(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
(ตอน 5)
(สถานีโซล)
ป้ายนี้ ศูนย์เปลี่ยนรถบัส สถานีโซลค่ะ
ป้ายต่อไป ซุงนเยมุนค่ะ
ป้ายนี้ ศูนย์เปลี่ยนรถบัส สถานีโซลค่ะ
(สถานีวัฒนธรรม โซล 284)
กีโฮ
นายคือกีโฮใช่ไหม
อะไร…
ทำไมโปรดิวเซอร์คังมาที่นี่ล่ะ
คุณซอมกฮานั่นแหละ มาที่นี่ทำไมครับ
เอ่อ…
ฉันได้โน้ตข้อความน่ะค่ะ
ว่าให้มาเจอกันที่นี่
คุณมาถึงที่นี่เพราะโน้ตใบเดียวเหรอครับ
เปล่านะ ฉัน…
ฉันนึกว่ากีโฮเป็นคนส่งมาหลังจากดูรายการนั้น
ผมถึงห้ามไม่ให้คุณรันจู พูดเรื่องส่วนตัวออกอากาศ
เพราะมันจะล่อใจพวกจิตไม่ปกติร้อยพ่อพันแม่ไง
ฉันจงใจทำแบบนั้นค่ะ
กีโฮอาจจะเป็นหนึ่งในพวกร้อยพ่อพันแม่ที่ว่าก็ได้
กีโฮ กีโฮอยู่นั่นแหละ
ทั้งคุณทั้งพี่ของผมเลย ในสมองมีแต่จองกีโฮหรือไงครับ
พอเป็นเรื่องจองกีโฮ คุณก็หน้ามืดขาดสติ
ลืมใช้วิจารณญาณเลยใช่ไหมครับ
คุณซอมกฮาโดนหลอกง่ายมากครับ
ง่ายชนิดที่ว่าแค่กระดาษโน้ตมีชื่อจองกีโฮ
- ก็โดนหลอกแล้ว… - ได้ยินแล้วค่ะ
ขอโทษค่ะ
ฉันมันไม่รู้จักกลัว
และไม่รู้จักใช้วิจารณญาณ
ขอโทษนะคะ
แต่ฉันเป็นคนแบบนั้นนี่คะ
แม้แต่ตอนนี้ ฉันยังไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมกีโฮไม่มาเอง
แต่เป็นพ่อของกีโฮแทน
กีโฮปลอดภัยไหมนะ
ฉันคิดแค่นั้นเลย
จะเป็นเศษกระดาษหรือเศษอะไรฉันก็ไม่สน
ขอแค่หากีโฮเจอ…
ฉันต้องการเท่านี้เองค่ะ
ไปกันครับ
เลิกร้องไห้เถอะ
เดี๋ยวคนจะเข้าใจผมผิด
ว่าเป็นไอ้เฮงซวยทำผู้หญิงตัวเปียกฝนร้องไห้
ก็ฟังดูใกล้เคียงนะคะ
จองกีโฮปลอดภัยดีครับ
รู้จักกีโฮเหรอคะ
รู้จักเหรอคะ
ไม่รู้จักครับ
แต่ผมรู้อยู่เรื่องหนึ่งครับ
ดูจากที่พ่อของจองกีโฮดั้นด้นมาที่นี่แล้ว
แสดงว่ายังหาจองกีโฮไม่เจอครับ
คงหลบอยู่ที่ไหนสักที่แหละ
กีโฮหลบอยู่
หรือตายไปแล้ว
เราเองไม่รู้หรอกค่ะ
หลบอยู่แหละครับ
หลบพ้นด้วย
รู้ได้ยังไงคะ
ผมรู้แล้วกันครับ
คุณยังไม่ตอบฉันเลย
ตอบอะไรครับ
โปรดิวเซอร์คังรู้ว่าฉันจะมาที่นี่ได้ยังไงคะ
พี่เป็นคนบอกน่ะครับ
อ๋อ
โปรดิวเซอร์คัง
ไม่ได้สนใจฉันเลยใช่ไหมคะ
ครับ
แต่ทำไมช่วยฉันล่ะคะ
หลับเหรอคะเนี่ย
หรือแค่แกล้งหลับคะ
พอถึงที่แล้วตื่นด้วยนะคะ
ฉันไม่มีตังค์จ่ายนะ
(โดรน)
ฮัลโหล
มกฮา ทำไมโทรไปแล้วไม่รับเลยล่ะ
ขอโทษนะ
ตอนนี้ฉันไม่มีสติเลยแม้แต่นิด
แล้วอยู่ไหนเนี่ย
อยู่บนแท็กซี่ กำลังกลับบ้านแล้ว
ไม่ได้มีเรื่องอะไรใช่ไหม
กีโฮไม่ได้มาหรอก
แต่เป็น
พ่อของกีโฮที่มาแทน
ใครนะ
พ่อของกีโฮ
พ่อของจองกีโฮเหรอ
ใช่
(โดรน)
ว่าไง
ยังไม่นอนเหรอ
ใช่ มีเรื่องอะไรเหรอ
รู้ดีกว่าผีอีก รู้ได้ยังไง
รู้เพราะฉันมองเห็นนายไง
ตกใจมากสิท่า
ฉันไม่คิดไม่ฝันเลยว่าพ่อของกีโฮจะโผล่มา
ฉันก็ไม่คิดไม่ฝัน สติแตกสุดๆ
ขอโทษนะ เพราะฉันเองแหละ
ขอโทษอะไรเนี่ย
จริงๆ ฉันรู้สึกขอบคุณต่างหาก
ฉันเบาใจไปเปลาะหนึ่งก็เพราะนายนะ
ลองคิดดูสิ
พ่อของกีโฮจะดั้นด้นมาหาฉันถึงที่นี่เหรอ
ถ้ารู้อยู่แล้วว่าลูกชายอยู่ที่ไหน
ที่แกมาเพราะหาลูกไม่เจอเท่านั้นเอง
กีโฮก็เหมือนฉัน
เขาอยากอยู่ในโลกที่ไม่มีพ่อของตัวเองน่ะ
จะในชาตินี้
หรือชาติหน้าก็ได้
กีโฮต้องสมหวังแล้วแน่ๆ ฉันว่า
พอคิดแบบนั้นแล้ว
อย่างน้อย ฉันว่าฉันก็น่าจะ
นอนแผ่สักสลึงได้ ถึงจะไม่ถึงสองสลึงก็เถอะ
ไว้ยืนยันได้ว่ากีโฮยังอยู่
ฉันก็จะนอนแผ่สองสลึงได้ในที่สุด
นี่เธอ…
ไม่เสียใจเหรอ
ที่หนีตามไอ้กีโฮนั่นไป
พูดอะไรเนี่ย ตั้งแต่เกิดมา ฉันว่านั่นเป็นการตัดสินใจที่ถูกที่สุดแล้ว
พูดแบบนั้นได้ยังไง
ถ้าไม่ใช่เพราะหมอนั่น ตอนนั้นเธอก็จะไม่ไปติดอยู่เกาะร้าง
ดีไม่ดีได้เป็นดาวเด่นอย่างอึนโมแรแล้ว
กะอีแค่คนพรรค์นั้น…
มันมีดีอะไร ทำไมห่วงมันจัง
ฉันพูดกี่รอบแล้วเนี่ย
ฉันตัดสินใจของฉันเอง
และกีโฮก็ช่วยให้ฉันตัดสินใจได้แค่นั้นเอง
เพราะงั้นขอละนะ
อย่าพูดถึงกีโฮไม่ดีอีก
อะไร
เดี๋ยว
ร้องไห้เหรอ
อ้าว
เป็นเด็กน้อยหรือไง
เป็นอะไรไป ทำไมร้องไห้แบบนี้
วันนี้มัน…
หนักมากเลย
นายเก่งแล้ว
มันจบหมดแล้วนะ
ตอนนี้…
นายไม่เป็นไรแล้ว
เพิ่งกลับเหรอ
เออ มกฮาเล่าให้ฉันฟังแล้ว
ว่าถ้านายไม่ช่วยไว้ คงจะซวยไปแล้ว
ขอบใจนะ
พี่จะขอบคุณผมเพื่อ
เพราะเรื่องทั้งหมดมันเริ่มจากฉันไง
- พรุ่งนี้ว่างไหม - พรุ่งนี้ทำไมเหรอ
ฉันกำลังคิดว่าจะแจ้งตำรวจเรื่องพ่อของกีโฮ
อย่านะ
ไม่ไง พี่จะแจ้งข้อหาอะไรล่ะ ก็มันไม่ชัดเจน
อะไรไม่ชัดเจน
ลุงแกสวมรอยเป็นจองกีโฮ และมาที่จุดนัดพบเพื่อลักพาตัวมกฮานะ
แจ้งข้อหาสะกดรอยตามได้เลย
สะกดรอยตามคือเวลาที่ทำซ้ำๆ หลายรอบ
แต่ครั้งนี้คือรอบแรก
ยิ่งลักพาตัวยิ่งแล้วใหญ่ พี่จะพิสูจน์ได้ยังไงว่ามีความผิดฐานพยายาม
ไหนว่าแกก็เห็น
ว่ามกฮาวิ่งหนีด้วยความกลัว
ไอ้เห็นน่ะเห็น แต่มกฮา…
ไม่สิ คุณมกฮาก็ไม่ได้บาดเจ็บ
ความเสียหายก็ไม่เกิดด้วย
พูดง่ายๆ คือถ้าลุงแกบอกปัดว่า แค่อยากทักทายคุณมกฮา เราจะทำยังไงล่ะ
เราจะมีความผิดด้วยที่ปรักปรำอีกฝ่าย
โบกอล
แจ้งความจับเขา แต่เราจะโดนเล่นกลับซะเอง ผมกลัวแค่นั้น
และตาลุงนั่นจะจับไต๋ได้ด้วยว่า
คุณมกฮาอาศัยอยู่ที่ไหน
งั้นเราจะอยู่เฉยๆ แบบนี้เหรอ
ถ้าเรื่องวันนี้เกิดขึ้นซ้ำสองกับมกฮาล่ะ
- ก็ปกป้องเธอซะ - ใครปกป้อง
เรานี่ไง
(ระหว่างความเสียใจและความภูมิใจ)
แหม ทัชใจจังครับ
ผมขอแนะนำเพลงต่อไป
โอ้โฮ ดูสิครับ
ท่านผู้ฟังของเราแทบจะทุกคน
ขอเพลงนี้มาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
เพลงนี้อีกแล้ว
คุณยุนรันจูร้องเพลงนี้ในปัดฝุ่นยุคทอง
จนกลายเป็นกระแสครับ
- "คืนนั้น" - "คืนนั้น"
โอ๊ยตาย
มาๆ เดี๋ยวหยิบให้ครับ
เมื่อวานก็เปิดเพลงนี้ วันนี้ก็ไม่เว้น
ฉันหยิบให้เองค่ะ
ว้าย ตายแล้ว
ผมบอกกี่หนแล้วครับ
อย่าประเมินความสูงของตัวเองเกินจริง วางของที่หยิบบ่อยไว้ชั้นล่างๆ
รู้แล้วจ้า
วันนี้เป็นยังไง ไหวหรือเปล่า
ไหว สดชื่นสุดอะไรสุด
ขอมือถือหน่อย
มือถือเหรอ
เอาไปทำไม
ไหนดู
ไม่มีเบอร์ของฉันนี่
อ๋อ
ฉันเซฟเป็นฉายาแทนน่ะ "โดรน"
"โดรน" เหรอ
ถ้าเจออย่างเมื่อวานอีกละก็
กดปุ่มนี้ห้าทีนะ
มันจะต่อสายหารายชื่อติดต่อฉุกเฉิน
และส่งพิกัดของเธอไปให้
มันทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ
ทำไมเหรอ เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นหรือไง
ยัยนี่เกือบโดนคนชั่วตามราวีครับ
อะไรนะ
ใครล่ะ คนชั่วที่ว่า
เรายังไม่รู้ครับ ผมว่าจะสืบดู
เพิ่มเบอร์ติดต่อของแม่ด้วยสิ
เผื่อแกรับสายไม่ได้ในที่ทำงาน
เพิ่มของพ่อด้วย
มันจะเยอะเกินน่ะสิ
มีเยอะๆ จะได้อุ่นใจไง
ไม่เซฟเป็นชื่อนะ
แค่ เออใช่
เซฟว่า "พ่อของแก" จำง่ายกว่า
ทำไมล่ะ
เซฟเป็นชื่อดีกว่าเหรอ
เปล่าครับ "พ่อของผม" ฟังดูดีกว่า
- เร็วเข้า เพิ่มของแม่ด้วย - ของผมก่อน
ของแม่ก่อน
ไม่ ผมควรเป็นคนแรก
- งั้นแม่ขอคนที่สอง - คนที่สอง
- พ่อคนที่สามเหรอ - สาม
- โบกอลล่ะ - ไม่ต้องก็ได้
เดี๊ยะ เยอะๆ น่ะดีแล้ว ทำไมล่ะ
สามคนก็พอแล้ว
ไม่ได้ อย่ามา
- เพิ่มไป เสร็จแล้ว - "โดรน"
ทีนี้ก็เพิ่มเบอร์ของแม่ได้
เพิ่ม…
ฉันด้วยค่ะ
อะไรนะ
คือว่า…
ในรายชื่อติดต่อฉุกเฉินของคุณสามคน
เพิ่มฉันลงไปด้วยนะคะ
- ได้อยู่แล้ว - ได้เลยๆ
ถ้าอย่างนั้น รายชื่อติดต่อฉุกเฉิน ลำดับที่หนึ่งของฉันก็จะเป็นเธอ
ค่ะ
(รายชื่อติดต่อฉุกเฉิน)
(โดรน พ่อของโดรน แม่ของโดรน)
(สถาบันสอนขับรถด็อกซึง)
พร้อมหรือยังครับ
ค่ะ พร้อมแล้ว
การสอบขับขี่ของคุณเริ่มแล้วค่ะ
เพลงของคุณจะไม่กลับมามีกระแส ต่อให้ออกทีวีหรือทำอะไร
คุณก็ขายอัลบั้ม 20 ล้านแผ่นไม่ได้ครับ
ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย
เพราะผมต้องปกป้องบริษัท
"ปกป้องบริษัท" เหรอ
ปกป้องจากใคร
จากคุณ
จากฉันเหรอ
ฉันสร้างบริษัทนั้นมากับมือนะ
ถ้าไม่มีฉันก็เริ่มต้นไม่ได้ด้วยซ้ำ
