หมอสลัมป์
ลุงของฉันทำมิลมยอน มา 20 ปีแล้ว
หลังจากรับราชการทหารแล้ว เขาทำงานที่โรงงานผลิตสมองของพ่อ
แต่ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนใจ
ช่วงนี้บาดาค่อนข้างจะยืนกราน
ทำไมฉันถึงหั่นแตงกวา?
ทำไมฉันถึงใช้เวลาในคืนวันศุกร์ต้มน้ำสต๊อก?
ฉันต้องดำเนินการต่อ
อย่างไรก็ตาม ฉันไม่แน่ใจ
เขาอยู่ได้นานแค่ไหน
อนึ่ง,
ฮานึลยังว่างงานและพักผ่อนอยู่ที่บ้านหรือเปล่า?
ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย ฉันคิดว่าตอนนี้
เอ้ย การเป็นหมอมีประโยชน์อะไรล่ะ? เขาแค่ว่างงาน
จริงมาก
วอลซอนมักจะคุยโวเรื่องฮานึลที่เป็นศาสตราจารย์
เอ้ย ฉันแน่ใจว่าเขาจะต้องกลับมากังวลอีกครั้ง
มันทำให้ฉันเศร้ามากที่จินตนาการว่าเขาต้องสิ้นหวังขนาดไหน
โทษที ฉันก็กังวลเหมือนกัน
ในขณะเดียวกันแม่ของฉันไม่เคยรู้สึกภูมิใจในชีวิตของเธอเลย
ไม่น่าเชื่อว่าเราทำเหล้าตั้งแต่เดตแรก
ทำไมจะไม่ล่ะ?
หลังจากการหมัก
เราสามารถดื่มในขณะที่กินเนื้ออกวัวได้ จะต้องอร่อยแน่ๆ
คุณบอกว่าจะใช้เวลาสามเดือนใช่ไหม?
ถ้าอย่างนั้น เราก็ดื่มสิ่งนี้ในวันที่ 100 ของเรา
ใครเฉลิมฉลองสิ่งนั้น? เราไม่ใช่เด็ก
ทำไมจะไม่ล่ะ? ฉันต้องการเฉลิมฉลองทุกช่วงเวลา
ฉันจะรักคุณ.
ฉันแจ้งและซื้ออาหารอยู่เสมอ
ฉันจะแบกทุกอย่างที่หนัก
ฉันจะปกป้องคุณ.
น่าหัวเราะแค่ไหน.
คุณจะดื่มจากขวดอย่างสง่างามได้อย่างไร?
- คุณสวยมาก ๆ. - อย่าแต่งเลย.
- เอาล่ะ ฉันมีคำถาม - อะไร?
สวยขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
มาก.
- ฮองรันกำลังออกเดทอีกครั้ง - หยุดนะ.
- หยุดถามคำถามแปลกๆ - เขาตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง
การตกหลุมรักนั้นมหัศจรรย์พอๆ กับการรอคอย
ไวน์พลัม berfermentasi
ทุกคนต่างใช้ชีวิต
และฉันก็เดินไปตามทางของฉันอย่างช้าๆ
"ทิวทัศน์อะไรรอฉันอยู่ที่ปลายถนนสายนี้"
“ตอนนี้ฉันโอเคไหม?”
ฉันเอาแต่ถามตัวเองแบบนั้น
หมอสลัมป์
ดี.
ลิ้มรสมัน
- นี่คือมิลมยอน ตัวแรกของ ฉัน - เศร้าโศก.
คุณหั่นแตงกวาแล้วทำซอสเองหรือเปล่า?
แน่นอน.
ฉันยังทำน้ำซุปและบะหมี่ด้วย
แม่ต้องถ่ายรูป..
มิลมยอนบาดาคนแรก!
กินมัน. ขยายในภายหลัง
ตกลง.
รสชาติเหมือนของคุณ
- ใช่แล้วเหรอ? - ใช่แล้ว
มีเหตุผล.
เศร้าใจ!
พิเศษ.
ทำไมคุณถึงร้องไห้?
ฉันแน่ใจว่ามันไม่อร่อยขนาดนั้น
ฉันแค่ภูมิใจในตัวเขา
อะไร
ทำไมคุณถึงดราม่ากับมิลมยอนขนาดนี้?
อาการซึมเศร้าของคุณแย่ลงหรือเปล่า?
คุณมันเลว...
เขาบอกว่าคุณช่วยลุงแทซอนทุกวันเพื่อทำสิ่งนี้
คุณเคยยืนกรานเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างมาก่อนหรือไม่?
เลขที่
เขาเลิกเทควันโดหลังจากสามวัน
จากนั้นโรงเรียนศิลปะก็ผ่านไปสามวัน
เขาเลิกสอบราชการก่อนที่หนังสือคำถามจะมาถึง
จริงมาก
เขาเป็นสัญลักษณ์ของคนที่ยอมแพ้ง่ายๆ
อย่างไรก็ตามเด็กทำอาหารนี้ด้วยความอดทนและความพากเพียร
อย่า.
ฉันดีใจที่คุณพยายามอย่างหนักเพื่อเรียนรู้และประสบความสำเร็จในบางสิ่งบางอย่าง
นั่นคือสิ่งที่เราต้องการเช่นกัน
ลองนึกถึงสิ่งที่คุณต้องการทำในชีวิตขณะทำงานที่นี่
ใช่แล้ว แม่จะช่วยอย่างสุดความสามารถ
มันอร่อย.
ฉันกลับมาแล้ว.
เข้ามา.
- ขอโทษทีมาช้าไปหน่อย. - เร็ว.
- ลิ้มรสมัน - ตกลง. ดูน่าอร่อย
- ยังไง? ซื่อสัตย์. - อะไร?
นี่เป็นอาหารจานใหม่เหรอ?
มันรู้สึกแตกต่างออกไปเล็กน้อยไหม?
มีอะไรแตกต่าง?
อ่อนโยนเล็กน้อย
อาจจะเพราะฉันมาสายแต่บะหมี่พวกนี้มีความฟู
ดังนั้น…
ทำไม
- ไม่กิน. - อะไร?
อะไร
ปามาน แทซอน.
คุณกำลังจะไปไหน
- ออกไปกันเถอะ - มันคืออะไร?
- นกแก้วอิกุต - อย่า.
- ออกไป. - รอฉันด้วย…
- ว่าไง? - ออกไป.
ฉันทำอะไรบางอย่าง?
ปิด
มาก?
บาดาเป็นคนสร้างมิลมยอนเหรอ?
ดาดาที่ฉันรู้จัก? บาดา น้องสาวของคุณ?
ใช่ เขาพยายามอย่างหนักอย่างแน่นอน
เมื่อฉันเห็นอย่างนั้น
ฉันร้องไห้เพราะในที่สุดเขาก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว
เอ้ย ฉันวิพากษ์วิจารณ์การทำอาหารของเขาจริงๆ ไม่น่าแปลกใจที่ฉันถูกไล่ออก
พูดตามตรงฉันรู้สึกหงุดหงิดที่เห็นเขาเดินเล่น
ดังนั้นฉันภูมิใจที่เห็นเขารับผิดชอบและประสบความสำเร็จในบางสิ่งบางอย่าง
- ความกังวลอย่างหนึ่งของฉันหายไป - ดี.
- แล้วความกังวลของฉันล่ะ? - อะไร?
ฉันขอให้คุณมาเป็นครอบครัวของฉัน
แต่คุณยังไม่ได้ตอบ
ฉันไม่มีเวลา
คุณก็รู้.
อย่า.
นี่อะไรน่ะ?
คุณอายไหมที่ต้องได้รับเช็คเงินเดือนครั้งแรก?
ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
จู่ๆ คุณก็ยื่นซองเงินให้ฉัน
ฉันไม่รู้ว่าฉันควรเอาอะไรไป
ทำไมจู่ๆ คุณถึงทำตัวเป็นผู้ใหญ่ล่ะ?
ปกติแล้วคุณจะขอเงิน 50,000 วอนเสมอ
อย่าเสียมันไป อย่าใช้จ่ายไปกับการดื่มและออกกำลังกาย
นั่นขึ้นอยู่กับฉัน
ใครยังคงจ่ายเงินพนักงานเป็นซอง? คุณหัวโบราณจริงๆ
จนกระทั่งพบว่า.
มิลยอนคนเดิมของปูซาน
ที่รัก
มันคืออะไร?
ทำไมคุณถึงกอดซองจดหมาย?
ผู้หญิงบางคนส่งจดหมายรักให้คุณเหรอ?
ใครเขียนจดหมายสมัยใหม่? โบราณมาก.
- เศร้าโศก. - คนแก่มากมายรอบตัวฉัน
ฮานึล มากินเนื้อกันเถอะ
กิน มิลมยอนยังอิ่มเลย
ไปกันต่อเลย ฉันจะปฏิบัติต่อคุณ
ตะโกน?
คุณเป็นผู้รักษาหรือไม่?
- ใช่. - ทำซ้ำ.
คุณต้องการการรักษา ไม่ใช่การร้องขอใช่ไหม?
มันก็แปลกสำหรับฉันเช่นกันเพราะฉันไม่เคยปฏิบัติต่อคุณ
เอาล่ะ เร็วเข้า! ปิดเร็วๆ นี้
เฮ้.
นี่เป็นความฝันเหรอ?
ฉันถูกโกงหรือเปล่า? คุณคือบาดาจริงๆเหรอ?
แน่ใจเหรอว่านี่ไม่ใช่หน้ากาก?
- เรื่องนี้น่าสงสัย - ฉันเอง.
- มาเร็ว. - เศร้าโศก.
มูลนิธิฮันยัง
เงินเดือนงวดแรกของพี่สาวคุณเป็นยังไงบ้าง?
อร่อยมาก.
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคุณจะปฏิบัติต่อฉัน
ฉันด้วย.
ใครจะคิดว่าฉันจะเป็นผู้ใหญ่ที่ดีขนาดนี้?
กินมัน.
ฉันเอาเงินของคุณไปก็ได้
แต่ฉันอยากจะปฏิบัติต่อคุณสักครั้งเสมอ
ทำไมเพียงครั้งเดียว? บ่อย.
ฉันจะคิดเกี่ยวกับมัน
ทำไม อย่าแค่พูด จงทำ
วันนี้ผมเลี้ยงคุณแล้ว กินมันซะ
กินมัน.
อิ่มจังเลย
นี่คืออาหารที่คุณสั่ง
ขอบคุณ.
- นั่นอะไร? - สำหรับแม่และลุง
นี้. ให้ฉันจ่ายเงิน
อย่า. ฉันบอกว่าฉันจะจ่าย
อย่างไรก็ตามโปรดถ่ายรูปฉันเมื่อฉันจ่ายเงิน
ให้ดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ เข้าใจ? เหมือนภาพปาปารัซซี่
ตกลง.
เศร้าโศก.
ฉันไม่ได้ถูกปฏิเสธใช่ไหม?
ฉันเสนอให้เขาว่า
แต่เขาไม่ตอบมาหลายวันแล้ว
เขายังไม่ได้ตอบกลับ
ฉันไม่ได้บอกว่ามันเร็วเกินไปเหรอ?
อะไรตอนนี้?
เขาจะต้องไม่มั่นใจว่าจะตอบคุณ
ฉันคิดว่าคุณเหมาะที่จะออกเดท
ไม่ใช่การแต่งงาน
คุณหมายความว่าอย่างไร? ที่ไม่เป็นความจริง.
เฮ้ มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณที่จะตัดสินใจ
นั่นก็ขึ้นอยู่กับเขา
ลองคิดดูนะครับ
เขาคงตอบว่าคุณคือสามีในอนาคตในฝันของเขา
เศร้าโศก.
อะไร
ฉันอยากรู้ว่าเขาไม่ชอบอะไรในตัวคุณ
ก้าวไปข้างหน้ากันเถอะ
- มาต่อสู้กันให้ตายเถอะ - คุณเป็นคนโสดที่เน่าเฟะ
- ดี. นี่จะเป็นหลุมศพของคุณ - ดี.
คนไข้ที่ไม่มีแผลเข้ามา
ตกลง ฉันจะเตรียมตัวให้พร้อม
ส่งข้อความได้เลยไม่ต้องมาที่นี่
ดี…
หลังจากปรึกษาแล้วเขารู้สึกแปลกๆ ฉันอยากตรวจสอบอีกครั้ง
แปลก? ยังไง?
เขาเปลี่ยนใจอยู่เรื่อยๆ และฉันคิดว่าเขาแอบบันทึกเสียงอยู่
เขาได้กลิ่นแอลกอฮอล์ในระหว่างการปรึกษาหารือด้วย
อย่างไรก็ตาม,
เขาคงจะดีใจถ้าการผ่าตัดสำเร็จ
คุณรู้จักฉัน.
ฉันไม่เคยเส้นเลือดแตก
มือของฉันคล่องแคล่วและรวดเร็ว มันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว
ฉันไม่รู้ว่า อย่างไรก็ตาม ขอให้โชคดี
คุณมันเลว.
อรุณสวัสดิ์ทุกคน. ให้ดีที่สุดอีกครั้งหนึ่ง
ฉันจะร่างการออกแบบใหม่
จากการให้คำปรึกษาของคุณและทำให้ถูกต้องมากขึ้น
ไม่อยากถูกตัดอีก ให้นี่เป็นครั้งสุดท้าย
เชื่อฉัน.
- กรุณาฉีดคีตามีน 0.5 มล. - โอเคครับ.
จีวี.
คุณพร้อมสำหรับการประชุมการเจ็บป่วยและการเสียชีวิตในสัปดาห์หน้าแล้วหรือยัง?
ยัง. นั่นซับซ้อนนิดหน่อย
ส่งร่างงานนำเสนอของคุณมาให้ฉัน ฉันจะตรวจสอบ
ขอบคุณศาสตราจารย์!
คนไข้หลายราย ประเมินแล้วแจ้งให้ทราบพรุ่งนี้ครับ
- ดีครับ ศาสตราจารย์ - จนกระทั่งพบว่า.
แฟน
คุณกำลังเข้ารับการผ่าตัดใช่ไหม? อย่าลืมทานอาหาร
เฮ้.
เฮ้ จองวู. อยากทานอาหารเย็นด้วยกันไหม?
สามารถ. คิดเกี่ยวกับสิ่งที่คุณต้องการ
ฉันจะคิดเกี่ยวกับมันและจองด้วย
จองสถานที่?
ไปกินสเต็กพร้อมหันหน้าไปทางแม่น้ำฮันกันเถอะ
ทำไมจู่ๆ?
ฉันอยากจะพูดอะไรบางอย่าง
แล้วพบกันใหม่
ดู? ฉันไม่ใช่คนดีแค่สำหรับการออกเดท
เศร้าโศก.
ฉันน่าทึ่งมาก
ตกลง. ทำให้สบาย
และเรียบง่าย
- ท่าน. - เฮ้ ดร. น้ำ.
ตอนนี้คุณมีเวลาไหม? เราสามารถดื่มชาได้
ใช่ กรุณาเข้ามา
วิวแม่น้ำและเถาวัลย์…
ค่ำคืนที่สมบูรณ์แบบในการหาคำตอบ
จองอู.
เฮ้.
สถานที่แห่งนี้สวยงาม คุณมาที่นี่เมื่อไหร่?
คุณคิดว่าฉันเคยมาที่นี่ไหม? ฉันมองหามันเพื่อเรา
คุณมองหาสถานที่นี้และทำการจองหรือไม่?
สิ่งที่คุณต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับ?
ดี…
เรามากินข้าวกันก่อนดีมั้ย?
เศร้าโศก.
ฉันกังวลเกินกว่าจะกิน
พูดออกมาตรงๆไม่ได้เหรอ?
- อะไร? - ฉันแทบจะหายใจไม่ออก
ดี…
จริงๆแล้วฉันอยากจะให้คำตอบกับคุณเกี่ยวกับแหวน
ไม่ นั่นไม่จำเป็นต้องตอบเพราะฉันก็รู้สึกเหมือนกัน
อย่างไรก็ตาม…
มีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น
ไม่คาดคิด?
ฉันได้รับมอบหมายให้ไปต่างประเทศเป็นเวลาหกเดือน
อะไร
ปีหน้าเราจะเปิดโรงพยาบาลเด็ก
เขาอยากให้ฉันไปโรงพยาบาลในต่างประเทศ
และพบแผนกดมยาสลบ
ตกลง.
รอ.
เธออยากทำอะไรล่ะ?
ดี…
สุจริตฉันคิดว่ามันสนุก
ฉันอยากรู้อยากเห็นและรู้สึกว่าสามารถช่วยได้
แล้วอะไรจะหยุดคุณ?
แต่ฉันไม่สะดวกใจที่จะบอกคุณ
เราต้องห่างกันหกเดือน
แม้ว่าคุณเพิ่งเสนอให้ฉัน
ฉันรู้สึกผิดที่ทิ้งคุณไป
ฮานึล.
ฉันอยากให้คุณทำตามหัวใจของคุณเสมอ
ฉันไม่ต้องการที่จะเป็นสาเหตุที่คุณสงสัย
ในการตัดสินใจ
ฉันบอกคุณแล้ว. ฉันไม่อยากขัดขวางอาชีพของคุณ
ดังนั้นไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน
และจากไป
จองอู.
- คุณกำลังทำอะไร? - อะไร?
ผิดแล้ว สเต็กอยู่นี่
กินมัน.
-เริ่มหนาว.. - ตกลง.
แล้วคุณจะออกเดินทางเมื่อไหร่?
นี่ค่อนข้างจะกระทันหัน
ฉันจึงต้องออกไปทันที เดือนหน้า.
เดือนหน้า?
ฉันหิวน้ำ.
มันคือแจกันดอกไม้!
แก้วมากเกินไป
แน่นอนว่าคนอื่นก็ผิดเช่นกัน
คุณได้รับข้อเสนอที่น่าสนใจ
มีความสุข
ขอบคุณ.
นั่นเป็นข้อตกลงที่เหลือเชื่อ
ฉันก็มีความสุข.
เขาดูดีและไม่เลย
เศร้าโศก.
อะไร หกเดือน?
อย่างจริงจัง? ฉันจะรอหกเดือนได้อย่างไร
สามเดือนก็นานเกินไป
หนึ่งเดือนมันนานเกินไป ฉันหมายถึงวัน! อย่าเพิ่งไป!
ทำไม
โชคร้าย!
ฉันคิดว่าสิ่งต่างๆ ระหว่างเราเริ่มดีขึ้นหลังจากนั้น
เลขที่!
อย่าไป. ทำไม
ทำไม
อย่าไป!
โปรด!
สวัสดีจองอู!
เฮ้รอ!
พระเจ้าของฉัน
แค่แทบจะไม่
- มันคืออะไร? ทำไมหน้าของคุณ? - อะไร?
คุณดูเศร้าเมื่อเร็ว ๆ นี้
มันคืออะไร? ฮานึลปฏิเสธคุณเหรอ?
เลขที่
แล้วไงล่ะ? หุ้นที่คุณซื้อด้วยเงินชดเชยของคุณลดลงเหรอ?
- คุณเกี่ยวข้องกับการฉ้อโกงอสังหาริมทรัพย์หรือไม่? - ไปให้พ้น ไม่ต้องสนใจฉัน!
ไป? มาได้ยังไง?
ขออนุญาต! เปิด!
ไปให้พ้น!
วิธี?
เฮ้รอ
มันคืออะไร?
คนไข้ของคุณร้องเรียนหรือไม่?
ดร.เอ.เอส. บินแดยอง!
นางไม่ใช่เหรอ.. โอ จีอึน? นี่มันเรื่องอะไรกันแต่เช้าเนี่ย?
แล้วดวงตาของฉันล่ะ?
สัญญาว่าจะทำสวยแต่ไม่เนียน!
นั่นแหละครับคุณผู้หญิง
อย่าโกหก. ฉันรู้ว่าคุณจะปฏิเสธมัน
ดู.
ด้านนี้ 3 มม. แต่อันนี้ 3.1 มม.
ความรับผิดชอบ คุณทำลายชีวิตฉัน!
ฉันไปออดิชั่นแบบนี้เมื่อวานและถูกตัดสิทธิ์
คุณผู้หญิง ฉันอธิบายไปหมดแล้ว
เพราะใบหน้าของคุณไม่สมมาตรและดวงตาของคุณมีขนาดไม่เท่ากัน
เปลือกตาของคุณจะดูไม่สม่ำเสมอแม้ว่าจะมีขนาดเท่ากันก็ตาม
แค่ห้าวันเท่านั้น
อาการบวมทำให้ดูไม่สม่ำเสมอ
ให้เวลามัน. ไม่ชอบก็ย้ำ...
ไม่เป็นไรขอบคุณ.
คิดว่าฉันจะเชื่อใจคนหลอกลวง
ฉันคิดว่าคุณเมาแล้ว คุณควรมาครั้งต่อไป ...
คุณ.
ฉันต้องการค่าตอบแทน
และคุณต้องรับผิดชอบต่อการออดิชั่นที่ล้มเหลวของฉัน
ทำไมฉันถึงเป็นคนรับผิดชอบล่ะ?
เพียงแค่ซื่อสัตย์
คุณควรเลื่อนการดำเนินการหากการคัดเลือกมีความสำคัญ
บังคับไม่ได้ ผมอธิบายไปแล้วว่า...
บังคับ? คุณมีความหยิ่งยโสแค่ไหนหลังจากทำลายชีวิตของฉัน?
หลีกทาง!
- แม่. - ฐาน…
นี้!
คุณกำลังทำอะไร?
ไม่ครับคุณผู้หญิง!
มันยากที่จะเชื่อว่าเขาเห็นสิ่งนั้น
เขาคงจะผิดหวังในตัวฉัน
ฉันบอกว่าฉันจะปกป้องเขา
แต่เขาปกป้องฉันแทน
เอ้ย ฉันมันช่างโง่เขลา
เข้ามา.
ฉันได้ยินมา.
- มีการแพร่กระจายหรือไม่? - ใช่.
ทุกคนคิดว่าเขาแปลกตั้งแต่แรกและพยายามหยุดคุณ
ฉันแค่อยากจะปฏิบัติการให้ได้มากที่สุด
ขั้นตอนดำเนินไปอย่างราบรื่น ไม่ต้องกังวล
อย่างไรก็ตาม คุณไม่สามารถใจดีและยอมรับผู้ป่วยที่น่าสงสัยมากเกินไปได้
ตกลง.
การลาออก
นี่อะไรน่ะ?
- หวังว่าคุณจะประสบความสำเร็จโดยไม่มีฉัน - คุณกำลังลาออกเหรอ?
ฉันทำให้คุณเสียใจหรือเปล่า?
คุณมักจะทำให้ฉันรำคาญ
รอ.
อย่าพูดว่าคุณกำลังหยุด
เพราะว่าฉันกำลังเดทอยู่และคุณก็ชอบฉัน
มันเป็นเรื่องไร้สาระอะไร?
เรื่องไร้สาระ?
นั่นคือเมื่อคุณกล่าวว่า
คุณจะชอบฉันถ้าเราติดอยู่
ด้วยเหตุนี้พยาบาลคนอื่นๆ จึงตกใจ
ฉันแค่พูดอย่างนั้น
ที่จะช่วยคุณเพราะคุณและดร. ลีเป็นคนขี้อาย
ฉันทำให้ชื่อเสียงครอบครัวของฉันมัวหมองเมื่อฉันล้มลงและบังเอิญจูบคุณ
ดังนั้น…
คุณหยุดเพื่อกอบกู้เกียรติยศของครอบครัวคุณเหรอ?
ไม่ใช่เพราะเหตุนั้น
- ฉันจะไปเที่ยว. - กำลังเดินทาง?
ความฝันของฉันคือการใช้เงินไปเที่ยวรอบโลก
อยากทำก่อนที่จะสายเกินไป
ดังนั้น?
ฉันจะตามหาความสุขของฉัน
ลาก่อน ดร. ลูกชาย!
คลินิกศัลยกรรมตกแต่งลาบิวท์
มีปัญหาเหรอ?
ของ.
คนไข้บ่นและหงรันเป็นพยาน
ไม่ต้องพูดถึงนะนาง.. ลาออกแล้ว.
- อะไร? - ฉันได้รับข่าวร้ายพร้อมกัน
ฉันเดินทางมาที่นี่ได้เพราะนาง คอยดูแลทุกอย่าง.
ฉันเสียใจที่ต้องปล่อยมันไปเพราะฉันพึ่งพามันมาก
ฉันแน่ใจว่าคุณจะคิดถึงเขามาก
คุณต้องหยุดมัน
เขาจะไม่ฟัง
ฉันรู้สึกไม่สบายใจถ้าเขาอยู่ที่นี่
ให้เขาไล่ตามความฝันของเขา
ฝัน?
ความฝันของเขาคือการเดินทางก่อนที่จะสายเกินไป
ฉันชื่นชมเขาที่พูดแบบนั้น
มันยิ่งใหญ่แค่ไหนที่เขามีความฝัน
ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อเขาพูดถึงเรื่องนี้
มีสิ่งที่เราทำได้ตอนนี้เท่านั้น
ไม่อยากเห็นแก่ตัวและขวางทาง
ถ้าคุณใส่ใจเขา
ฉันต้องปล่อยเขาไป
แฟน
- เฮ้คุณทำงานเสร็จแล้วเหรอ? - ใช่.
ฉันแค่ต้องตรวจสอบไฟล์.
จริงป้ะ?
นานแค่ไหน?
ประมาณสิบนาที?
ตกลง.
ฉันรอข้างในได้ไหม?
อะไร
มันคืออะไร?
ฉันอยากกลับบ้านด้วยกัน
ลืมฉันแล้วไปทำงานซะ ฉันจะทำงานในขณะที่ฉันรอ
ไม่ ฉันจะมาพรุ่งนี้เช้า
มาเร็ว.
- มาเร็ว. - มาเร็ว.
เจ้านายของคุณบอกคุณหรือเปล่าว่าคุณจะลาออก?
ยัง.
ฉันขอเวลาคิดดู
- ทำไม? - ดี…
หกเดือนอาจสั้นหรือยาวก็ได้
บางทีฉันอาจจะรีบร้อนนิดหน่อย
คุณดูเหมือนสับสนและนั่นรบกวนจิตใจฉัน
ตอนนี้ในฐานะศาสตราจารย์ ฉันแน่ใจว่ามีหลายสิ่งที่ฉันสามารถทำได้
ฉันสบายดีบางทีไม่จำเป็นต้องไปต่างประเทศ
ฉันไม่อยากทิ้งคุณ
เห็นด้วย.
ฉันไม่อยากให้คุณไป
ฉันจะไม่ได้เห็นหน้าสวย ๆ ของคุณเป็นเวลาหกเดือนได้อย่างไร?
อย่างไรก็ตาม ฉันเปลี่ยนใจ
มีสิ่งที่เราทำได้ตอนนี้เท่านั้น
ฉันไม่คิดว่ามันคงจะไม่ยุติธรรมถ้าฉันฉวยโอกาสนั้นไปจากคุณ
หกเดือนไม่มีอะไรเลย เราจะโทรมาบ่อยๆ
ฉันจะไปเยี่ยมถ้าฉันมีเวลา
- จริงป้ะ? - ใช่.
คุณจะไปเยี่ยมฉันที่อเมริกาไหม?
แน่นอน.
คุณสามารถแสดงโรงพยาบาลของพวกเขาให้ฉันดูได้
ในคืนนั้น,
ฉันทำท่าเฉยเมยเพราะฉันสับสน
ด้วยข่าวที่ไม่คาดคิด
ครั้งนี้ฉันจริงจัง
คุณต้องไป.
จองอู.
สัญญากับฉันว่าคุณจะใช้เวลากับฉันมากมาย
ไปเดทตามที่ฉันต้องการ ใช่?
ตกลง.
ขอบคุณ.
ด้วยความยินดี.
อนึ่ง,
ดูเหมือนว่าฉันจะสับสนใช่ไหม?
ก็…ไม่อย่างแน่นอน
ฉันจริงจัง.
เศร้าโศก.
สวัสดี.
ฉันได้พิจารณาแล้ว
ฉันยอมรับข้อเสนอ
ฉันกำลังรอคอยมัน
ดี.
เศร้าโศก.
- คุณคิดว่าฉันทำได้ไหม? - แน่นอน.
- คุณสามารถทำมันได้! - ฉันสามารถ.
มันรู้สึกแปลกๆ
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ฉันจินตนาการว่าคุณเดินอยู่ที่นี่โดยไม่มีฉัน
หกเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็วใช่ไหม?
แน่นอน.
จะติดต่อกันบ่อยไหม?
อย่างแน่นอน!
คุณจะไปเยี่ยมฉันใช่ไหม?
ฉันคิดถึงคุณแล้ว!
ฉันจะคิดถึงคุณ!
ฉันคิดถึงคุณแม้ว่าคุณจะอยู่ที่นี่!
ฉันควรทำอย่างไรดี?
จองอู.
ฉันคิดถึงคุณแล้ว!
อย่าจากฉันไป!
อะไร คุณหมายความว่าอย่างไร?
คุณกำลังรับข้อเสนอนั้นคืนเหรอ? ทำไม
ขอแค่ซื่อสัตย์
ศาสตราจารย์นาซองซิกต้องการส่งศาสตราจารย์คิมจินอี
อย่างไรก็ตาม ศาสตราจารย์คิมปฏิเสธ ดังนั้นจึงเสนอให้คุณ
อย่างไรก็ตามเขาเปลี่ยนใจ
ตามที่ศาสตราจารย์นาบอกว่าศาสตราจารย์คิมควรไป
ยกโทษให้ฉัน.
ฉันสัญญากับคุณว่าฉันจะแนะนำที่นี่หากมีโอกาสอื่น
ฉันต้องไปแล้ว.
แล้วทำไมถึงเสนอมาล่ะ?
เศร้าโศก.
ฮานึล!
สวัสดีคุณจองอู.
คุณทำงานเสร็จแล้วหรือยัง?
ไม่ ฉันทำงานครึ่งวันเพราะคุณเสร็จเร็ว
ฉันขอให้คุณไปออกเดทตามที่ฉันต้องการก่อนที่คุณจะจากไป
ฉันวางแผนไว้ห้าวันและหนึ่งในนั้น
รอคุณอย่างเงียบ ๆ และจับมือกลับบ้าน
- ดังนั้น… - ไม่เป็นไร
ฉันไม่ได้รอนาน เพียง 17 นาที
- มาเร็ว. - ตกลง.
ตุ๊กบุ๊ก
ทานของว่างร่วมกันหลังเลิกงานก็สนุกดี
ของ?
ของ.
อย่างไรก็ตาม ความสุขจะไม่คงอยู่ตลอดไป
เพราะคุณจะออกเดินทางในวันที่สามของเดือนหน้า
จองอู…
ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้
อย่ารู้สึกกดดัน ฉันแค่เศร้า แต่นั่นไม่ได้หยุดคุณ
ฉันภูมิใจที่คุณเป็นผู้หญิงยุคใหม่ที่จะแสดงความสามารถของคุณ
ในโลกกว้าง
เราสามารถกินต็อกปกกี ได้ทุกวันหลังจากที่คุณกลับมา
- ไม่ ฟังนะ… - ฟังฉันนะ
ฉันไม่ได้พยายามกดดันคุณ ใช่?
ถูกต้อง.
ต่อไปในวาระการประชุมของเรา...
- ทำไมคุณถึงมองฉัน? - อะไร?
ของ.
คุณคงสงสัยว่าเรามาที่นี่ทำไม
เมื่อฉันเชิญคุณมาที่นี่ครั้งแรก
ฉันเห็นคุณมีความสุขมากเมื่อเราแลกเหรียญ
นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าคุณน่ารัก
ฉันมาที่นี่เพราะฉันอยากจะจำเขา
ทำไมน้ำตาของฉันถึงไหล? เศร้าโศก. เกิดอะไรขึ้นกับฉัน?
จองวู ฉันอยากจะบอกคุณบางอย่าง
- ข้อเสนอนี้ปิดอยู่... - ยกเลิกหรือไม่?
อย่าพูดแบบนั้น.
ฉันตาฝาดแต่ไม่เป็นไร
ฟังฉันนะ…
ฉันจะไม่ร้องไห้เพื่อรอคุณ
ฉันจะปรับปรุงตัวเอง
ดังนั้น…
ครู่หนึ่ง.
เฮ้.
ฉันจะไปในอีกสิบนาที ใช่.
อย่างไรก็ตาม ไม่ต้องกังวลและมุ่งความสนใจไปที่งานของคุณ
- ใช่? - ใช่. อย่างไรก็ตามฉัน…
เราจะตาย.
มีความสุข
ทั้งหมดนี้คืออะไร?
เซอร์ไพรส์!
จองอูอยากจะจัดงานเลี้ยงอำลาคุณ
เราเตรียมไว้เป็นสไตล์อเมริกัน
อะไร
เอาล่ะ นั่งลง เท้าแม่ก็เจ็บ
- เร็ว. - ที่นี่.
- ที่นี่. - เร็ว.
มาเร็ว.
ตกลง.
นัม ฮานึล ปาร์ตี้เพื่อเปิดตัวในสหรัฐฯ
รับสิ่งนี้
อะไร
อย่ายุ่งกับการทำงานขณะอยู่ที่นั่น
เอาเงินไปเดินเล่นกินของอร่อย
- เศร้าโศก. - โปรด. นี่มาจากแม่
คุณแม่ทำหมอนข้าวสาลี
เขาบอกว่าการปรับให้เข้ากับหมอนของคนแปลกหน้าเป็นเรื่องยาก
แม่ทำทั้งคืน ใช้มันเพื่อการนอนหลับสบายตลอดคืน
เริ่มต้นใหม่.
การแยกจากกันไม่มีความหมาย
เราถูกแยกจากกันตลอดไป
มันแค่หมายถึงมัน
ขอแสดงความยินดีที่คุณเปิดตัว
พวกเราจะเจอกันใหม่
เมื่อเราอยู่ด้วยกัน
จะเป็นความทรงจำ
เราต้องหาทาง
ดร. น้ำ ฉันขอโทษที่ข้อเสนอถูกยกเลิก
ฉันแน่ใจว่าจะมีโอกาสอีกครั้ง
ขอแสดงความยินดีกับการเปิดตัวครั้งแรกในสหรัฐฯ ฮานึล!
- ยินดีด้วย! - รอก่อนครับคุณผู้หญิง
ฉัน…
พูดตรงๆ…
- กรุณาอย่าไป! - เศร้าโศก.
- ฉันไม่คิดว่าจะทำสิ่งนี้ได้ - อะไร?
ฉันไม่สามารถโดยที่คุณไม่.
- ไม่… - อย่าไปนะ ฮานึล!
รอ!
ฉันต้องการคุณอยู่เคียงข้างฉัน!
สัญญากับฉันว่าจะไม่จากไป!
- อะไร? - ใช่?
กรุณาอย่าไป!
- ปล่อยฉันไป! - กรุณาอย่าไป!
ฮานึล…
กรุณาอย่าไป...
อย่าไปนะฮานึล!
คุณกำลังทำอะไร?
คุณเปียกกว่าที่ฉันคิด
- คุณรู้ได้อย่างไร? - อะไร?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
คุณบอกว่าคุณจะไม่หยุดฉันและฉันควรจะไป
ทำไมหยุดฉันตอนนี้?
เธอก็รู้ว่าฉันจะไม่ไปใช่ไหม?
พูดตรงๆ,
ฉันบังเอิญได้อ่านข้อความของคุณ
ข้อความ?
ยกเลิก? เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาตัดสินใจส่งศาสตราจารย์อีกคน
โรงพยาบาลของคุณไร้สาระ
ทำไมพวกเขาถึงเล่นกับคุณ? ทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจ?
คุณต้องรำคาญ แต่คุณไม่สามารถพูดอะไรได้
ที่ไม่เป็นความจริง.
ฉันพูดขึ้น
ฉันต้องไปแล้ว.
แล้ว.
สมควรแล้วที่ศาสตราจารย์คิมปฏิเสธไม่ใช่หรือ?
คุณให้ข้อเสนอนั้นแก่ฉันทีหลัง
และฉันก็ยอมรับมัน
ฉันเชื่อว่าฉันควรจะไป
เหตุใดฉันจึงควรถอนตัวจากการตัดสินใจที่ฉันคิดว่าดีแล้ว?
เป็นเพราะประธานชอบเขามากกว่าหรือเปล่า?
อาจารย์น้ำ.
แล้ว.
ฉันตัดสินใจทำสิ่งหนึ่งเมื่อกลับมาที่นี่
ฉันสัญญาว่าฉันจะพูดออกมาหากฉันรู้สึกเจ็บปวดหรือขุ่นเคือง
ฉันรู้ว่ามันไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย
แต่พูดเพื่อฉัน
ตอนแรกฉันรู้สึกรำคาญเล็กน้อย
แต่ฉันพูดแล้วลืมมันไป
ไม่เคยเลวร้ายยิ่งกว่านี้
ขอบคุณที่ช่วยฉันจากการถูกอายก่อนหน้านี้
แต่ฉันจะบอกครอบครัวของฉัน นั่นเป็นเรื่องปกติ
- ทำไมคุณถึงยิ้ม? - คุณดูเหมือนเปลี่ยนไป
- จริงป้ะ? - ใช่.
ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น.
ของ.
มีห้าเดทที่คุณต้องการไปก่อนที่ฉันจะไปอเมริกา
เราทำไปแล้วกี่อัน?
เรากลับบ้านด้วยกันไปอาร์เคด
และงานเลี้ยงอำลา
สามแล้วยังมีอีกสอง
มาทำส่วนที่เหลือกัน
คุณได้วางแผนไว้แล้ว คงจะน่าเสียดายถ้าไม่เกิดขึ้น ที่เหลือคืออะไร?
ฉันคิดว่าคุณจะคิดถึงอาหารเกาหลีเมื่อกลับมาที่นั่น
ฉันแน่ใจว่ามีร้านอาหารเกาหลีอยู่ที่นั่นด้วย
แต่ฉันทำไม่ได้ ฉันอยากทำอาหารให้คุณกิน
จริงป้ะ?
มันคงจะอร่อยมาก
คุณทำให้ฉันประทับใจกับคิมบับนั้น
- ฉันสามารถคาดหวังสิ่งนั้นได้ไหม? - รอสักครู่.
ฉันตื่นเต้น!
ถูกต้อง. อันสุดท้ายคืออะไร?
- เป็นความลับ - เศร้าใจ!
ทำไม บอกฉัน.
ฉันคงจะคิดก่อนว่า
“ทำไมฉันไปไม่ได้ ฉันขาดอะไรไป”
ฉันจะสิ้นหวังและโทษตัวเอง
คลินิกสุขภาพจิตซันไชน์
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
หากผลไม่เป็นไปตามที่ปรารถนาทั้งที่ทำงานหนัก
ไม่เป็นไรที่จะผิดหวังสักครู่
จากนั้นฉันก็มุ่งเน้นไปที่งานของฉัน
และเตรียมพร้อมสำหรับโอกาสต่อไป
นี่มันดูอร่อยนะ
ฉันสามารถช่วยได้ไหม?
ใบหน้าที่สวยงามของคุณช่วยฉันได้
คุณเฮฮา.
ถูกตัอง.
ดูน่าอร่อย
นี่เป็นอาหารจานที่หรูหรา ไม่ใช่แค่อาหารเกาหลีเท่านั้น
คุณสามารถทำทั้งหมดนี้ได้หรือไม่?
ฉันเรียนทำอาหารหลายครั้ง
กินมัน.
ขอบคุณสำหรับการทำอาหาร
ฉันจะให้คุณอันหนึ่ง
นี้. อันนี้ด้วย
- ดี? - อร่อยมาก.
ไม่น่าเชื่อว่าคุณเรียนเพียงไม่กี่วิชาเท่านั้น
ชีวิตคือการเดินทางที่ยาวนาน
แม้ว่าคุณจะล้มเหลวในการบรรลุเป้าหมายในสถานที่หรือสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง
นั่นไม่ได้หมายความว่าชีวิตของฉันไม่มีความหมาย
มันอาจจะเกิดขึ้นพรุ่งนี้หรือในสถานที่ต่อไปที่ฉันไปเยือน
โชคอยู่ที่นั่นและกำลังรอฉันอยู่
ฉันเชื่อมันแล้ว
- คุณรู้สึกอย่างนั้นจริงๆเหรอ? - ใช่.
หลังจากที่คุณเห็นรูปของศาสตราจารย์มินที่นี่
เห็นข่าวแล้วรู้สึกกังวลใจ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นความกล้าหาญของคุณ...
หลังจากที่เห็นว่าตอนนี้คุณแข็งแกร่งแค่ไหน
ฉันรู้สึกโล่งใจ
จริงป้ะ?
คุณรู้สึกอย่างไร? คุณมีสุขภาพที่ดีขึ้นหรือไม่?
ฉันคิดว่าฉันรู้สึกมีสุขภาพดีขึ้น
เรามาลองทดสอบกันใหม่มั้ย?
"ผมมีความสุข."
แบบทดสอบความสิ้นหวังและภาวะซึมเศร้า
"ฉันสงบ"
ของ
“ฉันผิดหวังกับอนาคต”
เลขที่
"ฉันผิดหวังในตัวเอง"
เลขที่
“เมื่อมองย้อนกลับไป ชีวิตของฉันเต็มไปด้วยความล้มเหลว”
เลขที่
ฉันคิดว่าคุณมีสุขภาพดี
คุณไม่จำเป็นต้องเจอฉันอีกต่อไป
คุณแน่ใจหรือว่าไม่เป็นไร?
คุณสามารถเอาชนะความเจ็บปวดของคุณได้
การทำงานหนักของคุณจนถึงวันนี้
จะปกป้องคุณตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
คุณไม่จำเป็นต้องพาฉันออกไป
ฉันชอบดูคนไข้ของฉันเดินออกไปในวันสุดท้าย
คลินิกสุขภาพจิตซันไชน์
คนป่วยก็เยอะใช่ไหม?
แต่ก็เหมือนกับเราไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด
หรือไปหอศิลป์เพื่อชมภาพวาด
พวกเขามาที่นี่เพื่อให้ดีขึ้น
ดังนั้น…
พวกเขาจะดีขึ้น
“ปรับปรุง” หมายถึงอะไร?
นั่นหมายความว่าพวกเขาจะมีความสุขใช่ไหม?
เลขที่
พวกเขายอมรับอุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้น
“ฉันอาจจะเศร้าอีกครั้ง แต่ก็ไม่เป็นไร
ฉันมีพลังที่จะทนได้หากเกิดอุบัติเหตุเกิดขึ้น”
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาเชื่อ
เร็ว!
เศร้าโศก.
ทำไมคุณถึงอยากซื้อกระเป๋าให้แม่?
แม่ไม่มีดีสักอย่าง
เงินเดือนแรกของฉันไม่พอ ฉันจึงเก็บเงินไว้สำหรับเงินเดือนต่อไป
คุณคิดอย่างไร? ฉันชอบสิ่งนี้.
โอ้พระเจ้า อย่าใช้เงินที่ได้มาอย่างยากลำบากกับกระเป๋าเลย
เศร้าโศก.
ราคา 1.8 ล้านวอน?
ไปกันเถอะ.
ทำไม อยากซื้อให้แม่.
- มาเร็ว. - แม่.
คุณเห็นอันนี้ไหม?
นี่คือคอลเลกชั่นฤดูหนาวใช่ไหม? เหมาะสำหรับแม่ของฉัน
- ดี. - มาเร็ว.
ทำไม รอ.
มานี่สิ! เราเห็นได้ไหม?
ขอโทษ.
รอ!
กลับมา!
เอ้ย คุณเตรียมสิ่งนี้เมื่อไหร่?
ฉันเตรียมมันไว้เมื่อเช้านี้
เอ้ย นี่อะไรน่ะ?
แม่เอาไส้กรอกหรือไก่มาให้ฉัน?
ไม่ แค่กินสิ่งที่คุณมี
คุณไม่สามารถจู้จี้จุกจิก
แต่แม่ไม่กินแครอท
ไม่เป็นไรเพราะแม่เป็นผู้ใหญ่แล้ว แม่เป็นผู้ใหญ่แล้ว
ไม่ยุติธรรม ผู้ใหญ่ต้องเป็นตัวอย่างที่ดี
- นาย. บิน. - อะไร?
คุณคิดอย่างไร?
ฉันเห็นด้วยกับคุณ. มารดาจะต้องเป็นตัวอย่างที่ดี
คุณกำลังบอกว่าฉันเป็นแม่ที่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเหรอ?
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง
เขาเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ดังนั้นคูเบลา
คุณกำลังปกป้องฉันเหรอ? คุณคิดว่าฉันเป็นเด็กเหรอ?
เลขที่
อย่าเศร้าเลยคุณผู้หญิง
ฉันจะให้ไวน์แก่คุณ
- นี้. - ขอบคุณ.
คุณเก่งที่สุด
คุณด้วย.
อร่อยใช่มั้ย?
นี่อะไรน่ะ?
ทำไมฉันถึงเศร้า?
รู้สึกตื่นเต้นมาก.
ฉันควรจะซื้อมัน
ฉันไม่รู้ว่าแม่ทะเยอทะยานน้อยลง
นั่นดีกว่า.
แม่ไม่อยากให้ลูกชายซื้อกระเป๋าถือราคา 1.8 ล้านวอน
แม่กำลังจะเข้าสู่วัยชรา
แม่ก็ชอบอันนี้เหมือนกัน
แม่ก็ใส่ทุกวัน
เป็นเรื่องดีที่คุณมีงานทำ
แม่ได้รับกระเป๋าสตางค์เป็นของขวัญ
และไอศกรีมที่สวยงามนี้
ใช่ไหมล่ะ?
ฉันไม่เก่งเท่าฮานึล แต่ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
คุณทั้งคู่เก่งในแบบของคุณเอง
แล้วแต่คุณ. แม่ดุฉันเสมอ
ฉันรู้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณไร้ค่า
คุณก็ลูกของแม่เหมือนกัน คุณคือคนพิเศษ.
ไม่เป็นไร อย่าโกหก
ฉันรู้จักฮานึลดีขึ้น
เขาเป็นหมอ ฉันก็แค่คนธรรมดา แน่นอนว่าแม่ภูมิใจในตัวเขามากกว่า
บางทีชะตากรรมของเราอาจถูกกำหนดตั้งแต่เริ่มต้น
ท้องฟ้าสวยงามมากตอนที่เธอเกิด ดังนั้นเธอคือฮานึล
ฉันชื่อบาดาเพื่อให้ตรงกับชื่อ
คุณหมายความว่าอย่างไร?
แม่ตั้งชื่อให้เพราะเธอฝันถึงทะเล
- จริงป้ะ? - ใช่.
แม่ฝันว่าจะมีสายรุ้งเหนือมหาสมุทรที่ส่องประกายระยิบระยับ
แม่ไม่สามารถลืมความงามของมันหลังจากที่แม่ตื่นขึ้นมา
แม่จึงตั้งชื่อให้ว่า ปาดา ไม่ใช่ "สายรุ้ง"
จริงป้ะ?
ดังที่คุณกล่าวว่า
คุณสามารถเป็นเจ้าของอาคารหรือยึดร้านอาหารของลุงได้
อะไรก็ตามที่คุณทำ,
ถึงแม่คุณเสมอ
สายรุ้งเหนือทะเลอันเป็นประกายนั้น
ส่องแสงในแบบของคุณ ใช่?
อึ.
แม่พูดคำสายรุ้งแสนวิเศษมากมาย
โพสท่า ฉันจะถ่ายรูป
ฉันควร?
ตกลง.
- รอยยิ้ม. - ตกลง.
- ให้ฉันดู. - ส่งให้แม่
ตกลง.
จานแรก!
เอ้ยแม่คนสวย
ลูกชายของฉัน
ดีแล้ว.
ดีจัง!
ฉันไม่ได้หาวเพราะฉันเบื่อ
ฉันอ่านรายงานการประชุมเมื่อคืนนี้ ฉันจึงนอนไม่หลับมากนัก
คุณจะต้องเหนื่อย
- คุณต้องการกาแฟไหม? - กาแฟ?
กินมัน.
คอฟฟี่แคนดี้
อาจเป็นเพราะคุณเหนื่อย แต่วันนี้คุณดูอ่อนแอ
ฉันไม่ได้อ่อนแอ
พูดตรงๆ,
ฉันอายนิดหน่อยที่ได้พบคุณ
- ทำไม? - เพราะวันนั้น..
ขณะอยู่ที่คลินิก.
เพราะอะไรเกิดขึ้นในวันนั้น?
ผู้ป่วยคิดผิด
แต่ฉันรู้สึกอายที่เธอเห็นฉันแบบนั้น
ฉันบอกว่าฉันจะปกป้องคุณในขณะที่เราทำไวน์พลัมนั้น
ที่จริงแล้วคุณคือคนที่ปกป้องฉัน
ใครสน?
เราผลัดกันปกป้องกันและกันได้
ถึงกระนั้นฉันก็แก่กว่า
ฉันอยากจะทำให้คุณประทับใจอยู่เสมอ
ฉันไม่ได้เดทกับคุณ ดังนั้นคุณจึงสามารถทำให้ฉันประทับใจได้
ฉันชอบเพราะคุณใจดี
ฉันตระหนักว่าจิตใจที่ดีและสะอาดเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
ฉันชอบที่คุณเป็นคนจริงใจที่แบ่งเวลาให้กับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ
เหมือนจับมดกับลูก
มันคงเป็นเรื่องยากที่จะแยกทางกับนาง โดและจองอู
ไม่ นั่นเป็นเรื่องง่าย
จองวูอาการดีขึ้นแล้ว เพียงแต่เขาเปิดใจ
คลินิกของตัวเองที่เขาสามารถจัดการได้
สุดท้ายฉันก็ต้องปล่อยมันไป
อย่างไรก็ตาม นางสาว โดอยากจะไล่ตามความฝันของเขา
ฉันถอดมันออกอย่างมีความสุข
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น
เนื่องจากเรากำลังคุยกันเรื่องนี้ ฉันก็จะหยุดคุณเหมือนกัน
อะไร
- ฉัน? - ใช่.
- ทำไมต้องเป็นฉัน? - เปิดการฝึกฝนของคุณเอง
ฉันไม่ได้มาที่นี่หกเดือนแล้ว
นั่นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือตอนนี้คุณดีขึ้นแล้ว
อย่างไรก็ตาม…
เมื่อมีคนได้ยินว่าฉันทำมีดผ่าตัดตกระหว่างการผ่าตัด
ชื่อเสียงของคลินิกของคุณจะเสียหาย
อย่างไรก็ตามคุณยังคงช่วยฉัน
เพื่อกลับขึ้นมา ฉันเป็นหนี้บุญคุณคุณ
คุณสามารถจ่ายเงินได้โดยออกไป
เงินเดือนของคุณมากเกินไปสำหรับฉัน
ในขณะนี้
ถึงเวลาที่คุณต้องไปแล้ว
เขาจะไม่พูดมัน
งั้นฉันจะพูดก่อน
แค่นั้น.
เศร้าโศก. กอดฉันทำไม?
ถูกต้องแล้วใช่ไหม? คุณใจดีมาก
ฉันมีความสุขมากกับคุณตอนนี้
แล้วการเตรียมตัวสำหรับคลินิกใหม่จะเป็นอย่างไร?
ใครจะรู้.
ตอนนี้เขามีเงินแล้วบางทีเขาอาจจะซื้อรถดีๆ สักคัน
เลือกไดรฟ์ AUDI
เขาจะเปิดคลินิกที่ใหญ่กว่านี้ไหม?
และกลับมาอย่างมีสไตล์?
มิลยอน อัสลี ปูซาน แทซอน, บาดา
ไม่เคยมีคลินิกแบบนี้มาก่อน
ยอจองวู เข้าสู่ระบบคลินิกศัลยกรรมพลาสติก
ยินดีด้วยนะจองอู ฉันก็ภูมิใจเหมือนกัน
ในที่สุดคลินิกของคุณก็เปิดแล้ว
อะไร คุณกำลังร้องไห้?
มันรู้สึกแปลกๆ
ฉันไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับการเปิดคลินิกก่อน
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฉันรู้สึกประทับใจแล้ว
โซฟาตัวนี้น่าทึ่งมาก
โต๊ะนี้มีคุณค่ามาก
ฉันจะบริจาคเงินมากมาย ทำความดี และทำงานหนัก
ชีวิตของฉันมีค่า
คุณน่าทึ่งมาก
อยู่คนเดียวสบายดีไหม? คุณเคยมีแพทย์จำนวนมาก
ฉันต้องการที่จะเริ่มต้นเล็ก ๆ
ฉันจะรับคนไข้เพียงไม่กี่คนและทำความคุ้นเคยกับพวกเขา
ฉันไม่อยากทำงานมากเกินไป
ถูกต้อง. นี้.
เอ้ย ไม่จำเป็นเลย
ฉันอยากจะดื่มมัน
ฉันต้องการเฉลิมฉลองเป็นการส่วนตัว
ปาร์ตี้สำหรับเราสองคนเหรอ?
นั่งลง.
จองอูเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตของเขา
ผู้คนรอบตัวฉัน
ใช้ชีวิตของพวกเขาด้วย
บาดาไล่ตามความฝันเล็กๆ ของเธอ
เขาอยากมีชื่อเสียง จากมิลมยอน ของ เขา
แล้วเขาไม่ขอเงินจากเราอีกเลย
มิลยอนคนเดิมของปูซาน
รัศมี
เราไม่รับออเดอร์จัดส่ง
- นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันมาที่นี่ - ดันบี
แทซอน?
นั่นคือคุณเหรอ?
คุณสุขภาพดีไหม? เลขที่…
คุณเป็นอย่างไร? เลขที่
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
ฉันกำลังขับรถไปรอบๆ ที่นี่
และที่นี่เพื่อกินมิลมยอน
ทำไมคุณถึงอยู่ที่โซล?
ฉันย้ายมาที่นี่
เอ้ย มันเป็นเวลานานแล้ว
ฉันยังจำได้
เมื่อคุณมาปูซานและถามเส้นทางจากฉัน
คุณไม่ได้เปลี่ยนไป
คุณไม่ได้อย่างใดอย่างหนึ่ง
คุณให้คำแนะนำ
ไปที่ร้านซุปข้าวหมู มิลมยอนและ ร้าน นักกแซในปูซาน
คุณยังคงเป็นผู้ชายใจดี
และเป็นมิตรนั้น
คุณไม่ไปทำงานที่โรงงานพี่เขยเหรอ?
ถูกต้อง.
อย่างไรก็ตาม คุณชอบมิลมยอน มาก
เรามักจะกินมันในวันที่
ถูกต้อง.
ฉันคิดว่าคุณจะมาเยี่ยมฉันครั้งหนึ่ง
ถ้าจะเปิดร้านอาหารมิลมยอน
นั่นคือสิ่งที่อยู่ในใจของฉันเมื่อฉันย้ายมาที่นี่
ตอนนี้คุณอยู่ที่นี่
คุณแต่งงานแล้ว?
ยัง.
คุณมีแฟนไหม?
เลขที่
ตกลง.
ลุงของฉันได้พบกับรักแรกของเขา
ฉันขอให้เขามีชีวิตที่สงบสุขและสม่ำเสมอ
จะเต็มไปด้วยความสุขเหมือนเกี๊ยวชิ้นใหญ่
ข้อความแห่งความรัก
DING-DONG DAN-BI กำลังมาเติมเต็มชีวิตที่ว่างเปล่าของคุณ
แม่ของฉันเป็นคนที่หัวเราะมาก...
และร้องไห้เพราะเรา
เขาหยุดปลูกกะหล่ำปลี
เขาต้องการรักษาสัญญาที่จะเลี้ยงลูกให้ดี
หัวใจของฉันไปหาเขาเสมอ
ในขณะที่เขาพยายามอย่างหนักเท่าที่จะทำได้ทุกวัน
ตกลง.
ฮัลโหล บอนด์-คุ
สวัสดีเพื่อน Bindung ของฉัน!
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ.
ฉันแน่ใจว่ามีพวกคุณหลายคน
ฉันไม่อยากรู้เกี่ยวกับสิ่งที่ฉันทำ
อย่างไรก็ตาม ฉันตัดสินใจบันทึกวันนี้
เพื่อแจ้งให้คุณทราบถึงกิจกรรมของฉัน
เศร้าโศก.
ทำไม คุณอายไหม?
ตอนนี้ฉันคุ้นเคยกับมันแล้ว
ว่าแต่ว่านาง.. ลี?
- เขารู้เรื่องนี้ไหม? - ดี…
เขารู้ทุกอย่างและยังชอบฉันอยู่
เขาชอบฉันในแบบที่ฉันเป็น
แล้วคนใจดีคนนี้...
การผ่าตัดไมเคิลแองเจโล
แลกเปลี่ยนข่าวสารกับ ดร. BIN แสดงวงดนตรีหม้อหุงข้าว
เขาจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับคนแบบเขา
ฉันสั่ง 25,000 วอน
- เอาล่ะ. - ท่าน!
คุณรู้จักสถานที่ของเราไหม?
จองวูคือคนที่บอกฉันเกี่ยวกับพวกคุณ
ถูกแล้ว.
ฉันได้ยินมาว่าเขาผ่าตัดคุณ
คุณต้องซ่อมแซม นี่คือผลลัพธ์สุดท้ายหรือไม่
เฮ้!
การดำเนินการอยู่ที่ด้านหลัง
แต่คุณไม่จำเป็นต้องผ่าตัดล่วงหน้าใช่ไหม?
ดูคุณสองคนสิ
คุณแกล้งฉันเหมือนเดิม
ฉันไม่ต้องการที่จะซื้อมัน พบกันใหม่.
- เราล้อเล่น. - มานี่สิ.
- ลิ้มรสมัน - พยายาม.
- ปรุงด้วยซอสสูตรพิเศษของเรา - เราทำได้.
- อร่อย! - ใช่?
- อร่อย! - ไชโย!
- ไชโย! - ไชโย!
ขอให้โชคดี!
ในแต่ละวันอาจจะเต็มไปด้วยความยากลำบาก...
ดร. พี่ชาย.
คุณทำงานให้ฉันได้ไหม
ฉันต้องการคนที่ไว้ใจได้
อย่างไรก็ตาม ฉันเชื่อว่าฉันสามารถเอาชนะมันได้
อะไรก็ตามในชีวิต
สุดท้ายนี้สำหรับเรา...
คลินิกมืดแห่งนี้ทำให้ฉันนึกถึงวันนั้น
วันอะไร?
เมื่อผมล้มลงหน้าศาล
วันที่ฉันให้วิทยานิพนธ์นั้นแก่คุณ
ถูกต้อง.
คุณพาฉันไปที่คลินิกปิดเพื่อรักษาฉัน
ห้องที่ว่างเปล่านี้ทำให้ฉันนึกถึงเธอและฉันเสียใจ
อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นคุณลุกขึ้นอีกครั้ง
ทำให้ฉันสะเทือนใจมาก
เพียงแค่ซื่อสัตย์
ฉันทำสิ่งนี้ไม่ได้หากไม่มีคุณ
จำวันที่เราไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นได้ไหม?
แน่นอน.
น่าเสียดายที่เราเดินทางมาไกลขนาดนี้
ถูกต้อง.
จะเกิดอะไรขึ้นถ้า...
เราจะไปกันตอนนี้เลยไหม?
ตอนนี้?
มีวันที่ฉันยังอยากจะไปต่อ
ชมพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกัน ฉันรำคาญเราไม่ได้ดูมัน
ดังนั้นวิธีการที่?
พวกเราไป?
- เอาล่ะ เอาล่ะ - มาเร็ว!
- ดี! - ตั๋วรถยังมีอยู่ไหม?
เมื่อเราละทิ้งความหวังครั้งแรก
ทุกอย่างอยู่นอกเหนือการควบคุม
เราคิดว่าชีวิตของเราจบลงแล้ว
เราไม่คิดว่าเราทำได้
ขึ้นมาจากการตกต่ำของเราเป็นเวลานานมาก
อย่างไรก็ตาม,
ความซึมเศร้าของเราไม่ได้ลึกอย่างที่คิด
เขาและฉันร้องไห้ด้วยกันในคืนนั้น
เราแบกรับความเจ็บปวด
เอาชนะความกลัวของเรา
และหายเป็นปกติในที่สุด
มิน คยอง-มิน
เราเรียนรู้ที่จะรู้สึกถึงความเจ็บปวดชั่วขณะและจดจำความทรงจำตลอดไป
ดร. โหย ขอเริ่มเลย
ในที่สุดเราก็สามารถหลุดพ้นจากความตกต่ำได้
นี้คือความสนุก.
- นี่เขา! - คุณพูดถูก!
มันกลมและสวยงามมาก
ในที่สุดเราก็ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นในครั้งนี้
คุณพูดถูก.
หวังว่าเราจะยังเข้ากันได้
- ใช่แล้ว - ใช่แล้ว
ถูกต้อง.
คุณรู้ไหมว่าคุณยังไม่ตอบฉัน?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ฉันเสนอให้คุณแล้ว แต่คุณไม่ตอบ
ถ่ายภาพงานแต่งงานของเราในสัปดาห์หน้า
ทำไมเรื่องนั้นถึงสำคัญ?
คุณยังคงต้องตอบฉัน
เศร้าโศก. ตกลง.
เอาล่ะ รีบแต่งงานกันเถอะ
“เอาน่า รีบแต่งงานกันเถอะ”?
เรามาสายเหรอ?
ตอบให้ถูก!
ฉันไม่สามารถ.
คุณหมายความว่าอย่างไร? ทำได้แน่นอน
รอ. คุณกำลังจะไปไหน
- ฉันกลับมา.
ฉันอาย.
งั้นก็รอฉันด้วย
วันนี้ฉันสามารถมีความสุขได้
และเศร้าในวันรุ่งขึ้น
อย่างไรก็ตามก็ไม่เป็นไร
ถ้ามีทุกข์ก็มีความสุข
ตอนนี้เรามีพลังที่จะแบกมันไว้แล้ว
ความโศกเศร้าและความโชคร้าย
พอแล้ว.
บทส่งท้าย
นัมฮานึล, ยอจองอู เรากำลังจะแต่งงานกัน!
ใช่! - คุณจะแต่งงานกับฉันไหม เขายอมรับ! รักคำทักทาย
ร้านฟอร์ทแทรค
หมอสลัมป์
แปลคำบรรยายโดย Farabella Fridanti