ในโลกนี้มีเพียงเวทมนตร์เท่านั้น
ผมเป็นนักเวทระดับเจ็ด
(นักเวทระดับเจ็ด เลเวล 60)
โชคชะตาลิขิตให้ผมเป็นคนแรก ที่จะเป็นนักเวทระดับแปดและกอบกู้โลกนี้
แต่ผมสูญเสียมานาไปในการต่อสู้ครั้งล่าสุด
จึงต้องมาอยู่ในวิหารเวทมนตร์ เป็นเวลาชั่วคราวเพื่อฟื้นฟูพลัง
ท่านนักปราชญ์
เขาเป็นผู้รับผิดชอบปราสาทของเรา และเป็นผู้มอบภารกิจให้กับผม
ทุกครั้งที่ผมทำภารกิจสำเร็จ เขาจะมอบรางวัลให้ผมเสมอ
ท่านผู้ไกล่เกลี่ย
(ผู้ไกล่เกลี่ย เลเวล 70)
เธอเป็นสมาชิกคนเดียวในปาร์ตี้
ที่ผมอยากให้ออกไปร่วมผจญภัยด้วย
วันนี้รู้สึกยังไงบ้างคะ
ท่านผู้ไกล่เกลี่ย ช่วยฟื้นฟูมานาของผมโดยเร็วเถอะครับ
ถ้าอย่างนั้น
ทานยานี้นะคะ
นี่มันยาวิเศษที่ช่วยฟื้นฟูมานาอย่างถาวร
ขอบคุณครับ ท่านผู้ไกล่เกลี่ย
ผมน่าจะกำราบเจ้ามังกรเพลิงโลเรนครันทซ์ ที่หลับใหลอยู่ ณ แพ็งนกดัมได้ครับ
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยมยองชิน)
คุณคิมซอวาน สวัสดีค่ะ
ได้เวลาทานยามื้อเช้าแล้วค่ะ
รายการสั่งยามีการเปลี่ยนแปลง จำนวนยาเลยลดลงนิดหน่อยค่ะ
ยื่นมือมาหน่อยนะคะ
ยาวิเศษที่ท่านผู้ไกล่เกลี่ยมอบให้
น่าจะมีผลข้างเคียงแน่เลยครับ
ทำไมถึงคิดอย่างนั้นเหรอคะ
ทำไมถึงใส่ชุดแบบนี้ครับ
ผมว่าตาผมมันแปลกๆ ไปครับ
มองเห็นแต่อะไรที่ไม่เคยเห็นทั้งนั้นเลยครับ
มันเป็นอาการที่เกิดขึ้นเมื่อยาออกฤทธิ์ค่ะ
ถ้าทานยาสม่ำเสมอเดี๋ยวก็จะดีขึ้นค่ะ
จริงเหรอครับ
ค่ะ
เก่งมากค่ะ
งั้นพักผ่อนนะคะ
ครับ
(รับแดดอุ่น กรุ่นไอรัก)
ชาครับ
ของโปรดของคุณใช่ไหมครับ
ทราบไหมครับว่าอันนี้คืออะไร
ชาเขียวครับ
ตอนนี้ไม่พูดว่าขอบคุณสำหรับน้ำอมฤตแล้วนี่ครับ
ตอนนี้ยังคิดว่ายามีผลข้างเคียงอยู่ไหมครับ
ไม่ครับ
คุณคิดว่าตัวเองเป็นนักเวท
ที่ต้องออกไปจากที่นี่ เพื่อไปกอบกู้โลกหรือเปล่าครับ
ทราบไหมครับว่าตัวเองเป็นใคร
คนเตรียมสอบข้าราชการครับ
สอบตกมาแล้วเจ็ดครั้ง
คุณคิมซอวานดูเหมือนจะ เริ่มเข้าใจถึงอาการของตัวเองแล้ว
ยาที่จ่ายไปมีการพยากรณ์โรคดีสินะคะ
ค่ะ ค่อยยังชั่วหน่อยค่ะ
พยาบาลซูยอนคิดว่าคุณควอนจูยองดูเป็นไงบ้างคะ
ฉันคิดว่าน่าจะให้ออกจากโรงพยาบาล ได้เร็วๆ นี้แหละค่ะ
พยาบาลซูยอนเขียนอัตชีวประวัติตัวเองหรือยังคะ
พูดจาอย่างกับฉันเป็นคนไข้เลยนะคะ
ก็ไม่ถึงกับเป็นคนไข้หรอกค่ะ
แต่พยาบาลซูยอนดูเหมือน ชีวิตตึงเครียดตลอดเลยน่ะค่ะ
สนอกสนใจชีวิตฉันจังเลยนะคะ
ฉันอยากดูดีในสายตาคุณค่ะ
พยาบาลซูยอนเป็นตัวแม่เบอร์สอง ของวอร์ดเรานี่คะ
ถ้าโดนคุณหมายหัว ชีวิตการทำงานฉันลำบากแน่
คนอยากดูดีในสายตาฉันประสาอะไร ถึงได้พูดจาเย็นชาตลอดเลยคะ
งั้นเหรอคะ
เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เกิดแล้ว คงแก้ไม่หายแล้วค่ะ
งานไม่ยุ่งเหรอคะ
ยุ่งสิคะ
พยาบาลซูยอนชอบชามะนาวใช่ไหมคะ
เชิญดื่มกาแฟนะคะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณสำหรับชาค่ะ
อร่อยจัง
หมอยอฮวัน
จะคุยเรื่องอะไรคะ
ระหว่างเรามันคืออะไรกันแน่ครับ
ผมไม่รู้หรอกนะว่าคนอื่นเป็นยังไง
แต่ผมน่ะ ถ้าจับมือกันจูบกันแล้วคือคบกันครับ
จูบกันแค่ครั้งเดียวต้องคบกันเลยเหรอคะ
(ค้างชำระดอกเบี้ยธ.มาโร เกินกำหนดชำระหนี้ธ.คิปึม)
อย่างน้อยแค่จ่ายดอกเบี้ยเงินกู้ก็ยังดี
ธนาคารคงติดต่อไปหลายครั้งแล้ว แต่บอกว่าไม่รู้เหรอ
ในสถานการณ์นี้มีทางเดียวคือชำระหนี้
แล้วค่อยยกเลิกการระงับบัญชี
แล้วถ้าตอนนี้จ่ายแค่ดอกเบี้ยเงินกู้ก่อนล่ะ
ตอนนี้ไม่จ่ายหนี้ทั้งหมดไม่ได้หรอก
นั่นมัน
ถ้าระงับทุกอย่างแบบนั้นแล้วจะให้ใช้ชีวิตยังไง
เฮ้ย ในมุมมองของธนาคาร ก็ต้องทำอย่างนั้นอยู่แล้วแหละ ต้องจ่ายหนี้มาก่อน
คุณซอวาน
หัวหน้าเวรคะ เห็นคุณคิมซอวานไหมคะ
เดี๋ยวต้องไปศูนย์ทวารหนัก แต่เหมือนเขาจะหายไปอีกแล้วค่ะ
- อะไรของเธอ เขาอยู่ตรงโน้นไง - อะไรนะคะ
เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อย
เจอกันวันที่ 27 นะคะ
(ศูนย์ลำไส้ใหญ่และทวารหนัก)
ขอบคุณครับ
บอกให้รีบเอาออกไงคะ
สภาพอย่างนี้จะรักษาคนไข้ยังไงคะ
นี่ผมทำเพื่อคนไข้ล้วนๆ เลยครับ
ผมต้องลดความอ้วนของนิ้วครับ
(ห้องตรวจ พัคฮังจิน)
พอทำแบบนี้แล้ว
เหมือนกำลังทำเล็บด้วยดอกเทียนเลยค่ะ
ผมจะลดความอ้วนนิ้วให้ได้ ก่อนหิมะแรกของปีจะตกครับ
ค่ะ
คุณคิมซอวานเป็นไงบ้างครับ
เขาปรับตัวเข้ากับคุณหมอคนใหม่ได้ดีเลยค่ะ
- ค่อยยังชั่วหน่อย - ค่ะ
แล้วในแง่จิตเวชล่ะครับ เป็นไงบ้าง
เมื่อวานตอนผมไปรักษาคนไข้คนอื่น แล้วบังเอิญเห็นเขา
เขาดูซึมๆ นะ
เขารับรู้อาการของตัวเอง และกลับมาสู่โลกความจริงแล้ว
เขาเลยซึมลงกว่าเมื่อก่อนน่ะค่ะ
เป็นห่วงคนไข้คิมซอวานมากเลยสินะครับ
เพราะฉันมีสัมพันธภาพอันดี กับคุณซอวานมาตลอดมั้งคะ
ฉันเลยเป็นห่วงเขาอยู่เรื่อยเลยค่ะ
ดูนี่สิคะ ฉันเป็นผู้หญิง ที่มีทอง 30 ล้านโกลด์แน่ะค่ะ
คุณคิมซอวานมอบให้ฉันในตอนที่ฉันกำลังลำบากค่ะ
แค่มองดูก็ทำให้ฉันรู้สึกมีกำลังใจสู้ต่อแล้วค่ะ
ฉันควรต้องเป็นคนปลอบเขาแท้ๆ
แต่เขากลับช่วยปลอบฉันแทนซะงั้นค่ะ
วันนี้อากาศดี ว่าไหมคะ
คุณซอวาน
เป็นอะไรคะ เกิดอะไรขึ้นคะ
มันจบแล้วครับ
เพราะผมมัวแต่ติดอยู่ที่นี่
เลยไม่ได้เตรียมตัวสอบเลยครับ
อีกไม่นานก็จะถึงวันสอบแล้ว
คิดซะว่าตอนนี้เป็นช่วงย่อตัวลง เป็นแรงส่งให้กระโดดได้สูงยังไงล่ะคะ
แต่ผมย่อตัวลงมานานเกินไป
จนลืมวิธีกระโดดไปแล้วครับ
เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
- ไอ้บ้าเอ๊ย! ตั้งสติ! - คุณซอวาน!
- ตั้งสติสิวะ! - คุณซอวาน!
คุณซอวาน อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ
ชีวิตผมจะเอายังไงต่อดีครับ
ต่อให้เหลือเวลาแค่วันเดียว แต่ก็แปลว่ายังมีเวลานะคะ
ถ้าเทียบกับการที่เลยวันสอบไปแล้ว แบบนี้ยังมีความหวังมากกว่าอีกนี่คะ
จริงเหรอครับ
ฉันไม่เป็นไรค่ะ
ผมขอรบกวนอย่างหนึ่งได้ไหมครับ
(โนรยางจิน)
ที่นี่เหรอ
(ร้านหนังสือมือสอง กิล)
ขอโทษนะคะ
มีหนังสือเล่มนี้ไหมคะ
(คู่มือประวัติศาสตร์เกาหลี)
เล่มนี้น่าจะเลิกตีพิมพ์ไปแล้วนะ
รอสักครู่นะครับ
เล่มนี้ใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ เล่มนี้แหละค่ะ
ตอนฉันไปดูที่ร้านอื่น
เขาก็บอกว่าเลิกตีพิมพ์แล้ว ไม่มีแล้วทั้งนั้นเลยค่ะ
เขาบอกว่ามีอยู่แค่ที่ร้านนี้ฉันก็เลยตามมาค่ะ
มาตามหาเล่มนี้แปลว่า เตรียมสอบข้าราชการมานานแล้วสินะครับ
ค่ะ
มีคนแบบคุณซอวานอยู่อีกสินะ
ใช่หนังสือที่ตามหาไหมคะ
ครับ ใช่ครับ
หายากไหมครับ
ไม่เลยค่ะ หาง่ายค่ะ
เฮ้อ คุณเลยต้องไปทำอะไรนอกเหนือหน้าที่ เพราะผมเลยสินะครับ
ขอบคุณนะครับคุณพยาบาล ที่คอยช่วยประคับประคองเวลาใจผมไม่สงบ
พอหนังสือมาอยู่ตรงหน้าจริงๆ ผมกลับไม่กล้าเปิดอ่านซะงั้นครับ
ถ้าใจยังไม่พร้อมก็ยังไม่ต้องทำก็ได้นะคะ
แต่ยังไงก็ต้องทำครับ
เพราะสิ่งที่ผมทำได้ก็มีแค่การเรียน
อะไรเนี่ย
(คิมซอวาน สู้ๆ!)
ไม่มีฝีมือทางการวาดเลยสินะ
นัดวันคุยกับญาติของคุณคิมซอวานด้วยนะครับ
อาการของคุณคิมซอวานดีขึ้นมากเลยครับ
เขาตั้งใจจะเตรียมตัวสอบใหม่ด้วย
การที่เขาคิดแบบนั้น
สามารถวินิจฉัยได้ว่าเขามีความกล้า ที่จะกลับไปใช้ชีวิตในสังคมแล้วครับ
ซอวานลูกเราเตรียมตัวสอบ จนกลายเป็นแบบนั้นแหละค่ะ
ฉันไม่อยากให้ลูกต้องทำอย่างนั้นอีกค่ะ
การสอบข้าราชการ
ยังคิดจะสอบอีกเหรอลูก
ครั้งนี้ผมพลาดไปแค่ข้อเดียวเอง
ผมจะพยายามให้มากขึ้นจะได้สอบติด
แกไม่ได้สอบตกเพราะไม่พยายามซะหน่อย
ไม่ใช่ครับ ผมพยายามน้อยกว่าคนอื่นเลยสอบตกครับ
ซอวาน ความคิดที่ว่ามันจะเป็นไปได้อย่างที่หวัง ทำให้คนเสียสติได้นะ
กว่าจะรู้สึกตัวเวลาก็ผ่านไปห้าปีสิบปีแล้ว
ตัดใจตั้งแต่ตอนนี้
ไปหางานอื่นเถอะ
การเข้าบริษัทก็ไม่ใช่เรื่องง่ายครับ
อะไรของแก
แกจบจากมหาลัยดีๆ ผลการเรียนก็ใช้ได้นี่นา
พ่อ ผมก็สัมภาษณ์งานหลายที่แล้วนะครับ
แล้วตอนนั้นผมก็ได้รู้ว่ามีคนที่เรียนจบมหาลัยดีๆ ผลการเรียนก็ใช้ได้อยู่เต็มไปหมดครับ
ในขณะที่ผมทำงานพิเศษเพื่อหาค่าเล่าเรียน
คนอื่นๆ เขาไปเรียนภาษา ไปเรียนเมืองนอก
ทำอาสาสมัครต่างแดน สะสมประสบการณ์กันแบบนั้น
แต่ของผมมีแค่งานพิเศษนี่ครับ
ที่ที่ไม่สนใจคุณสมบัติขนาดนั้น มีแค่งานข้าราชการแหละครับ
งานนี้เป็นทางรอดเดียวของผมครับ
ไม่ใช่ความผิดของคุณแม่ และไม่ใช่ความผิดของคุณพ่อด้วยครับ
มันอาจจะยาก แต่ค่อยๆ เดินไปทีละก้าวนะครับ
ค่ะ
เอาเป็นว่าก่อนจะให้ออกจากโรงพยาบาลได้ ลองกลับไปค้างคืนที่บ้านดูก่อนแล้วกันครับ
ค่ะ
- คุณผู้ดูแลล่ะ - พาคนไข้ไปแผนกอื่น
ฉันเอาผ้าปูที่นอนไปเอง
งั้นฉันเอาปลอกหมอนไป
ได้ข่าวว่าคุณคิมซอวานจะได้ไปค้างที่บ้านแหละ
- อะไรนะ เมื่อไหร่ - วันนี้
- ขอบคุณนะ - เฮ้ย!
- ไปก่อนนะครับ - โชคดีครับ
- ฉันถือให้ค่ะ - ไม่ต้องครับ ผมถือเองครับ มันหนัก
แค่ถึงหน้าวอร์ดก็ได้ค่ะ ให้ฉันถือนะคะ
กลับไปค้างที่บ้านดีๆ นะคะ
ไม่รู้สิครับ
ผมมาแอดมิตอยู่ในแผนกจิตเวชพักใหญ่แบบนี้ ผมจะปรับตัวได้ไหมครับ
คุณทำได้ดีแน่ๆ ค่ะ
ทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้นครับ
เพราะฉันคอยเอาใจช่วยคุณแบบสุดตัวอยู่ไงคะ
ชีวิตฉันจนถึงตอนนี้ ไม่เคยมีอะไรที่ฉันต้องการแล้วไม่สมหวังเลยค่ะ
พอได้ยินคุณพยาบาลพูดแบบนี้แล้ว ก็มีกำลังใจขึ้นมาเลยครับ
- ขอบคุณครับ - ไม่เป็นไรเลยค่ะ
- เดี๋ยวผมกลับมาครับ - ค่ะ สู้ๆ นะคะ
แม่ ผมค่อยตามไปนะ
พ่อ กลับบ้านก่อนเลยครับ
ไม่กลับบ้านแล้วจะไปไหน
ผมจะแวะไปที่กวดวิชาหน่อยครับ
ซอวาน
พักผ่อนก่อนแล้วค่อยตัดสินใจไม่ได้เหรอ
ไม่เป็นไรหรอก ผมไม่มีเวลาแล้ว
ถ้าพลาดสอบปีนี้ก็จะเสียเวลาไปอีกเป็นปี
แค่ไปดูๆ เรื่องสมัครเรียนกวดวิชาเองครับ กลับก่อนเลยครับ
- ซอวาน - ผมไม่เป็นไร เดี๋ยวผมตามไป
ไม่เป็นไรจริงๆ แม่
(ติวสอบข้าราชการวันท็อป)
- ฉันยัง - แต่หมอนั่นสอบติดปีที่แล้ว
เดี๋ยวเราก็สอบติด ฉันรู้สึกได้
แต่ฉันยังมองไม่เห็นอนาคตเลยว่ะ
เราจะไม่เป็นไรน่า
(ยาแก้ปวด)
- มานี่หน่อย - ครับ
นายนั่งตรงนั้นนะ เดี๋ยวแนะนำซอวานให้รู้จัก
นี่น้องใหม่เตรียมสอบข้าราชการ เด็กไฟแรง
- สวัสดีครับ - ครับ
ซอวานตกมาแล้วสามครั้ง นี่กำลังจะสอบครั้งที่สี่
เด็กไฟแรง
ยินดีด้วยจริงๆ นะ
- ขอบคุณครับพี่ - ยินดีด้วยจริงๆ
(ยาแก้ปวด)
เดี๋ยวรุ่นพี่ก็สอบติดเหมือนกันครับ
- ขอบคุณครับ - สู้ๆ ครับ
ครับ ยินดีด้วยนะครับ
- ไปก่อนนะครับพี่ - สงสัยฉันต้องโกนหัวด้วยแล้วมั้ง
ไปๆ เก่งจริงๆ
เฮ้ย ขอเล่นแค่ชั่วโมงนึง ชั่วโมงเดียวพอ
ชั่วโมงเดียวนะ โอเคๆ
ฉันเก็บเวลสูงสุดได้แล้ว
- เวลสูงสุดเหรอ - ใช่
โห อย่างเอาอะจารย์
ฉันก็ใกล้จะได้เวลสูงสุดแล้ว
ให้มันแน่
(อินเทอร์เน็ตคาเฟ่)
เพิ่งเคยมาใช่ไหมคะ
ครับ
จ่ายเงินที่เครื่องนั้นนะคะ
แล้วเลือกนั่งที่ว่างตรงไหนก็ได้ค่ะ
กรุณาเลือกอัตราค่าบริการที่ต้องการ
ไม่ พี่ ข้างบนๆ!
- รู้แล้ว - บอกให้เล็งข้างบนไง
เก่งแต่ปากจริงๆ
(93NRG: สวัสดีครับ)
(ซัดไม่เลี้ยง: มาใหม่เหรอ)
(นักเวทนี่ เข้ากิลด์เรามะ)
- เร็วๆ สิ! - ได้ละๆ!
(ซัดไม่เลี้ยง: กำลังหาคนเข้ากิลด์พอดี)
(แซมกับสมิธ: จังหวะโคตรได้)
(ซัดไม่เลี้ยง: คุณ 93 สนใจไหมครับ)
(ผมขออยู่กิลด์นี้ด้วยได้ไหมครับ)
(แซมกับสมิธ: ได้อยู่แล้ว)
(แต่ผมไม่แน่ใจว่าจะทำได้ดีไหมนะครับ)
(แค่มีนักเวทอยู่ก็ช่วยได้แล้ว)
(แค่มีนิ้วก็พอ ฮ่าๆ)
(ขอบคุณที่ให้เข้าร่วมกิลด์โดย ไม่มีการทดสอบใดๆ นะครับ ทุกคน)
(หมูผัดเผ็ด: สอบไฟนอลเป็นไง นัมซู: ห้ามถาม)
(คุณ 93 ที่นี่ไม่มียื่นประวัติหรือทำข้อสอบ)
(ทำเท่าไหร่ได้เท่านั้น โชคดีนะ)
(ผมจะสู้เต็มที่เลยครับ)
(หัวหน้ากิลด์ปลุกใจสุดๆ)
(อย่างเอาเลยจารย์)
(อินเทอร์เน็ตคาเฟ่)
คิมซอวาน
อ้าว อีแจมิน สบายดีไหม
อะไรวะเนี่ย นายหายไปไหนมา
ไปพักสูดอากาศมาน่ะ
ฉันไม่เห็นนายเลย เลยคิดว่านายยอมแพ้เรื่องสอบไปแล้วซะอีก
เรากำลังจะไปกินข้าว ไปด้วยกันสิ
ไปด้วยกันนะครับพี่
ข้าวถ้วยที่เคยกินไหม
หงุดหงิดจะตายอยู่แล้วครับ ถ้าตกอีกก็ต้องสอบรอบที่สาม
ปกติใครๆ ก็ตกกันสามครั้ง
แล้วก็ริดสีดวงแตกก่อน ถึงจะได้ชื่อว่า เป็นคนเตรียมสอบข้าราชการแบบเต็มตัว
เป็นริดสีดวงทุกคนจริงเหรอครับ
ของซอวานนี่ใหญ่เท่าผลส้มฮัลลาบงเลย
น่าจะสอบให้ติดตั้งแต่ตอนยังไม่เป็นริดสีดวง
โธ่เว้ย ทำไมถึงตอบผิดวะ
ครั้งนี้หมอนี่ตอบผิดไปสองข้อน่ะ
จังหวะนี้เหมาะที่จะล้มเลิกเลย
เฮ้ย
ทำไมถึงพูดตัดพลังใจคนที่พลาดไปแค่นิดเดียวล่ะ
เพราะว่าเรากำลังติดหล่มไงล่ะ
พยายามมากกว่าเดิมเพราะเสียดาย ยอมแพ้ไม่ได้เพราะเสียดาย
จะถอยก็ไม่ได้จะไปต่อก็ไม่ถึง
คิดจะสู้ต่อแต่ก็ไม่มั่นใจเลยว่าจะสำเร็จ
จะยอมแพ้ก็เสียดายทุกอย่างที่ทำมาทั้งหมด
หรือถ้าพยายามมากกว่านี้อีกหน่อยอาจจะสอบติด
คิดวนเวียนไปมาแบบนี้จนทำอะไรไม่ได้
ไม่มีใครรับรู้หรอกว่าเราสู้มาห้าปีหรือสิบปี
ความพยายามจะได้รับการยอมรับ ตอนที่ทำสำเร็จต่างหาก
ถ้าเราสอบไม่ติด ในสายตาคนอื่น เราก็เป็นได้แค่คนที่พยายามไม่มากพอนั่นแหละ
เพราะงั้นพวกนายอย่าเป็นเหมือนฉันเลย
ฉันไปนะ
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยมยองชิน)
พยาบาลจองรัน อรุณสวัสดิ์ค่ะ
รุ่งอรุณแห่งความสุขได้เปิดฉากขึ้นแล้ว
คุณซอวาน
ผมได้ไม้กายสิทธิ์จากผู้พเนจรแถบหุบผามังกร
ราคาสี่ซ็อกเก็ตครับ
ผมมีหลายอันแล้วผมยกให้ครับ
แรร์ไอเท็มเลยครับ
พอออกล่าแล้วเหนื่อยมากเลยครับ
ค่าเอชพีของผมลดลงมาก
จะต้องไปนั่งสมาธิสักหน่อยแล้วครับ
ครับๆ คุณซอวานเชิญเข้าห้องพักได้แล้วนะครับ
- ขออวยพรยามรุ่ง… - ครับๆ
อะไรกัน ทำไมถึงกลับมาเป็นแบบนี้อีกแล้วล่ะ
ไม่รู้เหมือนกัน ฉันเข้าเวรมาก็เจอแบบนี้แล้ว
คุณคิมซอวาน
ไปค้างข้างนอกมาเป็นยังไงบ้างคะ
ครับ
ได้ออกล่ากับคนในปาร์ตี้ที่ผมเจอที่ทวีปใหม่
เป็นวันที่ประสบความสำเร็จดีครับ
เดี๋ยวจะต้องไปคุยกับอาจารย์หมออิม เรื่องที่ออกไปข้างนอกมา…
อึดอัดมากใช่ไหมครับ
อะไรนะคะ
ชีวิตในหอคอยแห่งนี้
คุณคงอยากไปออกล่าข้างนอกบ้างแท้ๆ
ที่ผมอยากถามก็คือ
ออกเดินทางไปจับมังกรเพลิง ด้วยกันไหมครับ คุณพยาบาล
ฉันมีงานต้องทำที่นี่น่ะค่ะ
นั่นสินะ ต้องปกป้องหอคอยใช่ไหมครับ
ค่ะ
ขอโทษครับที่ถามทั้งที่ก็รู้อยู่แล้ว
ไม่เป็นไรครับ
หยุดคิดเถอะ
อย่าเก็บเอามาคิด
เฮ้ย จองดา
เออ ว่าไง
ช่วงนี้เธอไม่แวะไปที่ร้านเลย เลยมาเยี่ยมบ้านเธอหน่อย
งั้นเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
แย่ขนาดไหน โซจู เบียร์ มักกอลลี
แย่แบบต้องจัดโซจู
โซจูน่ะฉันซื้อให้ไม่ได้หรอก อย่างเธอกินโซจูคงได้ตายแน่
มีโชว์ปลอบใจแทนละกัน
ฉันไม่อยากฟังเพลงที่นายร้องย่ะ
โธ่เอ๊ย
ไม่ต้องห่วงน่า ฉันไม่ร้องเพลงหรอก
ขึ้นไปนะ
- ได้แล้ว - โอ้โฮ
ทำไมไม่ออกล่ะ
พังหรือเปล่าเนี่ย
ตกใจหมดเลย
เจ๋งไปเลย
- เอาไป - โอเค
ระวังด้วยนะ
เป็นไง ได้ผลดีกว่าโซจูใช่ไหมล่ะ
อือ
- โอ้โฮ - แล้วก็
สวยจังเลย
อะไรเนี่ย
ขอแค่จนกว่าเพลงนี้จะจบ
เลิกคิดเรื่องงานแล้วปล่อยใจสบายๆ นะ
ฉันเล่นด้วยดีกว่า
อ้าว
หมดแล้วเหรอ
เธอจะได้หยุดวันไหน
ฉันเหรอ อีกสองวันน่ะ ทำไมเหรอ
เอ่อ เราไปเที่ยวกันหน่อยดีไหม
ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ก็ถือว่าได้พักผ่อนแล้ว
ไปเที่ยวกันเถอะน่า
คือว่าฉันอยากไปน่ะ
ขอคิดดูก่อนละกัน
ว่าแต่ ซงยู
คนไข้โรคตื่นตระหนกนอนดึกขนาดนี้ได้ไง
การนอนให้เร็วตื่นให้เช้ามันสำคัญมากนะ
เฮ้อ บ่นเก่งจริงๆ
ครับๆ ต่อไปนี้จะเชื่อฟังแล้วครับ คุณพยาบาล
เดี๋ยว เมื่อกี้นายพูดว่าไงนะ
"คุณพยาบาล" น่ะเหรอ
ออกเดินทางไปจับมังกรเพลิง ด้วยกันไหมครับ คุณพยาบาล
คิดว่าเขาแกล้งทำเป็น กลับไปมีอาการหลงผิดเหรอ
ค่ะ ตอนที่เขามีอาการหลงผิด
ปกติเขาเรียกฉันว่าท่านผู้ไกล่เกลี่ยค่ะ
แต่ตอนเขากลับมารับรู้โลกความจริง เขาเรียกฉันว่าคุณพยาบาลค่ะ
แต่คราวนี้ที่อาการหลงผิดกลับมากำเริบ
เขาเรียกฉันว่าคุณพยาบาลค่ะ
คิดว่าที่เขาทำแบบนั้นเพราะอะไร
ฉันคิดว่า เขาคงรู้สึกว่าชีวิตในโลกภายนอกมันลำบากค่ะ
บางทีก็มีคนไข้แบบนั้นแหละ
คนที่คิดว่าชีวิตในนี้สะดวกสบาย และปลอดภัยกว่าโลกภายนอก
จับสังเกตได้ดีมาก
เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับอาจารย์หมออิมดู
ค่ะ หัวหน้า
ผมไม่มั่นใจเลยครับ
คุณคิมซอวานจะออกจากโรงพยาบาลบ่ายนี้
ออกจากโรงพยาบาลเหรอคะ
คุยกับอาจารย์หมออิมแล้วตกลงกันว่าอย่างนั้นน่ะ
กะทันหันแบบนี้เลยเหรอคะ
ไม่ใช่ว่าเราไม่กังวลเลยนะ
แต่การที่คนไข้จะดีขึ้น กุญแจสำคัญอยู่ที่การเข้าใจอาการของตัวเอง
การที่รู้ตัวแต่หลบอยู่หลังอาการพวกนั้นไปเรื่อยๆ ก็ไม่เป็นประโยชน์กับคนไข้เหมือนกัน
ซึ่งในส่วนนั้นน่ะ
เราก็จะคอยรักษาเขาในฐานะผู้ป่วยนอกต่อไป ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ให้ฉันช่วยไหมคะ
ไม่เป็นไรครับ สัมภาระผมมีนิดเดียวเองครับ
ขอโทษนะครับที่หลอกคุณ
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
ผมคงไม่มีความกล้ามากพอครับ
ทั้งความกล้าที่จะเตรียมสอบอีกครั้ง ทั้งความกล้าที่จะยอมแพ้
ให้ผมกลับมาป่วยอีกครั้งยังจะดีกว่าอีกครับ
ที่ผ่านมาขอบคุณนะครับ
อย่าทานเกรปฟรุตนะคะ
ถ้าทานเกรปฟรุตพร้อมกับยา
ร่างกายจะดูดซึมยาดีเกินไป อาจทำให้มีปัญหาได้น่ะค่ะ
ยานอนหลับให้ใช้เมื่อจำเป็นจริงๆ เท่านั้นนะคะ
เมื่อกี้คุณพยาบาลก็พูดเรื่องนี้แล้วนะครับ
นั่นสินะคะ ฉันนี่นะ
- เราขอตัวก่อนนะครับ - ค่ะ
ขอบคุณนะคะ
เอ่อ สักครู่นะคะ
ถ้ามีเรื่องอะไรก็ติดต่อมาหาฉันได้นะคะ
ขอบคุณครับ
เป็นห่วงคนไข้คิมซอวานใช่ไหม
ค่ะ
ถึงจะบอกว่า ต้องดูแลคนไข้ทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน
แต่เราก็เป็นมนุษย์นี่นะ ยังไงก็มีคนไข้ที่เราห่วงมากกว่าคนอื่นหน่อย
แต่ในฐานะที่ฉันมีประสบการณ์มาก่อน
บางทีความรู้สึกนั้นก็เป็นพิษกับเราเองนะ
ถ้าเก็บเรื่องคนไข้ทุกคนมาคิดทั้งหมด จะทำงานนี้ได้ไม่นานนะ
ฉันรู้สึกผิดน่ะค่ะ
เรื่องอะไรเหรอ
ฉันเหมือนรีบเอาเรื่องไปบอกหัวหน้า โดยที่ไม่ได้คิดถึงจิตใจคุณซอวานเลยค่ะ
ถึงฉันจะพูดว่าไม่ใช่ความผิดของพยาบาลดาอึน แต่เธอก็คงไม่ฟังฉันหรอก
และด้วยนิสัยเธอแล้วคงจะคิดอย่างนี้ไปอีกสักพัก
อ้อ พรุ่งนี้ได้หยุดใช่ไหม
ใช่ค่ะ
ไปพักผ่อนที่ไหนสักวันดีไหม
ฉันเองพอหยุดหนึ่งวันโดยไม่ต้องคิดอะไรเลย
ก็รู้สึกดีขึ้นจริงๆ นะ
- ไปพักผ่อนให้สมองโล่งๆ นะ - ค่ะ
- เฮ้ย ซงยู! - อือ
แต่งตัวเต็มเบอร์นี้เลยเหรอ
ปกติฉันก็ใส่แบบนี้อยู่แล้วน่า
ไหนเธอบอกว่าจะไม่ไปไง ทำไมอยู่ๆ เปลี่ยนใจ
หัวหน้าเวรพูดแบบเดียวกับนายเลยน่ะ
ฉันคงจมกับเรื่องงานมากไปหน่อย
เธอคิดถูกแล้วที่มา
ขึ้นรถเร็ว เดี๋ยวรถติด
อ้าวเฮ้ย!
ระวังหน่อยสิ เธอนี่ปล่อยให้คลาดสายตาไม่ได้เลยจริงๆ
ก็ช่วยจับให้มันดีๆ หน่อย
เอาละ
- อะไรเหรอ - ไม่มีอะไรๆ
ให้มันได้อย่างนี้สิ
จะไปไหนกันครับ
อ้าว คุณหมอ
จะไปเปลี่ยนบรรยากาศกันน่ะค่ะ
พี่ไปไหนมาเหรอครับ
เพิ่งกลับมาจากผ่าตัดฉุกเฉินน่ะ
งั้นก็เที่ยวให้สนุกนะครับ
- ค่ะ - ครับพี่ บายครับ
เฮ้อ เกเรอะไรของมันขึ้นมาเนี่ย
อะไรเนี่ย เสียเหรอ
ไม่เสียซะหน่อย อะไรของเธอ
ทำไงดีล่ะ
เฮ้อ ให้ตายสิ
ค่อยๆ…
ให้ผมไปส่งไหมครับ
ไม่ต้องครับ พี่ไปเลยครับ ไปๆ
ขอให้เขาไปส่งดีไหม
ให้ไปส่งอะไรล่ะ บอกแล้วไงว่ารถฉันไม่ได้เสีย
คุณหมอ รอแป๊บนึงนะคะ
- ขอให้เขาไปส่งเถอะน่า - ไม่เอา
- เฮ้ย อย่าลงไป! อย่าลง - คุณหมอเลิกงานแล้วใช่ไหมคะ
(ปิดวันนี้)
เฮ้ย อะไรวะเนี่ย
อุตส่าห์มาที่นี่ในรอบสามปีแท้ๆ ดันมาเจอร้านปิดเนี่ยนะ
ฉันว่าเราเลือกมาผิดวันแล้วแหละ
ไม่สิ รอเดี๋ยวนะ
เฮ้อ ถามจริง
ร้านปิดเหรอครับ
- ค่ะ - หัวร้อนเลย
ไม่สิ ปกติวันนี้มันวันเปิดร้านนี่นา
ปิดจริงด้วย
เจ้าของร้านคงไปธุระแหละมั้ง
ในเน็ตบอกว่าร้านเปิดนะ เปิดร้านแบบสุ่มวันเหรอ
ก่อนมาฉันก็หาข้อมูลมาแล้วนะ
- เฮ้อ - จริงๆ นะ
(ก๋วยเตี๋ยวจินบัด)
มีร้านอร่อยที่ผมรู้จักอยู่แถวนี้ ไปร้านนั้นไหมครับ
รอดูกันก่อนเถอะ
คุยกันดูนะครับ ผมจะรออยู่ในรถ
- คิดดูละกัน - รอกันเถอะน่า
โอ้โฮ ร้านนี้อร่อยแสงออกปาก
ปังไม่ไหว
น้ำซุปนี่มันช่าง…
อร่อยจริงไม่จกตา
ไม่รู้ว่านี่ผมมาเป็นก้างขวางคอหรือเปล่า
ไม่เลยค่ะ
อุตส่าห์ช่วยขับรถมาส่งพวกเรา ก็ต้องทานข้าวด้วยกันก่อนสิคะ
- จริงเหรอครับ - ค่ะ
อร่อยจริงๆ ค่ะ
ยูชาน กินนี่สิ ของดีของร้านนี้เลย
ผมไม่กินอันนี้ครับ!
สวยจังเลย
ดีจังที่ได้มา
นี่
- ดูนี่นะ - ฮะ
ซงยูชาน
เห็นหรือเปล่า
เท่สะบัด
ฉันขอลองดูบ้าง
ใช้ได้นี่
แหงอยู่แล้วครับ
แต่สู้ฉันไม่ได้หรอก
ฉันเรียนรู้การโยนหินบนผิวน้ำ มาจากปรมาจารย์ด้านนี้โดยตรง
มีปรมาจารย์แบบนั้นด้วยเหรอคะ
พ่อผมเองครับ
ก้อนหินที่พ่อขว้างจากที่ปูซานเมื่อปีที่แล้ว ตอนนี้น่าจะไปถึงญี่ปุ่นแล้วมั้ง
เฮ้อ อย่าไปฟังเขาเลย ดูนี่นะ
หินมันแบนใช่ไหม
โยนให้มันขนานกับผิวน้ำแบบนี้นะ โยนไปเลย
- โอเค - มั่นใจหน่อย เอาเลย
- ไป - ฮึบ!
โธ่ พยาบาลดาอึน
โยนอย่างนั้นได้ที่ไหนครับ
ดูที่ผมโยนให้ดีๆ นะครับ
โอ้โฮ ตรงนั้นคือญี่ปุ่นสินะครับ
หินมันกากน่ะ
โอ้โฮ สวยจัง
ต้องถ่ายรูปเก็บไว้หน่อย
โชว์ฝีมือให้มันดีๆ หน่อยสิครับ ปรมาจารย์
เอาละ ทีนี้ก็กลับคืนสู่ธรรมชาตินะ!
- มือถือฉัน! - เฮ้ย ซวยแล้ว!
เธอต้องขว้างก้อนหินสิ จะขว้างมือถือเพื่อ!
โอ๊ย ไม่รู้เหมือนกัน! ยังผ่อนไม่หมดเลยด้วย!
หยุดเลย ไม่ต้องลงมา บอกว่าไม่ต้องลงมาไง!
อยู่เฉยๆ ไป
ดวงอาทิตย์กำลังจะตก
- ต้องรีบหาแล้ว - ไปอยู่ตรงไหนวะ
สวัสดี สิริ
- สิริ - เอ่อ
- สิริ - ไม่ใช่อันนั้น
ไฮ บิกซ์บี
ใช่ บิกซ์บีๆ
- ไฮ บิกซ์บี อยู่ที่ไหน - บิกซ์บี
- บิกซ์บีจ๋า บิกซ์บี - เงียบหน่อยครับพี่!
ไฮ บิกซ์บี
บิกซ์บี
- บิกซ์บี - อยู่ไหนน่ะ บิกซ์บี
- บิกซ์บี ไฮ - อยู่ตรงไหนน่ะ บิกซ์บีออกมาเร็ว
- อยู่นี่ค่ะ - บิกซ์บี
- อยู่ตรงนี้ค่ะ - โอ๊ะ!
เฮ้ย เจอแล้ว!
- หาเจอแล้ว - เจอแล้ว!
เฮ้ยๆ อย่าลงมา ไม่ต้องลงมา
อะไรเนี่ย ขึ้นไปๆ
- เอาขึ้นไป - เจอแล้วเหรอ
เย่! เจอแล้ว
นี่ครับ
- ขอบคุณครับ - ครับ
รบกวนขอน้ำอุ่นด้วยได้ไหมครับ
- ได้สิครับ รอเดี๋ยวนะครับ - ขอบคุณครับ
สภาพนี้จะให้ทำอะไรได้
วันนี้ก็พลาดโอกาสแล้วสินะ
ฉันตั้งใจมาสูดอากาศกับยูชาน ให้ลืมเรื่องวุ่นวายใจ
แต่ดันวุ่นวายกว่าเดิมอีก
ทำไมเหรอครับ
คุณคิมซอวานน่ะค่ะ
ออกจากโรงพยาบาลเมื่อวานค่ะ
- ออกจากโรงพยาบาลได้เป็นเรื่องดีนี่นา - ปกติก็ใช่แหละค่ะ
เขาถึงขั้นแกล้งทำเป็นมีอาการ เพราะอยากอยู่โรงพยาบาลต่อ
แต่ฉันดันไปบอกหัวหน้า ว่าเขาน่าจะไม่เป็นอะไรแล้วน่ะค่ะ
ก็เลยวุ่นวายใจสินะ
เขากินข้าวอิ่มทุกมื้อไหม นอนหลับสนิทดีหรือเปล่า
ฉันทำถูกแล้วใช่ไหม
ฉันคิดวนไปวนมาอยู่อย่างนั้นค่ะ
บางครั้ง
คุณต้องลอง
เชื่อมั่นในตัวเองนะครับ
ไม่ว่าคุณจะคิดยังไงหรือตัดสินใจยังไงก็ตาม
ก็ให้คิดว่า "ฉันคิดมาแล้ว ฉันตัดสินใจแล้วเพราะงั้นมันจะไม่เป็นไร"
ใจฉันก็อยากทำแบบนั้น
แต่มันไม่ง่ายเลยค่ะ
พยาบาลดาอึนในสายตาผม
เป็นพยาบาลที่ดีมากจริงๆ ครับ
ถ้าเป็นการตัดสินใจ ของพยาบาลที่ดีอย่างพยาบาลดาอึน
นั่นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องครับ
เชื่อผมได้เลยครับ พยาบาลดาอึน
เพราะผมเป็นหมอที่ดีมากเหมือนกัน
ฉันเคยคิดว่าปัญหาอยู่ที่จังหวะเวลา
ฉันก็แค่พลาดจังหวะเวลาดีๆ ไป
แต่มันไม่ใช่เพราะจังหวะเวลา
แต่มันเป็นเพราะใครบางคนมีความกล้า ในขณะที่ใครบางคนไม่มีต่างหาก
วันนี้ฉันก็เป็นแค่คนขี้ขลาด
ที่ซ่อนตัวอยู่หลังคำว่าจังหวะเวลาอีกครั้ง
(หอพักซันนี่เฮาส์)
อือ
กำลังจะกิน
แม่ล่ะ
ผมว่าครั้งนี้น่าจะผ่านนะ
บอกพ่อด้วยว่าไม่ต้องเป็นห่วง
ห้ามส่งออกธัญพืช จำอันนี้ไว้ให้แม่นๆ เลยนะครับ
แล้วทีนี้ มันเป็นอย่างนี้ครับ
ความไม่พอใจของชาวนานำไปสู่ การปฏิวัติชาวนาดงฮักครั้งที่หนึ่งครับ
คณะปฏิวัติชาวนาดงฮักประท้วง…
เฮ้อ
พลาดไปแค่ข้อเดียวอีกแล้วสินะ
นายพยายามอีกนิดเดี๋ยวก็คงได้แล้ว
นั่นสินะ
- คุณซอวาน - ครับ
อาการดีขึ้นมากเลยนะครับ
แต่ช่วงต่อจากนี้ไปคือช่วงสำคัญเลยครับ
ถ้าไม่ได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่อง อาการอาจแย่ลงได้อีกทุกเมื่อเลยครับ
นัดตรวจคราวหน้า
เอ่อ คุณหมอครับ
(ห้องตรวจ)
อ้าว คุณพยาบาล
ไม่เจอกันนานเลยนะคะ สบายดีไหมคะ
ฉันได้ยินว่าคุณมีนัดตรวจวันนี้เลยมารอค่ะ
สุขภาพเป็นไงบ้างคะ กินข้าวครบไหมคะ นอนหลับสนิทไหมคะ
ถามทีละคำถามสิครับ
ขอโทษค่ะ ฉันเป็นห่วงน่ะค่ะ
ผมกินอิ่มดี นอนหลับได้พอใช้ได้
ผมกลับมาเตรียมสอบใหม่แล้วครับ
พอเห็นคุณดูสดใสกว่าเดิมแล้วฉันก็สบายใจค่ะ
งั้นเหรอครับ
ต้องขอบคุณคุณพยาบาลนั่นแหละครับ
เออใช่
งั้นฉันขอคืนอันนี้ให้นะคะ
(30 ล้านโกลด์)
คุณกลับมาเตรียมตัวสอบอีกครั้งนี่คะ เผื่อว่าจำเป็นต้องใช้อันนี้
ขอบคุณครับ
ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจหรือต้องการหนังสือเล่มไหน
ก็ติดต่อมาหาฉันได้นะคะ
- ผมต้องไปแล้วครับ ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว - ค่ะ นั่นสินะคะ
ไว้เจอกันใหม่ตอนมาตรวจคราวหน้านะคะ
ผมบอกหมออิมแล้วครับว่าจะไม่มาแล้ว
เอ๊ะ ทำไมคะ
โรงพยาบาลอยู่ไกลจากบ้านมาก
ผมอยากเอาเวลาเดินทาง ไปใช้เตรียมสอบมากกว่าครับ
ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะไปโรงพยาบาลใกล้ๆ แทนครับ
ได้ยินอย่างนั้นก็ค่อยสบายใจหน่อย
ต้องไปโรงพยาบาลแถวนั้นให้ได้นะคะ
ท่านผู้ไกล่เกลี่ย เอ้ย คุณพยาบาล
- อันนี้ทำผมงงเลย - ค่ะ
ไม่มีอะไรครับ ที่ผ่านมาขอบคุณมากนะครับ
แหม
ผมไปนะครับ
- กลับดีๆ นะคะ - ครับ
โปรดทราบ
ญาติของผู้ป่วยกวักจีโฮ
กรุณามาที่ห้องฉุกเฉิน
เก่งขึ้นเยอะเลย นั่นแหละ ดีมาก
เก่งจัง
เยี่ยมเลย
- สุดยอด - ชนะแล้ว!
เอาละ ทุกคนมาเช็คตารางด้วยนะคะ
โอ๊ย ตกใจหมด
คุณคิมแจฮวานนอนตอนกลางคืนไปแค่ชั่วโมงเดียว
ตอนกลางวันเลยนอนอยู่ในห้องพัก ประมาณสามชั่วโมงค่ะ
นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรพิเศษค่ะ
ค่ะ
(บัญชีธนาคารของคุณฮวังยอฮวัน)
ร้อยล้านเลยเหรอ
พ่อครับ
อะไรของแก
ทำไมถึงมีเงินเยอะขนาดนี้ครับ
ให้ผมยืมหน่อยสิครับ
จากนี้ไปเรียกผมว่าฮวังชอลอูได้เลยครับ พ่อ
งั้นก็เลี้ยงข้าวกันหน่อยสิครับ! รวยตาแตกขนาดนี้
รวยตาแตกไปเพื่ออะไร
จะใช้เงินตามใจตัวเองยังไม่ได้เลย
ให้ผมช่วยไม่ได้เหรอครับ
อย่าทำอย่างนั้นค่ะ
อย่าช่วยฉันแม้แต่วอนเดียวค่ะ
ต่อให้ลำบากแค่ไหน แต่การที่ฉันรู้สึกสมเพชตัวเองต่อหน้าคุณหมอ
มันแย่กว่านั้นมากค่ะ
ลุงรู้ไหมคะว่าตอนนี้แม่อยู่ที่ไหน
ก็ได้ติดต่อกันบ้างนานๆ ทีแหละ ทำไมเหรอ
แม่ใช้ชื่อหนูกู้ยืมเงินไปทั่ว
จนหนูถูกระงับบัญชีธนาคารเลยค่ะ
แม่หนูทำแบบนั้นอีกแล้วเหรอ
คนเป็นแม่ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ
ลุงไม่รู้จะสู้หน้าหนูยังไงแล้ว
ถ้าติดต่อแม่ได้เมื่อไหร่ช่วยโทรหาหนูด้วยนะคะ
ได้สิๆ
ลุงจะดุให้หูชาเลย
ห้ามบอกแม่นะคะว่าหนูอยู่ที่ไหน
ไม่บอกอยู่แล้ว
ทานข้าวกันหรือยังครับ
ทานแล้วค่ะ คุณหมอทานหรือยังคะ
กินอะไรง่ายๆ แล้วครับ แล้วพยาบาลดึลเรล่ะครับ
เขาบอกว่ามีธุระที่ธนาคารเลยไม่กินน่ะค่ะ
ยอดเงินคงเหลือไม่เพียงพอ
พยาบาลดึลเรน่าจะยังไม่ได้กินข้าวน่ะครับ
ฉันไม่เป็นไรค่ะ อย่าใส่ใจเลยค่ะ
ไม่ว่าสถานะระหว่างเราคืออะไร
แต่การที่พยาบาลดึลเรได้กินข้าวหรือยัง เป็นเรื่องสำคัญกับผมมากกว่าครับ
อย่างน้อยขอให้ผม
ได้ซื้อแซนด์วิชให้คุณนะครับ
โอ๊ะ! โอ้โฮ
เวลานี้มีที่นั่งว่างเพียบเลยแฮะ
จากการปฏิรูปของพระเจ้าจีจึง และพระเจ้าบ็อบฮึง
ทำให้ชิลลาก้าวสู่ยุคทองของอาณาจักร
คำถามคือกษัตริย์ที่ครองราชย์ ในช่วงยุคทองนั้นคือใคร
พระเจ้าจินฮึงนั่นเองครับ
(ซอวาน! นายคือคนพิเศษ!)
(จะล้มเหลวหรือทำสำเร็จก็ภูมิใจ)
เอ๊ะ คุณคนขับคะ ขอลงค่ะ!
อ้าว
เฮ้อ ลงเร็วไปป้ายนึง
ใช้ดวงหมดแล้วสินะ
หมอโกยุนเหรอ
อ้าว พยาบาลดาอึน
สวัสดีครับ
ลงมาจากคันที่เพิ่งไปเหรอครับ
เอ๊ะ เอ่อ ฉัน…
ผมก็เพิ่งลงมาจากคันนั้น
เราบังเอิญเจอกันบ่อยเลยแฮะ
อยากเดินเล่นหน่อยไหมครับ
ค่ะ
ไปกันครับ
คืองี้นะคะ
อันนี้ฉันสงสัยเลยอยากถามน่ะค่ะ
เมื่อกี้รอฉันอยู่เหรอคะ
ครับ
ทำไมคะ
ผมคิดถึงคุณครับ
วันนี้เป็นวันที่ค่อนข้างโชคดี
ในวอร์ดราบรื่นเรียบร้อย
ได้รับคำชมจากหัวหน้าเวร
ได้ที่นั่งบนรถเมล์ขากลับบ้าน
และมีคนบอกว่าคิดถึงฉัน
เป็นวันที่เต็มไปด้วยความสุขเล็กๆ หนึ่งวัน
(สถาบันติวสอบครู)
ขอรับสายก่อนนะคะ
ฮัลโหล
คุณพยาบาล นี่คิมซอวานนะครับ
คุณซอวาน มีอะไรหรือเปล่าคะ
ไม่มีอะไรมากหรอกครับ
ผมโทรมาเพราะอยากบอกว่าดีใจ ที่ได้เจอคุณพยาบาลหลังจากไม่ได้เจอตั้งนาน
อ๋อ
คุณพยาบาล
วันนี้พอจะมีเวลาไปดื่มชากันสักหน่อยไหมครับ
เอ่อ
งั้นขอเวลาหน่อยนะคะ
เอ่อ ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรครับ
ไม่ใช่ค่ะ คือว่า
คราวหน้าไปจับมังกรเพลิงด้วยกันนะครับ
อะไรนะคะ คุณซอวานคะ
ฮัลโหล คุณซอวาน
เอ่อ มีสายเข้าพอดีน่ะค่ะ
ว่าแต่เมื่อกี้คุณหมอพูดกับฉันว่าอะไรนะคะ
ผมรอเจอคุณเพราะคิดถึงคุณครับ
(ติวสอบข้าราชการไนซ์)
(ท่านผู้ไกล่เกลี่ย แม่ ย่า)
(กลยุทธ์สอบผ่าน)
(ติวสอบตำรวจ ทหาร)
(ติวสอบข้าราชการ)
(ติวสอบครู กวดวิชานัมบู)
(ติวสอบสัมภาษณ์)
เดี๋ยวรุ่นพี่ก็สอบติดเหมือนกันครับ
ขอบคุณครับ
กินก่อนแล้วค่อยอ่าน
พลาดไปแค่ข้อเดียวอีกแล้วสินะ
นายพยายามอีกนิดเดี๋ยวก็คงได้แล้ว
ผมว่าครั้งนี้น่าจะผ่านนะ
คิดจะสู้ต่อแต่ก็ไม่มั่นใจเลยว่าจะสำเร็จ
จะยอมแพ้ก็เสียดายทุกอย่างที่ทำมาทั้งหมด
เพราะว่าเรากำลังติดหล่มไงล่ะ
(ขอโทษครับ)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ในละครเรื่องนี้)
(ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์