หมอสลัมป์
ผ่าน! มานี่สิ!
ที่นี่!
ยอจองอู!
- ยอจองอู! - ยอจองอู!
เมื่อก่อนฉันคิดว่ารสนิยมผู้ชายของสาวๆในกรุงโซลมันแปลกๆ
“ไทม์ เขาเจ๋งไหม?”
“ไทม์ เขาสบายดีไหม?”
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงถึงหลงรักเขา
สิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับฉัน
เศร้าโศก.
ฮานึลสวยจริงๆ
ถ้าเพียงแต่ขึ้นอยู่กับระดับ
เธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในชั้นเรียนของเรา ไม่สิ ที่โรงเรียนนี้
สู้ ๆ นะ
อย่าหยุดฉัน เฮ้.
ดังนั้น,
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายถึงคิดว่าฮานึลสวย
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้
ทำไมฉันถึงดีใจที่มีคุณอยู่ข้างๆ?
เมื่อฉันได้พบคุณ
ทำไมฉันรู้สึกโล่งใจ?
ร้านอาหารขาหมู
ทำไมคุณเป็นสิ่งแรกที่ฉันจำทุกครั้งที่เสียใจ?
คุณจะยิ่งใหญ่ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน
ทำไมคำพูดของคุณทำให้ฉันสงบ?
วันที่ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
อะไร
ฉันกำลังบอกคุณตอนนี้
อย่างไรก็ตาม ฉันดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น
พูดตรงๆ…
หัวใจของฉันก็เต้นแรงเล็กน้อย
เมื่อเร็วๆ นี้,
เกิดอะไรขึ้นกับเรา?
หมอสลัมป์
อะไร ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
ฉัน…
ฉันคิดว่าคุณจะร้องไห้ ฉันก็เลยอุ้มคุณขึ้นมา
รู้ได้ยังไงว่าฉันจะร้องไห้?
- อะไร? - บทสัมภาษณ์ของฉัน
คุณรู้ใช่ไหม?
มันเป็นแบบนี้...
คุณกำลังบอกว่าคยองมินบอกผู้อำนวยการโรงพยาบาลเกี่ยวกับฉันเหรอ?
ฉันไม่ได้ไปสัมภาษณ์เพราะสิ่งที่เขาพูด
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ทำด้วยความเกลียดชัง
ในที่สุดทุกคนก็จะรู้เรื่องนี้
คุณจะต้องทนทุกข์ทรมานมากขึ้นหากพวกเขารู้ในภายหลัง
ถูกตัอง.
อนึ่ง…
ทำไมคุณถึงมารับฉัน?
อะไร
แม้แต่เพื่อนก็ไม่ไปไกลขนาดนี้
ใครอยากมาสุดทางฮวาบอนบ้าง?
ฉัน…
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว
- ฉันอยากไปเที่ยว. แล้วไงล่ะ? - อะไร?
ฉันเป็นห่วงคุณจริงๆ
ตอนแรกฉันอยากจะรอที่สถานีโซล แล้วฉันก็คิดว่า
“ฉันเคยไปฮวาบอนหรือเปล่า?” เห็นได้ชัดว่ายังไม่ได้
เพราะคุณอารมณ์ไม่ดี
ฉันคิดว่าเราจะได้สูดอากาศบริสุทธิ์และทานอาหารดีๆ ถูกต้อง?
ใช่. ฉันมาที่นี่เพื่อท่องเที่ยว
ตกลง. การท่องเที่ยว.
นอกจากนี้.
ของ.
- อะไร? - คุณบอกว่าคุณอยากไปเที่ยว
อะไร
มีคู่มือนำเที่ยว. ให้ฉันเอามัน.
ไม่ใช่ฉัน…
มันไม่สำคัญ...
คุณจริงจังไหม?
ปรากฎว่าเขาอยากไปเที่ยว ฉันเกือบจะตกหลุมรัก
ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้ตลอด?
เศร้าโศก.
มาเร็ว. เร็ว.
ฉันกำลังมา!
ใครมาถึงทีหลังก็จะถูกสะบัดหน้าผาก ตกลงไหม?
ใช่ เราไม่ได้ทำอะไรเลย มาทำอย่างนั้นกันเถอะ
พร้อมพร้อม…
พร้อม…
เฮ้ ฉันไม่ได้พูดถึง "เริ่มต้น" คุณหลอกลวง!
ฉันไม่ได้โกง!
ฉันเริ่มเร็วเพราะคุณเร็วกว่าฉัน!
เป็นการดีที่จะมาเร็ว
เฮ้!
อะไร
เฮ้!
เศร้าโศก.
อะไรทำให้คุณใช้เวลานานมาก?
ฉันสำลักกางเกงของฉัน
ที่นี่. หน้าผากของคุณอยู่ที่ไหน?
คุณสามารถทำให้ฉันผิดหวังได้
คุณต้องการที่จะถูกถ่ายรูป?
- ไม่เชิง. - ทำไม?
รูปคงมีไม่มากเพราะไม่ค่อยได้ไปเที่ยว
ยืนอยู่ตรงนั้น มาเร็ว.
- เอาล่ะ. - ดี. ตรงนั้น.
ดี. ตกลง.
เฮ้ สมบูรณ์แบบเลย แม้แต่ท่าแกะ
พร้อม. หนึ่งสองสาม.
รอยยิ้ม.
พร้อม. หนึ่งสองสาม.
ดังนั้น. ดี. หนึ่งสองสาม.
ดีมาก! หนึ่งสองสาม!
ดีแล้ว.
ดู. มันเป็นเรื่องดีใช่มั้ย?
ฉันจะส่งให้คุณในภายหลัง มาเร็ว.
ก็ต้องถ่ายรูปกัน.. เราไม่เอาเหรอ?
รูปถ่ายของคุณสองคน?
ตกลง ฉันจะเอามันตอนนี้
พร้อม. หนึ่งสองสาม.
- เราเป็นเหมือนคนแปลกหน้า - ถูกต้อง.
ไม่ มันแย่กว่านั้น
ทำไมเราไม่ยิ้มล่ะ?
