(ดูนา ไอดอลสาวข้างบ้าน)
เขาคือใครเหรอ
อย่าไปเลยนะ
ขึ้นมาก่อนสิ
(ตอนที่ 7 คืนดี)
มาที่นี่ทำไมคะ
เป็นหวัดเหรอ
ตัวร้อนนะ ไปโรงพยาบาลรึยัง
มีอะไรจะคุยก็ว่ามาเถอะค่ะ
เธอไม่ใช่เหรอ คนที่มีเรื่องอยากคุยกับฉันน่ะ
กลับโซลแล้วค่อยคุยก็แล้วกัน
ถึงเวลากลับมาแล้ว
ถ้านานกว่านี้คนก็ลืมแล้ว
แล้วถ้าฉันอยากถูกลืมล่ะ
ถ้าฉันอยากให้ทุกคน รวมถึงคุณ
ลืมๆ ฉันไปสักทีล่ะ คุณจะทำยังไง
แต่เธอไม่อยากนี่
นั่นคือสิ่งที่เธอกลัวที่สุดไม่ใช่เหรอ
การถูกทอดทิ้ง การเหลือตัวคนเดียว
คุณก็เลยทำแบบนั้นสินะ
ทิ้งฉันไว้ในบ้านนั้นคนเดียว
ไม่มาให้เห็นหน้าสักครั้งเดียว
เพราะอยากให้ฉันรู้สึกว่าถูกทิ้งสินะ
คุณลงโทษฉันด้วยวิธีนั้นเองเหรอ
หยุดรถ
ฉันจะลงรถ
บอกให้หยุดรถไง
บอกให้หยุด!
อย่านะ
หยุดสิ!
อย่าทำแบบนี้ ดูนา!
บอกว่าอย่าทำ
- เธอคิดจะทำอะไร - ปล่อย!
ปล่อยฉัน!
ปล่อย!
พอได้แล้ว
สงบสติอารมณ์
ช่วยพอสักทีเถอะ!
คงสนุกน่าดูเลยสิ
ขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตกนรกทุกวัน
อย่าเว่อร์ไปหน่อยเลย
คุณก็เหมือนแม่นั่นแหละ
เพราะคุณรู้ว่าฉันชอบ
รู้ว่าฉันกำลังนับวันเฝ้ารอใจจดใจจ่อ
ก็เลยหลอกใช้ความรู้สึกของฉันเพื่อหากินไง
โคตรน่าขยะแขยงเลย แม่งเอ๊ย
คนอย่างเธอเฝ้ารอเพราะชอบฉันงั้นเหรอ
ไม่มีทางหรอก
ก่อเรื่องทิ้งไว้ ปัญหาก็แก้ไขไม่ได้
แต่ก็อยากได้โอกาสกลับเข้าวงการ
แล้วฉันแค่เป็นคนที่ให้โอกาสนั้นได้ แล้วว่าไงนะ
เธอรู้รึเปล่าว่าการรักใครสักคน จากใจจริงเป็นยังไง
ถ้าเธอคิดถึงฉันจริงๆ ละก็
เธอคงไม่ทำลายเวทีที่ทั้งฉัน เธอ และเพื่อนๆ
ฝากชีวิตไว้ได้ลงหรอก
อย่าทำเหมือนตัวเองเจ็บอยู่คนเดียวสิ
ฉันไม่ได้หลอกใช้เธอ
เธอต่างหากที่หลอกใช้ฉัน
คนที่ละเลยเธอไม่ใช่ฉัน
แต่ตัวเธอเองต่างหาก
ดูสภาพเธอตอนนี้สิ
ดูว่าเธอทำลายตัวเองยับเยินแค่ไหน
(การโทรล่าสุด)
(ลีดูนา)
โอเค
ใช่แล้ว วันนี้แหละ
พอดีเกิดเรื่องนิดหน่อย
ผู้ปกครองคุณลีดูนาค่ะ
อืม
ไม่ๆ จะกลับไปวันนี้แน่นอน
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
ใช่ แต่ว่า
ต้องตัดสินใจตอนนี้เลยเหรอ
ใช่
เดี๋ยวก็กลับแล้วละ
ใช่ ช่วยหาโรงพยาบาลตามที่บอกเมื่อกี้ด้วย
โอเค
(ลีวอนจุน)
นายรักษาความสัมพันธ์กับคนที่รู้จักกันมานาน
ไว้ได้ดีแบบนั้นไง
ฉันอิจฉาเรื่องนั้นแหละ
ไม่ใช่ของฉันหรอก
โกหกเก่งขึ้นเยอะเลยนะ
รอเงียบๆ แล้วไม่ต้องติดต่อมา
(รถตะวันออก - โซลเที่ยวสุดท้าย จะออกในอีกหนึ่งชั่วโมง)
(แม่)
ขึ้นรถ
ถ้าคิดจะเจอกันอีกก็ขึ้นรถซะ
ฉันกลัวคำพูดนั้นมาตลอดเลยนะ
แต่ทำไมตอนนี้ฉันถึงไม่กลัวแล้วนะ
อยากทำอะไรก็เชิญค่ะ
เราคงไม่มีเรื่องต้องเจอกันอีก
เธอ
มางานโชว์เคสทำไม
(ร้านซีฟู้ดกุกซู)
ไอ้เด็กนี่ กระดกช้าๆ ก็ได้
มีเรื่องอะไร
ทำไมชีวิตถึงยากขนาดนี้วะ
แก้โจทย์เลขง่ายที่สุดแล้ว จริงไหม
เดี๋ยวปั๊ด แกง่ายคนเดียวสิไม่ว่า
คนแบบนั้นเขาจะออกเดตกับคนแบบไหนวะ
หมายถึงใคร
ไม่รู้สิ ก็คงเดตกับคนระดับเดียวกันมั้ง
พวกคนดังๆ
ถ้าฉันเป็นดูนานะ
ฉันจะเดตกับซนฮึงมิน
แกได้ดูฟรีคิกเมื่อวานไหม
วิถีแบบนั้นเหลือเชื่อเกินไป เท้าคนธรรมดาไม่มีทางทำได้แน่นอน
เมื่อก่อนฉันเคยชอบเมสซี่นะเว้ย แต่ตอนนี้ต้องซนฮึงมินเท่านั้น
(สายล่าสุด ลีวอนจุน 15 สาย)
เธอ
มางานโชว์เคสทำไม
เธอเต้นเป็นใช่ไหม
(ลีดูนา)
อยู่ม.สองเหรอ
แค่ทำตามที่ฉันบอกก็พอ
ถ้าทำได้ก็ไม่มีอะไรต้องกังวล
ถ้าเราเซ็นสัญญากัน
ไม่ว่าจะที่นอน อาหารการกิน เสื้อผ้าที่ใส่
ฉันจะจัดการให้ทุกอย่าง
แต่เธอห้ามปิดบังอะไรฉันแม้แต่นิดเดียว
ไม่อย่างนั้นทุกอย่างจบ
ทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วยคะ
คุณจะมาเป็นครอบครัวให้ฉันเหรอ
ก็ทำนองนั้นแหละ
พูดให้เข้าใจง่ายๆ แบบนั้นก็ได้
ตรงนี้เหรอ
งั้นตรงนี้
วันนี้พอแค่นี้
อร่อยมากเลย
ทำไงดี!
ให้ตาย บ้านเงียบเหงาจริงๆ
พี่
ว่าไง คือว่า
ถ้าสมมติมีคนคนนึง
ใคร ผู้หญิงเหรอ
ไม่สิ
ก็แค่มนุษย์คนนึงน่ะ นั่งกินไส้ย่างอยู่ดีๆ
แล้วก็ทำแบบนี้
ทำไมเราเอาแต่นึกถึงมันไม่หยุดเลย
พูดบ้าอะไรของแกวะ
(ชเวอีรา)
พี่จองฮุน!
หวัดดี
มาเร็วจัง
ยุ่งอยู่สินะ
- ของฉันเหรอ - อือ
คอแห้งอยู่พอดีเลย
- ขอบคุณนะ - อือ
สดชื่นจัง
จะให้ฉันช่วยอะไรล่ะ
คณะเราจัดแฟชั่นโชว์น่ะ
ไม่ต้องเดินโชว์ให้ก็ได้ แค่ช่วยลองชุดให้หน่อยได้ไหมนะ
เดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวอร่อยๆ เอง ได้โปรด
อย่างแรกเลย!
พี่คะ
- ยังไง - พี่ช่วยลองใส่ชุดนี้ให้ดูหน่อย
ชุดนี้
เข้าไปเปลี่ยนตรงนั้นก็ได้ ถ้าใส่ไม่เป็นก็เรียกฉันนะ
อันนี้มัน…
ขอถามหน่อยเถอะ สำหรับแกมันง่ายนักเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้นนะ อีรา ฉันไม่เคยถอดใจจากเธอเลย
หัวใจฉันเป็นของเธอแค่คนเดียว
แม่งเอ๊ย พูดอะไรของมันวะ ให้ตายเถอะ
ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าผู้หญิงในชีวิตฉันมีแค่เธอคนเดียว
นี่
หรือว่าแกเงินหมด
ฉันมีผู้ชายที่ชอบแล้วโว้ย ไอ้เวรตะไล
ที่รักครับ
ช่วยดูให้หน่อยสิ ชุดนี้ใส่ยังไงเหรอ
ฉันใส่ถูกแล้วใช่ไหม
เอ่อ
- ใช่ - อีรา
อย่าทำแบบนี้เลยอีรา เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ
เป็นบ้าอะไร
โอ๊ย เจ็บนะ
ขอร้องละ
คืนเงินให้ภรรยาฉันซะดีๆ
กล้าดียังไงมาจับวะ
เงินหอมจริงๆ
ลองดมดูสิ
สุดเจ๋งเลย
ต้องทำแบบนี้ด้วยสิ อีกรอบนึง
โอ้เย
อีกครั้งนึงนะ โอ้เย
หวัดดี
กลับบ้านมาเหรอ
ครับ
ดีจัง
ปิดเทอมเมื่อไหร่
ไปเที่ยวกันสักอาทิตย์นึงได้รึเปล่า
ไปประเทศใกล้ๆ ดีไหม
ญี่ปุ่นก็ได้
หรือกวมดี
กลับมาเมื่อไหร่ครับ
เมื่อเช้า
แล้วหวัดหายรึยัง
ดีขึ้นแล้ว
ดีแล้วละ
ผมรู้สึกเพลียๆ ขอขึ้นบ้านก่อนละกัน
นี่!
อยากพูดอะไรก็พูดสิ
อย่าทำตัวน่าอึดอัดแบบนี้
ถ้าผมพูดสิ่งที่อยากพูดตอนนี้ คงพูดอะไรผิดไปแน่
ถึงอยากให้พูดไง
จะพูดผิดหรือทำอะไรผิด ฉันรับได้ทั้งนั้นแหละ
ถามสิว่าฉันกับเขาเป็นอะไรกัน นายอยากรู้เรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ
- ว่าไงนะ - หรือว่าไม่จริง
ตอนนี้ในหัวนายคิดสารพัดไปหมดเลยนี่
แต่ไม่มั่นใจ ก็เลยไม่ยอมโมโหใส่ฉัน
นี่คือวิธีพูดขอโทษเหรอ
หรือพี่ไม่ได้อยากขอโทษด้วยซ้ำ
ผมมีสิทธิ์อะไรไปโมโหใส่พี่ล่ะครับ
ไม่อยากรู้ด้วยว่าเขากับพี่เป็นอะไรกัน
แต่อยากรู้ว่าเราเป็นอะไรกันมากกว่า
ผมเคยคิดว่าไม่สำคัญนะ
จะเพราะความเหงาหรืออยากเล่นด้วยขำๆ
พักผ่อนพักใจหรืออะไรก็แล้วแต่
คิดแค่ว่าถ้าผมโอเคและรู้สึกดีเหมือนกัน อะไรก็ไม่สำคัญ
แต่ผมคงไม่เก่งขนาดนั้นละมั้ง
พี่ไม่จำเป็นต้องชอบผมหรอก
คนระดับพี่ไม่มีทางคบกับคนอย่าง…
แต่ก็ไม่เห็นจะต้องทำถึงขนาดนี้เลยนี่
ถึงแม้จะเป็นพี่ก็ตามที
อ้าว
นี่ วอนจุน
ตอนปิดเทอมหน้าหนาวนายก็จะอยู่ที่นี่ใช่ไหม
ป้าเจ้าของบ้านถามมาน่ะ
ผมจะย้ายบ้านครับ เดี๋ยวจะบอกคุณป้าเอง
หือ
จริงเหรอ
ทำไมล่ะ
ครับ เรากำลังพยายามกู้สถานการณ์อยู่ครับ
ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงจะแจ้งให้ทราบทันที ขอโทษด้วยครับ
ทำไมทำแบบนั้น
ลีดูนา
ก็บอกไปแล้วไงคะ
ว่าฉันร้องเพลงไม่ออก
โอเค
งั้นก็พักผ่อนซะ
ครับท่าน
น่าจะไม่ได้แล้วครับ
คงต้องเปลี่ยนเป็นวงสี่คนโดยไม่มีดูนาครับ
ขอโทษด้วยครับ
มิลค์เชกเหรอ
ปล่อยวางหมดแล้วจริงๆ สินะ
ก็ปล่อยน่ะสิ
นอนทั้งวัน
กินทุกอย่างแล้วก็อยู่เฉยๆ ทั้งวัน
ดีใจไหมล่ะ
พอเห็นพวกเราพังไม่เป็นท่า
นึกว่าจะเป็นงั้น แต่ก็ไม่ค่อยเท่าไร
ทำไมไม่ทำให้มันดีๆ หน่อยล่ะ
ก็นั่นน่ะสิ
ควรปังให้เธอเห็นเลยแท้ๆ
ที่เธอบอกว่าร้องเพลงไม่ออกน่ะ
ฉันเชื่อนะ
ตอนนั้นก็เชื่อ
ถึงพวกเรา
จะเป็นเพื่อนกันไม่ได้
แต่ก็เป็นสหายร่วมรบนี่นา
แค่เห็นก็รู้แล้ว
นึกว่าเธอจะโกรธซะอีก
ถ้าตอนนั้นเธอไม่ลงเวที
คงเป็นฉันแล้วละที่ลงมา
ฉันไม่ได้เกลียดเธอนะ
รู้ใช่ไหม
อยากเป็นเหมือนเธอแต่ก็ทำไม่ได้
ไม่อยากเกลียดตัวเอง
ก็คงเกลียดเธอแทนเกลียดตัวเองไปซะ
(เท็นเยียร์เลเทอร์กราวด์)
ร้านปิดแล้วนะครับ
พอดีมีของที่ฉันทิ้งไว้ที่นี่น่ะ
อ๋อ
เข้ามาสิ
โทษทีนะ
อ้อ ได้ๆ
ยังอยู่ที่โคชีวอนอยู่เหรอ
อยู่ได้สองสามวันก็ย้ายไปอยู่สตูดิโอแล้ว
ไกลมหาลัยหน่อย แต่ก็สะดวกสบายดี
ถ้าเทียบกับตอนไปกลับยางจิน ก็สบายกว่าสุดๆ เลยละ
ดีแล้ว
แล้วนายล่ะ มีแฟนละเป็นไง
ชอบไหม
ฉันรู้สึกว่านายแปลกหน้าไปพักใหญ่เลย
ตอนอยู่กับพี่ดูนานายเหมือนกลายเป็นอีกคน
เหมือนคนที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อน
ฉันหมายถึงเปลี่ยนไปในทางที่ดีนะ
จากใจจริงเลย
ลีวอนจุนผู้คลั่งไคล้ หายากจะตายไป
ขอเชิญทุกคนมาปาร์ตี้แซมบ้าเนื้อย่าง เพื่อการให้อภัยและรวมเป็นหนึ่ง
สถานที่ แชร์เฮาส์ เวลา เดี๋ยวนี้เลย
- ผู้จัด ชเวอีรา - อีราตลกชะมัดเลย
ไปด้วยกันไหม
ทุกคนคงอยากเจอเธอ
ไม่ดีกว่า
นายเคยบอกใช่ไหม
ว่าอย่าปล่อยให้ใครก็ตามมาทำร้ายฉันได้
พอมาลองคิดดูดีๆ
คนที่ทำร้ายฉันมากที่สุด สุดท้ายก็คือตัวฉันเองนี่แหละ
ฉันไม่เป็นเพื่อนกับนาย เพราะอยากใจดีกับตัวเองให้มากกว่านี้
ยังเจ็บอยู่เลยน่ะ
ไม่รู้เหมือนกันนะ
วันนึงถ้าเวลาผ่านไป
ตอนที่ฉันแค่รู้สึกดีใจที่เห็นหน้านายแล้ว
ตอนนั้นฉันอาจจะเป็นเพื่อนกับนายก็ได้
ถึงจะน้อยใจแต่ช่วยเข้าใจฉันหน่อยนะ
ตอนนี้ในหัวนายคิดสารพัดไปหมดเลยนี่
แต่ไม่มั่นใจ ก็เลยไม่ยอมโมโหใส่ฉัน
นี่คือวิธีพูดขอโทษเหรอ
หรือพี่ไม่ได้อยากขอโทษด้วยซ้ำ
ผมเคยคิดว่าไม่สำคัญนะ
จะเพราะความเหงาหรืออยากเล่นด้วยขำๆ
พักผ่อนพักใจหรืออะไรก็แล้วแต่
คิดแค่ว่าถ้าผมโอเคและรู้สึกดีเหมือนกัน อะไรก็ไม่สำคัญ
แต่ผมคงไม่เก่งขนาดนั้นละมั้ง
จะย้ายออกจากที่นี่เหรอ
- ครับ - ย้ายไปไหน
ไม่รู้เหมือนกัน
แล้วถ้าฉันไม่ให้นายไปล่ะ
- ผมต้องตอบด้วยเหรอ - ใช่ ตอบมา
ช่วยออกไปหน่อยได้ไหม
อย่าทำแบบนี้
- เหม็นบุหรี่ - ฉันเลิกแล้วนะ
งั้นกลิ่นผู้ชายคนนั้นเหรอ
นายหึงแรงเหมือนกันนะ
ทำไม ผู้ชายคนนั้นไม่อยากได้พี่แล้วเหรอ
พี่ก็เลยอยากได้ผมอีกครั้งงั้นสิ
หยุดได้แล้ว ตอนที่ยังน่าเอ็นดูอยู่
ฉันจะอยู่ตรงนี้แหละ
ถ้าลากออกไปไหว ก็เชิญทำได้เลย
ผมบอกว่าไม่ชอบไง ไม่อยากเห็นหน้าพี่อีกแล้ว
ทำไมถึงยังจะอยู่อีกล่ะ
ก็ฉันอยากอยู่ในที่ที่มีคน
แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นผมก็ได้นี่
ต้องเป็นนาย
ต้องเป็นนายเท่านั้น
แล้วทำไมถึงทำแบบนั้น
เพราะฉันไม่รู้
ว่าคนที่ฉันไม่อยากเสียไป
คือนาย
ฉันอ่อนประสบการณ์
แค่เข้าใจความรู้สึกตัวเองก็ทำได้ช้ามาตลอด
ต้องสูญเสียไปก่อนถึงจะรู้ตัว
แล้วก็มาเสียใจทีหลัง
ฉันก็รู้สึกแย่แทบบ้าเหมือนกัน
นายช่วยเข้าใจฉันหน่อยไม่ได้เหรอ
พี่โคตรพังเลยรู้ไหม
ทั้งเห็นแก่ตัว เอาแน่เอานอนไม่ได้
ทำให้ผมเจ็บโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร
ไม่แฟร์เลยสักนิด
คนที่เข้ามาทำให้หวั่นไหวคือพี่เองแท้ๆ
แต่ตอนนี้กลับเป็นผม
ผมคนเดียวที่อยากชนะใจพี่จนแทบบ้าแบบนี้
เพราะงั้นพี่พูดขอโทษเดี๋ยวนี้เลย
ขอโทษ
พูดว่าชอบผมด้วย
พูดว่าชอบผม ไม่ใช่คนคนนั้น
พูดหน่อยนะ
ฉันรักนาย
วอนจุน
หืม
อย่าเกลียดฉันเลยนะ
ไม่เกลียดหรอก
พยายามจะเกลียดนะ แต่ก็ทำไม่ได้เลย
ไม่ใช่แค่ตอนนี้
แต่ในอนาคตด้วยนะ
เข้าใจแล้ว
ตอนนี้เราคืนดีกันแล้วเหรอ
อือ
ง่ายแบบนี้เลยนะ
ปกติผมง่ายอยู่แล้ว แค่ทำให้ดูยากไปงั้นแหละ
สำหรับผมก็ต้องเป็นพี่เท่านั้นเหมือนกัน
จำเพลงที่ฉันเคยแต่งไม่เสร็จได้ไหม
สมัยทำอัลบั้มที่สองน่ะ
ฉันลืมทำนองไปเฉยเลย
แต่ตอนนี้จำได้แล้ว
ดีจัง
ดีสิ
ดีถึงขั้นคิดว่าเรารู้สึกแบบนี้ได้จริงเหรอ
สั่งมาแล้วก็กินสิ
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล