดไม่ให้สื่อลงข่าวต่อ และไล่ลบข่าวที่ไฟจะลามทุ่งให้มากที่สุด
บอกสื่อไปว่าเราจะชี้แจงพรุ่งนี้ที่งานแถลงข่าว
ครับ
สิบโมงไหม
สิบโมง ห้องแถลงข่าวหลัก
ข่าวออกมาได้ยังไงคะ
เราต้องแก้ข่าวก่อน แล้วค่อยสืบแหล่งข่าว
ยังไงครับ ผมสั่งทีมประชาสัมพันธ์ ให้เขียนสคริปต์ดีไหม
ฉันจะเขียนเอง
เขียนยังไงล่ะครับ
ก็เขียนตามจริง
"ฉันอยากขายอัลบั้มได้ 20 ล้านแผ่นก็เพราะหุ้น"
"ฉันต้องขึ้นเวทีทั้งที่เสียงพังไปแล้ว"
"แฟนคลับกลับมาหลังผ่านไป 15 ปี และร้องเพลงเพราะสุดยอด"
"เพราะคิดว่าหลอกใช้ซอมกฮาได้"
"ฉันถึงให้ซอมกฮาขึ้นเวที ขอโทษค่ะ"
ยอมรับโดยดีและขอโทษไป จบ
พี่
ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง
งั้นนี่ก็เรื่องจริงค่ะ
"ฉันดีใจตัวลอยตอนรู้เรื่องหุ้นของพี่รันจู"
"ฉันตื๊อพี่เขาให้ช่วยฉันเรื่องเป็นนักร้อง เพื่อพี่เขาจะได้หุ้นมาครึ่งหนึ่ง"
"ฉันจึงยืมชื่อพี่เขาและขึ้นไปร้องเพลง"
เป็นไงบ้างคะ
จากมาตรฐานของฉัน ของฉันสมเหตุสมผลกว่ามากนะ
นี่ ตามฉันมา
เธอไม่เข้าใจสถานการณ์หรือไง
ตอนนี้ฉันเป็นความเสี่ยง และข่าวฉาวสำหรับเธอแล้ว
ฉันบอกแล้วไงว่าเราต้องรับผิดชอบ เรื่องพวกนี้ทันที
ความเสี่ยง ข่าวฉาว
ถ้าเราปล่อยมือคนอื่นไปเรื่อยๆ
จะเหลือใครบ้างล่ะคะ
- จะมีใครเหลืออยู่บ้างไหมคะ - เลิกเพ้อเจ้อเถอะ
- ถ้าเธอถอดใจไม่เป็นนักร้อง… - ใครบอกว่าฉันถอดใจคะ
ไม่ถอดใจค่ะ
เธอถอดใจแล้ว
เธอจะถอดใจเพื่อฉันไม่ใช่เหรอ
อย่าได้กังวลไปค่ะ
ฉันไม่ลงทุนทำเพื่อพี่ขนาดนั้นหรอกค่ะ
ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะไปให้สุดให้ได้
ฉะนั้นพี่เองก็เลิกพูดว่า
ฉันจะยอมไปเพื่อพี่หรือเพื่ออะไรสักทีเถอะค่ะ
ไหนพี่ว่า
หมอดูทำนายว่าพี่จะได้ยืนบนเวทีไปจนอายุ 60 ไง
ใช่ไหม
ตอนที่ติดแหง็กอยู่บนเกาะร้าง
ตอนนั้นฉันว่ายน้ำไม่เป็น
เพราะฉะนั้น มีอยู่พักหนึ่ง
ที่ฉันหาของกินแต่บนเกาะ
ณ เวลานั้น เกาะ…
คือคำตอบสำหรับฉัน
ขณะที่ทะเลคือความเสี่ยง
ตอนไม่เหลืออะไรให้กินบนเกาะแล้ว
คำตอบสุดท้ายที่เกาะให้มา
คือไข่นกนางนวล
ฉันทรมาน
ณ จุดนั้น ไปตายเอาดาบหน้า
สู้สุดใจขาดดิ้น
ฉันตัดสินใจ
และกระโดดลงทะเล
ไปตายเอาดาบหน้า
อัยการอยากถามค้านเหรอครับ
ใช่ จะสอบไอ้หมอนั่นกับครอบครัวของเรา
ถ้าอยากเลี่ยง เราก็บอกปัดไปได้แหละ
เอาไงกันดี
เราไม่ขัดข้องอะไรครับ
- แต่คุณแม่… - มาทำกันเถอะ
บอกไปค่ะว่าเราจะทำ
ไม่ตายก็รอดมาได้
คนไข้ฮันแดอุง
คนไข้ฮันแดอุง ได้สติแล้วเหรอคะ
ไปๆ มาๆ กว่าจะรู้ตัว
เราจะหัดว่ายน้ำ…
และจะจับปลา
ได้เพียบเลย
ถามจริงนะเธอ
ต้องได้
ต้องดีที่สุด
เรามาทำให้สำเร็จกันค่ะ
(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
ให้การวันไหนเหรอ
โดนลูกชายบีบคอเหรอ
นั่นใช้กำลังกับพ่อแม่นะ
งานแถลงข่าวให้เป็นหน้าที่คุณรันจู
และแกล้งตัดขาดกันไปก่อนครับ
ทำเหมือนฉันเป็นขยะแบบนี้ได้ยังไง
สำนักอัยการส่งจดหมายแจ้งมาแล้ว
พี่ไม่รู้เหรอคะว่าทำไมพี่ถึงชื่อยุนรันจู
ฉันก็ยังรู้สึกแบบนั้น
ต่อให้คำตัดสินออกมายังไง ฉันก็จะไม่ยอมแพ้เรื่องนาย
นายรู้แค่นั้นก็พอ
คำบรรยายโดย จุฑาทิพ แวงสูงเนิน