- ดี. - เอาล่ะ.
หนึ่งสองสาม.
รูปหมู่นี้...ก็ไม่เลวนะ
อะไร สิ่งที่คุณกำลังมองหาที่?
- อะไร? - รอ.
- ทำไมคุณถึงซูมเข้าที่หน้าฉัน? - เพราะฉัน…
- ฉันคำนวณแล้วว่าคุณต้องผ่าตัดเท่าไร - อะไร?
เฮ้ ลองโบท็อกซ์สิ
ยังไง? คุณอยากให้ฉันทำศัลยกรรมไหม?
ลืมมันซะ
ลองใช้โบท็อกซ์เพื่อชีวิตที่ยุ่งวุ่นวายของคุณ
ขอบคุณ.
อะไร
ฉันคงจะร้องไห้ถ้าไม่ใช่เพราะพรของคุณ
ขอบคุณ.
ดังนั้นวิธีการที่? คุณรู้สึกดีขึ้นหรือไม่?
ส่วนหนึ่งของฉันคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุด
ฉันไม่รู้ว่าฉันต้องการมันจริงๆ หรือกำลังรีบหางาน
เพราะอับอายที่ต้องว่างงาน
ฉันไม่อยู่ในสภาพที่แข็งแรงในการทำงาน นี่คือสิ่งที่ดีที่สุด.
ตกลง.
พักยาวๆ หางานที่ดีกว่าเมื่อคุณพร้อม
- เอาล่ะ. - ดี.
- รถไฟขบวนสุดท้ายเวลา 21.00 น.? - เหลืออีกสิบนาที
ยังมีเวลาอยู่
- พ่อคุณสบายดีไหม? - มันโอเค.
- พ่อ! - ขออนุญาต.
นายสบายดีไหม?
- ฉันเป็นหมอ. เกิดอะไรขึ้น - เขา…
พ่อของฉันได้รับการผ่าตัดเพราะหัวใจวาย
เขามีเครื่องกระตุ้นหัวใจ แต่มันก็ชำรุดเล็กน้อย
- นั่นเป็นเหตุผล - หัวใจวาย. รถพยาบาล.
ตกลง.
จองอู.
มันคืออะไร?
- จองวู เอาเครื่องกระตุ้นหัวใจมาด้วย - อะไร?
ดี.
พ่อ ตื่น.
- พร้อม. - เคลื่อนไหว.
อีกครั้ง.
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
เอ้ย ขอบคุณพระเจ้า
คุณต้องระวังด้วย
เราปฐมพยาบาลแล้วเขาก็หายใจได้อีกครั้ง เขาสบายดี.
ขอบคุณ. ขอบคุณมาก.
บริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับรถพยาบาล
สถานีฮวาบอน
หวังว่าเขาจะสบายดี
สวัสดีคุณจองอู.
ของ?
คุณกำลังคิดอะไรอยู่?
ไม่เป็นไร.
เฮ้.
เราพลาดรถ ยังไง?
- คุณถูก. - เรากำลังรอรถคันแรกอยู่หรือเปล่า?
เวลา 05.00 น.
- เรารอเจ็ดชั่วโมงไม่ไหวแล้ว - ดังนั้น?
เรานอนที่นี่
มาพักที่นี่
มาเร็ว.
อะไร
ทำไมเขาถึงพูดตรงๆ?
เปิด
ปิด
ฮานึลยังไม่ถึงบ้านเหรอ?
ยัง.
ฉันอยากรู้เกี่ยวกับการสัมภาษณ์
เขาไม่กลับบ้านและไม่ติดต่อฉัน
อาจจะราบรื่นก็ได้ นั่นคือเหตุผล.
เขาบอกว่ามันเป็นเพียงพิธีการและเขาจะได้รับการยอมรับอย่างแน่นอน
เขาอยากพักผ่อน แต่ฉันทำให้เขาขายหน้าต่อหน้าป้าของเขา
ฉันรู้สึกผิดที่บังคับให้เขาไปที่นั่น
มาเร็ว. เขาไม่ใช่คนประเภทที่แสดงออกภายใต้ความกดดัน
- เขาเลือกที่จะออก - อย่างไรก็ตาม.
ฉันหวังว่าเขาจะไม่อารมณ์เสียและร้องไห้
มาเร็ว. เราขึ้นไปชั้นบน
ไม่ต้องเสียใจ.
ยินดีต้อนรับ
โรงแรมฮวาบอน ทัวริสต์
ขอบคุณ.
จนกระทั่งพบว่า.
-อาดา คามาร์? - ใช่แล้ว
สอง. เราต้องการสั่งสองอัน
ตกลง. บังเอิญเหลือเพียงสองห้องเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม หนึ่งในนั้นกำลังทำความสะอาดเพราะแขกเพิ่งออกไป
คุณต้องรอหนึ่งชั่วโมง
หนึ่งชั่วโมง?
เราอยู่ด้วยกันเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง คุณจะรังเกียจไหม?
ตกลง.
นี่คือห้องน้ำเหรอ?
เฮ้ตู้เย็น
พี่เบียร์เยอะมาก
เรามาดื่มเบียร์ระหว่างรอกันไหม?
อยากดื่มเบียร์ไหม?
เอ้ย ฉันเหนื่อยแล้ว เท้าของฉันเจ็บ
- แค่นั่ง - อะไร?
- แค่แกล้งทำเป็นว่าเป็นห้องของคุณ - ตกลง.
- เศร้าใจ! - เศร้าใจ!
- ที่ไหน… - โอ้พระเจ้า
เฮ้.
เฮ้ นี่ฉันคิดยังไงกับคุณนะ
ฉันไม่คิดว่าคุณเป็นผู้ชาย
คุณเป็นเพียงร่างกาย สิ่งมีชีวิต. โปรตีน อะไรแบบนั้น.
ฉันเป็นแค่โปรตีนสำหรับคุณเหรอ?
แล้วไงล่ะ? คุณอยากให้ฉันคิดว่าคุณเป็นผู้ชายเหรอ?
คุณบ้าหรือเปล่า?
ทำมัน ฉันจะตัดสัมพันธ์กับคุณ
ฉันก็เช่นกัน ฉันยุติมิตรภาพของเรา
โอ้พระเจ้า ในที่สุดเราก็ตกลงกัน
จริงมาก อย่าอึดอัดใจ มานั่งดื่มเครื่องดื่มกัน
ตกลง.
เศร้าโศก.
วันที่วุ่นวาย.
ฉันไม่ได้สัมภาษณ์ด้วยซ้ำ
แต่ช่วยใครสักคน
จากนั้นเราก็พักที่นี่
ที่นั่นรู้สึกแปลกๆ
ฉันรู้สึกสำคัญอีกครั้ง
บางทีเหตุผลหลักที่เรามาที่นี่ก็เพื่อช่วยชายคนนั้น
- เฮ้. - อะไร?
คุณกล้าหาวได้ยังไงเมื่อคำพูดของฉันสัมผัสกัน
อย่างอื่นล่ะ?
คำพูดของคุณทำให้คุณง่วงนอน
เอ้ย พูดถึงคนที่ไม่ค่อยได้นอน
- ฉันไม่ค่อยได้นอน? - ฉันผิด?
ฉันเห็นคุณวิ่งออกกำลังกายทุกเช้า ฉันคิดว่าอย่างนั้น
ตกลง.
ฉันเคยนอนเยอะมาก แต่...
อะไร
ตอนนี้คุณมีปัญหาในการนอนหรือเปล่า? โรคนอนไม่หลับคืออะไร?
ลืมมันซะ
อะไร ทำไมคุณไม่บอกฉัน?
เศร้าโศก.
นิวยอร์ก กง วอล-ซอน
ฉันลืมบอกเขา
- ฉันตอบข้างนอก - ตกลง.
รีบหน่อย ไม่งั้นฉันจะเสียทั้งหมดนี้
แล้วแต่คุณ.
เฮ่ย, บู.
ฉันจะอยู่ที่นี่
อากาศสดชื่นและสะอาด
สัมภาษณ์?
มาคุยกันที่บ้านดีกว่า
เอาล่ะ. ราตรีสวัสดิ์.
อะไร ทำไมพวกเขาถึงติดต่อฉัน?
มันคืออะไร?
โดยเฉพาะ? ฉันอยากรู้เกี่ยวกับการสัมภาษณ์
เป็นไปด้วยดีหรือเปล่า?
เลขที่ มาแต่ไม่ได้เจอผู้กำกับ
ขอแสดงความนับถือ? คยองมินพูดแบบนั้นเหรอ?
เขาพูดอะไรที่ทำให้การสัมภาษณ์ถูกยกเลิก?
จองวูก็ผิดเช่นกัน
ทำไมต้องบ่นกับคยองมิน?
ทำไมจะไม่ล่ะ? ฉันมีสิทธิที่จะรู้
และเขาไม่ได้ตั้งใจจะบ่น
เขาอธิบายว่าทำไมเขาถึงมาฮวาบอน...
อะไร
เขาอยู่ที่ฮวาบอนเหรอ?
เขามาเพื่อการท่องเที่ยวเท่านั้น
นั่นเป็นข้อแก้ตัว
ชัดเจนว่าเขาชอบคุณ
เขาต้องการทำให้คุณสงบลงเพราะคุณกังวล
อย่าแปลกเลย
เลขที่!
เขาชวนคุณไปดูพระอาทิตย์ขึ้น
จากนั้นไปที่ฮวาบอนเพื่อสงบสติอารมณ์ของคุณ
เขาชอบคุณจริงๆ
ฉันมั่นใจ 100%
ที่ไม่เป็นความจริง.
ไม่ ทำให้เป็น 200 หรือ 300%
ฉันจะวางสายถ้าคุณทำอย่างนั้นต่อไป
ทำไมเขาถึงยังเดินเตร่?
ทำไมมันร้อนจัง?
เลือดไหลไม่หยุด!
ผ้ากอซและผ้าพันแผลขนาด 6 นิ้ว!
ฉันกลับมาแล้ว.
เฮ้. เสร็จแล้วเหรอ?
พวกเขาเสร็จแล้ว ฉันไป. พักผ่อนเยอะๆนะ แล้วเจอกัน
คุณสามารถ…
อยู่ที่นี่กับฉันเหรอ?
อะไร
อยู่กับฉัน.
อยู่นานขึ้น.
เสมอ…
เล่น Go-Stop?
อาปา? ไปหยุด?
ฉันพบการ์ดใบนี้ที่นี่
บางทีคุณอาจไม่เคยเล่น
ให้ฉันสอนคุณ
ในกรณีนั้น โอเค
ขอผมเก็บกระเป๋าไว้ในห้องก่อน
ตกลง.
มีอะไรผิดปกติกับมัน?
เขาดึงข้อมือฉันทำไม?
ทำไมการเล่นไพ่จึงน่าดึงดูด?
- สวัสดีจองอู - เฮ้.
ขอบคุณ.
อะไร เพื่ออะไร?
จู่ๆฉันก็ไม่อยากอยู่คนเดียว
ขอบคุณ.
- โอเค เรามาเริ่มกันเลยดีไหม? - ใช่.
ผู้แพ้ถูกตีที่ข้อมือ ตกลงไหม?
เฮ้ข้อมือของคุณกำลังจะต่อย
ข้อมือของคุณจะหัก
ฉันเป็นคนเรียนรู้เร็ว
ตกลง.
เฮ้ มาเลย
- มานี่สิ. - ตกลง.
ตกลง.
เขาอยู่ที่นี่!
ตกลง. ฉันจะสอนพื้นฐานให้คุณ
คุณเพียงแค่ต้องจับคู่รูปภาพ
- คุณเคยเห็นกวาง นี้ ไหม? - ใช่.
รวบรวมสามแล้วคุณจะได้รับสามคะแนน
รวบรวมสี่คุณจะได้รับสี่คะแนน
- แล้วห้าล่ะ? - ห้าแต้ม
ไม่ 15 คะแนน
รวบรวมนกสามตัวรับโกโดริหนึ่งตัว
- ห้าแต้ม - โกโดริ.
ริบบิ้นนี้. ชองดัน ฮงดันและโชดัน
รวบรวมและรับสามคะแนน
- เอาล่ะ. - เอาล่ะ.
เริ่มกันเลย.
เอ้ย การ์ดของฉันห่วย
ใช่ฉันเห็น.
เฮ้! ฉันมีนกสามตัวโกโดริ.
- หนึ่ง สอง สาม สี่แต้ม - นั่นคือนกเหรอ?
โกโดริ.เก้า สิบ สิบเอ็ด สิบสองคะแนน
หนึ่งไป
ไปครั้งเดียว เหรอ?
ใช้มันทั้งหมด!
นั่นแย่มาก
นี้และ...
ฉันทำมัน! อีกหนึ่ง! ตกลง.
ไป.ดุอาไป.
- ตกลง. - ซื่อสัตย์. คุณมีประสบการณ์ใช่ไหม?
ไม่ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเล่น
- จองอู. - ย่า?
ฉันอยากลองสิ่งนี้จริงๆ
คุณกำลังพยายามอะไร?
ตกลง! นั่นมันรอบซ้อมนะ!
ตกลง.
เรามาเริ่มเล่นกันจริงมั้ย? คุณเก่งมาก!
ข้อมือของคุณ
คุณจะโอเคไหม?
การตี 30 ครั้งนั้นมากสำหรับคุณ
ตกลง. แค่สามเท่านั้น
สาม?
อะไร
- นี้คือความสนุก. - มาเล่นอีกครั้ง
ฉันยอมแพ้โดยตั้งใจ
- กรุณาสุ่มให้สมบูรณ์ - อย่าเสียใจเลย
มันแปลก.
ทำไมเขาถึงมีปัญหาในการนอนหลับ? เขาจับข้อมือฉันทำไม?
ทำไมฉันถึงขอให้ฉันอยู่กับเขา?
ฉันมีคำถามมากมาย
อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถถามอะไรในคืนนั้นได้
อึนจอง อาหารเช้าพร้อมแล้ว!
คุณกำลังจะไปไหน วันนี้คุณไม่ได้อยู่กับพ่อเหรอ?
ฉันจะไปกิน โรเซ่ต็อกปกกีกับเพื่อนๆ
ทำไมจานนี้ถึงได้รับความนิยมในช่วงนี้?
เด็กน้อยรักมัน
ถูกต้อง.
- พ่อ. - ใช่?
ขอเงินไปร้านทำผมได้ไหม?
ตกลง.
ความปรารถนาของคุณจะได้รับการเติมเต็มโดยพ่อ
นี่สำหรับอาหาร
นี่สำหรับผมของคุณ
- แค่นี้ไม่พอสำหรับเส้นผม - อยากตัดใช่ไหม?
ค่าตัดผมนักเรียน 10,000 วอนก็เพียงพอแล้ว
พ่อไม่เข้าใจ..
- ล้อเล่นน่า... - ลืมไปซะ!
อึนจอง!
เฮ้ บิน อึนจอง...
เอ้ย ไอ้สารเลว...
ฉันไม่สามารถแม้แต่จะตลกอีกต่อไป
อาหารกบ.
อาหารกบ?
ฉันคิดว่าเราสามารถหาแมลงได้
มองตรงนั้นสิ
รอแม่นะจินวู
คุณกำลังจะไปไหน
แม่ครับ ผมเห็นตั๊กแตน
รีบจับมันซะ
ได้เลยแม่จับ
รอ. ออกไปให้พ้นทาง
เขาอยู่ที่นั่น
เศร้าโศก.
แม่คะ ใช้มือสิ
มือแม่?
จูวอนบอกว่าพ่อของเขาใช้มือของเขา
อย่างไรก็ตาม แม่กลับกลัวแมลง จินวู แม่จะพยายามจับมันด้วยตาข่ายนี้
เขาอยู่ที่นั่น
จับได้!
แม่เขาบินเพราะคุณ
โชคไม่ดี
เศร้าโศก.
เราไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมเราถึงแยกกันที่นี่?
ฉันเข้าใจ.
อย่างไรก็ตาม แม่ของคุณกังวลเกี่ยวกับการเดินทางของเราที่ซกโช
โดยเฉพาะถ้าเขารู้ว่าเราจะอยู่ที่ฮวาบอน
แต่ฉันว่ามันแปลกที่เราแยกบ้านกัน
ทำไปเถอะ ไม่ต้องห่วงเขา
- กลับบ้าน. - ดี.
- พักผ่อน. - คุณด้วย.
แม่. ฮานึลอยู่บ้านเหรอ?
แม่ไม่รู้.. เขายังไม่ได้ติดต่อฉันเลย
มิลยอนคนเดิมของปูซาน
พูดแล้วไม่รู้สึกกังวลเหรอ?
ทำไม ทำไมคุณถึงกังวล?
รู้สึกเหมือนสัมภาษณ์ล้มเหลว
ทำไม คุณเคยได้ยินจากเขาบ้างไหม?
เลขที่
แม่บอกว่าจะเล่าให้ฟังที่บ้าน
พอออกไปก็พูดเหมือนจะย้ายออกไปทันที
แล้วเขาจะคุยเรื่องอะไรล่ะ?
เราถามแล้ว แต่เขาไม่อยากพูด
เขาทำให้ฉันนึกถึงปฏิกิริยาของฉันเมื่อฉันสอบ ASN ไม่ผ่าน
ฉันคิดว่าการสัมภาษณ์ล้มเหลว
หุบปาก. เราสามารถถามเขาได้เมื่อเขากลับถึงบ้าน
เราจะพบเร็ว ๆ นี้เมื่อเขาเล่าเรื่อง
ทิ้งสิ่งนี้ไป
พลาสติก.
มันเป็นกระป๋อง
ฮัลโหล นี่..
เฮ้.
ฉันสามารถตากเสื้อผ้าที่นี่ได้ไหม?
แน่นอน. นี่คือหลังคาของคุณ
ถูกต้อง.
ขอบคุณที่จัดการกับพี่สะใภ้สองคนของฉัน
หากคุณฝึกฝนอีกครั้งฉันจะไปทำศัลยกรรมพลาสติก
ไม่ครับคุณผู้หญิง คุณไม่ต้องการอะไร
อย่าโกหก.
ฉันจริงจัง.
ใบหน้าของคุณสมบูรณ์แบบ เป็นธรรมชาติและสวยงาม
เอ้ย คุณรู้วิธีเกลี้ยกล่อมผู้หญิง
ถ้ามีฮานึล ฉันจะพาไปกินผลไม้ชั้นล่าง
อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาไม่อยู่ตรงนั้น คุณก็อาจจะรู้สึกอึดอัดใจ
เขาหายไป?
เมื่อวานเขาไปฮวาบอนแต่ยังไม่กลับบ้าน
บางทีเขาอาจจะพักอีกคืน
เมื่อไหร่ก็ตามที่เราจะมีบาร์บีคิวที่นี่
- ตกลง. - โปรด.
เฮ้ ฮานึล. คุณอยู่ที่ไหน
ฉัน? ที่บ้าน.
คุณอยู่บ้านไหม?
ที่นั่นมีเสียงดังมาก
นั่นคือเสียงทีวี
ตกลง.
คุณพังค์!
ทำไมคุณถึงอยู่ที่อาร์เคดแทนที่จะกลับบ้าน?
เอ้ย มันเจ็บ
นี่บ้านเหรอ? ดังนั้น?
ทำไมคุณไม่กลับบ้าน?
ฉันกลับบ้านแล้วจากไปอีกครั้ง
จริงป้ะ?
ตกลง.
ดี. เอาล่ะ.
ใช่แล้ว ไปเลย
ดังนั้น? คุณเสร็จหรือยัง?
ให้เรากลับบ้านกันเถอะ
อะไร
ทำไม ทำไมคุณถึงแปลกใจ?
ดังนั้น…
ฉันคิดว่าฉันสนุกกับการใช้เวลากับคุณมากเกินไป
อาร์เคด, คาราโอเกะ, Go-Stop ฉันเพิ่งรู้ว่ามันน่าตื่นเต้นทั้งหมด
ดังนั้น?
เลย…ผมคิดจะสนุกอีกครั้งก่อนกลับบ้าน
เฮ้. คุณต้องการที่จะไปที่ไหนสักแห่ง?
สถานที่แห่งนี้ไม่เปลี่ยนแปลง
คุณจำได้ไหม? เราเคยแข่งกันบนถนนสายนี้บ่อยๆ
ฉันจะลืมได้อย่างไร?
เฮ้ มาเยี่ยมชมชั้นเรียนของเรา
ชั้นเรียนของเราด้วยเหรอ? ได้รับอนุญาตหรือไม่?
ใครสน? เราออกไปได้ถ้าเราถูกจับได้ คุณวิ่งเก่ง
- เศร้าโศก. - มาเร็ว.
แพ้แน่นอน!
ยอดเยี่ยม.
การมาที่นี่ไม่ได้ทำให้คุณคิดถึงใช่ไหม?
ของ.
ถูกต้อง. นี่คือเก้าอี้ของฉัน
ตัวนี้คือเก้าอี้ของฉัน
ฉันเรียนแบบนี้ประจำ
อย่าไร้สาระ. คุณเป็นแบบนี้เสมอ
“ฉันต้องเรียน เข้มแข็งไว้!”
เฮ้ ฉันไม่เคยทำอย่างนั้น
เศร้าโศก.
- จองอู. - ย่า?
ถ้ากลับมาเป็นนักเรียนอยากทำอะไร?
ใครจะรู้.
ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย
แล้วคุณล่ะ
ฉันต้องการที่จะ...
ทำการสอบเข้าวิทยาลัยอีกครั้ง ผลลัพธ์ไม่ได้สะท้อนถึงความสามารถของฉัน
ฉันอยากรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้น
ทำไมคุณถึงล้มเหลว?
คุณได้คะแนนสูงในการทดสอบทดลอง
วันนั้นฉันป่วย
ฉันปวดเมื่อยไปทั้งตัว
หลังจากการทดสอบครั้งนั้น ฉันมีความรู้สึกว่าฉันจะไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยในฝันของฉัน
มหาวิทยาลัยแห่งชาติฮังกุก
กำลังโหลดผลลัพธ์
มหาวิทยาลัยแห่งชาติ HANGUK แห่งการรับเข้าศึกษาทางการแพทย์
ไม่พบชื่อ นัม ฮานึล
แต่ถึงกระนั้น ฉันก็เสียใจมากเมื่อพบว่าฉันทำไม่ได้
ทุกคนคาดหวังจากฉันมากตั้งแต่ฉันยังเด็ก
ฉันรู้สึกกดดันอยู่เสมอที่จะต้องทำให้พวกเขาพอใจ
ความกดดันนั้น
ดำเนินไปจนโตเป็นผู้ใหญ่ของฉัน
แน่นอน.
คุณเสียสละมาก
วัยเด็กของคุณ เวลาอยู่กับเพื่อนของคุณ
ความสัมพันธ์ของคุณ งานอดิเรกเล็กๆ น้อยๆ ของคุณ ทุกอย่าง.
คุณเสียสละทั้งหมดนั้น แน่นอนว่าคุณถูกทำลายไปแล้ว
เศร้าโศก.
คุณกำลังคิดอะไรอยู่?
มันไม่มีอะไร. มาเร็ว.
กลับบ้านได้ยัง?
คุณไม่ต้องการกลับบ้านโดยตั้งใจ
อะไร
คุณไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับครอบครัวของคุณเกี่ยวกับการสัมภาษณ์นี้
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมคุณถึงพลาดมัน?
คุณรู้ได้อย่างไร?
ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็เข้าใจคุณ
ฉันคิดว่าคุณเข้มงวดกับตัวเองมากเกินไป
อย่ากังวลกับคำพูดของคนอื่นและดูแลตัวเองก่อน
วันนี้คุณต้องสบายดี เพื่อผ่านวันพรุ่งนี้ไปได้
ถามว่าอยากทำอะไรเมื่อกลับไปเป็นนักเรียน?
โอ้ เบนาร์
หากย้อนเวลากลับไปได้
เพราะฉันสงสารคุณเมื่อยังเด็ก
ฉันอยากจะกอดคุณ.
เฮ้!
มีคนอยู่ที่นี่เหรอ?
เศร้าโศก.
มันคืออะไร?
เขาก็แค่โปรตีน แต่ทำไมใจฉัน...
- "โปรตีน"? - แอสทากา.
“จันทน์”?
อะไร โปรตีนดีต่อหัวใจหรือไม่?
ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
ฮานึลถึงบ้านแล้วเหรอ? การสัมภาษณ์เป็นอย่างไรบ้าง?
ดังนั้น…
ฉันจะไม่ไปฮวาบอน
ทำไม การสัมภาษณ์ล้มเหลว?
ใช่ครับ การสัมภาษณ์ไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้
ฉันยังไม่พร้อมเช่นกัน
ฉันยังอยากพักผ่อน สามารถ?
แน่นอน.
แม่ไม่อยากให้คุณไปที่นั่นเช่นกัน
ฉันด้วย. ใครให้เงินฉันถ้าคุณจากไป?
หางานในกรุงโซล. โรงพยาบาลหลายแห่ง
ตกลง. ฉันจะไปที่ห้อง
ตกลง.
อะไร ง่ายกว่าที่ฉันคาดไว้
ฉันไม่ควรพลาดมัน
พวกเขาทั้งหมดตื่นขึ้นมาเพื่อรอฉัน
อะไร ยังไง?
ฉันกำลังบอกความจริง.
ดี. เพราะคุณฉลาด คุณจึงเข้าใจทันทีว่าฉันหมายถึงอะไร
ราตรีสวัสดิ์.
ด้วยความยินดี.
คยองมิน
เฮ้. มันคืออะไร?
เฮ้ จองวู. พรุ่งนี้คุณยุ่งไหม?
- พรุ่งนี้? - ฉันต้องการจะบอกบางสิ่งกับคุณ.
เราพบกันที่ร้านกาแฟใกล้โรงพยาบาล พบกันใหม่.
เฮ้.
นี่อะไรน่ะ?
กล้องที่ซ่อนอยู่ในคลินิกของคุณ
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ฉันไปที่นั่นเมื่อสองวันก่อนเพื่อรับไฟล์
แล้วฉันก็พบมัน
การกระทำนี้เป็นของใคร?
อนาคตเต็มไปด้วยความหวังกับผู้คน
ถ้ามีกล้องอยู่ทุกหนทุกแห่ง
พวกเขาเฝ้าดูทุกการเคลื่อนไหวของฉัน
ใครทำอย่างนั้น?
คุณพบลายนิ้วมือหรือไม่?
ฉันจะให้นิติเวชตรวจสอบทันที
โปรดตรวจสอบคลินิกของฉัน บางทีฉันอาจพลาดกล้อง?
ตกลง.
ยากที่จะเชื่อ.
ฉันดีใจที่สิ่งนี้เกิดขึ้น
ฉันท้อแท้เมื่อไม่มีอะไรราบรื่น
ตอนนี้มีเรื่องให้สอบสวน
พวกเขาจะสอบสวนคนงาน
พวกเขาคงได้พบอะไรบางอย่าง
แล้วกล้องตัวนี้เกี่ยวอะไรกับเหตุการณ์นี้ล่ะ?
หน้า
อนึ่ง,
ทำไมคุณถึงรอบอกฉันเกี่ยวกับกล้องตอนนี้?
ฉันมาที่บ้านของคุณเมื่อวานนี้ แล้วคุณก็จากไป
ไม่ ไม่ใช่เมื่อวาน
ทำไมไม่บอกทันทีที่เจอ?
ถูกต้อง.
ฉันไม่คิดว่ากล้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้
ฉันคิดว่ามันเป็นเพียงเรื่องตลก
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่ได้บอกคุณทันที
ฉันคงไม่รู้ถ้าไม่มีคุณ ดังนั้นขอขอบคุณ
- ด้วยความยินดี. - ดี.
- โทรหาฮานึล - อะไร?
คุณทำลายการสัมภาษณ์โดยไม่ได้ตั้งใจ
คุณต้องขอโทษ
จองอู.
คุณชอบมันไหม?
จริงป้ะ? เพราะมันดูเหมือนเป็นเช่นนั้น
ใครจะรู้.
ฉันไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องบอกคุณอย่างนั้น
จริง. ไม่จำเป็น.
อย่างไรก็ตาม ฉันจะผิดหวังถ้าคุณชอบมัน
คุณไม่สามารถมีความสุขได้ในขณะนี้
ไชโย MY LIFE BIR DRAFT
ดังนั้นบอกฉัน. ฮวาบอน เป็นยังไง?
เราขี่จักรยาน.
จักรยาน?
เรายังกิน.
พวกคุณกินเถอะ
เราดื่มเบียร์
แล้วพวกคุณทำมัน
เศร้าโศก. ทำอะไร?
รับทราบความรู้สึก. ทำไมคุณถึงประหลาดใจมาก?
อย่าไร้สาระ. สารภาพอะไร?
- ฉันบอกคุณแล้วว่าเราเป็นเพื่อนกัน - จริงหรือ?
คุณแน่ใจว่าคุณไม่รู้สึกอะไรเลย
แม้จะนอนโรงแรมด้วยกัน?
- ทำไม? - อะไร?
พวกคุณจะไปโรงแรมเหรอ?
คุณพักที่ฮวาบอนหรือเปล่า?
ไม่. เรากลับบ้านในรถคันสุดท้าย
ฮานึล คุณบ้าไปแล้ว!
ไม่สำคัญว่าคุณจะพักค้างคืนหรือนั่งรถไฟขบวนสุดท้ายกลับบ้าน
สิ่งที่ชัดเจนคือเขาชอบคุณอย่างแน่นอน
- ไม่ใช่แบบนั้น. - ใช่ถูกต้อง.
ผู้ชายจะไม่เสียเวลาหรือความสนใจกับคนที่เขาไม่ชอบ
ด้วยสถานการณ์เช่นนี้ ฉันไม่แน่ใจว่าควรสนับสนุนคุณหรือไม่
แต่ฉันแน่ใจว่าเขาชอบคุณ
- คุณเข้าใจสิ่งที่ฉันพูดหรือไม่? - แล้วแต่คุณ.
เศร้าโศก.
เอ้ย คุณไร้สาระมาก
ฮานึล!
พูดสิ! พวกคุณไปที่นั่นได้อย่างไร?
เฮ้.
มิลยอนคนเดิมของปูซาน
พูดตรงๆ,
ฉันอยากรู้.
เขาตามฉันมาทำไม?
คุณสามารถ…
อยู่ที่นี่กับฉันเหรอ?
มันหมายความว่าอะไร?
เพราะฉันรู้สึกเสียใจกับคุณเมื่อคุณยังเด็ก
ฉันอยากจะกอดคุณ.
คำพูดพวกนั้นทำไมเขาถึงทำให้ฉัน...
จองอู!
ฮานึล.
มันคืออะไร?
ดูสิ ฉันอยากคุยกับคุณ
หายใจเข้า ฉันรอได้.
คุณ…
ทำไมคุณถึงสนใจมาก?
อะไร
คุณยังไม่บรรลุนิติภาวะและใจร้ายมากในโรงเรียนมัธยม
แล้วทำไมฉันถึงพาฉันไปที่อาร์เคด ซกโช และโรงเรียนของเราล่ะ?
ทำไมคุณถึงสนใจฉัน?
ฉันหมายความว่าทำไมคุณ...
จู่ๆก็จับมือฉันเหรอ?
ทำไมคุณถึงบอกให้ผมอยู่?
ทำไมคุณถึงมาที่ฮวาบอน?
คุณเป็นห่วงฉันใช่ไหม?
ถูกตัอง,
ไม่?
ซื่อสัตย์…
คุณไม่สามารถมีความสุขได้ในขณะนี้
ซื่อสัตย์? อะไร
ซื่อสัตย์…
ฉันไม่มีความรู้สึกกับคุณ
ฉันแค่เป็นเพื่อนที่ดี
ขอโทษ ฉันทำให้คุณสับสน
ฉันจะระวัง.
มันเป็นแบบนี้...
ดังนั้น…
เราได้ยินมันทั้งหมด...
เราไม่ได้ยิน
ปรากฎว่าพวกคุณกำลังกินข้าวอยู่
ทำไมพวกคุณถึงย่างอยู่ข้างบนล่ะ? ทำไม
เราย่างเนื้อไว้ด้านบนเสมอ
อย่างไรก็ตาม.
มีคนอาศัยอยู่ที่นั่นตอนนี้
ทำไม…
ดังนั้น…
จองวูตกลงไปกินบาร์บีคิวกับเรา
นั่นคือเหตุผลที่เราอยู่ด้านบน
นี้ไม่ดี.
เราเห็นมันปฎิเสธ แล้วเรื่องนี้ล่ะ?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
อย่าทำมันขึ้นมา!
เขาไม่ได้ถูกปฏิเสธ
เขาไม่ได้แสดงความรู้สึกของเขา
เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ? จองวูพาเขาไปที่ซกโช
และคว้าข้อมือของเขา
ฮานึลแค่ถามว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น
เศร้าโศก. ทำไมคุณถึงคิดว่าเขาถามแบบนั้น?
ฮานึลถามเพราะเขาชอบมัน
ฉันสามารถเห็นมัน
เขาชอบมันมาก
ใช่แล้ว เขาถูกปฏิเสธ
คุณพูดถูก เขาถูกปฏิเสธอย่างราบคาบ
จบลงแล้ว.
ฉันแน่ใจว่าตอนนี้เขากำลังร้องไห้
คุณผิด!
เขาไม่ปฏิเสธ!
โชคไม่ดี
ยากที่จะเชื่อ.
ทำไมต้องปฏิบัติต่อฮานึลให้ดีและไปฮวาบอนถ้าคุณไม่ชอบ?
รอ.
พวกเขาจะอยู่ด้วยกันอีกแล้วเหรอ?
วันก่อนพวกเขาไม่ได้ไปซกโชเหรอ?
จริง. พวกเขาไปกันอีกแล้ว
เราจองไว้สองห้อง สอง.
และฉันไม่ชอบมัน
ฉันถามเพียงเพราะฉันเบื่อ
ดังนั้นจงคำนึงถึงธุรกิจของคุณเอง
- เอาล่ะ. - เอาล่ะ.
ฉันรู้สึกละอายใจมาก
นี่ไม่เป็นความจริง.
นี่เป็นสิ่งที่ผิด
ฉันจะทำอย่างไร...
รัศมี
คุณบอกว่าคุณจะมีบาร์บีคิวบางครั้ง
เอ้ย ฝุ่นเข้าเยอะมาก
-ฝุ่นเยอะ. - เห็นด้วยอย่างแรง.
เอ้ย มันมีหลายอย่างอยู่ในนั้นด้วย
ฉันไปก่อนนะ
ที่นั่นฝุ่นเยอะเหมือนกัน
โอ้พระเจ้า ฉันจะไป!
เศร้าโศก.
วัตถุดิบหมดแล้วไม่มีอาหารเลย
ฉันกำลังไปห้องสมุด
โดยพื้นฐานแล้วเราถูกปิด
ปิด
ร้านผักสวนแฮบยอล
ตกลง. วัตถุดิบเขาหมด
- สวัสดี. - สวัสดี.
กินอะไร?
เบคอนทูน่ามายองเนส
เอ้ย ฉันโชคดี
ฉันควรย้ายไหม?
รอ.
ฉันคิดว่าฉันบ้าเมื่อวานนี้ ไม่ ฉันบ้าไปแล้ว
อย่างที่ทราบ ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยมีสมาธิ
ฉันไม่ได้คิดตรง ดังนั้น...
ประเด็นคือฉันไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด
จนกระทั่งพบว่า.
ฉันหวังว่านี่จะไม่ทำให้เราอึดอัดใจ
ไม่แน่นอน นั่นจะไม่เกิดขึ้น
จนกระทั่งพบว่า.
จะจับได้อย่างไร?
นั่นอะไร?
ไป!
- แม่. - มีข้อบกพร่อง!
- เงียบสงบ. - มันเป็นแมลง!
เงียบสงบ.
คุณเก่งในการจับแมลง
ขอบคุณ.
ลี ฮองรัน
“ลี ฮองรัน”?
รู้จักฉันไหม?
นี่คืออะไร?
ฉันเป็นคนหลงผิดและทำให้สถานการณ์น่าอึดอัดใจ
ใช่. ฉันไม่สามารถหลีกเลี่ยงเขาได้ตลอดไป
ฉันจะทักทายคุณตามปกติเมื่อคุณพบ
ตกลง. ฉันสามารถ.
ฉันสามารถ…
ไม่ ฉันทำไม่ได้
เอ้ย ฉันมาสาย
สวัสดีฮานึล.
ทำไมคุณถึงผิดสัญญา? คุณบอกว่าเราจะไม่อึดอัดใจ
ฉัน…
ฉันอยากจะทำตัวปกติแต่ฉันรู้สึกเขินอายมาก
ฉันมีเพื่อนไม่มาก ฉันก็เลยไม่รู้ขีดจำกัด
ฉันไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างมิตรภาพและความรักได้
ฉันอายมากเพราะฉันเข้าใจผิดและอายตัวเอง
ฮานึล.
เหตุผลของฉัน
เปิดไม่ได้จริงๆครับตอนนี้...
เพราะฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะทำเช่นนั้น
ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องอาย
ให้ทาง! พรก.ฉุกเฉิน!
ขออนุญาต! ผ่าน!
เขาตกบันได
ศีรษะของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก เศร้าโศก.
ฉันหวังว่าเขาจะโอเค
ไม่มีความคืบหน้าใด ๆ ตั้งแต่ครั้งที่แล้ว
คุณต้องการเวลาในการรักษา ค่อยๆ ดำเนินการไป
จนถึงตอนนี้คุณเป็นคนดีมาก
ตกลง.
ของ.
ในชีวิตของคุณมีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างนับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุรถบรรทุก?
เช่น เกิดอุบัติเหตุในฝัน
คุณอาจตื่นตัวและตึงเครียดทุกวัน
โชคดีที่ไม่มีอาการใดๆ
ดีแล้ว.
การประสบกับ PTSD หลังจากเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงเป็นเรื่องปกติ
เช่น เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์หรือล้ม
ฉันแน่ใจว่าคุณรู้เรื่องนี้ในฐานะหมอ
แต่อุบัติเหตุทางการแพทย์สามารถ...
- อุบัติเหตุทางการแพทย์? - ใช่.
แพทย์จำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุทางการแพทย์ต้องทนทุกข์ทรมานจาก PTSD
พวกเขาหายใจไม่ออกและหน้าซีดเมื่อเข้าไปในห้องผ่าตัด
มือของพวกเขาสั่นเมื่อถือเครื่องมือผ่าตัด
หรือกังวลเรื่องการเห็นเลือด
พวกเขาติดอยู่กับเหตุการณ์นั้น
ตกลง.
สาเหตุที่เปิดใจตอนนี้ไม่ได้จริงๆ...
เพราะฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะทำเช่นนั้น
ฉันมักจะฝันร้าย
ในความฝันนั้น
ฉันพยายามช่วยผู้ป่วย
อย่างไรก็ตาม ในความฝัน
เขามักจะตาย
ฉันจะกลับมาที่เหตุการณ์นั้นทุกครั้ง
ฉันเกลียดและโทษตัวเองที่ไม่สามารถช่วยคนไข้ได้
คุณไม่สามารถมีความสุขได้ในขณะนี้
บางทีฉันก็รู้สึกแบบเดียวกัน...
เพราะเหตุนั้นคำพูดของเขาจึงเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิม
ดังนั้น…
ฮวาบอน
ฉันจะทำให้คนอื่นสงบลงได้อย่างไร?
เป็นไปได้ไหมสำหรับฉัน...
กังวลเกี่ยวกับคนอื่นเหรอ?
ฉันสามารถ...
ฮานึล มีอะไรเหรอ?
ทำไม
คงจะหนักมาก
ใช้ได้.
ทุกอย่างจะดี.
ฉันรู้สึกเจ็บปวด...
ราวกับว่ามันเป็นของฉัน
ฉันรู้สึกถึงความเศร้า...
โจมตีเราทั้งสองคนในขณะนั้น
ฮานึล.
ฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะมีความสุข
อย่างไรก็ตาม เมื่อกี้นี้…
ฉันคิดถึงคุณ.
หมอสลัมป์
ฉันยังคงเข้มแข็งได้ ขอบคุณคุณ
มันแข็งแกร่งกว่ามิตรภาพ
อย่างไรก็ตาม ฉันยังพูดไม่ได้ว่าฉันชอบคุณ
คุณเป็นเหมือนยาตามใบสั่งแพทย์
อะไร คุณคิดว่านี่จะทำให้หัวใจฉันเต้นแรงเหรอ?
เราค้นหาคลินิกของคุณแล้ว แต่ไม่พบกล้องตัวอื่น
จองอู. คุณเป็นอย่างไร?
พี่ชายของฉันเห็นชายคนหนึ่งติดตามคุณขึ้นไปบนหลังคา
คุณคือใคร? ทำไมคุณถึงติดตามฉัน?
แปลคำบรรยายโดย Farabella Fridanti