(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
นอนโรงพยาบาลตั้งสี่เดือน ลำบากแย่เลย
ร่างกายดีขึ้นหรือยัง
จะดีขึ้นได้ยังไง
เวลาจะขึ้นบันไดทีอย่างกับปีนเขาฮัลลาแน่ะ
เล่นเอากล้ามเนื้อแทบพัง
แหม
อย่างกับตัวเองมีกล้ามเนื้ออยู่แล้วงั้นแหละ
คนอะไรอุดมด้วยไขมันยิ่งว่าหมูตอนอีก
แล้วสี่เดือนนั้น หลับไปอย่างเดียวเลยเหรอ
ไม่ฝันหรือไง
ฝันเหรอ ฝันสิ
ในฝัน ยองจูขู่จะฆ่าฉันไม่หยุด
ถ้าฉันตายจริงๆ
โหย
คนตายแล้ว จะตายซ้ำได้ยังไงเอ่ย
ฉันโดนยัยนี่เพ้อเจ้อใส่เยอะเกินไป จนสะดุ้งตื่นขึ้นมาเลย
แหม ไอ้เบื๊อกนี่
ตอนไปเยี่ยม ฉันกระซิบข้างหู และขู่นายทุกวันเลยเหอะ
ว่าถ้านายตาย นายโดนแน่
คุณพระ ถามจริง
ตกลงว่าไม่ใช่ความฝันเหรอ
อ้าว อึ้งเลยนะเนี่ย
แดอุงได้ยินเธอจริงๆ แหงเลย
นายฟื้นเพราะเจอยองจูขู่ละสิท่า
คงงั้นมั้ง
แดอุงเป็นลูกไก่ในกำมือหนูสินะ
ครับ คุณแม่ นี่แหละคือชะตาชีวิตของผม
ผมกลัวเมียมากกว่ากลัวตายครับ
หนูไม่นึกไม่ฝันเลย
ว่าสองคนนี้จะรักกันน่ะค่ะ
- ทำอีท่าไหนถึงลงเอยกันได้ - พี่ ทำไมไปนานจัง
ฉันอ่อยเขาก่อน
ว้าย แรง
พี่ พูดให้มันรู้เรื่องสิ หยุดร้องไห้
พี่ว่ายังไงนะ
ใช่
ได้
อะไรนะ
พ่อ
ช่วยให้ได้นะครับ
ได้โปรดช่วยพ่อของผมให้ได้นะครับ
พ่อ
พ่อ พ่อได้ยินผมไหม
บ้าเอ๊ย
พ่อ พ่อครับ
พ่อ
(ห้องผ่าตัด)
ช่วยชีวิตพ่อของผมด้วยครับ
ญาติรอตรงนี้นะคะ
(ห้องผ่าตัด)
แจกยอง
แชโฮ
กีโฮ
จากนี้พวกแกจะต้องอยู่ต่อไป ด้วยชื่อพวกนั้นทั้งชีวิต
ฉันขอมอบของขวัญชิ้นสุดท้ายให้พวกแกสามคน
พี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
ถ้าฉันกับมันตายไป…
- คุณพ่อ… - แจกยอง
- เธอก็จะหย่ากับฉันไม่ได้ - นั่งก่อนค่ะ
หรือแต่งงานใหม่กับมันไม่ได้
กีโฮ แชโฮ พวกแกเอง…
ก็จะต้องใช้นามสกุลของฉันไปตลอดกาล
- ขอดูเส้นเลือดหน่อย - ได้ครับ
ดูดของเหลว
และไอ้หมอนั่นก็จะตาย
ในชื่ออีอุค ไม่ใช่คังซังดู
คุณจองบงวาน
แล้วมันก็จะถูกบันทึกไว้ว่า เป็นคนไร้ญาติขาดมิตรที่ไม่มีครอบครัวสักคน
คุณจองบงวาน
คุณบงวาน…
คุณครับ คุณจองบงวาน
ฉิบหาย
- โทรแจ้ง 119 - ครับ
ฉันจะถูกบันทึกว่าเป็นสามีของยังแจกยอง
และเป็นพ่อของจองกีโฮกับจองแชโฮ
(ห้ามเข้า เฉพาะผู้ได้รับอนุญาต)
ฉันเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีตอนมีชีวิตอยู่ไม่ได้
แต่ฉันรู้สึกขอบคุณที่ตัวเองได้ทำหน้าที่ให้สมบูรณ์
เมื่อตายจากโลกนี้ไป
นายต้องรู้เยอะแน่ เพราะนายฉลาด
ไม่มีวิธีเลยเหรอ
วิธีเหรอ
ไม่มีวิธีหรอก
ถ้าคุณลุงซังดูเสียชีวิต
ก็จะถือว่าเป็นคนไร้ญาติขาดมิตร
เพราะไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับคุณป้า
แล้วกีโฮกับพี่ชายของกีโฮจะเป็นยังไง
ครับ ใช่คุณพ่อครับ
คุณจองกีโฮ
นี่ครับ
(ถึงแจกยอง แชโฮ กีโฮ)
(จากพ่อ จองบงวาน)
สองคนนั้นจะไม่มีทางเลือก
นอกจากใช้ชีวิตเป็นลูกของคุณลุงต่อไป
นั่นมันกฎหมายบ้าบอคอแตกอะไรเนี่ย
ถ้าคุณลุงรอดชีวิตละก็
คุณลุงก็แค่ต้องรอดไม่ใช่เหรอ
ถูกต้องไหมล่ะ
ถูกต้องเลย
คุณลุงต้องรอด ทวงชื่อจริงของตัวเองคืน และจดทะเบียนสมรสกับคุณป้า
แล้วก็จะได้รับกีโฮกับแชโฮเป็นลูกบุตรธรรมได้
(โรงพยาบาลฮเยซอ)
คุณพ่อ
คุณพ่อคือพ่อคนเดียวของผม
มีแค่คนเดียว
เพราะงั้นฟื้นเถอะนะครับ
ขอร้อง
สมัยก่อน
สำหรับกีโฮ คำว่า "คุณพ่อ"
คือฝันร้ายชัดๆ ค่ะ
แต่คุณลุง…
สอนความหมายที่แท้จริงของคำนั้นให้กีโฮ
เพราะฉะนั้น คุณลุงต้องรอดนะคะ
ห้ามปล่อยให้ลุงบงวาน ถูกจดจำในฐานะพ่อของสองคนนั้น
แบบนั้นไม่ได้นะคะ
นะคะ
พ่อครับ
ได้ยินผมไหม
ผมรักพ่อ
ผมบอกว่าผมรักพ่อ
ได้ยินที่ผมพูดไหม
ทำยังไงดี
อยากให้ได้ยินจริงๆ นะ
พ่อครับ
พ่อ
ฉันคิดว่าเราต้องมีรูปแต่งงานสักรูป แชโฮถึงจะเชื่อเราค่ะ
นั่นสิครับ ต้องมีแหละ
ขอโทษนะคะ
ที่ขอให้ทำอะไรแบบนี้ด้วย
ไม่ ไม่เลยครับ
ผมรู้สึกขอบคุณมากกว่า
คะ
ผมเป็นเด็กกำพร้า
ที่อยู่ตัวคนเดียวแบบไร้ญาติมาทั้งชีวิต
แต่ตอนนี้มีสมาชิกครอบครัวตั้งสามคนเพราะคุณนะ
ผมรู้สึกขอบคุณมากกว่าครับ
ครับ จะถ่ายแล้วนะครับ
เอ๊ะ
หวานกันกว่านี้ได้ไหมครับ
ควงแขนก็ได้
เจ้าสาวเอียงหน้าไปหาเจ้าบ่าวได้ไหมครับ
ครับ ดีครับ
เอาละ ถ่ายแล้วนะครับ
หนึ่ง สอง
เราควรจะสวมแหวนคู่นะเนี่ย
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
แค่ที่คุณทำให้ฉันมาตลอด ฉันก็ขอบคุณมากพอแล้วค่ะ
ขั้นตอนต่างๆ เสร็จหมดแล้ว ทีนี้เขาก็จะหาคุณไม่เจอแล้วครับ
ฉันขอมาตลอดชีวิตว่าขอให้ได้แยกทางจากเขา
ว่ากันว่าถ้าเราขออะไร อย่างสุดหัวใจ สักวันมันจะเป็นจริง
แต่ฉันนึกไม่ถึงเลยค่ะ ว่ามันจะเป็นจริงในแบบที่คาดไม่ถึงแบบนี้
ได้โปรดอยู่ข้างๆ กันไปจนสุดทางเลยนะคะ
นั่นเป็นคำขอใหม่ของฉันค่ะ
ไม่ว่ายังไง…
ก็อยู่กับฉันนะคะ
ไม่ว่ายังไง คุณก็ต้องอยู่ต่อให้ได้นะคะ
ฉันอยาก
อยู่ในฐานะภรรยาของคุณ
นะคะ
ที่รัก
นี่คือคำขอของฉันค่ะ
ที่รัก
ที่รัก ได้ยินฉันไหมคะ
ว่าไงคะ ได้ยินฉันไหม
ที่รักคะ
ที่รัก
โธ่ ขอบคุณค่ะ ที่รัก
ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
การก้าวเข้าไปในเขตแดน ระหว่างความเป็นความตาย
(คำร้องขอจดทะเบียนสมรส)
ทำให้ผมรู้ว่าช่วงเวลาที่ผมอยากเก็บรักษาไว้
คือความทรงจำหลังจากได้พบทุกคนในครอบครัว
ไม่แน่นะ คุณจองบงวาน
ถ้าคุณฉลาดกว่านี้ คุณอาจจะได้ดื่มด่ำกับช่วงเวลาเหล่านี้
เหมือนที่ผมได้ทำตลอดมา
จากนี้ ผมจะสร้างช่วงเวลาที่สว่างไสว
กับครอบครัวของผมต่อไปครับ
การแก้แค้นคุณที่ดีที่สุดของผม
คือความสุขของเราที่ทำให้ผมรู้สึกขอบคุณ
ผมจะใช้ชีวิตต่อไปโดยเก็บรักษา
ทุกช่วงเวลาในอนาคตเป็นอย่างดีครับ
จองบงวาน
ขอให้คุณ
ไปสู่สุคติครับ
(ผู้ล่วงลับ: จองบงวาน ไร้ญาติหรือคนรู้จัก)
(ระหว่างความบังเอิญและโชคชะตา)
- ซอมกฮา - ซอมกฮา
อย่าตื่นเลย
อย่าตื่นจะได้ไหม
โปรดติดตามต่อไป
บ้าจริง
จบบริบูรณ์ซะแล้ว
ทำไมฝันจบแค่ตรงนี้ทุกครั้งเลยล่ะ
เฮ้อ
ฮึบ
(เธอเคยเป็นแสงที่สว่างที่สุด)
ป้ายนี้
ศูนย์กระจายสินค้าบูจิน
แหม แรงดีจัง
แรงดีอยู่แล้ว โธ่
โอ้โฮ แรงดีจัง หนู
- ขอบคุณจ้ะ - ขอบคุณสำหรับกาแฟนะ
หนูเอ๊ย
หนู มากินกาแฟกัน
อ๋อ ค่ะ
เห็นผอมๆ แบบนี้ แรงเยอะเกินตัวนะเรา
น้าน่ะ
ยกกระสอบข้าวหรือทรายแมวไม่ไหวเลย
หนูเคยตัดต้นไม้มาสร้างบ้านเองด้วยซ้ำค่ะ
แค่นี้ไม่สะเทือนค่ะ
ทำงานไวแบบนี้ เดี๋ยวก็หาเงินได้เยอะ
- จริงเหรอคะ - จริง
งั้นหนูต้องไวกว่าเดิมแล้วค่ะ
แหม งกหาเงินจังนะเรา
แน่นอนค่ะ
หนูต้องงกหาเงินสิคะ เลี้ยงปากเลี้ยงท้องคนสี่คนนี่
สี่เหรอ ต้องหาเลี้ยงคนในบ้านสี่คนเหรอ
ใช่ค่ะ
ผู้ชายสองคนโดนไล่ออกจากงาน
กับสองผัวเมียเจ้าของร้านที่เลิกกิจการแล้ว
รวมแล้วสี่คนค่ะ
ถึงจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน
แต่พวกเขาก็ให้ข้าวหนูกินมาจนทุกวันนี้
เพราะงั้นถือเป็นครอบครัวค่ะ
รักนะครับ หัวหน้า
โอ๊ย อะไรของนายเนี่ย
หัวหน้ารอผมและรับผมกลับเข้ามาใหม่
ขอบคุณและรักนะครับ
เออ พอๆ ขนลุกเว้ย
ไม่ต้องขอบคุณหรือบอกรักกันหรอก
เมื่อพิสูจน์แล้วว่าไม่ผิด ก็รีบกลับมาทำงาน
ตอนนี้สายข่าวฝั่งแม่น้ำฮันอยากมาเสียบ ตำแหน่งที่ว่างอยู่ของนายจะตายอยู่แล้ว
ให้กลับมาทันทีเลยเหรอ
ผมอาจจะต้องใช้เวลาเพราะเปลี่ยนชื่อนามสกุล
ผมต้องขอทำบัตรผ่านใหม่ด้วย
ฉันไปขอให้ล่วงหน้าแล้ว
จบไหม
ชื่อของนายใช่หรือเปล่า
(อีแชโฮ)
ครับ
อีแชโฮ
โอ๊ย อีกสักพักแน่ กว่าจะเรียกแล้วชินปาก
ผมก็ด้วยครับ
ตั้งใจทำงานนะ
(อีกีโฮ)
รับไปสิ
ขอบคุณครับ
ดงมินมันงานหนักกว่าใครเลย โปรดิวเซอร์คัง ไม่สิ
ต้องตัดต่องานของโปรดิวเซอร์อี
ขอบใจที่ทำให้นะ
เลี้ยงข้าวผมด้วยครับ ขอร้านแพงๆ เลย
ปล่อย เอามือออก
"อีกีโฮ"
ชื่ออีกีโฮฟังดูแปลกๆ ไม่เข้ากับรุ่นพี่
หน้ารุ่นพี่มัน "คังโบกอล" ชัดๆ
ใช่ไหม "โปรดิวเซอร์คัง" เหมาะกว่า
เราเรียกโปรดิวเซอร์คังกันไหม
เรียก "โปรดิวเซอร์อี" เถอะครับ
ผมชอบนามสกุล "อี" มากกว่านามสกุล "คัง"
แฮร์พีซแบบไหนที่ใช้เพิ่มวอลุ่ม ให้บริเวณใดบริเวณหนึ่งเป็นพิเศษ
บนศีรษะของคุณ
วิกเลต
ถูกต้อง
โอเค ตาผมแล้ว
หลังจากตัดเป็นทรงแล้ว
เทคนิคที่ใช้ตัดปลายผมบางๆ คืออะไร
ตัดไล่ขึ้นจากต้นคอ
จริงสิ เล็ม
ถูกต้องนะครับ
แบบนี้สอบตกแน่เลยค่ะ
ไม่ ไม่ตกหรอกครับ
เรายื่นเรื่องต่อศาลปกครองเถอะ
ขอใบประกาศนียบัตรของเราคืน
แบบนั้นใช้เวลานานไป
ไปสอบโดยใช้ชื่อใหม่ของเรา จะเร็วกว่าและง่ายกว่า
- ฉันสอบไม่ผ่านหรอก - ไม่ ผ่านสิ
- กลับมาแล้วครับ - กลับมาแล้วครับ
มาแล้วเหรอ กินข้าวเย็นหรือยัง
รักนะ พ่อ
รักนะ แม่
ผมกินข้าวเย็นแล้วครับ
ช่วงนี้พี่แกดูซีรีส์อเมริกาเหรอ เป็นอะไรไปน่ะ
ทำไมล่ะครับ ผมว่าดีออก
จู่ๆ พี่เป็นอะไรเนี่ย
จากนี้ไป ฉันจะแสดงออกให้มากขึ้น
มานี่สิ
ไม่ต้องเลย
รักนะ น้องของพี่
โอ๊ย ขนลุก พี่ไปโดนตัวไหนมาเนี่ย
ตอนที่เกือบเสียพ่อไป ฉันได้เรียนรู้น่ะ
บนโลกนี้ไม่มีอะไรน่าเจ็บใจที่สุด
เท่าการไม่ได้เผยความรู้สึกแท้จริง
รู้ใช่ไหม ฉันเกลียดความเสียดาย
ต่อไปนี้ฉันจะไม่ซ่อนความรู้สึกตัวเองอีกแล้ว
(สำนักงานกฎหมายแจฮวี)
ทีมของเราตรวจสอบใบกำกับสินค้า และหนังสือสัญญาอีกรอบแล้วนะคะ
ความเห็นของเราคือการฟ้องร้องนี้คุ้มที่จะสู้ค่ะ
โอกาสที่จะชนะล่ะครับ 100 เปอร์เซ็นต์ไหม
โอกาสชนะคดีแพ่งไม่มีทางถึงร้อยหรอกค่ะ
- สัก 50-50 ค่ะ - สัก 50-50 เหรอ
แต่เขาปลอมยอดขายไม่ให้ถึง 20 ล้านนะ
การพิสูจน์ว่าจงใจตัด ใบกำกับสินค้าออกหรือไม่ ทำได้ยากค่ะ
อีกอย่าง คุณยุนรันจูเซ็นเอกสารยกเลิกสัญญาแล้ว
กรณีที่ฟ้องร้อง กว่าผลตัดสินจะออก ใช้เวลานานเลยใช่ไหมคะ
อย่างสั้นก็ไม่กี่เดือน
อย่างยาวก็
เกินสิบปีได้เลยค่ะ
เราจะต้องส่งหนังสือร้องทุกข์ รวบรวมหลักฐาน
ไปขึ้นศาล และเรียกตัวพยาน
ทำวนไปไม่จบไม่สิ้นค่ะ
สุดท้าย วัดกันที่ใครมีแรงสู้เยอะกว่าค่ะ
ทนายนี่เป็นญาติของนายใช่ไหม
ครับ
ปกติพี่เขาเป็นคนสงวนคำพูด
ถ้าพูดขนาดนั้น แปลว่าพี่เขาค่อนข้างมั่นใจครับ
ฝีมือเป็นยังไง
ก็ต้องดีแหละครับ ถึงได้เป็นพาร์ทเนอร์ที่นี่
พี่จะฟ้องไหมครับ
มือของฉันกำดาบแล้ว
ฉันก็ต้องลองแกว่งดาบดูไหมล่ะ
("อินทู เดอะ ไลท์" เดโม่ เอ็มอาร์)
("อินทู เดอะ ไลท์" "วี อาร์ วัน")
อยากให้เปลี่ยนเพลงเหรอ
พูดถึงอะไรคะเนี่ย
เราตัดสินใจโดยหารือกับประธานอีแล้วค่ะ
เพลง "อินทู เดอะ ไลท์" มีสีสันเกินไปสำหรับคุณซอมกฮา
เข้ากับคุณอึนโมแรมากกว่า
เดี๋ยวนะ คุณคิดว่าฉันเป็นภาพขาวดำ แล้วเธอเป็นภาพสีเหรอคะ
ฉันก็มีสีสันนะ หลากสีเลยแหละ
ฉันเป็นคนเกลาเนื้อเพลงทั้งหมด
และเขียนโน้ตกำกับเองด้วยนะ
จะขโมยไปหน้าด้านๆ เหรอ
ไม่ได้จะขโมยไปหน้าด้านๆ
ประธานอีอยากให้สลับ กับเพลงของคุณอึนโมแรน่ะค่ะ
ลองดูนะคะ
อุ๊ยตาย แค่ชื่อเพลงก็ไม่ถูกโฉลกแล้ว
"วี อาร์ วัน" อะไร ชื่อเพลงบ้าอะไร
เห็นเราเป็นถังขยะเหรอ ถึงโยนเพลงที่เขี่ยทิ้งมาให้
ประธานอีอยู่ไหนคะ
เฮ้อ
ปวดกบาลแน่งานนี้ ประธานอีไม่มาซะด้วย
ผู้ชายคนนี้ ไม่รับโทรศัพท์เลย
บ้าเอ๊ย
จะไปไหนเหรอคะ
ฉันจะไปตามหาประธานอี โทรหาฉันทันทีเลยนะ ถ้าอีตานั่นโผล่มา
- เข้าใจไหม - ค่ะ
ประธานอี
มารูจ๋า
น่ารักจังลูก
ประธานอีอยู่ไหน
ประธานอี
ประธานอี อยู่ในนั้นใช่ไหมคะ
อยู่ไหนเนี่ย
คุณรันจู
อยู่นี่นี่เอง
วาสนาดีจังนะ
วันนี้ทำงานจากที่บ้านเหรอคะ
ผมเป็นไข้ตัวรุมๆ น่ะ
มีธุระอะไรครับ
ต่อให้เราไม่เห็นหัวกันแค่ไหนก็เถอะ
แต่แบบนี้มันสกปรกไปนะ
หมายถึงอะไรครับ
ไหนตกลงว่าจะออกอัลบั้มให้ไง งั้นก็ออกให้สิ อย่ามาตุกติก
จะขโมยเพลงเลยเหรอ
ไม่ได้ขโมย แค่แลกเพลงกัน
อย่ามาทำเป็นเล่นลิ้นนะ
ก่อนอื่น
ไปนั่งก่อนนะครับ
ไปนั่งแล้วค่อยคุยกัน
ทำไมประธานอีไม่มาสักทีล่ะ
ฉันพร้อมจะเปิดศึกแล้วนะ
ประธานอี
ประธานอีอยู่ไหน
ฉันมากกว่าที่ต้องถาม
คุณควรจะรู้ดีกว่าฉันนะ เพราะคุณสนิทกันมากกว่า
"สนิทกัน" เหรอ
ถึงอึนโมแรจะเป็นกำลังหลักแค่ไหน แต่แบบนี้มันเลือดเย็นไปนะ
เพราะแบบนี้ไงฉันถึงอยากได้หุ้น
เพราะคุณตัดสินใจอะไรตามอำเภอใจหมด
เพราะแบบนี้ไง ผมถึงยกหุ้นให้คุณไม่ได้ครับ
เพราะคุณตัดสินอะไรโดยใช้อารมณ์อย่างเดียว
แล้วยังไง
คุณตัดสินใจแบบมีเหตุผลและสลับเพลงเหรอ
ถ้าเพิ่มเพลง "อินทู เดอะ ไลท์" ในอัลบั้มของมกฮา
ก็จะมีเพลงเทมโปปานกลางตั้งสองเพลงครับ
อัลบั้มจะฟังดูน่าเบื่อ
ผมให้สลับเพราะคิดว่ามันดีกว่า
ถ้าให้ซอมกฮาที่เข้าถึงอารมณ์ได้ดี มาร้องเพลงของอึนโมแร
ยังไม่ทันฟังผมพูดเลย
คุณมีหลักฐานอะไร ถึงหาว่าผมเลือดเย็น
คุณไม่เข้าใจจริงๆ…
หลักฐานอยู่นี่ไง
ไหนลองอธิบายมาสิคะ ขอแบบมีเหตุผลนะ
ฉันเบื่อเต็มทนแล้ว กับคำพูดที่ว่าฉันเป็นตัวสำรองของเธอมา 15 ปี
ไอ้ฉันก็นึกว่ามันจะเริ่มซาลงบ้างแล้ว
แต่ตอนนี้ฉันโดนทำเหมือนเป็นนางรอง
แหม่เว้ย
มีปมขนาดนี้ เข้าข่ายป่วยแล้วไหม ร้ายแรงถึงตายเลยนะ