ไม่มีฉันสักคน
คุณก็มีแต่ตัว รู้หรือเปล่า
ตัวเองก็ไม่ได้ดีเด่ไหม
ฉันต้องพึ่งอาร์เจเท่านั้นเหรอ
(รายชื่อติดต่อ)
(จักรพรรดิแห่งชูการ์)
(ใบอนุญาตขับรถ ซอมกฮา)
ฉันสอบผ่านเกือบได้คะแนนเต็มแน่ะ
ขนาดครูคุมสอบยังบอกเลย
"คุณเซียนแน่เลย"
"ออกถนนได้เลยนะเนี่ย"
อ๋อเหรอ สอบผ่านเร็วจัง
ฉันทุ่มเทใจให้กับการสอบ
เพื่อจะได้ขับรถให้พี่รันจูนั่งสวยๆ
ไปสถานีโทรทัศน์ค่ะ
จริงสิ
บอกไว้ก่อน
ห้ามจัดรถที่ไฮโซน้อยกว่าศิลปินอื่น
มาให้ฉันล่ะ
ฉันจะไม่นั่งเฉยๆ แน่ค่ะ
ต้องนั่งเฉยๆ สิ จะได้ขับรถปลอดภัย
ฉันต้องขับให้ปลอดภัย
วันไหนมีตารางงานก็มาลงชื่อก่อนยืมรถด้วยล่ะ
ได้ค่ะ
ฝากตัวด้วยนะ
ปัดโธ่ ไอ้คนนี้
ว้าย ว้ายตายแล้ว
ของพี่รันจูนี่นา
ระวังๆ หน่อยสิ คุณ
เพลงของพี่รันจูกำลังกลับมาฮิตติดชาร์ต
แล้วคนจะหาซื้ออัลบั้มกันให้ควั่ก
พวกนี้ไม่ได้มีไว้ขายครับ
เราเรียกคืน
"เรียกคืน" เหรอ
ครับ
อะไร…
เขาหมายถึงอะไรคะ
(ริธึ่มแอนด์จอย)
เฮ้ยๆ เฮ้ยเดี๋ยว
จะไปไหนเนี่ย
เฮ้ย ซอมกฮา
ท่านประธานอยู่ชั้นไหนคะ
อยากรู้ไปทำไม
- จะไปไฟต์กับท่านเหรอ - ก็ต้องไฟต์ไหมล่ะคะ
ในฐานะหัวเรือใหญ่ของค่าย
ท่านก็ควรวางขายอัลบั้มให้ศิลปินของตัวเอง
ไม่ใช่เรียกคืนค่ะ
แหม เชื่อเขาเลย
ไม่ไง แบบนี้มันป๊อดและเล่นไม่ซื่อเกินไปนะคะ
รุ่นพี่ไม่โมโหเหรอคะ
รุ่นพี่ก็เป็นแฟนคลับของพี่รันจูนะคะ
ยกเลิก
ทำอะไรเนี่ย
สวัสดีค่ะ
ประธานฮวัง ฉันไม่ได้ติดต่อไปนานใช่ไหมล่ะคะ
นานแค่เธอน่ะสิ
ฉันโทรหาเธอบ่อยอยู่นะ
แค่เดือนนี้
ฉันว่าฉันโทรไปเกิน 30 รอบแล้ว
ขอโทษนะคะ เผอิญช่วงนี้ยุ่งๆ เพราะตารางงานแน่น
ฉันเลยไม่ได้โทรกลับ
ครับ ผมขอปลาลิ้นหมากับซุปปลาดิบเย็น
อย่างละหนึ่งครับ
ปลาธรรมชาติใช่ไหม
ค่ะ ปลาของเราเป็นปลาธรรมชาติหมด
ไซส์เล็ก 150,000 วอน และไซส์กลาง 200,000 วอน
ไซส์ปลา แล้วแต่คนจะเลี้ยงเลย
ขอไซส์กลางค่ะ
ได้ค่ะ
แหม่เว้ย
เธอ คนที่ทิ้งต้นสังกัดที่เคยปั้นให้ดัง
ไปเปิดค่ายเป็นของตัวเองกับหนุ่มคนหนึ่ง
แถมเป็นพวกไม่เคยควักกระเป๋าเองสักครั้ง
จะซื้อปลาดิบธรรมชาติไซส์กลางให้กินเหรอเนี่ย ไม่ใช่ไซส์เล็กซะด้วย
เธอจะขอร้องอะไรฉันเหรอ ถึงลงทุนทำอะไรที่ไม่เคยทำ
ไม่ใช่ขอร้อง แต่เป็นข้อเสนอ
อะไรนะ
ประธานฮวัง
มาวางขายอัลบั้มที่ฉันเคยออก กับชูการ์ เอเจนซี่อีกรอบกันเถอะ
อัลบั้มของเธอเหรอ
รู้ใช่ไหมคะว่าตอนนี้เพลงของฉันกลับมาติดชาร์ต
คิดซะว่านี่เป็นโอกาสและวางขายใหม่เถอะค่ะ
ส่วนกำไร ประธานฮวังก็เอาไปให้หมดเลย
ชั้นห้า
พี่รันจูลิปซิงก์ใช่ไหม
เธอเป็นคนร้องเพลง
อะไรนะคะ
เอาอีกแล้วนะคะ
คราวก่อนฉันก็บอกแล้วว่ารุ่นพี่
คิดผิด…
ใครกันแน่ที่ป๊อดและเล่นไม่ซื่อ
ประธานอีเหรอ
หรือพี่รันจู
พี่เขา
เข้าตาจนและไม่มีทางเลือกค่ะ
ประธานอีก็เข้าตาจนและไม่มีทางเลือก
เพราะงั้นถึงได้เรียกคืนอัลบั้ม
"เข้าตาจน" เหรอ
"แต๊ง"
ลิฟต์บอกว่ารุ่นพี่ผิด
ไม่มีใครอยากป๊อดหรือเล่นไม่ซื่อหรอก
เราต่างก็เข้าตาจน
และเลือกไม่ได้เพราะมีเหตุผลของตัวเอง
เพราะงั้นอย่าพูดเหลวไหลและมาที่ลิฟต์เร็วเข้า
ไม่อย่างนั้น
ฉันจะปล่อยคลิปนี้
ชั้นใต้ดินสอง
พอใจยังคะ
ลบได้แล้วค่ะ
ฉันบอกว่าจะไม่ปล่อยคลิป ไม่ได้บอกว่าจะลบ
อ้าว รุ่นพี่
ฉันมีแต้มต่อเพราะรู้ความลับของเธอสองคนนะ
ใครมันจะไปแฉหมดรวดเดียว
ฉันนึกว่า
รุ่นพี่ดีกับพี่รันจูซะอีกค่ะ
แล้วเธอล่ะ
เธอดีกับพี่เขาเหรอ
ลิฟต์บอกว่าเธอผิดนะ
พี่รันจูของฉัน
ต้องโดดเดี่ยวมากแน่ๆ
รอบตัวพี่เขา
รายล้อมด้วยศัตรู
ฉันรู้อยู่แล้วว่าไอ้อีซอจุนจะทำแบบนั้น
ไอ้หมอนั่นก็เหมือนหอมหัวใหญ่
ยิ่งปอกเปลือกเท่าไร ยิ่งหาเนื้อในไม่เจอ คนคนนี้มีแต่เปลือก
ประธานฮวังคะ
ท่านยังไม่ให้คำตอบฉันเลย
ฉันให้ไปแล้วไม่ใช่เหรอ คำตอบน่ะ
คะ
โอกาสนี้ไม่ลอยมาอีกหรอกนะ
ไหนๆ แล้ว ฉันขอชุบมือเปิบด้วยแล้วกัน
อันนี้อะไรคะ
พรุ่งนี้จีฮยอนจะแต่งงานน่ะ
รู้จักใช่ไหม ลูกสาวของฉัน
ค่ะ รู้จักสิคะ
ส่งดอกไม้ไปให้จีฮยอนซะ ใส่ซองให้หนักๆ เลย
และมาร้องเพลงอวยพรให้ด้วย
อะไรนะคะ
ทำไมล่ะ เพลงนั้นไง "ฉันอยู่ตรงนี้"
ดีไหมล่ะ
เนื้อเพลงเข้ากับงานแต่งด้วย
ฉันร้องเพลงงานแต่งไม่ได้ค่ะ
ทำไมเล่า เห็นในรายการก็ร้องดีออก
นั่นเป็นเพราะ…
ฟังนะคะ ประธานฮวัง
- เราคุยเรื่องอัลบั้มก่อน… - เดี๋ยวเหอะ
เรื่องนั้นไว้ทีหลัง
ไม่รู้จักหรือไง ยื่นหมูยื่นแมว
ต้องให้ก่อน แล้วต่อมาถึงจะได้
ตกลงไหม
ทำอะไรอยู่ กินซะสิ
โทษนะคะ
ขอโซจูหนึ่งขวดค่ะ
ได้ค่ะ
ที่จริงฉันเดินไปก็ได้นะ
ตรงนี้เป็นทางลาดขึ้น เดินลำบากครับ
จริงสิ เปิดมือถือหน่อยครับ
ไปที่ "การตั้งค่า"
แล้วก็ "ความปลอดภัยและเหตุฉุกเฉิน"
ฉันรู้ค่ะ
ในนั้นมีรายชื่อติดต่อฉุกเฉิน เพิ่มเบอร์ของผมเข้าไปครับ
ถ้าตกอยู่ในอันตรายแบบครั้งก่อนอีก คุณก็กดปุ่ม
และมันจะส่งพิกัดของคุณมาให้
ไม่ต้องหรอกค่ะ
ถ้าฉันกดโทรตอนคุณอยู่ที่ทำงานล่ะ จะทำยังไง
อย่าคิดแบบนั้นและกดโทรเลยครับ ไม่ว่ายังไงก็ต้องโทร
มาให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องมา
ถ้ายังเช้ามืดอยู่ล่ะ
ถ้านายยังหลับอยู่ล่ะ
ถ้าดึกแล้วล่ะ
และถ้าคุณหลับอยู่ล่ะ
ไม่เป็นไร กดโทรมาเลยครับ
ผมเป็นพวกตื่นง่ายน่ะ
ไม่เป็นไร แค่มาก็พอ
ฉันเป็นพวกตื่นง่ายน่ะ
เอ๊ะ นั่นคุณยุนรันจูไม่ใช่เหรอ
พี่คะ
อ้าว เธอเองเหรอ
การ์ดเชิญนี่คะ
ใครจะแต่งงานเหรอคะ
จะรู้ไปทำไมว่างานแต่งของใคร
เธอกะว่าจะไปหรือไง
อยากร้องเพลงอวยพรบ่าวสาวแทนฉันไหมล่ะ
พี่
เธอรู้อะไรไหม
มีฝีมือแต่ไร้หัวคิดก็คือตัวถ่วงดีๆ นี่เอง
รู้หรือเปล่า
ทำไมยะ ถ้าไม่มีฉัน เธอก็ไร้น้ำยานะ
ขอโทษด้วยค่ะ
ฉันดูไร้น้ำยามากเลยใช่ไหมคะ
บ้าเอ๊ย
ทั้งประธานอีทั้งประธานฮวังเลย เป็นแบบนั้นกันหมด
ไอ้พวกนี้เคยไร้น้ำยา ถ้าไม่มีฉันสักคน
แต่พอฉันตกอยู่ในสภาพนี้
พวกนั้นก็บีบให้ฉันเป็นลูกไก่ในกำมือ
คนหนึ่งนับวันรอจะฉุดฉันลงเหว
คนหนึ่งบงการฉันซ้ายทีขวาที กุมชะตาชีวิตของฉันไว้
ทำไมฉันถึงต้องทำขนาดนี้ด้วย
เพราะเธอ ฉันถึงได้…
ขอโทษ
ขอโทษนะ
ฉันขอโทษ
โอ๊ย ฉันเป็นอะไรเนี่ย สมเพชตัวเอง
ไม่ ฉันไม่รู้สึกผิด
เธอมาหาฉันก่อนนะ
มาหาทำไม
ใครให้เชื่อฉันเล่า ใครให้อยู่ข้างฉันไม่ทราบ
พี่คะ พี่จะไปไหน
ไม่รู้ ห้ามตามมานะ
ขอออกตัวก่อนนะคะ
คุณจะได้ไม่เข้าใจผิด
พี่รันจูไม่ได้โมโหใส่ฉันนะคะ
พี่รันจูแค่พูดอะไรแบบนั้น
เพราะเจ็บใจและอัดอั้นตันใจน่ะค่ะ
แล้วฉันดันอยู่ใกล้พี่เขาพอดี
พูดจริงนะ
พี่เขาไม่ได้ทำไปเพราะเกลียดฉัน
ไม่มีอะไรทั้งสิ้นแหละ เพราะงั้นไม่เป็นไรค่ะ
จะไม่เป็นไรได้ไงครับ
คุณเจ็บเพราะอีกฝ่ายมาพาลใส่คุณ
บางครั้ง ฉันคิดแบบนี้นะคะ
ว่าคนพวกนั้นทำลายฉัน
หรือ…
ฉันทำลายคนพวกนั้น
อยู่ไปอยู่มา
กลับรู้สึกว่าโลกใจร้ายกับเราเหลือเกิน
และเราไปพาลใส่ผิดที่ผิดคนค่ะ
(ขอโทษนะ ฉันไม่ควรพูดเลย)
เรารู้สึกผิดจับใจและอยากขอโทษ
แต่มันกลับยากกว่าเดิม
เพราะรู้สึกเหมือนยอมรับว่าเราใจร้ายแค่ไหน
เราได้แต่หวังว่า
อีกฝ่ายจะอดทนและเข้าใจเรา
หวังให้อีกฝ่ายทำในสิ่งที่เราเองก็ทำไม่ได้ด้วยซ้ำ
จากนั้น เมื่อเวลาผ่านไป
ฉันก็เสียใจทีหลังค่ะ
พอมานั่งนึกตอนนี้
ฉันว่าฉันทำลายตัวเองนี่แหละ
เพราะแบบนั้น
ตอนนี้ฉันถึงได้ตัวคนเดียวมั้งคะ
(ร้านเสริมสวยพี่น้อง)
อูฮักเมาแล้วเรื้อนน้อยลงแล้วนะ
พี่กำลังโตเป็นผู้ใหญ่มั้งครับ
กังวลเรื่องนั้นเหรอ
ก็กังวลน่ะสิ
การคิดว่าอูฮักกำลังโตน่ะ ทำฉันกลัวที่สุดแล้ว
ใครเหรอคะ
มกฮา
สวัสดีค่ะ คุณเจ้าของร้าน
คือว่า…
ฉันต้องไปงานแต่งงาน
ขอยืมชุดออกงานได้ไหมคะ
ได้อยู่แล้ว เข้ามาๆ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
อ้าว สวัสดีค่ะ
ไม่เห็นอูฮักเลยค่ะ
ไม่รู้สิท่า
เห็นอย่างนั้น แต่มันเป็นนักข่าวนะ
อูฮักไปซุ่มหาข้อมูลทำข่าวอยู่น่ะ เมื่อวานก็ไม่กลับบ้าน
