(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
ใครครับ
นั่นใครครับ
ใคร…
คุณพ่อ
ผมเองครับ
ผมคือกีโฮ
จำคำพูดตัวเองสมัยก่อนได้ไหม
ที่เธออยากอยู่อย่างสงบๆ แบบไม่มีพ่อ แค่สักวันก็ยังดี
อือ จำได้สิ
แล้วเป็นไงบ้าง
วันแรกที่อยู่โดยไม่มีพ่อ
คุณพ่อมาเกยตื้น
อยู่ริมชายฝั่งเกาะร้างน่ะ
ในสภาพที่สิ้นลมแล้ว
ต้องสยองแน่เลย
ไม่สยอง
ฉันเศร้า
กีโฮ
แกมาได้ยังไง
คุณพ่อ
ไม่เปลี่ยนไปเลยนะแก
เมื่อ 15 ปีก่อน แกทรยศหักหลังฉันแบบนี้
และแกก็ทำอีกเหรอวะ
คุณพ่อก็เหมือนเดิมเลยครับ
จะซ้อมผมไม่ยั้งอีกเหรอ
ก็เป็นซะแบบนี้ ถึงต้องสั่งสอน
ลูกชายมันแทงข้างหลังพ่อมัน
พ่อมันจะอยู่เฉยได้ยังไง
พ่อแบบไหนจะยอมวะ
ฉันเป็นคน…
หาเลี้ยงพวกแกนะเว้ย
แกทำได้ยังไงวะ
ตายซะ ไอ้ลูกเวร
ไอ้ชาติหมา
เพราะชีวิตของคุณพ่อ
น่าสงสารมาก
ฉันก็เลยเศร้า
จะไปสงสารทำไม
พ่อทรมานเธอตั้งขนาดนั้น
คุณพ่อกำพร้าพ่อแม่
ตั้งแต่เรียนอยู่ม.ต้น
พออายุ 20 ก็ออกเรือจับปลาหาเลี้ยงตัวเอง
ออกเรือเป็นสิบปี เก็บเงินเก็บทอง
และเปิดร้านอาหารของตัวเอง
แต่คุณพ่อก็ขยันมีปากเสียงกับลูกค้าที่ลงบัญชีไว้
ตีกันทุกวี่ทุกวัน
ที่พึ่งได้ก็มีแต่เหล้า
และเหล้านั่น
กระตุ้นให้คุณพ่อระเบิดลง
และเธอคือสนามอารมณ์
รองรับลูกระเบิดนั่น
อือฮึ
พอเห็นศพของคุณพ่อ
ฉันคร่ำครวญดังโคตรๆ
"กรรมเวรอะไรหนอ"
"ทำไมชีวิตพ่อ
น่าสงสารแบบนั้นล่ะ"
"จริงๆ ควรจะมีความสุขกว่านี้สิ"
"เพราะอะไรถึงใช้ชีวิตสภาพนั้น และทรมาทรกรรมหนู"
"ทำไมโมโห
แล้วมาพาล
ลงกับหนูหมดล่ะ"
เพื่อรับครอบครัวที่ทิ้งฉันไปกลับมาอยู่ด้วย
ฉันถึงรักษาบ้านหลังนี้ไว้
เพื่อให้มีเงินคืนประกันเหลือ
เงินเดือนได้มาเท่าไหร่ ฉันก็เอาไปซื้อกรมธรรม์เพื่อครอบครัวหมด
งั้นก็ควรจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้สิ
คุณพ่อควรจะลืมไอ้ลูกเนรคุณคนนี้ที่ทิ้งคุณพ่อไป
และมีชีวิตที่ดีสิ
นี่อะไรครับ
ทำไมใช้ชีวิตในสภาพนี้
พวกแกมีความสุขกันสินะ
มีความสุขถึงขั้นสงสารฉัน
ใช่ไหมล่ะ
ใช่แล้วครับ
เรามีความสุข เพราะงั้นขอร้องล่ะ
ลืมเราไปและใช้ชีวิตของตัวเองเถอะ คุณพ่อ
ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
ฉันเพิ่งจะหาแกเจอเอง
ก็ลองมาป้วนเปี้ยนใกล้เราสิ
ผมจะแจ้งตำรวจทันที
แจ้งข้อหาอะไร
พ่อแค่ตามหาครอบครัวตัวเอง จะแจ้งจับอะไร
ก็เป็นซะแบบนี้ ถึงต้องสั่งสอน
ลูกชายมันแทงข้างหลังพ่อมัน
พ่อมันจะอยู่เฉยได้ยังไง
ไม่ใช่แค่นี้นะครับ
ตั้งแต่ 15 ปีก่อนจนวินาทีนี้
ผมเก็บหลักฐานที่คุณพ่อ ใช้กำลังและคำพูดรุนแรงไว้หมด
ผมติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ ทั้งในและนอกบ้านของเราแล้ว
อย่ามาเลยครับ
วินาทีที่คุณพ่อเฉียดใกล้บ้านของเรา
ผมจะหอบหลักฐานทั้งหมดนี้…
ไปสถานีตำรวจทันทีครับ
กีโฮ แกกล้าดียังไง
แก ไอ้ลูกทรพี
ผมไม่ได้ยอมให้พ่อทุบตีผม เพราะผมอ่อนแอนะครับ
ผมแค่ต้องการหลักฐาน
นั่นแกใช่ไหม ที่สถานีโซล
ไอ้คนที่พาซอมกฮาหนีไป
อย่ามาใกล้มกฮาอีก
ไม่อย่างนั้น…
ผมจะไม่ไว้หน้าคุณพ่อ
มีความสุขเหรอ
จะมีความสุขได้ยังไงวะ
ได้ยินแล้วใช่ไหม
ยอด 20 ล้านแผ่นนั่นน่ะ ไม่ต้องแล้ว
ลืมเรื่องหุ้นไปด้วย
เดี๋ยวนะ
พี่จะยอมแพ้ทั้งหมดจริงๆ เหรอคะ
แล้วมันไม่สูญเปล่าหมดเหรอ
พี่ไม่เจ็บใจเลยเหรอคะ มันไม่ยุติธรรมนะ
ก็รู้ดีนี่นา
ตอนที่เธอบอกว่าขอยอมแพ้
ฉันรู้สึกแบบนั้นเป๊ะ
สมัยก่อน
มีเด็กที่เหมือนเธออยู่คนหนึ่ง
กว่าจะเดบิวต์ก็อายุเยอะเกินแล้ว
และเป็นเด็กที่มีจุดอ่อนมากกว่าจุดแข็ง
แต่เด็กนั่นดันเก่งไง
ฉันเลยเดิมพันด้วยทุกอย่าง
ทำไมอยากหยุดแค่นี้ล่ะ
พี่หมดเงินกับผม
เยอะเกินไปแล้วนี่ครับ
เด็กนั่นใจดีเหมือนเธอ
เพราะงี้ฉันถึงบอกให้พยายามต่อไง
ถ้าหยุดแค่นี้ เงินนั่นจะสูญเปล่าเลยนะ
ไม่รู้จริงๆ หรือไง
อ่อนแอเหมือนเธอเลย
ดังนั้นครั้งนี้ฉันเลยจะเป็นฝ่ายยอมแพ้ก่อน
ฉันไม่ได้อ่อนแอนะคะพี่
ไม่นะ
ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว
ฉันที่สู้มาถึงขั้นนี้เพราะพี่จะเหลืออะไรล่ะคะ
พี่เป็นความฝันของฉัน
เป็นต้นแบบของฉันนะ
นั่นแหละที่หมดหวังที่สุด
ที่ความฝันของเธอ
ยิ่งใหญ่แค่นั้น
เลิกพูดพร่ำทำเพลงเถอะ
ต่างคนต่างไปจะดีกว่า
ลาก่อน ขอให้โชคดีมีชัย
- พี่ - ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอ
จากนี้ไป ฉัน…
นี่ค่ะ
คุณแม่ของพี่อยากให้พี่เก็บไว้ค่ะ
ไอ้นี่คืออะไร
ฉันไม่รู้ค่ะ
ทันทีที่เจอหน้า
ท่านก็ฝากฉันเอามาให้พี่ค่ะ
ลาก่อนนะคะ
บ้าเอ๊ย
โบกอล
- ไง พี่ - เฮ้ย
หน้าแกไปโดนอะไรมา
เอ่อ…
ผมกลิ้งตกบันไดน่ะ
ตอกเหล้าเยอะไปหน่อย
เหล้าเหรอ แต่แกไม่กินเหล้านะ
กินเลี้ยงไง กินเลี้ยงกับที่ทำงาน
ปฏิเสธไงได้
พี่ขับแล้วกันนะ
พี่รันจูตัดขาดกับคุณใช่ไหมล่ะ
อีกไม่นานก็ตัด
พี่เขาจะทำดีด้วยเหมือนชีวิตนี้ขาดคุณไม่ได้
แล้วจู่ๆ ก็ขาดการติดต่อและหายหน้าไปเลย
นั่นงานถนัดของพี่เขาเลยละ
เอ๊ะ นั่น
ใช่ใช่ไหม ใช่ใช่ไหมคะ สาวเกาะร้าง
ในปัดฝุ่นยุคทอง
ค่ะ
- สุดยอด พี่ๆ ถ่ายรูป - คุณร้องเพราะมากครับ
อีกรูปนะครับ ขอสองนิ้ว
- สองนิ้ว - ขอหัวใจ
- หัวใจ - ขอหัวใจข้างแก้ม ไม่รู้จักใช่ไหมครับ
อาจจะไม่รู้เพราะมาจากเกาะร้างสินะ
ท่าหัวใจข้างแก้ม
- แบบนี้ แบบนี้ค่ะ - เอานะ
ขอบคุณนะครับ
ถ่ายสวยไหม ขอดูหน่อย
อ้าว รูปอย่างบ้งเลย
นางไม่เป็นมิตรน่ะ ดังได้ไม่นานหรอก
เดี๋ยวนางได้ยิน
ฉันรู้จักคนประเภทนี้ดี
- ขอถ่ายรูปแล้วทำหน้า… - เดี๋ยวค่ะ
โอ๊ย มึนหัว
กินไปกี่ขวดเนี่ย ไปโรงพยาบาลดีไหม
ไม่ขนาดนั้นหรอก
พอเมาแล้ว ผมควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้เลย
แกไม่ใช่สายดื่มอย่างฉันนะ
ไม่ไง คือ
ไม่ได้จะวีนหรืออะไรนะ
ฉันแค่ไม่รู้จริงๆ ค่ะ
ตอนแรกที่เดินเข้ามา คุณดูชอบและยิ้มอย่างดีนี่คะ
เอ๊ะ
นั่นมกฮาไม่ใช่เหรอ
- หือ - แต่ตอนขาไป
ทำไมคุณนินทาฉันเหมือนคนปากตะไกรล่ะคะ
ทำไมผีเข้าผีออก ทำฉันงงไปหมด
อะไรของนาง ไม่น่าขอถ่ายรูปเลย
แฟนเซอร์วิสไง
เซอร์วิสแฟนคลับน่ะ รู้จักไหม
มีปัญหาอะไรกันครับ
เปล่า คือ…
เปล่า คืออย่างนี้
ไม่ถึงขั้นมีปัญหากันหรอก
ไม่มีปัญหาอะไรครับ
- ไป ไปเหอะ - จะไปไหน
- ไปเหอะ สายแล้ว ยืนอยู่ทำไม - จริงด้วย เราสายแล้ว
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่
อุ๊ยตาย
อุ๊ยตาย หน้าไปโดนอะไรมาน่ะ
มีเรื่องอะไร
ฉันกินเหล้าเยอะไปหน่อย
และกลิ้งตกบันได
อะไรนะ
ว้าย แม่ร่วง
จริงหรือเปล่าเนี่ย
อือ เวียนหัวน่ะ
นิสัยนางคือบ่ได้เลย
คนอย่างนางไม่ควรดังหรอก
พี่ ใช้แอคหลุมโพสต์ลงโซเชียลซิ
จัดไป เรามันเลือดนักสู้
ต้องแฉให้ยับว่า คนอย่างนางทุเรศแค่ไหน นางจะได้ดับไปเลย
- นางชื่อซอมกฮาใช่ปะ - ใช่
แปะสติกเกอร์ปิดหน้าเราด้วย
- จริงด้วย - ปิดทำไมเหรอครับ
อะไรเนี่ย เป็นใคร…
คุณเป็นใครครับ
ไหนว่าจะแฉไง กลัวอะไรครับ ทำไมถึงปิดหน้า
โพสต์แบบเปิดชื่อ เปิดหน้าให้หมดสิครับ ผมจะได้คอมเมนต์แบบเปิดชื่อเหมือนกัน
"ผมเดินผ่านพอดีและเห็นเหตุการณ์เต็มสองตา"
"จขกท.ขอถ่ายเซลฟี่ด้วย แล้วก็โพสต์รูปนี้เพราะรู้สึกเคือง
ที่อีกฝ่ายไม่ยิ้มแย้ม"
ไปกันเหอะเรา
ผมกะจะโพสต์อยู่หรอกนะ
แต่ไม่โพสต์ครับ
ผมจะไม่โพสต์ พอใจยังครับ
งั้นลบรูปสิครับ
นี่ไง
ล้างถังขยะด้วย
ไวดีนี่
- นี่นะ - โอเค
ขอให้จอยๆ นะคืนนี้
ซัดไปกี่ขวดเนี่ย ถึงได้ยับเยินขนาดนี้
โซจูขวดนึงมั้ง
อะไรวะ
ไม่เนียน
เลิกการละครได้แล้ว
ไปโดนใครยำมา
อย่าบอกนะว่า
โดนลุงบงวานยำมาน่ะ
อะไรนะ
จริงเหรอวะ แกไปหาไอ้ลุงนั่นมาเหรอ
บ้าหรือเปล่า
ไปหาไอ้ลุงนั่นทำไม
ผมจงใจไปหา จงใจให้โดนยำ
เพื่อสร้างหลักฐาน
นายวางแผนจะแจ้งความจับคุณลุง ด้วยหลักฐานนั่นเหรอ
เปล่า แค่เตือนน่ะ
ฉันบอกไปว่า
ถ้ากล้ามาที่นี่ ฉันจะเอาไอ้นี่ไปมอบให้ตำรวจทันที
ถ้าไอ้ลุงมันว่า "แน่จริงก็แจ้งสิ"
"ฉันจะทำ เรื่องของฉัน" ล่ะ
คุณพ่อเป็นคนให้ค่ากับชื่อเสียงมากที่สุด ไม่มีทางให้ตัวเองมีประวัติอาชญากรรมหรอก
ฉันว่าเขาทำได้ยิ่งกว่านั้นนะ
คุณพ่อไม่ใช่คนแบบนั้น
ผมรู้จักคุณพ่อดี
จำได้แล้วทำเป็นมั่น
สรุปจะเชื่อความทรงจำตัวเอง และอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรว่างั้น
อย่าห่วงเลยน่า
ถ้าผมคิดผิดละก็…
ผมจะรับผิดชอบเอง
"รับผิดชอบ" เหรอ รับผิดชอบยังไง
พอได้แล้ว พอเลย
น้องชายเจ็บตัวมานะ
วันนี้ปล่อยไปสักวันเถอะ
ขอร้อง ได้ไหม
กีโฮ
ฉันไม่มั่นใจเลย
ปากบอกว่าจะรับผิดชอบ
แต่ฉันไม่มั่นใจเลย มกฮา
ถ้าเจอคุณพ่ออีก…
ถึงเวลานั้น…
ฉันจะทำอะไรลงไปบ้างก็ไม่รู้
ฉันกลัว
ไม่ต้องคิดมากนะ
นายจะไม่มีเหตุ
ให้ไปเจอคุณลุงอีกแล้ว
จะไม่เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น
แต่ยังไง…
ถ้า…
ไม่มีแต่ไม่มีถ้าอะไรทั้งนั้น
ไม่มีแน่
ไม่มีเด็ดขาด
วันนี้…
เจอมาหนักเลยนะ
ตอนนี้
มันจบหมดแล้ว
ไม่เป็นไรแล้ว
จริงๆ นะ
ไม่เป็นไรแล้ว
คำพูดในตอนนั้นของมกฮาไม่ใช่คำปลอบใจ
แต่เป็นการตัดสินใจของเธอ
ที่ผมมารู้ช้าไป
(ระหว่างคำปลอบใจและการตัดสินใจ)
รันจู
แม่
แม่คะ
รู้เหรอว่าหนูเป็นใคร
รู้สิ รู้อยู่แล้ว
ลูกสาวของฉัน ยุนรันจูไง
แม่
คอนเสิร์ตลุล่วงไปด้วยดีไหม
คอนเสิร์ตเหรอ
อ๋อ
ก็ลุล่วงด้วยดี
บัตรขายหมดเกลี้ยงเลย
แม่ว่าแล้วเชียว
คอนเสิร์ตรอบหน้า
แม่ต้องไปให้ได้แล้วละ
ได้เลย
หนูจะให้ทีมงานกันที่นั่งวีไอพีไว้ให้
แม่ดูแลตัวเองให้แข็งแรงก็พอ ได้ไหม
เข้าใจแล้ว
ลูกน่ะ
อย่าให้ประธานอีจับได้นะ
หือ
จับได้เรื่องอะไร
หือ
ที่พูดเมื่อกี้ไง
อย่าให้จับได้เรื่องอะไรเหรอ
ฉันพูดอะไรงั้นเหรอ
(สถานบริบาลสี่ฤดู)
ผมช่วยครับพี่
ไม่ได้ติดงานใช่ไหม ตอนฉันโทรตาม
ผมมาหลังเสร็จงานแล้วครับ
ขอโทษเรื่องนั้นด้วยนะ
ฉันไม่มีปัญญาจ่ายโอทีให้ซะด้วยสิ
ส่งกีตาร์มาครับ
พี่จะไปที่ไหนครับ
ไปบ้านของประธานอี
ได้ครับ
ฉันพูดใส่โมแรไปน่ะ
ว่าอย่าเผลอแล้วกัน ไม่งั้นจะเป็นอย่างฉัน
แล้วรู้ไหมว่าเด็กนั่นพูดอะไร
จะแช่งกันเพื่อ
นางหาว่าฉันแช่งนาง ที่ว่าจะเป็นอย่างฉัน
เชอะ
ฉันเป็นคนเลือกนางมานะ
คุณโมแรไม่ควรพูดแบบนั้นครับ
ในใจฉันด่านางว่า…
"นังเด็กไม่รู้คุณคน"
แต่มาคิดดูแล้ว ก็ถูกของเด็กนั่น
นางถึงได้ประสบความสำเร็จไง
เพราะไม่รู้จักบุญคุณคน
มกฮาก็ต้องทำอย่างนาง
ถึงจะไปรอด
โธ่เอ๊ย พูดอะไรครับเนี่ย
พูดไปนั่น
ถ้ามกฮายังเห็นคนอื่นมาก่อนตัวเองต่อไป
ก็จะเป็นอย่างนาย
มา ฉันเอง
ขอบใจนะ ยงกวาน
ขึ้นห้องเถอะครับ
ไปครับ
ขอโทษนะครับ
ขอทางด้วยครับ
เดี๋ยวจะกดเปิดไว้ให้ ไม่ต้องรีบค่ะ
นี่คืออัลบั้มของผม คุณช่วยฟังมันสักครั้งได้ไหมครับ
ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณครับ
ดูสิ เด็กนี่แต่งเพลงแต่งเนื้อร้องเองนะ
ระดับนี้…
มันมีเหตุผลว่าทำไมเด็กนี่ยังไม่ได้เดบิวต์
น้องมันแค่ไม่ได้เจอโปรดิวเซอร์ดีๆ เดี๋ยวฉันเป็นโปรดิวเซอร์ให้เอง
มูลค่าในเชิงพาณิชย์ของน้องมันต่ำกว่าอึนโมแร
แต่มีความสามารถไง
วงการนี้คือธุรกิจ ไม่ใช่ศิลปะ
ก็ได้ค่ะ
ฉันจ่ายค่าอัลบั้มให้น้องมันเองก็ได้
เพียงแค่เห็นคุณยิ้ม
หัวใจของผมก็เต้นไม่เป็นจังหวะ
แม้แต่ตอนที่นั่งรับลม
ข้างหน้าต่าง
ผมก็ได้แต่นึกถึงคุณ
หากพูดออกไปว่าชอบคุณ อาจฟังดูเหมือนคนไม่จริงจัง
แต่ถ้าพูดคำว่ารักออกไป
ก็กลัวว่าจะล้ำเส้น
ผมจึงก้าวแค่ก้าวเดียวแบบนี้…
(อึนโมแร)
- อึนโมแร - อึนโมแร
ขอโทษด้วยครับ
ผมไม่มั่นใจในตัวเองอีกแล้วครับ
คิดถูกแล้วละ
ไม่ทราบว่า
- สนใจจะมาเป็นผู้จัดการไหม - ประธานอี
สนใจครับ
ขอบคุณนะครับ
ตอนที่โทรมา คุณหมายความอย่างนั้นเหรอครับ
ที่ว่าอยากยุติสัญญา
ค่ะ
งั้นผมติดต่อไปให้ทีมกฎหมาย ร่างเอกสารยกเลิกสัญญาได้เลยใช่ไหมครับ
ค่ะ
ประธานอีสนใจสัญญามากกว่า
แต่มารูสนใจสวัสดิภาพของฉันมากกว่าแฮะ
มีเรื่องอะไรเหรอครับ
ไม่มีหรอกค่ะ
(ชูการ์ เอเจนซี่ ฮวังบยองกัก อาร์เจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ อีซอจุน)
(ศิลปิน 2)
คุณซอมกฮาน่ะ
รับสิคะ
ฮัลโหลครับ คุณซอมกฮา
สวัสดีค่ะ ท่านประธาน
คือ…
ข้อเสนอคราวก่อน
ยังอยู่หรือเปล่าคะ
ครับ ยังอยู่ครับ
ทาอะไรให้ดีนะ
ทาครีมดีกว่า
โอ้
ทำไมกลิ่นหอมอย่างนี้ล่ะคะ
อีกหน่อยพอเดบิวต์แล้ว
เธอต้องประโคมสกินแคร์ทุกวันเลยนะ
ยุคนี้คือยุคภาพเสียงคมชัดสูง
การดูแลผิวพรรณสำคัญพอๆ กับการดูแลเสียงนะ
อ๋อ ได้ค่ะ
หูย สวย สวยจุง
ทำไมพี่มือเบาจังล่ะคะ
ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ
ค่ะ
แหม สวยไม่ไหว
ฉ่ำหน้าดีจังค่ะ
ไม่มีกับข้าวอะไรให้กินเลยค่ะ
ไม่มีที่ไหนล่ะ เหลือเฟือเลยต่างหาก
ช่วงหนึ่งฉันเคยกิน แบบเดียวกันนี่แหละ ขาดก็แต่กิมจิ
อาหารโซเดียมต่ำ
พี่เหรอ
ไง มาทำอะไรเหรอ
ฉันให้คุณพ่อคุณแม่เห็นฉันสภาพนี้ไม่ได้
มากินข้าวเช้าด้วยกันนะ
อ๋อ ได้
ต้มเกี๊ยวของร้านนี้อร่อยสุดยอดเลยนะ
- กว่าจะซื้อได้ ต่อคิวยาวเกือบชั่วโมง - เป็นชั่วโมงเลยเหรอ
โหย กินแล้วก็อึออกมาหมดอยู่ดี
ทำไมถึงเสียเงินเสียเวลากับของพวกนี้นะ
กำลังจะกินแท้ๆ พูดถึงอึซะงั้น
ไหนดูซิ
โอ้โฮ ใหญ่เบิ้มเลยเนอะ
หูย
ช้อนล่ะ ช้อน
โบกอลล่ะครับ
น้องออกไปแต่เช้าน่ะ
ไม่รู้ยุ่งอะไรนักหนา ช่วงนี้แทบไม่เห็นหน้าไม่เห็นตา
- ที่รัก - คะ
ตั้งแต่สัปดาห์นี้ไป
ผมว่าจะเรียนจัดดอกไม้ที่ศูนย์วัฒนธรรมน่ะ
จัดดอกไม้เหรอคะ
- ใช่ - จู่ๆ ก็อยากเรียนเหรอ
พักนี้ผมหันมาชอบดอกไม้น่ะ
วิถีผู้ชายวัยทองมั้งครับ
ผมไปกินข้าวเช้าบนดาดฟ้านะ
มกฮาไม่ชอบกินข้าวคนเดียว
งั้นก็ชวนมกฮาลงมากินด้วยกันสิ ได้ยินไหม
รู้อะไรไหม
ฉันตัดสินใจได้แล้ว
แหม อยู่นั่นเองเหรอ ไอ้ตัวดี
สู้ๆ นะ
สู้ๆ
- นายว่ามันจะรอดไหมอะ - รอดอยู่แล้ว
อย่างน้อยยัยนั่นก็ไม่ได้กินข้าวคนเดียว
สวมเครื่องแบบชุดนี้แล้ว ดูเหมือนตำรวจกว่าผมอีก
อันนั้นเรียกด่าแล้วเอ็ง
นี่อะไรครับ
ตรวจพิสูจน์ลายนิ้วมือให้หน่อยสิ
ทำอะไรครับเนี่ย รู้ทั้งรู้ว่าผมทำไม่ได้
ไหนว่าตรวจพิสูจน์ลายนิ้วมือแก๊งคอลเซ็นเตอร์อยู่
ตอนตรวจอยู่ ก็ฝากตรวจของฉันด้วย
บ้า ไม่ได้หรอก
ขอร้องกันอย่างนี้ ผมช่วยไม่ได้ครับ
ไม่ได้ขอร้อง แต่แจ้งข้อมูล
ข้อมูลเหรอครับ
ข้อหาอะไรครับ
แอบอ้างตนเป็นบุคคลอื่น
ตำรวจมีภาพกล้องวงจรปิด คดีเพลิงไหม้รถยนต์ที่แขวงโนจินใช่ไหม
มีค่ะ แต่ตำรวจไม่มีทางให้เพราะกำลังสืบสวนอยู่
งั้นลองหาภาพกล้องหน้ารถคันอื่น ที่จอดรถที่นั่นวันนั้นแล้วกัน
- ค่ะ รับทราบค่ะ - อือฮึ
ใครอยู่อาคารนั้นเหรอครับ
ชื่อจองบงวานครับ เป็นเจ้าหน้าที่รปภ.
คุณว่าอะไรนะคะ
จองบงวาน
คือคุณพ่อของกีโฮ
คุณจะบอกว่าคนสุดท้ายที่สามีของฉันไปเจอมา
คือคุณพ่อของกีโฮเหรอคะ
ทำไมเหรอครับ
สามีของคุณมีความแค้น หรืออะไรกับคนนั้นหรือไงครับ
อ๋อ คือว่า
คนนั้นเป็นคุณพ่อของเพื่อนค่ะ
ลุงแกไล่จี้สามีของฉันให้ตามหาเพื่อนคนนั้นให้ค่ะ
เกิดอุบัติเหตุวันไหนนะครับ
วันที่ 4 เมษายนครับ
วันที่ 4 เมษายน…
(ซุ่มดูจองบงวาน 3 เม.ย. อา. - 4 เม.ย. จ.)
(วันจันทร์ที่ 4 เมษายน เจ็ดโมงเช้า)
(สอบถามข้อมูล)
(อาคารจองซาน)
วันที่ 4 เมษายน
วันที่ 4 เมษายน…
(220423 จอด)
- หัวหน้าครับ - อะไร
คลิปกล้องหน้ารถ ที่เลยวันแล้วโดนลบ กู้คืนได้ไหมครับ
ก็แล้วแต่กรณีนะ
ทำไม ต้องกู้อะไรหรือไง
ครับ ใช้เวลาเท่าไรครับ
นั่นแล้วแต่กรณีเหมือนกัน
ข้างในมีอะไรเหรอ
จำอุบัติเหตุรถชนจากแตนได้ไหมครับ
ข่าวนั้น ฉันบอกให้นายทำไง
กล้องหน้ารถคันนี้อาจจะจับภาพคนร้ายไว้ได้ครับ
เอ๊ะ งั้นก็ข่าวเด็ดน่ะสิ
รอเดี๋ยวนะ
ฉันรู้จักที่กู้ข้อมูลแหล่มๆ อยู่
เจอแล้ว
ทีมกฎหมายเตรียมสัญญาของคุณซอมกฮา
- กับเอกสารยกเลิกสัญญาของคุณรันจูทีนะ - ครับ
แล้วรายชื่อศิลปินที่จะแสดงในงานโชว์เคสล่ะ
จะเรียบร้อยภายในสัปดาห์นี้ค่ะ
วันนั้นผู้จัดการของทุกทีมต้องอยู่ด้วยครับ
เพราะวันนั้นนักลงทุนจะมากันเยอะ ผมฝากเตรียมงานให้ละเอียดด้วยนะครับ
- ค่ะ - ครับ
จริงสิ ให้เพิ่มคุณซอมกฮาลงในรายชื่อไหมคะ
ครับ เพิ่มไปด้วยเลย
เราจะจับคู่นักแต่งเพลงคนไหนให้ดีคะ
ต้องจับคู่เลยเหรอ
เรามีเพลงฟรีอยู่ในคลังของเราเยอะนี่นา
เดี๋ยวให้คุณซอมกฮาไปเลือกเองครับ
เอ่อ…
ได้ค่ะ
ไหนท่านประธานว่าให้เราเตรียมอย่างละเอียด
แต่ให้คุณซอมกฮาเลือกเพลงจากคลังเนี่ยนะ
เหมือนสั่งกาแฟอเมริกาโน่ แบบไม่หวานหรือเปล่าคะ
เพลงในคลังคือขยะเหลือทิ้งไม่ใช่เหรอ
ถูกค่ะ เป็นเพลงที่ดองไว้สี่ถึงห้าปีแล้ว
แปลว่าคุณซอมกฮาเป็นไพ่ที่จั่วมาทิ้ง
เฮ้อ แค่นี้ก็งานล้นมือจะตายอยู่แล้ว ทำไมไปชวนคนอย่างนั้นเข้ามานะ
ยินดีต้อนรับค่ะ ท่านประธานรอคุณอยู่ค่ะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
รู้สึกว่าเสียงไฮโน้ตฟังแล้วไม่ใสเลย
ทำให้มันใสได้ไหมนะ
ใสเหรอ
เหมือนซอมกฮาน่ะนะ
เปรียบเทียบทำไมเอ่ย ไม่ได้ขอสักหน่อย
อย่าฝืนทำอะไรเกินตัวเลย
แค่พลังปอดก็กระดูกคนละเบอร์สุดๆ แล้ว
เพราะอยู่เกาะร้างมาหรือเปล่านะ
หัวหน้าคะ
ถ้าอยากร้องได้อย่างนั้น ก็ขยันฝึกกับเครื่องนั่นสิ
ไหนว่าอยากร้องไฮโน้ตถึงไง
อย่ามาตลก
นางเป็นใครเอ่ย หัวหน้าพูดถึงนาง เพื่อดูถูกความตั้งใจจริง
ที่จะพัฒนาจุดด้อยของฉันใช่ไหมคะ
งั้นตั้งใจซะ แล้วลองอีกทีนะ
โอเคไหม มา พร้อมใช่ไหม
อ้าว มาเร็วนะครับ
มาแล้วเหรอ
ที่ที่พี่ว่าจะไปคือที่นี่เหรอคะ
ใช่ ของเธอก็ที่นี่เหรอ
ขอบคุณที่เลือกเรานะครับ
ค่ะ
เรามาทำให้เต็มที่ เพื่อช่วยให้กันและกันเติบโตนะครับ
ค่ะ
มาครับ ทางนี้เลย
ไม่นานมานี้ คุณปฏิเสธ ข้อเสนอของผมในห้องนี้เลย
ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะครับ
มีคนบอกฉันน่ะค่ะ
ว่าเชื่อในตัวฉันไม่ลงเพราะฉันอ่อนแอ
ถ้าอยากพิสูจน์ความแกร่งของตัวเองให้เห็น
ฉันคิดว่าฉันควรตัดสินใจ
แบบกล้าได้กล้าเสี่ยงให้มากที่สุดค่ะ
เพราะงั้นฉันถึงตัดสินใจแบบนี้
กล้าได้กล้าเสี่ยงเหรอ
อ๋อ
ผมชอบครับ
(ทีมคัดสรรและพัฒนาศิลปิน)
เพลงทั้งหมดที่บริษัทเป็นเจ้าของอยู่ในคลังนี้ค่ะ
พอฉันอนุญาตให้เข้าเมื่อไร
คุณมกฮาก็จะเปิดมันได้จากมือถือค่ะ
ดาวน์โหลดแอปแล้วใช่ไหมคะ
ค่ะ
ใช้ชื่อเล่นว่าอะไรดีคะ
เอ่อ คือ…
- เป็นภาษาเกาหลีได้ใช่ไหมคะ - ค่ะ
เอาเป็น "เกาะร้าง" แล้วกันค่ะ
เกาะร้าง
เห็นรายชื่อเพลงไหมคะ
อ๋อค่ะ เห็นค่ะ
ใต้รายชื่อเพลงคือชื่อเล่นของนักแต่งเพลงค่ะ
พอเลือกเพลงแล้ว คุณก็ส่งความเห็นเรื่องเรียบเรียงเพลงได้
อ๋อ ได้ค่ะ
ว้าว ทำไมมีเยอะจัง
นี่มันคลังสมบัติดีๆ นี่เองค่ะ
อ๋อ ใช่แล้วค่ะ คลังสมบัติ
ฉันขอฟังให้หมดทุกเพลงก่อน แล้วค่อยเลือกได้ไหมคะ
ฟังหมดทุกเพลงเหรอ
(ต้นไม้)
(ยางลบในหัวของฉัน)
เพลงอะไรเนี่ย
โคตรดีเลย
แต่งโดย "น้ำนิ่ง" เหรอ
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อซอมกฮานะคะ
ฉันชอบเพลงของคุณน้ำนิ่งมากเลยค่ะ
ฉันขอร้องเพลงนี้ที่งานโชว์เคสได้ไหมคะ
(ไม่ได้)
ทำไมไม่ได้ล่ะคะ
(เพราะคุณมันเกินเยียวยา)
"เกินเยียวยา" เหรอ
เกินเยียวยา…
คุณรู้จักฉันเหรอคะ
(รู้จักดีมาก)
อะไรหว่า
ใครกันเนี่ย
ใครคะเนี่ย
รู้จักเธอและไม่ชอบเธอเหรอ
ใช่ค่ะ
ไม่ใช่แล้ว
คนนั้นไม่รู้จักเธอ
ถ้ารู้จักเธอละก็ ไม่มีทางไม่ชอบหรอก
พวกแอนตี้ พวกแอนตี้ไง
มกฮา มีคนแอนตี้หนูแล้ว
พวกแอนตี้เหรอ
ก็พวกนั้นไง
พวกขี้แพ้ที่อิจฉาดาราที่ประสบความสำเร็จ
และผันตัวเป็นแอนตี้
มกฮา หนูอย่าไปให้ค่าคนพรรค์นั้นเลย
เข้าใจไหม กินซะ
อย่าเลือกเพลงนั้น เลือกเพลงอื่นเถอะ
ไม่ได้ ฉันโดนเพลงนั้นตกสุดๆ
ฉันจะเข้าไปอาร์เจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ตามหาคุณน้ำนิ่งหรือน้ำหนาวอะไรนั่น
และจะลองโน้มน้าวให้ถึงที่สุดดู
ส่งเพลงมาสิ ฉันจะลองฟังบ้าง
จริงเหรอ
เออใช่ อูฮัก นายก็อยากฟังด้วยไหม
ไม่ละ
อ๋อ
อือ
เอ้อ พ่อไปก่อนนะ
ชั้นเรียนจัดดอกไม้เริ่มเร็วน่ะ
ศูนย์วัฒนธรรมก็เริ่มสอนแต่เช้าเหรอครับ
พ่อก็ว่าอยู่ ฝากทุกคนเก็บจานชามของพ่อทีนะ
- ค่ะ ไปดีๆ นะคะ - ไปนะ
- ไปดีมาดีค่ะ - ครับ
บายครับ
หมายความว่าคุณลุง เป็นคนจัดดอกไม้พวกนั้นเหรอคะ
ไม่ได้ซื้อมาหรอกเหรอ
ผลงานชิ้นโบแดงนะนั่น
ใช่
เผลอๆ นะ เราจะเลิกทำร้านเสริมสวย แล้วเปิดร้านดอกไม้แทน
ว่าแต่ว่า ฉันจะส่งเพลงไปให้ได้ยังไง
มา ฉันทำให้
ไหนดูซิ
สวัสดีครับ
พี่ซอมกฮาใช่ไหมครับ
ผมดูที่พี่ออกรายการครับ
อ๋อ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ผมได้ยินว่าพี่ทนอยู่เกาะร้างมาได้ 15 ปี
พี่เป็นต้นแบบของผมเลย
ฉันเหรอคะ
ครับ
ผมเป็นเด็กฝึกค่ายนี้มาเป็นสิบปีแล้วครับ
สักวันผมก็จะได้ยืนบนเวทีเหมือนพี่ใช่ไหมครับ
เอ่อ…
แน่นอนสิคะ
อุ๊ย
- ขอบคุณครับ - ค่ะ
มาทำอะไรอยู่ตรงนี้
ฉันตามหาคนอยู่น่ะค่ะ
เห็นเด็กพวกนั้นแล้ว สิ้นหวังซะจริงๆ
ในวงการนี้มีเด็กฝึกหัดแบบเด็กพวกนั้นเยอะ
เด็กที่สับสนคิดว่าการตัดใจไม่ลงคือแรงฮึดสู้ และทำได้ดีที่สุดแค่อดทนไว้
ในวงการนี้น่ะ ไอ้ความเก่งครึ่งๆ กลางๆ คือหายนะมากกว่า
หายนะก็บ้าแล้ว
หายนะน่ะถูกแล้ว
เด็กมันไม่ได้เสียเวลาชีวิตตัวเองเปล่าๆ นะ
แต่ทำคนอื่นที่คาดหวังกับพวกมัน เสียทั้งเงินเสียทั้งเวลาด้วย
ขี้คร้านจะมานั่งเสียใจทีหลัง
"อ๋อ การยอมแพ้ก็ต้องใช้ความกล้าด้วยสินะ"
รุ่นพี่พยายามบอกอะไรฉันเหรอคะ
อันนั้นตัวเองมีปมเองแล้ว
และสำหรับเธอน่ะ
ชีวิตกำลังไปในทางที่สวยดั่งใจหวังไม่ใช่เหรอ
หยุดเลยค่ะ
นั่นจะชมหรือจะอิจฉากันแน่คะ
- อะไรนะ - ถ้ารุ่นพี่เหน็บแนมที่ฉันกำลังไปได้ดี
นั่นแปลว่าอิจฉาหรือเปล่า
ถ้าอย่างนั้น ฉันขอตัวไปทางนี้ก่อนนะคะ
ก็เป็นซะแบบนี้ ฉันถึงไม่ชอบเธอ
เธอมันเกินเยียวยา
อย่าบอกว่ารุ่นพี่คือ…
ใช่
ฉันคือน้ำนิ่ง
และฉันจะไม่มีวันยกเพลงให้เธอ
ตายแล้ว
ฉันผิดไปแล้วค่ะ
สายไปแล้ว
สมัยก่อน
มีเด็กที่เหมือนเธออยู่คนหนึ่ง
เด็กนั่นใจดีเหมือนเธอ
อ่อนแอเหมือนเธอเลย
กว่าจะเดบิวต์ก็อายุเยอะเกินแล้ว
ดูจากคำพูดของรุ่นพี่แล้ว
แสดงว่ารุ่นพี่ดำเนินชีวิต
โดยใช้หลักคิดมาจากบ้านแน่เลยค่ะ
(อันทิล ดิ เอนด์)
(สะพายเป้เล็กๆ ติดไปใบหนึ่ง)
(ฉันขึ้นเนินเลี้ยวลดกับเนินลาดชันอีกครั้ง)
(เมื่อฟ้ามืดลง)
(เธอส่องสว่างให้ฉันและเดินตามฉัน)
มกฮา ไปกินข้าวเช้ากัน
สวัสดีครับ
มีธุระอะไรคะ มาไกลถึงที่นี่เลย
ไม่ทราบว่า จำผมได้หรือเปล่าครับ
จำได้อยู่แล้วค่ะ คุณโปรดิวเซอร์คังโบกอล
ไม่ใช่ครับ เราเคยเจอกันก่อนหน้านั้น ก่อนหน้านั้นนานมาก
วันที่หิมะตก
วันที่หิมะตกเหรอ
ครับ
ถ้าวันหนึ่งเด็กสาวคนนี้มาหาคุณละก็
ช่วยเรียกชื่อเธอด้วยนะครับ
ชื่อซอมกฮา
อย่าบอกนะ
คุณคือจองกีโฮเหรอ
ใช่ครับ
ขอบคุณนะครับที่ตอนนั้นคุณทำตามที่ผมขอ จริงๆ ผมควรมาขอบคุณเร็วกว่านี้
แม่เจ้า ได้ยังไงกัน…
มกฮาก็รู้เหรอคะ
ครับ เพิ่งรู้ไม่นาน
คุณพระคุณเจ้าช่วย
ผมมาเพราะมีอะไรจะขอรบกวนให้ช่วยอีกครับ
เธอไปทางนั้น ฉันไปทางนี้ จบไหม
เนื้อเพลงของรุ่นพี่เช๊ยเชย
อะไรนะ
เพราะฉะนั้น…
ฉันก็เลยเปลี่ยนเนื้อเพลงนิดๆ หน่อยๆ ค่ะ
ถ้ารุ่นพี่ชอบเนื้อเพลงที่ปรับแล้ว
ก็อนุญาตให้ฉันร้องเพลงของรุ่นพี่นะคะ
นี่
เธอน่ะ อย่าบ้าให้มาก
คลังเพลงนั่นคือถังขยะดีๆ นี่เอง
เหมือนท่อระบายน้ำทิ้ง ที่รวมเพลงที่ศิลปินคนอื่นปัดตกไว้
การเลือกเพลงจากคลังนั่น
แปลว่าเธอเองก็ไร้ค่าด้วย
ไม่ว่าจะใคร จะฉัน หรือจะเธอ
ก็ไร้ค่ากันหมด รู้หรือเปล่า
เธอควรเอ๊ะให้มันไวๆ สิ เรื่องนั้น
ต้องให้ฉันพูดใส่หน้าด้วยหรือไง
ที่พูดว่าการยอมแพ้ก็ต้องกล้า
ฉันไม่ได้พูดส่งๆ นะ
แต่พูดเพราะเห็นแก่เธอ…
การยอมแพ้
ก็ต้องกล้าเหรอคะ
ถ้าเป็นอย่างที่ว่า
ฉันไม่มาอยู่ตรงนี้หรอกค่ะ
ฉันคงจะตายไปนานแล้ว
บนเกาะร้างน่ะค่ะ
อีกสิบปี ถ้าเธอยังโนเนมอยู่ล่ะ จะทำยังไง
จะไม่นึกเสียใจเหรอ
ก็…
อาจจะนึกเสียใจนิดๆ ค่ะ
แต่จะนึกเสียใจยิ่งกว่า ถ้าไม่ได้พยายามทำอะไรเลยค่ะ
อย่างน้อยฉันก็ได้ทำ
ในสิ่งที่รักที่สุดไปตั้งสิบปีนะคะ
เพราะงั้น
ถ้ารุ่นพี่เห็นแก่ฉันจริงๆ ละก็
งั้นก็ลองดูนี่หน่อยค่ะ
ไม่กลัวจะล้มเหลวหรือไง
ไม่เอาน่า
ว่ากันว่าความล้มเหลวคือแม่ของความสำเร็จนะ
ฉันจะคิดแค่ว่ามีแม่เพิ่มอีกคนแล้วกัน
และเดินหน้าต่อค่ะ
เธอนี่มีแม่เยอะจังนะ
แปลว่าตกลงเหรอ
แปลว่าฉันร้องเพลงของรุ่นพี่ได้ใช่ไหม
ไม่รู้
สุดแล้วแต่เธอเลย
จะร้องหรือไม่ร้องก็เชิญ
ขอบคุณค่ะ รุ่นพี่
ยัยตัวแสบนั่น…
(อันทิล ดิ เอนด์)
เห็นคุณอยู่ที่นี่แล้ว นึกถึงสมัยก่อนเลย
หวังว่าจะไม่เข้าใจผิดนะคะ
ฉันไม่ได้กลับมาที่นี่เพื่อให้เราเริ่มต้นกันใหม่นะคะ
ฉันยังเป็นศิลปินของคุณจนกว่าจะเซ็นยกเลิกสัญญา
ขอตักตวงให้เต็มที่ก่อนนะ
ขอดื่มไวน์สักแก้วได้ไหมคะ
ได้ครับ
จริงสิ งานโชว์เคสจัดวันไหนคะ
วันศุกร์หน้าครับ
วันศุกร์ก็อีกประมาณสิบวัน
คุณตรวจทานเอกสารยกเลิกสัญญาหรือยังครับ
ค่ะ แต่ฉันขอเซ็นหลังจากดูงานโชว์เคสได้ไหม
หลังจากดูงานโชว์เคสเหรอ
ฉันอยากเพิ่มอะไรสองสามข้อในเอกสาร
ได้ครับ ตามนั้นเลย
ช้าและน่าเบื่อ
พูดถึงอะไร
ฉันยังไม่ทันเริ่มเลย พูดตัดกำลังใจกันแล้ว
ก็ต้องพูดสิ
ฉันฟังเพลงแล้วนะ
เวอร์ชั่นนี้ไม่มีหวังเลย
แค่อินโทรขึ้น ลูกค้าก็หนีหมดแล้ว
อย่างนั้นเหรอ
ฉันก็เลยลองเรียบเรียงเพลงใหม่
ใครเรียบเรียงนะ นายน่ะเหรอ
ฉันเป็นโปรดิวเซอร์รายการเพลงนะ
ฮั่นแน่
ฉันปรับให้เร็วขึ้นนิดหน่อย เป็นเทมโประดับปานกลาง
อ๋อ
เปลี่ยนท่อนนี้ให้มีกลิ่นอายชวนฝัน
ส่วนท่อนฮุค…
ส่วนท่อนฮุค ฉันเพิ่มเสียงเบสหนักๆ และเสียงสแนร์เข้าไป
เพื่อเน้นจังหวะให้มีพลังขึ้น
คุณว่าไงคะ
อธิบายกับโปรดิวเซอร์รายการเพลงนี่ง่ายแฮะ
ถ้าคนเรียบเรียงเพลงอธิบายให้ฟังเอง
มกฮาก็จะยิ่งชอบนะครับ
ไม่ได้ค่ะ
เดี๋ยวยัยนั่นจะเร้าหรือฉัน เรื่องอัลบั้ม 20 ล้านแผ่นและอะไรต่อมิอะไรอีก
โปรดิวเซอร์คังก็ไม่ต้องการแบบนั้น
บอกว่าคุณเรียบเรียงก็พอค่ะ
ได้ครับ
โวคอล ช็อปคืออะไรเหรอ
คือเวลาที่เราใช้เสียงร้องของใครสักคน เหมือนเป็นเครื่องดนตรี
สองห้องแรกตรงท่อนขึ้นต้นคือโวคอล ช็อป
แล้วก็สอง สาม เริ่ม โอเคไหม
อือฮึ โอเคแบบคร่าวๆ
- เริ่มเลยนะ - อือ
สอง สาม คิว
สะพายเป้เล็กๆ ติดไปใบหนึ่ง
ฉันเดินตามก้อนเมฆไป
ห่มท้องฟ้านอนเอนหลัง ร้องเพลงกับต้นไม้เริงระบำ
ถึงเมฆที่ลอยอยู่บนนั้น
จะเสกฝนให้ตกลงมา
แล้วยังไงล่ะ ฉันไม่สนใจ
ฉันขึ้นเนินเลี้ยวลดกับเนินลาดชันอีกครั้ง
ไม่ว่าไปที่ไหน ฉันก็จะเดินไป
จนสุดทาง
ณ ที่แห่งนั้น
ต่อให้ไม่มีสมบัติซ่อนอยู่
ก็ไม่เป็นไร
เพราะความจริงแล้ว
เส้นทางที่ฉันเดินอยู่นี้เต็มไปด้วยสมบัติ
ฉันเขียนคำปรารถนาอันขาวบริสุทธิ์ลงไป และพับเป็นเรือกระดาษ
หวังว่าเรือจะไปถึงจุดหมายใดจุดหมายหนึ่ง และแต่งแต้มที่แห่งนั้นให้ขาวบริสุทธิ์
ถึงเมฆที่ลอยอยู่บนนั้น
จะปล่อยลมลงมา…
อีกสิบปี ถ้าเธอยังโนเนมอยู่ล่ะ จะทำยังไง
จะไม่นึกเสียใจเหรอ
ก็ อาจจะนึกเสียใจนิดๆ ค่ะ
แต่จะนึกเสียใจยิ่งกว่า ถ้าไม่ได้พยายามทำอะไรเลยค่ะ
อย่างน้อยฉันก็ได้ทำ
ในสิ่งที่รักที่สุดไปตั้งสิบปีนะคะ
จนสุดทาง
ณ ที่แห่งนั้น
ต่อให้ไม่มีสมบัติซ่อนอยู่
ก็ไม่เป็นไร
เพราะความจริงแล้ว
เส้นทางที่ฉันเดินอยู่นี้เต็มไปด้วยสมบัติ
ตะวันสาดส่องใบไม้ทุกใบ ดอกไม้ทุกดอก
บนถนนที่สวยงามเส้นนี้
เมื่อฟ้ามืดลง…
ตัดสินใจหรือยังครับ
ตัดสินใจอะไรคะ
ว่าคุณอยากเพิ่มอะไรในเอกสารยกเลิกสัญญา
จนสุดทาง
ณ ที่แห่งนั้น
ต่อให้ไม่มีสมบัติซ่อนอยู่
ก็ไม่เป็นไร
เพราะความจริงแล้ว
เส้นทางที่ฉันเดินอยู่นี้เต็มไปด้วยสมบัติ
จนสุดทาง
ฉันจะปีนป่ายสายรุ้ง ที่รัก และข้ามเนินบนเมฆไป
ฉันจะมอบวันมหัศจรรย์ให้เธอ
ไม่ไปด้วยกันเหรอ
อัลบั้มของซอมกฮาน่ะ
ให้ฉันเป็นคนทำนะคะ
ฉันส่งลิงก์ดูคลิปการแสดงโชว์เคสของฉันมาให้
ยิ่งยอดไลก์เยอะก็ยิ่งดี
ฝากกดไลก์ด้วยนะ
กดให้แล้วทันทีที่…
อ๋อ ครับๆ
เขาอยู่นั่นครับ
ไว้ถามแล้วจะโทรไปนะครับ
คังอูฮัก
กู้เสร็จแล้วนะ คลิปกล้องหน้ารถนั่น
ทางนั้นส่งให้นายทางอีเมลแล้ว ไปเปิดดูสิ
ครับ
ทางนั้นบอกว่าเจองานช้างเข้าให้กว่าจะกู้ได้
เป็นยังไง ถ่ายติดคนร้ายไหม
แป๊บนะครับ
เดี๋ยว ผู้ชายคนนี้ทำอะไรน่ะ
พยายามงัดประตูรถเหรอ
(อาคารจองซาน)
เฮ้ย
ค่ำนี้รายงานข่าวเด็ดนี้กัน
ขอความยาวสักหนึ่งนาทีนะ
- ผมควรแจ้งตำรวจก่อนครับ - อะไรนะ ข่าวเด็ดต้องมาก่อนสิวะ
คังอูฮัก เฮ้ย
รับประทานให้อร่อยนะคะ
- จะกินให้อร่อยเลยครับ - ค่ะ
ไหนว่ามาสิ ผลตรวจลายนิ้วมือออกมาหรือยัง
ออกมาแล้ว
แต่ผมบอกไม่ได้เพราะเป็นข้อมูลส่วนบุคคล
เฮ้ย
ฉันเป็นคนให้เบาะแสนะ
ผมค้นประวัติจนทั่วแล้ว
แต่คนนี้ประวัติใสสะอาด ไม่มีคดีติดตัวครับ
รุ่นพี่ดูจากอะไร ถึงคิดว่าคนนี้แอบอ้างเป็นบุคคลอื่นครับ
นั่นลายนิ้วมือของกีโฮ ลูกชายของฉัน
อะไรนะครับ
ตอนที่ค้น ชื่อคนอื่นเด้งขึ้นมาใช่ไหม
เป็นไปไม่ได้…
ฉันไม่อยากรู้ข้อมูลส่วนตัวหรอก ไม่จำเป็นต้องรู้ด้วย
ถ้าลายนิ้วมือนั่นไม่ใช่ชื่อจองกีโฮ
ก็แปลว่าเด็กนั่นล้างประวัติตัวเอง
ถ้านายไม่จับเด็กนั่น…
ฉันจะจับเอง
โธ่เว้ย
ฟ้าฝนเป็นอะไรไปเนี่ย
ร้อนเปรี้ยงตลอดเวลาเลย
นั่นน่ะสิ
ฝนตกลงมาห่าใหญ่ก็ได้ จะไม่ว่าเลย
ขืนเป็นแบบนี้ อ่างเก็บน้ำได้แห้งขอดแน่
ถูกต้องเลย
เอ๊ะ แต่ว่า
นั่นอะไรน่ะ
อะไรล่ะ
โน่นไง โน่น ไอ้ขาวๆ ที่อยู่ใต้น้ำ
ข้าเห็นคนเดียวหรือไง
เออ ข้าก็เห็นว่ะ
ว่าแต่มันคืออะไรล่ะ
ดูคล้ายๆ รถนะ
รถเหรอ
เออ
สรุปว่าผู้ชายคนนี้งัดประตูรถ และปล่อยแตนเข้าไปในนั้นเหรอ
ถูกครับ เพราะแบบนี้ถึงเกิดอุบัติเหตุ
ให้ตายเถอะ
ถ้าเป็นเรื่องจริงนะ
งั้นมันก็ไม่ใช่อุบัติเหตุทั่วไป แต่เป็นการประทุษร้าย
คดีอุกฉกรรจ์เลยนะครับ
ได้ข่าวว่าเหยื่อยังไม่ได้สติด้วย
- นี่ เจ้าหน้าที่มิน - ครับ
ไปเขียนรายงานคดีอาชญากรรมเดี๋ยวนี้เลย
ได้ครับ
จะจับกุมได้เมื่อไรครับ
อันดับแรก ต้องโอนคดี ไปให้กองคดีอาญาเพื่อสืบสวนคดีก่อนครับ
จับกุมเลยไม่ได้
เถ้าแก่เนี้ย ผมเองครับ
ช่อดอกไม้ได้หรือยังเอ่ย
ได้แล้วสิ
ว้าว ของวันนี้สวยสุดเลย เท่าไรนะครับ
คิดแค่หกหมื่นวอนจ้ะ ราคาลูกค้าประจำ
บัตรเครดิตก็รับนะ
เงินสดสะดวกกว่าครับ นี่ครับ
จ้ะ
เอาละ ไปกัน
- ขอบคุณนะครับ - จ้ะ
พ่อ
อ้าว อูฮัก
ไหนว่าพ่อเรียนจัดดอกไม้ที่ศูนย์วัฒนธรรมไง
ซื้อเอาหรอกเหรอ
ใช่ เรื่องนั้น…
ทำไมโกหกล่ะครับ
ที่ผ่านมา พ่อเอาดอกไม้มาอ้างแล้วไปที่ไหน
อูฮัก
มาคุยกับพ่อนะ
ตอนนี้อยู่ไหนน่ะ
ใกล้ถึงแล้ว
อีกสี่นาทีถึง
โบกอล
ร้านต้มเกี๊ยวที่กินคราวก่อน
ที่นายต้องต่อคิวซื้อชั่วโมงหนึ่งน่ะ
ตอนนี้ยังซื้อกินได้ไหม
เข้าใจแล้ว เดี๋ยวซื้อไปฝาก
ฉันคิดถูกจริงด้วย
มกฮา หนูอยู่กับคนพวกนี้มาตลอด
ทำไมโกหกกันล่ะ
(ต้มเกี๊ยว รสเด็ด)
ไม่ต้องคิดมากนะ
นายจะไม่มีเหตุให้ไปเจอคุณลุงอีกแล้ว
จะไม่เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น
เธอดู…
มีความสุขดีนะ
แจกยอง
คุณลุงมาที่นี่ทำไมคะ
(แคสต์อะเวย์ ดีว่า)
แกคือแชโฮสินะ
พบโครงกระดูกของครอบครัวผู้เสียชีวิต ที่เคยหายสาบสูญไปค่ะ
พี่น่ะเหรอคะ ทำอัลบั้มให้ฉันเหรอ
ฉันจะตัดสินใจตามคำตอบของเธอ
กับบ้านโปรดิวเซอร์คังน่ะ
ตัดขาดกันได้ไหม
ซอมกฮาก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
รู้ทั้งรู้ว่าบ้านนั้นสวมรอยคนอื่น แต่ก็ช่วยปกปิด
ไม่เข้าใจสถานการณ์เหรอ
ฉันบอกแล้วไงว่าเราต้องรับผิดชอบ เรื่องพวกนี้ทันที
อย่าเห็นใจหรือสงสารเจ้าตัวเลย
ฉันก็ต้องการแบบนี้เหมือนกัน
ตัดขาดกับฉันและครอบครัวของฉันซะ
คำบรรยายโดย จุฑาทิพ แวงสูงเนิน