(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
วิ่งดิ วิ่ง
อย่างนั้นแหละ
(ตอน 1)
อีกๆๆ
เตะยังไงเนี่ย
นี่ๆ พวกเธอใช้มือถืออะไร
- ฉันไม่มีมือถือ - ไม่มี ไม่มีมือถือเหรอ
ถามจริงๆ นะ แม่
นี่ๆ ใช้มือถืออะไรกัน มีใครมีมือถือโกอาราไหม
ไม่ ไม่ใช่รุ่นนั้น มือถือโกอารา
เฮ้ย อย่าเพิ่งวีนสิ
โทษทีจ้า
เฮ้ย มือถือโกอารา
- ครับ ท่านประธาน - อือ ซอจุน ตอนนี้อยู่ไหน
เรากำลังไปออกรายการวิทยุครับ
พอไปถึงให้รันจูโปรโมตการประกวดยูซีซีด้วยล่ะ
ถ้าไม่เตือน ยัยรันจูลืมแน่
(ใครจะได้เซ็นสัญญากับยุน)
ได้ครับ ท่านประธาน แต่ว่า…
แล้วก็ตอนที่ยัยรันจูอารมณ์ดีๆ
ลองแย็บถามทีนะว่าจะต่อสัญญาตอนไหน
ครับๆ รับทราบครับ
พวกเธอมีมือถือโกอาราไหม
ไม่มีเหรอ รุ่นโกอารา
- โหย ให้ตายเถอะ - มีมือถือโกอาราไหม
ทำไมล่ะ
ไม่นะ
มือถือดับไปแล้ว ยองจู
ทำยังไงดีล่ะ
เฮ้ย ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ
เรายังเหลืออีกสามนาที
นี่ มีมือถือโกอาราไหม มือถือรุ่นโกอาราน่ะ
นี่ เหลืออีกแค่สามนาทีนะ ยุนรันจูอยู่ไหน
ค่ะ ได้ค่ะ
ออกจากลิฟต์แล้วค่ะ
เฮ้อ จริงๆ เลย ฉันอัดยาความดันเพราะนาง…
อุ๊ย ตัวเอง มาแล้วเหรอจ๊ะ
ค่ะ
เฮ้ย เด็กใหม่ ใช้มือถือโกอาราใช่ปะ
ขอยืมแบตเตอรี่ ยืมแป๊บเดียวเดี๋ยวคืน
- เอามาพันวอน - อย่าสิ
ยืมแป๊บเดียวเองไม่ใช่หรือไง
ฉันรอคนโทรมาอยู่
แต่แบตหมดซะได้
ขอยืมเดี๋ยวเดียว นะๆ
เอามาสองพันวอน
เอาจริงดิ
บอกแล้วไงว่าสถานการณ์ฉุกเฉิน
เรื่องนี้สำคัญเท่าชีวิตเลยนะ
- สามพันวอน - อุบาทว์ว่ะ อุบาทว์เกิน
จะเห็นแก่เงินก็ได้ไม่ว่ากัน แต่ไม่มีน้ำใจกับเพื่อนเลยเหรอ
ไม่มี
ฉันไม่มีน้ำใจ ส่วนพวกเธอไม่มีมารยาท
- จบปะ - โหย ไอ้ตายโหง
อุ๊ย เฮ้ย
ร้องไห้เหรอ
ร้องเพราะสมเพชตัวเองน่ะ
ฉันมันน่าสมเพชเกิน
ลืมวันไหนไม่ลืม
ดันลืมชาร์จมือถือวันนี้ มันน่าด่าไหมล่ะ
โธ่เว้ย แย่โคตร
ฉันนี่มันโคตรแย่
ไม่หรอก เธอดีที่สุดเลย รู้ไหม
เฮ้ยนาย ขอบใจนะ ขอบใจจริงๆ
รอใครโทรมาล่ะ
ห้ามพูดเหน่อนะ พูดสำเนียงโซล
นับแต่นี้ไป เธอเป็นสาวโซลแล้ว
ใช่ ฉันเป็นสาวโซล
เฮ้ย
ฮัลโหลค่ะ
โทรมาแล้วเหรอ
ไม่จริง
พี่เหรอ
ใช่พี่จริงๆ เหรอคะ
(ท้าดวลเพลงเที่ยงวัน)
ค่ะ ใช่แล้ว ยุนรันจู
พี่รันจูเอง
พี่รันจู
พี่รันจู ใช่พี่จริงด้วย
พี่คะ พี่ หนูโคตรรักพี่เลย
หนูรักพี่โคตรๆ ค่ะ
- อะไรเนี่ย - ตายจริง น้องซอมกฮา
อย่าร้องไห้สิครับ รอสักครู่นะ
นี่คือรายการร้องเกะกับดารา
วันนี้เราอยู่กับดีว่าเบอร์หนึ่งของเกาหลี
ที่ขณะนี้ทุบสถิติครองชาร์ตเพลงทุกชาร์ต ราชินีแห่งวงการเพลง
ไม่สิ เทพธิดาต่างหาก
ผมอยู่กับคุณยุนรันจูครับ
เราอยู่ในสายกับท่านผู้ฟัง ที่จะร้องเพลงกับคุณยุนรันจูครับ
น้องซอมกฮา
ค่ะ สวัสดี สวัสดีค่ะ
สวัสดีนะคะ
สวัสดี…
พี่คะ
พี่ เสียงพี่ในโทรศัพท์
โคตรเพราะเลยค่ะ
น่ารักครับ น่ารักจัง
สำเนียงน้องก็น่ารักมากเลยค่ะ น้องซอมกฮา
พี่คะๆ
พี่ช่วย…
พี่เรียกชื่อหนูอีกทีได้ไหมคะ
น้องซอมกฮา
รู้ไหมคะ
ให้ตายตอนนี้เลยก็ยังได้ หนูไม่เสียดายชีวิตค่ะ
พี่…
นาย…
นายทำอะไรน่ะ
นายทำอะไรของนาย
ไหนว่าตายก็ไม่เสียดายชีวิตไง
แต๊งกิ้วนะ
มกฮา ไหวไหมเนี่ย
เฮ้ย จองกีโฮ
ยัยนั่นก็แค่ติ่งนักร้องสมองกลวง
หมอนั่นมันไอ้สมองเพี้ยนหน้าเงิน
สมัยนั้นเราคิดว่า เราไม่มีอะไรเหมือนกันเลยแม้แต่เสี้ยวเดียว
ตอนนั้นเราไม่รู้ว่า
ในฤดูร้อนที่แสนระอุปี 2007
จะมีเพียงเราสองคน
ที่อยู่กันคนละฤดู
(ระหว่างในตู้ปลาและนอกตู้ปลา)
ไอ้บ้านั่นสมควรถูกฟ้าผ่าตาย
มันดึงมือถือของฉันไปจังหวะนั้นเนี่ยนะ
ก็เออไง
ก็กีโฮมันคงคอนเซปต์วัยรุ่นหนีออกจากบ้านไง
แต่เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปแล้ว กลายเป็นเจ้าพ่อเงินกู้ดอกโหด
ถ้าไอ้หมอนั่นไม่ขัดจังหวะฉันตอนโทรนะ
พี่รันจูก็ได้ฟังฉันร้องเพลงไปแล้ว
- ทันทีที่พี่รันจูได้ยินฉัน… - น้องเสียงดีมาก
ไปกันจ้ะ พี่จะปั้นเธอเป็นยุนรันจูรุ่นเล็กเอง
ฉันเข้าใกล้การเป็นดีว่าแล้ว
วินาทีที่ฉันถอนสมอ
และกำลังจะออกเรือลำนั้น…
หน็อย ไอ้เพี้ยนนั่น
เรือของเธอคว่ำกลางทะเลแล้วละ
ยังไงฉันก็ไม่ควรยอมแพ้ตั้งแต่ตอนนี้
- ต้องอย่างนี้ ซอมกฮา - ถั่วต้ม
ก็คือเธอจะถ่ายมิวสิกวิดีโอของตัวเอง
และสมัครเข้าประกวดยูซีซีเหรอ
ถูก
แต่รางวัลก๊องแก๊งไปหน่อยปะ
ลูกโอ๊กเหรอ ให้แต้มลูกโอ๊กเนี่ยนะ
ไม่เอาน่า บ่นซะแล้ว
ไอ้รางวัลอะไรนั่นสำคัญตรงไหนล่ะ
พี่รันจูจะเป็นกรรมการตัดสินเองเลยนะ
นั่นต่างหากที่สำคัญ
ก็จริงนะ
การเปิดตัวให้พี่รันจูจำเธอได้ติดตาต่างหากที่สำคัญ
ถูกต้อง ถูกต้องเลย
ว่าแต่ เธอมีกล้องดิจิทัลเหรอ
ถ้าจะถ่ายมิวสิกวิดีโอ ก็ต้องมีกล้องดิจิทัลไง
เธอมีไหม
มือถือยังไม่มีเลย จะมีกล้องดิจิทัลได้ยังไง
แดอุง นายมีกล้องดิจิทัลไหม
ไม่มีอะ
แต่ฉันรู้จักคนที่มีนะ
ใครล่ะ
เฮ้ย กีโฮ
จองกีโฮ
ค่อยๆ ทำก็ได้ ไอ้หนู ค่อยๆ ทำ หาเรื่องให้เอวเคล็ดหรือไง
ลูกผู้ชายต้องถนอมเอวเท่าชีวิตสิ
ให้ตายสิ
เอ็งใช้เด็กตัวกะเปี๊ยกโกยน้ำแข็งเนี่ยนะ เป็นผู้ใหญ่ประสาอะไร
ผมก็ทำนะ ดูเหงื่อซะก่อน
กีโฮเอ๊ย
เอ็งไปจับกระสอบแทนไป
ไม่ครับ เดี๋ยวผมทำเอง
แต่ต้องให้ผมทำงานที่นี่ต่อนะครับ
อะไรนะ เด็กตัวกะเปี๊ยกอย่างเอ็ง จะขยันหาเงินไปทำไมวะ
ว่าแต่ว่า
พ่อเอ็งรู้ไหมเนี่ยว่าเอ็งทำงานที่นี่
ไม่รู้ครับ
คุณลุง ห้ามบอกเรื่องนี้
ให้พ่อของผมรู้นะครับ
ห้ามบอกเหรอ
ทำไมห้ามบอกล่ะ
คือ…
ผมกะจะซื้อของขวัญให้คุณพ่อน่ะ
ใกล้วันเกิดคุณพ่อแล้ว
แหมเว้ย
อิจฉาพ่อเอ็งจัง
โธ่ พ่อคุณ
- เฮ้อ - ลุงน่ะ
อยากขอแลกลูกชายกับพ่อเอ็งจะตาย
คุณลุง
ห้ามบอกพ่อของผมเป็นอันขาดนะครับ
- ห้ามเด็ดขาด - เออ
ไม่ต้องห่วงหรอก
ลุงจะรูดซิปปาก
ให้สนิทเลย
ไอ้หนูเอ๊ย
- กีโฮเหรอครับ - ก็ใช่น่ะสิ
ช่วงนี้กีโฮตั้งหน้าตั้งตาหาเงินเลยนะ
เด็กมันอยากซื้อของขวัญเซอร์ไพรส์วันเกิดพ่อ
อ๋อ วันเกิดของผม
แหม กีโฮ ไอ้เด็กคนนี้เนี่ยนะ
สมัยก่อนหนีออกจากบ้านเป็นว่าเล่น
เผลอแป๊บเดียวโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
นั่นสิครับ
ตีหน้าตายด้วยล่ะ ตอนลูกให้ของขวัญ
อย่าแสดงทีท่าว่ารู้
ครับ
เออ กินเยอะๆ เลย
คุณพ่อ ซิปแตกแล้วครับ
อะไรนะ ซิปเหรอ
ตรงไหน
ไม่ใช่ซิปกางเกง ซิปที่รูดปากไว้น่ะ
"ซิปที่รูดปาก…"
เอ็งพูดอย่างนี้กับพ่อได้ยังไง เดี๋ยวปั๊ดโบก
แล้วจะให้พูดว่าอะไร หูรูดเหรอ
แบบนั้นฟังดูแหม่งๆ นะ
อย่ามายอกย้อนฉันนะ
เอ็งจะโตเป็นผู้ใหญ่ตอนไหนเนี่ย
- เมื่อไรจะโต - เลิกดึงหูผมได้แล้ว
ตีผมเลยเถอะ
คุณพ่อ เป็นอะไรไปครับ
คุณพ่อ
เด็กเวร แกแอบเก็บเงินลับหลังพ่อเหรอ
จะเอาไปทำอะไร
- คราวนี้จะหนีไปไหน - ไม่ใช่นะครับ
แกติดต่อกับแม่ของแกใช่ไหม
นังนั่นบอกให้ไปหาเหรอ
บอกมา
นังนั่นอยู่ไหน
มันไปหลบอยู่ที่ไหน
คุณพ่อ
ฉันให้ข้าวแกกิน
ให้ที่ซุกหัวนอน
ไอ้เด็กเนรคุณ
กระแสหรือไอแปรผกผัน กับค่าความต้านทานหรืออาร์
และแปรผันกับความต่างศักย์หรือวี
นี่แหละคือกฎของโอห์ม
(ยูซีซี เวทีเดบิวต์ของมกฮา)
คนชื่อโอห์มคนนี้เกิดที่ประเทศเยอรมนี
ในปี 1826…
หนังสือเรียนนี้บอกว่าปี 1827
แต่สมัยครูเรียน มันคือปี 1826
ไม่มีปัญหาหรอก ครูจะไม่เอาไปออกสอบ
จะไม่มีในข้อสอบ
เพราะกฎนี้
ชีวิตประจำวันของเรา…
(โรงเรียนมัธยมต้นชุนซัม)
โอ๊ย ฉันจะบ้าตาย
กีโฮไม่ได้มีแค่กล้องดิจิทัลนะ
แต่มีขาตั้งกล้องกับแผ่นสะท้อนแสงด้วย
พูดจริงหรือเปล่า
นายรู้ได้ยังไง
คนที่ถ่ายรูปงานแซยิดให้ย่าของฉันก็คือกีโฮไง
อุปกรณ์ว่าสุดยอดแล้วนะ แต่ตอนถ่ายกับตัดต่อนี่สุดยอดยิ่งกว่า
กีโฮแต่งรูปซะย่าของฉันเป็นอีฮโยริเลย
ซ้อนท้ายฉันไหม เดี๋ยวไปส่งบ้าน
เอาสิ แต๊งกิ้วหลายๆ
เอามาพันวอน
ไอ้บ้า ไม่ไปแล้ว
จะหัวการค้าน่ะ ก็ให้มันอยู่ในขอบเขตเถอะ
เฮ้ย กระเป๋าของนายไม่หนักเหรอ
ไหล่ทรุดแล้วนั่น
ลุย ลุยเลย
ซ้อนท้ายจักรยานแค่พันวอนนะ
เอ่อ…
เรื่องจักรยานน่ะไว้ก่อน
ฉันได้ยินว่า
นายมีกล้องดิจิทัล
(นักร้องรับเชิญวันนี้ ซอมกฮา)
ทำอะไรน่ะ
แหม อย่าถามจะได้ปะ
ทุกอย่างเป็นสัญลักษณ์หมดแหละ
สัญลักษณ์แทนอะไร ผู้หญิงบ้าเหรอ
อะไรเล่า
เอาดอกไม้ทัดหูก็แปลว่าเป็นคนบ้าไง
เดี๊ยะๆ ดอกไม้นี่เป็นดอกไม้ที่พี่รันจูชอบที่สุดนะ
ชื่อดอกแดฟโฟดิลจ้ะ ดอกแดฟโฟดิล
เฮ้อ และภาษาดอกไม้แปลว่า
ความสูงส่ง
นายคิดว่าไง
- ฉันดูสูงส่ง… - ดอกมันฝรั่งต่างหาก
อะไรนะ
ดอกแดฟโฟดิลไม่บานเป็นช่อแบบนั้น
แต่บานเดี่ยวๆ อย่างสูงส่ง
โธ่เอ๊ย แค่นั้นก็ไม่รู้เหรอ
รู้น่า รู้ ฉันรู้
มันก็อยู่วงศ์เดียวกันทั้งสองดอกนั่นแหละ
ทำมาเป็นสอน
เอาเป็นว่า ถ่ายให้มันสวยๆ ให้เข้าตาพี่รันจูแล้วกัน
แทนที่จะเข้าตา มันควรเข้าหูไม่ใช่เหรอ
(ฝันไปเลย เรา)
นี่นาย ไม่ต้องห่วงน่า
ฉันมั่นใจฝีมือฉันแล้วกัน
จริงเหรอ
งั้นสมมติว่ามันเข้าหู แล้วยังไงต่อ
ชูการ์ เอเจนซี่ก็จะโทรมาหาฉันไง
และชมว่าฉันเป็นช้างเผือกแห่งเกาะชุนซัม
ที่เลอค่าเกินกว่าจะปล่อยให้หลุดมือ
อือ ถ้าทางนั้นโทรมาล่ะ
ฉันก็จะย้ายไปโซลน่ะสิ
ไปที่นั่นและเจอพี่รันจู
เจอแล้วยังไง
"เจอแล้วยังไง" เหรอ
เจอแล้วก็…
ถ้าเจอกัน ฉันจะ…
ยืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้นเลย
ฉันหายใจไม่ออกแน่ ว่าไหม
พี่สาวคนนี้ออร่ากระจายดั่งแก้วดั่งแสงเลยนะ
- สวัสดีค่ะ คุณรันจู - สวัสดีค่ะ
แต่ตอนนี้ ฉันจะตั้งสติให้มั่น
แล้วก็ร้องเพลง
ฝันไปเลย เรา ฉันคือเด็กที่เคยมีฝัน
ฝันไปเลย เรา ให้เจิดจรัสกว่าแสงดาว
ฝันไปเลย เรา หัวใจของฉันยังเป็นดวงเดิม
ฉันยังฝันถึงเธออยู่
ยามที่ตะวันขึ้นอยู่ไกลๆ
ในที่ที่มืดมิดทุกโมงยามนี้
ฉันภาวนาว่า ณ ปลายทางที่เราเดินไปด้วยกันนี้
จะมีฝันที่สดใสยิ่งกว่าสิ่งใดรอเราอยู่
ฉันจะไม่เสียน้ำตา
ต่อให้เจออุปสรรคอะไร
ฉันจะฝ่าคลื่นแห่งโชคชะตา
และจับมือเธอไว้
ยามที่หมอกปกคลุม
ขอแค่เราเชื่อใจกันและกันก็พอ
จนกว่าแสงยามเช้าจะมาถึง
ฝันไปเลย เรา ฉันคือเด็กที่เคยมีฝัน
ฝันไปเลย เรา ให้เจิดจรัสกว่าแสงดาว
ฝันไปเลย เรา หัวใจของฉันยังเป็นดวงเดิม
ฉันยังฝันถึงเธออยู่
ทั้งที่ยังลืมตา
ต่อให้คนทั้งโลกจะพร่ำหัวเราะเยาะฉัน
เมื่อเป็นทางที่ฉันเดินแล้ว
ฉันจะไปตามแผนที่ของหัวใจอันแรงกล้า
และวิ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง
ฝันไปเลย เรา ฉันคือเด็กที่เคยมีความฝัน
ฝันไปเลย เรา ให้เจิดจรัสยิ่งกว่าแสงดาว
ฝันไปเลย เรา หัวใจของฉันยังเป็นดวงเดิม
ฉันยังฝันถึงเธออยู่
ทั้งที่ยังลืมตา
ฝันไปเลย เรา…
ถ้าเธอได้ร้องเพลง
ต่อหน้ายุนรันจูจริงๆ
แล้วยังไงต่อ
ฝันไปเลย เรา…
"แล้วยังไงต่อ" เหรอ
ต่อจากนั้น…
ความลับน่ะ
(การตัดต่อวิดีโอ)
เป็นไงบ้าง เพลงที่ฉันร้อง
ก็ เกินคาดนะ
นั่นชมหรืออะไรเนี่ย
ใกล้เคียง ฉันว่าเธอยังขาดอะไรอยู่นะ
ในสายตาฉัน
"ขาด" เหรอ
ฉันขาดอะไรล่ะ
ขาดวุฒิภาวะ มารยาท และความคิด
อะไรเนี่ย
แถมยังขาดความกังวล
ขาดความหม่นหมอง
ขาดความกลุ้มใจ
และขาดเหตุให้ร้องไห้
เพราะงั้นทุกครั้งที่มองเธอ…
ฉันเลยหงุดหงิด
ร้องไห้อะไรนักหนา
นังเด็กเหลือขอ
เอามือถือของแกมานี่
แกจะแจ้งตำรวจจับพ่อตัวเองงั้นเหรอ
แจ้งเลยสิ
แน่จริงก็แจ้งเลย
นังลูกโง่เอ๊ย
ตำรวจเขามีสมองแยกแยะได้เว้ย
ตำรวจเขาจะจับพ่ออย่างฉันที่สั่งสอนลูก
หรือจับแกที่ทำตัวไม่มีพ่อไม่มีแม่ล่ะ
ก็ลองดู
เงียบทำสากอะไร พูดอะไรบ้างสิวะ
แม่งเอ๊ย
ทำอะไรกันอยู่น่ะ ออดดังแล้ว
มานั่งที่ให้ไวเลย
- วันนี้… - ยองจู
- เปิดหน้า 45 - ยองจู
ซอมกฮายังไม่มาเหรอ
นางเป็นหวัดอีกแหงๆ
ถามถึงมกฮาทำไม
เปล่า ฉันแค่…
มีอะไรจะให้
(ร้านปลาดิบเกาะชุนซัม)
สวัสดีครับ ตำรวจพูดสายครับ
ฉัน…
ที่นี่ร้านปลาดิบเกาะชุนซัมนะคะ
- กีโฮ - ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก
- เราจะโอนสายของท่านไปยังข้อความเสียง - จองกีโฮ
หมดเขตวันนี้นะ
อะไรเหรอ
นี่ ปั่นไปส่งที่บ้านหน่อยสิ
อย่างที่นายว่า
ฉันว่าไหล่ของฉันเริ่มทรุดแล้ว
อะไรหว่า
น้ำหน้าอย่างมันไม่น่าปฏิเสธเงินนะ
บ้าเอ๊ย
พ่ออย่างผมกลับมาบ้าน แต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของลูกสาว
นังลูกสาวมันไม่ออกจากห้องเลย
ไฟในห้องนั่งเล่นเปิดหมดทุกดวง
สันดานเด็กคนนี้มันไม่เคารพผมเลยสักนิดครับ
ก็เลยตบตีลูกงั้นเหรอ
เด็กผู้หญิงตัวนิดเดียวเนี่ยนะ
ผมขอโทษครับ
ผมผิดเองแหละ
ผมว่ามันคงเป็นบาปกรรมแหละครับ ผมถึงกินเหล้าย้อมใจ
หลังสูญเสียภรรยาไป และกลายเป็นพ่อที่เลี้ยงลูกคนเดียว
เฮ้อ
กรรมหนอกรรม กรรมอะไรหนอ
แต่ยังไงคุณก็ไม่ควรทุบตีลูกครับ
ผมไม่อยากให้ลูกโดนล้อว่าไม่มีแม่ครับ
แค่ใช้ด้ามไม้กวาดตีทีเดียว
เพื่ออบรมสั่งสอนลูก
เด็กที่อยู่กับพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยวน่ะครับ แค่ทำผิดเล็กๆ น้อยๆ กระจึ๋งนึง
ก็โดนประณามเหมือนทำผิดใหญ่โตแล้ว
ร้อยเวรจองรู้ใช่ไหมครับ
รู้สิครับ
ผมเข้าใจหัวอกคุณมากกว่าใครเลย
ผมทำไปก็เพื่อลูก
ไม่อยากเชื่อเลยว่า
ลูกบังเกิดเกล้าจะใส่ร้ายพ่อมัน
ทำไปได้ยังไง
ขายขี้หน้าคนทั้งหมู่บ้านแล้ว ผม
อยากจะเอาปี๊บคลุมหัว
มกฮา หนูน่ะ
เวลาเห็นพ่อแล้วหนูเคืองใช่ไหม
หนูไม่อยากฟังพ่อบ่น
และอยากหนีไปไกลๆ ใช่หรือเปล่า
ลุงเข้าใจดี เพราะลูกชายของลุงก็รุ่นเดียวกับหนู
หนูป่วยนะ แบบนี้
เคยได้ยินใช่ไหม "โรคเด็กม.สอง" น่ะ
หนูแค่มาเป็นโรคนี้ทีหลัง
ไม่ต้องกังวลนะ
อีกเดี๋ยวก็เพลาๆ ลงแล้ว
และหนูจะเสียใจมากทีหลังนะ
เสียใจในสิ่งที่หนูทำกับพ่อ
นั่งเฉยอยู่ทำไมครับ
พูดสิว่า "พ่อขอโทษ"
"พ่อรักลูกนะ"
และกอดลูกสาวสิครับ
พ่อขอโทษนะ
มกฮา พ่อจะปกป้องแกให้ถึงที่สุด ไม่ต้องกังวล
พ่อรักแกนะ
ยืนเฉยทำไม
ขอโทษพ่อด้วยสิ
และรับปากพ่อว่าจะไม่ทำอีก
หนู…
หนูขอโทษค่ะ
หนูจะไม่…
ร้านปิดแล้วนะ
นี่นะ ไฟล์มิวสิกวิดีโอของเธอ
ขอบใจนะ
การประกวดยูซีซีนั่น หมดเขตเที่ยงคืนวันนี้นะ
งั้นเหรอ
ขอโทษนะ
ขอโทษอะไร
ก็…
ทุกอย่างเลย
นายรู้อะไรไหม
พี่รันจูน่ะ
พื้นเพเป็นคนเกาะชุนซัม
จริงเหรอ
พี่เขาโมหน้าใหม่
และเลิกพูดเหน่อก็เลยไม่มีใครรู้
แต่ฉันรู้
นึกไม่ถึงเลย
ทำไม
พี่รันจูก็ดูขาดอะไรเหมือนฉันเหรอ
บอกแล้วไงว่าขอโทษ
ไม่เห็นต้องขอโทษเลย
ก็ฉันดูขาดอะไรเหมือนพี่รันจู
ขาดความกังวล ความหม่นหมอง
ขาดความกลุ้มใจ และขาดเหตุ
ให้ร้องไห้
เฮ้อ อิจฉาเนอะ
อยากเป็นเหมือนพี่เขาจัง
เพราะงั้นตอนที่นายบอกว่าฉันยังขาดอะไร
ฉันโคตรดีใจเลยนะ
(ออดิชั่นยูซีซี)
(สวัสดีค่ะ ซอมกฮานะคะ)
โทรศัพท์มือถือของซอมกฮาพัง
จองกีโฮ เพื่อนของเธอ เลยจะทิ้งเบอร์ไว้แทนนะครับ
(ส่ง)
(กำลังอัปโหลดวิดีโอ)
ฝันไปเลย เรา ฉันคือเด็กที่เคยมีฝัน
ฝันไปเลย เรา ให้เจิดจ้ากว่าแสงดาว
ฝันไปเลย เรา หัวใจของฉัน…
เมื่อวานทำอะไร
โต้รุ่งหรือไง
ทำไมเหรอ
ไหล่แข็งเกินคนอายุ 20 กว่าแล้วเนี่ย
พอดีดูอะไรทั้งคืนน่ะ
โทรตามหมอจองมาทำกายภาพบำบัดให้ดีกว่า
พรุ่งนี้สักสี่โมงเย็นไหมครับ
ได้ค่ะ
(หุ้นเอเจนซี่ศิลปิน พุ่งและร่วง)
ข่าวนั่นเรื่องจริงเหรอ
นี่ใช่ข่าวที่ไหนล่ะ ข่าวซุบซิบชัดๆ
"เพราะยุนรันจูกับคนที่ปั้นเธอ ให้เป็นซูเปอร์สตาร์…"
ใครล่ะที่ปั้นฉัน
ฉันไต่เต้าด้วยตัวเองนะ
"ประธานฮวังบยองกัก ศรัทธาในกันและกันอย่างเหนียวแน่น"
รุ่งริ่งจ้า
รุ่งริ่งกว่าไอ้แผ่นนี่อีก
"ยุนรันจูจะภักดีเช่นนี้ต่อไป ไม่แปรเปลี่ยน"
ฉันไม่คิดจะภักดีต่อนะคะ
"คนใกล้ชิดยุนรันจูกล่าว"
ใครกันหนอ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนใกล้ชิดไหน
คือว่า
ถ้ายังไม่ได้ตัดสินใจเรื่องต่อสัญญา ฉันเอาเบอร์ของเธอ
ให้ประธานเบียร์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ได้ไหม
จะเบียร์หรือที่ไหน ฉันก็ต้อนรับหมด ให้พวกเขาติดต่อมาแล้วกันค่ะ
ฉันพูดกับประธานฮวังไปหมดแล้ว
บริษัทของท่านมีตึกเป็นของตัวเอง และเติบโตได้เพราะฉันนะ
ถ้าฉันต่อสัญญาที่นี่ละก็
ประธานฮวังก็จะกินรวบวงการบันเทิงเกาหลี
และโดนคณะกรรมป้องกันการผูกขาดสอบสวนค่ะ
ทำไมคะ จะไปฟ้องประธานฮวังเหรอ
เปล่าครับ
งั้นปล่อยข่าวลือโดยไม่ให้ประธานฮวังรู้ทีสิคะ
ว่ายุนรันจูยังไม่ได้เลือกต้นสังกัดใหม่
และถ้าสนใจก็ให้ส่งข้อเสนอสัญญามา
ผมส่งด้วยได้ไหมครับ
ผมก็สนใจคุณยุนรันจูนะ
ขนาดของบริษัทสำคัญไหมครับ
เอ่อ…
ไม่ค่ะ ก็ไม่เชิงแต่…
ดูวิดีโอยูซีซีหรือยังคะ
ครับ ดูหมดแล้ว
คุณว่าใครเข้าตาที่สุดคะ
ตอบดีๆ นะคะ
ถ้าเราเห็นตรงกัน ฉันจะเก็บไปคิดดู
ข้อเสนอของหัวหน้าอีไง
มีแค่คนเดียวครับ
นี่ มกฮา
ไปเก็บใบสมัครกิจกรรมอาสาของห้องเธอ มาให้ครูได้ไหม
อ๋อ ได้ค่ะ
ดีมาก
ฮัลโหลครับ
เบอร์ของนักเรียนจองกีโฮใช่ไหมครับ
ครับ ผมเอง
นี่หัวหน้าอีซอจุน ชูการ์ เอเจนซี่นะครับ
ผมโทรมาเรื่องนักเรียนซอมกฮาครับ
สักครู่นะครับ
รอแป๊บเดียวครับ
ห้ามวางสายนะครับ
นี่ มกฮา
ซอมกฮา
นี่
- ฉันไม่ได้หูหนวกนะ - จากชูการ์ เอเจนซี่น่ะ
หัวหน้าอีซอจุนโทรมา
เห็นว่าดูวิดีโอของเธอแล้ว
รับสายสิ เร็วเข้า
ฮัลโหลค่ะ
ค่ะ ฉันซอมกฮาค่ะ
ค่ะ
ขอบคุณนะคะ ค่ะ
เอ่อ…
ไม่ใช่ค่ะ เป็นเกียรติมากๆ แต่…
ฉันแค่ร้องเพลงเป็นงานอดิเรกค่ะ
และแค่ส่งวิดีโอเข้าประกวดกับยูซีซีไปแบบขำๆ
เอ่อ…
โซลเหรอคะ
ฉันว่าน่าจะยากนะคะ
ค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ
ยังไงก็ขอบคุณนะคะ สวัสดีค่ะ
เอาไป
ขอบใจนะที่ให้ยืมคุย
เมื่อกี้ทำอะไรน่ะ
หมายถึงอะไร
เธอได้ที่หนึ่งนะ
ฉันรู้
งั้นก็ไปโซลสิ
ไหนว่าอยากเจอยุนรันจู
ฉันเลิกบ้าเห่อแล้ว
อย่างที่ลุงตำรวจบอก
ฉันว่าฉันโตขึ้นแล้วละมั้ง
นี่ ทุกคน
ส่งใบสมัครกิจกรรมอาสามาได้แล้ว
นี่ บอกให้ส่งใบสมัครไง ได้ยินไหม
ส่งใบสมัครกิจกรรมอาสาได้แล้ว
เพื่อนๆ ช่วยฟังที่ฉันพูด…
เฮ้ย ส่งใบสมัครกิจกรรมอาสาได้แล้ว
ทำไม…
ทำไมไม่ฟังที่ฉันพูดล่ะ
ฉันบอกให้ส่งใบสมัครกิจกรรมอาสาไม่ใช่เหรอ
ที่ฉันพูดไป
ไม่เข้าหูเลยหรือไง
มกฮา
เวลาเพื่อนพูด ทำไมพวกแกไม่รู้จักฟังแต่แรก
ส่งใบสมัครมาเดี๋ยวนี้
ขอโทษนะ
มกฮา เราขอโทษ
เราไม่ได้ตั้งใจนะ
ร้องไห้ทำไม ไม่เอาสิ อย่าร้อง
มกฮา ฉันขอโทษ
แค่นี้ก็ต้องร้องเหรอ
ถ้าเธอได้ร้องเพลง
ต่อหน้ายุนรันจูจริงๆ
แล้วยังไงต่อ
"แล้วยังไงต่อ" เหรอ
ต่อจากนั้น…
ความลับน่ะ
ความลับที่ว่า ฉันว่าฉันพอเดาได้นะ
หลังจากที่ร้องเพลงแล้ว
มกฮาน่าจะพูดคำคำนี้กับยุนรันจู
"หนูอยากเป็นแบบพี่ค่ะ"
"อยากไปจากเกาะชุนซัม
และอยากดังแบบไม่ให้ใครมาดูถูกได้อีก"
"เพราะฉะนั้น…
- ได้โปรดช่วยหนูนะคะ" - ได้โปรดช่วยหนูนะคะ
(ให้เกียรติกันและกัน เพื่อโรงเรียนอันแสนสุข)
ตกใจหมดเลย
อะไรเหรอ
รับไว้สิ
นี่อะไร
แผนที่ไปบ้านของฉัน
เอามาให้ฉันทำไม…
ซอมกฮา
เธอไม่ได้ป่วยเป็นโรคเด็กม.สองนะ
ฉันรู้ดีกว่าใคร
ว่าโรคนี้คืออะไร
ปล่อยไว้แบบนี้ เธอจะตายเอานะ
เหมือนปลาที่หายใจรวยรินอยู่ในตู้ปลา
ถ้าไม่ทำอะไร โรคนี้ฆ่าเธอได้แน่
ไม่ว่าจะถูกแล่ด้วยมีดหรือขาดอากาศตาย
สุดท้ายพวกมันก็ตายอยู่ดี
แล้วจะให้ทำยังไง
ฉันควรทำอะไรล่ะ
ก็มันไม่มี
วิธีนี่นา
มันมีวิธีอยู่
ถ้าพ่อของเธอใช้กำลังเหมือนคราวก่อนอีก
ไม่ต้องไปสถานีตำรวจ
มาหาฉัน
อย่าให้พ่อรู้
หน้าต่างห้องของฉันเป็นสีน้ำเงิน
เห็นแล้วรู้เลย
เคาะที่หน้าต่างสองทีนะ
เคาะเบาๆ
คิดว่าตัวเองเป็นซูเปอร์แมนหรือแบทแมนหรือไง
เคาะแล้วยังไงเหรอ
ฉันก็จะไปจากเกาะชุนซัมนี้ทันที
พาเธอไปด้วย
ฉันจะพาเธอไปหายุนรันจูโดยไม่ให้พ่อของเธอรู้
เปิดประตู
มกฮา
เปิดประตูสิ
อย่าดื้อให้มันมากนัก เปิดประตู
เปิดประตูสิโว้ย
มกฮา
กลัวแค่ไหนก็ห้ามถอดใจและมาหาฉันนะ
อย่าลืมล่ะ
หน้าต่างสีน้ำเงิน เคาะสองที
เข้าใจไหม
ถ้าดึกแล้วล่ะ จะทำยังไง
มาให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องมา
ถ้ายังเช้ามืดอยู่ล่ะ
ถ้านายยังหลับอยู่ล่ะ
ไม่เป็นไร แค่มาก็พอ
ฉันเป็นพวกตื่นง่ายน่ะ
จะกี่โมงก็ช่าง
มาให้ได้ก็พอ
ขึ้นฝั่งแล้ว เราไปซื้อรองเท้าเป็นอย่างแรกนะ
ครับ ฮัลโหล
ขอโทษที่โทรมาดึกๆ นะครับ
ผมคือจองกีโฮ เพื่อนของซอมกฮาครับ
ใครนะ
ซอมกฮาตัดสินใจจะไปโซลครับ
ครับ
เจอกันที่ไหนและกี่โมงดีครับ
อ๋อ เราจะขอบคุณมากเลยครับ ถ้าคุณมาพบเรา
ได้ครับ
ครับ
วันอาทิตย์
สถานีโซลเก่า
เข็มทิศบนพื้น
ให้เราไปพบที่นั่นไหมครับ
ได้ครับ
เราจะไปที่นั่นให้ได้ครับ
ไปแน่นอน
(ยุนรันจู)
ครับ มีเรื่องอะไรเหรอครับ
รับสายไวจัง ยังไม่นอนเหรอคะ
ครับ เพิ่งตื่นเมื่อกี้
งั้นมาที่บ้านของฉันตอนนี้ได้ไหม
มกฮาเอ๊ย
มกฮา
นี่บ้านคนหรือรังหนูวะ
มกฮาเอ๊ย
เปิดประตู
มกฮา
เปิดประตูสิ
มกฮา
เปิดประตูหน่อย
นังเด็กนี่…
ล็อกประตูอีกแล้วนะ
นับหนึ่ง
นับสอง
คุณจะเซ็นสัญญากับผมจริงเหรอครับ
ค่ะ
อ่านสัญญาแล้วใช่ไหมครับ
อ่านแล้วสิคะ
ระยะเวลาสัญญานานใช่เล่นเลยนะ
คิดว่าฉันจะดังไปอีกยาวขนาดนั้นเลยเหรอคะ
ครับ
ฉันถูกใจอันนี้แหละ
แต่ผมไม่มีเงินมัดจำให้นะ
ฉันถึงเขียนเพิ่มไปสองสามข้อไงคะ
ตอนนี้ ยอดขายรวมอัลบั้มของฉัน…
ขายไป 18,700,000 แผ่นครับ สถิติสูงสุดของนักร้องหญิงบ้านเรา
อีกแค่ 1.3 ล้านแผ่นก็จะครบ 20 ล้านแผ่น
จนกว่าจะได้ คุณก็ใช้พลังทั้งหมดที่มี
เพิ่มมูลค่าให้เอเจนซี่นี้แล้วกันค่ะ
พอขายอัลบั้มได้ 20 ล้านแผ่นเมื่อไร
คุณก็โอนหุ้นบริษัทครึ่งหนึ่งมาให้ฉัน แทนเงินมัดจำแล้วกัน
คุณคิดว่าไงคะ
ฟังดูดีครับ
ผมชอบครับ
จะไม่เสียใจทีหลังแน่นะครับ
คุณน่าจะได้ข้อเสนอจากที่อื่นเยอะ ทำไมเลือกผม
นั่นก็เพราะ…
ฉันถูกใจคำนี้ค่ะ
คุณไม่เรียกฉันว่า "คุณ" "เธอ"
หรือเรียกฉันเป็นปูเป็นปลาไปเรื่อย
แต่เรียกว่า "ศิลปิน"
เรือเที่ยวแรกตอนเจ็ดโมงน่ะ
กินซะ
ฉันไม่หิวสักหน่อย
ไม่หิวก็ต้องกิน
เราต้องเดินทางไกล
ไม่เสียใจเหรอ
เสียใจอะไร
ฉันบอกให้เธอออกมาก็จริง
แต่ฉันไม่ได้มั่นใจอะไรนัก
เราอาจจะนอนข้างถนนไปพักหนึ่งเลย
อาจจะไม่มีข้าวกิน
หรือโดนลากกลับมาก็ได้
ไม่เป็นไร
ขอแค่ได้อยู่อย่างสงบๆ จากพ่อสักวัน
แค่นั้นก็พอแล้ว
สองวันก็ยิ่งดีใหญ่
หรือตลอดไปก็ได้
ขอให้เป็นงั้นเถอะ
แม่ของฉันเคยบอกน่ะ
ถ้าเราขออะไรอย่างสุดหัวใจ
สักวันมันจะเป็นจริง ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ในแบบที่คาดไม่ถึงที่สุด
ฉันไม่ได้นอนเลยเนี่ย โดนยุงหาม
เบาๆ สิครับ
คุณพ่อ
เฮ้ย นั่นกีโฮไม่ใช่เหรอ
ครับ ใช่
และเด็กผู้หญิงคนนั้น ก็ลูกสาวร้านปลาดิบเกาะชุนซัม
เด็กๆ มาทำอะไรที่นี่ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง
ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก สายนี้จะถูกโอนไปยังข้อความเสียง
ระบบจะคิดค่าบริการ…
โธ่เว้ย ประสาทจะกิน
ยองจู เห็นมกฮาหรือเปล่า
ไม่เห็นนะคะ ไม่ได้อยู่บ้านเหรอ
นังตัวแสบนั่นมันบ้าไปแล้ว
ฮัลโหลครับ
ครับ เถ้าแก่ซอ ผมเองนะ
มกฮานั่งเรือไปไหนเหรอ
ฉันจะรับผิดชอบเลี้ยงดูนายเอง ไม่ว่าจะยังไง
อะไรเนี่ย
สารภาพรักเหรอ
ปัดโธ่ ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันจะเลี้ยงดูนายในฐานะผู้ใหญ่คนหนึ่งย่ะ
ผู้ใหญ่เหรอ
เธอเนี่ยนะ
พี่รันจูเลือกฉันแล้วนะ
ฉันก็จะร้องเพลงหาเลี้ยงตัวเองน่ะสิ
ฉันต่างจากนายแล้วนะ
ฉันเข้าสู่วัยทำงาน ส่วนนายยังเป็นผู้เยาว์
ผู้เยาว์เหรอ
เพราะงั้นนายไม่ต้องคิดเรื่องอื่น
และตั้งใจเรียนอย่างเดียวพอ
เชื่อใจฉัน เข้าใจไหม
ใครจะไปเชื่อ
อะไรยะ เชื่อกันเถอะน่า
เชื่อใจฉันและใส่เกียร์เดินหน้าอย่างเดียว
ยาวๆ ไป
นี่ ไปนั่งฝั่งนั้นกัน
ตรงนี้โดนแดดเต็มๆ น่ะ
ไปเถอะ
ก็ได้
เห็นมกฮาไหม
ฉันส่งถึงแค่ตรงนี้นะ
จากนี้ไปเธอไปคนเดียวได้ใช่ไหม
คนเดียวเหรอ
ฟังให้ดีนะ
วันอาทิตย์ที่ 1 กรกฎาคม ไปที่สถานีโซลเก่าภายในสองทุ่ม
ไปถึงเธอจะเห็นแผ่นทองแดง ที่เป็นรูปเข็มทิศอยู่บนพื้น
นี่ กีโฮ
คนชื่ออีซอจุนจะรอเธออยู่ที่นั่น
ถ้าไม่เจอ ก็โทรหาเขานะ
เบอร์ที่อยู่บนสุดในประวัติการโทรเลย
นึกว่าจะไปด้วยกันซะอีก
กีโฮ
ทีแรกก็ว่าจะไป
แต่แยกกันตรงนี้แหละ ถูกแล้ว
พอถึงโซลแล้ว เปลี่ยนชื่อตัวเองแบบที่ยุนรันจูทำนะ
ลืมคนที่เกาะชุนซัมไปให้หมด
รวมถึงยองจู แดอุง
และฉันด้วย
แบบนั้น พ่อจะได้หาเธอไม่เจอ
เข้าใจใช่ไหม
โชคดีกับการออดิชั่นนะ
และเป็นนักร้องให้ได้ล่ะ
ไม่เอานักร้องทั่วไปนะ
แต่เป็นนักร้องที่เพลงถูกเปิดทั่วทุกที่
อย่างในทีวี ตามท้องถนน และร้านอาหาร
ดังให้ได้
เอาให้ไม่มีใคร
ดูถูกเธอได้เลย
เข้าใจหรือเปล่า
ทำอะไรของแกวะ
อะไรล่ะเนี่ย
ห้ามขยับแม้แต่ก้าวเดียวครับ คุณลุง
แกนี่เองที่ชวนมกฮาหนี ไอ้เด็กนี่
หลบไป
ทำอะไร ทำอะไรของแก
(ชูการ์ เอเจนซี่ ซอจุน เส้นทาง)
(ห้องซ้อมร้องเพลงใกล้ชูการ์ เอเจนซี่)
(ห้องอ่านหนังสือ ไกลเอเจนซี่แต่ถูก)
(วันอาทิตย์ สองทุ่ม สถานีโซลเก่า เข็มทิศบนพื้น)
ก็กีโฮมันคงคอนเซปต์วัยรุ่นหนีออกจากบ้านไง
ฉันรู้ดีกว่าใคร
ว่าโรคนี้คืออะไร
ฉันจะพาเธอไปหายุนรันจูโดยไม่ให้พ่อของเธอรู้
แกคิดจะไปไหนของแก
แกจะไปไหน
ไปไหน
แก…
แม่งเอ๊ย
มกฮา
กลับบ้านกันเถอะ
อะไรของแกนักเนี่ย
มันจบแล้ว
กลับไปคุยกันที่บ้านเถอะ
มานี่มา
ฉันบอกให้มาไง
ทำอะไรของแก
มานี่สิวะ
มาเถอะน่า มาเดี๋ยวนี้
เฮ้ยๆ ทำอะไรน่ะ
พ่อผิดไปแล้ว
ไปคุยกันที่บ้านนะ
ดีไหม
ทำอะไร เดี๋ยวก็ตกหรอก
มกฮา
ไม่นะ
กีโฮ
ฟื้นแล้วเหรอ
นี่ ไปตามหมอมาไป
ครับๆ
คุณหมอ คนไข้เตียงนี้ฟื้นแล้วครับ
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - โอ๊ย คุณหมอ
ฉันเป็นใคร จำได้หรือเปล่า
มกฮา
ซอมกฮาอยู่ไหน
ไม่ต้องห่วงนะ
ตอนนี้หน่วยยามฝั่งกำลังออกค้นหาอยู่
"ออกค้นหา" เหรอ
ออกค้นหาทำไม
คืองี้
มกฮากำลังหนีพ่อที่จะเข้าไปคว้าตัวน่ะ
แล้วก็ตกลงไปในน้ำทั้งคู่
แต่ได้ยินว่าการค้นหาเป็นไปได้ยากมาก เพราะหมอกลงหนาเกินไป
(ช่วยด้วย)
ดอกมันฝรั่งต่างหาก
อะไรนะ
ดอกแดฟโฟดิลไม่บานเป็นช่อแบบนั้น
แต่บานเดี่ยวๆ อย่างสูงส่ง
โธ่เอ๊ย แค่นั้นก็ไม่รู้เหรอ
กีโฮ
ทุกเช้าที่ฉันลืมตาตื่น
ฉันขอให้สักวันหนึ่งพ่อหายไป
นายพูดถูกจริงๆ ด้วย
คำขอ
จะเป็นจริงเข้าสักวัน
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ในแบบที่คาดไม่ถึงที่สุด
(ยี่สิบ)
(ห้า)
(ช่วยด้วย)
ไอ้นี่มัน
ตัวอะไร
(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
(ฝันไปเลย เรา)
โลกเปลี่ยนไปเยอะใช่ไหมล่ะครับ
อันนี้อย่างอร่อยเลย
- หยุดๆ - ทำไม
(ยุนรันจู)
พี่รันจู
เดี๋ยวนี้ยุนรันจูไม่เหมือนแต่ก่อน
ฉันจะรับมือเองค่ะ
โบกสะบัดลูกโป่งพวกนี้
- ทางนั้นอยากให้ร้องสด ไม่ลิปซิงก์ครับ - แถวนี้ใครมันจะรู้จักเพลงของฉัน
สู้ๆ
ฉันจะปกป้องและคุ้มกันพี่เขาเอง
คำบรรยายโดย จุฑาทิพ แวงสูงเนิน