(ใกล้ถึงวันสิ้นโลก หยุดการชนไม่ได้)
(อีก 200 วันก่อนโลกแตก)
(ดาวเคราะห์ 2012 ดีน่า)
(อีก 200 วันจะชนโลก)
(อุกกาบาตชนโลก ประกาศกฎอัยการศึก ฉุกเฉินระดับชาติ)
(อีก 199 วัน)
(ไม่มีสัญญาณ)
(อีก 198 วัน ไปด้วยกันจนถึงที่สุด)
(อีก 140 วัน เตือนวิกฤตดาวชนโลก)
(โรงเรียนมัธยมชอนดงประกาศปิดและห้ามเข้า)
(อีก 130 วัน - ซูเปอร์แมนและวันเดอร์มาร์ท)
(ตามหาคนหาย)
(สร้างจากนิยายเรื่องชูมัตสึ โนะ ฟุรุ โดยอิซากะ โคทาโร่)
(อีก 80 วัน เราจะเป็นอมตะ)
(มาสัมผัสความอมตะชั่วนิรันดร์กันเถอะ)
(อีก 50 วันก่อนโลกแตก งานบรรยายที่หลบภัยลอยน้ำ)
(Goodbye Earth: ถึงเวลาต้องลาโลก)
(02. ความรักที่หวนคืนมา)
ยุนซัง
ฉันไปดื่มกาแฟก่อนนะ
ครูคะ
- หือ - หลังนั้นห้องว่างค่ะ
(ห้ามเข้า)
ครู… ครูยังไม่ตื่นดีน่ะ
ได้กลิ่นกาแฟในฝันเลยมาที่นี่เฉยเลย
จริงสิ ห้องนี้ไม่มีคนอยู่ ใช่
- ครูคะ - อือ
คือว่า…
หนูได้ข่าวมาว่าแบจงซูตายแล้วค่ะ
อ๋อ
รายการส่งข่าวถึงเหล่าผู้กล้าก่อนวันโลกแตก
วิทยุโจรสลัด
ข่าวแรกของวันนี้ที่กระต่ายหยกเก็บมาฝากทุกคน
ชายผู้แหกคุกระหว่างเหตุจลาจล และก่อเหตุน่าสลดใจต่อนักเรียน
ชายที่ชื่อแบจงซูตายแล้ว
จากรายงานของหน่วยสืบสวนร่วม
พวกเขาบอกว่า หมอนั่นเป็นคนยัดลูกกระสุนเข้าเบ้าตาตัวเอง
แต่จะเป็นด้วยตัวเอง
หรือด้วยน้ำมือของคนอื่นนั้น
เราก็ไม่อาจรู้ได้
ตอนที่สวะพวกนั้นทำอะไรตามใจชอบ หน่วยสืบสวนร่วม
ไม่หือไม่อือเลยสักแอะ จากนั้นก็เปรี้ยง
พระเจ้าลงทัณฑ์จากสวรรค์ให้
ตรงนั้นเสร็จแล้วใช่ไหมครับ ไปกันเถอะ
เดี๋ยวค่ะ
พวกสวะที่แหกคุกระหว่างเหตุชุลมุน ลักพาตัวนักเรียนไปขาย
และทิ้งให้ตายในตู้คอนเทนเนอร์
สวรรค์ลงทัณฑ์พวกสวะอีกคนแล้ว
- สุดยอดเลย - สะใจมากเลยว่าไหม
จะฆ่าตัวตายหรือถูกฆ่าก็ช่าง
แต่เราจับเสือได้โดยไม่ต้องลงทุนลงแรงแล้ว
อีก 200 วัน อุกกาบาตจะพุ่งชนโลก
(มินโฮ โซมิน)
เขตปลอดภัยเหรอ
คิดหรือไงว่าไปที่นั่นแล้วจะมีชีวิตรอดจริงๆ
ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นแหละน่า
ฉันหงุดหงิดจะตาย ที่ต้องใช้ชีวิตหวาดกลัวไอ้พวกนั้น
อยากให้ใครสักคนจัดการ พวกนักเลงที่เหลือไปให้หมดบ้างจัง
ถ้าฉันมีปืนคงยิงทิ้งหมดแล้ว
ฉันนี่แหละผู้ลงทัณฑ์!
เมื่อดาวเคราะห์น้อยมาถึง
(แบจงซู)
ไม่ว่าใครก็หนีไม่พ้น
น่าขยะแขยงชะมัด
ปล่อยไว้เฉยๆ ก็ตาย
เด็กๆ หาเงินได้เยอะใช่ไหม
(คังอึนจิน ม.สาม)
อย่าลืมจ่ายค่าดูแลเดือนนี้นะ
ยังไม่พอเลย
แบจงซูตายไปแค่คนเดียวก็ยังไม่สงบจริงๆ
ต้องไปอ้อนวอนอีกหรือเปล่าเนี่ย
ฉันจะลองหาทางดูแล้วกัน
หนึ่ง สอง สาม สี่
เกิดมาเป็นลูกชายที่สง่างามของชาติ
ค่ะ รับทราบค่ะ
อือ
เขาบอกว่าฆ่าตัวตายนี่
เขายิงตัวเองในมุมนั้นไม่ได้ค่ะ
หน่วยสืบสวนร่วมทำงานลวกๆ
พวกเขาไม่สนใจ ที่นักโทษแหกคุกสักคนตายไปหรอกค่ะ
ผมถามว่าเพราะอะไรไง บอกเหตุผลมาสิ
ให้ตายสิ
เอาละ คุณครับ ใจเย็นก่อนครับ
ผมจะอธิบายให้ฟังนะครับ
อย่างที่คุณทราบแล้ว
แต่ละประเทศกำหนดเงื่อนไขผู้ลี้ภัยไว้ต่างกัน
แต่ในกรณีของอเมริกาที่คุณตั้งใจจะไป
เข้าร่วมข้อตกลงระหว่างประเทศ เรื่องการแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคล
ดูนะครับ
คนที่ฝ่าฝืนกฎหมายคุ้มครองเด็กและเยาวชน…
แล้วทำไมชื่อผมถึงไปอยู่ในนั้นได้เล่า
คุณอาจเคยเข้าออก สถานประกอบการที่จ้างงานผู้เยาว์
หรือเคยถูกจับเพราะอะไรคล้ายๆ กัน…
ครับ เพราะฉะนั้น
ข้อมูลส่วนตัวทุกอย่างไปจนถึงประวัติ…
ประวัติรักษาพยาบาลจะถูกแชร์ไป บางประเทศเลย…
คุณจองซูกึน จะไปไหนครับ
คุณต้องมีหลักฐานว่าได้รับการรักษา
โควิดหรือโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ จนหายขาดถึงจะ…
เฮ้อ คนสารเลวนั่น
ลูกเมียต้องมาซวยไปด้วยอีกคน
(รพ.เมืองอุงชอน)
เฮ้ย เราต้องเอาค่าดูแลไปให้ผู้จัดการนะ
นี่หนังเกาหลีหนึ่งเทระไบต์ครับ
ให้ตายสิ ของโบราณ ยุคก่อนประวัติศาสตร์หรือเปล่าวะเนี่ย
ของที่กำลังทำอยู่ขายออกเมื่อไหร่ ผมจะจ่ายให้ทันทีครับ
ฉันจะเชื่อได้ยังไง
นายคงโล่งใจที่คนกลางตายไปคนนึงสินะ
งั้นก็พาสาวๆ มาสิ
ให้มาสนุกด้วยกัน
- ฮะ - ฮายูลใช่ไหม
พ่อของยายนั่นประสาทกินไม่ไหว
พานังโซมินมา
แม่โซมินน่ากลัวกว่าอีก
บอกให้พามาก็พามาสิวะ พล่ามอะไรอยู่ได้
มั่นใจได้เลย
ตัวเราในอนาคตกำลังรอเราอยู่
มั่นใจได้เลย
ตะวันดวงใหม่ที่ไม่มีวันมอดดับกำลังสุกสว่าง
อมตะชั่วนิรันดร์