ฉันใกล้จะเป็นผีบ้า เพราะโดนสั่งให้ร้องเพลงที่เธอไม่เอาไง
ฉันมีปมตรงไหนยะ
แหงสิ เป็นฉัน ฉันก็เป็นผีบ้า ถ้าได้เพลงที่เธอโละทิ้ง
ฉันไม่ได้โละทิ้งนะ
ฉันก็ไม่ได้โละทิ้งเหมือนกัน
ประธานอีบอกว่าเพลงของฉัน สดใสและมีสีสันเกินไป
จนเข้ากับเธอมากกว่า
เท่ากับฉันโดนเหน็บว่าหม่นหมอง ไม่สดใส
นี่ ประธานอีบอกว่าเพลงมันใหญ่เกินตัวฉัน
และเพลงนั่นเข้ากับเธอ
เท่ากับโดนเหน็บว่าร้องได้แค่เพลงไก่กาอาราเร่
อะไรเนี่ย ปัญหาคือประธานอีสินะ
เล่นปั่นเราทั้งสองฝั่งเลย
ก็ใช่ไง ผู้ชายอะไรปากหมาสุดๆ เกิดมาเพื่อเห่าหอนมั้ง
(ริธึ่มแอนด์จอย เอ็นเตอร์เทนเมนต์)
เราทำอะไรกันอยู่เนี่ย
อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครล่ะ
เราสองคนจะอายกันเปล่าๆ
เอกสารนี่อยู่กับคุณแม่ของคุณเหรอ
ค่ะ
ขนาดว่าสติของท่านไม่เต็มร้อย
ท่านถึงกับอ้อนวอนฉันว่าอย่าให้คุณจับได้
ไหนอธิบายมาสิคะ
ทำไมเอกสารที่อยู่ในสภาพยับเยินนี้ ไปอยู่ที่แม่ของฉันได้
คนที่ทำลายเอกสารนี้คือคุณแม่ของคุณครับ
และคนที่เอามาเรียงต่อกันใหม่คือผม
คุณมันแย่ที่สุด
จะทำตัวต่ำตมไปถึงไหนเนี่ย
ชักจะเดาไม่ออกแล้ว
และถ้าจริงอย่างที่คุณพูด
คนที่เอาเอกสารนี้คืนไป
คือคุณแม่ของคุณครับ
แม่จะเอาไปทำไม
เพราะคุณแม่อยากให้คุณ
ถูกจดจำในภาพของนักร้อง
มากกว่าประธานต้นสังกัดศิลปิน
โกหกแล้ว
เป็นความจริงครับ
และก็เรื่องจริงที่ว่าผมใช้คุณแม่มาเป็นข้ออ้าง
เพราะอยากนั่งเก้าอี้ประธานบริษัท
ผมตัดสินใจสลับเพลง ในฐานะประธานของต้นสังกัดนี้
ถ้าผมตัดสินใจผิดพลาดละก็
แปลว่าผมไม่มีคุณสมบัติของประธานครับ
เอาละ เอาอย่างนี้ดีไหม
ถ้าเกิดว่าซอมกฮา
ติดชาร์ตเพลงอันดับหนึ่งด้วยเพลงที่สลับกันไม่ได้
ผมจะสละตำแหน่งของผมและหุ้นของผม
ทั้งหมดเลยครับ
คุณว่ายังไง
เพลงของเธอน่ะ
ยิ่งใหญ่แค่ไหนกันเหรอ
ทำไม อยากได้เหรอ
อยากรู้เฉยๆ
เธอก็ส่งมาด้วยสิ
ขอฟังหน่อยว่าเพลงมันมีสีสันแค่ไหน
ให้ผมไปส่งนะครับ
ไม่ต้องหรอกค่ะ
เราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นต้องแสดงน้ำใจแล้ว
ที่พูดเมื่อกี้พูดจริงใช่ไหมคะ
ครับ ผมพูดจริง
คำพูดจะมีความหมายอะไร
ร่างเป็นลายลักษณ์อักษรมาค่ะ
ได้สิครับ
จะได้เงินลงทุนเมื่อไรคะ
ไม่ได้แล้วครับ ผมไม่ได้เซ็นสัญญา
คะ
เดี๋ยวนะ
ทำไมล่ะคะ
ผมแค่ไม่อยาก
เป็นเศษสวะเต็มตัวน่ะ
พี่ ได้เจอประธานอีไหมคะ
เจอ
และเทศน์ใส่ไปชุดใหญ่เลยละ
ได้รับคำขอโทษแล้วด้วย
อ๋อ ทำดีแล้วค่ะ
งั้นเราจะเอายังไงกับเพลงคะ
ก็…
ประธานอีว่าจะคืนเพลงให้เธอเหมือนเดิม
แต่ฉันบอกให้รอไปก่อน
ฉันไม่อยากด่วนตัดสินใจเกินไป
ทั้งที่เรายังไม่ได้ฟังเพลงด้วยซ้ำ
ได้ฟังเพลงของอึนโมแรหรือยัง
ค่ะ
ฉันลองฟังแล้ว
ถ้าเกิดว่า
มกฮาฟังเพลงแล้ว
แต่ก็ยังไม่อยากสลับเพลงล่ะ
ผมว่าไม่หรอกครับ
แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริง
ก็แปลว่าผมประเมินพลาดไงครับ
งั้นคุณจะยอมรับว่าคุณประเมินพลาด
และยอมสละทั้งหมดไหมคะ
ทั้งตำแหน่ง ทั้งหุ้น
ครับ
ผมจะสละ
แต่คุณก็สัญญากับผมมาด้วยครับ
ว่าคุณจะเคารพความเห็นของซอมกฮาอย่างเต็มที่
เพลงเป็นยังไง
พี่คะ ฉัน
ชอบเพลงนี้
สุดๆ เลยค่ะ
ฟังปุ๊บก็รู้เลยค่ะ
ว่ามันเป็นเพลงของฉัน
ฉันขอเปลี่ยนเพลงได้ไหมคะ
ได้
เอาสิ
มาลองคุยกันดู
แล้วยังไง เธอจะเปลี่ยนเพลง
ทำไมล่ะ ไม่ควรเปลี่ยนเหรอ
เปล่า เธอควรร้องทั้งสองเพลงเลย
- อย่ายกให้อึนโมแร - ว่าไงนะ
เธอคิดไม่ตกเพราะเพลงดีทั้งคู่ไง
เพราะงั้นยืนยันไปเลยว่าจะร้องสองเพลง
อย่าแบ่งหรือยกให้เด็ดขาด
เธอถึงจะเป็นนักร้องที่นั่งเครื่องบินเจ็ต และเสียภาษีเยอะที่สุดได้
ไม่รู้สึกโดนเอาเปรียบเหรอ
ทำไม มีอะไร
สมัยที่ยังเด็กๆ
ฉันอยากมีพี่ชายที่เข้าข้างฉันเสมอสักคน
ต่อไปฉันเรียกนายว่าพี่ดีไหม
- ไม่เอา - ทำไมล่ะ
นายแก่กว่าฉันหนึ่งปี แต่ฉันพูดเป็นกันเองกับนาย
มันดูลามปามเหอะ
ไม่เป็นไรหรอก
ลามปามได้ ฉันไม่ว่า
ก็ได้
สวัสดีครับ
ช่วงนี้ร้านนี้ฮิตสุดๆ เลย
ในที่สุดผมก็ได้มาสักที
ผมสั่งเต็มที่ได้เลยใช่ไหมครับ
เออ อยากกินอะไรก็กิน
รู้ไหมว่าอันนี้คืออะไร
โต๊ะนั้นกินอะไรกันน่ะ ผมสั่งกินบ้างดีกว่า
ไปร้านอื่นกันเถอะ
ทำไมล่ะครับ
ไม่ไป ยังไงผมก็จะกินร้านนี้
ผอ.ช่องอยู่ที่นี่ ไปร่วมโต๊ะไหมล่ะ
โธ่เอ๊ย รู้ว่าผอ.ช่องมาร้านนี้ใช่ไหมล่ะ
ฉันเคยเล่าเรื่องนางนวลให้ฟังหรือยัง
เคยเล่าสมัยอยู่ร้านเสริมสวยไง
ฉันเลี้ยงเอง
ไม่ต้องเลย ร้านนี้แพง
เดี๋ยวเถอะ ก็แพงน่ะสิถึงต้องเลี้ยง
แล้วก็…
- เอ้านี่ - นี่อะไรเหรอ
เงินนี่นา
กีโฮกับนายลาออกจากงานทั้งคู่
และร้านเสริมสวยก็ปิด
ฉันรู้ว่าบ้านนายลำบากกันหมด เก็บไว้ใช้นะ
ไว้เดบิวต์เมื่อไร ฉันจะหาเงินให้ได้เป็นฟ่อนๆ และให้เยอะกว่านี้เลย
นี่ เราสองพี่น้องกลับไปทำงานแล้ว
ร้านเสริมสวยก็จะกลับมาเปิด
จริงเหรอ
แต๊น
เฮ้ย จริงด้วย
ดีใจด้วยนะ
หาเงินได้ก็เก็บไว้ใช้เถอะ อย่าแบ่งให้คนอื่น
ถ้าอย่างนั้น
ฝากให้กีโฮแล้วกัน ฉันต้องจ่ายค่าเช่า
ทำไมเธอจ่ายค่าเช่าให้กีโฮล่ะ
เธออยู่ที่พักของบริษัทนี่นา
ไม่ใช่ของบริษัท กีโฮหาให้ฉันอยู่
กีโฮบอกให้ฉันอยู่ฟรีๆ แต่ใครจะอยู่ฟรีได้ล่ะ
ถ้าไม่จ่ายค่ามัดจำ ก็ควรจ่ายค่าเช่ารายเดือน
กีโฮหาให้เหรอ
ใช่
ตอนที่ฉันถูกช่วยออกมาน่ะ
กีโฮกะว่าจะพาฉันไปอยู่ที่นั่น
แต่ฉันดันเข้าไปอยู่ดาดฟ้าของนายแทน
โบกอลๆ ฟังฉันก่อนนะ
คืออย่างนี้…
เรื่องมันมีอยู่ว่า
ยินดีที่รู้จักครับ ผมชื่อคังโบกอล เป็นน้องของคังอูฮัก
แต่พี่ชวนซอมกฮามาอยู่
บอกว่าพล็อตนั้นเนียนแล้วและลงล็อกเหมาะเจาะ
พี่พูดถูกแหละ
ผมถึงให้เธอเข้ามาอยู่ไง
นอนแล้วเหรอ
(ถึงแฟนคลับคนแรกของฉัน ขอบคุณนะคะ จากซอมกฮา)
ฉันมีอะไรจะถาม
อะไร พี่ไม่ได้หลับเหรอ
ตอนโน้นนายเคยพูดใช่ไหม
ว่าที่ฉันเจอมกฮาบนเกาะร้างเป็นเรื่องบังเอิญ
ใช่
ยังคิดว่าบังเอิญอยู่ไหม
อือ
(ปัดฝุ่นยุคทอง)
ไม่ใช่
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
ที่ผมไปสถานีโซลทุกสัปดาห์
เข้ากรมไปเป็นทหารเรือ
และไปเก็บขยะที่เกาะร้างมาเป็นสิบปี
ทั้งหมดก็เพื่อตามหามกฮา
และที่พี่เป็นคนเจอมกฮาวันนั้น
เพราะพี่ตามผมไป
มันไม่ใช่ความบังเอิญ
เป็นโชคชะตา
ทำไมไม่เล่าให้มันเร็วกว่านี้
พี่ก็รู้ไม่ใช่เหรอ
ตอนนั้นผมบอกใครไม่ได้ว่าเราเป็นใคร
แล้วเล่าให้มกฮาฟังหรือยัง
ยังเลย
เฮ้อ
นั่นแหละปัญหาของแก
มันต้องพูดกัน คนเราถึงจะรู้
แกก็เอาแต่อมพะนำอยู่ได้
ทำอย่างกับเป็นผู้กุมความลับของโลกนี้
เฮ้อ หัดพูดออกมา แสดงออกมาบ้าง
มันได้กัดกินใจแกกันพอดี
พี่
อะไร
รักนะ
กีโฮ
คำพูดที่นายเคยพูดกับฉัน ก่อนที่ฉันจะไปติดเกาะร้างน่ะ
พอมานั่งนึกใหม่ตอนนี้
ฉันว่ามันรู้สึกต่างออกไปนะ
เป็นยังไง เบี้ยวไหมครับ
ค่ะ เบี้ยว เลื่อนฝั่งซ้ายลงอีกนิด
สมัยก่อน
ฉันเคยชอบคำพูดที่ว่า "ถ้าเราขออะไรอย่างสุดหัวใจ
สักวันมันจะเป็นจริง ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง"
โอ๊ย
ไปรับต็อกมาแล้วครับ
แกะเลย วางไว้บนเคาน์เตอร์นะ เราจะได้แจกต็อกให้ลูกค้าได้
- ครับ - ผมแขวนอันนี้ไว้ตรงนี้นะครับ
จ้ะ
แต่เดี๋ยวนี้ ฉันชอบท่อนนี้มากที่สุด
"ในแบบที่คาดไม่ถึงที่สุด"
(ใบอนุญาตประกอบกิจการ)
- เออใช่ มกฮาเอ๊ย - คะ
- เซ็นลายเซ็นทิ้งไว้สักสองสามแผ่นนะ - ได้ค่ะ
ฉันได้เรียนรู้ว่า
ขอไปแล้วก็ใช่ว่าจะสมหวังทันทีทันใด
มันจะไม่สมหวัง เวลาที่อยากให้สมหวัง
จะค่อยๆ สมหวังอย่างช้าๆ
ดูดีแล้ว
- ยินดีต้อนรับครับ - ยินดีต้อนรับค่ะ
ในจังหวะที่เราลืมไปแล้ว
แต่จู่ๆ ก็…
ยินดีด้วยนะ
ว้าย ไม่เห็นต้องลำบากเลย ขอบคุณนะคะ
- ของฉันด้วย - ขอบคุณค่ะ
สมหวังซะงั้น
- ได้ฤกษ์ดัดผมใหม่แล้วน่ะ ก็เลยมา - ค่ะ
ฉันมาย้อมโคนผมค่ะ
เพราะฉะนั้น
อย่าเพิ่งเกลียดกันจนไม่เผาผี
ขอบคุณนะคะ
ทำอะไรอยู่ แจกต็อกสิ
อ้าว สวัสดีครับ
อย่าถอดใจ ถึงมันจะยากลำบาก
ไม่ต้องหลบ มาได้แล้ว
ขอโทษจ้า
คุณก็รู้ว่าฉันเป็นพวกไม่รู้จักคิด
โธ่เอ๊ย ไม่เป็นไรค่ะ
รู้ตัวด้วยเหรอคะ ฉันนึกว่าไม่รู้ตัวซะอีก
ดีใจนะคะที่มากัน
แหม ขอให้เฮงๆ นะจ๊ะ
ไม่ต้องมีของติดไม้ติดมือก็ได้ ขอบคุณค่ะ
- เชิญเลยค่ะ - ยินดีด้วยนะ
โอ้โฮ ดีจัง
- ทานต็อกก่อนไหมคะ - ครับ
ทานเลยค่ะ ฉันจะไปชงชามาให้
เข้มแข็ง อดทน และไม่ย่อท้อ
แล้วสักวัน…
- อร่อยจริงนะ พ่อ - จริงเหรอ
- กินสักชิ้นสิ - ของเจ้าดังน่ะ
เนื้อหนึบมากเลย
คำขอก็จะเป็นจริง…
ในแบบที่คาดไม่ถึงที่สุด
(ในแบบที่คาดไม่ถึงที่สุด)
(หลังจากเดินหลง)
(อยู่ในหมอกที่ไม่สิ้นสุด)
(ในที่สุดก็ได้พูดมันออกไป หลับตาลงและสัมผัสความสุขสงบ)
(เธอคู่ควรกับการจดจำ)
(ดวงดาวที่พร่างพราวในฟ้าที่เคยมืด)
(ส่องสว่างมาที่ฉัน พึ่งพิงและอดทน)
(ฟลาย อะเวย์)
ทำอะไรอยู่
อ้าว มาได้ไง
ท้องฟ้าที่เห็นบนนี้มันสวยมากน่ะ
ฉันก็เลยแต่งเนื้อเพลง
ใช่ไหมล่ะ
บ้านเราวิวอย่างปังไง
แหม เป็นวิวที่ฉันไม่กล้าฝันเลย ตอนอยู่เกาะร้าง
บนเกาะร้าง มีดาวอยู่บนฟ้า
แต่ที่นี่ ดาวอยู่ข้างล่างโน่น
บอกไปเถอะ
บนโลกนี้ไม่มีอะไรน่าเจ็บใจ เท่าการไม่ได้เผยความรู้สึกแท้จริงนะ
มกฮา
หือ
การที่ฉันเจอเธอบนเกาะร้าง
เธอคิดว่ามันบังเอิญไหม
ไม่เลย
นั่นจะบังเอิญได้ยังไง
ฉันรู้ว่านายใช้ความพยายามโคตรๆ ในการตามหาฉัน
และรู้ด้วยว่า
นายฟาดตู้ปลาจนแตกหมด หลังจากที่ฉันหายไป
ฉันรู้ว่านายออกไปที่ทะเล
และเป็นห่วงฉัน
แถมรู้ด้วยว่านายขอ…
- ช่วยเธอด้วยนะครับ - ให้พี่รันจูช่วย
ให้โอกาสเธอนะครับ
แถมรู้อีกว่านายไปรอฉันอยู่สถานีโซล
รู้หมดเลยว่า
นายออกค้นหาฉัน
ไปทั่วทุกเกาะร้าง
นายพยายามมากเลยนะ
แล้วมันจะเป็นความบังเอิญได้ยังไง
โชคชะตาจัดสรรให้
นี่อะไรเหรอ
ว้าย ไม่ได้ ห้ามดูนะ
ห้ามดู ห้ามดูนะ
เหมือนจะเขียนถึงฉันนะ
ไม่ใช่ ไม่ได้เขียน
โอ๊ย เอาคืนมาเลย
ห้ามอ่าน ห้ามอ่านนะ
โธ่เอ๊ย นั่นมันสมุดบันทึกของฉัน
- เฮ้อ - เฮ้อ
- เข้าบ้านกัน - เฮ้อ เข้าบ้านกัน
ผ้าจะแห้งให้ไหมเนี่ย ตากตอนกลางคืน
แห้งครับ เดี๋ยวนี้ผ้าแห้งดี
ขออ่านสมุดบันทึกหน่อย
เอาคืนมานะ
- ก็ได้ๆ - ไม่เอา
- เฮ้อ - นี่ นาย…
ไม่แล้ว ดูทรงจะไม่แห้ง ไว้ตากตอนพระอาทิตย์ขึ้นเถอะ
ทำไมล่ะ
มาเร็วๆ
บอกให้คืนมาไง
ลูกคุยกับมกฮาหรือยัง
ยังเลย
แล้วจะคุยตอนไหน
ไม่คุยหรอก
ทำไมไม่คุยล่ะ ไหนว่าไม่ยุติธรรมไง
ผมไม่ได้รู้สึกไม่ยุติธรรมอยู่คนเดียวไง
- รู้แล้วๆ - เอามา เอาคืนมา
ให้แล้วๆ เดี๋ยวให้
เดี๋ยวจะโดน
ใจหายวาบเลยฉัน
ฉันว่าเธอเขียนถึงฉันนะ
ขอดูนิดเดียวได้ปะ
รอฟังตอนเป็นเพลงดีกว่า
ฉันแต่งเนื้อเพลงด้วยนี่น่ะ
ว้าว ขายตรงเพลงของตัวเองแบบนี้เลยเหรอ
ถ้ามาได้นะ ก็มาดูฉันแสดง และฟังเพลงนี้สดๆ เลยสิ
อ๋อ จะจัดคอนเสิร์ตเลยเหรอ
สักวันก็จะได้จัดอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ตรงนี้คือเวที
และแสงไฟพวกนั้นคือแท่งไฟ
คอนเสิร์ตใหญ่ประมาณนี้กำลังดีเลย
โอ้โฮ ขนาดนี้
ใหญ่เท่าสนามกีฬาจัมชิลเลยนะ
ถ้าฉันร้องเพลงในสถานที่แบบนี้
และนายกำกับกล้องเองละก็
มันจะดีแค่ไหนกันนะ
เอางั้นก็ได้
ขอบใจนะ
ขอโทษนะ
แต่ฉันอ่านบันทึกของเธอหน้านึงแล้ว
อะไรนะ
ตรงไหน อ่านอะไรไป
"สิ่งที่รู้สึกขอบคุณที่สุด หลังรอดกลับมาจากเกาะร้าง
คือคำว่า 'คุณพ่อ' ที่เคยเป็นฝันร้ายสำหรับฉัน
ได้กลายเป็นคำที่อบอุ่นหัวใจที่สุดในโลกไปแล้ว"
ฉันก็รู้สึกแบบนั้น
วันนั้น
ที่นายเข้ามาในร่มที่ฉันกางน่ะ
ขอบใจนะ
มา
ในหมอกที่ไม่สิ้นสุด…
(ฟลาย อะเวย์)
เปลี่ยนเนื้อเพลงแล้วฟังดูดีขึ้นเป็นกองเลย
แต่ถ้าอึนโมแรดังเปรี้ยงเพราะเพลงที่ขอสลับล่ะ
เธอจะไม่เสียใจทีหลังเหรอ
ไม่เสียใจค่ะ
ทำไมถึงเลือกเพลงนี้เนี่ย
พี่คะ
เพลงนี้น่ะค่ะ
มีอะไรเหรอคะ
คุณโมแรมีอะไรจะบอกน่ะ
อันนี้ของพี่ใช่ไหมคะ
โน้ตกำกับน่ะ
เห็นมันตกอยู่ในห้องซ้อม
ขอคืน…
ทำอะไรน่ะ
ฉันอยากให้พี่
มากำกับเพลงนี้ให้ค่ะ
ไม่ล่ะจ้ะ ทำไมฉันต้องทำ
ฉันได้ยินว่าพี่ศึกษาเพลงนี้เยอะมาก แถมเปลี่ยนเนื้อร้องให้ยัยนี่ด้วย
มันจะไม่เสียของเหรอคะ
ปล่อยให้เสียของก็ยังดีกว่ายกให้เธอ
ไปกันเถอะ
ฉันจะใส่ชื่อคนแต่งเพลงเป็นชื่อของพี่ค่ะ
รู้ใช่ไหมคะ
ว่าเพลงของฉันมีค่าลิขสิทธิ์มหาศาล
เธอนี่มั่นหน้าขึ้นเยอะเลยนะ
(ริธึ่มแอนด์จอย เอ็นเตอร์เทนเมนต์)
เราจะอัดแบบทดสอบก่อนนะ
พร้อมแล้วใช่ไหม
ค่ะ
ไหนว่าปล่อยให้เสียของดีกว่าไงคะ
ของแบบนี้มันเรียนรู้กันได้
"ถอดบทเรียนจากความผิดพลาดของคนอื่น" อุทาหรณ์สอนใจไง
เรียนรู้อะไรได้ก็เรียน อะไรมองข้ามได้ก็มองข้าม
- ต่อไปคือตาเธอนะ - ครับผม
- ถึงจะร้องผิดก็ปล่อยไปจนจบนะคะ - ครับ
คิว
มกฮา อารมณ์เปลี่ยนตรงนี้นะ
- ค่ะ - ไต่ขึ้นไปนุ่มๆ
ว้าว สวยตะโกน
- พี่โมแรสวยสับ - นี่ ชอบเพลงใหม่ของพี่โมแรจัง
เอาละ หนึ่ง สอง สาม
- เรารักมกฮาค่ะ - รักนะ
เมื่อ 15 ปีก่อน เราพบเธอคนนี้ ผ่านทางสายโทรเข้ารายการ
แต่วันนี้เธอมาที่สตูดิโอแห่งนี้ ในฐานะนักร้องหน้าใหม่
ที่เพิ่งปล่อยอัลบั้มเดบิวต์ครับ
คุณซอมกฮา แนะนำตัวหน่อยครับ
ได้ค่ะ
สวัสดีนะคะ
ฉันอยากแนะนำเพลงใหม่ของฉัน เพลง "ฟลาย อะเวย์" ค่ะ
ฉัน ซอมกฮา นักร้องน้องใหม่นะคะ
(อันดับหนึ่ง "อินทู เดอะ ไลท์" อึนโมแร)
(เดบิวต์สุดฮอต "ฟลาย อะเวย์" ซอมกฮา)
เชิญครับ
มีอะไรเหรอ
ผมมีอะไรจะถามครับ
จำรางวัลที่ท่านสัญญาไว้ตอนโน้น ว่าจะให้ผมได้ไหมครับ
อ๋อ แหงสิ จำได้อยู่แล้ว
อยากได้อะไรล่ะ โบนัสหรือว่าเลื่อนตำแหน่ง
ไม่ใช่ครับ
ผมอยากย้ายทีมครับ
ไปอยู่ทีมซอมกฮา
ทีมซอมกฮาเหรอ
นั่นไม่น่าจะใช่รางวัลนะ
อยู่ทีมอึนโมแรแล้วไม่สบายเหรอ
ผมอยู่อย่างสบายมาเป็นสิบปีแล้ว
แต่สิบปีข้างหน้า ผมอยากทำงานสนุกๆ ครับ
(ที่หนึ่งอีกแล้ว ขอบคุณแฟนๆ ที่รักทุกคนค่ะ)
(ยุนรันจู)
(ติดตาม)
เห็นไหมล่ะ เห็นไหม เราไม่น่าเปลี่ยนเพลงเลย
นี่ เธอไม่หัวเสียเลยหรือไง
อึนโมแรติดชาร์ตเพลงที่หนึ่งมาสิบวันแล้ว
ฉันก็กำลังค่อยๆ ไต่ชาร์ตนะคะ
เมื่อวานอยู่ที่ 32 วันนี้อยู่ที่ 31
ถ้าเป็นแบบนี้ สักวันก็จะได้ที่หนึ่งค่ะ ว่าไหมคะ
ใจกว้างกับตัวเองจังนะคะแม่คุณ อนาคตโรยด้วยกลีบกุหลาบน่าดู
โรยด้วยกลีบกุหลาบสิคะ
ขนาดวันนี้
ฉันยังมีอีเวนต์เลยนะคะ
อีเวนต์เหรอ
ที่ไหน
สวนสาธารณะซังยอน โรงยิม
ระบบฟังฉันเข้าใจแล้ว
เทศกาลทอด็อกจัดเดือนมีนาคม หรือมีอีกเทศกาล
นั่นเป็นเทศกาลช่วงหว่านเมล็ด นี่เป็นเทศกาลช่วงเก็บเกี่ยวค่ะ
โคตรสนุกเลยใช่ไหม
ค่ะ ปังแน่งานนี้ มีอะไรสนุกๆ เยอะ
ยงกวาน นายมาออกงานกับเราแค่วันนี้เหรอ
เปล่าครับ
ผมย้ายมาอยู่ทีมซอมกฮาตั้งแต่วันนี้ครับ
- จริงเหรอเนี่ย - ทำไมล่ะ
นายไปก่อเรื่องมาหรือไง
ตีกับประธานอีเหรอ
- เปล่าครับ - แล้วทำไมโดนลดตำแหน่ง
แหม พี่
ทำไมการย้ายมาทีมของเรา ถึงเป็นการลดตำแหน่งล่ะคะ
ถูกต้องเลย เป็นการเลื่อนขั้นก็ได้ครับ
ใช่
ฉันรู้จักแต่คนประเภทเดียวกัน
หรือฉันดึงดูดแต่คนประเภทเดียวกันเนี่ย
กรรมการอึ้งเลย
ที่อึ้งที่สุดคือ
ที่นี่คือที่ที่ฉันกับพี่เจอกันครั้งแรกค่ะ
เฮ้อ
นี่คือฤดูของงานเทศกาลครับ
- คุณควรรู้ก่อนนะ - โธ่เอ๊ย
ดูสิครับ เราเตรียมไว้ไม่ใช่เล่นๆ นะ
โอ้โฮ ลงทุนเยอะอยู่นะเนี่ย
- ไม่ใช่เล่นๆ ใช่ไหมล่ะ - อลังการครับ
ว่าแต่ว่า
- ส่วนสำคัญที่สุด… - พี่นี่มีฝีมือจริงๆ ค่ะ
- คือทอด็อก - ทอด็อก
- ทอด็อกสำคัญที่สุด - ทอด็อก
"เวทีการแสดงที่ถึงเครื่อง
และจี๊ดสะใจเหมือนทอด็อก"
จดใส่สมองแป๊บ
- จำแล้วนะ - อือ
อย่าลืมพูดล่ะ
- มันต้องเด็ดใช่ไหมล่ะ - ใช่เลย
ต้องเป็นเพลงเด็ด
- อย่าลืมเรื่องนั้นล่ะ - ได้เลย
- จำไว้ด้วย - ได้อยู่แล้ว
ขอโทษนะคะ
แต่เพลงของฉันไม่ได้จี๊ดสะใจหรือเด็ดอะไร
ออกแนวอลังการน่ะค่ะ
ผมยิ่งชอบเลยครับ
"จัดใหญ่จัดเต็มเหมือนทอด็อก"
- อ๋อ - ใช่
- เฮ้ย ชอบ - ใช่ไหมล่ะ
ชอบจัง "จัดใหญ่จัดเต็ม"
ยงกวาน
แถวนี้มีร้านซูเปอร์ไหม
ร้านซูเปอร์เหรอครับ
ทำไมเหรอครับ
หาให้หน่อยสิ
โอ๊ย
โอ๊ย มึนหัวเว่อร์
เฮ้อ
ตอนนั้นมกฮาเป่าไหวได้ยังไง
ชาติไหนเราจะเป่าหมดครับ
โอ๊ย เหนื่อยเอาเรื่องนะเนี่ย
อ้าว
เอ๊ะ มาทำอะไรกันที่นี่คะ
เรามาช่วยครับ
เดี๋ยวพอซอมกฮาออกมา
ก็โบกแบบนี้เลยนะครับ
- โบกเยอะๆ - เชียร์ซอมกฮาด้วยค่ะ
ชูลูกโป่งสูงๆ นะคะ
สวัสดีครับ ช่วยทีมงานอย่างผมหน่อยนะ
ชูสูงๆ เลยนะคะ ชูให้ซอมกฮา
นี่ครับๆ รับไปคนละลูก
เดี๋ยวโบกลูกโป่งด้วยนะ
- นะครับ - ขอบคุณนะคะ
โบกสูงๆ นะคะ
โบกแบบนี้เลยนะ
โบกแบบนี้นะครับ ตอนซอมกฮาขึ้นเวที
- ขอบคุณครับ - เชียร์ซอมกฮาเยอะๆ นะ ขอบคุณค่ะ
โบกด้วยนะ นี่ครับ คุณแจ็กเกตเขียว
- ชูสูงๆ แล้วโบก - แค่โบกแบบนี้เอง
- ฝากเชียร์ซอมกฮาทีนะคะ - นั่นๆ นี่ครับ
เธอคิวต่อไปนะ
พร้อมหรือเปล่า
ตื่นเต้นเบาๆ ค่ะ
ใจเต้นด้วย
ฉันก็ตื่นเต้น
กังวลน่ะ
พี่กังวลอะไรขนาดนั้นคะ
ก็กังวลเธอไงเล่า
อึนโมแรกวาดชาร์ตเพลงเรียบ
ฉันเลยกังวลที่เธอพอใจ กับงานอีเวนต์เล็กๆ แค่นี้
พอใจกับของแค่นี้จะเป็นนักร้องได้ยังไง
พี่คะ
จำตอนโน้นได้ไหม
ที่ฉันเล่าเรื่องกระติกน้ำแข็งให้ฟัง
จำได้อยู่แล้ว
ใครจะลืมลงล่ะ
ก่อนจะเจอกระติกน้ำแข็งนั่น
ฉันเคยตั้งคำถามทุกวัน
เป็นเวลาหกปีค่ะ
"จะมีหน่วยกู้ชีพมาไหมนะ"
"ถ้าไต้ฝุ่นเข้าอีกล่ะ จะทำยังไง"
"ฉันจะรอดออกไปจากที่นี่ไหมเนี่ย"
"ฉันทำผิดอะไรถึงต้องเจอเรื่องแบบนี้"
แบบนั้นเลย
ฉันตั้งคำถาม
ที่ไม่มีคำตอบกับตัวเองทุกวี่ทุกวัน
จนถึงขั้นคิดฆ่าตัวตายค่ะ
แต่หลังจากกินรามยอนในกระติกน้ำแข็งนั่นแล้ว
ฉันก็บอกตัวเอง
ว่าอดทนรออีกสักห้านาทีนะ
พอตัดสินใจแบบนั้น…
คำถามใหม่ก็ผุดขึ้นมาค่ะ
"ในห้านาทีนั้น
ฉันจะทำอะไรดี"
และคำถามนั้น
ก็ไม่มีคำตอบเช่นกันค่ะ
แต่ทันใดนั้น
ฉันเห็น
แสงแดดที่ลอดผ่านใบไม้
มันสวยมากเลยค่ะ
ดังนั้น…
ฉันเลยลืมคำถามนั่นไปห้านาทีค่ะ
อยู่มาวันหนึ่ง ฉันเป็นเพื่อนกับนกนางนวลค่ะ
นางนวล
นกนางนวล
มันน่ามหัศจรรย์เหลือเกิน
จนฉันลืมคำถามพวกนั้น
ไปประมาณ 50 นาทีค่ะ
อยู่มาวันหนึ่ง
ขยะเป็นกองๆ ก็มาเกยฝั่งค่ะ
ฉันตื่นเต้นและสงสัยว่าฉันควรทำอะไร
กับขยะพวกนั้นดีค่ะ
ดังนั้นฉันก็เลย
ลืมคำถามพวกนั้นไปห้าชั่วโมงค่ะ
ฉันฆ่าเวลาในแต่ละวันโดยการคิดเรื่องอื่น
แทนคำถามที่ไม่มีคำตอบพวกนั้น
และรอดมาได้วันแล้ววันเล่า
ตอนนั้นเองที่มันมาในจังหวะที่ไม่คาดคิดที่สุด
โดรนน่ะเหรอ
หลังจากมาที่นี่แล้ว
ฉันก็ยังถามคำถามที่ไม่มีคำตอบกับตัวเองไม่หยุดค่ะ
"การผลีผลามจะเป็นนักร้อง ตอนอายุปูนนี้มันถูกหรือเปล่านะ"
"ฉันจะร้องเพลงหาเลี้ยงตัวเองได้ไหมนะ"
"ฉันจะไล่ตามอึนโมแรทันวันไหนนะ"
แต่ทันทีที่ได้ฟังเพลงนี้
ฉันก็นึกถึงแสงแดดนั่นค่ะ
แสงแดดที่เคยลบคำถาม
ที่ไม่มีคำตอบ
ฉันก็เลยเลือกเพลงนี้ค่ะ
การถามคำถามที่ไม่มีคำตอบ มันจะมีประโยชน์อะไรคะ
เอาเวลานั้นไปซ้อมร้องเพลงดีกว่าค่ะ
และถึงเวทีจะเล็ก ก็ถือว่ายังดีที่ได้ขึ้นแสดง
ฉันขอทำงานให้หลังชุ่มเหงื่อ
และหาเงินหาทอง
ดีกว่ากลุ้มว่าเงินไม่พอเลี้ยงปากท้อง
จริงของเธอ แบบนั้นดีกว่า
ถ้าเราหาอะไรทำฆ่าเวลา ห้านาที ห้าสิบนาที ห้าชั่วโมง
ไปแบบนั้น
แล้วสักวันคำขอก็จะเป็นจริง
ไม่ใช่เหรอคะ
เวลาขาย จะตกหุ้นละ 270,000 วอนครับ
- ครับ - ท่านเซ็นชื่อ
หน้าหลังได้เลยครับ
สักครู่นะครับ
(ศิลปิน)
ว่าไง
ผมว่าจะโทรไปหาอยู่พอดี
ตอนนี้อยู่ไหนครับ
ผมกำลังเซ็นหนังสือสัญญาโอนหุ้น
กับหัวหน้าทีมกฎหมายครับ
ระงับไว้ก่อนนะคะ
"ระงับ" งั้นเหรอ
ทำไมล่ะครับ
ไม่ไง…
มกฮาอาจจะได้ที่หนึ่งอย่างที่คุณบอกก็ได้
ฉันว่ามกฮาจะได้นะ
มารอกันค่ะ
เรื่องหุ้นน่ะ ไม่ต้องรีบ
ค่อยๆ ตัดสินใจเถอะค่ะ
นักร้องคนต่อไปมีความหลังอันลึกซึ้ง
กับทอด็อกครับ
เธอคนนี้รอดตายบนเกาะร้างมาได้ 15 ปี
โดยขุดทอด็อกกินครับ
เพลงของเธอจัดใหญ่จัดเต็มเหมือนทอด็อกเลย
พบกับนักร้องซอมกฮาครับ
ขอเสียงปรบมือด้วยครับ
สวยมากเลยค่ะ
- ซอมกฮา - ซอมกฮา
พี่สวยตาแตกมากค่ะ
ทางนี้ค่ะ พี่
ซอมกฮา
รักพี่นะคะ
ฉันหลงทางไปนานเท่าไรนะ
จำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ติดอยู่ในหมอกที่ไม่สิ้นสุด
ปลอบตัวเองอย่างยากลำบาก
ดวงดาวที่พร่างพราว
บนฟ้าที่มืดมิด
ส่องแสงให้เรา
หลับตาลงและสัมผัสกับช่วงเวลานี้ดู
พิงมาที่ฉัน
ความเจ็บปวดจากวันคืนที่เคยเดียวดาย
ขอแค่เรามีกันและกัน
ฉันทนได้อยู่แล้ว
โบยบินไป
หลับตาลงและสัมผัสกับช่วงเวลานี้ดู
พิงมาที่ฉันสิ
ความเจ็บปวด…
กล้องหก คัต
กล้องสาม
คัต เตรียมเครนติดกล้องด้วยครับ
ฉันทนได้อยู่แล้ว…
โบยบินไป
- ซอมกฮา - ซอมกฮา
(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
(เพลงแห่งปี 2023 "ฟลาย อะเวย์" ซอมกฮา)
คุณแม่ คุณพ่อ
- มองทางนี้นะคะ - ได้
หนึ่ง สอง สาม
เลิกถ่ายรูปและกินกันเถอะ
ค่ะ
มกฮา กินจับแชสิ
ฝีมือฉันเอง แต่อร่อยเลิศนะ
ฉันรักษาหุ่นไม่ได้ก็เพราะนายนี่แหละ
ทำของกินเยอะตลอด
มกฮา กินปลาดาบด้วยสิ กินแล้วจะได้ร้องเพลงเพราะๆ
- แม่ - หือ
ผมก็รักปลาดาบ รักจับแชด้วย
พักนี้พี่อิ่มรักจนบวมนะ
เหนียงเป็นชั้นแล้ว
ทำไมวะ มีปัญหาอะไร
- เบาได้เบา - โอ้โฮ
มกฮา เลิกถ่ายเถอะ กินได้แล้ว
ค่ะๆ
ว้าย หล่อมากเลยค่ะ
หล่อเหรอ
แบบนี้หล่อไหม
แหม หล่อเหมือนพระเจ้าปั้น
- ปลากะตักทำให้ผมอ้วน - สมองจะได้ดีๆ ไง
- กินเข้าไปเยอะๆ - กินแล้วนะคะ
ผมสมองดีอยู่แล้ว
- กินปลาดาบ - ผมไม่ชอบปลากะตัก
ผมชอบจับแช
ก็เริ่มชอบตั้งแต่วันนี้
- ขอบใจ - กินปลากะตักสิ
กระดูกจะได้แข็งแรง
กระดูกผมแข็งพอแล้ว ขอปลาดาบ
คำบรรยายโดย จุฑาทิพ แวงสูงเนิน