ไหนดูซิ มีชุดอะไรบ้าง
กินข้าวหรือยัง
โบกอล ไปจัดโต๊ะจัดจานอีกรอบ และยกปลาไหลมา
อุ๊ย ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ฉันจะไปงานแต่งอยู่แล้ว
พ่อเองฉันก็จำไม่ได้
พอออกจากโรงพยาบาล ฉันก็เจอน้องชายที่ไม่ได้เจอนาน
เจ้านั่นเหมือนคนแปลกหน้าสุดๆ
ถึงยังไง
ฉันก็ไม่เคยคิดว่าพวกเขาเป็นคนแปลกหน้าจริงๆ
(4 เมษายน วันจันทร์ ไปทำงานตอนเจ็ดโมงครึ่ง)
ฉันเดินไปได้นะ
ตรงนี้เป็นทางลาดลง เดินลำบากครับ
เดี๋ยว
ฉันทำให้ค่ะ คุณขับรถไปเถอะ
ทำเป็นเหรอครับ
เดี๋ยวเถอะ
ฉันไม่ใช่เด็กนะ เป็นผู้ใหญ่อายุ 31 แล้วค่ะ
เห็นๆ อยู่ว่า
รูปแบบหน้าจอแบบเดียวกันกับมือถือของฉันเลย
เชื่อมต่อแบบไร้สายได้ไม่ใช่เหรอคะ
เปิดระบบนำทางขึ้นมา
ตรงปุ่มนี้
สถานีสี่แยกคังจุง
โรยัลคลาส เวดดิ้ง ฮอลล์
ระบบจะนำทางไปยังโรยัลคลาส เวดดิ้ง ฮอลล์ค่ะ
- เวลาเดินทางประมาณ 40 นาที - เดี๋ยว
ไม่ต้องค่ะ ส่งฉันแค่สถานีรถไฟใต้ดินก็พอ
ผมก็จะไปงานแต่งครับ
คะ
ไปทำอะไรคะ
ท่านเป็นประธานของชูการ์ เอเจนซี่ ผมเป็นโปรดิวเซอร์รายการวาไรตี้
ผมก็ควรให้เกียรติความสัมพันธ์อันดีของเราครับ
- นี่ครับ - ขอบคุณครับ
- รบกวนเซ็นรับในสมุดด้วยครับ - ครับ
เอ้อ ลุงครับ
เมื่อกี้ผมไปจอดรถมา
และเห็นผึ้งตัวเท่านิ้วเลยครับ
แย่แล้ว นั่นคือแตนยักษ์น่ะ
อยู่ตรงไหนนะครับ
ลานจอดรถฝั่งสวนดอกไม้ครับ
ลุงจะไปจับเองเลยเหรอครับ
แจ้งหน่วยงานเถอะ มันอันตรายนะ
ผมทำได้ครับ
สมัยประจำการอยู่ต่างจังหวัด
ผมเคยออกไปจับพวกมันอยู่หลายหนครับ
ลุงเป็นนักดับเพลิงแน่เลย
ไม่ใช่ครับ ตำรวจ
อ๋อ ตำรวจ
ลุงยังไม่ถึงวัยเกษียณราชการเลย ทำไมเลิกเป็นล่ะครับ
สงสัยอะไรเยอะจัง สงสัยไปเรื่อย
ขอโทษครับ
มันอยู่ไหนนะครับ
ลานจอดรถฝั่งสวนดอกไม้
(กิจกรรมประจำเดือนและตารางงาน)
เอ๊ะ
ผู้ชายคนนั้นมาทำไม
มาพบประธานฮวังมั้งครับ
มาก่อนเวลาขนาดนี้เลยเหรอ
พิธียังไม่ใกล้จะเริ่มเลย
ประธานฮวังก็กุมชะตาชีวิตของประธานอีไว้เหรอ
อะไรนะ
เอ๊ะ
อะไรเหรอคะ
คุณบอกว่าประธานอี เรียกคืนอัลบั้มของคุณรันจูใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ
แต่เรียกคืนอัลบั้มก่อนปี 2007 ไม่ได้นี่ครับ
เพราะประธานฮวังเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์
ถูกต้องค่ะ
อ๋อ ถึงได้มาใช่ไหม
เจ้าตัวร้อนใจสินะ
ครับ เชิญด้านนี้
เอาละ
อันนี้คือกรมธรรม์
และนี่คือของขวัญครับ
เซ็ตผ้าขนหนูน่ะครับ
อุ๊ย
ไม่เห็นต้องลำบากเลย
เรื่องแค่นี้ขอผมทำเถอะครับ
ลุงช่วยผมปิดยอดเดือนที่แล้วนะ
โชคดีจังฉัน
ได้ของขวัญด้วย ได้เจอกีโฮด้วย
เจอใครนะครับ
คือฉันกำลังไปหามกฮาน่ะ
แล้วมีไอ้หนุ่มคนหนึ่งมาพามกฮาหนีไป
รู้เลยว่าทำไมเห็นฉันแล้วหนี
ก็เพราะคือกีโฮไง
โธ่เอ๊ย ไปใหญ่แล้วครับ
ลุงจำผิดแล้วละ
อย่าหาเรื่องตามหาคนที่หนีไปให้เหนื่อยเลยครับ
- แดอุง - ครับ
ถ้าเห็นฉันเป็นพ่อแล้วหนี มันก็อกตัญญู
ถ้าเห็นฉันเป็นตำรวจแล้วหนี มันก็สันหลังหวะ
จะแบบไหนก็ช่าง ฉันต้องจับมันให้ได้
ขอบใจสำหรับของขวัญนะ
ไว้ฉันจะใช้มันตอนครอบครัวกลับมาพร้อมหน้า
คนละผืนพอดีเลย
ลุงครับ
สมมตินะ
ว่านั่นใช่กีโฮจริง
เขาก็ไม่ใช่เด็กผู้ชายคนเดิมแล้ว
แต่ตัวใหญ่ เป็นหนุ่ม และแรงเยอะเท่าผม
ลุงจะเจ็บตัวนะครับ ตอนพยายามจะจับเจ้านั่น
ดังนั้นกีโฮ
ไม่ได้หนีไปเพราะกลัวลุงครับ
แต่กลัวว่าจะทำลุงเจ็บตัว
ที่กีโฮไหวตัวหนีก่อน
ก็เพื่อจะได้ไม่เป็นลูกอกตัญญู
เพราะงั้นได้โปรดนะครับ
ได้โปรด
อย่าตามหากีโฮเลยครับ
นะครับ
(ขอแสดงความยินดีกับการแต่งงาน นักร้องยุนรันจู)
มาครับ ผมถือให้
ให้ผมวางตรงไหนครับ
ตรงโน้นค่ะ วางตรงโน้นเลย
(ยุนรันจู อีซอจุน)
โล่งใจสุดๆ เลยทีนี้
มีแค่นี้เหรอ
คะ
เห็นแล้วดูออกเลยค่ะ
ว่าคนชื่อประธานฮวังใช้ชีวิตมาแบบไหน
ถึงว่าพี่รันจูก็โบกมือลาอีกคน
สอง หนึ่ง ศูนย์ ศูนย์
(เพลง "ฉันอยู่ตรงนี้" โดย ยุนรันจู)
เธอเข้ามาในชีวิตฉัน
โดยที่ฉันไม่รู้ตัว
และฉันก็รู้สึกได้
ว่าเธอค่อยๆ แต่งแต้มสีสัน
ภายในหัวใจของฉัน
และฉันได้รู้จักกับความสุข
กรรมการอิสระของอาร์เจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์
เห็นเขาว่าคนในตีกันเอง คนนอกอาจจะได้ประโยชน์
ฉันคือคนนอกที่ได้ประโยชน์จากศึกนี้สินะ
ท่านก็แค่ลงคะแนนเสียงเดือนละครั้งสองครั้ง ในการประชุมผู้บริหารของเราครับ
ผมว่านี่เป็นรายได้ต่อปีที่ไม่ขี้เหร่เลย และท่านจะได้เป็นสมาชิกกอล์ฟคลับอีกด้วย
เป็นรายได้เสริมที่หาไม่ได้ง่ายๆ นะครับ
ฉันรู้ รู้อยู่แล้ว
วัยชราที่มีเกียรติมีศักดิ์ศรี…
เป็นข้อเสนอที่จูงใจนะ
เงื่อนไขก็ง่ายๆ ครับ
แค่ไม่ทำอะไรทั้งสิ้นครับ
"ทั้งสิ้น" เช่นอะไร
ตัวอย่างเช่น
วางขายอัลบั้มเก่าๆ อีกรอบ ประมาณนั้น
อ้าว นั่น…
นั่นคือประธานฮวังครับ
ฉันรู้จักคนนั้นค่ะ
ก็ไม่แปลกครับ
เพราะท่านเป็นประธานของชูการ์ เอเจนซี่ ต้นสังกัดเก่าของคุณยุนรันจู
ไม่ใช่นะคะ
ฉันรู้จักก่อนหน้านั้นอีกค่ะ
สาม สาม
หก
(คุณรุ่นน้อง)
ว่าไง มีอะไร
พี่คะ
ตอนนี้ฉันมางานแต่งลูกสาวของประธานฮวังค่ะ
เธอไปที่นั่นทำไม
พี่มาร้องเพลงอวยพรบ่าวสาวไม่ได้เหรอคะ
ไม่ไป
ฉันจะร้องให้คนพรรค์นั้นทำไม ไม่ได้พิศวาสอะไรสักนิด
พี่คะ
ฉันคือแฟนคลับคนแรกสุดของพี่นะคะ
แฟนคลับเบอร์หนึ่ง แฟนคลับคนแรกที่พี่มี
งั้นเหรอ
ฉันกล้าพูดเลยค่ะ
ฉันเป็นแฟนคลับของพี่ตั้งแต่ห้าขวบ
เป็นแฟนคลับมา 26 ปีแล้วค่ะ
พูดอะไรเนี่ย ตอนนั้นฉันยังไม่เดบิวต์เลย
พี่เคยเรียนที่โรงเรียนม.ต้นชุนซัมใช่ไหมคะ
นั่นเป็น…
ความทรงจำที่เก่าที่สุดในชีวิตของฉันค่ะ
บนเนินเขาเขียวชอุ่ม…
ฉันอายุห้าขวบค่ะ
ตอนที่เห็นพี่เป็นครั้งแรก
ไม่อยากเชื่อเลยว่า
จะมีใครร้องเพลงได้เพราะขนาดนั้น
ฉันช็อกไปเลยค่ะ
ครูวิชาดนตรีในตอนนั้น คือประธานฮวังใช่ไหมล่ะค่ะ
ใช่
ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าครูวิชาดนตรี จะก่อตั้งค่ายเพลงของตัวเอง
ตอนนั้น
แกลาออกจากอาชีพครูเพื่อปั้นฉันเป็นนักร้อง
สมควรอย่างยิ่งแล้วค่ะ
ฉันเองยังหลงพี่ไม่ลืมหูลืมตาเลย
สมัยนั้นน่ะค่ะ
แต่แกก็ไม่รู้จักกลัวเลยไง
แกเขียนใบลาออกและสละสิทธิ์เงินบำนาญทันที หลังจากได้ฟังฉันร้องเพลง
ตอนนั้นแกทะเลาะกับเมีย และแยกกันอยู่ วุ่นวายใหญ่โตเลย
- แยกกันอยู่เหรอคะ - ใช่
พนันเลยว่าเรื่องที่ตาลุงนั่นเสียใจที่สุด
คือการลาออกจากราชการครูนั่นแหละ
หนึ่ง สอง สาม
เดี๋ยวพ่อจะเป่าแซกโซโฟนในงานแต่งให้
ไหนว่าจะมีนักร้องมาไงคะ
ให้พ่อทำจะมีความหมายกว่าให้นักร้องทำนะ
ความหมายกับผีน่ะสิ
ฉันโง่เองแหละที่เชื่อมือคุณ
ฉันคือความอัปยศ และความเสียใจเสียดายของตาลุงนั่น
แกลงทุนทิ้งครอบครัวเพื่อปั้นฉันแท้ๆ
แต่ฉันดันทรยศและทอดทิ้งแก
แล้วดูสภาพนักร้องอย่างฉันตอนนี้สิ
แกจะรู้สึกสูญเปล่าแค่ไหนนะ
- พี่คะ - ฉันถึงไม่อยากไปไง
ไม่สิ ฉันไปไม่ได้
ทำไมลูกสาวของตาลุงนั่นต้องแต่งงานตอนนี้ด้วยล่ะ
แต่งให้มันเร็วกว่านี้สิ
แต่งตอนที่ฉันยังสวยและเสียงดีกว่านี้
พี่ยังสวยอยู่เลยค่ะ
ยังดูดีอยู่ค่ะ
ในสายของเธอน่ะใช่
ฉันมันอ่อนด๋อย
และกระจอก
พี่แต่งหน้าได้ค่ะ
แต่งกลบความอ่อนด๋อยและกระจอกนั่นไงคะ
แต่งหน้าแล้วจะกลบทุกอย่างมิดเลยค่ะ
มาให้ได้นะคะ
ส่วนเพลงอวยพรบ่าวสาว พี่ร้องกับฉันได้นะคะ
ถ้าคีย์เพลงสูงไป เราก็ร้องแบบลดคีย์ลง
ฉันจะหาทางร้องแทนพี่เอง
ฉันจะประสานเสียงกับพี่ และช่วยให้พี่ร้องเพราะเองค่ะ
ฉันจะเป็นมาสคาร่า
เป็นรองพื้น เป็นลิปสติก
เป็นเสียงร้อง
และเกราะป้องกันให้พี่เอง
ฉันจะปกป้องและกำบังพี่เอง
มาให้ได้นะคะ
ขี้ใจอ่อนไปไหมเธอ
พี่คะ ฉันน่ะ
อยากให้ประธานฮวัง
ภูมิใจในตัวพี่ค่ะ
เพราะงั้นมาให้ได้นะคะ
อย่าให้ตัวเองนึกเสียดายอีก
พี่มาแล้ว
ใช่ ก็มาน่ะสิ คิดว่าจะมาไม่ได้เหรอ
พอมองตาของเธอ
ความว่างเปล่าในใจของฉัน
ก็หายไปอย่างไร้เหตุผล
ยามที่ฉันหลับตา
ภาพของเธอ
เข้ามาใกล้ฉัน
- ฉันอยู่ตรงนี้ - ฉันอยู่ตรงนี้
- ฉันจะอยู่ - ฉันจะอยู่
- กับเธอ - กับเธอ
- ณ ที่ตรงนั้นเสมอ - ณ ที่ตรงนั้นเสมอ
- ฉันจะขอรัก - ฉันจะขอรัก
- ความเจ็บปวดในใจของเธอด้วย - ความเจ็บปวดในใจของเธอด้วย
- ฉันจะเก็บรักษาความรู้สึกที่มีไว้ - ฉันจะเก็บรักษาความรู้สึกที่มีไว้
- เกี่ยวกับเธอ - เกี่ยวกับเธอ
- ฉันให้สาบานชั่วนิรันดร์ - ฉันให้สาบานชั่วนิรันดร์
- ฉันอยู่ตรงนี้ - ฉันอยู่ตรงนี้
- เมื่อเธอหันมา - เมื่อเธอหันมา
- ฉันจะอยู่ตรงนั้นเสมอ - ฉันจะอยู่ตรงนั้นเสมอ
- มาอยู่ข้างๆ กันได้ไหม - มาอยู่ข้างๆ กันได้ไหม
- และกอดฉันโดยไม่ต้องพูดอะไร - และกอดฉันโดยไม่ต้องพูดอะไร
- สู้ๆ - สู้ๆ
หนูทำได้
ฉันอยู่ตรงนี้
- ยุนรันจู - ยุนรันจู
- อังกอร์หน่อย - ยุนรันจู
- ขออังกอร์ - ยุนรันจู
ภรรยาของคุณล่ะคะ
อ๋อ ไปสนามบินกับลูกๆ น่ะ
ฉันทั้งใส่ซองช่วย ทั้งร้องเพลงอวยพรให้ แต่ได้กินของแค่นี้แฮะ
ขอโทษด้วยนะ
ช่างเถอะค่ะ ฉันต้องไดเอต เพื่อออกรายการทีวีอยู่ดี
ไม่ใช่ หมายถึงสมัยก่อน ที่ฉันเคยพูดแรงๆ ใส่และบังคับเคี่ยวเข็ญเธอ
อะไรกัน อยู่ดีๆ เพิ่งมาพูดป่านนี้
ตอนที่ครอบครัวทิ้งฉันไป และตอนที่ฉันฉุนเฉียวพองานไม่ได้ดั่งใจ
ฉันพาลโมโหใส่เธอนิดหน่อย
ไม่นิดละค่ะ
ก็จริง
เยอะเลยละ
โบราณว่าไว้ ปัญหาเกิดที่ไหนก็ควรแก้ที่ตรงนั้น
แต่ฉันมาลงกับเธอแทน
คนเรามักจะโมโหแล้วพาลใส่ คนที่ใจดีและยอมเราที่สุด
แต่ฉันโมโหไม่เลิก จนสุดท้ายคนที่ใจดีและยอมเราคนนั้น
ก็หักหลังฉันและไปจากฉันเหมือนกัน
ฉันหักหลังคุณตอนไหน
ฉันไปหลังเราหมดสัญญาเหอะ
สมัยโน้น ฉันนึกว่าเธอเป็นของของฉัน
เพราะฉันเลือกเธอมาและอุ้มชูให้เธอเติบโต
ก็เลยรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ
ขอบใจนะ
สำหรับวันนี้
ถ้าไม่มาวันนี้ ฉันได้เสียใจทีหลังแน่
ขอบคุณสำหรับหลายๆ อย่างเลยนะ
ฉันควรขอบคุณมากกว่าอีกค่ะ
ขอบคุณอะไร
ฉันได้ขีดฆ่าภารกิจในบักเก็ตลิสต์ของฉัน ไปหนึ่งอย่างเพราะพี่เลยค่ะ
การร้องเพลงคู่กับพี่
มันเป็นความฝันของฉันมาตลอด ตั้งแต่สมัยอยู่เกาะชุนซัมน่ะค่ะ
การร้องเพลงบนเวทีเดียวกับพี่
อยากจะกรี๊ด
แค่นึกภาพเมื่อกี้
หัวใจก็เหมือนจะระเบิดออกมาแล้วค่ะ
ใจระเบิดตูม
หัวใจมันไม่ระเบิดง่ายๆ หรอก
เธอไม่ชอบกินลูกพลับแห้งเหรอ
อ๋อ ไม่ค่ะ
ไม่กินก็ยกให้ฉัน ก็มันอร่อยหนิ
เอ่อ พี่คะ อันนี้…
ฉันอยากเก็บไว้ให้คนคนหนึ่ง
เดี๋ยว เมื่อกี้เธอพูดหยกๆ ว่า หัวใจจะระเบิดเพราะฉัน
และฝันอยากร้องเพลงกับฉันไม่ใช่เหรอ
เรื่องนั้นก็ส่วนเรื่องนั้น เรื่องนี้ก็ส่วนเรื่องนี้ค่ะ
เป็นยังไงบ้างครับ
- อะไรเหรอคะ - อะไร
คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อคุยกับประธานฮวัง
เรื่องขายอัลบั้มเหรอครับ
- แม่เจ้า - คุณพระ
เงื่อนไขก็ง่ายๆ ครับ
แค่ไม่ทำอะไรทั้งสิ้นครับ
"ทั้งสิ้น" เช่นอะไร
ตัวอย่างเช่น
วางขายอัลบั้มเก่าๆ อีกรอบ ประมาณนั้น
- ซอจุน - ครับ
ตอนนี้ฉันกำลังหอมหวาน แกคงจะอยากเคี้ยวกิน
แต่อีกเดี๋ยวก็ขมปี๋แล้วมั้ง
ถึงเวลานั้น แกก็จะเฉดหัวฉันทิ้ง
ท่านประธาน…
ไม่มีอะไรรับประกันว่า…
แกจะไม่ทำกับฉัน เหมือนที่ทำกับรันจู
ท่านประธาน ฉันเพิ่งลงเครื่องค่ะ
จังหวะพอดีเป๊ะ
คุณโมแร ตอนนี้สะดวกคุยไหมครับ
รายการปัดฝุ่นยุคทองเหรอคะ
ยินดีเลยค่ะ
แหม พูดอะไรคะเนี่ย ลดตัวอะไรกัน
เป็นเกียรติต่างหากค่ะ ที่ฉันได้ร้องเพลงบนเวทีเดียวกับรุ่นพี่
ไม่หรอกค่ะ ฉันจะเตรียมตัวอย่างดี ไม่ต้องห่วงเลย
ได้ค่ะ
ค่ะ แค่นี้ค่ะ
ผู้โดยสารออกไปหมดแล้ว เปลี่ยนเสื้อผ้าซะนะ
- รอบนี้ให้ออกทางไหน - เกทซี
อันนี้เป็นไอเท็มที่ต้องโปรโมตนะ
ได้
นักข่าวล่ะ มารอกี่คน
รวมทีมประชาสัมพันธ์ของสร้อยข้อมือนี้ ก็ประมาณ 60 ถึง 70 คน
มาแล้วสินะ
นโยบายไดนามิก โคเรีย
ขอทางหน่อยครับ
พี่คะ พี่สวยเว่อร์
รักพี่นะคะ
ถอยไปครับ
(แม่ง)
มาแล้วเหรอ
เออ แต่กำลังจะไปอีกแล้ว
- อะไร ซุ่มทำข่าวอีกเหรอ - เออ
ข่าวอะไรเนี่ย พักนี้ถึงซุ่มเก็บข้อมูลไม่หยุด
พาดหัวข่าวก็น่าจะเป็น
การตีสองหน้าของพวกทารุณคนในครอบครัว
ใครเหรอ พวกทารุณคนในครอบครัว
ความลับน่ะ ฉันต้องคุ้มครองแหล่งข่าว
ฉันจะกลับมาดึกๆ นะ
อูฮัก
ชุดออกงานอะไรน่ะ
ฉันยืมเจ้าของร้านมาเพราะต้องไปงานแต่ง
มาได้จังหวะพอดี
เอาไป กินซะ
ฉันได้มาจากงานแต่งวันนี้
เกิดมาเพิ่งเคยเห็นลูกพลับแห้งที่สวยน่ากินขนาดนี้
ตะมุตะมิดีแฮะ
- ไม่กินเองล่ะ ให้ฉันทำไม - อูฮัก
คติประจำใจของฉันคือไม่ติดหนี้ใคร
ตกดึก ฉันนอนไม่หลับก็เพราะชอบติดหนี้บุญคุณนาย
แรกๆ อาจจะเริ่มจากอะไรเล็กๆ
แต่ฉันจะตอบแทนนายให้สมฐานะทีหลัง
อ้าวเฮ้ย สวบคนเดียวเลย
ขอบใจ
นายน่ะ
เตรียมตัวรับเละจากฉันก็พอ เข้าใจไหม
อะไรเนี่ย
ไม่ใช่แค่หน้าตาน่ารัก แต่รสชาติโคตรไฮโซด้วย
มกฮา
ว่าไง
ถ้าอะไรๆ ไปได้สวย
ฉันว่าเราอาจจะหากีโฮเจอ
นายว่ายังไงนะ
พูดจริงหรือเปล่า
ที่ไหน กีโฮอยู่ที่ไหน
ฉันขอเจอกีโฮได้ไหม
ตอนนี้ยังไม่ได้
ทำไมไม่ได้ล่ะ
เธออาจจะเป็นอันตรายแบบคราวก่อนอีก
ก่อนอื่น
ฉันขอดูให้แน่ว่ามันปลอดภัยไหม
แล้วฉันจะให้เธอเจอกีโฮ
กีโฮยังมีชีวิตอยู่แน่ๆ ใช่หรือเปล่า
ยังมีชีวิตอยู่
ฉันยืนยันได้แล้ว
แข็งแรงและยังอยู่ดี
จริงๆ ใช่ไหม
แน่ใจใช่หรือเปล่า
อือ แน่ใจ
ก็ได้
แค่นั้นพอแล้ว
แค่นั้นก็มากเกินพอ
ทีนี้ ฉัน…
ฉันนอนแผ่สองสลึงได้สักทีเนอะ
ทำไมถึงชนล่ะ ไม่ได้เมาแล้วขับซะหน่อย
ดูกล้องหน้ารถก็รู้ครับ
อะไร เป็นอะไร
ในนั้นมีแตนครับ
- แตนเหรอ - ครับ
ขับรถอยู่แล้วแตนก็เข้ามาสินะ
คนขับถึงได้ลดกระจกลงทุกบาน
สงสัยจะชนเพราะโดนแตนบินใส่ครับ
ไปบอกหน่วยกู้ภัยไป
ว่าคนขับอาจจะโดนแตนต่อย
- ได้ไหม - ครับ
คือว่า ในรถคันนั้นมีแตนครับ
คนเจ็บอาจจะโดนแตนต่อยก็ได้
ครับ เข้าใจแล้วครับ
คุณเจ้าของร้าน
ขอบคุณที่ให้ยืมชุดค่ะ
ไม่เห็นต้องส่งซักแห้งเลย
เธอน่าจะมีโอกาสได้ใส่บ่อยกว่าฉัน
- เธอเอาไปใส่เถอะ - อุ๊ย
ไม่ได้หรอกค่ะ
ฉันจะมีโอกาสใส่ชุดนี้ตอนไหนอีกล่ะคะ
มีเยอะเลยละ
ไม่งั้นจะใส่อะไร ตอนให้สัมภาษณ์นักข่าวในฐานะนักร้อง
นั่นน่ะสิ ชุดนี้เหมาะแล้ว
โธ่เอ๊ย
ไม่รู้ว่าจะมีวันนั้นไหมนะคะ
มีสิ ยังไงก็ต้องมี
ถ้าเราขออะไรอย่างสุดหัวใจ
สักวันมันจะเป็นจริง ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
- ในแบบ… - ในแบบที่คาดไม่ถึงที่สุด
แม่ของฉันเคยบอกไว้น่ะ
ถ้าเราขออะไรอย่างสุดหัวใจ
สักวันมันจะเป็นจริง ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ในแบบที่คาดไม่ถึงที่สุด
เดี๋ยวเถอะ
นานๆ ทีฉันจะจริงจัง
ขอโทษครับ
พอดีได้ยินบ่อยเกิน จนมันพูดออกมาเอง
คุณเจ้าของร้าน
ประโยคเมื่อกี้
ได้ยินมาจากใครเหรอคะ
"จากใคร" น่ะเหรอ
ฉันพูดของฉันเอง ทำไมเหรอ
ไม่ได้อยู่คนเดียวเหรอ
นั่นคือฉันเอง
ทำไมโบกอลอยู่ในรูปด้วยล่ะ
นั่นใครน่ะ
ผมเอง พี่
พี่ ออกไปกันเถอะ
แก
แกรู้ใช่ไหม
ทำไมฉันอยู่ในรูปนั่น
ทำไมแกกับแม่อยู่ในนั้นด้วย
คนนั้นเป็นพ่อของฉัน…
ไม่ใช่
เป็นพ่อของเราเหรอ
ตอบมาเดี๋ยวนี้
- ผมจะหิ้วนี่ไปทิ้งนะ - จ้ะ
ขึ้นข้างบนก่อนเถอะเรา
- คุณเจ้าของร้าน - หือ
ฉัน…
ฉันมีอะไรจะถาม
ไม่ทราบว่า
รู้จักเด็กผู้ชายชื่อจองกีโฮไหมคะ
(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
หมายความว่าหนึ่งในสองคนนั้นคือจองกีโฮเหรอ
ความจำของผมกลับมาแล้วครับ
เราก็ปกป้องเธอไงครับ
ศึกระหว่างยุนรันจูในตำนานและอึนโมแร
อึนโมแร
คือหมูป่าที่ระหกระเหินอยู่บนเกาะร้าง
พี่เขาจะชนะแน่นอนค่ะ
ฉันเกลียดอะไรที่ครึ่งๆ กลางๆ ค่ะ
คิดว่าการมาอยู่ตรงนี้มันง่ายเหรอคะ
ถ้าทำงั้นนะ พี่
ครอบครัวของเราจะพังกันหมด
คำบรรยายโดย จุฑาทิพ แวงสูงเนิน