ผมยุ่งอยู่กับการใช้ชีวิต
และคิดว่าคนคนนั้นจะอยู่กับผมเสมอ
ผมไม่ทันรู้ตัวเลยครับ
เขาบอกผมว่าเขาไม่เป็นไร
บอกว่ามันเป็นแค่เรื่องที่ผ่านไปแล้ว
เขาพูดอย่างนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ผมพลาดสัญญาณที่เขาส่งมาครับ
น้ำเสียงของเขา
สายตา บรรยากาศรอบตัว
(สยบมังกรเพลิงโลเรนแครนทซ์)
ทุกอย่างร้องเตือนเป็นสัญญาณไฟสีแดง
แต่ผมไม่ทันสังเกตเลยครับ ว่ามันเป็นสัญญาณของการบอกลา
สมมติว่าในตอนนั้น
ถ้าฉันไม่พลาดสัญญาณนั้น
ถ้าเกิดว่า
ฉันไม่ใช่พยาบาลที่รับผิดชอบเคสเขาตั้งแต่แรก
จะมีอะไรเปลี่ยนไปไหมนะ
(รับแดดอุ่น กรุ่นไอรัก)
นี่ชาที่ไม่มีคาเฟอีนครับ
น่าจะดีกับสุขภาพมากกว่า
ขอบคุณค่ะ
ฉันรู้ค่ะว่าทุกคนเป็นห่วงฉัน
ตอนนี้ดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ
ค่ะ
ฉันคงสติหลุดไปพักหนึ่งมั้งคะ
ฉันลืมเรื่องนั้นไปได้ยังไงกัน
ภาวะสูญเสียความทรงจำชั่วคราว เป็นสัญชาตญาณในการป้องกันตัวเองครับ
เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ที่ กระทบกระเทือนจิตใจอย่างกะทันหัน
ภูมิต้านทานของจิตใจก็จะลดลงอย่างรวดเร็ว
และเพื่อปกป้องตัวเอง
บางครั้งความทรงจำนั้นก็จะถูกลบออกไปครับ
ฉันก็อยากจะทำใจได้เร็วๆ เหมือนคนอื่นๆ
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงเหมือนกันค่ะ
คำพูดที่ว่า "เวลาจะเยียวยาทุกสิ่ง"
บางทีก็ฟังดูเหมือนคำพูดส่งๆ ไปอย่างนั้นเอง
แต่ในกรณีนี้ พอเวลาผ่านไป
มันจะค่อยๆ ดีขึ้นเองครับ
พอเวลาผ่านไปมันจะดีขึ้นจริงเหรอคะ
แน่นอนอยู่แล้ว
แต่กุญแจสำคัญอยู่ที่ว่าเธอใช้เวลานั่นยังไง
ลองเข้านอนตื่นนอนให้เป็นเวลา
กินข้าวครบทุกมื้อ แล้วก็ขยันออกกำลังกาย
ทำอย่างนี้สักพัก เดี๋ยวก็จะกลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้แล้วละ
ค่ะ ฉันจะลองทำตามนั้นดูค่ะ
ขอโทษนะคะที่ทำให้ต้องเป็นห่วง
ขอโทษทำไมกัน
มันไม่สมควรนี่คะ ฉันไม่ใช่เด็กใหม่ ทำงานมาตั้งสามปีแล้วแท้ๆ
ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนไข้เสียชีวิตสักหน่อย
จะเจอครั้งแรกหรือผ่านมาสิบครั้ง ยังไงก็ทำใจลำบากทั้งนั้นแหละ
ไม่ต้องพยายามให้ใจมันชินชาหรอก
เป็นเรื่องธรรมดาที่จะรู้สึกเสียใจและโศกเศร้า
ยังไงเขาก็เป็นคนไข้ที่เราเคยดูแลมานี่นา
เพื่อคนที่จากเราไป
และเพื่อคนที่ยังอยู่อย่างเรา เราจำเป็นต้องมีเวลาให้ได้รู้สึกเศร้าด้วยนะ
ค่ะ
ฉันจะพยายามทำใจให้ได้เร็วที่สุดค่ะ
หยุดงานสักสองสามวันก็ดีนะ
พักสักหน่อยแล้วค่อยกลับมาไหม
ค่ะ
หัวหน้าว่าไงบ้าง
ก็ถามว่าอยากหยุดงานสักหน่อยไหม
แล้วเธอตอบไปว่าไง
ก็บอกว่าจะทำงานต่อเลยน่ะสิ
แต่ไม่เป็นไรจริงเหรอ
ค่ะ ไม่อยากให้คนอื่น ต้องมาเดือดร้อนเพราะฉันด้วยน่ะค่ะ
ถ้าเป็นเพราะพวกเรา ไม่ต้องเกรงใจหรอกนะคะ
มันเป็นเพราะฉันด้วยนั่นแหละ
เพราะถ้าทำงานจะได้ไม่ต้องคิดเรื่องอื่นน่ะ
ขอโทษนะคะที่ทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วง
เพราะฉะนั้นวันนี้ฉันเลี้ยงกาแฟเองค่ะ เดี๋ยวมานะคะ
ให้ไปด้วยไหม
ไม่ต้องหรอก ไปแป๊บเดียวเอง
อเมริกาโน่เย็นกับชามะนาวใช่ไหมคะ
- วานิลลาลาเต้เย็น - วานิลลาลาเต้เย็น
คนไข้ไม่ต้องกังวลนะครับ
ไม่ต้องเกร็ง ทำตัวสบายๆ นะครับ
แป๊บเดียวเสร็จครับ งั้นเริ่มเลยนะครับ
ขอเครื่องจี้ไฟฟ้าครับ
- นี่เคสสุดท้ายใช่ไหมครับ - ค่ะ
งั้นผมไปวอร์ดแผนกจิตเวชแป๊บนึงครับ
ค่ะ
อ้าว คุณหมอ
เมื่อกี้มีเคสผ่าตัดสินะคะ
ผมเป็นห่วงพยาบาลดาอึนเลยมาหาครับ
ยอฮวันบอกผมแล้วครับ
ผมพยายามโทรหาคุณแล้ว
ฉันมัวแต่วุ่นๆ อยู่น่ะค่ะ
ตอนนี้คุณดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ
ไม่ค่ะ ฉันยังรู้สึกว่าใจยังไม่ค่อยไหวเท่าไหร่ค่ะ
ยังนึกถึงคุณคิมซอวานอยู่เรื่อยๆ ค่ะ
ฉันดันลืมสิ่งที่ไม่ควรลืมไปนี่คะ
พยาบาลดาอึน
คุณหมอคะ
ช่วยรอฉันสักหนึ่งเดือนได้ไหมคะ
หนึ่งเดือนเหรอครับ
ฉันคิดว่าที่ฉันเป็นแบบนี้ เพราะว่าฉันยังไม่ได้มีเวลาให้เสียใจเลยค่ะ
ฉันตั้งใจจะไม่ฝืนแกล้งทำเป็นว่าตัวเองโอเคค่ะ
ถ้านึกถึงคุณซอวานขึ้นมา ฉันก็จะปล่อยให้นึกถึง
ถ้ารู้สึกเศร้าก็จะปล่อยให้ตัวเองเศร้า
ฉันจะลองทำแบบนั้นดูค่ะ
ถ้าทำอย่างนั้นแล้ว ฉันน่าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ค่ะ
แล้วพอถึงตอนนั้น คำถามที่คุณหมอเคยถามฉัน
คุณหมอช่วยถามฉันอีกครั้งได้ไหมคะ
ถึงแม้จะเป็นเวลาเพียงไม่นาน
แต่ผมก็คิดอย่างถี่ถ้วนตลอดเวลาที่ผ่านมาครับ
คุณคิดยังไงกับผมครับ
ลองคบกันดูไหมครับ
พอถึงเวลานั้น ฉันคงจะบอกความรู้สึกของฉันได้แล้วละค่ะ
แค่หนึ่งเดือนเองเหรอครับ
จะหนึ่งเดือนหรือสิบปีผมก็รอได้ครับ
ขอแค่พยาบาลดาอึนรู้สึกดีขึ้นก็พอ
เพราะฉะนั้นตอนนี้ไม่ต้องคิดอะไรนะครับ
แค่ดูแลตัวเองดีๆ ก็พอนะครับ โอเคไหมครับ
ค่ะ
อีกหนึ่งเดือนค่อยเจอกันครับ
ค่ะ
(โปรดรักฉัน)
เธอคงรู้ความในใจจากสายตาฉัน
เฮ้ย แกรู้วิธีม้วนคิมบับไหม
ทำไมด้านข้างมันทะลักออกมาตลอดเลยวะ
ซื้อกินเหอะน่า
อย่างแกจะมีปัญญาทำคิมบับซะที่ไหน
ฉันจะทำให้พยาบาลดึลเร
ที่ผ่านมาเหมือนให้เขากินแต่แซนด์วิชน่ะ
เฮ้ย แกมากินอันนี้หน่อย
ทุกอย่างที่ทำมันคงตลกดีในสายตาเธอ
แต่ใจละเมออยากได้ความรักจากเธอ
เฮ้ย
เปิดเพลงอื่นบ้าง ทำไมฟังอยู่แต่เพลงนี้วะ
เฮ้ย ยอฮวัน
รู้ไหมว่าเพลงยาวสามนาที ต้องฟังกี่รอบถึงจะเป็นเวลาหนึ่งเดือน
ถ้าตีว่าหนึ่งเดือนมี 30 วัน
ก็ 720 ชั่วโมง
ก็จะเป็น 43,200 นาที
ประมาณ 14,400 รอบมั้ง
ฉันฟังมาสิบรอบแล้ว
เหลืออีก 14,390 ครั้งสินะ
เวลาผ่านไปโคตรช้าเลย
เป็นอะไรของแก
ฉันมั่นหน้าบอกพยาบาลดาอึนไปว่า อีกหนึ่งเดือนฉันรอได้
แต่แค่นี้ก็ทรมานแล้ว
เฮ้อ อาการหนักมาก คลั่งรักไม่ไหว
แกหักข้อนิ้วอีกแล้ว
เห็นไหมๆ
พอไม่เจอพยาบาลดาอึนก็หักนิ้วอีกแล้ว อีกตั้งเดือนนึงฉันจะรอยังไงล่ะเนี่ย
หลบหน่อย
ต้องทีเดียวจอดสนิท
เอาละ
อะไร
อะไรของแกวะ
- ฟาดฉันที - อะไรนะ
ถ้าสลบไปสักเดือนนึงก็พอดีเลย
จัดมาแรงๆ เลย ฟาดเบาๆ มันแค่เจ็บเฉยๆ แต่ไม่สลบ
ฟาดให้สลบเดือนนึงเลยนะ
แกโอเคไหมวะ
คนเราไม่สลบง่ายๆ ขนาดนั้นโว้ย
โธ่เว้ย ผ่านไปแค่หนึ่งนาทีเอง
สี่ทุ่มครึ่ง
ลองเข้านอนตื่นนอนให้เป็นเวลา
ทำอย่างนี้สักพัก เดี๋ยวก็จะกลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้แล้วละ
พูดน่ะมันง่ายแต่การทำให้ตลอดรอดฝั่งมันยากมาก
(หลับฝันดีแล้วตื่นขึ้นมา)
(สู้ไปอีกวัน!)
(กินมื้อเช้าแบบง่ายๆ!)
(เตรียมตัวออกไปทำงาน เปลี่ยนเสื้อผ้าและเตรียมตัวเริ่มงาน)
(งานช่วงเช้า! ทำงานช่วงเช้าอย่างรื่นเริง!)
(จองดาอึน สู้ๆ!)
เอ่อ ขอโทษค่ะ
(มื้อเที่ยงและชั่วโมงบำบัด)
- คุณพยาบาลๆ! - คะ
หายใจออกนะคะ
(งานช่วงบ่าย!)
เฮ้ย จองดา! ทำไมยังไม่ออกมา
ไม่ทันไรก็ถอดใจแล้วเหรอ
(ออกกำลังกายและฝึกตีปิงปองกับซงยู ฝึกเท่านั้นที่ครองโลก!)
ตารางชีวิตแน่นไปไหม เลิกงานแล้วยังมาตีปิงปองอีก
เขาบอกว่าใช้ชีวิตแบบนี้ไปเดี๋ยวก็ดีขึ้น
ใครบอก
หัวหน้าพยาบาล
คนที่โรงพยาบาลรู้เรื่องเธอเหรอ
อือ
แต่ทำไมฉันได้รู้เป็นคนสุดท้ายล่ะ
ในฐานะเพื่อนฉันก็ควรจะได้รู้ก่อนไม่ใช่หรือไง
มันใช่เรื่องน่าเล่าซะที่ไหนกันล่ะ
นี่ ถ้าเธอทำแบบนี้อีกฉันตัดเพื่อนจริงๆ นะ
ทีนายยังปิดบังฉันเรื่องอาการของนายเลย
เออ ก็จริง
แต่เพราะเธอ ฉันเลยดีขึ้นเยอะเลย
ฉันจะตอบแทนบุญคุณนี้เอง
ฉันเป็นคนไม่ยอมติดหนี้บุญคุณใคร เธอก็รู้
จ้า ฟังแล้วอุ่นใจจัง
- ต่อนะ - พอดีกว่า
- เธอชวนเล่นเองแท้ๆ - ก็เหนื่อยแล้วไง
เอาละ รับนะ ไป
- นี่ - ฮะ
ไปกินมื้อดึกกันไหม
ตอนกลางคืนไม่มีอะไรเป็นพิเศษ
คนไข้นอนหลับสนิทเพียงพอดี
แล้วก็ตอนกลางวันมีนัดตรวจคลื่นไฟฟ้าสมอง
คุณฮันแจฮีห้อง 510 รับเคสมาจากแผนกฉุกเฉิน
แอดมิตตามความยินยอมของญาติครับ
ให้ฉันดูแลเคสคนไข้ใหม่ดีไหม
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเองค่ะ
ความดันปกติค่ะ
คุณพยาบาลคล่องแคล่วมากเลยค่ะ
เท่สุดๆ
ขอบคุณค่ะ
แต่มือแห้งหน่อยๆ นะคะ
อ๋อ สงสัยเพราะใช้เจลล้างมือเยอะมากน่ะค่ะ
- งั้นลองทาอันนี้ดูหน่อยไหมคะ - ได้ค่ะ
- แป๊บนะคะ - เอ่อ
เป็นไงคะ
ทั้งนุ่มทั้งหอมเลยใช่ไหมคะ
ค่ะ จริงด้วยค่ะ
คุณแจฮีทำให้วอร์ดมีกลิ่นหอมขึ้นมาเลยค่ะ
จริงเหรอคะ
ขอบคุณนะคะ
คุณพยาบาล ต้องรีบมาดูนี่หน่อยแล้วค่ะ
เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ
พยาบาลจองรัน เรียกผู้ดูแล
- อะไรเนี่ย - หอมจริงๆ นะคะ
- คิดจะทำอะไรของเธอ - คุณแจฮี!
- คุณแจฮี - อะไรของเธอเนี่ย!
ลองทาดูหน่อยนะคะ
คุณแจฮีทำอะไรอยู่คะ
คุณพยาบาลบอกว่าครีมทามือของฉันกลิ่นหอมนี่คะ
ฉันเลยบีบออกมาให้ทุกคนได้ทาค่ะ
ฉันทำดีแล้วใช่ไหมคะ
คุณแจฮี คนอื่นอาจจะไม่ชอบก็ได้ค่ะ
ไม่ควรไปรบกวนคนอื่นนะคะ
นี่มันอะไรคะ
- ทำไมไม่เข้าข้างฉันคะ - อะไรนะคะ
ฉันพยายามทำแบบนี้ก็เพื่อคุณพยาบาลแท้ๆ
ทำไมถึงไปเข้าข้างคนพวกนี้คะ
- คุณแจฮี ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ - ก็ได้ค่ะ
เช็ดออกก็พอใช่ไหมคะ
- เสียสติไปแล้วเหรอ - ก็ฉันผิดเองไง
- คุณแจฮี - เช็ดก็จบ
คุณแจฮี อย่าทำแบบนี้สิคะ
อะไรล่ะ ทาให้ก็ไม่ได้ เช็ดให้ก็ไม่ได้
งั้นฉันใช้เองหมดเลยให้มันจบๆ
คุณแจฮี!
- คุณแจฮี! - ปล่อยค่ะ!
- คุณแจฮีส่งครีมทามือมาค่ะ - ปล่อยสิคะ
บอกให้ปล่อยไงคะ!
คุณแจฮี คุณแจฮีคะ
ปล่อยฉันค่ะ!
เข้าห้องพักนะคะ
ใจเย็นๆ ครับ ไม่เป็นไรนะครับ ไม่เป็นไร
คุณโฮยอน คุณชีฮยอน
- ใจเย็นๆ ครับ - เข้าห้องพักค่ะ
ไม่เป็นไรนะคะ
คุณแจฮี ไม่เป็นไรแล้วนะครับ
กลับห้องพักกันนะคะ เชิญค่ะ
- กลับห้องพักกันค่ะ - ไปกันครับ
วุ่นวายอะไรเบอร์นี้คะ
คนไข้ดูจะชอบพยาบาลดาอึนมากเลยนะครับ
ภาวะบุคลิกภาพผิดปกติชนิดก้ำกึ่งนี่คะ
ยกย่องใครสักคนอย่างกับเทพเจ้า
แต่พออีกฝ่ายไม่ทำตามอย่างที่ตัวเองต้องการ ก็ด่ากราดอาละวาดใหญ่โต
บางทีก็เหมือนจะอารมณ์ขึ้นลง รุนแรงกว่าคนไข้ไบโพลาร์อีก
ใช่ค่ะ คุณผู้ดูแล จริงสุดๆ เลยค่ะ
พยาบาลดาอึนเหนื่อยแน่เลยครับ
ภาวะบุคลิกภาพผิดปกติชนิดก้ำกึ่ง
เป็นภาวะที่ทำร้ายคนรอบข้างมากที่สุดค่ะ
คำพูดและการกระทำของอีกฝ่าย ทำให้คนไข้ขึ้นสวรรค์หรือตกนรกได้ในพริบตา
พอไม่ได้ดั่งใจบางทีก็ถึงขั้นทำร้ายตัวเอง
เหมือนคนที่อยากได้รับความรัก แต่ไม่รู้วิธีการให้ความรักกับคนอื่นค่ะ
ฉันเป็นห่วงว่าพยาบาลดาอึนจะรับมือไม่ไหวค่ะ
แค่นี้เขาก็มีเรื่องปวดใจเพราะคนไข้อยู่แล้ว
ได้แต่หวังว่าเขาจะอดทนไหวนะครับ
โอ๊ย ร้อน!
เป็นอะไรไหม
อาจจะเป็นแผลเป็นนะ
แค่น้ำร้อนกระเด็นมาโดนนิดเดียวยังเจ็บขนาดนี้
คุณแจฮีคงเจ็บมากเลยสินะ
ถ้าไม่เจอกับตัวเองก็ไม่มีทางเข้าใจหรอก
พยาบาลจองรัน คือว่า
ช่วยดูแลคุณแจฮีแทนฉันได้ไหม
หือ
เขาดูมีปฏิกิริยากับทุกอย่างที่ฉันพูดเลย
ฉันเลยกลัวว่าเขาจะคิดสั้นน่ะ
กลัวเขากรีดข้อมืออีกเหรอ
อือ
ภาวะบุคลิกภาพผิดปกติชนิดก้ำกึ่งน่ะ
ส่วนใหญ่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดมากกว่าเพิ่งมาเป็น
เลยยิ่งรักษาได้ยากมาก
เพราะงั้นอย่าโทษตัวเองเลยนะ
ช่วงนี้ฉันจะดูแลเคสคุณแจฮีเอง
ขอบคุณนะที่มาขอความช่วยเหลือจากฉัน
ฉันน่ะ
กำลังได้แต่คิดว่าเธอกำลังลำบากอยู่แท้ๆ แต่ฉันกลับช่วยอะไรเธอไม่ได้เลย
ขอบคุณนะจองรัน
ฉันจะขยันทำงานให้มากขึ้นเพื่อชดเชยเอง
อือ
เดี๋ยวผมเลี้ยงกาแฟเองครับ โอเคไหมครับ
ถ้างั้นก็ขอบคุณเลยค่ะ
- ดื่มอะไรดีครับ - อเมริกาโน่ร้อนค่ะ
พยาบาลดึลเรล่ะ
อเมริกาโน่เย็นค่ะ
ได้ครับ
แล้วก็น้ำสตรอเบอร์รี่สี่แก้วนะครับ
รุ่นพี่ นี่คือคุณหมออายุน้อยร้อยล้าน ที่ผมเคยเล่าให้ฟังไงครับ
สั่งได้เต็มที่เลยครับ
งั้นไม่เกรงใจแล้วนะคะ
จัดไปเลยครับ
แวงโชแบบไม่มีแอลกอฮอล์อีกหนึ่งครับ
- ชั้นไหนนะ - ชั้นแปด
- ไม่ควรมาเยี่ยมหรือเปล่านะ - เขาก็บ่นว่าเบื่อจะแย่
เออใช่
รุ่นพี่จะไม่ไปนัดบอดจริงๆ เหรอครับ
เพื่อนผมพอใช้ได้เลยนะครับ
แต่คนเรามักจะคบคนแบบเดียวกันนะ
หมายความว่ายังไงครับ
ลองคิดดูสิว่าหมายความว่ายังไง
ทำไมรู้สึกเหมือนโดนเท
เพื่อนผมใช้ได้จริงๆ นะครับ
หรือว่ารอบตัวรุ่นพี่มีใครที่พอจะไปนัดบอด…
พูดเบาๆ หน่อย
ไม่สิ รอบตัว…
รอบตัวคุณหมอมีคนดีๆ สินะคะ
ครับ
เออแฮะ พยาบาลดึลเร
- อะไรคะ - ไปนัดบอดไหมครับ
มีแฟนหรือยังครับ
ไม่ค่ะ ฉันไม่มีแฟนค่ะ
- ถ้างั้นก็… - แต่ฉันไม่สะดวกใจไปนัดบอดค่ะ
หาคนอื่นเถอะค่ะ
เฮ้อ แต่พยาบาลดึลเรเหมาะสุดๆ
(เพิ่มสินค้าลงในตะกร้าสินค้าแล้ว ดูตะกร้าสินค้า)
(สั่งสินค้าทั้งหมด)
(ป้อนรหัสผ่านของคุณฮวังยอฮวัน)
(คำสั่งซื้อเสร็จสมบูรณ์)
เดี๋ยวฉันขอลงก่อนถึงสี่แยกนะคะ
กลัวคนเห็นเหรอครับ
ฉันไม่ชอบเป็นขี้ปากของคนที่โรงพยาบาลค่ะ
คือว่า
ไหนๆ เราคบกันแบบลับๆ งั้นเรามาใส่แหวนคู่แบบลับๆ กันไหมครับ
- แหวนเหรอคะ - ใช่
ไม่ไหวค่ะ
มันเกะกะเวลาทำงานน่ะค่ะ
แหวนก็ไม่ได้
จะให้กินแต่แซนด์วิชทุกวันก็ไม่ได้นี่ครับ
อร่อยค่ะ
เราก็ไปปั่นจักรยานคู่กันบ้างไหมครับ
ฉันขี่จักรยานไม่เป็นค่ะ
ตอนเด็กเคยลองปั่นแล้วล้มลงเจ็บตัวหนักเลยค่ะ
อ๋อ แผลใจ
ใส่คู่นั้นเดินรองเท้าน่าจะกัดนะครับ
ซื้อรองเท้าผ้าใบสักคู่ไหมครับ
ฉันเลยติดพลาสเตอร์กันไว้แล้วค่ะ
แดดแรงไปไหมครับ
ซื้อหมวกหน่อยไหมครับ
ฉันชอบนั่งรับแสงแดดนะคะ
อ้อ วิตามินดี
เฮ้อ เวลาผ่านไปโคตรช้าเลย
(ภาพยนตร์สำหรับฆ่าเวลา)
(วิธีฆ่าเวลาอยู่ที่บ้าน)
ช่วยกดกริ่งหน่อยได้ไหมล่ะ
นี่บ้านแกหรือไงวะ มาทำไม
มาก๊งกันหน่อย
ถ้ากินเหล้าจัดหนักจนสลบไปเลย เวลาจะผ่านไปเร็วขึ้นไหมวะ
ยังวอแวเรื่องนี้อีกเหรอ
ยอฮวัน ฉันกลับไปเกณฑ์ทหารอีกดีไหม
สมงสมองไปหมดแล้ว จะไปอีกเพื่อ
พูดให้เห็นภาพว่าคนรอมันท้อใจแค่ไหนเฉยๆ โว้ย
อ้าว เฮ้ยๆ
ทำไมแกถึงอยากกินเหล้าวะ
ฉันน่ะ
ฉันก็แอบคิดนะว่ามันเห่ย
ไม่สิ ฉันรู้นะว่าฉันทำตัวเป็นเด็ก
อือ
แต่ฉันอยากจะ
มีของคู่กับพยาบาลดึลเรสักอย่างน่ะ
ยอฮวันเพื่อนรักกำลังขิงใส่ฉันอยู่สินะ
อะไรน่ะ
ฉันซื้อจิ๊กซอว์มือสองน่ะ
เขาบอกว่าใช้ฆ่าเวลาได้ดีเลย
ซื้อขายของมือสองเหรอ
นี่ค่ะ
- เล่นมานานแค่ไหนแล้วครับ - ลูกฉันเคยต่อไปครั้งเดียวเองค่ะ
อ๋อ เหรอครับ
แป๊บนึงนะครับ
อันนี้มีครบพันชิ้นใช่ไหมครับ
ถ้าต่อเสร็จแล้วหายไปชิ้นนึง มันทำให้คนประสาทเสียได้เลยนะครับ
ไม่ต้องกังวลเลยค่ะ
- ฉันนับมาแล้วค่ะ - อ๋อ
โอเค
ขอบคุณครับ
อันนี้ใช้เวลาต่อนานแค่ไหนถึงจะเสร็จเหรอครับ
ประมาณสองวันค่ะ
สองวันเหรอครับ ใช้เวลาแค่นั้นเองเหรอครับ
ไม่ได้สิ
ให้ตายสิ
(ผมมาถึงแล้ว คุณอยู่ไหนครับ)
อือๆ มาถึงแล้ว
คุณ "ลดให้หน่อยครับ" ใช่ไหมครับ
คุณ "มินดึลเร" ใช่ไหมครับ
ผม "รักเดียวคือมินดึลเร" ครับ
สวัสดีครับ
ทั้งหมดนี้สามแสนวอน ราคาดีเหมือนแจกฟรีเลยครับ
สักครู่นะครับ
ถามดูว่ามีตำหนิไหม
- ตำหนิเหรอ - ใส่นานแค่ไหน
แหวนคู่ใส่มานานแค่ไหนเหรอครับ
ไม่เคยใส่เลยสักครั้งครับ ใหม่แกะกล่องเลยครับ
- เขาบอกว่าใหม่แกะกล่อง - ทำไมไม่เคยใส่เลยล่ะ
ทำไมไม่เคยใส่เลยล่ะครับ
ของปลอมหรือเปล่า
ฉันว่าไม่น่าใช่แล้ว เช็กดูดีๆ นะ
แฟนผมน่ะ
เขาไม่อยากใส่แหวนคู่ครับ
เขาบอกว่าแฟนไม่อยากใส่แหวนคู่น่ะ
แล้วทำไมถึงได้คบกันล่ะเนี่ย
แล้วทำไมถึงได้คบกันล่ะครับ
ช่างหัวมันเถอะครับ ไม่ขายแล้วครับ
เขาบอกไม่ขายแล้ว โกรธใหญ่เลย
จริงเหรอ เขาโกรธเหรอ
ดูท่าจะไม่ใช่ไอ้บื้อนะ
เสียดายจัง นึกว่าจะเป็นไอ้บื้อซะอีก
อะไรเนี่ย
ทำไมถึงแบกกลับมาอีกล่ะ
หมอนั่นถามเรื่องส่วนตัวน่ะ
เพราะเรื่องนั้นเหรอ
ขนาดเด็กม.ต้นยังจะใส่แหวนคู่กันเลย แต่ฉันน่ะ
ทำอะไรไม่ได้เลยไง
โถๆ ไอ้เด็กน้อย
แนะนำแอพขายของมือสองที่อื่น นอกจากฟร็อกมาร์เก็ตให้ไหม
แอพฟ้าแลบก็มี แอพแครอทก็มี
ไหนๆ ก็ไหนๆ เราลองเวียนๆ ดู ให้ทั่วย่านนี้หน่อยแล้วกัน
ว่างนักเหรอ
เวลายังเหลืออีกตั้งเยอะ
ไหนว่าสองวัน นี่ชั่วโมงเดียวก็เสร็จแล้ว
ให้มันได้อย่างนี้สิ
(รับทำจิ๊กซอว์)
ครับ ผมเห็นเบอร์ในอินเทอร์เน็ตเลยโทรมาครับ
รับทำจิ๊กซอว์ตามสั่งใช่ไหมครับ
ครับ อยากได้แบบกี่ชิ้นครับ
ขอแบบใช้เวลาต่อหนึ่งเดือนครับ
สอง หนึ่ง สอง
เกร็งหน้าท้อง
หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง
รู้สึกเหมือนคุณเพิ่งมาเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่นี่ก็ผ่านมาตั้งหนึ่งเดือนแล้วนะคะ
นั่นสินะคะ
ทานยาวันละสามครั้งหลังอาหารนะคะ
นัดตรวจอีกทีวันที่ห้าเดือนหน้า
จนกว่าจะถึงวันนัดต้องทานยาให้ครบเลยนะคะ
คุณชเวจุนกิ
เราอย่าได้เจอกันอีกเลยนะคะ
ครับ
โล่งอกไปที
คุณชเวจุนกิเหรอ
- เธอต่างหาก - ฮะ
ช่วงนี้สีหน้าดูดีขึ้นน่ะ
งั้นเหรอ
มีคนไข้ใหม่เข้ามานะคะ
ทุกคนรู้จักอยู่แล้วค่ะ คุณฮันแจฮี
คุณฮันแจฮีเหรอคะ
กรีดข้อมืออีกแล้วค่ะ เพิ่งออกจากรพ.ไปแค่สองอาทิตย์เอง
ให้ฉันดูแลคุณแจฮีเองไหม
ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันทำเอง
คงเจ็บมากเลยสินะคะ
แค่นี้ไม่เจ็บเลยค่ะ
การที่คนอื่นเกลียดฉัน
มันเจ็บกว่านี้เป็นล้านเท่าค่ะ
แต่อย่าทำแบบนี้อีกเลยนะคะ
ครั้งสองครั้งอาจจะยังโชคดี
แต่ถ้ายังทำแบบนี้ซ้ำๆ
ต่อไปอาจจะบาดเจ็บหนัก ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจก็ได้นะคะ
เกลียดฉันใช่ไหมคะ
ไม่ใช่เลยค่ะ
คราวก่อนก็เปลี่ยนพยาบาลให้มาแทนนี่คะ
ไม่ใช่เพราะความเกลียดเลยค่ะ
แต่ฉันเป็นห่วงว่าคุณแจฮีจะเจ็บตัวเพราะฉัน
ฉันเลยต้องหลบไปสักพักค่ะ
ฉันน่ะ
อยากให้คุณพยาบาลชอบฉันนะคะ
ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นตัวคุณแจฮีเอง
คุณแจฮีช่วยชอบตัวเองให้มากๆ นะคะ
ทะนุถนอมตัวเองด้วยนะคะ
แค่นั้นก็พอแล้วค่ะ
อย่าทำร้ายตัวเองแบบนี้อีกนะคะ
ค่ะ
เรียบร้อยแล้วค่ะ
ไม่ได้เลิกงานตรงเวลามาเป็นชาติ
ไปกินเบียร์กันหน่อยไหม
ขอโทษนะ ฉันมีนัดกับเพื่อนแล้วน่ะ
พยาบาลดึลเรล่ะ
ฉันก็มีนัดแล้วค่ะ ไว้คราวหน้านะคะ
ปกติพยาบาลดึลเรเลิกงานแล้วรีบไปไหนเหรอ
มีแฟนแล้วเหรอ
ฮั่นแน่
- ไม่มีค่ะ - ไม่มีก็ค่อยยังชั่ว
ทุกคนยุ่งกันหมดเลย
ฉันต้องนั่งแทะไก่ซดเบียร์กับวิญญาณตัวเองสินะ
- ฮัลโหลค่ะ - ครับ สวัสดีครับ
ผมโทรมาแจ้งว่าคนที่ไปดูบ้านจะเซ็นสัญญาครับ
จริงเหรอคะ งั้นวันนี้โอนเงินมาได้เลยไหมคะ
ผมจะโอนเงินมัดจำชั่วคราว เข้าบัญชีที่คุณบอกก่อนนะครับ
เมนูครับ พร้อมสั่งอาหารเมื่อไหร่ก็เรียกได้ครับ
ครับ
อะไรเหรอครับ
คุณหมอทั้งซื้อแซนด์วิชให้ ทั้งทำคิมบับให้
นี่เป็นของตอบแทนหนี้บุญคุณค่ะ
"หนี้บุญคุณ" เหรอ
ได้ยินแล้วเศร้าเลยครับ
ผมแค่อยากทำให้คุณเองครับ
พยาบาลดึลเร พอเรารักใครก็อยากทำให้ไงครับ
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
แต่การเป็นคนที่ได้รับอยู่ฝ่ายเดียว
เป็นสิ่งที่ฉันไม่คุ้นเคยเลยค่ะ
ถ้างั้นผมจะเป็นคนให้คุณจนกว่าคุณจะชินเองครับ
ไม่เอาค่ะ
งั้นผมก็รับสิ่งนี้ไว้ไม่ได้ครับ
ฉันรวบรวมความกล้าเพื่อซื้อมาเลยนะคะ
รับไปเถอะนะคะ
ไม่ครับ ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่ผมไม่รับครับ
ผมไม่อยากให้คุณเสียน้ำใจ
- อะไรน่ะ - เป็นอะไรของเขา
- สั่งอาหารไหมครับ - ครับ
ขอโซจูขวดนึงนะคะ
(เซ็ตคู่รัก)
แล้วก็เซ็ตคู่รักค่ะ
เราเป็นแฟนกันน่ะค่ะ
ครับ ได้เลยครับ
ได้ยินใช่ไหมครับ "แฟน"
ขอเซ็ตคู่รักครับ
ครับ เซ็ตคู่รัก ได้เลยครับ
ทำไมอยู่ดีๆ ถึงชวนมาที่นี่ล่ะ
รู้สึกว่าถ้ามาที่นี่น่าจะเล่นสนุกได้ โดยไม่ต้องคิดอะไรเลยน่ะ
บางทีก็คิดถึงตอนนั้นนะ
ถึงจะล้มจนเข่าเป็นแผล แต่ฉันก็แค่ปัดฝุ่นแล้วลุกขึ้นใหม่
แค่แป๊บเดียวก็หายเจ็บแล้วไปวิ่งเล่นต่อ
พอมาที่นี่แล้ว
ทุกอย่างเหมือนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
ทำไมเหรอ
ที่โรงพยาบาลมีเรื่องอะไร
ฉันมาคิดดูแล้ว
ความเศร้าก็มีวันหมดอายุนะ
"แค่นี้พอแล้ว คนที่ยังอยู่ก็ต้องใช้ชีวิตต่อ"
"เศร้าขนาดนี้แล้ว น่าจะกลับไปใช้ชีวิตตามปกติได้แล้ว"
อะไรทำนองนั้น
ถ้าฉันยังเศร้าอยู่ก็ยิ่งเป็นภาระให้คนอื่นนี่นา
ต้องปัดฝุ่นแล้วลุกขึ้นใหม่ได้แล้ว
เพราะงั้นมาเล่นกัน เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นกันเถอะ
พวกเราไม่ใช่เด็กแล้วไหม จะมาเล่นอะไรที่สนามเด็กเล่น
เอาละ
เก็บก้อนหินมาทำไมตั้งเยอะแยะ
ก้อนหินนี่แหละสำคัญที่สุด
แต่ใช้แค่อันเดียวเองนะ
ฉันเอาอันนี้
- เสร็จแล้ว - โอเค
ถ้าเหยียบเส้น
- คือเกมทันทีเลยนะ - รู้แล้วน่า
โอ๊ย! เดี๋ยวๆ โอเค
เกือบไปแล้วนะนั่น
ไม่ใช่ซะหน่อย
เยส!
- ใช้ได้นะเนี่ย - นั่นใครครับ
นั่นใครน่ะ
- ทำไงดี - มาทำอะไรที่นี่ครับ
หยุดอยู่ตรงนั้นเลย!
- เผ่นเร็ว! - เผ่นเหรอ
- ใช่ - เฮ้ยๆ
เฮ้ย แย่แล้ว!
- ไม่ได้นะ เฮ้ย! - หยุดนะ!
ตั้งแต่ได้เจอกับเธอ ฉันมีความสุขเสมอ
ที่ฉันรักเธอได้มากมาย
(เพิ่มคีย์)
ขนาดนี้
หัวใจที่ยังไม่รู้ประสา
และยังไม่ดีพอ
เฮ้ย!
ทำอะไรของเธอ
ฉันร้องท่อนแรกยังไม่ทันจบเลยนะ
เฮ้ย! มันใช่เวลามาร้องเพลงนั้นที่ไหนกันล่ะ
แปด เจ็ด เก้า เจ็ด
เอาเลย!
- เริ่มเลย! - เยส!
ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
ทำเหมือนเราไม่เคยรู้จักกัน
ช่วยปล่อยมือจากฉันไปได้ไหม
ลบฉันไปจากใจเธอเสียที
ฉันรู้ดีว่ามันคงไม่ง่ายเลย
รู้ว่าเธอยังคงเฝ้ารอกัน ฉันเองก็ปวดใจ
เกลียดฉันไปเลยยังจะดีกว่า
อย่าได้มามีเยื่อใยอาลัยต่อกัน
ไม่มีครั้งที่สอง อย่าได้มองหาฉันอีกเลย
หัวใจของเธอมีแต่จะปวดร้าวเพราะฉัน
เอาเลย! อย่าเรียกฉัน
ว่าผู้หญิงใจร้าย
นี่
เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เลย
ฉันไม่ได้ไม่เป็นไร
ทุกคนเอาแต่ถามฉันว่าฉันไม่เป็นไรใช่ไหม
ฉันรู้สึกไม่ไหวมาตลอดเลย
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันรู้สึกว่าใจฉันไม่ไหวเลยจริงๆ
นี่
เวลาไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย
เศษส่วนอย่างต่ำแล้วหาตัวส่วนร่วม
พ่อก็บอกแล้วไง
ทุกคนกลับไปสู่ชีวิตตามปกติแล้ว
มีเพียงแค่ฉัน
ที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม
จะขอลาหยุดสักพักเหรอ
ทำไมอยู่ดีๆ ถึงขอลาล่ะ
ไม่ใช่ว่าอยู่ดีๆ ก็ขอลาหรอกค่ะ
เพราะเรื่องคุณคิมซอวานเหรอ
ฉันคิดผิดค่ะ
ฉันคิดว่าฉันต้องพักสักหน่อยอย่างที่หัวหน้าบอกค่ะ
คุยกับที่โรงพยาบาลแล้วใช่ไหม เขาว่าไง
เขาบอกให้หนูพักนั่นแหละ
หนูไปนอนนะ
ดีแล้ว นอนเยอะๆ ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น
นอนหลับยาวๆ สักตื่นเดี๋ยวก็ดีขึ้น
(พยาบาลจองรัน: ดีแล้วที่ไปพัก ถ้าเบื่อๆ หรือมีอะไรก็บอกนะ)
(พยาบาลซูยอน: งานราบรื่นดี ไม่ต้องห่วง)
(พยาบาลดึลเร: รุ่นพี่ไม่ต้องห่วงนะคะ พักผ่อน…)
ไม่ได้นอนเหมือนกันสินะ
ค่ะ
เห็นตารางงานที่เพิ่งปรับแล้วใช่ไหมคะ
ส่วนของเราว่าโหดแล้ว แต่หัวหน้าเวรถึงขั้นต้องคืนวันหยุดเลยค่ะ
พยาบาลดาอึนหายไปคนนึง มีผลกระทบขนาดนี้เลยนะคะ
(สายเรียกเข้า ผู้โทรไม่มีสติ)
ไม่รับสายเลยแฮะ
คงปิดเสียงเพราะจะนอนแหละมั้ง
แต่แม่ครับ เขานอนเยอะไปหรือเปล่าครับ
นี่ก็ผ่านไปสองวันแล้วนะ
ให้ผมขึ้นไปปลุกไหมครับ
ปลุกทำไม ปล่อยเขาไปเถอะ
คงนอนชดเชยที่ไม่ค่อยได้นอนแหละมั้ง
โอเค ใกล้ถึงแล้วครับ
ช่วยจอดตรงนี้เลยค่ะ
ทำไมครับ ต้องไปให้ถึงหน้าบ้านเลยสิ
ฉันมีของต้องซื้อเลยจะไปซูเปอร์หน่อยค่ะ
ฉันขอลงตรงนี้นะคะ
จะซื้ออะไรครับ น้ำเหรอครับ
ดึลเรเหรอ
ฉันกำลังจะไปที่บ้านแกเลยเนี่ย มาเจอกันพอดีเลย
นี่ใครเหรอ
คุณแม่ของพยาบาลดึลเร
สวัสดีครับ
ผมทำงานที่รพ.เดียวกันกับพยาบาลดึลเร
ผมชื่อฮวังยอฮวันครับ
อ้อ เป็นหมอเหรอคะ
- แม่ - ครับ ใช่ครับ
ดีใจมากเลยครับที่ได้เจอ งั้นเราไปดื่มชา…
ไปเถอะค่ะ
มันดึกแล้วค่ะ
ไว้ผมค่อยทักทายอย่างเป็นทางการ คราวหน้านะครับ
ครับ ขอตัวก่อนนะครับ
ได้ค่ะ คราวหน้า
ไว้ค่อยเจอกันอีกนะคะ
ครับ ขอตัวก่อนนะครับ
รถหรูเชียว
แฟนแกเหรอ
ไม่ใช่เรื่องที่แม่ต้องรู้
ที่นี่เหรอ
เฮ้อ บ้านเล็กไปหน่อยนะ
กระเป๋าใบนั้นมันอะไร
- ฉันจะอยู่ที่นี่ - อะไรนะ
ฉันเลี้ยงแกมานะ
ตอนนี้แม่แก่แล้ว ถึงคราวแกก็ต้องดูแลแม่บ้างไงล่ะ
เฮ้อ
แม่เคยเลี้ยงหนูเมื่อไหร่
ลืมไปแล้วหรือไง
ในระหว่างที่แม่ติดพนัน คบกับพวกลุงๆ แปลกหน้า หนูโตขึ้นมาด้วยตัวเองทั้งนั้น
พี่ ฟังสิ่งที่นังเด็กคนนี้มันพ่นออกมาสิ
ดึลเร หนูก็ดูแลแม่เขาหน่อยเถอะ
- สายเลือดยังไงก็ตัดกันไม่ขาดหรอก - สายเลือดมีแค่หนูเหรอ
ลุงก็สายเลือดเดียวกับแม่ไง
นี่ลุงเอาแม่มาทิ้งที่หนูชัดๆ เลย!
เฮ้อ ให้ตายสิ ร้ายกาจซะไม่มี
หนูทำงานพิเศษตั้งแต่อายุ 15 ปี
หนูเข้ามหาลัยได้ด้วยตัวเอง ได้ทุนการศึกษาตลอด
เพราะถ้าพลาดทุนก็ต้องหยุดเรียน แล้วมาอยู่กับแม่นานกว่าเดิม
แล้วจะไม่ให้หนูร้ายกาจได้ยังไง
แต่แกก็ได้เป็นพยาบาลไง
แกควรจะขอบคุณแม่มากกว่าไหม
หนูเป็นพยาบาลเพราะต้องใช้หนี้ต่างหาก
แต่หนี้ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนหนูแทบจะเป็นบ้าตาย
แต่สิ่งที่ทำให้หนูอยากตาย
คือการที่จ่ายหนี้แล้วหนี้ยังหมดได้ แต่แม่ไม่เคยไปพ้นจากชีวิตหนู
แม่จะไปพ้นจากชีวิตแกได้ยังไง
เฮ้อ
ลูกสาวแม่
นอนมากไปแล้วมั้ง
กินอะไรหน่อยแล้วค่อยนอนต่อนะ แกไม่กินอะไรมาหลายวันแล้ว
หนูอยากนอนต่อ
ดาอึน!
ลุกได้แล้ว มากินข้าว
ว่าไง
แม่บอกให้ลุกไปกินข้าว
หนูไม่หิว
นี่ คนเราต้องรู้สึกหิวสิถึงจะปกติ
ลุกเร็วเข้า แม่ไปซื้อของที่ซูเปอร์มา
กินสิ ต้องกินจะได้มีแรง
จับไว้
ตักกินสักคำนึงนะ
อ้าปากนะ "อ้าม"
หนูอยากนอนต่อ
ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงทำแบบนี้
ฉันรู้ว่าแม่รู้สึกเสียใจ
และฉันก็รู้ว่าตัวเองผิดปกติ
แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากทำอะไรเลย
ยูชาน
ครับ แม่
ช่วยทำอะไรสักอย่างกับเขาหน่อย
จะพาไปเที่ยวเล่นหรือไปรับลมอะไรก็ได้
ช่วยพาเขาออกจากห้องไปข้างนอกทีนะ
ซมอยู่อย่างนี้มาเป็นอาทิตย์แล้ว
แม่เป็นห่วงมากเลย
จะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
โชคดีที่มาโรงพยาบาลเร็ว
เลยไม่ต้องถึงขั้นผ่าตัดครับ
นัดครั้งหน้าอีกหนึ่งเดือน สะดวกเป็นวันไหนครับ
(ดีเดย์)
นี่ จองดา
เป็นหมีหรือไง จำศีลอยู่เหรอ
ตื่นเถอะน่า
ข้างนอกอากาศดีเลย ออกไปเดินเล่นกันเถอะ
ไม่ไป ขี้เกียจ
ไหนเธอบอกว่าอยากไปทะเลไง
ขี่สกู๊ตเตอร์ไปกันเถอะ
ฉันเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว
เธอไปแต่ตัวได้เลย
น่าสนุกใช่ไหมล่ะ ต้องสนุกแน่เลย ว่าไหม
ก็บอกว่าขี้เกียจไง
- เฮ้ย - ทำอะไรของนาย
ปล่อยฉันสิ!
ปล่อย!
- ปล่อย - อยู่นิ่งๆ
- อย่าดิ้นสิ - บอกให้ปล่อย!
บอกให้ปล่อยฉันไง!
ใส่ซะ
แล้วก็หมวกกันน็อกด้วย
ก็บอกว่าไม่ไปไง!
งั้นจะขังตัวเองนอนซมอยู่ในห้องอีกหรือไง
จะเอาแต่นอนไปถึงเมื่อไหร่ นอนแล้วมันช่วยแก้ปัญหาอะไรไหม
นี่ ดาอึน
ดูสภาพเธอตอนนี้สิ
ข้าวก็ไม่กิน น้ำก็ไม่แตะ
ฉันทนมองเธออยู่ในสภาพนี้ไม่ได้หรอก
งั้นก็ไม่ต้องมอง
จะเอาแบบนี้จริงๆ เหรอ
เธอคิดถึงแต่ตัวเองหรือไง
แล้วแม่เธอล่ะ แล้วฉันล่ะ
ไม่คิดถึงคนที่เป็นห่วงเธอบ้างเลยหรือไง
ทำไมพูดแล้วไม่ฟัง ทำไมต้องทำให้คนอื่นเครียดแทบบ้า!
งั้นก็เลิกเป็นห่วงฉันไปซะสิ!
ก็ฉันเป็นห่วงเธอ จะให้ทำยังไง
เธอกินข้าวหรือยัง นอนหลับไหม เจ็บป่วยตรงไหนหรือเปล่า
ฉันเอาแต่คิดเรื่องเธอทั้งวัน
นายเป็นใครถึงมาวุ่นวาย
ฉันก็แค่คนอื่น
คนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอ
แต่ถึงอย่างนั้น
ทำไมฉันถึงเอาแต่คิดถึงเธอ
ทั้งที่เธอเอ่ยปากไล่แต่ฉันก็ไปไหนไม่ได้ เลยต้องมาทำตัวน่าสมเพชอยู่ตรงหน้าเธอ
ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
แต่ว่านะ
ฉันทิ้งเธอไปไม่ได้หรอก จองดาอึน
เพราะงั้นฟังฉันนะ
เธออาจจะตายได้ถ้ายัง…
ไปซะ
ถึงฉันจะตาย ฉันก็ไม่สน
ก็ได้
เธอจะเป็นจะตายยังไงฉันจะไม่ยุ่งแล้ว
จะนอนในถ้ำของเธอไปชั่วชีวิต ก็เรื่องของเธอเลย
ฉันเพิ่งเคยเห็นสีหน้าโกรธของเขาเป็นครั้งแรก
ทุกคนเริ่มเหนื่อยล้า
เพราะตัวฉัน
ถึงแม้จะรู้อย่างนั้น
แต่ฉันก็ไม่มีพลังที่จะดึงตัวเองขึ้นมา
ฉันไม่ได้สั่งซะหน่อย
ค่าปรึกษาแพทย์ครับ
ไม่ใช่ผมแต่ของจองดาอึนครับ
ดาอึนทำไมเหรอ
ก็พักผ่อนเต็มที่อยู่ไม่ใช่เหรอ
เขาขังตัวเองเอาแต่นอนอยู่ในห้องครับ
ผมพยายามพาเขาออกมาแล้ว แต่เขาไม่ฟังที่ผมพูดเลยครับ
แถมยังพูดว่าถึงตัวเองจะตายก็ไม่สน
- ดาอึนพูดแบบนั้นเหรอ - ครับ
ปกติยัยนั่นไม่ใช่ประเภทที่จะพูดอะไรแบบนั้นนี่ครับ
- อะไรอีก - อะไรนะครับ
กินข้าวกินปลาปกติไหม
แม่เขาบอกผมว่าตั้งแต่ลาป่วยมา ก็แทบไม่กินอะไรเลยครับ
หลังจากที่สูญเสียความทรงจำชั่วคราว แล้วเป็นยังไงนะ ก็ดูอาการดีขึ้นนี่นา
ยัยนั่นบอกว่าใจไม่ไหวมาตลอดเลยครับ
คงฝืนทนอยู่เพราะกลัวเป็นภาระของคนอื่นน่ะครับ
พวกรายละเอียดคงต้องไปตรวจจริงจังถึงจะรู้
แต่น่าจะเป็นโรคซึมเศร้าแหละ
ซึมเศร้าเหรอครับ จองดาอึนน่ะนะ
ในกรณีของดาอึนมันไม่ได้เริ่มมีอาการทีละนิด
แต่มีอาการอย่างกะทันหันเลย
ฉันคิดว่าอาจจะเป็นอันตรายได้
ถ้างั้นผมควรทำอะไรยังไงดีครับ
ตอนนี้อย่าเพิ่งพยายามทำอะไร
"ออกไปข้างนอกสิ" หรือ "ไปรับแสงแดดบ้าง"
คำแนะนำปลอบใจพื้นๆ อย่างนั้นก็อย่าพูด
เป็นหมีหรือไง จำศีลอยู่เหรอ
ตื่นเถอะน่า ออกไปเดินเล่นกันเถอะ
เป็นไง น่าสนุกใช่ไหมล่ะ ต้องสนุกแน่เลย ว่าไหม
คนที่เป็นโรคซึมเศร้า
ไม่มีพลังแม้แต่จะเดินไปใส่รองเท้าผ้าใบ ที่หน้าบ้านด้วยซ้ำ
แม้แต่การทำเรื่องพื้นฐานในชีวิต อย่างการกิน นอน หรืออาบน้ำก็ยังเป็นเรื่องยาก
บอกว่าอย่ามายุ่งกับฉันไง!
ถ้าสั่งคนที่ไม่มีแรงถือช้อนให้ถือช้อนขึ้นมา
ก็ถือว่าเป็นการใช้ความรุนแรงบังคับใช่ไหมล่ะ
จะเอาแต่นอนไปถึงเมื่อไหร่ นอนแล้วมันช่วยแก้ปัญหาอะไรไหม
ถึงฉันจะตาย ฉันก็ไม่สน
เธอจะเป็นจะตายยังไงฉันจะไม่ยุ่งแล้ว
จะนอนในถ้ำของเธอไปชั่วชีวิต ก็เรื่องของเธอเลย
โธ่เว้ย
ที่ผ่านมาผมทำอะไรลงไปครับ
นี่ผมทำบ้าอะไรลงไปกันแน่ครับ!
ยัยนั่นอุตส่าห์ช่วยดึงผมขึ้นมา
แต่สิ่งที่ผมทำกลับผลักไสเขาออกไปทั้งนั้นเลยครับ
ฉันแค่บอกว่าอาจจะเป็นอันตรายได้ แต่ยังไม่ชัวร์ซะหน่อย
เดี๋ยวฉันจะลองไปหาดาอึนดู
ใครครับ
- อยู่บ้านหรอกเหรอ - เออๆ
น้ำหอมคู่ที่นายจะให้พยาบาลดึลเร
ยังมีอยู่ใช่ไหม ขอยืมหน่อยสิ
ฉันไม่มีน้ำหอมน่ะ
ซงยูชาน
แต่งตัวเต็มยศขนาดนี้จะไปไหนวะ
ไปเจอพยาบาลดาอึน
สัญญาไว้ว่าอีกหนึ่งเดือนจะเจอกัน
จองดาอึนเป็นโรคซึมเศร้าครับ
ฉันจะไปดูให้เห็นกับตา
โกยุน รอเดี๋ยว
ยูชานพูดเขายังไม่ฟังเลย เดี๋ยวฉันไปดูก่อน…
ไม่ ฉันไปเอง ฉันต้องไปดูให้เห็นด้วยตาตัวเอง
เฮ้ย โกยุน รอก่อนสิ
คุณเป็นใครเหรอคะ
ขอโทษที่มารบกวนตอนดึกครับ
ผมเป็นหมอที่ทำงานอยู่โรงพยาบาลเดียวกัน กับพยาบาลดาอึน
ชื่อดงโกยุนครับ
ดาอึนๆ
ดาอึน ตื่นสิ มีแขกมารออยู่ข้างนอก
ใครเหรอ
ดงโกยุน เขาบอกว่าเป็นหมอที่โรงพยาบาลแกน่ะ
นี่ ลุกขึ้นมาเร็ว ลุกเลย
มองแม่นะ
แม่
เขาอุตส่าห์มาหา ลองไปฟังดูหน่อยว่าเขาจะพูดเรื่องอะไร
ไปๆ ลองไปดู
นั่นแหละ อย่างนั้นแหละ
- แม่ - ไปๆ
พยาบาลดาอึน!
เราสัญญากันว่าอีกหนึ่งเดือนเจอกัน
วันนี้ครบกำหนดพอดีครับ
พูดเรื่องอะไรทำไมบรรยากาศจริงจังขนาดนี้
อ้อ จริงด้วยค่ะ
ผมคิดถึงคุณมากเลยครับ
น่าแปลกที่ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน
สายตาผมก็มองไปที่คุณอยู่เรื่อยเลยครับ
คุณซอวานคะ
ตอนที่คุณคอยดูแลคนไข้ด้วยความจริงใจ
ขอโทษจริงๆ นะคะที่โทรมารบกวนตอนดึก
ตอนที่คุณทุ่มเทกับงานเต็มที่จนไม่ห่วงตัวเอง
ไม่มีทางอื่นเลยเหรอคะ
เฮ้ย! ต่อยฉันเหรอ
ตอนที่คุณคอยช่วยเหลืออยู่เคียงข้างใครสักคน
ทุกช่วงเวลา
จริงเหรอคะ
สายตาผมมองเห็นแค่คุณครับ
ตอนนั้นพยาบาลดาอึนสวยมากเลย
แน่นอนว่าตอนนี้ก็สวยครับ
ผมอยากเห็นคุณเป็นอย่างนั้นเสมอครับ
สารภาพรักเหรอ
เพราะงั้น
ไปหาหมอกันนะครับ
คะ
คุณต้องพักเรื่องดูแลคนอื่น แล้วหันมาดูแลตัวเองก่อนนะครับ
ไปพบจิตแพทย์นะครับ
ทำไมฉันต้องไปคะ
ตอนนี้พยาบาลดาอึนไม่สบายอยู่นะครับ
คนที่เป็นโรคซึมเศร้ามักไม่รู้ตัว เลยต้องมีคนรอบข้างช่วยสังเกตนี่ครับ
โรคซึมเศร้าอะไรกันคะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรขนาดนั้นหรอกค่ะ
ฉันเป็นพยาบาลแผนกจิตเวช น่าจะรู้ดีกว่าคุณอยู่แล้วนะคะ
พยาบาลก็ดูแลตัวเองตอนป่วยไม่ได้ครับ
ถึงผมเป็นหมอแต่ก็รักษาลำไส้ตัวเองไม่ได้ครับ
ไปรักษาเถอะครับ ถ้าที่โรงพยาบาลเราไม่ได้
ผมจะช่วยหาโรงพยาบาลอื่นให้ ไปโรงพยาบาลอื่นก็ได้
ทำเพื่อตัวคุณดาอึนเอง
หรือถ้าทำเพื่อตัวเองไม่ได้ ก็ช่วยไปหาหมอเพื่อผมเถอะนะครับ
ได้โปรดเถอะนะครับ
คุณแม่
ทำไมเอาแต่พูดว่าลูกฉันป่วยคะ
เอ่อ คือ…
ทำไมลูกฉันต้องไปหาจิตแพทย์ล่ะ
ลูกฉันจะเป็นตายร้ายดียังไง!
ก็ไม่ใช่เรื่องของคุณค่ะ ไปกันเถอะ ลุกมาเร็ว
เห็นดูเข้าท่าดีเลยอุตส่าห์ยอมให้เจอ
ที่ไหนได้ดันพล่ามอะไรก็ไม่รู้
ไหนว่าเป็นหมอแผนกลำไส้
แล้วมารู้ได้ไงว่าเป็นโรคซึมเศร้าหรือไม่เป็น
ช่างกล้านะ ลูกฉันเป็นพยาบาลแผนกจิตเวช ถ้ามีอาการอยู่จะไม่รู้ตัวได้ยังไง
ต้องบอกให้ลุงแกที่อยู่เกาะเชจู ส่งหอยเป๋าฮื้อมาให้แล้ว
ตอนแกป่วย พอได้กินทีไรก็ดีขึ้นทุกที
ดาอึน!
ในวินาทีนั้น
ฉันคิดว่าต่อให้รถคันนั้นพุ่งเข้าชน ฉันก็ไม่สนใจ
ดาอึน เป็นอะไรหรือเปล่า
ไหนดูซิ มาให้แม่ดูซิ เจ็บตรงไหนไหม
บอกแม่มาสิลูกว่าจะให้แม่ทำยังไง ดาอึน
ดาอึน
ดาอึน ตั้งสติหน่อยสิ
ทำไมถึงทำแบบนี้ โธ่เอ๊ย ดาอึน!
ดาอึน อยากให้แม่ทำยังไง
ดาอึน ทำไมลูกฉันถึงเป็นแบบนี้
ดาอึน บอกแม่มาสิลูกว่าจะให้แม่ทำยังไง
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ในละครเรื่องนี้)
(ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์