(ใกล้ถึงวันสิ้นโลก หยุดการชนไม่ได้)
(อีก 200 วันก่อนโลกแตก)
(ดาวเคราะห์ 2012 ดีน่า)
(อีก 200 วันจะชนโลก)
(อุกกาบาตชนโลก ประกาศกฎอัยการศึก ฉุกเฉินระดับชาติ)
(อีก 199 วัน)
(ไม่มีสัญญาณ)
(อีก 198 วัน ไปด้วยกันจนถึงที่สุด)
(อีก 140 วัน เตือนวิกฤตดาวชนโลก)
(โรงเรียนมัธยมชอนดงประกาศปิดและห้ามเข้า)
(อีก 130 วัน - ซูเปอร์แมนและวันเดอร์มาร์ท)
(ตามหาคนหาย)
(สร้างจากนิยายเรื่องชูมัตสึ โนะ ฟุรุ โดยอิซากะ โคทาโร่)
(อีก 80 วัน เราจะเป็นอมตะ มาสัมผัสความอมตะชั่วนิรันดร์กันเถอะ)
(อีก 50 วันก่อนโลกแตก งานบรรยายที่หลบภัยลอยน้ำ)
(Goodbye Earth: ถึงเวลาต้องลาโลก)
(อีก 922 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
โธ่เอ๊ย ทำคนซื้อให้ขายหน้าซะได้
คาดเดาไม่ได้เหมือนยุนซังเลยสินะ
เปล่าสักหน่อย ทำไมกัน
เจ้านี่นี่ ขืนยังเป็นแบบนี้อีก ฉันจะเอาไปทิ้งนะ
อย่าไปดุสิ ถ้าจะไม่เอาไปทิ้ง
ก็ต้องหัดชมให้เป็นนิสัย
หนูตั้งใจจะเอามันไปทิ้งอยู่แล้ว
ไม่ใช่นาฬิกานั่น
- เจ้านี่ต่างหาก - ยาย
อ้า
โถๆ
ยุนซัง
- ยุนซัง รีบลงมาได้แล้ว - สวัสดีค่ะ
ทำไมช้าจังเลย
ยุนซัง
มาแล้วครับ มาแล้ว
โธ่เอ๊ย
- เจ้านี่ ย่าเรียกตั้งนาน - สวัสดีครับ
แหม หล่อจริงๆ
เราต้องหยุดกินแล้ว
- แตงโมมาแล้วครับ - สวัสดีค่ะ
ไปซื้อแตงโมมาสินะ
ทำไมแกถึงมากินข้าวบ้านคนอื่นตลอด
เพราะข้าวบ้านฉันอร่อยน่ะสิ
บอกแล้วไงคะว่าอย่าถือของหนักไปไหนมาไหน
ไหนๆ ก็ออกไปแล้วน่ะ
ทานนี่สิคะ อ้า
น้ำจิ้มปลาซันมะนี่อร่อยแฮะ
มือฉันมันแปลกจริงๆ
ขนาดผลไม้ ยังเลือกได้แต่ลูกจืดๆ ตลอด
แหม แต่เธอเลี้ยงหลานขึ้นมาดีนี่นา เอ้า อ้าปากสิ
- กินดูสิ - ฉันเหรอ
- เป็นไง - หวาน
- หวานเหรอ
- หั่นให้เด็กๆ กินนะ - อือ
นี่
พวกเธอสองคนออกไปอยู่กันเองไป
- คะ - ก็…
ย่ากับยาย
จะใช้ชีวิตอบอุ่นชื่นมื่นกันเองสองคนน่ะสิ
เป็นไง
- ดีไหม - ดีสิ
เราไม่มีดวงเรื่องผัว ไม่มีดวงเรื่องลูก แต่เลี้ยงหลานให้โตมาดีแบบนี้แล้ว
- อือ - ทีนี้เราก็
- ไปสนุกกันเถอะ - อือ
- เธอ - กับฉัน
- ฉัน - พวกเขากิ๊กกันแน่ๆ
ดีเลย
ทั้งคืน ทั้งวัน
ฉันร้องไห้เพราะคิดถึงคุณ
- ดีมาก - หมุน
(10. ความมืดบดบัง)
(อีก 151 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
เซคยอง
อือ
ไปเปลี่ยนกะพี่ซองแจกันเถอะ
คุณจินเซคยอง
คุณถูกจับในข้อหาฆาตกรรมแบจงซูและอีแจมิน
คุณมีสิทธิ์ที่จะแต่งตั้งทนาย
มีโอกาสที่จะแก้ต่าง
มีสิทธิ์ร้องให้ศาลตรวจสอบ ความเหมาะสมในการจับกุมและคุมขัง
- ไม่ได้นะครับ - ไปครับ
เดี๋ยวสิ อยู่ๆ คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้
ยุนซัง
- เซคยอง - ยุนซัง
- เซคยอง - ครูคะ
เซคยอง ปล่อยผมนะ เซคยอง
เซคยองๆ
สบายดีไหมครับ
พวกเราคิดว่า
จะดูแลแฟนสาวคุณให้สักพักครับ
เพื่อป้องกันพฤติกรรมบุ่มบ่าม
ส่งตัวให้หัวหน้าทีมสืบสวน
เธอเป็นคนสำคัญมากนี่ครับ
เซคยองๆ
ให้ตายเถอะ
(อุงชอน)
ถึงจุดรวมพลในอีกหนึ่งชั่วโมง เปลี่ยน
- คุณพ่อ พี่ซองแจ - ยุนซังมาแล้วเหรอ
เซคยองถูกจับตัวไป
- เซคยองเหรอ ทำไม - หน่วยสืบสวนร่วมน่ะ
มือถือก็ใช้ไม่ได้
รอเดี๋ยวนะ
ผู้กองคัง หน่วยสืบสวนร่วม จับตัวเซคยองไปตอนรุ่งสาง
- อะไรนะ - ผอ.ซงมาที่นี่
เขาบอกว่าทำเพื่อป้องกันพฤติกรรมบุ่มบ่าม
ป้องกันพฤติกรรมบุ่มบ่ามเหรอ
พวกเขาบอกว่าให้รอ…
ยุนซัง
ยุนซัง ได้ยินไหม
ติดต่อหน่วยสืบสวนร่วมให้ฉันที
เราติดต่อหน่วยสืบสวนร่วมไม่ได้ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วครับ
(ไม่มีสัญญาณ)
เขาบอกให้คุณนายเก็บของให้เรียบง่ายที่สุด
แล้วผมจะกลับมารับใหม่ครับ
- คุณป้าครับ อีกอย่างนึง - ค่ะ
ตั้งแต่นี้ไปใช้โทรศัพท์เครื่องนี้นะครับ
ผมจะติดต่อมาครับ
ย่า พวกเขาว่ายังไง
ไม่รู้สิ
เดี๋ยวก่อนนะ พวกเขาจะมารับเราจริงๆ เหรอ
ทำไมใช้ไม่ได้ ทำไมส่งข้อความไม่ไป
โธ่เอ๊ย
เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย ให้ตายสิ
คุณพ่อ
ฉันตรวจสอบแล้วค่ะ
มีคนบอกว่าจะมารับคิมโบแอ
คนที่เป็นแม่ เสนาธิการประธานาธิบดีในตอนเช้าค่ะ
หรือเสนาธิการประธานาธิบดีก็จะ…
แต่ว่ามีบางอย่างแปลกๆ ค่ะ
พวกเขาบอกว่าจะมารับตอนเช้า
แต่คนขับรถไม่รู้เรื่องเลย
อย่าบอกนะว่า…
อ้าว ผู้กองคัง
ขอมือถือหน่อยครับ
อือ อินอา
ดูเหมือนปฏิบัติการจะเริ่มขึ้นวันนี้แล้ว
ที่พวกเขาจับเซคยองไปก็ด้วย
ใช่
นายต้องลงมือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ให้เร็วที่สุด
ทำไมฉันถึงนึกไม่ออกว่าเอากุญแจรถไปไว้ไหนนะ
- ผมจะรีบกลับมา - รีบไปได้แล้ว
- ขับรถดีๆ ด้วยนะ - อือ
ระวังตัวนะคะ
หมอนั่นโชคดีจัง
ทำไมครับ
อย่างน้อยเขาก็มีฟางบางๆ เส้นสุดท้ายให้จับนี่คะ
นี่
เฮ้!
อ้าว มาทำอะไรถึงที่นี่ครับ
นี่มันอะไรครับ
ข้อมูลการวิจัยของผมครับ
อ๋อ
มาสิ เข้าไปข้างในกันครับ
เอามันไปให้เสนาธิการประธานาธิบดี ไปเดี๋ยวนี้เลย
อ้าว โทมัส
คือว่า
คลาร่าของเรา
ควรจะหยุดหัวรั้นได้สักที
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
เป็นผมเองที่ยังไม่พร้อม
ช่วยโน้มน้าวเซคยองด้วยครับ
ผมเข้าใจความต้องการของคุณพ่อดี
และผมก็ตั้งใจจะมีชีวิตอยู่ เพื่อเป็นกำลังในการสร้างโลกที่ดีด้วยครับ
แต่ผมไปคนเดียวไม่ได้
มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
ฉันรู้ว่า
เธอทิ้งคลาร่าไว้ไม่ได้หรอก
ขอบคุณครับ เพราะงั้น…
- ครับ - จินเซคยอง
ปล่อยตัวเขาซะ
เขาจะไปพร้อมยุนซัง
อ๋อ ครับ
หัวหน้าทีมครับ
วิ่งให้มันเร็วๆ หน่อย
ฮายุนซังช่วยชีวิตคุณเอาไว้แล้ว
ผบ.กองร้อยคะ
อ้าว ผู้หมู่
- ระวังหน่อย - ผบ.กองร้อยคะ
ทำไม
ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วค่ะ อาจจะนะ
เรื่องอะไร
กระสุนที่เจ้าหน้าที่จัดหาคนเก่าฝังเอาไว้
จ่าพัค
จ่าพัค นี่มันปืนกับกระสุน
ที่ต้องส่งไปหน่วยรบพิเศษไม่ใช่เหรอคะ
ตอนแรกฉันคิดว่ามันคือปฏิบัติการ
แต่ฉันคิดว่ามันแปลกๆ ที่จ่าพัคปลดจากทหารทันทีที่เกิดการจลาจล
ฉันเลยแอบขุดมันและย้ายไปค่ะ
ผู้หมู่ เอาไปหมดนี่เลยเหรอครับ
นี่
ถ้าเรามัวแต่ขนไปหมดนี่ก็โลกแตกก่อนพอดี
- อ๋อ - นายอยากตายที่นี่หรือไง
- ไม่ครับ - ไม่ใช่ไหม
- ต้องเอาอะไร - กระสุน
เอาแค่กระสุนไปก็พอ
ส่งมาๆ เร็วเข้า
จ่าพัคมาหาฉันหลายครั้งเพราะเรื่องนั้น
อาวุธพวกนั้น กระสุนพวกนี้
เดิมทีแล้วทั้งหมดเป็นของหน่วยรบพิเศษค่ะ
ทุกอย่างที่เธอทำเป็นเพราะมันเหรอ
เล้าไก่นี่ก็ด้วยเหรอ
เล้าไก่เหรอคะ
ก่อนอื่น เราจะปิดมันไว้แบบนี้ค่ะ
ค่ะ
หา
ปิดเอาไว้เหรอคะ
ปิดเหรอคะ
เป็นไง ข้าวแดงอร่อยไหม
สงสัยที่นี่ก็ขาดเสบียงเหมือนกัน พวกเขาไม่เห็นให้ของกินเลย
หน่วยคังอินอาน่าจะได้กินดีกว่ามั้ง
ไปกันเถอะ
ครูยังไม่ติดต่อมาใช่ไหม
อือ มือถือใช้ไม่ได้
ครูไม่ตอบข้อความด้วย
คนคนนั้น
ทองแท่ง…
อ้าว เขาพาพี่ยองจีไปแล้ว
ตื่นได้แล้วครับ ผู้โดยสารมาถึงแล้ว
เรื่องจริงใช่ไหม ที่พวกคุณจะออกนอกประเทศ
ให้พวกเราไปด้วยสิ
เราต้องไปด้วยกันสิ
อย่าบอกนะว่าจะทิ้งเราไว้ที่นี่
นั่นสิ
บอกมาก็พอค่ะว่าพวกคุณจะไปที่ไหน
เก็บของแล้วใช่ไหมครับ
นี่ มีที่เหลือจริงๆ เหรอ
รองผอ.ซงบอกว่าจะมารับ แต่ยังไม่มีข่าวคราวเลย
นี่ ถ้ามีที่ให้คนแก่หงำเหงือกอย่างฉัน
ก็พาอินแทไปแทนเถอะ
เราต้องไปที่ไหน
ไม่ต้องห่วงครับ อีกไม่นานรองผอ.ซงจะไปรับที่นั่น
แล้วเจอกันที่นั่นนะครับ
ย่า เขา…
จะมารับเราจริงๆ เหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น เรา…
ไปที่ไหน
ฐานทัพสหรัฐฯ เหรอ
ไม่ใช่ที่นั่น
จะที่นั่นหรือที่ไหน ผมก็ไม่ไป
- ผมไม่เชื่อ - อินแท
ยังไงซะเขาก็เป็นพ่อแกนะ
เขาต้องมารับลูกชายคนเดียวของเขาแน่
- ผม… - ไม่
ผมจะอยู่กับยาย
โธ่เอ๊ย ไม่ได้นะ
แกต้องไป พูดอะไรแบบนั้น ไม่ได้
ถึงทุกกองทัพ
นี่คือสถานการณ์ฉุกเฉิน ทุกคนตื่นได้แล้ว
ยินดีต้อนรับค่ะ คุณพ่อ
ฉันต้องเอาไวน์สักแก้วมาต้อนรับคุณพ่อแท้ๆ
แต่โกดังเหลือแต่ซากน่ะสิคะ
เซคยอง ตอนนี้เซคยองอยู่ที่ไหน
ทำไมคะ ไม่ดีใจที่ได้เจอฉันเหรอคะ
คุณพ่อ สบายดีไหมครับ
คุณพ่ออู พูดมาตรงๆ สิคะ
ไม่ขุ่นเคืองเหรอคะ ที่ไม่ได้ติดสอยห้อยตามไปด้วย
ไม่รู้สึกแบบนั้นเหรอคะ
ผมโล่งใจมากกว่าครับ
ผมไม่มั่นใจว่าจะทน รับความขัดแย้งในใจแบบนั้นได้
แต่ก็แอบน้อยใจนิดหน่อยนะครับ
นี่ คลาร่าล่ะ
คลาร่าอยู่ที่ไหน ตอนนี้เราต้องไปกันแล้ว
ในนี้ครับ
คุณพ่อบอกฉันว่าอย่าสั่งสมบาป และให้สารภาพออกมาใช่ไหมคะ
ฉันมีเรื่องมากมายที่ต้องสารภาพ
พอจะมีเวลาไหมคะ
ก่อนอื่น
ฉันสำนึกต่อบาปที่ได้คลางแคลงในตัวคุณพ่อ
แต่ก็ยังมีอีกหลายอย่างที่คาใจฉัน
รองผอ.ซง
ไม่ได้เจอกันนานนะ
มาคุยกันหน่อยสิ
บ้าเอ๊ย ให้ตายสิ
แหล่งข่าวของฉัน
- รวบรวมข้อมูลเสร็จแล้วใช่ไหม - อือ
- ผมออกอากาศตรงนั้นได้ไหม - ได้อยู่แล้ว
เมื่อดาวเคราะห์น้อยมาถึง
ไม่ว่าใครก็หนีไม่พ้น ปล่อยไว้เฉยๆ ก็ตาย
เหล่าผู้กล้า รู้อะไรไหม
วันนี้อาจเป็นโอกาสสุดท้าย ในการลี้ภัยจากคาบสมุทรเกาหลี
ช่วงนี้หลายๆ คนคงนอนไม่หลับ เพราะเสียงเครื่องบินใช่ไหม
จะเป็นเพราะอะไรไปได้
ก็เพราะพวกที่กระเสือกกระสน จะเอาตัวรอดไปกันเองน่ะสิ
ฐานทัพสหรัฐฯ เหรอ
นั่นมันตบตาทั้งนั้น
ตรงนั้นไม่ใช่พื้นที่ของเรา
มันเป็นพื้นที่เฉพาะของชาวอเมริกัน
ที่จะลี้ภัยไปจากเกาหลีเป็นครั้งสุดท้ายต่างหาก
เราจะไม่ไปฐานทัพสหรัฐฯ
แต่จะไปที่ลานจอดฉุกเฉิน
แต่ว่าเครื่องบินขนส่งยังอยู่ที่ฐานทัพสหรัฐฯ…
ฉันรู้ มันไม่ได้มีแค่ลำเดียว
เช็กพิกัดและเตรียมพร้อม
- แผนการล่ะ - ไม่ใช้กระสุน
แต่ให้ชาวเมืองอุงชอนสกัดไม่ให้เครื่องขึ้นบิน
นั่นคือเป้าหมายเหรอ
ฉันคิดว่าจะให้เด็กๆ ขึ้นเครื่องลำนั้นค่ะ
ดี
ตกลงกันให้ลุล่วงโดยไม่ให้เกิดความอลหม่าน
ฉันไม่แน่ใจว่าจะไม่เกิดความอลหม่านค่ะ
แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้ว
จะอะไรก็ไม่สำคัญนี่นา
ครับ ใช่ครับ
ขออภัยค่ะ
- ไม่… - ทำไมโทรไม่ติดเนี่ย
- สามารถติดต่อได้ - โธ่เอ๊ย ให้ตายเถอะ
- ขออภัย… - ที่นี่
ไม่มีนาฬิกาหรือไง
ไม่สามารถติดต่อได้
คุณ ตอนนี้กี่โมงแล้ว
ไปเถอะ ครับ ไปเลย
นี่ๆ หมอ
หมอเอาไส้ติ่งออกแล้วต่อกลับเข้าไปใหม่หรือไง
มันต้องใช้เวลานานขนาดนี้เลยเหรอ
ขอโทษครับ
เรากำลังหายาชาอยู่ครับ
เฮ้อ ตอนนี้โทรศัพท์ก็ใช้ไม่ได้ด้วย
ถ้างั้นยองฮันจะผ่าตัดยังไงคะ
ผมจะลองโทรต่อไปครับ
- เดี๋ยวสิ - ปิดประตูได้แล้ว
เดี๋ยวค่ะ คือว่า…
รองนายกครับ รองนายก
อะไรเนี่ย
อย่าบอกนะว่ารองนายก… ให้ตายสิ
ฉันอยู่นี่ค่ะ
อ้าวๆ เป็นอะไรไหม ไม่เป็นอะไรเหรอครับ ไม่ถูกจับไปเหรอ
ฉันน่าจะเลิกเป็นรองนายกให้รู้แล้วรู้รอด
ตอนนี้โกลาหลไปหมดแล้วครับ ประชาชนลุกฮือ
แห่ไปที่ลานจอดกันหมดแล้ว
- ลานจอดเหรอ - ครับ
- ลานจอดอะไร - ลานจอดเครื่องบินฉุกเฉิน
- ไป - ไหวเหรอครับ
- ไปๆ - ครับ ไปครับ ไปๆ
ซิสเตอร์ สถานการณ์ที่โบสถ์เป็นยังไงคะ
อ๋อ
ครูจินกำลังเจรจาค่ะ
อีกบาปที่ฉันต้องสารภาพ
เรียกกองร้อย เราใกล้ถึงลานจอดฉุกเฉินแล้ว
ทำตามคำสั่งเท่านั้น
อะไรเนี่ย เร็วเข้า
อ้าว ไปแล้วๆ
คนพวกนั้นเป็นใคร
นั่นไม่ใช่คนจากศูนย์ฝึกนี่
รีบไปจากที่นี่ กลับรถซะ
ให้ตายสิ
อย่ากลับรถ ห้ามกลับรถนะ ตรงไป
- ประจำที่ซ้ายขวา - กองทหารตามมาด้วย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เฮ้ย ผู้พันจาง นี่มันเรื่องอะไรกัน ไอ้บ้าเอ๊ย
หน่วยของผู้กองคังอินอาครับ
เหยียบเลย ฝ่าพวกเขาไปเลย
ห้ามกลับรถนะโว้ย
ผู้พันจาง เรายึดกระสุนมาหมดแล้วไม่ใช่เหรอ
ครับ ปืนพวกนั้นไม่มีกระสุนครับ
เรายึดกระสุนมาหมดแล้ว
อย่ากลัว
เราจะไม่ปะทะเด็ดขาด
นี่ เครื่องบินจะมาที่นี่ใช่ไหม
เอาละๆ พอได้แล้ว
อีกบาปที่ฉันอยากกลับใจ
เอาอาวุธมา
ให้ตายสิ
- อยู่นิ่งๆ - อูชานมานี่
อยู่นิ่งๆ ก่อน
อะไรเนี่ย
- ที่รัก คุณจะไปไหน - อยู่นี่นะ
นี่
อยู่ในรถ
- เป็นอะไรไหม - ไม่เป็นไรนะ
อูชาน ไม่เป็นไรใช่ไหม
นี่ จองฮายูล มานี่สิ
ไม่นะ ฮายูล จะไปไหน ฮายูล
รีบขึ้นมา เร็วเข้า
ขึ้นรถเร็ว ขึ้นมาเร็ว
พัคจินซอก็ด้วย
- ขึ้นมาครบหรือยัง - ฮายูล เป็นอะไรไหม
การขัดคำสั่งมีโทษประหาร
ถอยไปซะ
ยิงสิวะ ยิงเลย
ไอ้พวกเวรเอ๊ย ยิงมาสิ บอกให้ยิงไง ยิงเลย
คลาร่า
เรื่องสารภาพบาปเอาไว้ทีหลัง…
ไม่ค่ะ
ฉันต้องทำให้เสร็จ
คลาร่า
เสนาธิการโจกวังฮยอนอยู่ไหนคะ
อ๋อ ไม่รู้เหรอคะ
คุณพ่อจะขึ้นเครื่องบินที่ไหนคะ
ที่ฐานทัพสหรัฐฯ มีแค่เครื่องบินลำเลียงเท่านั้น
ถ้าจะให้ทุกคนที่จ่ายเงินขึ้น แค่นั้นก็คงไม่พอ
คลาร่า
เธอจะปล่อยมือ จากโอกาสสำคัญแบบนี้ไปเพื่ออะไร
คุณพ่อแค่ต้องออกคำสั่งค่ะ
แค่ให้เด็กๆ ที่ยังเป็นผู้เยาว์ขึ้นเครื่องไป
ฉันก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
อย่างที่คุณพ่อพูด นี่เป็นโอกาสสุดท้าย แต่คุณพ่อก็โยนมันทิ้งไป
ขอโทษครับ
เราหลอกคุณพ่อครับ
อะไรนะ
คุณพ่อ
อย่างน้อยก็ให้เด็กๆ…
เดี๋ยวก่อน
คุณพ่อ
เราไม่น่าจะเข้าใกล้ลานจอดฉุกเฉินได้นะครับ
- ตอนนี้รถปิดทางไว้หมดแล้ว - ไม่ๆ
เราไม่จำเป็นต้องไปที่นั่น รอเดี๋ยว
ฮัลโหล มาร์ค
โอ๊ะ เครื่องบิน
แม่ เครื่องบินมาแล้ว
อะไรน่ะ กัปตัน ลานจอดมัน…
จะโดนยิงตายหรือรอความตาย
- ก็เหมือนกันโว้ย - พวกบ้าเอ๊ย
ตรงนี้ๆ
กลับมา
กลับมานะ
มารับเด็กๆ ไป
กลับมา
ขอโทษครับ
- อ้าว มาร์ค - สวัสดีครับ
รอก่อนค่ะ
ลูกๆ ของฉันต้องขึ้นเครื่องด้วย
เร็วหน่อย เร็วกว่านี้ เราต้องรีบไปให้เร็วกว่านี้
ทางเข้าอยู่ไหนเนี่ย
ผมอดทนได้เพราะคุณพ่อ
อยากเชื่อว่าไม่ใช่เรื่องจริงจนวินาทีสุดท้าย
มัวทำอะไรอยู่ บอกให้ไปเร็วกว่านี้ไง
ตอนนี้ผมคงไม่ต้องทนอีกต่อไปแล้ว
โน่นๆ ตรงโน้น
เอาเครื่องขึ้นได้
ให้ตายสิ ไม่นะ
ไม่นะ
ไม่
ไม่นะ
ไม่
ฉันยังไม่ได้ขึ้นเลย
ไม่
หน่วยสืบสวนร่วมจะถอนกำลังค่ะ เราจะทำยังไงดีคะ
ผบ.กองร้อยคะ ออกคำสั่งด้วยค่ะ
ผบ.กองร้อยคะ
ให้พวกเขาไปได้
พาประชาชนกลับบ้านอย่างปลอดภัยและถอนกำลัง
(กำลังผ่าตัด)
ข่าวด่วน
วันนี้ เครื่องบินขนส่งทางทหารที่ออกเดินทางจาก
ฐานทัพสหรัฐฯ อุงชอนมุ่งหน้าไปยัง เขตปลอดภัยในอเมริกาตะวันออก
ตกลงในน่านฟ้ามหาสมุทรแปซิฟิกค่ะ
การค้นหากำลังดำเนินอยู่
แต่ยังไม่สามารถยืนยันผู้รอดชีวิตได้ค่ะ
เรียนให้ทราบอีกครั้ง
เครื่องบินขนส่งทางทหารที่ออกเดินทางจาก
ฐานทัพสหรัฐฯ อุงชอนมุ่งหน้าไปยัง เขตปลอดภัยในอเมริกาตะวันออก
ตกลงในน่านฟ้ามหาสมุทรแปซิฟิกค่ะ
สาเหตุของการตก…
ย่า
ย่าครับ
เฮ้อ อากาศเริ่มเย็นแล้ว
- กาแฟ - ขอบใจนะ
คุณชอบที่นี่ไหม
อือ ชอบสิ
ไฟลุกโชนดีจริงๆ
คุณจำได้ไหม
สักเมื่อห้าปีก่อนมั้ง
อะพาร์ตเมนต์ของเราเก่ามากจนสีลอกหมด
คนก็เลยแยกอาคารไม่ออก
เด็กๆ ไม่รู้ว่าจะทำยังไง เพราะหาบ้านตัวเองไม่เจอ
งงไปงงมากันอยู่แบบนั้น
ใช่
แต่มีเด็กคนนึง
กลัวจะหลงทาง
เลยวาดลูกศรบนถนนที่เป็นทางกลับบ้าน
ใช่ เขาทำแบบนั้น
หลังจากนั้นเด็กคนอื่นก็ทำตามด้วย
ถนนยางมะตอยมีลูกศรวาดเละเทะเต็มไปหมด
เฮ้อ ตอนนั้นตลกมากจริงๆ
เจ้าเด็กโง่
อย่างน้อยก็ต้องจำทางกลับบ้านตัวเองให้ได้สิ
พวกเขาวาดลูกศรมาจนถึงหน้าร้าน…
คุณลืมสินะ
เรื่องวาดลูกศรบนพื้น
เป็นความคิดของมินโฮ
เขาเอาชอล์กมาจากโรงเรียน
แล้ววาดลูกศรเอาไว้ เขาเท่มากเลยนะ
ตอนนั้นคุณโมโห
ก่อนเราออกมาจากบ้าน คุณทำความสะอาดห้องมินโฮใช่ไหม
สังเกตเห็นด้วยเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
กลางคืนเสียงดังกุกกักแบบนั้น
จะไม่สังเกตเห็นได้ยังไง
อย่างนี้นี่เอง
เขาเป็นเด็กที่จิตใจดี
มินโฮลูกเราน่ะ
อีกไม่นาน
เราสามคนก็จะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งแล้ว
นี่ ดูนะๆ
นี่แหละต๊อกยานอวกาศ
ต๊อกยานอวกาศที่ไหน นี่น่ะ
เขาเรียกว่าต๊อกซงพยอนเกาหลีเหนือ ใหญ่มากใช่ไหม
อันนี้เท่เชียว
ดูสิ เห็นไหมว่ามัน…
- อย่างนี้สิวันเทศกาล - เอาละ ได้แล้ว
ออกมาสวยเชียว สวยมาก
น่ากินมากเลย
เห็นไหม ต๊อกยานอวกาศน่ากินที่สุดเลยใช่ไหม
ต๊อกยานอวกาศ เอ้า
ลองกินสักคำเถอะน่า น่านะ
อย่างนั้นแหละ อร่อยใช่ไหม
โอ้โฮๆ อร่อยใช่ไหม
โอย เย็นๆ น้ำมันเย็นนะ
ประหยัดน้ำหน่อยสิ เฮ้อ
จะเป็นเศรษฐีหรือไง
เทศกาลชูซอกครั้งสุดท้ายของเรา
เฮ้อ
ฉลองตรุษเกาหลีแล้วคงจบกันทีสินะ
พอลูกๆ ไม่อยู่ที่นี่
วันหยุดเทศกาลก็เปล่าเปลี่ยวแฮะ
เรายืมหนังสยองขวัญโหดๆ…
ที่มีคนถูกฆ่าตายทีละคนๆ มาดูกันดีไหม
หนังที่มีคนถูกฆ่าแบบอำมหิต
จะไปสนุกตรงไหน
เราจะได้…
คิดว่าอย่างน้อย
อุกกาบาตชนโลก
ก็คงจะดีกว่าในหนังมากไง
ให้ตายสิ
เอาเวลาแบบนี้
มานั่งดูหนังมันโง่จะตายไป
โง่บ้างจะเป็นอะไรไป
งั้นเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
จุด…
(ลาก่อนโลก)
จบ
ของ
ชีวิต
- ตายตอนอายุ 14 - อะไรของนาย
(อีก 138 วัน)
เธอเขียนอะไร
- ยืนยิง - ยืนยิง
(อีก 136 วัน)
(อีก 135 วัน)
(อีก 134 วัน)
- เตรียมพร้อม - เตรียมพร้อม
(อีก 132 วัน)
- คุกเข่ายิง - คุกเข่ายิง
(อีก 129 วัน)
(อีก 128 วัน)
(อีก 127 วัน)
(อีก 126 วัน)
(อีก 125 วัน)
(อีก 124 วัน)
(อีก 123 วัน)
(อีก 122 วัน)
เซคยอง
อือ
(อีก 86 วัน) (อีก 85 วัน)
(อีก 84 วัน)
(อีก 83 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
เอาข้าวสารตรงนี้ออกไปก่อน
ครับๆ
โอ้โฮ ของพวกนี้
ถ้าคิดเป็นเงินจะเท่าไรกันเนี่ย
น่าจะเอามาแบ่งกันตั้งนานแล้ว
เขาเอามาแบ่งตอนนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว
รีบๆ เอาออกไปก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจเถอะ
ขอบคุณครับ
นี่ มัวมองอะไรอยู่
ยังหนุ่มยังแน่นก็ต้องออกแรงสิ
รีบออกมาขนพวกมันไปได้แล้ว ว่าไง
นี่
ต้องแยกไว้ให้ดีนะ
- อย่าปนกัน - นี่มันอีกโลกนึงเลย
- อีกโลกนึง - เอาละๆ
นี่ ซิสเตอร์
ซิสเตอร์ เร็วค่ะๆ เร็ว
เมื่อไหร่จะขนไปหมดคะเนี่ย
นั่นสิ เราจะได้กินข้าวกันสักที
นี่คือข้าวทั้งหมด
- มาแบ่งต่อกันค่ะ - ระวัง
เขาจะมา
เขาจะต้องมา
เขาบอกว่าจะมา
ตั้งแต่เช้า…
คุณยายเห็นข่าวแล้วนี่คะ
เธอคิดว่าสวรรค์ลงทัณฑ์ฉันใช่ไหม
ค่ะ
ใช่ค่ะ
คุณยายรังแกยายฉัน ทำให้ท่านต้องทุกข์ทรมานนี่คะ
ฉันเดินทางผิด
แต่อย่างน้อย
ฉันก็คิดว่าลูกชายใช้ชีวิตถูกต้อง…
พวกเราทุกคน
ไม่ได้ถูกทิ้งนะคะ
ฮะ
เราอยู่รอดค่ะ
เป็นไงคะ ที่นี่น่าจะขนาดพอดีใช่ไหม
พอจะใช้ได้ไหมคะ
ได้อยู่แล้วครับ
แค่ให้ใช้พื้นที่ผมก็รู้สึกขอบคุณแล้วครับ
แหม เรื่องแค่นี้เองค่ะ
แต่ว่า
มันต้องสนุกและโรแมนติกมากแน่ๆ ค่ะ
คุณยุนซังจะเขียน…
บันทึกความทรงจำให้คนอื่นๆ นี่คะ
ผมทำให้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นไม่ได้หรอกครับ
แค่ใช้เวลาว่างระหว่างช่วยงานที่นี่น่ะครับ
ไม่รู้จะมีเวลาว่างไหมน่ะสิคะ
มีคนลงทะเบียนเกิน 200 คนแล้วค่ะ
อะไรนะครับ
ค่อยๆ เดินดูรอบๆ นะคะ
สวัสดีครับ
เตรียมเอกสารที่ฉันขอคราวที่แล้วหรือยัง
ผมจะให้ตอนบ่ายนะครับ
ตอนบ่ายเหรอ ได้ ไม่ต้องรีบนะ
ทานข้าวหรือยังครับ
ข้าวที่ไหนล่ะ
เอาไว้ทีหลังก็ได้
- ซิสเตอร์ สวัสดีค่ะ - อร่อยมากเลย
สวัสดีค่ะ
วันนี้หนาวใช่ไหมคะ
สวัสดีค่ะ
อ้าว มาแล้วเหรอคะ
ฉันอยากกินมันน่ะค่ะ
วันนี้ซูเจบีอร่อยมากเลยค่ะ
เดี๋ยวก่อนๆ ทางนี้ๆ
- สวัสดีค่ะ - ค่ะ
รู้เรื่อง…
บาทหลวงอูหรือยังคะ
คุณพ่อ ทานข้าว…
ตอนนี้ไม่ต้องเตรียมอาหารให้ผมก็ได้ครับ
ตอนนี้ผมจะดูแลโบสถ์ ในฐานะคริสตชนฆราวาส…
คริส…
คริสตชนทั่วไปเหรอคะ
ดูแลเหรอคะ
ผมแจ้งสังฆมณฑลแล้วครับ
คุณพ่อ
คุณพ่อๆ
คุณพ่อ ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ
ไม่มีทางที่ผู้ใหญ่ที่สังฆมณฑลจะอนุญาตแน่
ตอนนี้ไม่มีใครอยู่หรอกครับ
ท่านมุขนายก คุณแม่อธิการ ก็อยู่รพ.พักฟื้นกันหมด
โธ่ คุณพ่อคะ
คุณพ่อทำแบบนี้ได้ยังไง
ฉันเห็นคุณพ่อมาตั้งแต่สมัยเป็นสามเณรแล้วนะคะ
ผมรู้ว่าคุณคงจะเสียใจแต่ว่า…
เดี๋ยวสิ คุณพ่อ เดี๋ยว
นี่ คุณพ่อๆ
คุณพ่อๆ
แบบนี้คนอย่างฉันจะทำยังไง
มันฟังขึ้นที่ไหนกัน โบสถ์ชอนดงไม่มีนักบวชเนี่ยนะ คุณพ่อ
อะไรเนี่ย
อย่างน้อยก็น่าจะบอกผมล่วงหน้าสิ
ฉันคิดว่านายคงเดาออกแล้วน่ะสิ
ดูแบบนี้แล้ว
พี่ก็ชอบเซอร์ไพรส์เหมือนกันนะเนี่ย
เซอร์ไพรส์ที่ไหนกัน
ลองคิดดูสิ
นายคิดว่าตอนนี้ฉันสติครบถ้วนหรือไง
ไม่หรอก ผมก็รู้อยู่แล้วแต่…
ทำไม
เมื่อวาน
เขาได้นอนบ้างไหม
ไม่
เฮ้อ
เขาเอาแต่พูดเรื่องเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมาทั้งคืน
ฉันแทบจะเป็นบ้า
พี่
อัดเสียงเอาไว้สิ
อัดเสียงไว้แล้วเปิดให้ฟัง
บอกเขาว่า "คุณพ่อพูดเรื่อง ที่เพิ่งพูดไปเมื่อกี้อีกแล้วครับ" ก็ได้
เจ้าบ้า
ให้ตายสิ
ไปทำเองสิ
พี่
ทานให้อร่อยนะคะ
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
- ค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ - ครับ
- คุณพ่อ - เอ่อ ครับ
- ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณครับ
คุณอูซองแจ
ได้ยินว่าสึกแล้วนี่
เห็นไหม ทุกคนรู้หมดแล้ว
เธอรู้ได้ยังไง
ซิสเตอร์เรจิน่ารู้ โลกรู้ไง
หา
มีใครพูดถึงฉันนะ
ดูๆ ดูสิ
พอถอดชุดบาทหลวงแล้ว ก็สวดมนต์ลวกๆ เลยแฮะ
ตั้งแต่รู้จักกันมา ฉันชอบเวอร์ชั่นนี้ที่สุดแล้ว
อือ
เห็นด้วย
กินเถอะ
อร่อยจัง
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง