- เยส! - ท่านผู้ไกล่เกลี่ย ไม่เป็นไรครับ
อีกทีๆ
คุณพยาบาลสู้ๆ นะคะ!
ขอบคุณครับ
พยายามอีกนิดค่ะ!
- เอาอยู่ - ชนะแหง
ก็ตีโดนเต็มๆ นี่นา
- คุณคิมซอวานชนะ 11-1 - มาดวลกันอีกสักตั้งค่ะ
- มาเลยครับ - จัดไป
ท่านผู้ไกล่เกลี่ย!
ได้ไงอะ ฉันก่อนสิ!
- ฉันจะเล่นก่อน - ไม่เอา
- ก็ฉันบอกว่าจะเล่นก่อนไง - จบแล้วเหรอครับ
พยาบาลดาอึนเป็นชาวแผนกจิตเวช เต็มตัวแล้วสินะ
เดี๋ยวนี้เล่นปิงปองกับคนไข้ด้วย
คนไข้อยากเล่นแต่กับพยาบาลดาอึนทั้งนั้นค่ะ
เพราะฉันเล่นได้ห่วยสุดไงคะ
พยาบาลดาอึนช่วยให้คนไข้ มีความภูมิใจในตัวเองเพิ่มขึ้นนะ ดีเลย
- แล้วความภูมิใจของฉันล่ะคะ - หือ
ตอนแรกๆ น่ะ
ฉันก็จงใจเล่นให้แพ้เพื่อคนไข้นั่นแหละค่ะ
แต่แพ้แบบจงใจกับแพ้จริงๆ
มันต่างกันนี่คะ
นั่นสิ มันต่างกันอยู่แล้ว
บางครั้งฉันก็อยากชนะบ้างเหมือนกันค่ะ
งั้นเหรอ
งั้นไปหาท่านผู้นั้นสิ
เอ๊ะ ใครคะ
- ผู้ดูแลยุน - ผู้ดูแลยุนเหรอคะ
จริงด้วย
ถนนทุกสายในแผนกจิตเวชมุ่งสู่ผู้ดูแลยุนน่ะ
- อะไรนะ - อือ
คุณอีแทกยองแอคติงเอาท์ค่ะ
โอเค
ค่ะ วอร์ด 53 ค่ะ
เลิกเมินคำพูดฉันสักทีสิวะ! เวรเอ๊ย!
มานี่เลย
ปล่อยสิวะ!
บอกว่าอย่าเข้ามา!
- ปล่อย! - คุณอีแทกยอง
ขอผูกยึดร่างกายเพื่อความปลอดภัยครับ
- ปล่อย - เกิดอะไรขึ้นครับ
เขาพูดแต่ว่าอยากออกค่ะ
ฉีดเอติแวนสองมก.ครับ
ค่ะ รับทราบค่ะ
คนไข้ไม่บาดเจ็บใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ
- ปล่อย - จะฉีดยานะคะ
คุณอีแทกยอง คุณอีแทกยองครับ!
คุณอีแทกยอง จะฉีดยาแล้วนะคะ
- เหนื่อยมากเลยใช่ไหมครับ - ปล่อย!
ไม่เป็นไรนะครับคุณอีแทกยอง
- ไม่เป็นไรนะครับ - ปล่อย
(รับแดดอุ่น กรุ่นไอรัก)
ไม่ไปตรวจเพิ่มเติมจะดีเหรอคะ
คุณพยาบาลช่วยรักษาให้แล้ว ไม่เป็นไรหรอกครับ
คุณผู้ดูแลก็ลำบากมากเหมือนกันนะคะ
ลำบากก็ต้องทำครับ ไม่งั้นจะเอาอะไรกิน
เอาละ
เสร็จแล้วค่ะ
แต่ถ้ารู้สึกง่วงซึมหรือคลื่นไส้ ต้องไปตรวจซีทีสแกนนะคะ
ครับ
เรียบร้อย
- พยาบาลดาอึน - คะ
ขอบคุณครับ
เอ่อ ผู้ดูแลยุนคะ
ฉันมีเรื่องจะขอร้องเรื่องนึงค่ะ
ทำไมคุณผู้ดูแลถึงเล่นปิงปองได้เทพเบอร์นี้คะ
อยู่ที่นี่มา 30 ปีก็เก่งเองครับ
"สามสิบปี" เหรอคะ
ไม่มีวิธีลัดหน่อยเหรอคะ
"วิธีลัด" เหรอ
ก็แค่ปิงปองเอง จะมีอะไรยากตรงไหน
ก็แค่
จับตา
ดูลูกอย่าให้คลาดสายตาครับ
จับตาดูลูกอย่าให้คลาดสายตาเหรอคะ
อย่าให้คลาดสายตา
เอาละ
- พยาบาลดาอึน พร้อมไหมครับ - ค่ะ
เอาแต่มองลูกได้ไง ต้องตีด้วยสิ
อ้อ ตีด้วยใช่ไหมคะ
- มองลูกไว้ดีๆ - ค่ะ
เอานะ
อย่างฉันจะไหวไหมคะ
มีคนสอนให้อยู่แล้วหรือเปล่าครับ
- เพื่อนค่ะ - ดูจากวิธีการจับไม้
จากท่าทางพื้นฐานแล้วคงสอนมาอย่างดีเลย
มีครูดีอยู่แล้วเดี๋ยวก็เล่นเก่งขึ้นครับ
ดูออกเลยเหรอคะ
แน่นอนสิ
มาๆ ลองใหม่อีกรอบนะ
เอาละนะ
นั่นแหละ ท่าได้แล้ว
เฮ้ย จองดา!
ว่าไง ครูดีเด่น
จู่ๆ ก็พูดอะไรของเธอเนี่ย
บอกไปเดี๋ยวนายจะมั่นหน้ามั่นโหนก
ฉันเลยบอกไม่ได้น่ะ แต่มันมีอะไรแบบนั้นอยู่แหละ
ก็แล้วมันเรื่องอะไรล่ะ
นี่ กินยารักษาโรคตื่นตระหนกสม่ำเสมอใช่ไหม
ยานั่นต้องกินตรงเวลานะ
รู้แล้วน่า เลิกบ่นทีเถอะ
ว่าแต่นี่เธอเพิ่งเลิกงานหรือกำลังไปทำงาน
กำลังไป
อ๋อ เวรกลางคืนสินะ
อือ
นี่
งั้นฉันเล่าเรื่องน่ากลัวให้ฟังเอาไหม
เพราะเวรกลางคืนสินะ
รู้จักเรื่อง "ความลับในห้องแดง" ไหม
- มีแค่ตรงกลางเป็นสีดำแต่ทั้งห้องเป็นสีแดง - ไม่เอา!
- ผู้ชายข้างบ้าน - ไม่ฟัง
- ตาแดงก่ำเหมือนสีเลือด! - ไม่ฟัง!
มอเตอร์ไซค์ มอเตอร์ไซค์นาย!
เออใช่!
(โรงพยาบาลม.มยองชิน)
วันนี้คุณจองฮารัมจะแอดมิต มาอยู่ที่ห้อง 510 นะคะ
คุณจองฮารัมไม่เคยพบจิตแพทย์มาก่อน
ต้องแอดมิตเพราะเพิ่งมีอาการวิกลจริตค่ะ
คนไข้มีอาการหลงผิด ประเภทหวาดระแวงอย่างรุนแรง
คงต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดค่ะ
คุณจองฮารัม
เรียบร้อยค่ะ
ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้นะคะ
ก็ท่านผู้ไกล่เกลี่ยบอกไว้นี่ครับ
เวลาที่ทำการรักษา
อย่าขยับยุกยิกแล้วก็อย่าพูดอะไร
แค่อย่าพูดก็พอค่ะ แต่หายใจได้นะคะ
อ๋อ หายใจได้
คือว่า
จะออกเดินทางไปจับมังกรเพลิงด้วยกันไหมครับ
- เอ่อ - มีงานที่ต้องทำเยอะสินะครับ
- ใช่ค่ะ - ครับ
พูดตามตรงในบรรดาผู้คนที่นี่
ท่านผู้ไกล่เกลี่ย
ดูเป็นคนที่น่าเชื่อถือที่สุดแล้ว ผมเลยลองถามดูครับ
ซึ้งใจมากเลยค่ะที่ได้ยินแบบนี้
ตอนนี้คุณคิมซอวาน
ดูเหมือนจะเปิดใจให้เธอสุดๆ เลย
- จริงเหรอ - จริง
อวยยศเธอ "ท่านผู้ไกล่เกลี่ยที่น่าเชื่อถือ" ไง
เพราะฉันคอยดูแล
ผู้ป่วยทุกคนด้วยความจริงใจเสมอไงล่ะ
ค่าๆ มันก็แหงอยู่แล้วค่า
สวัสดีค่ะ
ชื่ออะไรคะ
จองฮารัม
คุณจองฮารัม
ขอวัดความดันนะคะ
เพิ่งเข้ามาอยู่ใหม่ใช่ไหมคะ
มีไม่สบายตรงไหนไหมคะ
ขอตรวจของใช้ส่วนตัวหน่อยนะคะ
- ทำไมคะ - ทำไมตรวจอีกแล้วคะ
ลุกขึ้นหน่อยนะคะ
เมื่อวานก็ตรวจแล้วนี่คะ
ขอโทษด้วยนะคะ ทุกคนทราบใช่ไหมคะ ว่าเราต้องทำเพราะมันเป็นกฎ
คุณฮีซู คลิปหนีบพวกนี้
อาจเป็นอันตรายได้ ขอเก็บนะคะ
ค่ะ
ปกติดีค่ะ
ขอตรวจนะคะ
คุณฮยอนซอ เอาขยะไปทิ้งตามเวลาด้วยนะคะ
ค่ะ
ขอตรวจของใช้นะคะ
ลุกหน่อยนะคะ
สักครู่นะคะ
แป๊บนึงนะคะ
คุณพยาบาลคะ ฉันปวดท้อง…
ขออนุญาตนะคะ
ช่วยขยับออกมานิดนึงนะคะ
โอเคค่ะ
ไม่มีอะไรอยู่ในนั้นสักหน่อย
- เสร็จแล้วใช่ไหม - อือ
ขอบคุณนะคะ
- ขอบคุณนะคะ - ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะคะ
คะ
เอาเงินฉันคืนมาค่ะ
ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง
เอาเงินฉันคืนมาค่ะ
ไม่ทราบว่าคุณพูดเรื่องอะไร…
เงิน 30 ล้านวอนของฉันที่คุณขโมยไป
คืนมาด้วยค่ะ
เกิดอะไรขึ้นคะ
คุณพยาบาลคนนั้น
แกล้งทำเป็นตรวจข้าวของของฉัน แล้วขโมยเงิน 30 ล้านวอนของฉันไปค่ะ
แต่ในตู้ไม่มีอะไรเลยนะคะ
อย่ามาโกหกค่ะ ฉันเห็นเต็มสองตาเลย!
เอ่อ คือว่า…
ฉันบอกให้รีบคืน 30 ล้านวอนของฉันมาไงคะ!
ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ขโมย…
โธ่ๆ กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบากสินะ
ใจเย็นก่อนนะครับ
ทุกคนบอกว่าถนนทุกสายที่นี่มุ่งมาหาผม
อยากลองเล่าเรื่องของคุณให้ผมฟังไหมครับ
ไปลองคุยกับคุณผู้ดูแลดูนะคะ
ไปกันเถอะครับ
- พยาบาลดาอึน - ค่ะ
ตอนรับเวรต่อไม่ได้ฟังหรือไง
ไม่รู้หรือไงว่าคุณจองฮารัมมีอาการหลงผิดน่ะ
พยาบาลดาอึนก็รู้ดีอยู่แล้วนี่ ว่าต้องรับมือกับคนไข้อาการหลงผิดยังไง
ค่ะ
รู้แล้วทำไมยังทำอย่างนั้น
ฉันตกใจมากน่ะค่ะ
เธอคงยังไม่ชินกับโรคหลงผิด
แต่การพูดว่า "ไม่ใช่ค่ะ เข้าใจผิดค่ะ"
ยิ่งปฏิเสธเท่าไหร่ อาการหลงผิดก็จะยิ่งฝังแน่นลงไปอีก
พยาบาลจองดาอึนพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดที่สุด
ในฐานะผู้ให้การรักษา รู้ตัวไหม
ค่ะ ขอโทษจริงๆ ค่ะ
เลิกทำเรื่องให้ต้องขอโทษซะที
ค่ะ
โดนหนักเลยเหรอ
อือ
ดูจากประวัติคนไข้แล้ว
เห็นว่าโดนแก๊งคอลเซนเตอร์ หลอกเอาเงินไปจนมีอาการน่ะ
"แก๊งคอลเซนเตอร์" เหรอ
ดูยังเด็กกว่าที่จะถูกหลอกนะ
คนหนุ่มสาวโดนหลอกเยอะกว่าที่คิดนะ
พวกแก๊งคอลเซนเตอร์น่ะ
ใช้ประโยชน์จากความรู้สึกสิ้นหวังของคน
แล้วความรู้สึกสิ้นหวังมันก็เกิดขึ้นได้กับทุกช่วงวัย
ก็คงงั้นแหละ
แต่ทำไมฉันถึงกลายเป็นแพะรับบาป ของอาการหลงผิดด้วยล่ะ
เห็นว่าหมดตัวจนไม่มีเงินจ่ายค่ารักษาด้วยซ้ำ
แต่มีความเสี่ยงที่จะทำร้ายตัวเองสูง แถมยังแอดมิตฉุกเฉิน
กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการเลยจะจ่ายให้
แต่เขาคงรู้สึกแย่มากแน่ๆ
เข้าใจเขาหน่อยละกัน
ใจฉันก็อยากทำอย่างนั้นอยู่แล้วแหละ
เอาละๆ จะปิดไฟทั้งหมดแล้วนะครับ!
- เดินราวด์เสร็จแล้วเหรอ - อือ
ก็รู้อยู่แล้วนะ แต่เวรกลางคืนนี่เวลาเดินช้าอย่างกับคลานเลย
ขอโทษนะคะ
เมื่อกี้ถอนหายใจใช่ไหมคะ
เพราะความรู้สึกผิดสินะคะ
ความรู้สึกผิดอะไรเหรอคะ
คุณถอนหายใจเพราะความรู้สึกผิดที่ขโมยเงิน 30 ล้านวอนของฉันไปไงคะ
ยิ่งปฏิเสธเท่าไหร่ อาการหลงผิดก็จะยิ่งฝังแน่นลงไปอีก
เลิกทำเรื่องให้ต้องขอโทษซะที
ตอนนี้คุณกังวลมากใช่ไหมคะ
คุณพยาบาลขโมยเงินฉันไป ฉันก็ต้องกังวลอยู่แล้วสิคะ
ใจเย็นก่อนนะคะ
ตอนนี้ฉันดูเหมือนคนใจเย็นไหวเหรอคะ
คุณจองฮารัม
ตอนนี้เป็นเวลานอนแล้วนะคะ
การที่คุณทำแบบนี้ มันสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นนะคะ
ถ้างั้น
เงินฉันน่ะ
ช่วยเอามาคืนภายในพรุ่งนี้เช้าด้วยนะคะ
ฉันให้โอกาสแล้วนะคะ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
เฮ้อ สถานการณ์แบบนี้ก็ยังหิวได้อีกนะเรา
เข้าเวรกลางคืนปกติก็หิวเวลานี้แหละ
ถ้าได้กินจาจังมยอนดับหัวร้อนก็ดี
ก็นั่นน่ะสิ
ถ้าได้กินจาจังมยอนสักชามก็ดีสิ
- กินไหมล่ะ - ฮะ
ห้ามเอาอาหารเข้ามากินในวอร์ดไม่ใช่เหรอ
ตามกฎก็ห้ามแหละ
แต่มันมีวิธี
ใช่ไหมคะ ผู้ดูแลยุน
ใช่ครับ
พยาบาลดาอึนก็เป็นคนของแผนกจิตเวชแล้ว
ต้องได้ลองจาจังมยอนมื้อดึกดูสักครั้ง
มาแล้วเหรอครับ สวัสดีครับ
เฮ้อ ออกมารับเร็วๆ หน่อยสิครับ
หมูทอดซอสเปรี้ยวหวาน
จาจังมยอนสองชาม
ของแถมล่ะครับ
ให้ตายสิ
นี่ไงครับ
ถึงจะซ่อนชามจาจังมยอนได้ แต่ซ่อนกลิ่นไม่ได้
ขั้นตอนที่หนึ่ง ตาต่อตา!
กลิ่นต่อกลิ่น
คุณผู้ดูแล
ห้ามสูบบุหรี่ตรงนี้ครับ ทำอะไรของคุณครับเนี่ย
- ผมลืมไปเลยครับ - รีบดับเลยครับ
อ้าวๆ ให้เร็วเลยครับ
ขอโทษด้วยนะครับ
(แผนกจิตเวช)
ขั้นตอนที่สอง
เกี๊ยวทอดสะพาน
ความสงสัยมาจากสมอง แต่คำถามมาจากปาก
ต้องมีของปิดปาก!
อยู่ดึกเหนื่อยแย่เลยนะครับ
พอดีไปช่วยงานสัมมนาแล้วเขาให้อันนี้มา
คงไม่ปฏิเสธน้ำใจ เพราะเป็นอาหารจากข้างนอกใช่ไหม
อะไรกันครับ อุตส่าห์เอามาเผื่อผมด้วย
จะกินให้อร่อยเลยครับ
(ขั้นตอนที่สอง เกี๊ยวทอดสะพาน)
สำเร็จไหม
น่ากินสุดๆ
ผู้ดูแลยุนก็ทานด้วยกันสิคะ
ของผมไม่เป็นไรครับ
อ้าว จาจังมยอนก็มี แต่ทำไมถึงทานบะหมี่ถ้วยล่ะคะ
นั่นสินะครับ
ทานด้วยกันเถอะ…
มากินได้แล้ว
เสียวสันหลังวาบๆ อยู่นะ
ค่ะ พัคซูยอน วอร์ด 53 พูดค่ะ
หัวหน้าเวรๆ
ค่ะ สวัสดีค่ะ
ค่ะๆ
ถ้าเสร็จแล้ว…
ค่ะ
- เรียกฉันเหรอ - เปล่าค่ะ
ทำอะไรกันอยู่ถึงได้ปิดประตูห้องอย่างนี้
นี่มันกลิ่นอะไรเนี่ย
อ้าว พยาบาลซูยอน
คุณผู้ดูแลคะ อย่ากินอาหารในห้องหัตถการสิคะ
ขอโทษครับ
พอดีผมหิวมาก
ทำไมทำแบบนี้ล่ะคะ
ไม่ได้ค่ะ
โธ่ มันเหลืออีกนิดเอง
เฮ้อ! จริงๆ เลย
ขออีกคำเดียวเองครับ
บะหมี่ถ้วยมันไม่ดีกับสุขภาพก็ยังจะกินอีก
ผู้ดูแลยุนรอบคอบเว่อร์
อิ่มพุงจะแตก
เพราะผู้ดูแลยุนแท้ๆ เลยรอดมาได้
พออิ่มแล้วชักง่วงแฮะ
ห้ามทิ้งให้เคาน์เตอร์ว่างสิ เวลาเดินตรวจก็ให้ผลัดกันไป
- ค่ะ - ขอโทษค่ะ
ขอโทษนะคะ
ค่ะ
เมื่อกี้ใช้เงินฉันสั่งจาจังมยอนมากินใช่ไหมคะ
อะไรนะคะ
ทำไมถึงยังไม่นอนคะ
น่าจะเข้าใจอะไรผิดนะคะ
ไม่ได้เข้าใจผิดแน่ค่ะ
ในนั้นน่ะ
ลองค้นในถังขยะนั่นดูสิคะ
คุณฮารัม ดึกแล้วออกมาเดินอย่างนี้ไม่ได้นะคะ
กลับห้องพักนะคะ
ตอนนี้เป็นเวลานอนนะคะ คุณฮารัม
พยาบาลพัคคะ
จาจังมยอนงั้นเหรอ
ไม่รู้หรือไงว่าห้ามสั่งอาหารมากินในวอร์ด
- พวกเราทำผิดไปแล้วค่ะ - ขอโทษค่ะ
ฉันยอมให้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว อย่าให้มีอีกนะ ฉันไม่ปล่อยไว้แน่
เฮ้อ รู้สึกเหมือนอายุสั้นลงไปสิบปี
แต่เรื่องจบแค่นี้ก็บุญหัวมากแล้ว
โดนจับได้ว่ากินจาจังมยอนเหรอคะ
ให้ตาย ข่าวไปไวมาก
รู้กันไปถึงไหนแล้วเนี่ย
ถึงแผนกประชาสัมพันธ์เลยค่ะ
ขายขี้หน้าจริงๆ
- รุ่นพี่ดาอึน - หือ
ได้ยินว่ามีปัญหากับคนไข้เหรอคะ
ถูกกล่าวหาว่าเป็นขโมยน่ะ
อ้าว
- กลับดีๆ ค่ะ - บาย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
มินดึลเรค่ะ จากนี้ไปจะมาฝึกงานในวอร์ดจิตเวชค่ะ
เชิญทางนี้ค่ะ เดี๋ยวจะมีปฐมนิเทศนะคะ
ฮวังยอฮวัน! ฮวังยอฮวันอยู่ที่ไหน!
ฮวังยอฮวัน!
อ้าว เด็กฝึกงาน เห็นฮวังยอฮวันไหมครับ
โธ่เว้ย แค่ขอให้ช่วยเตรียมประชุมนิดเดียวเอง
คิดว่าโต้รุ่งเขียนงานอยู่คนเดียวหรือไง
ไม่เห็นนะคะ
ไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ
เหรอครับ
ทำงานต่อเถอะครับ
เจอฮวังยอฮวันแล้วโทรหาผมนะครับ
ได้ค่ะ
ไปแล้วค่ะ
ประชุมของตัวเองแท้ๆ ทำไมมาให้ฉันเตรียม
รู้ว่าผมอยู่ในนี้เหรอครับ
ทานต่อเถอะค่ะ
ยังไงฉันก็ยังทำงานไม่เสร็จ
เดี๋ยวฉันคอยเฝ้าให้ก็แล้วกันค่ะ
แต๊งกิ้ว
นัดติดตามอาการของคนไข้คนนี้ด้วยครับ
- สวัสดีค่ะ - ครับ
อีกหนึ่งชั่วโมง ไปเช็กคนไข้อีกครั้งนะครับ
(รายการจ่ายยา)
- มีแฟนหรือยังครับ - คะ
ไม่มีค่ะ
เคยอาศัยอยู่ในบ้านที่ไม่มีน้ำอุ่นไหมคะ
นั่นแหละค่ะ เหตุผลที่ฉันคบกับคุณหมอไม่ได้
จะศตวรรษที่ 21 หรือศตวรรษที่ 31 เรื่องชนชั้นก็ไม่มีวันเปลี่ยนหรอกค่ะ
ยิ่งเป็นผู้ชายไร้เดียงสาจนไม่รู้เรื่องนี้ ฉันยิ่งไม่ไหวค่ะ
เพราะฉะนั้นคำตอบคือ "ไม่" ค่ะ
อย่าลืมเก็บของส่วนตัวไปให้ครบนะคะ
คุณแม่ของคุณเปลี่ยนไปมากเลยนะคะ
ค่ะ
ไม่มั่นใจเลยว่าฉันจะใช้ชีวิตได้ดีไหม
คุณทำได้ค่ะ
เพิ่งได้คุยแบบนี้กับคุณพยาบาลดึลเร เป็นครั้งแรกเลยค่ะ
ดูเหมือนคุณจะยุ่งตลอดเวลาเลยน่ะค่ะ
งั้นเหรอคะ
พยาบาลขโมยเงินได้เหรอคะ
ฉันบอกให้รีบคืน 30 ล้านวอนของฉันมาไงคะ!
ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ขโมย…
คุณผู้ดูแล
ห้องรับรอง
อย่าเข้ามานะ
อย่าเข้ามา
คุณฮยอนซอ ไม่เป็นไรค่ะ
- ส่งอันนั้นมานะครับ - อย่าเข้ามา
เกิดอะไรขึ้นครับ
อย่าเข้ามา
คนไข้ลืมว่าลูกชายเสียไปแล้ว แต่ลูกสาวที่มาเยี่ยมคงบอกค่ะ
อย่าเข้ามานะ
คุณฮยอนซอ พวกเราจะช่วยคุณเองนะครับ
คุณผู้ดูแล ค่อยๆ นะครับ
ครับ
อย่าเข้ามา!
คุณฮยอนซอ!
- ใจเย็นๆ นะครับ - อย่ามา!
คุณผู้ดูแล คนไข้เลือดออกค่ะ!
ไหนครับ ตรงไหน
นี่เลือดของพยาบาลดึลเรต่างหากครับ
พยาบาลดึลเร
ที่บาดเจ็บเป็นไงบ้าง ไหวไหม
ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ แค่ถากๆ นิดหน่อยเองค่ะ
ได้ยินว่าเลือดออกเต็มเลยนะ
ไปพักก่อนเถอะ
ไม่เป็นไรค่ะหัวหน้า
ชาร์ตเหลือเยอะน่ะค่ะ
ทำไมต้องทำงานหนักขนาดนั้นนะ
(น้อง)
มีอะไรเหรอ
พี่ วันนี้เงินเดือนออกใช่ไหม
โอนเงินค่าใช้จ่ายกับค่าขนมให้ฉันหน่อยสิ
ฉันก็จนกรอบแล้ว ให้เพิ่มไม่ได้แล้ว
- เฮ้อ ให้มันได้อย่างนี้สิ - แม่ล่ะ
จะไปรู้เหรอ คงอยู่ดีมีสุขที่ไหนสักแห่งแหละมั้ง
พี่ไปขอกู้เงินไม่ได้เหรอ
เป็นพยาบาลในรพ.มหาลัยทั้งทีน่าจะกู้ง่ายนี่นา
แก
ลืมคำว่า "ขอโทษที่รบกวน" หรือเปล่า
ทำไมไม่มีใครเอ่ยปากขอโทษฉันบ้างเลย
- อ้าว คุณหมอ - อ้าว พยาบาลดาอึน สวัสดีครับ
มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ
แวะมาดูยูชานหน่อยน่ะค่ะ
อ้าว ผมก็ด้วย
- อ๋อ - อะไรเนี่ย
อ้าว ซงยูชาน ยาล่ะ
- กินแล้ว - ตอนไหน
กินตรงเวลาเป๊ะ ฉันถึงขั้นตั้งนาฬิกาไว้เลยนะ
เดี๋ยวฉันจะเช็กอีก
- ทำไมคะ - ผมก็บ่นใส่เขาแบบนี้ไปแล้วครับ
อ้าว เหรอคะ
ขอโทษครับ แต่คุณสองคนน่ะ
ช่วยตกลงกันก่อนแล้วมาบ่นทีเดียวนะครับ
ก็ได้ๆ ไอ้เด็กนี่
ว่าแต่พยาบาลดาอึนมาอยู่ที่นี่เวลานี้ได้ไงครับ
วันนี้ฉันได้หยุดค่ะ
- ผมก็ด้วย - อ้าว
บังเอิญเหมือนกันอีกแล้วนะครับ
นั่นสิคะ
งั้นทั้งสองคนก็มาทำความสะอาด แบบบังเอิญๆ ละกัน รับไป
เอาไป ใช้อันนี้กวาดนะ ให้ไวเลย
ไม่! ฉันจองร้านทำผมไว้แล้วย่ะ
- ไปนะ คุณหมอ ขอตัวนะคะ - ครับ
นี่ อย่ามาโกหกกันซะให้ยาก
ฉันพูดจริงย่ะ
ผมฉันก็ยาวแล้วไหมนะ
ไม่เลยนะ
ต้องไปแล้ว
เฮ้ย คาเฟอีน แอลกอฮอล์
- ห้ามหมด รู้ใช่ไหม - อ้าวพี่
ช็อกโกแลตก็ไม่ได้นะ เข้าใจไหม
อ้าวพี่ ไหนว่ามาหาผมไงครับ
ฉันชอบเพื่อนนายได้ไหม
พยาบาลดาอึน
ยิ่งรู้จักยิ่งรู้สึกว่าเป็นคนอบอุ่นดีจัง
เชิญเลยค่ะ
- ตัดผมเหรอคะ - ครับ
เชิญทางนี้เลยค่ะ
อ้าว พยาบาลดาอึน
อ้าว หมอโกยุน
คุณหมอก็มาทำผมด้วยเหรอคะ
เอ่อ ครับ
เจอกันอีกแล้วนะครับ
บังเอิญเจอกันครั้งที่สามแล้วใช่ไหมนะ
ว่ากันว่าบังเอิญสามครั้ง แปลว่าไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ
งั้นเหรอคะ
ไม่ทราบว่ามีทรงที่อยากทำไหมคะ
ครับ
ทรงที่ใช้เวลานานๆ เลยครับ
- คะ - เอ่อ ผมชอบทำผมเพื่อผ่อนคลายน่ะครับ
อ๋อ
ชอบทำผมแล้วผ่อนคลายนี่เอง
เป็นยังไงคะ
สวยใช่ไหมคะ
- ถูกใจไหมครับ - ค่ะ
สวยจังครับ
เท่าไหร่คะ
- สามแสนสองหมื่นวอนครับ - อะไรนะคะ
สามแสนสองหมื่นวอนเหรอคะ
อันนี้ราคาโปรโมชั่นลดพิเศษสิบเปอร์เซ็นต์ครับ
ทรีทเมนต์เมือกหอยทากออร์แกนิก จากฝรั่งเศสน่ะครับ
เมือกหอยทากแบบไหนเนี่ย
ทำไมถึงได้แพงหูดับ
ทั้งหมด 240,000 วอนค่ะ
สองแสนสี่หมื่นเหรอ อะไรขนาดนั้นครับ
สภาพหนังศีรษะของคุณแย่กว่าแฟนของคุณ
เลยต้องบำรุงดูแลมากเป็นพิเศษน่ะค่ะ
ไม่ใช่แฟนซะหน่อย
อ้าว จริงเหรอคะ
เสียดายจัง ดูเหมาะสมกันมากแท้ๆ
สองแสนสี่หมื่นวอน จ่ายเต็ม
- ครับ - ตามนี้นะคะ
เราโดนขูดเลือดขูดเนื้อเต็มๆ เลยแฮะ
ใช่ไหมคะ
เดี๋ยวไปทำอะไรต่อเหรอครับ
คะ
โดนขูดเลือดขูดเนื้อด้วยกันแล้ว ไปกินข้าวแก้เซ็งด้วยกันไหมครับ
- กินข้าวเหรอคะ - ครับ
อร่อยจังเลยค่ะ
ผมล่ะอิจฉายูชานขึ้นมาเลยครับ
อิจฉายูชานทำไมคะ
เพราะมีเพื่อนอย่างพยาบาลดาอึนไงครับ
การที่ผู้ชายกับผู้หญิง จะเป็นเพื่อนซี้กันแบบสนิทใจมันยากนี่ครับ
ผมไม่มีเพื่อนผู้หญิงแบบนี้เลยครับ
เอ๊ะ
ทำไมคะ
แต่ฉันได้ยินมาว่าคุณหมอป๊อปมาก
ทั้งในหมู่ผู้หญิงผู้ชายเลยนะ
ผมน่ะเหรอครับ
ค่ะ ยูชานบอกว่างั้นค่ะ
ไอ้เด็กนั่นพูดจาดีแบบนี้ก็เป็นแฮะ
- คุณเคยถามเรื่องผมจากเขาเหรอครับ - ค่ะ
- ทำไมครับ - ฉันอยากรู้น่ะค่ะ
ว่าทำไมคุณหมอเรียนต่อ ด้านลำไส้ใหญ่และทวารหนัก
อยากรู้เรื่องนั้นสินะครับ
ถ้าคุณอยากรู้ งั้นผมคงต้องตอบแล้วครับ
(จิตวิทยาให้คำปรึกษา)
เฮ้ย ดงโกยุน
ไม่หลับไม่นอนเหรอวะ
ตัวเทพของคณะแพทย์อ่านยันสว่างแบบนี้
จะให้คนอื่นทำไงวะ
สารละลาย…
เพลาๆ หน่อยเว้ย
บอกให้พอก่อนไง
อะไรวะ
ร้องไห้เหรอ
พี่เป็นอะไร ไม่สบายตรงไหน
อะไร ทำไม
- เหนื่อยละสิ - อะไรนะ
อ่านจนเหนื่อยไง
(รักษาโรคทางทวารหนัก)
ไม่ใช่เหรอ
ผมผลัดวันประกันพรุ่งเพราะยุ่งมาก
สุดท้ายริดสีดวงก็แตกออกมาครับ
"ความตายคงประมาณนี้สินะ"
ผมนี่รู้ซึ้งเลยครับ
ว่าความเป็นความตายของมนุษย์ ไม่ได้ขึ้นอยู่แค่กับสมอง หัวใจ หรือตับ
แต่ขึ้นอยู่กับทวารหนักด้วย
จริงเหรอคะ
เรียกว่าสาขาลำไส้ใหญ่และทวารหนัก ที่ผมไม่เคยสนใจมาก่อน
ก็เข้ามาในชีวิตผมเหมือนฟ้าลิขิตเลยครับ
โอ้โฮ อย่างนี้นี่เอง
ผมเลยต่อเฉพาะทางด้านนี้ครับ
ไม่เคยเสียใจที่เลือกทางนี้เลยครับ
จริงเหรอคะ
ดีจังเลย
ว่าแต่คุณติดนิสัยตอนทำงานมาด้วยเหรอครับ
คุณคุยกับผมเหมือนคุยกับคนไข้เลย
อุ๊ย ฉันทำอย่างนั้นเหรอคะ
ตายจริง ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไรครับ ไม่ใช่อย่างนั้น
ไม่ว่าจะเล่าเรื่องอะไร
คุณก็ตั้งใจฟังและอินไปด้วยเสมอ
เวลาอยู่กับผู้ฟังที่ดีอย่างพยาบาลดาอึน
รู้สึกว่าผมเล่าให้คุณฟังได้ทุกเรื่องเลยครับ
คุณหมอก็ชมเกินไปค่ะ
บังชีทังต้องแทะกินถึงจะอร่อยนะ
แทะเหรอคะ
แต่มันดูชิ้นใหญ่ไปหน่อยนะ
ขอบคุณค่ะ
อร่อยจึ้งจริงค่ะ
ฉันเพิ่งกินอะไรแบบนี้ครั้งแรกเลยค่ะ
รู้หรือเปล่าครับ ว่าบังชีทังทำมาจากส่วนไหนของวัว
ส่วนไหนเหรอคะ
เฮ้อ
ไว้ค่อยบอกคราวหน้านะครับ
ก็ได้ค่ะ
(ด็อกวอนบังชีทัง)
อาการย้ำทำหายไปเพราะพยาบาลดาอึนสินะ
ไม่ใช่เพราะเค้กข้าวจิงจูฉ่าย
อะไรวะ
หน้าตาอิ่มเอิบมาเชียว
ในที่สุดฉันก็ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว
อะไรนะ ใคร
คนที่แกก็รู้จัก ใครวะ
- พยาบาลวอร์ดแก - ว่าไงนะ
เฮ้ย
สวยไหม
ต้องสวยอยู่แล้วสิ
คนที่ตากลมโต ริมฝีปากแดงๆ เวลายิ้มแล้วน่ารักใช่ไหม
เออ
เวรเอ๊ย
ความประทับใจแรกเป็นยังไง
เหมือนตื่นเช้ามา
เจอแสงแดดอ่อนๆ
ในวันฟ้าใสละมั้ง
คนแบบนั้นมีอยู่คนเดียวนี่นา
แหงสิ มีแค่คนเดียว
มีรูปไหม
หนึ่ง
สอง
สาม
อะไรวะ
ฉันไม่มีรูปว่ะ
เฮอะ ไม่เห็นสวยเลย
อยากตายเหรอวะ
คนที่หายใจทางหลอดกับฉัน
โล่งว่ะ ฉันไม่ได้ชอบคนนี้
ก็แล้วแกชอบใครวะ!
พยาบาลจองดาอึน
อะไรนะ
(แผนกจิตเวช เขตหวงห้าม)
- อ้าว สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
จ่ายไปตั้ง 320,000 วอน แต่ไม่มีใครดูออกเลยแฮะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
พยาบาลจองรันมาเร็วจัง ฉันก็…
- พยาบาลดาอึน อย่าตกใจนะ - เอ๊ะ
ทำไมเหรอ
(โจร 30 ล้านวอน เธอมันเลวที่สุด)
(แจ้งความพยาบาลจองดาอึน)
เข้าไปพักนะครับ
เธอโดนกัดไม่ปล่อยเลย
(พยาบาลจองดาอึนขโมยเงินของฉัน)
คุณฮารัมเป็นคนเขียนเหรอ
ค่ะ
ได้ยินว่าเวรกลางคืนไม่อยู่แค่แวบเดียว
ตรงนี้ฉันจัดการเอง
พยาบาลดึลเรกับพยาบาลจองรัน ไปเตรียมรับมอบเวรเถอะ
คุณซอวานก็กลับเข้าห้องพักไปได้แล้วนะคะ
ขอบคุณมากนะคะ
เข้าไปเถอะค่ะ
(พยาบาลดาอึน)
เฮ้ย! ลบทำไม!
ลบทำไม นังขี้ขโมย!
- โธ่เว้ย! - คุณฮารัม!
- คุณผู้ดูแล! - แก!
(จองดาอึน)
- เป็นไงบ้าง - อ้าว หัวหน้า
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - ค่ะ
ช่วงนี้พยาบาลดาอึน
ไม่เจอกับคุณจองฮารัมน่าจะดีกว่านะ
ฉันจะฝากให้พยาบาลจองรันดูแลคุณฮารัมเอง
หัวหน้าคะ ฉันจะดูแลคนไข้เองค่ะ
ทำไมล่ะ
เขาเป็นคนไข้ของฉันนี่คะ ฉันจะเอางานไปให้คนอื่นทำได้ยังไงคะ
ทำอาชีพนี้ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็จะเจอ อาการที่ตัวเองรับมือไม่ถนัดอย่างนี้แหละ
อย่างพยาบาลดาอึนคงไม่ถนัด รับมือคนไข้ที่มีอาการหลงผิดละมั้ง
ทั้งคุณโอรีนาทั้งคุณฮารัม
เราไปอย่ากระตุ้นคนไข้เลยดีกว่านะ
เลี่ยงได้ก็ให้เลี่ยงแล้วกัน
เข้าใจใช่ไหม
ค่ะ
พร้อมแล้วออกมานะ
สวัสดีครับ ท่านผู้ไกล่เกลี่ย
อ้าว
ลำบากมากเลยใช่ไหมครับ
เอ่อ เปล่าค่ะ
อันนี้
อันนี้อะไรเหรอคะ
(กวดวิชาอัลฟ่า คิมซอวาน)
(สามสิบล้านโกลด์)
สามสิบล้านครับ
คุณกำลังลำบาก ใช้เงินนี้แก้ปัญหาไปก่อนนะครับ
ไม่ต้องเกรงใจนะครับ ผมไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวผมล่าสัตว์แป๊บเดียวก็เก็บเงินได้ครับ
ขอให้ท่านผู้ไกล่เกลี่ยหลุดพ้นจากจอมเวทตัวร้าย
และปลดปล่อยคำสาป ที่ผนึกค่ามานาของผมด้วยนะครับ
ไม่ไปกินข้าวเหรอ
ไปกินก่อนเลย
ฉันเหนื่อยกับเรื่องคุณจองฮารัม จนไม่อยากกินอะไรเลย
อยากจะพักเงียบๆ ตอนพักเที่ยงสักหน่อย
แต่เดี๋ยวเขาก็คงมาตามหาฉันอีกแหละ
ถ้าอยากจะพักก็ไปหาผู้ดูแลยุนสิ
อีกแล้วเหรอ
บอกแล้วไงว่าถนนทุกสายมุ่งสู่ผู้ดูแลยุนน่ะ
กี่นาทีครับ
สามสิบนาทีค่ะ
โอเค จัดไป
เข้ามาเลยครับ
โอ้โฮ
มีที่แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย
เออใช่ ตรงนี้ๆ
เห็นรอยไหม้ตรงนี้ไหมครับ
เห็นค่ะ
เมื่อก่อนหัวหน้าเวร เคยนั่งย่างหมูสามชั้นกินตรงนี้ครับ
ว่าไงนะคะ
ตอนอยู่ปีสามมั้ง
ตอนนั้นพยาบาลซูยอนนี่ตัวตึงเลย
แล้วอันนี้อะไรเหรอคะ
อันนี้เหรอ นี่รอยน้ำตาน่ะ
คงเพราะร้องไห้หนักมาก
จนพื้นเป็นหลุมเลย
หัวหน้าพยาบาลเคยมานั่งจ๋อง ร้องไห้ตรงนี้ตลอดเลยครับ
จ้อจี้แน่ๆ
ไม่เชื่อก็ตามใจ
ที่น่าทึ่งคือถึงโรงพยาบาลจะตกแต่งภายในใหม่
แต่พื้นตรงนี้ก็ยังเหมือนเดิมเลยครับ
คุณผู้ดูแลไม่มีเรื่องที่ไม่รู้เลยนะคะ
ทำได้ยังไงคะ
พออยู่ที่นี่มา 30 ปีก็รู้ไปเองน่ะ
เออใช่ เดี๋ยวนะ
เอาละ พักผ่อนสัก 30 นาทีนะครับ
- ขอบคุณนะคะ - ครับ
เฮ้อ 30 ปี
ยาวนานจังเลย
(ห้องเก็บของ)
รู้จักที่นั่นได้ยังไง
ผู้ดูแลยุนบอกค่ะ
ได้ข่าวว่าเธอโดนคนไข้จองฮารัมจิกหัวมาเหรอ
อ๋อ
ไปทำไงให้เขาหมายหัวเธอเนี่ย
ถ้าฉันรู้คงไม่อารมณ์เสียแบบนี้หรอกค่ะ
ว่าแต่ฉันไม่เหมาะรับมือกับคนไข้ที่มีอาการหลงผิด
อย่างที่หัวหน้าพยาบาลพูดจริงๆ เหรอคะ
คนไข้จองฮารัมโดนแก๊งคอลเซนเตอร์หลอก
เลยช็อกจนมีอาการชั่วคราวน่ะ
"ชั่วคราว" เหรอคะ งั้นเมื่อไหร่จะหายคะ
โชคดีที่ถ้ากินยาสม่ำเสมอ
คงกลับไปเป็นปกติภายในหนึ่งเดือน
แปลว่าฉันต้องโดนเข้าใจผิดอย่างนี้ ไปตลอดหนึ่งเดือนเลยเหรอคะ
คงงั้นมั้ง
ฉันรู้ว่าเขาก็เจอมาหนัก แต่ฉันเองก็ลำบากนะคะคุณหมอ
ไม่มีทางออกอื่นเลยเหรอคะ
ก็พอมีอยู่ทางนึงนะ
อะไรคะ
ก็เอาเงินไปชดใช้เขาไง
ให้มันได้อย่างนี้สิ
ฉันกำลังซีเรียสอยู่นะคะ
นี่ บางทีสิ่งที่เสียไปคือทุกอย่างของคนๆ นั้น
เวลาที่คนเราสูญเสียทุกอย่าง
ไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่ ก็รู้สึกเหมือนโลกพังทลายทั้งนั้น
คนเราน่ะ
เวลาอยู่ในสถานการณ์ที่ทำอะไรไม่ได้
ก็จะหาคนที่จะมาเป็นสนามอารมณ์
ให้ได้เกลียด ได้ด่า ได้ข่มเหง
ที่ต้องทำแบบนั้นก็เพื่อที่จะมีแรงใช้ชีวิตต่อไปได้
ไปก่อนนะ
นั่นสินะ เข้าใจเขาหน่อยละกัน
ขนาด 320,000 วอนยังเสียดายเลย ตั้ง 30 ล้านวอนจะใจพังขนาดไหน
คุณจองฮารัม มื้อเที่ยงอร่อยไหมคะ
ต้องทำได้ สู้เขาสิวะอีหญิง
(ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า)
คุณฮารัม!
คุณมาทำอะไรในนี้คะ
ซ่อนเงินฉันไว้ในนี้ใช่ไหมคะ เอาออกมาเดี๋ยวนี้ค่ะ
ทำไมถึงทำแบบนี้คะ ในนี้ไม่มีอะไรทั้งนั้นค่ะ
คุณฮารัม คุณฮารัมคะ
เอาเงินฉันไปซ่อนที่ไหน!
ฉันบอกแล้วไงว่าไม่มีจริงๆ
ผู้ดูแลคะ!
คุณฮารัม!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
คุณจองฮารัม เข้ามาในนี้ได้ยังไงคะ
- ใจเย็นๆ ค่ะ - คุณจองฮารัม
เข้ามาได้ยังไงคะ
- คงขโมยคีย์การ์ดมาครับ - คีย์การ์ดเหรอคะ
คุณฮารัม ใจเย็นๆ ค่ะ ขอร้องล่ะค่ะ
คุณพยาบาลต่างหาก ขอร้องล่ะค่ะ!
บอกให้เอาเงินฉันคืนมาเร็วๆ ไงคะ!
- แม่ร่วง อะไรๆ - ฉันคุกเข่าขอร้องแล้วค่ะ
ฉันผิดไปแล้วค่ะ
ที่ฉันเที่ยวด่าคุณพยาบาลให้ทุกคนฟัง
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
เข้าห้องพักกันค่ะ
อะไรนะคะ เข้าห้องพักนะคะ
คุณฮารัม อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ
คุณพยาบาล
ฉันรู้ว่าที่จริงคุณเป็นคนดีค่ะ
ฉันรู้ว่าคุณพยายามคิดถึงใจคนไข้เสมอค่ะ
เพราะงั้นขอร้องเถอะค่ะ
ที่คุณทำผมมาใหม่ เงินส่วนนั้นฉันยกให้ค่ะ
ทั้งเสื้อผ้าทั้งรองเท้าที่คุณใส่
ทุกอย่างถือว่าเป็นของขวัญจากฉันก็ได้ค่ะ
เพราะงั้น
เงินที่เหลืออยู่
คืนฉันมาเถอะนะคะ
ถ้าไม่มีเงินนั่นฉันต้องตายแน่ๆ ค่ะ
โธ่ๆ คุณคิดอย่างนี้นี่เอง
ลุกขึ้นมาก่อนนะคะ
ลุกขึ้นนะครับ
- พาไปห้องแยก - ค่ะ
คุณฮารัม สักครู่ครับ
ตอนนี้ดูเหมือนอารมณ์จะสงบลงแล้ว
แต่เผื่อมีอะไรอีก
ยังไงวันนี้คอยจับตาดูเป็นพิเศษหน่อยนะ
ค่ะ
เดี๋ยวฉันแจ้งหมอฮวังยอฮวันเอง
ค่ะ
ใจคอไม่ดีเลยค่ะ
เจอคีย์การ์ดแล้วครับ
ตายจริง
อันนี้ของป้าแม่บ้านทำความสะอาดนี่นา
ว่าแต่พยาบาลดาอึนอยู่ไหนครับ
คุณผู้ดูแล
เหนื่อยใช่ไหมครับ
ฉันไม่อยากเกลียดคนไข้เลยค่ะ
แต่ฉันก็เกลียดเขามากจริงๆ ค่ะ
แต่ว่า
ฉันเกลียดตัวเองที่เกลียดคนไข้มากกว่าอีกค่ะ
เกลียดตัวเองจะตายอยู่แล้วค่ะ!
พยาบาลเกลียดคนไข้ไม่ได้นี่คะ
แต่ว่านะ
เออออกับคำพูดคนไข้ก็ไม่ได้ จะปฏิเสธก็ไม่ได้
แล้วจะให้ฉันทำยังไงคะ
ฉันไม่รู้จริงๆ ค่ะว่าต้องทำยังไง ฉันไม่รู้จริงๆ
แค่รับฟังก็พอครับ
คุณฮารัมก็คงเป็นแบบนั้นเหมือนกันครับ
คงอยากจะระบายให้ใครสักคนฟัง
แต่ไม่มีใครช่วยรับฟังเลยน่ะครับ
แต่คุณผู้ดูแลคะ
ฉันก็รับฟังที่คุณฮารัมพูดมาตั้งเยอะแล้วนะคะ
หมายถึงการรับฟังเขาในฐานะคนๆ นึง ไม่ใช่ในฐานะคนไข้ครับ
บางครั้ง
คนไข้บางคนก็ต้องการกำลังใจ มากกว่าการรักษาอีกครับ
คุณจองฮารัมไม่กินอะไรทั้งมื้อเที่ยงมื้อเย็นเลย
ทำไงดีเนี่ย
ฉันลองไปดูเอง
เฮ้อ ร้อนไปไหมนะ
คุณฮารัมคะ
ฉันก็ยังไม่ได้กินข้าวเหมือนกัน อยากทานด้วยกันไหมคะ
คืนเงินฉันมาค่ะ
ทานอะไรก่อนนะคะจะได้มีแรง
พอมีแรงแล้ว
ค่อยคุยกันอีกทีนะคะ
นี่ไง
กินหรูแบบนี้ไงถึงได้มาขโมยเงินคนอื่น
ฉันน่ะ
รามยอนห่อเดียวต้องแบ่งกินสองวันเลยค่ะ
ทำไมคะ
เพราะต้องประหยัดน่ะสิ
โอเค
หนูจ๊ะ หนูยังไม่ได้จ่ายค่าเช่าบ้าน 350,000 วอนนะจ๊ะ
ช่วยจ่ายภายในวันที่ 20 ด้วยนะ
(พ่อ)
ปีนี้สัมภาษณ์ไปตั้งกี่ที่แล้ว แกต้องมีงานทำได้แล้วสิ
ยังมีหนี้ที่ต้องจ่ายอีก
ถ้าไม่ได้งานทำในปีนี้เป็นเรื่องแน่
แด่ก่อสร้างฮันลิม!
ไชโย!
(ก่อสร้างฮันลิม เลี้ยงรับน้อง)
ขอเสียงปรบมือหน่อยครับ!
นี่ก็ดึกแล้ว นั่งแท็กซี่กลับสิ
ขอบคุณค่ะ
แล้วที่ส่งใบสมัครงานไปเป็นไงบ้าง
ยังไม่ติดต่อมาเลยค่ะ
ขอตัวกลับก่อนนะคะ ขอบคุณนะคะ
อือ วันนี้ขอบใจนะ กลับดีๆ ล่ะ
(หมื่นวอน)
(ว่าง)
ฮัลโหล
คุณจองฮารัมใช่ไหมครับ
ใครคะ
ฝ่ายบุคคลของดีวายทรีครับ
คุณจองฮารัมได้รับเลือกจากลิสต์ตัวสำรอง
- ยินดีด้วยนะครับ - เอ๊ะ
รบกวนขอคำตอบเลยได้ไหมครับ
เผื่อว่าเราจะต้องเสนอตำแหน่งให้คนอื่นในลิสต์
ฉันตกลงแน่นอนอยู่แล้วค่ะ
ขอบคุณครับ ถ้าจะทำบัตรพนักงาน ที่ลิงค์กับบัตรเดบิตของคุณได้
ต้องใช้สำเนาบัญชีธนาคาร บัตรประชาชน เลขบัตรเดบิตด้วยครับ
ฉันจะส่งให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณนะคะ
เดี๋ยวนะ
แม่ หนูได้งานในบริษัทแล้วนะ
ใช่ หนูเป็นพนักงานออฟฟิศกับเขาแล้วนะ
คราวก่อนหนูโอนให้น้อยไปใช่ไหม หนูขอโทษนะ
เลือกรายการ…
เดี๋ยวหนูโอนไปให้ใหม่นะ
กำลังอ่านข้อมูลในบัตร
(ยอดคงเหลือ: 0 วอน)
ปัจจุบันมีมิจฉาชีพติดตั้งเครื่องคัดลอกบัตรเอทีเอ็ม
เพื่อขโมยข้อมูลของลูกค้า…
กดปุ่มเลือกรายการ…
(ศูนย์วอน)
คงเป็นแก๊งคอลเซนเตอร์ครับ
(ฤดูใบไม้ผลิในชีวิตของฉัน)
คนหนุ่มสาวในปัจจุบัน ตกเป็นเหยื่อของกลอุบายนี้กันเยอะเลยครับ
(แบ่งบานได้ทุกเมื่อเชื่อวัน)
ส่วนใหญ่ไม่ได้เงินคืนครับ
(อย่าอยู่เพียงลำพัง)
(ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเอง)
(วันพรุ่งนี้ต้องดีกว่า)
ปล่อยค่ะ!
- คุณครับ - บอกให้ปล่อยไงคะ!
ปล่อยฉันเถอะค่ะ!
- ปล่อยฉันค่ะ! - ใจเย็นๆ ครับ
ฉันอยากตาย!
ได้โปรด
ปล่อยนะคะ!
- ต้องมีชีวิตต่อสิ! - ปล่อยฉันค่ะ!
ปล่อยให้ฉันตายเถอะค่ะ!
- ไม่นะ! - ตั้งสติหน่อยครับ
เพราะงั้น
คืนมาเถอะค่ะ
เงินฉันน่ะ
ทำยังไงดีเนี่ย
พยาบาลโดอุนน่าจะไม่สบายหนักเลย
เห็นว่าตอนนี้อยู่ห้องฉุกเฉินน่ะ
เฮ้อ แย่เลย
ฉันลองติดต่อหาพยาบาลคนอื่นดูดีไหมคะ
ทุกคนกลับบ้านกันไปหมดแล้ว จะมีใครเหลืออยู่อีก
มีเรื่องอะไรเหรอคะ
พยาบาลเวรกลางคืนคนนึงไม่สบาย
เห็นว่าอยู่ห้องฉุกเฉินน่ะ
แต่เราไม่มีคนทำแทน เลยกำลังคุยกันว่าจะทำยังไงน่ะ
ถ้างั้นให้ฉันทำไหมคะ
เข้าเวรกลางวันมาทั้งวันแล้วจะไหวเหรอ
มือก็เจ็บอยู่นี่นา
ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ
พยาบาลดึลเรเข้าเวรกลางวันแล้วไม่ใช่เหรอคะ
เวรกลางคืนขาดคนกะทันหัน ฉันเลยทำแทนค่ะ
เอ๊ะ หักโหมเกินไปไหมคะ
ฉันไหวค่ะ
ขึ้นรถครับ เดี๋ยวผมไปส่ง
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปรถเมล์ได้ค่ะ
ขึ้นมาเถอะครับ แขนคุณก็เจ็บอยู่แถมยังไม่ได้นอนทั้งคืนนี่ครับ
จะไม่ขึ้นมาเหรอครับ
ต้องโหมงานหนักขนาดนี้เลยเหรอครับ
ต่อให้ร่างพังก็ไม่สนเลยเหรอ
คุณหมอไม่เคยต้องสู้ชีวิตแบบนี้สินะคะ
ใช่ครับ ชีวิตผมไม่เคยกังวลเรื่องเงินเลยครับ
ผมโชคดีที่เกิดในบ้านที่มีอันจะกิน ชีวิตเลยไม่เคยขาดอะไร
แต่ว่านะครับ
ในความคิดของพยาบาลดึลเร
คนรวยต้องมีความมั่นใจทะลุฟ้า
ส่วนคนจนต้องมองตัวเองต่ำต้อยเป็นขี้เหรอครับ
จะตามรังควานกันไปจนถึงเมื่อไหร่คะ
จนกว่าจะได้ฟังเหตุผลดีๆ ครับ
อยากได้เหตุผลดีๆ ใช่ไหมคะ
บันไดอีกแล้วเหรอ
เข้ามาสิคะ
ครับ
ขอบคุณครับ
คุณหมอถามว่าบ้านที่ไหนจะไม่มีน้ำอุ่นใช่ไหมคะ
ที่นี่แหละค่ะ
การเดินขึ้นมาถึงที่นี่ในตอนนี้ คุณคงรู้สึกว่าก็ไม่ลำบากอะไรใช่ไหมคะ
แต่ในครั้งที่สามคุณจะรู้สึกเหนื่อยล้า ครั้งที่ห้าคุณจะรู้สึกหงุดหงิด
และพอถึงครั้งที่สิบ
คุณก็จะรู้สึกเบื่อไปเองค่ะ
พอถึงตอนนั้นคุณจะไม่รู้สึกเห็นใจฉันอีกแล้วค่ะ
ยังไงก็เป็นแค่ความรู้สึกที่ไม่ยั่งยืน
ตัดใจตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่านะคะ
รอแป๊บนึงนะครับ
ทำอะไรของคุณ…
คุณถามว่าเคยอยู่บ้านที่ไม่มีน้ำอุ่นไหมใช่ไหมครับ
ไม่เคยครับ
เพราะงั้น
ผมเลยลองทำอย่างนี้ดูครับ
ทำไมทำตัวเป็นเด็กอย่างนี้คะ
ผมก็ไม่ได้อยากทำตัวเป็นเด็กครับ
ผม
ไม่รู้จะแสดงความรู้สึกที่มีต่อคุณ ด้วยวิธีไหนแล้วครับ
ผม
ชอบคุณดึลเรจริงๆ นะครับ
จริงๆ เลย
ทำไมถึงทำให้คนอื่นต้องวุ่นวายใจด้วยคะ
คุณหมอ
ดื้อเป็นเด็กๆ แถมยังไม่รู้จักโลกเลยค่ะ
ฉันไม่ชอบคนซื่อ…
(โรงพยาบาลม.มยองชิน)
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ออกไปกันแล้วสินะ
งั้นขอตัวนะคะ
ขอโทษนะคะ
ค่ะ คุณฮารัม
ช่วยเอาอันนี้เข้าบัญชีธนาคารฉันได้ไหมคะ
อะไรนะคะ
ฉันจะเก็บเงินใหม่อีกครั้งค่ะ
ฉันฝากเงินให้ไม่ได้นะคะ
แต่ฉันไปเป็นเพื่อนได้ ให้ฉันไปด้วยไหมคะ
อย่างนั้นก็ดีค่ะ ขอบคุณค่ะ
สักครู่นะคะ
ไปกันค่ะ
ความเจ็บป่วยล้วนเกิดจากการสูญเสีย
(ยอดเงินฝากไม่เพียงพอ)
ไม่ว่าจะเป็นการสูญเสียสิ่งที่หวงแหนที่สุดไป
หรือการสูญเสียตัวเอง
หรือ
การสูญเสียช่วงเวลาแห่งความสุข
ลูกค้าหมายเลข 212 ค่ะ!
ในช่วงเวลานั้น
เราทำได้เพียงแค่พึ่งพาเรื่องเชยๆ ที่คนเราใช้ยึดเหนี่ยวจิตใจมาแต่ไหนแต่ไร
อย่างสิ่งที่เรียกว่า "ความหวัง" เท่านั้น
ความหวังอันแสนเชย
(สามหมื่นวอน)
เราต่างก็มีชีวิตอยู่
เพื่อตามหา
ประกายแห่งความหวังนั้น
คุณจีอึน เก็บไม้ปิงปองด้วยค่ะ
ฉันไม่ได้เล่นค่ะ
คุณจีซู เรามาระบายสีกันดีไหมคะ
ไม่รู้จะใช้สีอะไรดีค่ะ
งั้นเลือกสีไปก่อนนะคะ
คุณอึนกยองคะ
ดาอึน!
ว่าไง
นี่ พี่
มีเรื่องอะไรต้องรีบพูดเหรอ
ผมคิดว่าคงไม่ได้ครับ
พูดเรื่องอะไรของนาย
พี่ชอบจองดาอึนไม่ได้ครับ
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ในละครเรื่องนี้)
(ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์