(แผนกอายุรกรรม วอร์ด 71)
(พยาบาลแผนกอายุรกรรม จองดาอึน)
เดี๋ยวจะแทงเข็มน้ำเกลือนะคะ
ระหว่างรับน้ำเกลือก็นอนพักนะคะ
กดปุ่มเรียกเหรอคะ
ฉันรู้สึกว่าแขนมันตึงๆ ปวดๆ น่ะค่ะ
มีคนที่ปวดแขนตอนใส่สายน้ำเกลือหลายคนเลยค่ะ
น้ำเกลือเดินดีอยู่นะคะ
เอ่อ คุณพยาบาลคะ
ฉันปวดแขนนิดหน่อยน่ะค่ะ
มีหลายคนที่ปวดแขนตอนใส่สายน้ำเกลือน่ะค่ะ
น้ำเกลือก็ดูเดินดีอยู่นี่นา
อาจจะเพราะหยดเร็วไปหน่อย
งั้นฉันจะปรับให้ช้าลงนะคะ
น่าหงุดหงิดจริงๆ
เอ่อ คนไข้ไม่โอเคตรงไหนหรือเปล่าคะ
เจ็บแขนน่ะค่ะ
อ๋อ หลายคน…
"หลายคนปวดแขนตอนใส่สายน้ำเกลือ" ใช่ไหม
ใช่ค่ะ
น้ำเกลือก็เดินดีอยู่ค่ะ
- ค่ะ - พยาบาลคนอื่นๆ
ก็พูดอย่างนั้นค่ะ
ฉันไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องสนใจก็ได้ค่ะ
เราตรวจร่างกายกันทุกวัน เพื่อความปลอดภัยและสุขอนามัยของคนไข้ครับ
จะลองเปลี่ยนเข็มดูนะคะ
ถ้าเส้นเลือดบางกว่าปกติ ก็อาจจะปวดแขนมากหน่อยน่ะค่ะ
ฉันจะเปลี่ยนมาใช้เข็มเด็กดูนะคะ
เข็มเด็กจะทำให้ปวดหน่วงน้อยกว่าค่ะ
แต่ฉันว่าปัญหาน่าจะไม่ได้อยู่ที่เข็มมั้งคะ
เป็นยังไงบ้างคะ
ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ
ค่อยยังชั่วค่ะที่อันนี้พอดีเลย
ขอบคุณนะคะคุณพยาบาล
ไม่เป็นไรเลยค่ะ พักผ่อนนะคะ
นี่ค่ะ
- ขอบคุณค่ะคุณพยาบาล - ค่ะ
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยมยองชิน)
ทำไมใช้เวลานานมากเลยคะ
คุณคนไข้อันจองซูในห้อง 712 เป็นโรคนอนไม่หลับนี่คะ
เขาอุตส่าห์หลับได้ทั้งที ฉันกลัวทำเขาตื่น เลยช้าเพราะระวังมากเป็นพิเศษน่ะค่ะ
พยาบาลดาอึนรู้ไหมว่าพยาบาลหนึ่งคน ต้องดูแลคนไข้ทั้งหมดกี่คน
การที่เราปลุกคนไข้ทุกคนขึ้นมาพร้อมกัน เพราะนี่เป็นวิธีเดียว
ที่จะทำให้เราดูแลคนไข้ได้อย่างทั่วถึง
ฉันไม่ได้บ่นเพราะการเอาใจใส่คนไข้นะคะ
แต่เพราะพยาบาลคนอื่นต้องมาทำงาน ส่วนของพยาบาลดาอึนด้วยต่างหากค่ะ
ดูสิคะ
งานที่กองเป็นภูเขาพวกนี้เลยกำหนดมาแล้วนะคะ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทันคิดเรื่องนั้นเลยค่ะ
ดื่มนี่สิ
ค่ะ
พยาบาลคนอื่นต้องลำบากเพราะฉันใช่ไหมคะ
ก็มีคนพูดอย่างนั้นบ้างแหละ
ต่อไปนี้ฉันจะขยันให้มากขึ้นค่ะ
พยาบาลดาอึนก็ขยันอยู่แล้วนะ
- พยาบาลดาอึน - คะ
ตอนนี้ที่แผนกจิตเวชมีตำแหน่งว่างอยู่
แผนกจิตเวชเหรอคะ
ฉันคิดว่าพยาบาลดาอึน น่าจะเหมาะกับแผนกนั้นมากกว่า
คิดว่ายังไง
พยาบาลซงก็รู้นี่คะ
การเป็นพยาบาล มันไม่ใช่แค่ใจดีอย่างเดียวซะหน่อย
แต่ยัยเด็กนั่นใจดีมากเกิน
คนไข้น่าจะชอบออกนะ
แค่ใจดีกับคนไข้แล้วยังไง
เอาแต่สร้างงานให้พยาบาลคนอื่น
งานในแผนกก็เยอะจะตายอยู่แล้ว มีเด็กนั่นคนเดียวที่ทำงานตามไม่ทันคนอื่น
พยาบาลคนอื่นๆ
เลยต้องไปทำงานส่วนของเด็กนั่นด้วย
เฮ้อ
ยังไงก็เถอะ จองดาอึนน่ะ
ไม่เหมาะกับการเป็นพยาบาลหรอกค่ะ
คำพูดที่บาดหู ได้ยินเมื่อไหร่ก็ยังบาดใจเสมอ
ขอโทษค่ะ
ฉันเก็บเองค่ะ
ทำไงดี
(รับแดดอุ่น กรุ่นไอรัก)
กลับมาจากส่งไก่แล้วครับ
มาแล้วเหรอเจ้าลูกชาย
- ดาอึนมารออยู่แน่ะ - เอ๊ะ
นี่
นี่มันอะไรอีกแล้วเนี่ย
วันนี้ฉันอยากเมาน่ะ
เอามานี่
อะไรของนาย
ไหนว่าอยากเมาไง
แค่นี้เธอก็เมาแล้ว
เอาละ ส่วนที่เหลือฉันจะเก็บไว้เอง
ค่าๆ ขอบคุณค่า
นี่ เธอน่ะ…
ชิ่วๆๆ
ค่อยๆ กินนะ
เฮ้อ ยัยคนนี้นี่
โธ่ๆ
ยูชาน ดาอึนเมาแล้ว
ครับ
ไม่ทันหมดแก้วด้วยซ้ำ
เฮ้อ
อยากไปทะเลจัง!
นี่ สองข้างทางก็เป็นทะเลหมดนี่ไง
สภาพเธอเป็นแบบนี้ แปลว่าวันนี้มีเรื่องที่โรงพยาบาลอีกแล้วสินะ
คราวนี้เรื่องอะไรล่ะ
ให้พาไปทะเลที่อื่นไหม
ไปซกโชหรือยางยางอะไรแบบนั้นไหม
แล้วโรงพยาบาลล่ะ
ทิ้งงานวันนึง!
ถ้าฉันทิ้งงานแล้วไง
ถ้าฉันทิ้งงาน นายจะเลี้ยงฉันหรือไงยะ
เธอกินแต่ไก่ทั้งสามมื้อไหวไหมล่ะ
โอ๊ย งั้นฉันไม่อยากไปทะเลแล้ว!
งั้นก็กินลมชมวิวไปนี่แหละ
เกาะแน่นๆ นะ
แม่ หนูออกไปทำงานแล้วนะ
เออ
นี่ เอานี่ไปด้วย
นี่อะไรเหรอ
เค้กข้าวจิงจูฉ่าย
ถ้ามันเย็นแล้วก็เอาเข้าไมโครเวฟสักสองนาทีนะ
แม่ คนเดี๋ยวนี้ไม่ชอบกินเค้กข้าวจิงจูฉ่ายกันแล้ว
เพราะไม่เคยลองกินต่างหาก
- หนูไม่เอาไปนะ - นี่
ถ้าได้ลองกินแล้วจะติดใจกันทุกคน
แม่
บางครั้งแม่ต้องปล่อยให้หนูทำตามความคิดตัวเอง แล้วแม่แค่คอยให้กำลังใจก็พอนะ
ให้แม่เอาไปเองไหม ไปทักทายทุกคนด้วย
- เอางั้นก็ได้ - โอเคๆ ก็ได้ๆ
เดี๋ยวหนูเอาไปเอง หนูจัดการเอง
ไม่ต้องตามมานะ
- เจอกันอีกแล้วนะครับ - อ้าว
โอ้ สวัสดีค่ะ
คุณหมอแผนกลำไส้ใหญ่ใช่ไหมคะ
ครับ
บ้านอยู่แถวนี้เหมือนกันเหรอครับ
เอ่อ ฉันเคยเห็นคุณหมอบนรถเมล์ สองสามครั้งแล้วค่ะ
- ผมเหรอครับ - ค่ะ
จริงเหรอครับ
กลิ่นจิงจูฉ่ายนี่
นี่เค้กข้าวหรือเปล่าครับ
โอ้โฮ จมูกไวอย่างกับหมา
ไม่สิ คือฉันหมายความว่าจมูกไวดีมากค่ะ
- ผมจมูกไวเหมือนหมาจริงครับ - ค่ะ
อื้อหือ จากกลิ่นจิงจูฉ่ายนี่ รู้เลยว่าของร้านดังแหงๆ
เอ่อ อันนี้แม่ฉันทำจากจิงจูฉ่ายที่ขุดมาเองค่ะ
อ๋อ ว่าแล้วเชียว
ก็คิดอยู่ว่ากลิ่นแบบนี้ต้องไม่ธรรมดา
อื้อหือ
เอ๊ะ คือ…
ยังร้อนๆ อยู่เลย
จากกลิ่นแล้วไม่ใช่เค้กข้าวแบบกรุบๆ แต่เป็นแบบหนึบหนับใช่ไหมครับ
กลิ่นมันต่างกันอยู่นิดหน่อย
ระหว่างบดจิงจูฉ่ายกับไม่บด
กลิ่นที่ออกมาจะไม่เหมือนกัน
- ป้ายต่อไป - เอาเถอะครับ
- อะพาร์ตเมนต์ฮันซองวิวัลดี - โอ้โฮ อันนี้…
- ครับ - ป้ายถัดไปโรงพยาบาลม.มยองชิน
ขออนุญาตนะครับ
วันนี้คุณดูปกติดีนะคะ
อะไรนะครับ
คือว่าวันก่อนๆ ฉันเห็นคุณนั่งคุยกับมืออยู่น่ะค่ะ
อ๋อ ตอนนั้นเหรอครับ
ผมติดนิสัยชอบหักนิ้วน่ะครับ
อ๋อ
มันเหมือนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ ผมเลยต้องคอยห้ามตัวเอง
ตกใจหมดเลย
ฉันไม่หักนิ้วเลย
ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย
พูดไม่มีหางเสียงเลยเหรอ
ผมพูดกับตัวเองครับ
ขอโทษครับ
ค่ะ
พูดกับตัวเองแบบได้ยินไปทั่วเลยนะคะ
ความชอบไม่ได้ซับซ้อนเลยครับ
ถ้ามีอะไรที่ทำให้หยุดหักนิ้วได้ นั่นคือสิ่งที่คุณชอบแหละครับ
เพราะเค้กข้าวจิงจูฉ่ายสินะ
(ภาควิชาจิตเวชศาสตร์)
เค้กข้าวเอาเข้าไปไม่ได้ครับ
เพราะช่วงที่ผ่านมา ที่โรงพยาบาลอื่นมีเรื่องเพราะเค้กข้าว
งั้นก็ช่วยไม่ได้สินะคะ
แบบนี้น่าเป็นห่วงแย่เลย
ต้องกินให้หมดก่อนเข้าไปไหมนะ
มีหลายชิ้นใช่ไหมครับ
ฝากไว้ที่นี่ก่อนแล้วค่อยมาเอาทีหลังนะครับ
ดีเลย งั้นฝากด้วยนะครับ
คุณรปภ.ครับ
ห้ามแอบกินนะครับ
ครับ
ว่าแต่ทำไมถึงมาที่แผนกเราคะ
มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ
เปล่าครับ
โอ๊ะ ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่นะ
เฮ้อ กลิ่นจิงจูฉ่ายหอมชื่นใจ
แวบแรกที่เห็นก็ดูไม่ใช่คนขยันเท่าไหร่
คนรอบข้างคงเหนื่อยน่าดู
ได้ยินว่าคนอื่นเดือดร้อนกันไปหมดเลยค่ะ เพราะต้องคอยตามล้างตามเช็ด
ฉันคงทำงานกับคนแบบนั้นไม่ได้แน่ค่ะ
ถ้าทุกคนรู้เรื่องของฉันก็คงไม่แปลก
ระวังปากด้วย!
อย่าไปเที่ยวนินทาพวกหมอสิ
แค่นี้ก็แบ่งพรรคแบ่งพวกกันจะตายอยู่แล้ว ยังไม่พออีกเหรอ
พวกหมอคงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำค่ะว่าโดนนินทาอยู่
ขอโทษค่ะ
ฉันจะระวังกว่านี้ค่ะ
เดี๋ยวค่อยเจอกันนะคะ
พยาบาลดึลเรแจ้งเรื่องคุณคีอุกหรือยัง
แจ้งล่วงหน้าเพราะหมอมีตรวจคนไข้นอกค่ะ
แล้วก็คุณอีวอนมีนอนไม่ค่อยหลับ ตอนกลางคืนจะออกมาที่โถง…
คุณฮาจอง แอคติงเอาท์ตอนสองทุ่มค่ะ
ให้ไปอยู่ในห้องแยก เพราะเสี่ยงบาดเจ็บจากการล้มค่ะ
คุณคิมซองชิกห้อง 509 บ่ายนี้ต้องส่งต่อ ไปรักษาตัวในโรงพยาบาลที่ต่างจังหวัด รู้ใช่ไหม
ค่ะ ได้ยินว่าการอยู่ในโรงพยาบาลมหาลัย นานกว่าสองเดือนมันลำบากไป
เลยจะย้ายโรงพยาบาล
เพื่อการรักษาระยะยาวค่ะ
เตรียมเอกสารส่งต่อของคุณคิมซองชิกนะ
ค่ะ ใบวินิจฉัยโรค เวชระเบียนแรกเข้า
บันทึกการรักษา บันทึกการใช้ยา ผลซีทีสแกน ผลเอ็มอาร์ไอค่ะ
ให้ยาระงับประสาท หนึ่งชั่วโมงก่อนขึ้นรถพยาบาลด้วย
ค่ะ พยาบาลพัค
คุณคิมซองชิก
เมื่อคืนนอนหลับสบายไหมคะ
บ่ายวันนี้คุณจะย้ายไปรักษาต่อ
ที่โรงพยาบาลในต่างจังหวัด ทราบใช่ไหมคะ
รู้สึกยังไงบ้างคะ
มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ไหมคะ
ไม่มีครับ
ที่นั่นคุณก็จะได้เจอคนดีๆ เยอะแยะเหมือนกันค่ะ
คุณชอบแมวสินะคะ
แต่ฉันต้องแกะออกนะคะ
กฎของวอร์ดห้ามติดอะไรแบบนี้ไว้น่ะค่ะ
ขอโทษครับๆ
ผมไม่รู้ครับ ขอโทษครับ
- จะรีบแกะออกเลยครับ - ฉันแกะ…
ผมไม่รู้ครับ
ผมขอโทษครับ ผมรีบแกะออกเองครับ
ผมแกะออกเองครับ
ฉันนี่ไม่ได้เรื่องเลย
ก็ถามถึงเหตุผลอยู่นี่ไงครับ
ฉันขอปืนหรือขอมีดหรือไง
หัวร้อนเลยเว้ย ทำไมครับ ทำไมถึงไม่ได้
ตอนแอดมิตฉันก็อธิบายไปแล้วนะคะ ให้ฉันพูดอีกครั้งไหมคะ
ยัยหนู ฉันไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ไปเรียกหมอมา
ไม่ใช่ "ยัยหนู" แต่เป็น "คุณพยาบาล" ครับ
ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ
ในวอร์ดคุ้มกัน การใช้อุปกรณ์การเขียนอย่างปากกาลูกลื่น
อาจมีอันตรายต่อตัวเองและผู้อื่น…
ฉันไม่อยากเสวนากับแกไง!
บอกให้เรียกหมอมาไง ฉันจะคุยกับหมอ
เรื่องของเรื่องคืออยากจะเขียนบันทึกงั้นเหรอ
ครับ คุณหมอ
ผมเขียนด้วยนิ้วไม่ได้นี่ครับ
พอจะทำยังไงได้บ้างครับ
เรายกเว้นกฎให้คนไข้แค่คนเดียวไม่ได้ค่ะ
แบบนี้มันไม่ยุติธรรมกับคนอื่นๆ ค่ะ
ให้เขาเขียนเถอะครับ
อะไรนะคะ
ดูสิครับ หมอบอกว่าได้ไงครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับคุณหมอ
คุณหมอคะ
ปกติคนไข้คนนั้น ก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมืออะไรอยู่แล้ว
แล้วยิ่งคุณหมอไปอนุญาตง่ายๆ แบบนั้น
ยิ่งทำให้เราทำงานลำบากนะคะ
เขาเป็นผู้ป่วยไบโพลาร์ที่เชื่อว่า ตัวเองเป็นบุตรของพระเจ้านี่ครับ
แถมยังมีภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานต่ำ
ถ้าเขาได้ระบายอะไรออกมาบ้าง
ผมว่ามันอาจจะช่วย ในการรักษาได้หลายอย่างน่ะครับ
ฝากด้วยนะครับ
หมอฮวังพูดงั้นจริงเหรอ
ที่ให้คอยตามดูคนไข้บ่อยขึ้นน่ะ
ทำไม พูดงั้นก็บอกให้เรา ย้ายไปอยู่กับคนไข้เลยก็ได้นะ
พอได้ยินว่ามันมีประโยชน์กับการรักษา ฉันก็พูดไม่ออก
แต่ในใจก็รู้สึกไม่โอเคนั่นแหละค่ะ
งานตัวเองพูดคำเดียวแล้วก็จบเลยไง
แต่เรานี่สิที่ต้องคอยตามเก็บงานกันต่องกๆ
เพราะแบบนี้พวกคนไข้ถึงได้ไม่เห็นหัวเราไง
ทีกับพยาบาลนะ อะไรนิดอะไรหน่อยก็จิกเรียก "ยัยหนู" "ผู้หญิงคนนี้" "ผู้หญิงคนนี้"
ฉันนี่โดนเรียกว่าป้าด้วย
แต่พออยู่ต่อหน้าพวกหมอนะ
คุณหมออย่างนั้น คุณหมออย่างนี้
เปลี่ยนไป 180 องศาเลย
น่าหมั่นไส้จะตายชัก
ก็เป็นอย่างนี้มาตลอด พูดไปก็ใช่ว่าอะไรจะเปลี่ยนนี่คะ
อย่าไปสนใจเลยค่ะ ทำแต่งานส่วนของเรากันดีกว่าค่ะ
บางครั้งฉันก็อิจฉาพยาบาลดึลเรนะ
เรียกว่าเป็นคนที่ไม่เอาอารมณ์เป็นที่ตั้งไหมนะ
ส่วนฉันนี่ประสาทแตกง่ายมาก
สมกับเป็นว่าที่หัวหน้าพยาบาลคนต่อไป
โอ๊ย
พูดอะไรคะเนี่ย
อะไรล่ะ ทุกคนก็คิดอย่างนั้นทั้งนั้น
เหนื่อยหน่อยนะครับทุกคน
- อ้าว อาจารย์หมอ - อือ
วันนี้ต้องส่งต่อคนไข้คิมซองชิกใช่ไหมครับ
ค่ะ ใช่ค่ะ
ผมรักษาคนไข้คิมซองชิก ตั้งแต่ตอนยังเป็นผู้ป่วยนอกน่ะครับ
อ๋อ อย่างนั้นเหรอคะ
เขาน่าจะกำลังเตรียมตัวอยู่ในห้องพักค่ะ
อ้อ
ผมจะไปทักทายแล้วขึ้นไปต่อเลย ฝากดูแลเรื่องส่งต่อด้วยนะครับ
ค่ะ จะจัดการให้เรียบร้อยค่ะ
(คิมซองชิก)
คนไข้คิมซองชิก เพศชาย อายุ 40 ปี
เข้ารับการตรวจครั้งแรก เพราะความต้องการนอนลดน้อยลง
เจ้าตัวคิดว่าเกิดจากความเครียด ในการทำงานหนักมากเกินไป
ช่วงนี้ผมนอนไม่ค่อยหลับครับ
ลองลดปริมาณงานที่ทำลงดูหน่อยได้ไหมครับ
เฮ้อ ผมทำอย่างนั้นไม่ได้ครับ
ถ้าถึงขั้นนอนไม่หลับ ผมว่าไม่ใช่ปัญหาเล็กๆ แล้วนะครับ
อันที่จริง
เจ้านายคนนึงในที่ทำงานมักจะโมโหร้ายใส่ผม
เฮ้อ แย่จริง
แต่จริงๆ แล้ว เพราะเขาถูกผู้จัดการคนใหม่รังแกต่างหาก
อาจเพราะผมเพิ่งเคยทำงานกับเขาครั้งแรก
ผมเลยยังจับทางเขาไม่ค่อยได้มั้งครับ
ผมอยากทำโปรเจกต์นี้ให้สำเร็จจริงๆ ครับ
มันสำคัญกับผมเลยครับ
เพราะฉะนั้น
ตอนนี้ขอแค่ช่วยให้ผมได้นอนหลับสนิทก่อนนะครับ
ดูเหมือนจะเป็นการแก๊สไลท์ติ้งตามแบบฉบับ
(ยารับประทาน)
แก๊สไลท์ติ้งเป็นคำที่มาจาก บทละครเวทีเรื่อง "แก๊สไลท์"
ตัวละครชายเข้าหาพอลล่าเพื่อหาผลประโยชน์
เขาจงใจหรี่ไฟตะเกียงในบ้าน
แต่เมื่อพอลล่าบอกว่าในบ้านมืดลง
เขาก็ปฏิเสธในเชิงตำหนิติเตียนเธอเสมอ
พอลล่าที่ตกอยู่ในวังวนนี้นับวันก็ยิ่งสงสัย ในการรับรู้ความเป็นจริงของตัวเอง
จนสูญเสียวิจารณญาณ
จนท้ายที่สุดเธอก็ตกเป็นเบี้ยล่าง ของผู้ชายคนนั้นอย่างไม่มีทางเลือก
ขอโทษครับ
ผมคิดน้อยไปครับ ผู้จัดการ
ไม่ต้องมาแก้ตัว
ทำไมแกทำงานไหนก็ไม่เคยได้เรื่องเลย
- ผมจะพยายามให้มากกว่า… - รู้งี้
น่าจะให้ผู้ช่วยยังทำ
ทำไมคนที่เป็นถึงหัวหน้าทีม
- ถึงทำงานแย่กว่าผู้ช่วยอีก - ขอโทษครับ
รู้จักคำว่าหัวขโมยเงินเดือนไหม
เหมือนมาปล้นเงินเดือนไปฟรีๆ
ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงโดนฟาดไม่เลี้ยงแล้ว
ต่อให้โดนฟาดก็ต้องพูดขอบคุณที่ช่วยสั่งสอน
ผมขอโทษจริงๆ ครับ
การทำร้ายจิตใจยังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง จนเขาคิดว่าตัวเองเป็นคนที่ไม่มีความสามารถพอ
ไม่ต้องห่วงเลยครับ
หัวหน้าทีมคิมของเรา จะจัดการให้เรียบร้อยเองครับ
ผู้ป่วยถูกเจ้านายครอบงำทางจิตใจไปแล้ว
ลำดับที่สอง
ศูนย์ชุมชนเพื่อการเรียนรู้โดยตรง ที่เน้นเด็กเป็นศูนย์กลางครับ
เราเน้นให้ผู้ใช้งานได้เรียนรู้โดยตรง
กลุ่มเป้าหมายจึงเป็นผู้อยู่อาศัยที่เป็น คู่สามีภรรยาวัยทำงานช่วงอายุ 30-40 ปี
ที่ให้ความสำคัญ
กับการให้เด็กเป็นศูนย์กลาง
ลำดับที่สาม
ริมแม่น้ำ
ริม…
ริมแม่น้ำ…
"ริมแม่น้ำ" คืออะไรครับ
ขอโทษครับ
ลำดับที่สามคืออะไรครับ
ขอผมไปเข้าห้องน้ำ…
ขอผมไปเข้าห้องน้ำก่อน…
เฮ้ย
แกเสียสติไปแล้วเหรอ
เฮ้ย แกตั้งใจทำอย่างนั้นใช่ไหม
เปล่า…
แกจงใจทำพังเพื่อให้ฉันหน้าแหกใช่ไหม
ไม่ใช่นะครับ ผู้จัดการ
ผมขอโทษจริงๆ ครับ
ต่อไปนี้แกห้ามเข้าห้องน้ำที่ทำงาน
ถ้าจับได้ละก็ ฉันฆ่าแกแน่
เขาเป็นโรคกลัวสังคมและอาการแย่ลงเรื่อยๆ
อาการของโรคซึมเศร้าก็รุนแรงขึ้นเช่นกัน
ช่วงนี้ผมพยายามดื่มน้ำให้น้อยที่สุดครับ
เพราะผมกังวลเรื่องห้องน้ำ
ตอนที่อยากเข้าห้องน้ำจะตาย
(ห้องน้ำ)
แต่พอไปถึง
กลับไม่มีอะไรออกมาเลยครับ
แต่เพราะคิดตลอดว่า
เดี๋ยวจะไม่ได้เข้าห้องน้ำ
ตอนนี้ผมก็รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำตลอดเลยครับ
อ้อ ใช่
ผมเริ่มมีนิสัยแปลกๆ อย่างนึงครับ
(เปิด 24 ชม.)
นี่คืออะไรเหรอครับ
เป็นแผนที่บอกทาง
ว่ามีห้องน้ำอยู่ตรงไหนบ้าง ระหว่างทางที่ผมไปทำงานครับ
(สะอาด ชั้นหนึ่ง)
เขาเริ่มหมกมุ่น และมีอาการย้ำคิดย้ำทำเกี่ยวกับห้องน้ำ
คุณซองชิกชอบอะไรไหมครับ
น้องๆ ทุกตัวเคยมีเจ้าของมาก่อนค่ะ
ทั้งที่น่ารักขนาดนี้แต่ก็ถูกทิ้งมาเหรอครับ
นั่นน่ะสิคะ
ยังไงก็ต้องขอบคุณมากๆ อีกครั้งนะคะ
คุณทำสิ่งดีๆ ให้โลกจริงๆ ค่ะ
ผมสิครับที่ต้องขอบคุณ
อันที่จริงช่วงนี้
ผม…
อ้าว
เกิดอะไรขึ้นกับกัปตันฮุกของเราเนี่ย หือ
- "กัปตันฮุก" เหรอครับ - ใช่ค่ะ
น้องตัวนี้ป่วยนิดหน่อยค่ะ
ตอนที่เจอตัวน้อง น้องสูญเสียตาข้างนึงไปแล้วค่ะ
ไม่รู้ว่าไปเจอคนเลวทำร้ายแบบไหนมา
ปกติน้องไม่เข้าใกล้ใคร นอกจากเจ้าหน้าที่ของเรา
จ้าๆ ไงจ๊ะเด็กดี
ขอผมลองอุ้มดูหน่อยได้ไหมครับ
ค่ะ ได้แน่นอนค่ะ
เอาละ ไปกันเลย
โอ๋ๆ เก่งมากๆ ไม่เป็นไรนะๆ
ตายจริง
งั้นน้องตัวนี้เลยเป็นไงคะ
ฉันรู้สึกว่าน้องเลือกคุณคิมซองชิก
ให้เป็นทาสของน้องแล้วนะคะ
สวัสดี กัปตันฮุก
จากนี้ไปฉันเป็นพ่อของนายแล้วนะ
ว้าว กัปตันฮุก โชคดีมากเลยนะเราที่ได้เจอคุณคิมซองชิก
มีคนอย่างแกในทีมไปก็ไร้ประโยชน์ ไอ้เวร!
(ก่อสร้างฮันลิม เลี้ยงรับน้อง)
แกมีชีวิตอยู่ทำไมวะ
เพื่อให้ฉันอกแตกตายเหรอวะ
ขอโทษครับ
ลาออกไปให้พ้นๆ เลยไป
ว่าไง
ถึงไม่มีคนแบบแก บริษัทก็ยังเดินหน้าต่อไปไม่มีปัญหา
ผู้ป่วย…
ผมขอโทษครับ
ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว
และผู้กระทำ
มาให้ซัดสักทีซิ
ผู้จัดการครับ
ก็ดูจะเคยชินกับความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากที่ต้องเป็นเหยื่อของความรุนแรงมาตลอด ในที่สุดเขาก็ถูกผลักให้มาถึงขอบเหวของจิตใจ
เขาถูกข่มเหงไม่มีชิ้นดี
จนเขายอมแพ้ในตัวเอง
- พยาบาลดาอึนร้องไห้เหรอครับ - เปล่าค่ะ
ไม่ได้ร้องไห้ค่ะ แค่มีอะไรเข้าตา…
ขี้โม้น่า เปล่าอะไรกันล่ะครับ
เล่าให้ผมฟังได้นะครับ ผมจะรักษา…
เที่ยวทำคนอื่นเป็นคนไข้อีกแล้วเหรอ
วันนี้ส่งตัวคุณคิมซองชิกใช่ไหมคะ
ใช่ค่ะ คุณหมอ
คนไข้ของอ.หมออิมเหรอครับ
- ที่เป็นโรคกลัวสังคม - ใช่
คนที่เป็นโรคกลัวสังคม จะใช้ชีวิตในสังคมได้ลำบากใช่ไหมคะ
ใช่ครับ
เพราะผู้ป่วยรู้สึกกลัวและหลีกเลี่ยง การมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นน่ะครับ
บางทีพวกเขาก็รู้สึกว่าคนอื่น
คอยจ้องจับตามองตัวเองอยู่
คอยกังวลว่าคนอื่นจะนินทาตัวเองด้วยใช่ไหมคะ
ใช่ครับ
จะกลัวการถูกคนอื่นด่าว่า กลัวการถูกคนอื่นตัดสิน
กลัวแบบสุดๆ เลยละครับ
จริงๆ แล้วมันเป็นความรู้สึกแบบไหนก็ไม่รู้นะครับ
ความวิตกกังวลนั่น
รู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในกรงโปร่งใส
รู้สึกเหมือนทุกคนกำลังจับตามอง และเฝ้าดูตัวเองอยู่ค่ะ
แม้แต่คนที่ไม่รู้จักกัน
ทั้งรู้สึกตึงเครียด
อึดอัด
อับอายแหละค่ะ
ทำไมพยาบาลดาอึนถึงรู้เรื่องนี้ดีจังเลยคะ
เอ๊ะ ฉันแค่คิดว่ามันน่าจะเป็นอย่างนั้นค่ะ
แต่ปัญหาก็คือ
ผู้ป่วยโรคกลัวสังคมมักไม่รู้ตัวว่าตนเองเป็นโรค
ถึงรู้ตัวก็ไม่ค่อยมาหาหมอหรอก
ครับ ถูกต้องเลยครับ
คนมักจะคิดว่าแค่ขี้อายไปหน่อย ไม่ก็พูดว่าเป็นคนขี้กลัวไปซะอย่างนั้นน่ะครับ
แม่ๆ สมัยก่อนเลยส่งลูกไปสถาบันการพูด ไปสถาบันการแสดงเพื่อแก้นิสัยพวกนั้น…
เอ๊ะ ฉันก็เคยไปค่ะ
จริงเหรอครับ
ปกติคุณเป็นคนขี้กังวลเหรอครับ
ฉันเหรอคะ ก็นิดนึงค่ะ
หนึ่งในสามอาการหลักของโรคกลัวสังคม มาจากความกังวล
กังวลกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มากเกินไป
สองก็คือเพราะความกังวล
ทำให้รู้สึกตึงเครียดตลอดเวลาครับ
สามก็คือเพราะความตึงเครียด
ทำให้เกิดอาการปวดศีรษะ แน่นหน้าอก และอาหารไม่ย่อยครับ
หากไปโรงพยาบาลด้วยอาการพวกนี้ ถ้าลองตรวจดูแล้ว
แต่ผลออกมาว่าไม่มีอะไรผิดปกติ
ถ้างั้นก็ให้สงสัยว่าอาจเป็นโรคกลัวสังคมครับ
รุ่นพี่ ความรู้ผมอย่างเป๊ะเลยใช่ไหมครับ
รู้สึกเหมือนผมจะสามารถรักษา โรคกลัวสังคมได้ทุกแบบเลยครับ
มีปานเขียวด้วยแฮะ
เอ๊ะ อ๋อ ใช่ครับ
นึกว่าพอโตขึ้นแล้วจะหายไปเอง แต่ก็ไม่หายไปเลยครับ
อ๋อ ครับ อันนี้มันช่าง…
ปานเขียวนี่มัน
เหมือนเค้กข้าวจิงจูฉ่ายเลย
- อะไรนะครับ - ขอโทษครับ
พอดีผมเผลอคิดเรื่องอื่น
ผ่าตัดเสร็จเรียบร้อยครับ
(ห้องตรวจ ดงโกยุน)
คุณจีฮงจู อีกหนึ่งเดือนค่อยพบกันใหม่นะคะ
- ครับ ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
คราวนี้เค้กข้าวจิงจูฉ่ายเหรอคะ
คราวก่อนก็…
อินจอลมีที่เคลือบด้วยเค้กไข่แทนผงถั่วเหลือง
มีเพื่อนฉันทำร้านเค้กข้าว ฉันจะลองถามดูนะคะ
จริงเหรอครับ ขอบคุณครับ เยส!
ว่าแต่วันนี้ไม่หักนิ้วเลยนะคะ
นั่นสินะครับ
ถึงไม่หักนิ้วแต่ก็สบายใจแฮะ
นั่งลงแล้วลุกขึ้นยืนนะคะ
ทำด้วยนะคะ
ยืดแขนออกให้สุด ยืดให้สุดเลย
คุณคิมแจฮวัน ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าคะ
ท้องอืดแล้วก็ปวดท้องมากเลยครับ
คุณคิมแจฮวัน รอสักครู่นะคะ
คุณหมอฮวังคะ
ว่าไงครับ
คุณหมอช่วยไปดูคุณคิมแจฮวันหน่อยค่ะ เขาบ่นว่าปวดท้องใหญ่เลยค่ะ
เอ่อ ตอนนี้เหรอครับ
- ค่ะ - ปวดท้องเหรอครับ
ปวดแบบไหนครับ
คุณหมอคงคะ เขาเป็นคนไข้คุณหมอฮวังค่ะ
แหม มาแบ่งแยกนี่คนไข้ฉันนั่นคนไข้เธอ
นั่นคนไข้เธอนี่คนไข้ฉันได้ยังไงล่ะครับ
ก็คนไข้ของพวกเราด้วยกันทั้งนั้น
ในนี้นายเหมือนคนไข้สุดแล้ว
ดูไม่ออกหรือไง
ว่าเธอจงใจให้ฉันไปดูแลคนไข้
ทั้งที่รู้ว่าเมื่อคืนฉันเขียนทีสิสโต้รุ่ง
งั้นเหรอครับ
ฉันให้ยาช่วยย่อยตามใบสั่งยาแล้วค่ะ
คุณหมอไปคุย
แล้วค่อยตัดสินใจ ว่าจะตรวจอย่างอื่นเพิ่มไหมนะคะ
คนไข้คิมแจฮวัน
พามาหาผมเลยครับ
ค่ะ
(โรงพยาบาลม.มยองชิน)
พยาบาลดึลเร ไปกินข้าวกัน
นานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้กินตรงเวลาแบบนี้
นั่นน่ะสิคะ
อ้าว พยาบาลดึลเร
นี่คุณป้าของคุณคิมแจฮวัน
อะไรนะคะ
คุณป้าเพิ่งเคยมาเยี่ยมที่วอร์ดเราเป็นครั้งแรก
ป้าของแจฮวันค่ะ
คุณป้าเหรอคะ
คนไข้วอร์ดปิดให้เยี่ยมได้เฉพาะญาติสายตรง และต้องให้หมอเจ้าของไข้อนุญาตนี่คะ
อ๋อ ผมอนุญาตเองครับ
ผมเป็นหมอเจ้าของไข้นี่ครับ
คุณป้ามีคำถามหลายเรื่องเลย เพราะงั้นช่วยอธิบายแบบละเอียดๆ เลยนะครับ
โดนยื้อไว้จนถึงตอนนี้เลยเหรอ
เขาคิดจะแกงฉันสินะคะ
ใช่ไหมคะ
แกงหม้อใหญ่แล้วต่างหาก
แต่ปกติคนเยี่ยมคุณคิมแจฮวันคือคุณแม่เขานี่นา
เขาบอกว่าช่วงนี้ญาติสนิทจะผลัดกันเข้ามาแทนค่ะ
ปัญหาคือทุกครั้งที่มีญาติคนใหม่มาเยี่ยม
ฉันก็ต้องพูดทุกอย่างใหม่หมดทุกครั้งไงคะ
ให้หมอฮวังคุยเองไม่ได้เหรอ
ก็อย่างที่รู้กันแหละค่ะ
เรื่องที่ถ้าหมอพูดสั้นๆ ก็จบ แต่พอเป็นพยาบาลแล้วต้องอธิบายยาวเหยียด
ก็จริง เรามันเข้าถึงง่ายกว่านี่เนอะ
เมื่อกี้ฉันเห็นเต็มสองตาเลยค่ะ
ที่เขายิ้มตอนบอกให้ฉันอธิบายรายละเอียด
คุณป้ามีคำถามหลายเรื่องเลย
เพราะงั้นช่วยอธิบายแบบละเอียดๆ เลยนะครับ
เพราะฉันโยนคนไข้ให้เขา
เขาเลยจงใจทำแบบนี้แน่ๆ ค่ะ
หมอคงชอลอู เดินกินอย่างนั้นไม่ได้นะคะ
ฉันพูดเรื่องนี้ไปตั้งกี่ครั้งแล้วคะ จริงๆ เลย
ถ้าใครมาเห็นผมจะรีบเก็บเลยครับ
หมอชอลอู
ช่างมันเถอะ
ทานข้าวเที่ยงเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ
ไปรอที่ห้องพักก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันจะเอายามื้อเที่ยงไปให้ค่ะ
ครับ
พูดเรื่องฉันอยู่หรือเปล่านะ
น่าสมเพชจริงๆ ฉัน
พยาบาลดึลเรหิวใช่ไหม
ฉันน่ะ
ซ่อนขนมไว้ใน…
(ขนมแท่งเคลือบช็อกโกแลต)
เชี่ย!
คงชอลอู คงชอลอูใช่ไหม
ที่เขาคาบอยู่เมื่อกี้คือขนมของฉันแหงๆ
เวรเอ๊ย หิว
โอ๊ย หิวโว้ย
คือว่า…
ชอบกินเค้กข้าวหรือเปล่า
- อร่อยไหมคะ - อือ
แล้วจะให้ใครรับช่อดอกไม้คะ
อ้าว พยาบาลดาอึน มาเร็ว
อือ
รู้จักรุ่นพี่ดาอึนดีอยู่แล้วใช่ไหมคะ
แน่นอนสิคะ ทำงานด้วยกันที่แผนกอายุรกรรมตั้งสามปี
อยู่ที่นั่นสบายดีใช่ไหมคะ
กินมาการองด้วยกันสิคะ
เธอไปเอาเค้กข้าวมาด้วยไม่ใช่เหรอ
เอ่อ ใช่
- อันนี้เหรอ - อือ
ห่อมาอย่างดีเลยเหรอ
โอ้โฮ นี่อะไรคะเนี่ย
อ๋อ เค้กข้าวจิงจูฉ่ายน่ะ แม่ฉันขุดจิงจูฉ่ายมาทำเอง
น่ากินจัง
- หวานจัง - อร่อยใช่ไหมคะ
ฉันก็ขอกินอันนี้ก่อนละกัน
ร่างกายต้องการของหวาน
คิดว่ายุ่ง คิดว่าเหนื่อยอยู่คนเดียวหรือไง
ทำเนียนโยนงานมาให้ตลอดเลย
นั่นน่ะสิคะ ถ้าให้ทำงานแบบเราคงทนได้ไม่ถึงอาทิตย์แหงค่ะ
เฮ้อ จะแผนกไหนก็เหมือนกันหมดสินะคะ
ฉันไม่อยากไปงานเลี้ยงของแผนกเลย ถ้างานเลี้ยงเลิกเร็วๆ ก็ดีสิ
พวกเราต้องเป็นคนย่างเนื้อตลอดเลย พวกนั้นเอาแต่กิน
- ขอตัวก่อนนะคะ ขอบคุณค่ะ - ไปเถอะค่ะ
ฉันก็ต้องไปแล้ว
พยาบาลดาอึน ไม่ไปเหรอ
ฉันเก็บที่เหลือก่อนแล้วเดี๋ยวตามไป
รีบตามมานะ
ขอบคุณสำหรับขนมนะ
อันนั้นมันแอบลำบากใจอยู่นะ
เค้กข้าวจิงจูฉ่ายน่ะค่ะ ตอนมาแผนกครั้งแรกก็ทำมานี่คะ
แต่สมัยนี้คนไม่ค่อยกินเค้กข้าวกันแล้วนี่
อร่อยเหาะ
รสชาติเหนือชั้นกว่าที่เขาทำขายกันเลยครับ
กลิ่นก็ต่างกัน
ลองกินยังครับ อร่อยมากนะ
ไม่ค่ะ ฉันกินมาการองไปเยอะมากแล้วค่ะ
อะไรรองนะ
มาการองค่ะ
มาการอง
มาการองกับเค้กข้าวมันเหมือนกันที่ไหนล่ะ
จิงจูฉ่ายมันดีต่อร่างกายมากเลยนะครับ
ลองกินดูสิครับ
อร่อยใช่ไหมครับ
ค่ะ อืม ก็อร่อยได้อยู่ค่ะ
ใช่ไหมล่ะครับ
เห็นไหมครับ ผมบอกแล้ว
นุ่มหนึบกำลังดี
อันนี้ทำจากแป้งข้าวเจ้าแบบเปียกใช่ไหม
ครับ
พยาบาลดาอึน มาเตรียมส่งตัวคุณคิมซองชิกกัน
- บางทีคนไข้อาจจะไม่อยากถูกฉีดยา - ค่ะ
ให้อธิบายว่าเราฉีดยากล่อมประสาท
เพื่อให้คนไข้เดินทางไปแบบสบายๆ
- ค่ะ คุณพยาบาล - ทำได้ใช่ไหม
- ได้ค่ะ - โอเค
คุณคิมซองชิกคะ
อีกสักพักรถพยาบาลที่จะไปส่งคุณ กำลังจะมาถึงแล้วนะคะ
เตรียมใจพร้อมหรือยังคะ
คุณคิมซองชิก ทำไมถึงสั่นแบบนี้ล่ะคะ
คุณพยาบาล
คิดว่าผมจะหายป่วยไหมครับ
ต้องหายป่วยอยู่แล้วสิคะ
ไอ้ขยะแบบผม
หายไปเลยคงจะดีกว่าครับ
ไปตายซะ ไอ้เวร
ให้ตาย
ฉันไม่ตีแกหรอก ไม่ว่ะ
ตีคนแบบแกไปให้เจอเรื่องเฮงซวยเหรอวะ
ตายไปให้พ้นๆ จากชีวิตฉันเถอะว่ะ
แม้จะกินยาตามสั่งและเข้าพบแพทย์อย่างต่อเนื่อง
แต่ผู้ป่วยไม่ดีขึ้น
คุณลำบากมามากเลยนะครับ
ตอนนี้ผมรับมือกับผู้จัดการไหวแล้วครับ
งั้นตอนนี้อะไรทำให้คุณเป็นทุกข์เหรอครับ
ผู้คนครับ
สายตาของผู้คน
ทุกคน
กำลังมองมาที่ผมครับ
ทุกคนนินทาผม
คุณซองชิก
ได้ยินสิ่งที่คนอื่นพูดถึงจริงๆ หรือเปล่าครับ
หรือว่าเป็นสิ่งที่คุณคิดครับ
ผมรู้สึกว่าทุกคนพูดเรื่องผมครับ
ความคิดนั้นทำให้คุณเจ็บปวดใจมากเลยสินะครับ
มันไม่ใช่ความรู้สึกเจ็บปวด
แต่ผมรู้สึกว่าทุกคนเหยียบย่ำผมครับ
แม่
ฉันจะฉีดยาให้นะคะ
ยาจะช่วยให้คุณเดินทางไปได้อย่างสบายใจค่ะ
(คิมซองชิก)
ผมต้องไปที่นั่นจริงๆ เหรอครับ
อะไรนะคะ
ที่นั่น
ไกลจากบ้านผมครับ
ผมเป็นห่วงกัปตันฮุกอยู่เหมือนกัน
กัปตันฮุกที่ว่าคือแมวที่คุณเลี้ยงใช่ไหมคะ
ผมฝากไว้กับคนรู้จัก
แต่ผมทั้งกังวลทั้งเป็นห่วง
ผมคงไปที่นั่นไม่ได้แล้วครับ
น้องคงอยู่ได้สบายดีค่ะ ไม่ต้องห่วงเลยนะคะ
ผมต้อง
เป็นคนให้อาหารถึงจะยอมกิน
ให้ผมได้เห็นลูกสักครั้งก่อนไปเถอะนะครับ
ตามกฎของโรงพยาบาล ไม่อนุญาตให้นำสัตว์เลี้ยงเข้ามาค่ะ
ผมรู้ แต่ว่าขอแค่ครั้งเดียว
ไม่ได้นะ ขอแค่ครั้งเดียวจริงๆ
ผมขอร้องล่ะ
ผมขอร้องล่ะครับ ขอแค่ครั้งเดียว
(ผู้โทรไม่มีสติ)
เป็นไง รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม
ฉันส่งวิดีโอคลื่นทะเลให้เอาไหม
(เบอร์โทรญาติคนไข้วอร์ดคุ้มกัน คิมซองชิก)
ค่ะ ญาติของคุณคิมซองชิกใช่ไหมคะ
นี่ครับ
เขาบอกว่าทั้งหมดอยู่ในนี้ครับ
ซองชิกไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ค่ะ อีกไม่นานก็คงดีขึ้นค่ะ
ดูสิคะ น้องเติบโตอย่างแข็งแรงน่ารักเชียวค่ะ
นั่นสิครับ
ขนก็เงางาม จมูกก็เป็นประกาย
ขอบคุณจริงๆ ครับ คุณพยาบาล
เขาบอกว่าพอถึงเวลากินข้าว น้องจะเอาตัวถูขาอ้อนใหญ่เลยค่ะ
เขาเล่าว่าน้องเชื่อฟังดีมาก
จนเขาอยากจะเลี้ยงไว้เองเลยค่ะ
เอาละ ดูเสร็จแล้วก็มาฉีดยากันนะคะ
เดี๋ยวนะ กัปตันฮุกเชื่อฟังเขาเหรอครับ
ใช่ค่ะ
ไม่ได้สิ กัปตันฮุกรักพ่อแค่คนเดียว
เป็นอย่างนั้นได้ยังไง
- อะไรนะคะ - ผมต้องเป็นคนให้ข้าวถึงจะยอมกิน
ผมต้องเป็นคนเทน้ำถึงจะยอมกิน
ลูกเชื่อฟังผมคนเดียว!
ถ้าไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันก็ไม่มีอะไรที่ทำได้แล้วนะ
- ใช่ไหม - คือว่า
ฉันก็จะกลายเป็นคนไร้ค่าน่ะสิ
- ใช่ไหม - ไม่ใช่นะคะ
ไม่ได้แล้วครับ!
ผมต้องออกไปหากัปตันฮุกของผมตอนนี้เลยครับ
คุณคิมซองชิก ตอนนี้ต้องฉีดยาแล้วค่ะ
หลบไป!
ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ
ฉันบอกให้ปล่อยฉันกลับบ้านไงวะ!
โธ่เว้ย หยุดเดี๋ยวนี้ หยุด!
คุณคนไข้คะ หลบไปก่อนค่ะ!
- บอกให้ปล่อยฉัน! - คุณซองชิก
เข้าไปอยู่ในห้องตัวเองนะคะ
เข้าห้องนะคะ เข้าห้องค่ะ
- ตั้งสติค่ะ! - ปล่อยครับ!
- สงบสติก่อนค่ะ! - ปล่อยสิครับ!
- ผู้ดูแลยุน! - ไม่ได้นะ คุณซองชิก
- ค่ะๆ - ปล่อยครับ
สงบสติอารมณ์ก่อนนะคะ
อยากกลับบ้านเหรอคะ
- ปล่อยสิ - ผู้ดูแล
คุณซองชิก สงบสติอารมณ์นะคะ
- ใจเย็นๆ ค่ะ - จะกลับบ้าน!
- ไม่เป็นไรนะคะ - ช่วยล็อกตัวหน่อยค่ะ
คุณซองชิก ไม่เป็นไรนะคะ
จะย้ายไปห้องแยกทั้งเตียงเลยค่ะ
ฉันจะไปแจ้งค่ะ
นะครับ ขอแค่ครั้งเดียว
- ให้ผมกลับบ้านนะครับ - ช่วยจับขาทีครับ
- จะกลับบ้าน - ใจเย็นๆ ค่ะ
ค่ะ
กัปตันฮุก!
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรนะคะ
ตอนนี้คนไข้สงบลงแล้ว
แต่วันนี้คงจะส่งตัวไปไม่ได้ครับ
ถ้าวันนี้ไม่ได้ไป ก็ไปอยู่รพ.นั้นไม่ได้แล้วครับ
ไหนพยาบาลคนนั้นบอกว่า แค่เอารูปแมวให้ดูก็พอแล้วไงครับ!
ขอโทษค่ะ
ในฐานะตัวแทนของพยาบาล ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงจริงๆ ค่ะ
ถ้าฉันให้ฉีดยาก็แค่ฉีดยาไปสิ
เธอมัวแต่ทำอะไรของเธอ
ขอโทษค่ะ
ฉันอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อคุณคิมซองชิก…
ไม่ว่าจะด้วยเจตนาอะไรก็ตาม
แต่ผู้ป่วยกระวนกระวายจนฉีดยาไม่ได้
ผลก็คือส่งตัวไปอีกที่ก็ไม่ได้
เตียงที่หามาอย่างยากลำบากก็หลุดมือ พวกพยาบาลก็ต้องรับผิดชอบทั้งหมด!
ปัญหาของคุณคิมซองชิก ฉันจะส่งต่องานให้ทีมเวรกลางคืนเอง
พวกเธอไปงานเลี้ยงกันก่อนเลย
ค่ะ
ขอโทษนะ
ผมรู้เรื่องคนไข้คิมซองชิกแล้วครับ
เธอเพิ่งเข้ามาใหม่เอง พวกรุ่นพี่ก็ช่วยกันสอนดีๆ แล้วกันนะ
เอาละ วันนี้ก็มาดื่มให้ลืมเรื่องทั้งหมดกันเถอะ
เอาละ รินเหล้ากันเลย
ช่วงนี้ดื่มหนักอีกแล้วเหรอครับ
โซจูบอมบ์ไง
เอาละ ชนแก้ว!
- ชนแก้ว! - ชนแก้ว
พยาบาลจองรันเป็นตัวแม่ด้านการย่างหมูนี่นา
ทำไมวันนี้ถึงไม่ย่างเหรอครับ
เราก็ชอบนั่งกินเฉยๆ มากกว่าย่างเหมือนกันค่ะ
เอ๊ะ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นซะหน่อย
เราดูแลคนไข้มาทั้งวัน
แถมยังต้องคอยอธิบายให้ญาติเข้าใจ มันก็เหนื่อยน่ะค่ะ
อย่าโยนงานนี้มาให้เราเพิ่มเลยค่ะ
ทำไมฟังดูเหมือนแอบจิกกัดกันอยู่เลยครับ
โล่งอกเลยค่ะที่ฟังออก กังวลอยู่เลยว่าถ้าฟังไม่ออกจะทำไงดี
เรื่องที่คุณคิมซองชิกไม่มีเตียงให้ส่งตัวแล้ว
จะทำยังไงเหรอคะ
ถ้าเขาโทษเราคงเป็นเรื่องแน่
เป็นความรับผิดชอบของพยาบาลจองดาอึนนี่คะ
ค่ะ เราทราบดีค่ะ
ฉันไม่ได้จะโทษใครนะคะ
แค่ต้องการความชัดเจนเรื่องคนรับผิดชอบ เพื่อพวกเราทั้งสองฝ่ายค่ะ
แล้วอีกอย่างพยาบาลจองดาอึน
น่าจะต้องไปปฐมนิเทศอีกรอบไหมคะ
ไม่ใช่อะไร ความผิดพลาดแบบนี้มันเกินจะรับได้นะ
ค่ะ พวกเราพยาบาลจะรับผิดชอบเองค่ะ
ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วค่ะ
พอทีเถอะน่า พยาบาลดาอึนก็นั่งอยู่ตรงนี้นะ
หัวหน้าคะ จำเรื่องนั้นได้ไหมคะ
ตอนที่ฉันเพิ่งเข้ามาใหม่ๆ
ตอนนั้นพวกหมอสุดยอดมากเลยค่ะ
พอเราโดนคนไข้ที่แอคติงเอาท์ฟาดตุ้บตั้บ
หมอก็กระโจนเข้ามาช่วยเราจัดการด้วย
- แน่นอน - ตอนนั้นน่ะใช่
แต่หัวหน้าคะ พวกหมอสมัยนี้ไม่ความกระตือรือร้นเลยค่ะ
- ถูกเผงเลยค่ะ - ใช่ไหมล่ะ
หมอสมัยนี้ตัวเล็กซูบซีดกว่าแต่ก่อน
ผมก็หนาเพราะไม่เคยโดนคนไข้ทึ้งเลยค่ะ
เมื่อกี้ที่คุณคิมซองชิกแอคติงเอาท์ก็เหมือนกัน
สถานการณ์โกลาหล แต่หมอกลับยืนกอดอกเฉย ให้มันได้อย่างนี้สิ
เรื่องนั้นน่ะค่ะ…
- แล้วก็หมอชอลอู - ครับ
ฉันก็ไม่อยากจะพูดเรื่องนี้หรอกนะคะ
แต่อย่าแอบจิ๊กขนมเราไปกินสิคะ
- อุ๊ยตาย - เอ๊ะ!
ขนมนั่นพวกเรารวมเงินซื้อกันเองนะคะ
ห้องพักแพทย์มีเงินตั้งเยอะ ไหนจะของขวัญ ของจากสปอนเซอร์อีกคะ!
แต่ห้องพักแพทย์มันอยู่ไกลไงครับ!
จะให้เดินไปๆ มาๆ ทุกครั้งที่จะกินขนมได้ไงครับ
ถามจริงเลยนะ
ขนมนั่นเหรอ ผมก็กินนะ ทำไมเหรอ
อาจารย์หมอ ทำอย่างนั้นไม่ได้นะคะ
มันเป็นของที่ทีมพยาบาลเรารวมเงินซื้อกันเอง
พวกหมอมาหยิบไปตามใจชอบอย่างนี้ ก็เป็นปัญหาสิคะ
มาแก้ปัญหาด้วยวิธีดั้งเดิมของเรากันเถอะค่ะ
- หัวหน้าสู้ๆ! - อาจารย์หมอ!
จัดหนักๆ เลยค่ะหัวหน้า!
- อาจารย์หมอ! - หัวหน้า!
ยอดเยี่ยม ยิ่งใหญ่ เกรียงไกร
หัวหน้าสู้ๆ!
- กระดกเลย! - อาจารย์หมอ!
ไปต่อ อย่าหยุด
ผมล่ะเกลียดพี่จริงๆ ชิ!
เอาละ!
คุณหมอฮวังยอฮวัน
หัวหน้าพยาบาลชนะแล้ว
ต่อไปทีมหมอต้องซื้อขนมให้ทีมพยาบาลนะคะ จนกว่าโรงพยาบาลม.มยองชินจะเจ๊งค่ะ
จนกว่าจะเจ๊ง!
ตกลงครับ
หัวหน้าคะ ฉันจะกินให้หนำใจเลยค่ะ
อื้อๆ ขอโทษนะ
วันนี้แม่กลับดึกหน่อย หนูเข้านอนกับพ่อก่อนเลยนะ
จ้ะ
คนสวยของแม่ ฝันดีนะจ๊ะ
จ้ะ
นี่ฉันเองนะ ฉันสั่งกาแฟไปให้ทีมเวรกลางคืน ได้รับหรือยัง
อ้อ ค่ะๆ ได้รับแล้วค่ะ
เฮ้อ ฉันขอโทษจริงๆ นะ
เด็กในทีมของฉันทำพลาดเอง
ทั้งที่พวกเธอก็ยุ่งมากอยู่แล้วแท้ๆ
ไม่เป็นไรเลยค่ะ ไม่งั้นจะแบ่งกะกันไปเพื่ออะไรคะ
"ถึงมีงานที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ก็ไม่เป็นไร"
"เดี๋ยวกะถัดไปจะช่วยเติมเต็มเอง"
เป็นสิ่งแรกที่พยาบาลพี่เลี้ยงสอนเลยค่ะ
ถ้าเกิดเราทำพลาดบ้าง เวรกลางวันก็ช่วยรับช่วงต่อด้วยนะคะ
แหม แน่นอนอยู่แล้ว ฉันจะช่วยจัดการทุกอย่างเลย
ขอบคุณจริงๆ นะ
อื้อ
โชคดีนะ
- พยาบาลพัคคะ - อ้าว
- ฉันมีเรื่องที่จะบอกค่ะ - ว่าไง
ฉันขอกลับไปที่โรงพยาบาลได้ไหมคะ
ตอนนี้เหรอ ทำไมล่ะ
เพราะเรื่องคุณคิมซองชิกค่ะ
ถ้าหาโรงพยาบาลใหม่ได้เร็ว น่าจะดีกับคนไข้น่ะค่ะ
ตอนนี้งานถูกส่งต่อไปให้เวรกลางคืนแล้วไง
ต่อให้พยาบาลดาอึนไปก็ไม่มีอะไรให้ทำหรอก
แต่ถ้าฉันไปช่วยหา…
พยาบาลดาอึน ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ว่าทำไมหัวหน้าพยาบาลอายุรกรรมส่งเธอมาที่นี่
ตอนนี้เรากำลังอยู่ในงานเลี้ยงต้อนรับเธอนะ
แต่ถ้าเธอบอกว่าจะกลับไปรับผิดชอบ
คนอื่นเขาจะพูดว่ายังไง
ไม่รู้จริงๆ เหรอว่าเขาจะนินทาอะไรถ้าเธอไป
เธอจะดูเป็นเด็กไม่มีหัวคิด
เรื่องนั้นฉันช่วยปกป้องเธอไม่ได้นะ
แต่ถึงอย่างนั้น
ฉันก็คิดว่ามันเป็นสิ่งที่ฉันควรทำค่ะ พยาบาลพัค
ถ้าเธออยากไปก็ไปเลย
ฉันไม่รู้ด้วยแล้ว
วันนี้เนื้อดีใช้ได้ใช่ไหมครับ
จริงๆ ผมเป็นทีมคอหมูนะครับ
แต่เนื้อหมูสามชั้นก็ไม่มันไป ก็ดีเหมือนกันนะครับ
พอกินคู่กับยำต้นหอมนี่ยิ่ง…
เรียกฉันออกมาคุย เพื่อจะบอกว่ายำต้นหอมอร่อยเหรอคะ
เอ่อ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
มีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะค่ะ
ผมคิดว่าพยาบาลดึลเรก็คงพอรู้อยู่แล้ว
ว่าผมจะพูดเรื่องอะไรน่ะครับ
ฉันรู้ค่ะ
คุณรู้เหรอครับ
คราวก่อนคุณหมอบอกว่าชอบฉันนี่คะ
คือผม
คราวก่อนคุณยังไม่ให้คำตอบเลยน่ะครับ ผมเลย…
ฉันไม่ชอบคุณหมอค่ะ
ผมเองก็พอเดาได้ครับ
แต่ว่า
อย่างน้อยช่วยบอกเหตุผล…
ถ้าคบกับฉัน
คงเหมือนหมอฮวังเดินเหยียบขี้ค่ะ
ทำไมพยาบาลดึลเรถึงบอกว่าตัวเองเป็นขี้ล่ะครับ
ก็ถ้าเทียบกับหมอแล้วฉันก็เป็นขี้ไงล่ะคะ
คุณพ่อของหมอฮวังเป็นอาจารย์หมอ ที่แผนกศัลยกรรมหัวใจของรพ.เรานี่คะ
คุณแม่ก็เป็นอาจารย์หมอหน่วยโรคไต
พี่น้องทุกคนก็เป็นหมอ
ลูกชายคนเล็กของครอบครัวแบบนั้นกับคนอย่างฉัน
หมอคิดว่าเราเหมาะสมกันเหรอคะ
พูดอะไรแบบนั้น
พยาบาลดึลเร นี่มันศตวรรษที่ 21 แล้วนะครับ
จะศตวรรษที่ 21 หรือศตวรรษที่ 31 เรื่องชนชั้นก็ไม่มีวันเปลี่ยนหรอกค่ะ
ยิ่งเป็นผู้ชายไร้เดียงสาจนไม่รู้เรื่องนี้ ฉันยิ่งไม่ไหวค่ะ
เพราะฉะนั้นคำตอบคือ "ไม่" ค่ะ
ย่างอย่างนั้นได้ยังไงคะ
ผมก็ทำเต็มที่ตามที่คุณสอนไงครับ
หัวหน้าอยู่ในนั้นหรือเปล่าคะ
หัวหน้าคะ
เอามา ฉันย่างเองค่ะ หมอชอลอูทำโซจูบอมบ์ไปเถอะ
สาขาเชี่ยวชาญของผมเลยครับ
ตายแล้ว
หัวหน้าคะ ขอเข้าไปนะคะ แป๊บนึงค่ะ
หัวหน้าคะ หัวหน้า
หัวหน้าคะ ไหวไหมคะ
เฮ้อ
หัวหน้าทำไมถึงได้สู้ตายขนาดนั้นคะ
ฉันเสี่ยงชีวิตเพื่อให้พวกเธอได้ยืดอกเต็มที่ไง
เห็นสีหน้าพวกหมอไหม
- ไม่ได้รู้สึกสะใจขนาดนี้มานานแล้วค่ะ - จริงเหรอ
นี่ แล้วจองดาอึนไปไหนแล้วล่ะ
ไปหาโรงพยาบาลใหม่ให้คุณคิมซองชิกค่ะ
อะไรนะ
ถึงจะเป็นความผิดของเธอก็จริง แต่นี่มันงานเลี้ยงต้อนรับตัวเองแท้ๆ นี่คะ
แต่การที่ออกไปดื้อๆ แบบนี้
ฉันเข้าใจว่าเขาน่าจะเป็นเด็กดี
เขาเป็นเด็กดีเลยละค่ะ แต่ว่า
เขาไม่มีความยืดหยุ่นเลย ฉันนี่จะอกแตกด้วยความอึดอัดเลยค่ะ
- ซูยอน - คะ
ในงานเลี้ยงที่มีอาจารย์หมอ หัวหน้าพยาบาล รุ่นพี่อยู่กันพร้อมหน้า
เราต้องเข้าร่วมตลอดเลยเหรอ
อะไรนะคะ
การอยู่ในสังคมให้เป็น มันสำคัญกว่าการดูแลคนไข้จริงเหรอ
เธอรู้จักชื่อแมวของคุณคิมซองชิกหรือเปล่า
ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ทำไมเหรอคะ
กัปตันฮุก
ฉันเพิ่งรู้วันนี้เหมือนกัน
ในบรรดาหมอพยาบาลในโรงพยาบาลเรา
คนที่จำได้แม้กระทั่งชื่อแมวของคุณคิมซองชิก
มีแค่จองดาอึนคนเดียวนะ
ฉันมองจองดาอึนแล้ว รู้สึกเหมือนเห็นพวกเราในอดีตเลย
ตอนนั้นที่เราคิดถึงจิตใจของคนไข้ มากกว่าขั้นตอนหรือกฎของโรงพยาบาล
เรามัวแต่ใช้ชีวิตท่ามกลางความยุ่งเหยิง จนลืมเรื่องนี้กันไปเลยเนอะ
อย่ามา ตอนนั้นเธอก็เป็นอย่างนั้นนี่นา
น้องใหม่ที่จับคนไข้ไว้แล้วร้องไห้โฮๆ น่ะ
โอ๊ย ทำไมขุดเรื่องนี้มาพูดคะเนี่ย
เรื่องตั้งแต่สมัยไหนแล้ว
เขาเป็นเด็กดี
ที่เขาทำผิดพลาดไปก็เพราะเพิ่งย้ายมาใหม่ เลยยังไม่ค่อยรู้วิธีการทำงาน
แต่อย่าดุด่าความตั้งใจของเขาเลยนะ
ค่ะ
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยมยองชิน)
คุณฮีลเลอร์อุตส่าห์มาถึงที่นี่เพราะผม
ขอบคุณนะครับ ที่จริงไม่ต้องมาก็ได้
อันที่จริงพอออกจากที่นี่ทีไร
รู้สึกเหมือนค่าพลังเวท กับค่าเลือดหายไปทุกทีเลยครับ
ไม่เป็นไรครับ
ไว้พบกันใหม่ในรักษาครั้งหน้าครับ
- เอ๊ะ - เสร็จแล้วใช่ไหมคะ
- ไปกันไหมคะ - เอาละ เก็บให้เรียบร้อย
เอาเสื้อลงนะคะ
ค่ะ ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ มหาลัยมยองชินค่ะ
พยาบาลจองดาอึนค่ะ
ขอโทษจริงๆ นะคะที่โทรมารบกวนตอนดึก
มีเตียงเหลือในโรงพยาบาลบ้างไหมคะ
ไม่มีทางอื่นเหรอคะ
ตั้งใจทำงานจังแฮะ
ค่ะ ได้ค่ะ
(หอผู้ป่วยในแผนกจิตเวช)
ดูไม่จืดเลยจริงๆ
อ้าว พยาบาลพัค มาทำอะไรที่นี่คะ
จะอะไรซะอีกล่ะ มาช่วยรุ่นน้องเจ้าปัญหาไงล่ะ
ขอโทษค่ะ
เฮ้อ รู้ไหมว่าหัวหน้าดุฉันใหญ่เลย ที่ไปพูดกับเธอแบบนั้น
ต่อไปนี้ฉันจะไม่ทำผิดพลาดอีกแล้วค่ะ
คนเราจะไม่ทำผิดพลาดเลยได้ยังไงกัน
แค่อย่าทำผิดพลาดซ้ำในเรื่องเดิมก็พอ
ค่ะ
- พยาบาลพัคคะ - อือ
พยาบาลพัคไม่ทำอะไรผิดพลาดใช่ไหมคะ
ตายแล้ว นี่ ทำไมฉันถึงจะไม่เคยทำผิดพลาดล่ะ
ตอนยังเป็นน้องใหม่ ฉันเข้าไปในห้องพักคนไข้
แล้วเจอคนไข้ไม่หายใจ
ฉันตกใจมากเลยรีบโทรแจ้งเหตุฉุกเฉิน
รีบทำซีพีอาร์เลยด้วย
แต่คนไข้เป็นโรคหยุดหายใจตอนหลับน่ะ
เอ๊ะ จริงเหรอคะ
ตอนนั้นหัวหน้าซงของเราเป็นพยาบาลพี่เลี้ยง
ตอนนั้นหัวหน้าน่ากลัวสุดๆ ไปเลย
ฉันเลยกลัวจนขี้หดตดหาย กลัวจะโดนด่า
เลยทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วทำซีพีอาร์ต่อไป
ตอนนั้นฉันสบตากับคนไข้เต็มๆ แต่ก็ต้องแอ๊บว่าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
- ตลกเหรอ - เอ๊ะ ไม่ค่ะ
งั้นเหรอ แต่คนอื่นๆ ขำลั่นตึกเลยนะ
เอางี้ งั้้นพยาบาลดาอึนหาข้อมูลโรงพยาบาลนะ
ฉันจะลองติดต่อหาพวกคนที่ฉันรู้จัก
- ค่ะ พยาบาลพัค - อือ
ฉันว่าพยาบาลดาอึนเหมาะกับแผนกเรานะ
คนนี้ยังทำงานอยู่ที่นั่นหรือเปล่านะ
พยาบาลพัคก็มาด้วยเหรอคะ
อ้าว
เอ๊ะ อยู่ที่นี่กันหมดเลยแฮะ
- อ้าว - นี่
ไหนว่าจะกลับบ้านไง
- อร่อยมากเลย - ใช่
รู้งี้ตอนนั้นน่าจะกินอันนี้ก่อน
ฉันชอบเค้กข้าวแบบนี้มากกว่ามาการองนะ
ทำไมพยาบาลดาอึนเอาแต่นั่งมองแต่ไม่กินล่ะ
เพราะฉันรู้สึกขอโทษต่อทุกคน ที่ไม่ได้พักผ่อนเพราะฉันน่ะค่ะ
เวลาแบบนี้อย่าพูดว่า "ขอโทษ"
แต่ให้พูดว่า "ขอบคุณ" แทนดีกว่านะคะ
ใช่ แบบนั้นดีกว่า
อร่อยจัง
โอ้โฮ กินไปตั้งกี่ก้อนแล้วคะ
อันนี้ก้อนที่สาม
เดี๋ยวท้องอืดหรอกค่ะ
- ใช่ - ไม่หรอก
อ้าว หมอโกยุน
- อ้าว สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
อ้อ ชาวแผนกจิตเวชนี่เอง
ยังไม่กลับบ้านเหรอคะ
พอดีต้องรักษาคุณคิมซอวาน
- อ๋อ - คุณคิมซอวาน
- ผมลืมของไว้ตรงนี้ - คุณหมอคะ
- มืดแล้วคงหาไม่เจอ - คุณหมอ
- เค้กข้าว - ทานเค้กข้าวกันค่ะ
- อร่อยมากเลยนะคะ - เอ่อ แซนด์วิช
- คงหิวมากแหงเลย - คุณหมอ
- กินตั้งสองอัน - เอ่อ ครับ
ซื้อแซนด์วิชมาให้นี่เล่นใหญ่ไปสินะ
- อ้าว สวัสดีค่ะ - ครับ
ยังไม่ได้ไปหรอกเหรอคะ รถเมล์ยังไม่มาเหรอคะ
วันนี้รถเมล์คงช้าหน่อยมั้งครับ
อ๋อ ค่ะ
ไม่ใช่เพราะเค้กข้าวจิงจูฉ่ายเหรอ
คุณหาโรงพยาบาลที่ผมจะย้ายไปได้เหรอครับ
ค่ะ
สภาพแวดล้อมก็ดี มีเตียงว่างอยู่ด้วยค่ะ
น่าจะเหมาะกับคุณมากค่ะ
คุณต้องลำบากเพราะผมใช่ไหมครับ
ไม่เลยค่ะ
คุณซองชิกไม่ได้ทำอะไรผิดแม้แต่นิดเดียวค่ะ
ฉันผิดเองต่างหากที่ฉีดยาให้คุณไม่ได้
ไม่เลยครับ
เป็นความผิดของผมเองทั้งหมดครับ
อย่าเอาความผิดของคนอื่นมาแบกไว้ด้วยสิคะ
รักตัวเองมากขึ้นอีกสักนิดเถอะนะคะ
มันน่าปวดใจมากนะคะ ที่มีแต่คนดีๆ ที่ต้องเข้ามาอยู่ที่นี่
เพราะอย่างนี้
คุณพยาบาลก็เลยอยู่ที่นี่ด้วยสินะครับ
อะไรนะคะ
ก็ที่นี่
มีแต่คนดีๆ เข้ามาอยู่นี่ครับ
สิ่งที่เราต้องการตอนนี้
บางทีอาจเป็นความกล้าที่จะถูกเกลียด
แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ต้องการได้รับความรัก
ต้องการได้รับการยอมรับ
เราจึงใช้มีดกรีดเฉือนจิตวิญญาณของเรา เพื่อตัดแต่งให้ได้ตัวตนที่น่าพอใจในสายตาคนอื่น
เพราะอย่างนั้น
เราจึงเจ็บปวดและไร้ความสุขอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เฮ้อ เหนื่อยจัง
มีออเดอร์ให้ไปส่งอีกแล้ว ห้อง 611 อาคารบี โอเชี่ยนพาร์ค
ฮะ
เสียสติไปแล้วสินะ!
โธ่เว้ย!
ส่งไวปานสายฟ้าแลบ
ไก่ทอดชานคือที่สุดในใจจริงๆ
- เนอะ - คุณลูกค้า
อยู่ตึกเดียวกันแท้ๆ ลงมากินเองก็ได้ไหมครับ
จะสั่งมาส่งยังไงมันแล้วแต่ลูกค้าไม่ใช่เหรอครับ
กดลิฟต์ติ๊งเดียวก็ถึง แค่นี้ก็ลงมาไม่ได้เหรอครับ
กดลิฟต์ติ๊งเดียวก็ถึง แค่นี้ก็ขึ้นมาไม่ได้เหรอครับ
เหนื่อยหน่อยนะครับ
น่องไก่หายไปไหนอันนึง
โธ่เว้ย
เฮ้ย ซงยูชาน น่องไก่หายไปไหนอันนึง
ผมหิวระหว่างทางไปส่งเลยกินไปชิ้นนึงครับ
อยากตายเหรอวะ
รุ่นพี่จะให้น่องไก่รุ่นน้องสักชิ้นไม่ได้เหรอครับ
รุ่นน้องอะไร ทำไมนายถึงเป็นรุ่นน้องฉัน นายไม่ใช่หมอนี่
ก็รุ่นน้องที่โรงเรียนไงครับ
ช่างหัวมันก่อน รออยู่ตรงนั้นเลยนะ
เวรเอ๊ย
เชิญเลยครับ!
กินตั้งขนาดนั้นแล้วยังจะกินไก่อีกเหรอ
งานเลี้ยงบริษัทต้องกินไก่สิ
จะขาดไก่ทอดไปได้ยังไง
ใช่ไหมล่ะ
ไก่ทอดหนึ่งตัวกับยำหอยใส่เส้นหมี่หนึ่งชาม
โอเค ตามนั้นค่ะ จัดไป!
อ้าว!
นี่ซงยูชานใช่ไหม
ไม่เจอกันนานเลย
นี่เลย จะกินอะไรดี
อ้อ
คนรู้จักเหรอ
เพื่อนที่บริษัทน่ะครับ
เอ่อ ไม่ใช่สิ เคยเป็นเพื่อนที่บริษัทครับ
อ๋อ
- สั่งเลยไหมครับ - สั่งเลยๆ
ไก่อะไรดี
- เมื่อกี้ - ไก่ซอสกระเทียม
- ชอบกระเทียมเหรอครับ - กับอันนี้
- เอาไก่กระเทียมหนึ่งกับยำหอยใส่เส้นหมี่ - โอเค ตามนั้น
หัวร้อนเลยเว้ย น่องไก่มันคือชีวิตเลยนะ
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ในละครเรื่องนี้)
(ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์