(ไก่ทอดคลุกซอส)
(สารพัดเครื่องจักร)
หัวหน้า ช่วยผมด้วย
(หนึ่งวันก่อนหน้า)
ชาอึนอู!
โธ่เอ๊ย ยังไงก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
ก็น่าจะเปลี่ยนให้หน่อย
ยังไงก็เถอะ นี่ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องสินะ
โอเค
(ทางเข้า - ร้านหนังสือที่ดูเหมือนไม่ใช่)
(ร้านหนังสือที่ดูเหมือนไม่ใช่)
เถ้าแก่ สวัสดีครับ
ขอโทษที่ปลุกนะครับ พอดีผมมีเรื่องด่วน
เถ้าแก่ สวัสดีครับ
ให้ตายสิ นี่มันเรื่องอะไรกัน
ครับ กู้ภัยใช่ไหมครับ
ครับ ที่นี่มีคนไม่หายใจอยู่ครับ
ใช่ครับ ที่นี่ร้านหนังสือครับ
ร้านหนังสือ ชื่อร้าน…
ร้านหนังสือที่ดูเหมือนไม่ใช่
เปล่าครับ ผมไม่ได้คิดว่าดูเหมือนไม่ใช่
ครับ ด่วนมากครับ ตอนนี้ที่นี่
มีคุณปู่คนนึงที่นอนไม่ตื่นขึ้นมา
ตอนนี้เขาตื่นแล้วครับ
ได้โปรดให้ความสนใจกับตลาดหนังสือมือสอง
ที่กำลังตกที่นั่งลำบากด้วยนะครับ
เราคือร้านหนังสือที่ดูเหมือนไม่ใช่ครับ ขอบคุณครับ
มาดูหนังสือเหรอ
เมื่อกี้ผมโทรมาครับ
ผมคือคนที่…
โทรมาถามเมื่อกี้ว่ามีหนังสือเล่มนี้ไหมครับ
อ๋อ
มันน่าจะอยู่ตรงชั้นสูงตรงไหนสักชั้น
แต่ฉันปีนบันไดไม่ไหวแล้ว
- อ๋อ ครับ - อือ
ผมจะปีนเองครับ
(ดร.ยู เครื่องจักรกลศึกษา)
หือ
หา
อ้าว เถ้าแก่
เดี๋ยว ไม่นะ
เดี๋ยวก่อน
คุณปู่
มีคนอยู่ตรงนี้ครับ
คุณปู่!
ดีจัง
ฉันอึดอัดมากเลยที่ต้องเลี่ยงแสงแดดโดยตรง
แล้วเก็บตัวอยู่แต่ในที่ร่มๆ
เราออกมาบ่อยๆ กันนะครับ
เดี๋ยวนะครับ
ผิวแห้งไปนิดนึงแล้ว
มองทางนี้ครับ
ทำไมต้องใช้น้ำเชื่อมราคาแพงด้วย
ใช้น้ำเชื่อมโบราณยี่ห้อโอตูกิก็ได้
มันกวนใจผมอยู่เรื่อยที่แมลงมาตอม
น้ำเชื่อมนี้มีส่วนผสมป้องกันแมลง
เวลาสัมผัสหน้าก็จะรู้สึกเบากว่ามากด้วยครับ
โอ้โฮ เบาสดชื่นจริงๆ ค่ะ
ขอโทษนะครับที่เพิ่งมาเตรียมตอนนี้
พูดอะไรของคุณคะ คุณมีแต่ให้ฉันแท้ๆ
ให้ผมได้ให้เถอะครับ
เพราะมันทำให้ผมมีความสุขจริงๆ
คุณมินอาหน้าแดงแล้วครับ
คลุกซอสเผ็ดเหรอ
แหม อย่าล้อกันนะคะ
คุณมินอา
อะไรคะ
ตายจริง คุณแพคจุง เอาเงินมาใช้เรื่องแบบนี้อีกแล้ว
เมล็ดงาขนาดคิงไซส์มันแพงจะตายไป
เหมาะมากเลย
ฉันเป็นใครถึงดีกับฉันแบบนี้ตลอด
จะใครได้ล่ะครับ
ก็ไก่ทอดคลุกซอสที่สวยที่สุดในโลกไง
อ้าว นั่นเต้าหู้นี่
เต้าหู้ไม่ใส่หมวกกันน็อกจะไม่อันตรายเหรอ
เขาคงอึดอัดน่ะค่ะ อย่างน้อยก็ต้องเดินเล่นในสวนบ้าง
- ตายแล้ว เป็นอะไรไหม - เต้าหู้
โถ แย่จัง
เต้าหู้ของฉันกลายเป็นเต้าหู้อ่อนไปแล้ว
ไม่ต้องกังวลนะครับ
คุณไม่ใช่เต้าหู้นี่ครับ
ฉันแค่ปวดใจน่ะค่ะ
คุณมินอา
ผมน้ำตาลตกซะแล้ว
ฉันขอกินอมยิ้มบ้างสิคะ
คุณมินอาจะกินอมยิ้มได้ยังไงครับ
ฉันกินได้ ขอหน่อยค่ะ
- คุณมินอา แต่ว่าอมยิ้มมัน… - บอกว่ากินได้ไง
ฮะ โอย
คุณปู่
คุณปู่ครับ!
โธ่เอ๊ย
(ผู้ช่วยผู้จัดการคิม)
คุณคิม ผมแบตหมดครับ พูดธุระมาด่วนๆ เลย
ครับ เมื่อกี้ผมกินเหล้ากับพนักงานที่เคยทำงาน
ที่ศูนย์วิจัยดร.ยูอินวอนแล้วก็คุยกัน
เรื่องเครื่องจักรนั่น
หลังจากที่ผมออกจากงาน
เขาบอกว่ามีนักวิจัยคนนึงช่วยงานดร.ยู
ทีนี้ผมก็เลยได้เบอร์ติดต่อเขามา
แต่ตอนนี้มือถือประธานชเวปิดอยู่
ผมเลยโทรมาหาคุณแพคจุง
อ๋อ คุณคิม ขอบคุณ ส่งเบอร์มาทางข้อความ
กู้ภัยใช่ไหมครับ นี่ร้านหนังสือที่ดูเหมือนไม่ใช่ครับ
คนที่รับโทรศัพท์เมื่อกี้เหรอครับ
ซวยแล้วสินะ
โธ่เอ๊ย
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร วันนี้ได้กำไรแล้ว
โอย น้ำตาลตกซะแล้ว
ไม่มีทางจะตายซะหรอก
กล่องลูกอม
(ใบเสร็จ ร้านหนังสือที่ดูเหมือนไม่ใช่)
มีแต่ทางจะตายสินะ
ตายแหงแก๋
เฮ้ย แม่งเอ๊ย
ไม่มี
คุณครับ
คุณคนเมื่อวานเหรอ
(สารพัดเครื่องจักร - ชเวซอนมัน)
ถ้าเจอเครื่อง…
โทรมานะ
ถ้าเกิดว่า
หาเจอ
อย่าเข้าไปนะ
คุณมีลูกสาว
หรือลูกชายไหม
ลูกสาวหนึ่งคน ลูกชายหนึ่งคน
ถ้างั้น
ห้ามเข้าไปนะ
- เข้าใจไหม - ครับ
งานเข้านะ
โทรมานะ
เลิกดื่มเหล้าล่ะ
มินอา
(ร้านหนังสือที่ดูเหมือนไม่ใช่)
มาดูหนังสือเหรอ
เท่าไรครับ
(สารพัดเครื่องจักร)
หัวหน้าครับ ช่วยผมด้วย
มินอา
เฮ้ย พนักงานโก
พนักงานโก นี่
พนักงานโก
- หัวหน้าครับ - ว่าไง
ข้าว
ข้าว ข้าวเหรอ
- ข้าว - ข้าวเหรอ
- ข้าว - ข้าวที่เอาไว้กินเหรอ
ข้าวนั่นแหละครับ
- ข้าวนั่นแหละ - ข้าว
ข้าว ขอข้าวหน่อย
อรุณสวัสดิ์
กำลังกินข้าวเช้ากันอยู่สินะ
ในน้ำซุปน่าจะมีเครื่องอยู่นะ
ใช้ฟันเคี้ยวดีกว่าไหม
ไก่ทอดคลุกซอสงั้นเหรอ
ก็สงสัยอยู่หรอกนะ
แต่ไม่อยากรู้
ตอนนี้ดีเหลือเกิน
ไปซาวน่าสักหน่อยดีกว่า
(สารพัดเครื่องจักร)
ครับ สารพัดเครื่องจักรครับ
อ๋อ เจ้าของร้าน ครับ
มีเรื่องอีกแล้วเหรอครับ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ
ครับ ผมจะไปหานะครับ
หัวหน้าครับ เครื่องจักรร้านฮิลลิ่งชอป ที่พูพย็องมีปัญหาอีกแล้วครับ
ผมไปที่โน่นก่อนนะครับ
อ๋อ อือ ฝากด้วยนะ
คนที่ทำงานเป็นผู้ช่วยดร.ยูอินวอนล่ะ
อ๋อ
เขาบอกว่าว่างแค่ตอนพักเที่ยงเท่านั้น
ผมเลยนัดไว้ตอนบ่ายโมงครับ
ยังมีเวลาอยู่
ฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปที่นัดพบเลยแล้วกัน
ครับ
นายก็คงต้องทำแบบนั้นเหมือนกัน
ครับ ผมก็ด้วยครับ
คราวนี้
คนคงดูออกว่าเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วละนะ
- แล้วเจอกัน - ครับ
เดี๋ยวพ่อมานะ
มินอาของพ่อ
หนึ่ง ศูนย์ ศูนย์ สี่ ดอกจัน
รหัสผ่านสิ้นคิด
มีกล้องวงจรปิดแค่ตัวเดียว
อ่อนต่อโลกดี
แบบนี้ถึงได้สูญเสียสิ่งที่รักไปไง เจ้าทึ่ม
(ไม่มีสัญญาณ)
เขียนชื่อตรงนี้ แล้วก็…
เซ็นตรงนี้ครับ
ครับ ประธานเองก็เขียนชื่อ เซ็นและเช็กยอมรับด้วยครับ
- สั่งอาหารครับ - ค่ะ
ป้าครับ ขอบุลโกกิย่างซีอิ๊วหนึ่งที่
บุลโกกิย่างซอสโคชูจังสองที่ แล้วก็ข้าวอบหม้อหินครับ
ค่ะ
อีกสองสามวันจะมีคนโทรไปนะครับ
บอกเขาไปว่าได้ยินและเข้าใจ
รายละเอียดความคุ้มครองจากตัวแทนแล้ว
เขาน่าจะมีคำถามเยอะครับ
เพราะว่าต้องตรวจสอบทีละอย่าง
บอกเขาไปตามที่ติ๊กไปก็ได้ครับ
ติ๊กทั้งหมดเลยเหรอครับ
ติ๊กว่า "ไม่" ทุกข้อได้เลยครับ
สิทธิคุ้มครองของประกันนี้เรียบง่ายมากครับ
ยิ่งตายเจ็บๆ ยิ่งได้เงินเยอะ
ซื่อตรงใช่ไหมครับ ขอให้ได้เงินเยอะๆ นะครับ
งั้นถ้าก่อนตายแกล้งเจ็บหนักๆ จะได้เงินมากกว่าเดิมไหม
พูดเล่นยังไงให้ไม่ตลกเลย
ใครกันแน่ครับที่ไม่ตลกมากกว่า
ถ้าอย่างนั้น
คุณเคยทำงานที่ศูนย์วิจัยจริงหรือเปล่าครับ
แน่นอนครับ ถึงตอนนี้ผมจะทำงานเป็นตัวแทนขายประกัน
แต่ผมก็เคยเป็นนักวิจัยที่ไร้อนาคตครับ
เอาแต่พูดเรื่องไม่ตลกอยู่เรื่อย
คือว่า
เพราะแบบนี้ถึงได้… ไม่สิๆ ไม่
คุณลาออกจากงานเองเหรอครับ
วงการวิทยาศาสตร์เกาหลีก็แบบนี้แหละครับ
ขอแค่ข้อมูลเล็กน้อยก็ได้ครับ
เล่าให้ผมฟังหน่อยนะครับ
งั้นผมจะพูดตามตรงนะครับ
ตอนนั้นผมเข้าไปทำงาน เป็นผู้ช่วยนักวิจัยของดร.ยูอินวอน
เฮ้อ รู้เลยละว่าทำไมเขาถึงเลือกผม
เขาหลงใหลคลั่งไคล้ไอ้เศษเหล็กแปลกๆ
ผู้ช่วยนักวิจัยอย่างผมจะไปทำอะไรได้
เขาใช้เงินรัฐอยู่ถึงต้องหาข้อแก้ตัวเหมาะๆ
ก็เลยจ้างผมไปทำงาน
แต่พอรัฐบาลหยุดให้เงินสนับสนุน ผมก็โดนเด้งทันที
แต่ผมก็ไม่อาลัยอาวรณ์หรอกนะ เพราะผมไม่ได้ทำอะไรเลย
เอ่อ ไอ้เศษเหล็กนั่น ไม่สิ
ระหว่างที่วิจัยเครื่องจักรนั่น
ไม่ได้ผลลัพธ์อะไรสักนิดเลยเหรอครับ
ไม่ครับ เท่าที่ผมรู้นะ
- ช่วยเล่าอะไรสักนิดสิครับ - แป๊บนึงนะครับ
- โอ๊ะ - นี่ครับ
- นี่มัน… - เครื่องจักรนี่
คือเครื่องที่ดร.ยูคลั่งไคล้ครับ
แต่เขาเพ้อฝันไปว่ารูปวาดอะไรก็ไม่รู้นี่
มีอายุ 200 ปีแล้ว เครื่องจักรนั่นก็ด้วย
แต่ที่น่าตกใจจริงๆ ก็คือ
เขาพูดถูก
คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไงครับ
ผมเอามันไปให้ศ.วังจงกึน ภาควิชาของแท้แน่หรือนี่ ม.เควันน่ะสิ
วังจงกึนเหรอ
มันคือกระดาษซอนจา
กระดาษจ้อนจาเหรอครับ
ไม่ใช่ กระดาษซอนจา
กระดาษที่เอาไว้ทำพัด
อ๋อ
เพราะมีความเหนียว
แต่ว่ามัน
ดูเหมือนอายุประมาณ 200 ปีแล้ว
งั้นเหรอครับ
ว่าแต่นี่มันภาพวาดหรือขีดเขียนเล่นล่ะ
แถมยังมีตราประทับด้วย
ประทับรอยนิ้วมืออีกต่างหาก คงจะเล่นตลกอะไรละมั้ง
อยากให้ฉันประเมินราคาให้เหรอ
ใช่ครับ แต่ว่าที่ศูนย์วิจัยเรามีเครื่องจักร
ที่หน้าตาแบบนี้อยู่ครับ
มันเอาไว้ทำอะไร
เอาไว้นั่งมองครับ
เอาไว้นั่งมองเนี่ยนะ
ครับ ผมแค่นั่งมองมันเฉยๆ
เวรเอ๊ย นี่ดร.ยูล้อเล่นอะไรกับฉันหรือไง
เวรเอ๊ย ผมก็ไม่รู้ ไปนะครับ
เดี๋ยวๆ รอก่อน
เหมือนกันใช่ไหม
ทำไมมันถึงมาอยู่บนนี้ได้นะ
ทำไมครับ
นี่คือตราประทับของจองฮโยบง
จองฮโยบงเหรอ
จองฮโยบงคือใคร
เขาเกิดในตระกูลนัมอินอันเลื่องลือ เมื่อพระเจ้าชองโจครองราชย์ 15 ปี
เป็นอัจฉริยบุคคลที่โดดเด่นแห่งยุคโชซอน
อะไรเนี่ย อยู่ๆ ก็เป็นอ.ปิง ติวประวัติศาสตร์หรือไง
ตระกูลของเขามีบรรพบุรุษ เป็นถึงอัครมหาเสนาบดี
พ่อเขาเป็นนักปราชญ์ชิลฮัก
แม้พระเจ้าชองโจจะทาบทามไป แต่เขาก็ไม่สนใจการเมือง
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะเขานับถือคาทอลิก
จองฮโยบงคือลูกชายของเขา
เด็กคนนี้พูดได้ก็รู้หนังสือทันที
แต่งกลอนได้ตอนห้าขวบ
และจากนั้นก็เริ่มวาดภาพ
เขามีความสามารถโดดเด่นมาก
พระเจ้าชองโจจึงตรัสว่า "จงเข้ามาในวัง"
และมีบันทึกว่าพวกเขาแลกเปลี่ยนบทกวีกันด้วย
เขาเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์และอนาคตสดใสเลยละ
แต่คนแบบนั้นมาวาดรูปแบบนี้เล่นเนี่ยนะ
ไม่รู้ว่าเป็นเขาจริงหรือเปล่า
เพราะเมื่อพระเจ้าชองโจสิ้นพระชนม์
ราชินีจองซุน ก็ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
พวกมีอำนาจหัวอนุรักษนิยม
ก็เริ่มปราบปราม ศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกอย่างจริงจัง
พ่อจองฮโยบงถูกประหาร ในเหตุการณ์กวาดล้างคริสต์ศาสนิกชน
ครอบครัวที่เหลืออยู่
ก็ถูกลดระดับไปเป็น พลเมืองชั้นต่ำหรือลากไปเป็นทาส
หลังจากนั้นก็ไม่มีบันทึกใดๆ ปรากฏอีก
ยังไงก็เถอะ ถ้าอย่างนั้นภาพนี้ก็…
สามารถสันนิษฐานได้ว่า เป็นภาพวาดเมื่อ 200 ปีที่แล้วสินะ
ต่อให้มันเป็นกระดาษซอนจา หรืออะไรก็ตามนั่นจริงๆ
แต่ภาพนี้ถูกวาดก่อนหรือเศษเหล็กถูกสร้างก่อน
ผมจะรู้ไปทำไม
เรื่องที่บอกว่าเป็นตราประทับของจองฮโยบงด้วย
ตราประทับของขุนนางที่ถูกลดระดับไปเป็นทาส
ไปทำอีท่าไหนถึงได้ไปประทับบนภาพนั่นได้
ผมรู้ไปแล้วจะได้อะไร
ดูเหมือนว่าหลังจากนั้นดร.ยู
จะหมกมุ่นกับมันมากกว่าเดิมอีกใช่ไหม
โอ้ รู้ได้ยังไงเนี่ย
ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ยิ่งอาการหนักขึ้น
เขาพูดว่ายังมีเครื่องจักรอีกเครื่องแน่นอน
เห็นว่าต้องมีสองเครื่องถึงจะใช้งานได้ละมั้ง
แล้วก็สร้างเครื่องติดตามมันขึ้นมา
เครื่องติดตามเครื่องจักร
ก็อย่างชื่อเรียกนั่นแหละครับ เครื่องที่ติดตามและมีปฏิกิริยาต่อเครื่องจักรนี้
จริงๆ แล้วหลานของดร.ยู คอยยุยงอยู่ข้างๆ หนักกว่าอีก
- หลานเหรอ - หลานเหรอ
มาคิดๆ ดูแล้วผมไม่ใช่ผู้ช่วยนักวิจัยคนเดียวนี่นา
หลานเขาไม่ได้เป็นนักวิจัยนะครับ
แต่เขาก็มาใช้เวลา
ในห้องวิจัยมากขึ้นตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
คนน้องใครๆ ก็บอกว่าเป็นอัจฉริยะ
แต่ไปเดินตามอาที่บ้าเครื่องจักร
จนเป็นบ้าไปอีกคน โอย
ตอนนี้ไปทำอะไรอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
ดร.ยูบอกว่าเขาเป็นอัจฉริยะเลยละ
แต่ในสายตาผม เขาก็แค่คนสติไม่สมประกอบ
หน้าแก่เหมือนอายุ 50 เข้าไปแล้ว แต่พูดอยู่ได้ว่าตัวเองอายุ 22
ตอนนั้นดร.ยูกำลังหาเครื่องที่อยู่กับเรา
ส่วนเราก็กำลังตามหาเครื่องที่อยู่กับดร.ยู
พูดให้ถูกก็คือเรากำลังหาดร.ยูอยู่ต่างหาก
หรือว่าดร.ยูจะกลายร่างเป็นอย่างอื่นไปด้วยครับ
ถ้าเครื่องทำงานเหมือนกัน
ทำไมสัญลักษณ์ถึงต่างกัน
นั่นสิครับ เหมือนชื่อยี่ห้ออะไรสักอย่างหรือเปล่า
ดูๆ ก็เหมือนจะเป็นตัวอักษรด้วย
- เฮ้ย - เฮ้ย
- เฮ้ย เครื่องจักร - คุณมินอา
มินอา
- หา - มินอา
- มินอา ลูกพ่อ - คุณมินอา
- คุณมินอา! - มินอา
มินอาๆ
- มินอา - คุณมินอา!
มินอาๆ
มินอา!
มินอาๆ
มินอา
คิดว่ากลายร่างเป็นคนได้อย่างเดียวซะอีก
กระจก
ทำแบบนี้ไม่ได้สิ
ทำไมถึงโกหก
จะไปไหนครับ
บริษัท
ผมก็กำลังไปบริษัทเหมือนกัน
เราคนใดคนหนึ่งคงกำลังไปผิดทางใช่ไหมครับ
มินอาไม่อยู่นี่เหรอ
เดี๋ยวนะ กล้องที่หน้าประตูพังนี่ครับ
เกิดเรื่องอะไรขึ้น รู้อยู่หรือเปล่า
อ้าว เครื่องจักรไปไหนแล้ว
อย่าบอกนะว่าโดนยกเค้า
ไม่มั้ง
ที่นี่มีอะไรน่าขโมยที่ไหน
พอมาเสียเที่ยวก็เลยเอาของไร้ค่าไปเหรอ
บ้าเอ๊ย อย่างนี้ต้องแจ้งความ
ทำไมจะไม่มีอะไรน่าขโมย
ฮะ ทำไมจะไม่มี
แค่เอาเศษเหล็กที่นี่ไปก็ขายได้ตั้งกี่ตังค์แล้ว
ทำไมต้องโมโหด้วยครับ
ถึงจะไม่มีอะไรน่าขโมย
แต่จะบอกว่าเอาของไร้ค่าไปเพราะมาเสียเที่ยว
มันฟังขึ้นที่ไหน
ถ้าขโมยใช้อารมณ์เป็นที่ตั้งแบบนี้จะเป็นยังไง
รู้ไหมว่ายังไง ถูกจับไง
ขโมยต้องรู้จักสุขุมสิ
ไปเป็นห่วงนิสัยขโมยมันทำไมครับ เป็นอะไรไป
ทำไมจะไม่มีอะไรน่าขโมย
ของที่น่าขโมยน่ะ
มีสิ ชีวิตของฉันไง
ชีวิตของฉันเป็นของฉัน
มี ชีวิตของฉันไง
มีสิ
เข้าใจแล้ว ผมจะแจ้งความว่า ชีวิตหัวหน้าหายไปก็แล้วกัน
ไม่ต้องแจ้งความ
มันพังตอนพนักงานโกขนไป
ผมทำพังสินะครับ
นายจะทำงานไม่ระมัดระวัง…
แบบนี้ไปถึงไหน
ตามฉันมา
อีกไม่นานนายจะตาย
ตาย…
แต่ก็ไม่ตาย
ตอนนี้…
ฉันจะกลายเป็นนายแทน
นี่มันอะไร อย่าเข้ามานะ
อย่าเข้ามา เฮ้ย! อย่าเข้ามา!
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง