(ดูนา ไอดอลสาวข้างบ้าน)
(ตอนที่ 5 เพื่อนกันไม่ทำแบบนี้)
มีการบ้านอะไรนะ
- หวัดดี - มาแล้วเหรอ
- ไปก่อนนะ - อือ
กลับมาแล้วเหรอ
ขอคุยด้วยแป๊บนึงได้ไหม
ได้สิ
คุยเลย
จะคุยเรื่องอะไร
โดนเหรอ
โทษที
ทำไมเมื่อวานพี่ทำแบบนั้น
เมื่อวานเหรอ
อ๋อ
เมื่อวานเราจูบกันสินะ
ก็จูบเฉยๆ
คนจะจูบกันต้องมีเหตุผลอะไรด้วยเหรอ
ทำไม ไม่ฟินรึไง
พี่ชอบผมเหรอ
ชอบผมรึเปล่า
เห็นไหมล่ะ ไม่ใช่สักหน่อย
ผมไม่จูบกับเพื่อนนะ
เพราะฉะนั้น
เราอย่าทำอะไรเกินกว่าที่เพื่อนกันจะทำเลยนะ
ผมรู้ว่าพี่อาจเหนื่อยและเหงา
คงอยากมีใครสักคนปลอบโยนหัวใจ
ผมเข้าใจ
แต่ความรู้สึกนั้นอาจหลอกให้เราสับสนอยู่ก็ได้
เดี๋ยวก็เจ็บปวดกันหมด
นี่
นายนี่น่าเบื่อชะมัด
อายุแค่ 21 เอง จะแบกโลกหนักอึ้งขนาดนั้นไปทำไม
ฉันไม่ได้จะรักกับนายสักหน่อย
แต่ผมหวั่นไหวไง
ผมไม่อยากหวั่นไหว กับการกระทำที่ไร้ความหมายหรอกนะ
ก็หวั่นไหวไปสิ
ใครเขาก็หวั่นไหวกันทั้งนั้น
คิดว่าตัวเองต่างจากคนอื่นเหรอ
(หาเพื่อนร่วมบ้านชั้นหนึ่ง (ผู้หญิง))
รอด้วยค่ะ ขอไปด้วยคน โอ๊ย รอหน่อย
รอเดี๋ยวสิ
ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
อะไรเนี่ย รอขึ้นตัวต่อไปก็ได้นี่
อ้าว
หัวหน้ากลุ่มจุ๊บ
สาวแซมบ้าเหรอ
ใช่แล้ว ฉันสาวแซมบ้าเอง
รู้ได้ไงว่าฉันเป็นสาวแซมบ้าน่ะ ให้ตายเถอะ
เจ็บนะ จะไปไหนน่ะ ไปเรียนเหรอ
เปล่าๆ คือฉัน…
ไว้เล่ารายละเอียดให้ฟังทีหลังละกัน
- ไว้ติดต่อไปนะ - อือ
- จะติดต่อไปเลยนะพี่ - ได้สิ
ขอบคุณนะคะ
ขอฉันอยู่ด้วยสักสองสามวันสิ
กลับก่อนละ
ที่รักจ๋า
ไอ้สารเลว ไปให้พ้นเลย
แล้วฉันจะอยู่ยังไง
เฮ้ย
ฉันเพิ่งโดนไล่ออกจากหอใน
ช่วยฉันหน่อยไม่ได้เหรอ
ให้ตายสิ
เรื่องที่พี่พูดกับฉันคราวก่อนน่ะ
ที่บอกว่าฉันชอบเธอใช่ไหม
ค่ะ
ฉันตั้งใจจะให้คำตอบน่ะ
คิดนานกว่านี้ก็ได้นะ
รู้สึกเหมือนรู้คำตอบอยู่แล้วเลย
ฉันมีคนที่ชอบแล้วค่ะ
ถ้าที่ผ่านมาฉันทำให้พี่สับสนละก็…
วอนจุนใช่ไหม
เธอไม่เคยทำให้ฉันสับสนหรอก
ฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้เองต่างหาก
ขอโทษค่ะ
(ชมรมวรรณคดี: ประกายไฟ)
(เงินจะกินยังไม่มี ริจะออกจากบ้าน ถ้าไม่กลับก็ห้ามกลับตลอดไป)
(ฉันจะตัดเงินแกทั้งหมด)
(ผู้หญิงปลอดภัยที่สุดตอนอยู่บ้าน)
(รับสายก่อนฉันพังทุกอย่าง จะยุ่งสักแค่ไหนกัน)
(ไม่รีบตอบข้อความอีกเหรอ ให้กลับก่อนสามทุ่ม)
(ห้ามเที่ยวกับผู้ชายเหมือนผู้หญิงนั่งบาร์)
(ลาก่อนค่ะ)
(พ่อ: บล็อคการติดต่อ)
วอนจุน
มาทำอะไรที่นี่
สวยจัง มาแล้วเหรอ
มาทางนี้สิ
เห็นแชร์เฮาส์ของนายจากตรงนี้ด้วยนะ
ไม่ยักรู้ว่าดาดฟ้าคณะอักษรเปิดให้คนเข้าด้วย
นายไม่รู้หลายอย่างเลยละ
คิดอะไรอยู่เหรอ
ก็แค่
มีตึกเยอะขนาดนี้ แต่ไม่มีของฉันเลยสักหลัง
ประมาณนั้นแหละ
คิดเหมือนกันหมดสินะ
สำหรับเธอไม่น่าใช่นะ
ทำไมฉันถึงไม่ใช่ล่ะ
ก็แค่พูดเฉยๆ น่ะ
ดูท่าทางเธอไม่เคยกังวลเรื่องพวกนี้เลย
คือว่าจินจู
อย่าทำเป็นรู้จักฉันดีเลย
เธอเป็นอะไร
มีเรื่องอะไรที่ฉันเข้าใจผิดอยู่รึเปล่า
ขอโทษนะ
ไม่ได้มาเพื่อพูดเรื่องแบบนี้ด้วยซ้ำ
ฉันนี่น่ารำคาญจริงๆ
อย่าเพิ่งไปไหนไกลนะ
คำนี้แหละที่ฉันอยากบอกนาย
อย่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกเลย
เหนื่อยไม่ไหว
ทุกคนจ๋า ชเวอีรากำลังจะย้ายบ้านจ้า!
โอ้ แซมบ้า
อ๊ะ แซมบ้า
จาจังมยอน จัมปง
แซมบ้า!
ถอยหลัง เดินหน้า ถอยหลัง
ซ้ายหน่อย ขวาหน่อย
นั่นพ่อหนุ่มดูดีไม่ใช่เหรอ
- ไหนๆ - อ้าว เจ้าดูดี หวัดดี!
- เจ้าดูดีจ๋า - จริงด้วยแฮะ เจ้าดูดีจริงด้วย
สบายดีไหมจ๊ะ
เป็นยังไงบ้าง
นั่นอะไรน่ะ
เห็นว่าหอในไล่ออกมา ฉันเลยชวนน่ะ
ทำดีใช่ไหมล่ะ
- เฮ้ย - ว้าว
เจ้าดูดีจ๊ะ
- หือ - เฮ้ย ดรีมสวีท
ลีดูนา วงดรีมสวีท
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ - ลีดูนา
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
สวยจัง
- โคตรสวยเลย - สวยจริง
- สวยมาก - ลีดูนา
วอนจุน
ดูลีดูนาสิ
อ้าว มาแล้ว
ขอบคุณค่ะ
เห็นว่าออกจากบ้าน ฉันเลยเรียกมาน่ะ
- ทำดีใช่ไหมล่ะ - สวัสดีครับ
- ทางนี้ ยุนแท็ค - ทางนี้พี่
- รับนี่หน่อย - พี่มาทางนี้ค่ะ
- หลบหน่อย - ไม่ใช่
พี่ยุนแท็ค มาทางนี้หน่อย
- เฮ้ย - มีอะไร
- บอกว่าไม่ใช่ไง - ก็วางไว้ก่อน
- ตรงนี้สวยกว่า - ไม่ได้!
- ปัดโธ่ - วางก่อน ไม่ได้!
- อันนี้ไม่ใช่ไง - ก็วางไว้ก่อน
วอนจุน ไปด้วยสิ
นี่เธอจะใส่ชุดแบบนี้ออกไปจริงดิ
- ชุดนอนไม่ใช่รึไง - น่ารักละสิ
ฉันให้เป็นของขวัญสาวๆ เนื่องในโอกาสย้ายบ้านมาด้วยนะ
ให้ตัวนึงเอาไหม
ใส่ไปคนเดียวเถอะ
อยากใส่ก็บอกมาเถอะน่า
- นี่ - มีอะไร
ดูนาเป็นคนยังไงเหรอ
ดูนาเป็นพี่ไม่ใช่เหรอ
ใช่ซะที่ไหน อายุเท่ากันย่ะ
แบ่งข้อมูลบ้างสิ จะได้อยู่ด้วยกันได้ไง
นางเป็นคนแบบไหนเหรอ เจ้าดูนาน่ะ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ไม่รู้ทุกวันนี้พี่เขาคิดอะไรอยู่
ฉันมาแล้ว ออกมาเร็ว
ซื้อเบียร์มาด้วยเหรอ
มาดื่มให้ตายกันไปข้างเลย
- ฉันช่วยถือถุงนึง - อือ
โห หนักจัง ถือคนเดียวไหวได้ไงเนี่ย
พอดีมีหนุ่มรับใช้อยู่ชั้นสองน่ะ
ทำไม จะเข้ามาด้วยเหรอ
ไม่…
ถึงอยากเข้าก็ไม่ให้เข้าอยู่แล้วย่ะ
ตอนนี้นายโดนเทแล้ว ฝันดี!
งั้นต้องรู้จักกุกซูด้วยแน่เลย
- ต้องรู้จักอยู่แล้วสิ - จริงเหรอ
ตอนนี้เขารับช่วงต่อกลายเป็นเถ้าแก่แล้วนะ
จริงเหรอ สุดยอด อี๋ โคตรไม่ชอบเลย
ไม่ชอบเลยเนอะ
- โคตรเกลียดเลย - เขาชื่อกุกซูเหรอ
- ชื่อซูจิน - ชื่อซูจิน
พูดพร้อมกัน หยิก!
กุกซูจินเนอะๆ
ใช่ๆ กุกซูโคตรตลกเลย
สุดๆ เลย กุกซูจิน
งั้นก็รู้จักร้านขายยาแฮปปี้ด้วยน่ะสิ
รู้จักสิ ยังมีอยู่เลยนะ
- ยังอยู่อีกเหรอ - ใช่!
ที่นั่นน่ะนะ
- ทำไมเหรอ - เมื่อก่อนน่ะ
กุกซูจินชอบลูกสาวร้านขายยาแฮปปี้
ไปซื้อเครื่องดื่มชูกำลังที่นั่นมากินทุกวัน
กินแล้วก็ติดเฉยเลย
แล้ววอนจุนที่ตัวติดกันก็โดนไปด้วยเลย
ติดเครื่องดื่มชูกำลังกันหมดเลย
สภาพสองคนนั้นเป็นแบบนี้เลยนะ แบบนี้เลย
ออกมาทำไม
พอดีอีราคุยโทรศัพท์กับแม่
พี่อยู่คนเดียวนาน มาอยู่ด้วยกันแบบนี้อึดอัดแย่เลย
ไม่นะ
ฉันเป็นเด็กหอมาแต่ไหนแต่ไร
เธอต่างหากอึดอัดแย่เลย
น่าตื่นเต้นดีออก เหมือนมาทัศนศึกษาเลย
ทัศนศึกษาเหรอ
ฉันเกิดมายังไม่เคยไปทัศนศึกษาเลย
งั้นไว้เราสามคนไปทัศนศึกษาด้วยกันนะ
ใส่ชุดนักเรียนด้วย
ดีเลย
แล้วพี่ล่ะ
ทำไมจู่ๆ ถึงหารูมเมทเหรอ
แล้วเธอล่ะ
ทำไมจู่ๆ ถึงออกจากบ้านมาแบบนี้
เพราะถึงเวลาแล้วมั้ง
หลายสิ่งที่บิดเบี้ยวพันกันยุ่งเหยิง
หลายอย่างที่สะสมทับถมเอาไว้
ถึงเวลาต้องตัดสินใจระเบิดมันออกมา
ให้ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นหายไป
คงประมาณนั้น
ในหลายๆ เรื่องเลยแหละ
ฉันเพิ่งสารภาพรักกับวอนจุนไป
- งั้นเหรอ - อือ
ถึงจะไม่ได้บอกดีๆ
แต่วอนจุนต้องเข้าใจแน่
ฉันมาที่นี่เพื่อรอฟังคำตอบของวอนจุน
ไม่อยากปล่อยให้หลุดมืออีกแล้ว
ทำยังไงดีล่ะ
ฉันช่วยเรื่องห้องได้ก็จริง
แต่เรื่องนั้นคงให้กำลังใจไม่ไหว
เพราะฉันก็เข้าไปเอี่ยวแล้วเหมือนกัน
พี่ดูนา
ฉันรู้จักวอนจุนดี
เขาเป็นคนคิดเยอะ
สุขุมรอบคอบกับทุกเรื่องมากเกินไปด้วยซ้ำ
เขาไม่มีทางแตะต้องอะไร
ที่อาจทำให้สั่นคลอนหรือเจ็บตัวหรอก
เรารู้จักกันมานานและสนิทกันมาก
และเราก็ชอบกันและกันด้วย
แค่นั้นก็พิเศษมากแล้วนะ
ปัดโธ่ สายแล้ว รีบไปเร็วเข้า วิ่งเลย
- ฉันมีเรียนเช้านะวันนี้ - อย่าเพิ่ง
- ยังไงก็สายอยู่แล้ว - ไม่ได้!
ไม่ เดี๋ยวก่อน
เอาแฟนสาวไป
นั่งแท็กซี่กันเถอะ กระเป๋าฉันหนักมากเลย
- ร้อนๆ - นั่งแท็กซี่ก็สายอยู่ดี
แม่ค้าหาบเร่รึไง
อะไรอีก ถ้าไม่ช่วยก็ไสหัวไปเลย
เอ้านี่ ไปกันเถอะ
เป็นบ้าอะไรเนี่ย
ไอ้บ้าเอ๊ย เดี๋ยวเถอะ ทำไมทำงี้
กินข้าวก่อนเถอะ
แค่นั้นก็พิเศษมากแล้วนะ
ความเคยชิน
การมีความทรงจำร่วมกัน
การที่เรามีชีวิตอยู่ในโลกใบเดียวกัน
สิ่งเหล่านี้ทรงพลังมากนะ
ฉันจะเชื่อในสิ่งเหล่านี้แหละ
- ปัดโธ่เว้ย - เฮ้ย
กินข้าวก่อนแล้วค่อยเข้าคาบแรก
- เจ็บนะ - ไหน ไม่เป็นไรใช่ไหม
โอ๊ย ขอโทษๆ
เจ็บโว้ย
จริงๆ เลย
- นี่ - รีบไปเร็ว
- แกตาย! - กินข้าวก่อนเถอะนะ
นี่ วอนจุน
อยู่กับดาราเป็นยังไงบ้าง สนิทกันรึยัง นางนิสัยเป็นยังไง
จะว่าไงดี
ภาพลักษณ์นางดูแรงอยู่นะ
ไม่รู้เลย ก็เหมือนคนทั่วไปน่ะแหละ
ถ้างั้นพวกผู้ชายล่ะ
หือ
หน้าแบบนี้หมายความว่าไง
จมูกบานอีกต่างหาก
น่ากลัวชะมัด มีอะไรบอกมา
ความจริงแล้ว
เช้าวันนี้
- อือ - ยังไง
(ชาย: ปิดม่านทุกครั้งตอนอาบน้ำ)
ชเวอีรา!
แต่งเลย!
แต่ผมหวั่นไหวไง
ผมไม่อยากหวั่นไหว กับการกระทำที่ไร้ความหมายหรอกนะ
ตอนอยู่ในที่ที่คนเยอะให้ระวังหน่อย คนเขาดูออก
ดูออกว่าอะไรคะ
ดูออกว่ากำลังเหงา
กำลังดิ้นรนโหยหาความรัก
กลัวโดนแย่งความสนใจ
ชเวอีรา สาวแซมบ้า!
ยุนแท็ค หัวหน้ากลุ่มจุ๊บ!
- อร่อยมากเลย - อือ
มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า
ไม่เป็นไร เสร็จหมดแล้วละ
ขอยืมผ้าอะไรมาห่มหน่อยได้ไหม
มีผ้าห่มเล็กๆ ในห้องฉันน่ะ อยู่บนเก้าอี้
อ๋อ
โอเค ขอบใจนะ
(สูตรคณิตศาสตร์)
(คู่ชีวิต)
เจอไหม
อือ
- งั้นออกมากินเบียร์กัน - อือ
นั่นดารารึเปล่าน่ะ ตกใจดังไปหน่อย
ดรีมสวีทไง
- นายรู้จักฉันนี่ - หือ
ลีดูนา!
เป็นเกียรติมากนะ
ดาราดังอุตส่าห์เข้ามาทัก เด็กฝึกอายุเยอะก่อนซะด้วย
ไม่รู้สิ
ดีใจนะ
เหมือนเจอคนเกาหลีที่ต่างประเทศเลย
เธอสวยขึ้นอีกนะเนี่ย
ช่วงนี้ทำอะไรอยู่
ไม่ได้ทำอะไรเลย
ไม่น่าทำแบบนั้นเลยนะ
กำลังไปได้สวยเลยนี่
ฉันพังมันยับเยินหมดแล้วละ
ก็จริง
เคยคิดว่าถ้าเดบิวต์ได้แล้ว
ไม่ว่าเรื่องอะไรก็คงกล้ำกลืนฝืนทนไปได้
แต่เรื่องบัดซบก็เกิดไม่จบไม่สิ้นจริงๆ สินะ
เก่งแล้วที่ผ่านมาได้
ไปต่อที่อื่นกันไหม
ก็ได้นะ
คนเราน่ะ
จะสามารถมองหาและดึงดูด
คนประเภทเดียวกันได้ตามสัญชาติญาณเลย
คิดดูนะ
- ชเวอีราของพวกเรา - อือ
ตอนฉันเห็นชเวอีราครั้งแรกนะ
ฉันก็รู้สึกได้ทันทีเลย
ว่าเราเป็นพวกเดียวกันแน่ๆ
- ไม่รู้ๆ - พวกเดียวกันแหงๆ
จินจูกับวอนจุน
แกสองคนก็แบบนั้นแหละ
เป็นคนประเภทเดียวกันไง ใช่ไหมล่ะ
อืม
- ว้าว - โอเค ชนแก้วละกัน
- หัวหน้ากลุ่มจุ๊บ - หัวหน้ากลุ่มจุ๊บ
- โอ๊ย โธ่เว้ย - นี่
- เงียบๆ สิ - ขอโทษๆ
ให้ฉันแบกไหมล่ะ มาขึ้นหลังฉันก็ได้
รีบเปิดประตูเถอะน่า
อ๋อ อือ เฮ้ย!
เดี๋ยวสิ แปลกคนจริงๆ
- เงียบเถอะ - จริงๆ เลย!
ออกไปเดินเล่นด้วยกันไหม
- หือ - ไปเถอะ ตอนนี้เลย
เอ๊ะ
ไปเล่นอันนั้นดีกว่า
พอได้แล้ว
มันพังไปแล้ว
(ชำรุด! ห้ามใส่เหรียญ)
ฉันเคยคิดว่าต่อให้ตาย
ก็ดีกว่าต้องมาเล่าเรื่องที่บ้านให้นายฟัง
วันนั้น
ฉันดีใจมากเลยนะ
ที่ได้ยินคำว่าชอบจากคนที่ฉันชอบแบบนั้น
ฉันชอบเธอ
รู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดออกมา
เหมือนได้ครอบครองทุกอย่างบนโลกแล้ว
อยากจะตะโกนออกมาให้ดังที่สุด
มีอะไรตั้งหลายอย่างที่อยากทำกับนาย
และคิดว่าจะทำทุกอย่างนั้นได้
เฮ้ย!
แกไปทำอะไรกับผู้ชายมาบ้าง
เขียนลงไปให้ไว
ไม่เขียนเหรอ นังเด็กนี่มัน
- ฉิบหาย - คุณคะ พอได้แล้ว
โอ๊ย พอแล้ว!
ตอนนั้นก็รู้สึกทันทีเลยว่า
ต้องตื่นจากห้วงความฝันแล้วกลับสู่โลกความจริง
คิมจินจูที่นายชอบ
คนที่สดใส ยิ้มง่าย มั่นใจในตัวเองนั้นคือตัวปลอม
แท้จริงฉันก็แค่คนเศร้าๆ
ที่ติดอยู่ในครอบครัวทุเรศๆ แบบนั้น
แล้วความกล้าหาญก็หายวับไปหมดเลย
นายมีอะไรจะบอกฉันไหม
ฉัน…
เคยชอบเธอมากเลยนะ
ฉัน
เคยชอบเธอมากเลยนะ
ชอบมากขนาดที่ว่า
ไม่อยากเจอเธออีกแล้ว
เพราะกลัวว่าจะต้องเจ็บอีก
มากขนาดที่ตอนกลับมาเจอเธออีกครั้ง
ก็ยังสับสนและถามตัวเองอยู่เลย
"ฉันยังชอบเธออยู่รึเปล่า"
ถ้าตอนนั้นที่เธอลำบาก
ฉันสามารถปลอบโยนเธอได้ก็คงดี
เวลา…
ผ่านมานานมากแล้วจริงๆ
นายทำให้ฉันตอนนี้ก็ได้นี่
ปลอบโยนฉันหน่อยนะ
คอยปลอบโยนฉัน
เป็นกำลังใจให้ฉัน
แล้วก็ชอบฉันหน่อยได้ไหม เหมือนที่ผ่านมาไง
เราไม่ใช่ใครคนอื่นนี่นา
ขอโทษ
ที่ชวนออกมาเพราะคิดว่าฉันควรขอโทษเธอ
ไปเถอะ
แม่งเอ๊ย ทำอะไรวะ
อ๋อ
โดนกันแบบนี้สินะ
ไปที่ไหนก็ได้ยินแต่คนด่าเธอ
รู้แล้วละว่าทำไม
รู้แล้วก็ไสหัวไปซะ
เธอทำแบบนี้เพื่อให้เขาสนใจใช่ไหม
พัคอินอุก
แต่ทำยังไงดีล่ะ
ดูท่าทางเขาตัดขาดจากเธอไปแล้วน่ะสิ
อะไรกันครับ
แล้วแกคือใครครับ
คนนี้เหรอที่ไปไหนมาไหนด้วยช่วงนี้
แก…
แกอายุเท่าไหร่
แล้วแกอายุเท่าไหร่
ว่าไงนะไอ้สารเลวนี่
นี่
ไปเถอะ โทรศัพท์ฉันอยู่ในรถนาย
เดี๋ยวผมไปเอามาให้
ไปสิครับ
ให้ตายสิวะ
ทำไม
- เป็นเพื่อนเหรอครับ - อะไรนะ
คุณเป็นเพื่อนลีดูนารึเปล่า
นังนั่นมีเพื่อนซะที่ไหนกัน
ฉันก็เหมือนแกนั่นแหละ นังนั่นน่ะ
ตลกฉิบหายเลยว่ะ
มันแค่เรียกร้องความสนใจจากพัคอินอุก
ด้วยการพัวพันกับใครก็ได้
ทำจนเป็นนิสัยใครๆ ก็รู้
แล้วไงล่ะ ฉันถือว่าได้กำไรด้วยซ้ำ
ทำไม
จะต่อยเหรอ
ไสหัวไปเถอะ
ทำไมเหรอ
คิดว่าตัวเองแตกต่างรึไง
หรือหลงรักลีดูนาหัวปักหัวปำไปแล้ว
ให้ตายสิวะ
โอ๊ย! ฉิบหาย
โอ๊ย แม่งเอ๊ย
ไอ้ชาติหมา
ทุกวันนี้พี่คิดอะไรอยู่กันแน่
อยากรู้มากเลย
ก็หวั่นไหวไปสิ
ใครเขาก็หวั่นไหวกันทั้งนั้น
คิดว่าตัวเองต่างจากคนอื่นเหรอ
มาทำอะไรตรงนี้
ออกกำลังกายเหรอ
เปียกหมดเลย
ทำไม
อันนี้ก็ห้ามทำเหรอ
หรือหวั่นไหวอีกแล้ว
ยากชะมัด
เฮ้ย!
ขอถามอะไรอย่างนึงได้ไหม
ที่บอกว่าไม่ต่างน่ะ หมายถึงผมกับใคร
กับผู้ชายคนเมื่อกี้เหรอ หรือว่าใคร
นายคงลืมไปแล้วสินะ
คนที่บอกว่าไร้ความหมายคือนายนะ
ที่ฉันไม่ปฏิเสธ
เพราะนายอาจจะพูดถูกก็ได้
ฉันเลยต้องลองไปอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่นายดู
เพราะฉันเองก็อยากรู้
ว่าที่ฉันรู้สึกอยู่นี้
เป็นเพราะฉันชอบนายจริงๆ
หรือแค่โหยหาใครสักคนอยู่กันแน่
แต่ถ้าไม่ใช่แบบนั้นนายจะทำยังไง
แม้รอบตัวฉันจะเต็มไปด้วยผู้คน
แต่ฉันก็ยังรู้สึกชอบและอยากเจอนายอยู่ดีล่ะ
ถ้าฉันตกหลุมรักนายขึ้นมาจริงๆ
ถ้าเป็นแบบนั้นนายจะทำยังไง
เห็นไหมล่ะ
นายก็ตอบฉันไม่ได้เหมือนกัน
ไหนว่าไม่ทำแบบนี้กับเพื่อนไง
ไม่ทำกับเพื่อนไง
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล