ฮายุนกลับมาแล้วเหรอ
แม่
ฮายุน!
เรียกคณะกรรมการมาค่ะ
อย่าให้เรื่องไปไกล ถึงฝ่ายป้องกันความรุนแรงเลย
ให้เด็กๆ ขอโทษกัน ปรับความเข้าใจกัน แล้วจบเรื่องได้ไหมครับ
นี่มันใช่เรื่องที่แค่ขอโทษแล้วจบเหรอคะ
นัดวันมาด่วนเลยค่ะ
ไม่งั้นละก็ จะกระทรวงศึกษาธิการ หรือที่ไหนก็แล้วแต่ ฉันบุกไปแน่!
แม่ฮายุน ฟังฉันก่อนนะ
- ฮายุน - เด็กๆ อย่าวิ่งสิ
รอนานเลยใช่ไหม ขอโทษนะ
ไปกันเถอะ เอ๊ะ!
รอเดี๋ยวนะ
ผู้ช่วยโอ ว่าไง
ฉันยังไม่ได้ส่งดราฟต์สุดท้ายให้เหรอ
ตายจริง ฉันคงลืมไปน่ะ
เอ่อ ถ้างั้นฉัน
เดี๋ยวฉันไปที่โรงพิมพ์เองเลย
โอเค ขอโทษนะ
ต้องไปบริษัทอีกเหรอ
วันนี้แม่มีนำเสนองานน่ะ
คงใช้เวลาไม่นานหรอก
น่าจะสองสามชั่วโมง
อาจจะไม่นานขนาดนั้นก็ได้ แม่จะรีบกลับนะ
แม่ฮายุน!
ขอโทษจริงๆ นะ จีมินบอกว่าอยากจะขอโทษน่ะ
ฉันไม่มีอะไรจะพูด ไปซะเถอะ
ทำอะไรอยู่ ทำไมไม่รีบขอโทษ
ไม่รู้เหรอว่านี่เหมือนตามมาซ้ำเติมน่ะ
- ช่วยกลับไปทีเถอะ - ก็ได้
ไว้ฉันค่อยไปหาใหม่นะ
ฮายุน
(รับแดดอุ่น กรุ่นไอรัก)
แม่
อ้าว แม่ขอโทษ
ตื่นเลยเหรอ
หนูปวดหัว
ตัวหนูร้อนใช่ไหม
ไม่รู้สิ แม่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
หนูเหมือนจะเป็นไข้ หนูไม่ไปโรงเรียนนะ
อึนอู ลูกไม่มีไข้
แย่แล้ว แม่จะสายแล้ว
ให้ลูกหยุดสักวันดีไหม
เดี๋ยวก็นิสัยเสียพอดี
อึนอู
ถ้าตอนอยู่โรงเรียนแล้วยังปวดหัว ให้บอกคุณครูนะ เข้าใจไหม
ว่าไง
ดูแลให้ลูกกินมื้อเช้า แล้วก็เช็กดูของที่จินอูต้องเอาไปอีกทีนะ
ว่าแต่ว่าจินอูเหมือนจะเรียนวิชาคณิต ไม่ค่อยทันเพื่อนน่ะ
เปลี่ยนครูสอนพิเศษดีไหม
ครูคนนี้ดังในหมู่แม่ๆ เลยนะ
จินอูตามไม่ทันเองต่างหาก
ถ้าคุณเป็นห่วงขนาดนั้น คุณก็ช่วยสอนลูกเองสิ
คิดว่าผมไม่ช่วยดูลูกเหรอ
ผมเป็นห่วงลูกถึงได้พูดไง
คุณก็แค่เป็นห่วง
แต่คนที่ต้องลงมือแก้ปัญหาคือฉันตลอดไง
อ้าว แม่ๆ
- แม่เพิ่งมาเหรอ - ใช่ๆ
แม่ หนูต้มซุปกับผัดข้าวผัดไว้แล้ว
ต้องให้หลานกินผักให้ได้นะแม่
อึนอูท้องผูกน่ะ ฝากด้วยนะ
- เอ่อ ซูยอน - ฮะ
พอแม่ส่งเด็กๆ ไปโรงเรียนแล้ว
แม่ขอไปบ้านน้องสาวแกหน่อยได้ไหม
ซูจินโทรมาน่ะ
เห็นว่าวุ่นวายใหญ่เลยเพราะลูกป่วย
จู่ๆ เพิ่งมาบอกแบบนี้จะให้หนูทำยังไงล่ะ ถ้าแม่ไม่อยู่แล้วตอนบ่ายเด็กๆ จะอยู่ยังไง
จะให้เด็กๆ อยู่กันเองจนถึงตอนหนูเลิกงานเหรอ
วันนี้ให้ลูกเขยพัคลาครึ่งวันไม่ได้เหรอ
แม่!
หนูเป็นคนให้เงินแม่นะ!
แม่ต้องช่วยดูแลลูกหนูสิ ไปบ้านซูจินทำไม
ทำไมแกพูดแบบนั้นล่ะ
ใช่ว่าฉันไปเที่ยวเล่นซะเมื่อไหร่
รู้งี้หนูจ้างพี่เลี้ยงแต่แรกเลยดีกว่า!
ไม่รู้ด้วยแล้ว จะทำอะไรก็ทำ!
ซูยอน!
เฮ้อ ทำไมวีนใส่แม่แบบนั้นนะ
(หนูขอโทษ) หนูขอโทษนะ
แม่
(โอนให้คุณโอควังฮีหรือไม่)
(โอนเงินสำเร็จ)
หนูโอนเงินเดือนเดือนนี้ให้แล้วนะ
โอ๊ยตาย!
สมงสมองไปหมดแล้ว จองดาอึน
ทำยังไงดีเนี่ย!
ขอร้องล่ะ รีบมาหน่อย
พยาบาลดาอึนครับ
อ้าว สวัสดีค่ะ คุณหมอ
อรุณสวัสดิ์ครับ ค่ะๆ
คุณสายแล้วเหรอครับ
ค่ะ โธ่เอ๊ย
งั้นเหรอครับ
แท็กซี่ๆ!
ไม่เป็นไรค่ะ คุณหมอ ไปแท็กซี่ยิ่งช้าค่ะ
ผมขึ้นแท็กซี่ทีไร รถเมล์จะมาทันทีเลยครับ
- เรียกแท็กซี่ได้รถเมล์ก็มาครับ แท็กซี่! - เอ๊ะ
ถ้ามีอะไรที่ช่วยได้ วินาทีนี้ฉันยอมหมดเลยค่ะ
ยอดไปเลย! จองดาอึน สร้างเรื่องเก่งจริงๆ
แท็กซี่!
เอ๊ะ!
นี่ ซงยูชาน!
ไง จองดา
- สายล่ะสิ - ใช่!
ฉันต้องไปทางโรงพยาบาลพอดี ขึ้นมา เดี๋ยวฉันไปส่ง
- จริงเหรอ - ขึ้นมาเร็ว
มาๆ
คุณหมอคะ
- ฉันสายแล้ว - แว้นอย่างไวเลย
ซอกแซกตามระหว่างรถไป
- ขอตัวก่อนนะคะ - ถึงเร็วกว่าแท็กซี่แน่ๆ
- ขอโทษครับพี่ ซ้อนได้คนเดียว - ไปๆ!
ค่อยเจอกันนะครับ
- ค่อยเจอกันนะ - ไปๆ!
พยาบาลดึลเร
ผมรอคุณอยู่หน้าตึก คุณไม่เห็นผมเหรอครับ
ค่ะ
เย็นนี้เจอกันไหมครับ
ขอโทษค่ะ
เอ่อ คือ
คราวนี้เป็นอะไรอีกล่ะเนี่ย
เฮ้อ มีเพื่อนดีเป็นศรีแก่ตัวจริงๆ
สิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันเคยทำมาในชีวิต คือการเป็นเพื่อนกับนายนี่แหละ
- ไปก่อนนะ - เดี๋ยวก่อน
ผมยุ่งไปหมดแล้วเนี่ย
โอ้โฮ หนุ่มหวานเจี๊ยบ
ไปนะ
เออ ไปเลย
โว้ย ชิ่วๆ
"หนุ่มหวานเจี๊ยบ"
พ่อน้ำตาลอ้อย
สวัสดีค่ะ อ้าว
คุณซอวาน มาทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ
มีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าคะ
ท่านผู้ไกล่เกลี่ย สวัสดีครับ
มีเรื่องไม่สบายใจอะไรก็บอกฉันได้นะคะ
ดูเหมือนว่า
ผมกำลังเผชิญหน้ากับโชคชะตา ที่ผมควรหลีกเลี่ยงตั้งแต่แรกครับ
โชคชะตานั้น
นำไปสู่การต่อสู้ที่เจ็บปวดและยากลำบาก
อย่างนี้นี่เอง
ที่ผ่านมาคุณก็เอาชนะการต่อสู้ที่ยากลำบากมาได้
ครั้งนี้คุณก็จะเอาชนะได้อีกเหมือนกันค่ะ
ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีสิ
ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณสำหรับคำพูดให้กำลังใจนะครับ
ท่านผู้ไกล่เกลี่ย ผมขอตัวนะครับ
เชิญตามสบายค่ะ
กรรมการอึ้งเลย ให้ตาย
สถานการณ์นี้มันตลกเกิน
เราไม่ต้องถึงกับหยุมหัวกัน
แต่ก็ไม่ได้เป็นมิตรกันนี่ครับ
ไม่คิดจะยอมแพ้เหรอ
พี่คิดเหรอครับ
ไม่
พูดตามตรง ถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่ดาอึน ผมคงเชียร์พี่สุดใจไปแล้วครับ
เฮ้อ คนมีตั้งเยอะแยะแต่ทำไม
ทำไมที่ผ่านมานายถึงไม่สารภาพรักล่ะ
อยู่ในฐานะเพื่อนสนิทอยู่ดีๆ
พอมีคู่แข่งโผล่มาแล้วเพิ่งได้สติขึ้นมาเลย
"ยอมเสียผู้หญิงคนนี้ไปได้จริงเหรอ"
พอถึงตอนนั้นก็สารภาพรักในวันที่สายไป
แล้วก็ถูกปฏิเสธ
ทีนี้แม้แต่ความเป็นเพื่อนก็ไม่เหลือ
นายคงทำได้แค่อยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ แหง
ที่ผ่านมาผมมีโอกาสมากมายนับไม่ถ้วน แต่ผมแค่…
ผมแค่ยังหาจังหวะเวลาดีๆ ไม่ได้ครับ
สิ่งที่ยากที่สุดในโลกคือจังหวะเวลานี่แหละ
พี่
รู้ใช่ไหมครับว่ายังไงผมก็ได้เปรียบพี่อยู่
ผมมีอดีตร่วมกับดาอึนมาแต่พี่ไม่มีไงครับ
ยูชาน อดีตไม่ได้มีพลังอะไรขนาดนั้นหรอก
พี่
ผมจะทำอดีตให้เป็นปัจจุบันให้ดูเป็นขวัญตาครับ
บรึ๋ย ขนลุกเลย มือหงิกเป็นแง่งขิงเลย
ลืมๆ ประโยคสุดท้ายไปนะครับ ผมไปนะพี่
หนาวยะเยือก
(ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า)
เราเพิ่มปริมาณยาให้ทีละนิดค่ะ
ทีละนิดใช่ไหมคะ
เขานอนหลับสนิทดีไหมคะ
แต่ช่วงไม่กี่วันมานี้
ลูกฉันฉี่รดที่นอนตลอดเลยค่ะ
ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
ประมาณสามวันมาแล้วค่ะ
ให้ช่วยไหม
ยาตัวนี้มีผลข้างเคียงคือ อาจทำให้กลั้นปัสสาวะไม่ได้ค่ะ
- ค่ะ - เดี๋ยวฉันจะคุยกับ
คุณหมอเจ้าของไข้แล้วขอเปลี่ยนยาดูนะคะ
- ได้ค่ะ - ค่ะ
ชุดคนไข้ชุดใหม่มาแล้วสินะคะ
ใช่ครับ
วันนี้ชุดคนไข้สะอาดเอี่ยมเลย
ค่ะ วอร์ด 53 ค่ะ
ค่ะ วันนี้คนไข้คิมจีอูมีนัดพบหมอแผนกอื่นค่ะ
ค่ะ เปลี่ยนเวลานัดเป็นบ่ายสามแล้วค่ะ
- พยาบาลดาอึนยังไม่มา… - ว่าไงคะ
- อ้าว สวัสดี - สวัสดีค่ะ
ขอบคุณนะคะ
(บัตรถูกระงับการใช้งาน)
ตอนนี้ฝากเงินได้อย่างเดียว
แต่ถอนเงินไม่ได้นะคะ
ก็คือเอาเงินออกจากบัญชีไม่ได้แม้แต่วอนเดียวค่ะ
แต่ว่าฉันต้องใช้เงินตอนนี้
ต้องจ่ายค่าน้ำค่าไฟด้วย
อย่างที่บอกไปแหละค่ะ
ถ้าไม่ชำระเงินที่กู้ไปก็ทำอะไรไม่ได้ค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ค่ะ
อะไรนะคะ
อึนอูมีไข้เหรอคะ
ค่ะ น่าจะต้องให้อึนอูกลับบ้านก่อนน่ะค่ะ
แต่จะทำยังไงดีคะ
ตอนนี้ไม่มีใครไปรับอึนอูได้เลยค่ะ
แม่
แม่ๆ คือว่านะ
โรงเรียนอนุบาลโทรมาบอกว่าอึนอูมีไข้
อ้าว แล้วซูจินมันหายหัวไปไหน
ถึงต้องให้แม่พาหลานไปโรงพยาบาลเอง
ก็ได้ๆ รู้แล้ว แค่นี้นะ รู้แล้ว!
(แม่ซอจุน)
แม่ซอจุนคะ นี่ฉันเองนะ
ขอโทษจริงๆ ที่ต้องรบกวนนะ แต่ช่วยไปรับอึนอูที่โรงเรียนให้หน่อยได้ไหม
พอดีแกไม่สบายน่ะ
แต่ฉันออกไปรับเองไม่ได้ เพราะอยู่ในเวลางานน่ะ
อือๆ รบกวนด้วยนะ ขอบคุณนะ
ขอบคุณนะ แม่ซอจุน ขอบคุณนะ
เป็นเวิร์กกิ้งมัมนี่ยากน่าดูเลยนะคะ ขนาดพยาบาลซูยอนยังเหนื่อยเลย
เดี๋ยวนี้ชอบแอบฟังเรื่องชาวบ้านเหรอคะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังค่ะ แค่หูได้ยินเองเฉยๆ อย่าเข้าใจผิดนะคะ
ไม่มีที่เย็บกระดาษเหรอคะ เหมือนเคยเห็นแถวๆ นี้นะ
นี่เสื้อตัวใหม่เหรอคะ
ใส่เสื้อแบบนั้นเวลารักษาไข้ไม่อึดอัดแย่เหรอคะ
ชีวิตหลังเลิกงานก็สำคัญนี่คะ
ตอนยังสาวยังหุ่นดีอยากใส่อะไรก็จัดเต็มไปเลย ไม่งั้นเสียดายแย่ค่ะ
พยาบาลซูยอนก็ลองเปลี่ยนสไตล์ดูไหมคะ ระดับคุณใช้เงินเพื่อตัวเองบ้างจะเป็นไรไป
ถ้าคุณหมอชาแต่งงานแล้วรู้เองแหละค่ะ
ว่าการเอาเงินไปใช้เพื่อครอบครัว มันรู้สึกดีกว่าเอามาใช้เพื่อตัวเองเยอะเลยค่ะ
จริงเหรอคะ
ค่ะ
อ้าว อยู่นี่เอง
งั้นฉันไปนะคะ
ค่ะ
เด็กแบบนั้นมาเป็นจิตแพทย์ได้ไงเนี่ย
ที่โรงพยาบาลกูซานวินิจฉัยว่า คุณชินฮายุนเป็นโรคซึมเศร้าสินะคะ
ขอแอดมิตโดยสมัครใจด้วย
ที่นั่นบอกว่าไม่มีเตียงว่าง เลยบอกให้เราลองมาที่นี่แทนน่ะค่ะ
ช่วงที่ผ่านมาในสายตาของผู้ปกครอง
คนไข้พยายามจะฆ่าตัวตาย หรือใช้ความรุนแรงไหมคะ
ไม่ค่ะ ไม่มีค่ะ
ถ้าอย่างนั้นฉันคิดว่า
ไม่น่าจะถึงขั้นต้องแอดมิตนะคะ
จริงเหรอคะ
เอ่อ ค่อยโล่งอกหน่อย
แต่ฮายุนของฉันจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ
บางทีการแอดมิตอาจทำให้ ความกังวลเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันก็ได้ค่ะ
รักษาแบบผู้ป่วยนอกดูสักพัก แล้วค่อยตัดสินใจอีกครั้งนะคะ
ค่ะ
ขอบคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ
ขอโทษค่ะ พอดีฉันมีสายเข้า
อ้าว
นึกว่ามีสายเข้าแต่ไม่ใช่ค่ะ
คุณหมอคะ
เราคุยกันถึงไหนแล้วนะคะ
ให้รักษาแบบผู้ป่วยนอกดูสักพัก แล้วค่อยตัดสินใจเรื่องแอดมิตอีกครั้งค่ะ
อ๋อ ค่ะ! ใช่ค่ะ
ว่าแต่ คุณแม่คะ
เมื่อคืนนอนหลับดีไหมคะ
คือว่าฮายุนน่ะค่ะ ช่วงนี้เหมือนนอนหลับไม่ค่อยสนิทเลยค่ะ
ไม่ใช่ฮายุนแต่หมายถึงคุณแม่น่ะค่ะ
ครั้งสุดท้ายที่ได้นอนหลับสนิทคือเมื่อไหร่เหรอคะ
ลูกของฉันป่วยอยู่นี่คะ
ฉันไม่ค่อยมีเวลาให้ลูกเท่าไหร่
กลางคืนก็เลยอยากอยู่ข้างๆ ลูกบ้างน่ะค่ะ
ไม่มีปัญหาอะไรในชีวิตประจำวันใช่ไหมคะ
ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนะคะ
ฉันคิดว่าคุณแม่ก็ลองไปหาหมอด้วยน่าจะดีนะคะ
อะไรนะคะ
(ฮันแซมมาร์ท)
ยัยผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรมากไหม
ทำไมมาบอกให้คนสบายดีไป…
ว่าไงที่รัก ลาครึ่งวันเหรอ
อ๋อ อยู่แถวบ้านนี่เอง งั้นมาเจอที่ซูเปอร์ได้ไหม
ที่รักมาพาฮายุนกลับบ้านหน่อยสิ
ฉันต้องเข้าไปที่บริษัทน่ะ
สำนักพิมพ์บอกว่าขอภายในบ่ายสามโมงครึ่งครับ
บอกเขาว่ารอก่อน ฉันกำลังไป
จะขอให้เขาเปิดเครื่อง รอพิมพ์แต่ของเราไม่ได้ครับ
ฉันจะรีบไปเลย
อ้าว แม่จีมิน!
เจอพอดีเลย
เอ๊ะ!
ฉันรู้เรื่องแล้วนะ
ว่ามีแชทกลุ่มของพวกแม่ๆ ที่ลูกชนะการสอบแข่งขันโดยเฉพาะน่ะ
ช่วยคุยกับแม่คนอื่นๆ ให้ฉันเข้ากลุ่มด้วยหน่อยสิ
ไม่อยากให้ใครมาโทษความเป็นเวิร์กกิ้งมัม
ก็เลยต้องพยายามหน่อยน่ะ
ว่าแต่ ฮายุนเป็นยังไงบ้าง
ฮายุนก็เหมือนเดิมนะ
ที่รัก! ทำอะไรของคุณน่ะ
ฉันไปก่อนนะ
อ้าว แม่จีมิน!
ทำไมคุณต้องขึ้นเสียงด้วย
คุณต่างหากทำอะไรของคุณ
ทำไมถึงไปยิ้มไปคุยกับผู้หญิงคนนั้นอยู่ได้
ผู้หญิงคนนั้นเป็นแม่ของจีมินไง
แม่ของเด็กที่บูลลี่ลูกสาวเราไง!
อะไรนะ
แม่
จูยอง!
ฉันลืมไปได้ยังไง
คุณเป็นอะไรน่ะ
ที่รัก
ขอโทษนะ แต่ช่วยพาฮายุนกลับบ้านไปก่อนนะ
ไปก่อนสิ
ฉันขอร้องล่ะ
ทำได้ยังไง
ไปคุยกับแม่คนที่ทำร้ายลูกสาวตัวเอง
นังคนเสียสติ
(โรงพยาบาลม.มยองชิน)
เครียดอะไรเบอร์นั้นครับ
นายว่า…
คนที่จูบกันแล้ว
แต่ทำเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
นายคิดว่าไง
ภาวะสูญเสียความทรงจำชั่วคราวหรือเปล่าครับ
"เสียความทรงจำ" เหรอ
ถ้าเจอสถานการณ์ที่น่าตกใจมาก
หรือเลวร้ายสุดๆ ก็ทำให้สูญเสียความทรงจำชั่วขณะได้ครับ
เพราะจูบห่วยมากมั้งคะ
ก็เป็นไปได้ครับ
พวกนายจะไปรู้อะไร!
เดี๋ยวปั๊ด!
เป็นไรมากไหมนั่น
(อึนอูไข้ลดแล้วแต่ถามหาแม่ตลอดเลย)
อึนอูไข้ลดแล้วแต่ถามหาแม่ตลอดเลย
จะกลับช้ามากไหม
พยาบาลซูยอน เห็นตารางงานหรือยัง
ค่ะ
จัดให้ฉันได้หยุดเสาร์อาทิตย์เลยนี่คะ
ขอบคุณนะคะ
ได้หยุดแต่จะได้พักจริงเหรอ คนเป็นแม่น่ะต่อให้วันหยุดก็ยุ่งอยู่ดีนี่
ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่ยุ่งแบบนั้นนี่คะ
พอเห็นพยาบาลซูยอนงานยุ่ง
ก็รู้สึกว่าอยากช่วยให้ได้มากกว่านี้
หัวหน้าคะ งั้นวันนี้ฉันขอลาครึ่งวันได้ไหมคะ
ลาครึ่งวันทำไมเหรอ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะคุณหมอ
ผมมารักษาคุณคิมซอวานแต่เขาไม่อยู่น่ะครับ
คุณคิมซอวานเหรอคะ
- เคสของพยาบาลดาอึนนี่ - ค่ะ
- อ้าว พยาบาลดาอึน - คะ
บอกคุณคิมซอวานแล้วใช่ไหม ว่าวันนี้มีนัดรักษาต่างแผนก
บอกแล้วนะคะ
อ้าว งั้นคนไข้คิมซอวานไปอยู่ที่ไหนล่ะครับ
ทำไมเหรอคะ ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ที่ห้องนี่คะ
ไม่อยู่นะครับ
เอ๊ะ!
เมื่อเช้าตอนให้ทานยา คุณคิมซอวานก็ยังอยู่ที่นี่นี่นา
คุณคิมซอวานหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
เพิ่งเก็บกระเป๋าออกไปไม่นานเท่าไหร่
"กระเป๋า" เหรอคะ
คุณคิมซอวานมีท่าทางแปลกๆ บ้างไหม
วันนี้ดูหดหู่มากกว่าปกติค่ะ
คุณซอวาน มาทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ
คุณคิมซอวานมีอาการหลงผิดเลยยิ่งน่าเป็นห่วง
พยาบาลดาอึนไปเรียกพยาบาลคนอื่นมารวมตัวที
ได้ค่ะ หัวหน้าเวร
(แม่ซอจุน)
- หัวหน้าเวรคะ - ว่าไง
พยาบาลซูยอนกำลังมาค่ะ
พยาบาลดึลเรแจ้งสถานการณ์ให้ทีมรปภ.รู้
- แล้วไปดูตามห้องตรวจผู้ป่วยนอกนะ - ค่ะ
พยาบาลจองรันค้นในวอร์ดให้ละเอียดอีกครั้ง
พยาบาลดาอึนไปตามผู้ดูแลยุนแล้วหาด้วยกัน
ได้เรื่องแล้วโทรมาทันที
- ค่ะ - ค่ะ หัวหน้าเวร
ฉันจะไปดูกล้องวงจรปิดนะคะ
ฉันจะติดต่อญาติของคนไข้เผื่อไว้นะ
คุณซอวาน!
คุณคิมซอวาน!
คุณ…
- คุณหมอ สวัสดีค่ะ - ครับ
เห็นคนไข้ผู้ชายที่ผมมันๆ ใส่แว่น
อายุประมาณยี่สิบปลายๆ ไหมคะ
- ไม่เห็นครับ - ค่ะ
คุณคิมซอวาน
ปัดโธ่ ไม่มีครับ
แป๊บนึงนะคะ
ขอโทษนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณพ่อของคุณคิมซอวานใช่ไหมคะ
โทรจากโรงพยาบาลม.มยองชินนะคะ
คุณผู้ดูแลๆ
ยุ่งอยู่สินะ
อึนอูร้องไห้ไม่หยุดเลย
วิดีโอคอลสักแป๊บนึงไม่ได้เหรอ
(แผนผังอาคาร)
จากตรงนี้ถึงบริเวณนี้มีกล้องวงจรปิด
ไม่มีภาพบนกล้องวงจรปิดค่ะ ฉันเพิ่งไปเช็กมาค่ะ
งั้นเหรอครับ
- ค่ะ - ถ้างั้น
ตั้งแต่ตรงนี้ไปถึงตรงนี้มีรปภ.เฝ้าอยู่
เขาคงไม่ไปตรงนี้
ผมทักไปถามพวกพี่ๆ พนักงานทำความสะอาด
แต่ทุกคนบอกว่าไม่เห็นเลย
ถ้างั้น
ก็เหลือแค่ที่นี่
นี่มันทางขึ้นไปบนดาดฟ้านี่คะ
หรือว่าคุณคิมซอวาน…
- พยาบาลดาอึน! - พยาบาลดาอึน!
ขอโทษนะคะ ขอโทษค่ะ
ขอทางหน่อยค่ะ!
- พยาบาลดาอึน! - หมอโกยุน!
ยังไม่เจอใช่ไหมครับ
ฉันว่าต้องไปดูที่ดาดฟ้าค่ะ
คุณซอวาน!
พยาบาลดาอึน!
คุณคิมซอวาน!
ท่านผู้ไกล่เกลี่ย
มาอยู่นี่เองเหรอคะ
ผมขอโทษครับ ผมทำให้ตกใจมากเลยใช่ไหมครับ
เราลงไปก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมช่วยนะครับ
ไม่ได้ครับ!
ตอนนี้ค่ามานาผมหมดหลอดแล้ว
- ท่านผู้ไกล่เกลี่ย - คะ
ช่วยนำน้ำอมฤตมาให้สักแก้วได้ไหมครับ
ได้ค่ะ รอเดี๋ยวนะคะ เดี๋ยวฉันจะรีบเอามาให้ค่ะ
ตอนที่เรายังเด็ก
เราเคยงอแงใส่แม่
ทั้งที่ไม่ได้ป่วยหนักขนาดนั้น
พอแม่มาคอยดูแล เราก็รู้สึกดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์เลย
แค่แม่รับรู้ความเจ็บปวดของเรา
ก็รู้สึกเจ็บน้อยลงเลยใช่ไหมครับ
ก็จริงแหละครับ
โรงพยาบาลเลือกคนที่มีลักษณะพิเศษที่ว่าของแม่
มารวมตัวกัน
เป็นหมอเป็นพยาบาล
เป็นคนในโรงพยาบาลนี่แหละครับ
ถ้าคุณเจ็บก็บอกว่าเจ็บ
งอแงมาได้เต็มที่เลยครับ
แต่ต้องบอกให้ชัดเจนว่าเจ็บตรงไหนนะครับ
ถ้าคุณทำอย่างนั้น
ฮีลเลอร์อย่างผมจะร่วมมือกับเหล่าผู้ไกล่เกลี่ย
ผมจะ
ดูแลคุณอย่างสุดกำลังเลยครับ
ขอโทษจริงๆ นะครับ ท่านผู้ไกล่เกลี่ย
เมื่อกี้ได้ยินที่คุณหมอบอกแล้วใช่ไหมคะ
คราวหน้าถ้ามีอะไรไม่สบายใจ ให้บอกพวกเราเลยนะคะ
พวกเราคือคนที่อยู่ข้างๆ คุณซอวาน เพื่อรับฟังเรื่องราวเหล่านั้นนะคะ
ถ้างั้น
ขอเล่าแบบละเอียดยิบได้ไหมครับ
แน่นอนสิคะ
มีเรื่องอะไรลำบากใจอยู่เหรอคะ
ครับ ดงโกยุนพูดครับ
- คุณหมอคะ นี่จองดาอึนเองนะคะ - พยาบาลดาอึนเหรอครับ
ใช่ค่ะ ขอโทษนะคะ ตอนนี้คุณหมออยู่ที่ไหนคะ
หน้าวอร์ดจิตเวชเลยครับ
อ้าว
งั้นเดี๋ยวฉันออกไปค่ะ
ตอนนี้เลยเหรอครับ
ค่ะ รอแป๊บนึงนะคะ
ทำไมถึงนัดเจอนะ
ขอบคุณครับ
- พยาบาลดาอึน - ค่ะ
ว่าแต่รู้เบอร์ผมได้ยังไงครับ
ถามศูนย์ทวารหนักมาน่ะค่ะ
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
อันนี้เบอร์คุณใช่ไหมครับ
- ค่ะ - ต้องเซฟไว้แล้ว
- คุณหมอคะ - ว่าไงครับ
คุณซอวานมีเรื่องที่ฝากให้ฉันมาบอกคุณหมอน่ะค่ะ
บอกผมเหรอครับ
เรื่องอะไรเหรอครับ
คุณซอวานขอเปลี่ยนหมอของแผนกทวารหนักค่ะ
เพราะว่านิ้วของหมอโกยุนใหญ่เกินไป จนเขาเจ็บก้นมากน่ะค่ะ
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะผมสินะครับ
- มีอะไร - นี่ จองดา
ฉันอยู่หน้าโรงพยาบาล
มาเจอกันหน่อยได้ไหม ฉันมีอะไรจะบอก
แต่ตอนนี้ฉันยุ่งหัวหมุนสุดๆ เลยอะ
เอ่อ แป๊บเดียวก็ได้
งั้นขึ้นมาที่สวนชั้นห้าละกัน
(ผ่าตัดด้วยหุ่นยนต์กว่า 300 เคส)
(ดงโกยุน แพทย์ประจำ)
ลงมาอีกห้าเซ็นพอ
ลงมาอีกนิด พี่อย่าขยับไปทางนั้นสิครับ
ใช่ครับ
พี่ ไปทางขวาอีกนิดครับ
ขยับลงมา ได้แล้วครับ
ส่วนพี่ ให้ขนานกับพื้นกว่านี้อีกนิดครับ
ขยับลงนิดครับ ลงอีกนิด
วิธีเดียวที่จะเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นคนรัก คือการสารภาพรัก
แต่การสารภาพรักก็ต้องอาศัยจังหวะเวลา
เฮ้ย
ฉันมีคนที่ชอบแล้วว่ะ
- ใคร - เพื่อนแกไง จองดาอึน
ว่าไงนะ
เสียสติไปแล้วเหรอ ทำไมถึงชอบยัยนั่น
น่ารักดีออก
เฮ้ย!
แกป่วยตรงไหนหรือเปล่าวะ
ส่งลูกมา!
จองดาอึนเหรอ
ตอนนั้นฉันยังเด็กเกินกว่าจะรู้ใจตัวเอง
เฮ้อ ทำไมจองดาไม่ออกมาซะที
เฮ้ย จองดา!
กว่าจะรู้ใจตัวเองก็สายเกินไปเสียแล้ว
(ถึงดาอึน)
นี่ ซงยู!
ทำไมถึงได้มารอก่อนได้เนี่ย
- ฉันมีอะไรจะให้เธอน่ะ - อ๊ะ!
ฮะ
ตอนที่อยากข้ามเส้นไปเป็นคนรัก
- คือตอนที่พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกันไปแล้ว - เต้นเร็ว
ต้องทำท่านี้ด้วยสิ
- เอาเลย - หนึ่ง สอง สาม
หนึ่ง สอง สาม
หนึ่ง สอง ฉันไม่รู้ด้วยแล้ว
(ผ่านการคัดเลือก)
นี่ ซงยูชาน!
เย้! ติดแล้ว!
ถ้านายติดม.มยองชิน ฉันจะทำตามที่นายขอไง
คำขอของนายคืออะไร
เอ่อ คือว่า
สุขสันต์วันเกิดนะ อยากได้อะไรเป็นของขวัญล่ะ
นี่ ซงยู
นายขออะไรจากซานตาคลอสหรือยัง
เลี้ยงข้าวฉันก็พอ
ฉันกลัวว่าเธออาจจะไม่ได้คิดเหมือนกัน
กลัวว่าถ้าสารภาพรักไปแล้ว ฉันอาจจะไม่ได้เป็นแม้แต่เพื่อนเธอ
อ้าว มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
อ้อ เมื่อกี้นี้เอง
วันนี้เครียดมาทั้งวัน
พอได้นั่งนิ่งๆ แล้วหลับเฉยเลย
เสียสติไปแล้วฉัน
ต้องรีบไปทำต่อให้เสร็จแล้ว
นายบอกว่ามีเรื่องจะบอกนี่นา อะไรเหรอ
- ไม่มีอะไรหรอก ไว้ทีหลังก็ได้ - จริงเหรอ
- อือๆ - ขอโทษนะ ไปก่อนนะ
ไว้เจอ…
แต่ไม่เป็นไร
วันนี้ก็เป็นแค่ครั้งหนึ่งในหลายต่อหลายครั้ง
ที่จังหวะเวลาไม่เป็นใจ
(แม่ซอจุน หกสายไม่ได้รับ)
วันนี้เหนื่อยหน่อยนะคะ
เช่นกัน
อึนอูป่วยหนักเลยเหรอคะ
อือ เดี๋ยวจะรีบไปหาแล้ว
วันนี้เหนื่อยทั้งวันแล้ว แต่กลับบ้านไปก็ต้องทำงานอีกสินะคะ
- พรุ่งนี้ญาติคุณโอรีนาจะมาเอาเวชระเบียนนะ - ค่ะ
ช่วงนี้มีประเมินผลเวชระเบียนอยู่
- เช็กให้ละเอียดด้วยนะ - ค่ะ
- วันนี้เหนื่อยหน่อยนะ - ขอบคุณค่ะ
เอ๊ะ!
ทำไมเหรอคะ
หัวหน้าเวรใส่รองเท้าในวอร์ดออกไปน่ะ
มีด้านเด๋อๆ อย่างงี้ด้วยแฮะ
ขอโทษค่ะ ขอโทษนะคะ
แม่
เฮ้อ คนสวยของแม่
เฮ้อ แม่ซอจุน ต้องขอโทษจริงๆ นะ
ฉันจะตอบแทนบุญคุณแน่นอน
- ไม่เป็นไรน่า - กลิ่นของแม่
กลิ่นของแม่เหรอ
ซอจุนชอบเค้กโรลใช่ไหม เอานี่นะ
โอ๊ย อุตส่าห์ซื้อมาให้อีก
- ไม่ต้องซื้อมาก็ได้ - รับไปเถอะนะ
- ขอบคุณนะ เดี๋ยวไว้ทักไปหานะ - อือ กลับดีๆ นะ
- ขอบคุณนะ - อือ กลับบ้านดีๆ
ที่รัก!
อึนอู ถอดรองเท้านะ
ที่รัก
ที่รัก!
จินอู!
จินอู
จินอู พ่อล่ะ
- ฮะ - พ่อล่ะ
ไปรับอึนอูนี่
โทรหาพ่อให้หน่อย
โอเค
แม่
ว่าไง
ทำไมแม่มาช้าจัง
แม่ขอโทษนะ
ที่โรงพยาบาลมีคนป่วยเยอะมากน่ะ
หนูก็ป่วยนะ
แม่ หนูก็ป่วย แล้วแม่เป็นพยาบาล
แต่ทำไมแม่ถึงไม่มาดูแลหนูล่ะ
นอนนะลูก
แม่จะอยู่ข้างๆ จนกว่าลูกจะหลับนะ
เฮ้อ อย่างน้อยก็โทรมาบอกก่อนสิว่าคุณไปรับอึนอู
หาข้าวให้จินอูกินแล้วใช่ไหม
ยังเลย ผมไปรับจินอูช้า ผมก็ยังไม่ได้กินอะไรเหมือนกัน
ไม่หาข้าวให้ลูกกินดีๆ ลูกเลยกินแต่ของแบบนี้ไง
เออ ใช่
ได้ยินว่าเดี๋ยวนี้มีผู้ประสานงานติวเตอร์ด้วยนะ
เป็นคนที่จะช่วยหาติวเตอร์ที่เหมาะกับจินอูให้
ถ้าคุณไม่รู้จักก็ลองถามแม่ๆ คนอื่นดูละกัน
เห็นว่ามีแชทกลุ่มด้วยมั้ง
รู้ไหมว่าถ้าอยากเข้าแชทกลุ่มของพวกแม่ๆ ต้องทำยังไงบ้าง
คุณต้องได้รับอนุญาตจากแม่ๆ ทุกคนในนั้น
ต้องเลี้ยงข้าวตอบแทนอย่างน้อยสักมื้อ
ถ้าไม่อยากโดนด่าว่าเป็นเวิร์กกิ้งมัมที่มาสูบข้อมูล
ต้องผลัดกันไปดูแลลูกๆ ของคนในกลุ่มด้วย
ถ้าเขารับพ่อเข้ากลุ่มด้วยผมก็คงจัดการเองแหละ
แต่บรรยากาศมันไม่ใช่อย่างนั้นไง
เวลาทำงานอยู่ก็ต้องพะวงกับแชทกลุ่ม
บางทีเวลาจู่ๆ ข้อความเข้ามา
ถ้าไม่ได้ตอบก็กังวล
หรือพอตอบไปแล้วไม่มีใครตอบกลับก็กังวล
ใครๆ เขาก็ทำกันนะ เราไม่ทำด้วยจะได้เหรอ
จะทำงานหรือเลี้ยงลูกฉันก็ต้องระวังสายตาคนอื่น
ฉันก็ทำเต็มที่เท่าที่ฉันทำได้แล้ว
อย่าให้ฉันต้องมาระวังสายตาเธอด้วยเลยเถอะ!
ทำไมต้องพูดแรงขนาดนั้นด้วย
ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม
ต้มรามยอนให้ก็พอ
ผมไปอาบน้ำก่อน
(แม่)
แม่นอนยัง
พรุ่งนี้แม่มานี่ใช่ไหม
อ้าว ไม่ได้เหรอ
ทำไมล่ะ
ถ้างั้นทำไมซูจินไม่ขอให้แม่ไปช่วยมันตั้งแต่แรกล่ะ
ก็รู้อยู่ว่าแม่ต้องมาช่วยหนู
ช่างเถอะ ทีหลังแม่ไม่ต้องมาบ้านหนูแล้ว
รู้สึกเหมือนส่วนไหนของฉันพังไปก็ไม่รู้ค่ะ
(รพ.ม.มยองชิน)
รู้สึกเหมือนทุกสิ่งที่ฉันเคยรู้ถูกลบออกไป
จนหมดเลยค่ะ
เคยได้ยินเกี่ยวกับโรคสมองเสื่อมเทียมไหมคะ
"โรคสมองเสื่อมเทียม" เหรอคะ
แปลว่าฉันเป็นโรคสมองเสื่อมเหรอคะ
โรคสมองเสื่อมเทียม ก็คือโรคสมองเสื่อมเทียมค่ะ
ถึงอาการจะคล้ายกัน แต่อันนี้ เป็นการทำงานผิดปกติของสมองที่ไม่มีรอยโรค
ทำให้ความจำไม่ดี สมาธิสั้นลง
อาการจะเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และทรุดลงเร็วกว่าโรคสมองเสื่อมจริงอีกค่ะ
ทำไมฉันถึงเป็นโรคนี้…
สาเหตุคือโรคซึมเศร้าค่ะ
ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่เคยซึมเศร้าหรืออะไรแบบนั้นเลยค่ะ
คนที่ชีวิตแต่ละวันยุ่งมาก จนไม่ทันรู้ตัวว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าก็มีค่ะ
ที่ผ่านมาเคยรู้สึกว่าเหนื่อย ไม่มีแรง สมาธิสั้นลงบ้างไหมคะ
เอ่อ เรื่องนั้น
ฉันคิดว่าเพราะงานยุ่งมาก
ถ้าได้พักเดี๋ยวเดียวก็หายค่ะ
นิ่งนอนใจไม่ได้นะคะ
ถ้าได้รักษาโรคซึมเศร้าแล้ว ส่วนใหญ่อาการสมองเสื่อมเทียมก็จะดีขึ้นค่ะ
แอดมิตมารักษาตัวอย่างจริงจังดูไหมคะ
แล้วฮายุนลูกฉันล่ะคะ
ลูกก็ยังป่วยอยู่
แล้วแม่จะเข้าโรงพยา…
ถ้าปล่อยไว้จนลืมฮายุนไปด้วยล่ะคะ
ต้องหายป่วยก่อนที่สิ่งสำคัญที่สุด จะถูกลบไปจากความทรงจำสิคะ
เปล่า แม่บอกว่ามาไม่ได้
ฉันเชื่อที่คุณบอกเลยไม่ส่งอึนอูไปโรงเรียน
แล้วจู่ๆ มาบอกว่าจะไปบริษัทได้ยังไง
มันเหตุสุดวิสัยน่ะ
ผู้ช่วยคิมทำงานพลาด ผมเลยต้องเข้าไปจัดการ
คนที่ต้องไปต้องเป็นคุณเท่านั้นเลยเหรอ
ถ้าเป็นคุณจะไม่ไปหรือไง
เพราะงั้นอย่าโกรธเลยนะ
ขอให้แม่ซอจุนช่วยหน่อยไม่ได้เหรอ
เสียสติไปแล้วหรือไง!
เอ่อ แม่ซอจุน
ขอโทษจริงๆ นะ
เฮ้อ ขอบคุณนะ
ขอบคุณมากๆ เลย
ไม่ๆ วันนี้น่าจะไม่ช้าขนาดนั้น
เพราะงั้นคุณเลิกงานแล้วรีบไปเลยนะ
- รีบเลย - คุณพยาบาล
ผู้ป่วยนอกคนนึงจะแอดมิตเข้าวอร์ดเปิด
ช่วยดูแลด้วยนะคะ
แป๊บนะ ตอนนี้ฉันไม่ว่างน่ะค่ะ ไปบอกพยาบาลคนอื่นก่อนนะคะ
ฉันต้องไปเดินตามหาพยาบาลคนอื่นอีกเหรอคะ
คุณควอนจูยอง วันนี้ขอแอดมิตโดยสมัครใจใช่ไหมคะ
ใช่ค่ะ
เดี๋ยวฉันจะอธิบายเกี่ยวกับการเข้ารักษานะคะ
เชิญนั่งก่อนนะคะ
ชุดคนไข้ก็ใส่ชุดนั้นได้เลยนะคะ
ขออธิบายกฎของวอร์ดก่อนนะคะ
อันนี้คือเวลาที่คุณหมอมาตรวจค่ะ
เอ่อ ฉันใช้มือถือได้ไหมคะ
ค่ะ วอร์ดเปิดใช้มือถือได้ค่ะ
งั้นตอนนี้ฉันขอโทรศัพท์สักสายก่อนได้ไหมคะ
ได้ค่ะ
ผู้ช่วยโอ ว่าไง
อันนั้นน่ะเหรอ
อันนั้นฉันออกแบบใหม่
แล้วก็เขียนบทไว้ให้แล้ว
ตอนนำเสนอก็แค่อ่านไปตามนั้นก็พอ
ฝากจัดการด้วยนะ
ขอโทษจริงๆ นะ
- ขอโทษนะคะ - ไม่เป็นไรค่ะ
ทีนี้…
ขอโทษนะคะ ขออีกสายนะคะ
ได้ค่ะ
ฮายุน เป็นไงบ้าง
ค่อยยังชั่วหน่อย
แม่เหรอ
แม่ไม่เป็นไร
แน่อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงแม่นะ
ไม่ต้องห่วงเลยนะ
เออใช่ ฮายุน
แม่ได้เบอร์ของผู้ประสานงานติวเตอร์ ในย่านกังนัมมาแล้วนะ
จำพี่อึนจองที่ติดม.โซลได้ไหม
เขาบอกว่าได้คนนี้ช่วยไว้เยอะเลย
อือ
ชื่อเหรอ ครูซองอินยอง
อือๆ
เป็นยังไงบ้าง
อือ
ลองติดต่อไปหาครูผู้ประสานงานหรือยัง
ฮายุน
แม่ไม่ได้บอกให้ลูกต้องเริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลย
ยังไงลูกก็ต้องเรียนอยู่แล้ว
คงต้องห้ามคุณควอนจูยองใช้มือถือแล้วค่ะ
จู่ๆ เลยเหรอคะ
ก็ดูไม่ได้เป็นอันตรายกับทางครอบครัว
ถ้าไม่นับเรื่องที่ใช้โทรศัพท์บ่อยๆ
คุณควอนจูยองก็ใช้ชีวิตในวอร์ดได้ดีนะคะ
คนไข้เคยฟ้องเรื่องละเมิดเสรีภาพในการสื่อสาร ไปที่คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนนี่คะ
แต่อันนี้มากไปค่ะ
ถ้าจะรักษาอย่างจริงจังก็ไม่มีวิธีอื่นแล้วค่ะ
เก็บมือถือและจำกัดการใช้โทรศัพท์สาธารณะค่ะ
ค่ะ
"ฝากด้วยนะคะ" แค่นี้ก็พูดไม่เป็นหรือไง
ทำไมฉันถึงใช้มือถือไม่ได้คะ ทำไมคะ
คุณหมอเจ้าของไข้วินิจฉัยว่า น่าจะเป็นประโยชน์ต่อการรักษาคุณน่ะค่ะ
มีลูกไหมคะ
มีค่ะ
งั้นคุณก็ต้องรู้ดีอยู่แล้วสิคะ
ว่าเด็กต้องการการดูแลจากแม่มากขนาดไหน
อย่างที่ได้แจ้งไปนะคะ
ตอนนี้เราต้องโฟกัสที่ตัวคุณควอนจูยองก่อนค่ะ
ทิ้งฮายุนไว้คนเดียวฉันก็เป็นห่วงจะตายอยู่แล้ว
ไหนจะโปรเจกต์ที่งานไม่เดินเพราะฉันไม่อยู่อีก
เป็นคำสั่งของคุณหมอเจ้าของไข้
ถ้าแอดมิตโดยสมัครใจ
ก็ต้องทำตามคำสั่งของคุณหมอนะคะ
เข้าใจใช่ไหมคะ
แล้วก็จำกัดการใช้โทรศัพท์สาธารณะด้วยนะคะ
เอ๊ะ!
ขอโทษนะคะ
มือถือฉันหายค่ะ
คุณส่งมาให้ฉันเมื่อกี้นี่คะ
อยู่นี่ไงคะ
อ้อ
ใช่ นั่นสินะคะ
ฉันอยากจะให้ลองวิธีบำบัดอย่างนึง
ลองเขียนอัตชีวประวัติดูไหมคะ
"อัตชีวประวัติ" เหรอคะ
เขียนยังไงคะ ฉันไม่รู้เลยว่าจะเขียนอะไร
เขียนเหตุการณ์ต่างๆ ที่สำคัญ ในชีวิตของคุณควอนจูยองแบบคร่าวๆ ค่ะ
พวกความทรงจำในวัยเด็ก
รักแรก การทำงาน การแต่งงาน อะไรก็ได้ค่ะ
แต่ให้โฟกัสที่ความรู้สึกของคุณต่อเหตุการณ์นั้นๆ มากกว่าลำดับของเหตุการณ์นะคะ
ตอนนี้รู้สึกยังไง ตอนนั้นรู้สึกยังไง
เป็นการบันทึกความรู้สึกของตัวเอง ในแต่ละช่วงเวลาน่ะค่ะ
เริ่มต้นที่สักสิบหน้าก่อนดีไหมคะ
สิบหน้าเหรอคะ
เขียนได้ดีเลยค่ะ
อันนี้น่ะค่ะ
ตอนแรกฉันเขียนไม่ออกเลย
แต่พอเขียนๆ ไปก็ลื่นไหลไปเองเลยค่ะ
ใช่ไหมล่ะคะ
ในสิ่งที่คุณเขียนมา
ลองไฮไลท์คำที่แสดงอารมณ์ด้านลบดูหน่อยไหมคะ
อารมณ์ด้านลบ
ต่อให้เป็นด้านลบเล็กๆ น้อยๆ ก็ขีดด้วยนะคะ
ค่ะ
(ฉันเศร้า)
(ฉันกลัว)
(กระอักกระอ่วน ฉันรู้สึกเหมือนถูกทิ้ง)
(รู้สึกผิด อึดอัดใจ)
(รู้สึกแย่กว่าเดิม)
พอได้เห็นด้วยตาแล้วเป็นยังไงบ้างคะ
คือว่า
ตอนแรกมันก็ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่
แต่หลังจากที่มีลูก ไฮไลท์สีเหลืองก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ เลยค่ะ
ใช่ไหมล่ะคะ
นี่ฉันใช้ชีวิตอย่างยากลำบากขนาดนี้เลยเหรอคะ
คุณจัดให้ครอบครัวหรืองาน มาก่อนตัวคุณเองเสมอเลยใช่ไหมคะ
เพราะอย่างนี้ต่อให้มีเวลาว่างขึ้นมา คุณก็คงไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี
ที่ผ่านมาคุณคงไม่มีเวลาว่าง ที่จะสำรวจความรู้สึกของตัวเองด้วย
ใช่ค่ะ
แล้วทีนี้พอเกิดเรื่องขึ้นกับฮายุน
คุณก็รู้สึกว่าความโชคร้ายของลูก คือความโชคร้ายของคุณด้วยค่ะ
คุณกังวลว่า
คุณทำชีวิตของฮายุน รวมทั้งชีวิตของตัวเองพังหรือเปล่าสินะคะ
อันนี้คือการเข้าใจกระบวนการคิดค่ะ
พอเขียนออกมาแบบนี้
ทำให้มองย้อนกลับไปได้ว่าทำไมเราถึงคิดแบบนี้
ทำไมถึงอารมณ์ไม่ดี มันช่วยได้มากในการสำรวจจิตใจของเราค่ะ
พลังของการหันกลับมาสำรวจใจตัวเอง เป็นสิ่งจำเป็นมากนะคะ
ลองนึกภาพว่าอารมณ์ก็มีกล้ามเนื้อดูสิคะ
เหมือนกับที่ออกกำลังกายเพื่อให้ร่างกายแข็งแรง เราก็ต้องฝึกฝนจิตใจด้วยเหมือนกันค่ะ
"อารมณ์ก็มีกล้ามเนื้อ" เหรอ
ต่อจากนี้ไป
เรามาพยายาม ทำให้ไฮไลท์สีเหลืองพวกนี้หายไปนะคะ
แล้วทั้งความจำทั้งสมาธิของคุณ ก็จะกลับมาเป็นปกติค่ะ
เอ่อ แม่แชริน
ได้ลองถามพวกแม่ๆ ในแชทกลุ่มดูหรือยัง
เขาว่าไม่ได้เหรอ
ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ ทำใจไว้แล้วแหละ
ถ้าอย่างงั้น
ถ้าฉันเลี้ยงข้าวพวกแม่ๆ ในแชทกลุ่มจะดีไหม
อือ ขอบคุณนะ
ขอบคุณนะ โอเค
หัวหน้าคะ ฉันจะพาคุณนาโอมีห้อง 510 ไปตรวจนะคะ
กลับมาแล้วเอาข้าวเที่ยงให้คุณวอนมีด้วยนะ
- แล้วไปกินมื้อเที่ยง - หัวหน้าล่ะคะ
- ยังไม่ทานมื้อเช้าไม่ใช่เหรอคะ - ไปกินเถอะ
งั้นฉันจัดการงานตรงนี้ให้ค่ะ ไปทานข้าวก่อน…
- พาคนไข้ไปตรวจซะ - เอ่อ
ค่ะ พัคซูยอน วอร์ด 53 พูดค่ะ
อ้าว สวัสดีค่ะคุณหมอ ค่ะ
หัวหน้าเวรคะ คุณโอแจกุกแอคติงเอาท์จะเอาบุหรี่ค่ะ
สักครู่นะคะ
โทรหาหมอชอลอู เรียกผู้ดูแล
แล้วพาไปที่ห้องแยกเลย
ค่ะ คุณหมอ ฉันตรวจสอบแล้วจะโทรกลับไปนะคะ
เหมือนฉันเลยแฮะ
คุณควอนจูยอง ความดันอยู่ที่ 110 กับ 70 ปกติดีค่ะ
คุณบอกว่าคุณมีลูกใช่ไหมคะ
อ๋อ ใช่ค่ะ
ทำงานไปด้วยเลี้ยงลูกไปด้วยเหนื่อยใช่ไหมคะ
ก็ใช่ค่ะ
ลูกสาวคุณควอนจูยองอายุเท่าไหร่คะ
อยู่ม.สองค่ะ
อ๋อ
วัยที่ต้องเรียนเยอะเลยนะคะ
ถามได้ไหมคะว่าให้ลูกเรียนอะไรบ้าง
ก็เหมือนคนอื่นๆ นั่นแหละค่ะ
ไปโรงเรียนกวดวิชาด้วย จ้างติวเตอร์มาสอนด้วย
เรื่องผู้ประสานงานติวเตอร์น่ะค่ะ
ไม่ทราบว่าช่วยแนะนำให้ฉันด้วยได้ไหมคะ
ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันให้เบอร์ติดต่อไปนะคะ
ขอบคุณนะคะ
เมื่อก่อนฉันก็เคยต้องคอยฉอเลาะ
เอาใจพวกแม่ๆ ในแชทกลุ่ม เพื่อให้ได้รับเชิญเข้ากลุ่มค่ะ
ตอนนั้นฉันรู้สึกเหมือนได้รับการอภัยโทษเลย
ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยทำหน้าที่แม่เลย
แต่ตอนนั้นฉันรู้สึกว่า ตัวเองเพิ่งทำหน้าที่แม่ได้สำเร็จจริงๆ ค่ะ
จนถึงตอนนี้ก็เหมือนกัน
ฉันก็กำลังรู้สึกแบบนี้เหมือนกันค่ะ
รู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องเอาซะเลยค่ะ
ลูกอายุเท่าไหร่แล้วคะ
คนนึงอยู่ป.สาม
อีกคนอยู่อนุบาลค่ะ
คนที่ไม่รู้เรื่องมาได้ยินเข้า
คงคิดว่าเราเว่อร์มาก ที่ให้เรียนอะไรตั้งแต่ประถม
ฉันไม่อยากให้ใครโทษว่าเพราะเป็นเวิร์กกิ้งมัม ก็เลยอยากทำหน้าที่แม่ให้ได้ดีกว่านี้
แต่มัน
เหนื่อยมากเลยค่ะ
เหนือสิ่งอื่นใดคือฉันรู้สึกผิดกับลูกๆ ค่ะ
แต่จะให้ลาออกจากงานก็ไม่ได้เหมือนกันค่ะ
ถ้าฉันมีรายได้ด้วย
จะจ้างครูที่ดีเลิศกว่านี้ก็ยังได้
การเลี้ยงดูและสนับสนุนลูกในทุกทาง
ไม่มีเงินก็ไม่ได้นี่คะ
เดี๋ยวนี้สมาคมของพวกแม่ๆ สำคัญมากเลยนะ
แต่เวิร์กกิ้งมัมที่ไม่ได้เข้ากลุ่มก็ไม่รู้ข้อมูลวงใน ต้องอยู่หัวเดียวกระเทียมลีบ
ถ้าแม่ไม่ได้อยู่ในสมาคมของแม่ๆ ลูกก็หาเพื่อนไม่ได้อีก
ถ้าลูกของฉัน
หาเพื่อนไม่ได้เพราะฉันจะทำยังไงดีคะ
แค่ได้เห็นลูกของฉันมีชีวิตที่ดีขึ้นได้ จากความพยายามอย่างหนักของฉัน
ฉันมีชีวิตอยู่ก็เพื่อสิ่งนี้แหละค่ะ
อย่าฝืนพยายามมากเกินไปเลย
เธอจะเหนื่อย
ถึงเธอจะทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว แต่เธอคิดถึงแต่สิ่งที่เธอทำไม่ได้
เธอจะรู้สึกเสียใจ
เธอจะโทษตัวเอง
เธอจะรู้สึกผิด
เธอจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ว่าตัวเองพังไปตั้งแต่ตอนไหน
เรื่องราวชีวิตเธอจะเต็มไปด้วยไฮไลท์สีเหลือง
ถึงสัญญาณไฟสีเหลืองจะกะพริบอยู่ แต่เธอก็ไม่รู้หรอก
เพราะเธอมองข้าม
ความสุขของตัวเอง
เพื่อความสุขของลูก
แต่ว่า
ถ้าตัวเธอไม่มีความสุข
แล้วจะทำให้คนอื่นมีความสุขได้ยังไง
เอ่อ ขอโทษค่ะ คุณพยาบาล
ไม่เป็นไรค่ะ
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
พยายามมามากเลยใช่ไหมคะ
(โรงพยาบาลม.มยองชิน)
- พยาบาลซูยอนคะ - คะ
ช่วยกระตุ้นคุณควอนจูยอง ให้ไปเดินเล่นตอนเช้าหน่อยนะคะ
ได้ค่ะ ฉันจะแจ้งญาติของคนไข้ไว้ ว่าให้ไปเดินเล่นด้วยกันนะคะ
แล้วพยาบาลซูยอนสบายดีใช่ไหมคะ
ค่ะ ทำไมเหรอคะ
พยาบาลซูยอนก็เขียนอัตชีวประวัติดูบ้างไหมคะ
ฉันต้องเขียนทำไมคะ
ดูน่าเป็นห่วงน่ะค่ะ
(วันที่จินอูได้รับบาดเจ็บ)
(ฉันเสียใจมากที่ไม่ได้ไปหาจินอู)
(เหนื่อยจากงานแล้ว ไม่อยากต้องเหนื่อยกับงานบ้านต่ออีก)
แม่ทำอะไรเหรอ
อ๋อ พรุ่งนี้แม่ได้หยุดน่ะ
แม่จะไปไหนเหรอ
จินอู พรุ่งนี้พอลูกตื่นแล้ว เตรียมตัวไปโรงเรียนเองนะ
ลูกโตพอจะทำได้ด้วยตัวเองแล้วนะ เข้าใจไหม
ส่วนอึนอู พอตื่นแล้วแปรงฟัน ล้างหน้า เปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยนะ
แล้วพ่อจะพาลูกไปส่งที่โรงเรียนอนุบาลนะ
แล้วคุณจะไปไหนของคุณเนี่ย
ไม่มีฉันสักหนึ่งวันก็อยู่ได้ใช่ไหม
ไม่ต้องโทรมาล่ะ ฉันไม่รับสาย
เออๆ ซูจิน นี่ฉันเอง
พรุ่งนี้แม่ไปบ้านแกไม่ได้ รู้ไว้ซะ
แกก็ไม่ต้องโทรมาล่ะ
เฮ้อ ให้ตายสิ
เบื่อจริงโว้ย
แม่
นี่โรงแรมนี่นา
- ใช่ - ค่ำมืดป่านนี้แล้วมาทำอะไร
ขอบคุณนะคะ
แม่ เรามาลองนอนในที่หรูหราหมาเห่ากันบ้างสิ
พรุ่งนี้เช้าตื่นมาก็ออกไปรับแสงแดด
ออกไปเดินเล่นตอนเช้า กินข้าวที่คนอื่นทำให้กิน
ได้ข่าวว่าสปาที่นี่เลิศมากเลย
แม่ หนูหาเงินได้ตั้งเยอะนะ
แล้วก็ แม่…
หนูขอโทษ
แล้วก็ขอบคุณนะ
หนูรักแม่นะ
สวัสดีค่ะ
(ค้างชำระดอกเบี้ย 1,860,500 วอน บัญชีถูกระงับการฝากถอน)
ผมว่าเรามีเรื่องคุยกันนะครับ
(119 รถฉุกเฉิน)
ขอทางหน่อยครับ!
เกิดเรื่องอะไรขึ้น
(ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ โรงพยาบาลม.มยองชิน)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ในละครเรื่องนี้)
(ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์