ดาวเคราะห์น้อยพุ่งชนคือเรื่องลวงโลก
อุกกาบาตคือเรื่องโกหก
อย่าหวั่นไหวครับ ทุกคน
การพุ่งชนของอุกกาบาต คือจุดเริ่มต้นของชีวิตอมตะ
มันคือการเริ่มต้นใหม่ ทุกคน…
เธอมาทำอะไรที่นี่
มาคนเดียวเหรอ
อย่าเที่ยวเตร็ดเตร่ รีบไปซะ ไปสิ
ครับ
มั่นใจได้เลย
ฟังนะ อุกกาบาตพุ่งชน ไม่ได้หมายความว่าเราจะดับสลาย
สิ่งมีชีวิตสูญสลายจนหมดสิ้นไม่ได้อยู่แล้ว
นี่ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันนะครับ
- เพราะอะไรรู้ไหม… - โธ่เอ๊ย นี่ คุณ
พอเถอะครับ อากาศก็ร้อนจะตายอยู่แล้ว
ตะวันดวงใหม่กำลังสุกสว่าง…
- ไม่ใช่ลัทธิ - อมตะชั่วนิรันดร์
ความเป็นอมตะไม่ใช่ลัทธิครับ
อมตะชั่วนิรันดร์
(คิดถึงจัง รักนะ)
- ยูโซมิน - ว่าไง
เป็นยังไงบ้าง พวกเก็บส่วยว่าไง นายโดนขู่มาใช่ไหม
ก็เหมือนทุกครั้งแหละ
พวกเขาบอกให้จ่ายเงินให้ตรงเวลา
มาเขียนด้วยกันสิ เอ้า
เขียนอะไรดีนะ
เหลืออีก 200 วันแล้วนี่
(ที่นั่นต้องดีกว่าที่นี่แน่ๆ)
ก็ได้ แป๊บนึงนะ เงียบๆ ก่อน
ว่าไง ฮายูล ทำไมเหรอ
ครูคะ ทำไมมีแค่เรา ที่ต้องเขียนความลับด้วยล่ะคะ
ครูก็ต้องบอกความลับเราด้วยสิคะ
จริงด้วย
ความลับที่ครูใหญ่ห้ามรู้เด็ดขาด แค่เรื่องเดียวนะคะ
เดี๋ยวสิ ครูใหญ่คือหัวหน้าที่ทำงานครูนะ
งั้นครูเสี่ยงน่ะสิ เด็กๆ
เรายังต้องเจอกันอีกไม่ใช่เหรอ ใช่ไหม ไม่ได้ นั่งลง
เอาละ เด็กๆ เปิดหนังสือ
- บอกหน่อยนะ - เด็กๆ
บอกหน่อยนะ
ก็ได้ ถ้างั้นปิดม่านซะ
วันนี้ไม่ต้องเรียนกันแล้ว
ความลับของครูเหรอ ครูเนี่ยนะ
ครู… ความลับของครูคือ…
เอ่อ
เงียบเอาไว้นะ
แค่ดูเฉยๆ พอก็
อะไรเหรอ
เงียบๆ ทุกคนเงียบหน่อย
เงียบๆ เงียบไว้นะ
ครูชอบผีเสื้อเหรอคะ
ครูครับ ทำไมถึงสักผีเสื้อครับ
ว้าว มีผีเสื้อตั้งสามตัว
โอ้โฮ ฉันอยากสักมั่งจัง
เอาละ ไปได้ ทุกคนกลับไปนั่งที่
เด็กพวกนี้ จะเอาแต่เล่นหรือไง
หาเรื่องเล่นกันอยู่ได้ ไปนั่งที่เลย
เอาละ ตอนนี้ครูบอกความลับของตัวเองแล้ว
ครูมีเรื่องนึงที่จะประกาศ
- ครูจะตั้งชมรมฟุตบอล - หา
ทำไมครับ ใครจะสมัครบ้าง
- หนูค่ะ - ผมครับ
- ผู้จัดการ
ถ้างั้นหนูขอเป็นหัวหน้าเชียร์ลีดเดอร์สุดสวยนะคะ
- ผมเป็นผู้รักษาประตู - โอ้ มินโฮ
คนสมัครเยอะเลยแฮะ
หนูจะรับหน้าที่เชียร์เองค่ะ
ทุกคนต้องโดนเทสต์หน่อยแล้ว เปิดหนังสือ
เจ้าเด็กพวกนี้นี่ เดี๋ยวเถอะ
อมตะชั่วนิรันดร์
มั่นใจได้เลย
ครูจิน
- ค่ะ - รองนายกเทศมนตรีถามหาค่ะ
ค่ะ
เมื่อเช้านี้วุ่นวายมากเลย รู้หรือเปล่าคะ
ทหารมากันเพียบ ผู้กองคังลูกสาวฉันก็มาด้วย
ได้ยินมาว่าเขาฆ่าตัวตาย
แต่ก็ยืนยันไม่ได้ค่ะ
หา
เขาอยู่ละแวกเดียวกับบ้าน ที่คุณพี่ไปทำงานไม่ใช่เหรอคะ
โอย ฉันไม่รู้เรื่องเลย
ฉันแค่เคยเห็นรถจอดอยู่ ตอนไปทำงานบางทีก็เท่านั้น
เฮ้อ มีบ้านดีๆ ทำไมถึงทำอะไรแบบนั้นนะ
บ้านละแวกนั้นมีห้องนิรภัยทุกหลังเลยนี่คะ
ได้ยินว่าต่อให้เกิดสงครามนิวเคลียร์ก็ไม่สะดุ้งนี่
จริงสิ ลุงคะ
หือ
ลุงต้องรู้แน่ๆ เลย
ลุงเป็นคนขับรถโม่ปูนตอนสร้างบ้านแถวนั้นนี่คะ
บ้านพวกนั้นแน่นหนาจริงๆ
เราขุดอุโมงค์ลงไปลึกสิบเมตร แค่ฝ้าก็หนาสองเมตรแล้ว
เจ้านายของฉัน เอาทุกอย่างไปไว้ในห้องใต้ดินแล้ว
เขากับหลานสองคน กินอยู่ได้สบายๆ สองสามปีเลยละ
ไม่มีประโยชน์หรอก
เดี๋ยวก็ต้องจมน้ำหมด
อะพาร์ตเมนต์สร้างใหม่ตรงนั้น ก็จะกลายเป็นอะพาร์ตเมนต์ตู้ปลาแล้ว
เฮ้อ มันก็จริงค่ะ
แต่ก่อนจะโดนน้ำท่วม คงถูกไฟไหม้ตายก่อน
หัวไชเท้าอ่อนพอแค่นี้
เราต้องปลูกผักกาดขาวกับผักกาดหัว สำหรับทำกิมจิ
เก็บอาหารที่จะกิน ถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้าเสร็จ โลกก็แตกแล้ว
ไม่จำเป็นต้องหมักเต้าเจี้ยว หมักซีอิ๊วอีกต่อไป
พูดซะเห็นภาพเลยแฮะ
นั่นสิคะ
ฝนตกแล้ว ฝนตก
(สถานที่ก่อสร้างศูนย์หลบภัยสาม เมืองอุงชอน)
น้ำยังนองเต็มรางรถไฟอยู่
- ระวังด้วยนะ - ค่ะ
- เราต้องไปจนสุดทาง - ค่ะ
- ตรงนั้น - ค่ะ
เขตหนึ่ง เขตสอง มีคนมาเปิดไว้แล้วนี่นา
ทำไมทำหน้าแบบนั้น
อะไรนะคะ
ทำไมถึงเหม่ออยู่อย่างนั้น
ลองตีงบประมาณศูนย์หลบภัยดูสิ
ตีงบเหรอคะ ฉันเนี่ยนะ
ไม่งั้นจะใครล่ะ
เธอเคยสอนเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์นี่
ตอนนี้ฉันดูแลเด็กและเยาวชนนะคะ
ถึงจะเป็นแค่งานอาสาก็เถอะ
อีกอย่าง ศูนย์หลบภัยน่ะ
ฉันก็บอกแล้วไงคะว่า มันไม่ต่างจากการล้อเลียนประชาชน
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
ฉันรู้ดีว่าการที่รัฐบาลวางนโยบายแบบนี้
เป็นเรื่องไร้สาระ
แต่เราก็ต้องของบประมาณมาทำอะไรสักอย่างสิ
จะให้ฉันยืนดูชาวเมืองถูกบริษัทสร้างหลุมหลบภัย
ถูกลัทธิต้มตุ๋นหลอกลวง
อยู่เฉยๆ หรือไง
คุณก็รู้ดีนี่คะว่ายังไงก็ไม่มีที่ไหนที่จะหลบได้
- เซคยอง - คะ
เธอก็แค่…
คิดซะว่าสร้างฮอลล์เต้นรำขนาดใหญ่ไม่ได้เหรอ
ใช้ได้เหมือนกันแฮะ
งั้นฉันก็จัดงานเต้นรำฉลองโลกแตก
- กับเด็กๆ ได้สินะคะ - อือ
จินเซคยอง
งานเต้นรำ
งั้นแบบนี้ล่ะ
- งานเต้นรำ - ใช่แล้ว เก่งมาก
ปกติฉันเป็นคนสนุกๆ ไม่คิดอะไรแบบนี้แท้ๆ
นี่ ปกติฉันก็เป็นคนมีเหตุผล มีวิจารณญาณเหมือนกันแหละน่า
แม่ ตกใจหมด
ผู้กองคัง
มีเรื่องอะไร มาหาฉันเหรอ
ฉันเหรอ
ใช่
ยังมีคนที่ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดียังไง อีกเยอะขนาดนี้เลย
ตอนนี้ไม่มีใครมาที่นี่แล้ว
ตอนแรกจัตุรัสนี้แน่นขนัดเลยนี่นา ใช่ไหม
ทุกคนคงหมดแรงกันแล้ว
ฉันจะพูดเลยก็แล้วกัน
คนที่ตาย แบจงซูน่ะ
มันเป็นเดนมนุษย์ตัวจริง
พวกนักโทษแหกคุก ทหารปลอม
สวะชั้นต่ำ
ตามกฎหมายพิเศษ พวกมันจะถูกวิสามัญทันทีที่พบตัว
แต่การตายนี้มีรูปแบบ
การจัดฉากฆ่าตัวตาย
คงทำเป็นตัวอย่างให้คนที่เหลือเห็น
เขาได้รับโทษแล้วสินะ
เปล่า
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม การแก้แค้นส่วนตัวไม่ใช่การลงโทษ
มันคืออาชญากรรม
ถ้ามีใครสักคนสืบสวนจริงๆ จังๆ…
ใครสักคนที่ว่านั่นใครล่ะ
คงไม่มีทางที่หน่วยสืบสวนร่วมจะสืบคดี
ใช่
ฉันทำไม่ได้
ทหารกองหนุนไม่มีสิทธิ์
แต่ถ้าฉันมีสิทธิ์สืบสวน
ผู้ต้องสงสัยคนแรกก็คือเธอ
ฉันไม่ได้ทำ
- ทำไม - ความเกลียดแค้น
ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวนี่
- ถ้าเป็นเธอจริงๆ ละก็… - ไปแต่งนิยายไป
ถ้าไม่ใช่ ต่อไปก็อย่าคิดจะทำเด็ดขาดล่ะ
อือ
ฉันรู้ว่าทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้
แต่เธอห้ามทำผิดกฎหมายเด็ดขาด
ไม่ว่าฉันจะพูดอะไร
เธอก็จะสงสัยและกังวลอยู่ดีนี่
ถ้าเธอบอกว่าไม่ใช่ ฉันจะเชื่อ
ไม่ใช่ฉัน
ฉันบอกว่าไม่ใช่ไง
ฉันไปนะ
ช่างเถอะ
ต่อไปอย่าไปไหนคนเดียวเด็ดขาด
อย่าไปไหนมาไหนตอนกลางคืน
ฉันทำงานล่วงเวลาทุกวันนะ
เธอ…
เธอรู้บ้างไหมว่าไอ้หมอนั่นเป็นใคร
มันทั้งเลว ทั้งมีอิทธิพลที่สุด
สกปรก ตายยาก เธอ…
ไม่ว่าใครจะออกมาจัดการพวกมันสักกี่คน
พวกมันก็จะคลานออกมาก่อเรื่องไม่มีที่สิ้นสุด
พวกมันค้าประเวณีด้วยนะ
อือ
ฉันไปนะ
(อีก 302 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
(ซองแจ ดามีอานัส)
(เซคยอง)
(อินอา)
(ยุนซัง)
บาทหลวงได้ที่หนึ่งเลย
เต้นเหมือนไปคลับแต่ใส่ชุดประกอบพิธีมิสซา
ฉันมาทันทีเพราะกลัวสาย ไม่มีเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าหรอก
จินเซคยองนัดมา จะมาสายได้ยังไง
- ก็นั่นน่ะสิ - ยุนซัง
นายทำอะไรแบบนี้ในห้องวิจัยได้ด้วยเหรอ
งั้นจะให้ไปทำที่ไหน
ฉันอยู่นี่ทั้งวันนี่นา
พวกมันคือครอบครัวของฉัน
อะไรน่ะ น่ารักจังเลย
ไง
ให้ตายสิ เธอเคยนับขนหนูไหม
รู้ไหมว่าในพื้นที่จัตุรัสห้ามิลลิเมตรมีขนกี่เส้น
นายค้นคว้ายาสำหรับผมร่วงเหรอ
ยาปลูกผมหรือเปล่า
เฮ้อ ฮายุนซัง
ทิ้งทุกอย่างแล้วกลับมานี่น่า
จัดงานแต่งกับเซคยองแล้วค่อยกลับไปสิ
ไม่ได้เจอกัน ความรักจะจืดจางนะ
ที่ความสัมพันธ์ทางไกลจบลง ก็มีอยู่เหตุผลเดียวนี่แหละ
บาทหลวงจะไปรู้อะไร
หล่อก็พูดได้สิ
บาทหลวงจะไปรู้อะไร
- นี่ ดูสิ ฮะ - ทุกคน ฉัน…
- ได้เลื่อนขั้นพิเศษนะ - ดูฉันสิ
- นี่ - ไม่เห็นเหรอ ฉันได้เลื่อนยศ
แบบนี้
คังอินอา นี่ไง
เรื่องงานแต่งของเราน่ะ
โอย
อือ
อย่าทำหน้าเหม็นเบื่อได้ไหม
ก็ได้ ถ้างั้น
อือ เอาละ
คิดซะว่าเป็นการทำภารกิจเกมก็แล้วกัน
คุณพ่อแพคจะเป็นประธานในพิธีให้ใช่ไหม
เขาน่าจะยุ่งมากแท้ๆ
เขาเอ็นดูนายมากนี่นา
ฉันต้องไปนอนแล้วละ
พรุ่งนี้ไม่ถ่ายทอดสดฟุตบอลเหรอ
อินอาตกลงจะถ่ายวิดีโอไว้ให้แล้ว แข่งเสร็จฉันจะส่งไปให้ทันที
(เราสนับสนุนให้เด็กๆ เติบโตด้วยความฝัน และความสุข โรงเรียนมัธยมต้นชอนดง)
(ฟุตบอลกระชับมิตรเมืองอุงชอน)
หนึ่ง สอง สาม!
ชอนดงๆ สู้ๆ
อุงชอน
ชอนดงๆ ผู้อยู่ยงคงกระพัน
ออกวิ่งให้สุดแรงเกิด
ชอนดงๆ ไปคว้าชัยกัน
อย่างเต็มที่…
สู้ๆ
ชนะให้ได้นะ สู้ๆ
นี่ ยอมีรยอง วิ่งไปทางโน้น วิ่ง
สู้ๆ
- แม่ โธ่เอ๊ย - ไม่เป็นไรๆ
มินโฮ ลุกสิ
มัธยมต้นชอนดง
โอ้โฮ หน้าไม่อายเอาซะเลย
ถ้ายุนซังรู้เข้า ต้องบินมาจากอเมริกาแน่ๆ
อะไรนะ
ถ้ายุนซังรู้ว่าพี่กีพโยมา ต้องบินมาจากอเมริกาแน่ๆ
อ้าว ถ้างั้นก็ดีสิ
บุกเข้าไป
บุกหน่อย อัดกองหลังซะ
พี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
ผิดกติกานี่ ผิดกติกา
อีกหนึ่งลูก
นี่ ฉันบอกว่าอย่าอ่อนข้อให้ไง
เอ่อ พี่ๆ เปิดทางให้ใช่ไหมครับ
ผมเห็นหมดแล้วนะ โธ่เอ๊ย
ที่ไหนล่ะ ฉันยิงได้เองต่างหาก ยิงได้เอง
- ยิงได้เอง - เซคยอง
ฉันคิดว่าเธอแค่เล่นฟุตบอลไปเรื่อยๆ ซะอีก
ไม่คิดเลยว่าจะทำถึงขั้นตั้งชมรมฟุตบอล
เฮ้อ ลองมาสอนเด็กๆ ดูสิ
มีอะไรดีๆ ก็อยากให้ลองทั้งนั้นแหละ
นี่มันอะไร
- คุณพ่อแพคเรียกละสิ - เตี๊ยมกันเหรอ
เธอไม่ได้เหรอ
- ทำไม - ทำไม มีอะไร
ไม่ ฉันไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร…
- นี่มัน… - บ้าหรือเปล่า
หมายความว่าไง
- ล้อเล่นใช่ไหม - มิจฉาชีพหรือเปล่า
- เธอก็ได้ใช่ไหม - อะไรเนี่ย
น่ากลัวจัง
อะไรเนี่ย
ไม่แข่งต่อหรือไง
(กล้าฝัน กล้ารับผิดชอบ)
กลายเป็นซอมบี้ไปแล้วเหรอ
แม่ เก็บของหนูให้ด้วย
ฉันโดนเรียกตัวด่วน ไปนะ
- นี่ อินอา - อินอา
อินอาๆ
นี่มันอะไรกัน
"การประกาศสำคัญทั่วโลก เที่ยงคืนวันนี้"
คุณจู ดูเหมือนว่าผู้กองคังจะมีเรื่องฉุกเฉินนะครับ
หน่วยรบพิเศษก็อย่างนี้แหละ
ขออภัย เนื่องจากเครือข่ายล้มเหลว…
ให้ตายสิ ฉิบหายแล้ว ฉิบหาย
พี่ ทำไมไม่แข่งล่ะ
จบแล้วเหรอ
เปล่า
ไม่รู้สิ
- ไปกันเถอะ - อือ
ระหว่างติดตามวงโคจร ดาวเคราะห์น้อย 2012 ดีน่าที่หายไป
ในปี 2013 ที่ผ่านมา
เราพบว่าเส้นทางของดาวเคราะห์น้อย กำลังมุ่งหน้าสู่โลก
เราตระหนักถึงความเป็นไปได้ที่มันจะชนกับโลก
และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อกำจัดภัยคุกคามนี้แล้ว
แต่ไม่สามารถเปลี่ยนเส้นทางได้
(อุกกาบาตพุ่งชนคาบสมุทรเกาหลี)
(สามร้อยวันแห่งโชคชะตา)
อีกสามร้อยวันนับจากนี้
ดาวเคราะห์น้อยขนาด 900 เมตรนี้จะพุ่งชนโลก
แม่!
- แม่ - มีอะไร
มือถือหนูไม่มีคลื่น
ยกเลิกกำหนดการพรุ่งนี้
(คาดว่าจะชนเกาหลี)
- ฮัลโหล - ทำไมเหรอ
- มือถือหนูไม่มีคลื่น - นี่ๆ
พื้นที่ที่ได้รับความเสียหายได้แก่ ทั่วประเทศญี่ปุ่น
คาบสมุทรเกาหลี จีนตะวันออก
และคาดว่าจะรวมไปถึงคาบสมุทรอินโดจีน
ทำยังไงดี ให้ตายสิ
โธ่เอ๊ย
- รีบมานะ - ได้ ฉันจะรีบไป
จากนี้ไปเราจะต้องเผชิญกับ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกินคาดเดา
การฟื้นฟูระบบนิเวศของโลก จะใช้เวลาอย่างต่ำ 30 ปี
สวัสดีค่ะ
(อีก 199 วัน)
รองนายกฯ…
อุกกาบาตอยู่ไหน ไม่เห็นเลย
การแพร่ข่าวลือจากความวิตกกังวล อาชญากรรมต่างๆ…
ทั้งปล้นและทำร้ายร่างกาย
พี่
รวมไปถึงลักพาตัวผู้เยาว์
- หวัดดี - กำลังเกิดขึ้นบ่อยครั้ง
(บ.จัดหางานซอนจิน)
เมืองอุงชอนขอประกาศว่า
จะจัดการกับอาชญากรรมทุกประเภท อย่างเฉียบขาดค่ะ
ประชากรเมืองอุงชอน
วันนี้ เวลาที่เรามีอยู่
เหลืออีก 199 วันค่ะ
- มันเป็นช่วงเวลาที่แสนล้ำค่า - กินน้ำกันเถอะ
ทำให้สถานการณ์ปัจจุบันยากลำบากยิ่งขึ้น
แหม ชอบอกชอบใจใหญ่เลยนะ
จิ๊บๆ คอแห้งใช่ไหม
เราต้องปกป้องกันและกันจนถึงวินาทีสุดท้ายค่ะ
ขอบคุณครับ
นี่
ฉันคิดว่าเราเหลือแค่มันฝรั่งกับแฮมค่ะ
ไส้กรอกหายไปไหนแล้ว ที่ฉันเอามาน่ะ
เฮ้อ
จ่าคะ ฉันไม่อยากจะพูดถึงมันเลย
ไส้กรอกที่คุณลำบากหามาให้เรา
มีสามกล่องใช่ไหมคะ
พอเปิดมันออก
ฉันแทบจะทนดูไม่ได้เลยค่ะ
ห่อน้ำแข็งละลายหมด น้ำก็เลยรั่วติ๋งๆ
กลิ่นก็เหม็นเน่าคลุ้งไปทั่ว
มีพวกแมลงตัวเล็กๆ…
ทานให้อร่อยนะครับ
แม่งเอ๊ย เกินไปแล้วนะ ให้ตายสิ
ลำบากมาทั้งวันแล้วนี่มันอะไร
ผมต้องกินมันแล้วไปเข้าเวรด้วยนะ
ตอนนี้ไม่มีแฮมให้กินแล้วด้วยครับ
ลุกฮือสักทีเลยดีไหม
แบบนั้นก็เกินไป
นี่ พูดตามตรง ถ้าตัวต่อตัวแบบไม่สนยศ ห้าวินาทีก็จอดแล้ว
- นั่นสิครับ - ฮยอนชิกๆ
ต่อให้กองทัพจะเละเทะขนาดไหน
เราก็ไม่ปล่อยพวกปีนเกลียวไว้หรอกนะ
ทานให้อร่อยนะครับ
ทนหน่อยนะครับ
อีกเดี๋ยวเราไปนั่งนับเงินสนุกๆ กันดีไหม
จริงสิ วันนี้วันเก็บส่วยใช่ไหม
เฮ้อ อย่างน้อยก็ยังมีเรื่องดีๆ แฮะ
งั้นอีกเดี๋ยวจัดการเลยนะ
(ห้องวิจัยชีวิตอมตะ)
โอย หิวชะมัด
ลักษณะเด่นที่ใช้จำแนกระหว่าง
กลศาสตร์ควอนตัมและกลศาสตร์ดั้งเดิม มีอยู่สามประการ
ประการแรก ควอนไซเทชัน
หมายความว่าองค์ประกอบต่างๆ เช่น โมเมนตัม
ถูกจำกัดด้วยค่าจำเพาะ
ประการที่สอง ทวิภาคคลื่นและอนุภาค
ในระดับจุลภาค อนุภาคสามารถแสดงคุณสมบัติ
เป็นได้ทั้งคลื่นและอนุภาค
และสุดท้าย ประการที่สาม หลักความไม่แน่นอน
เราไม่สามารถวัดค่าใดๆ ก็ตาม
อย่างแม่นยำพร้อมกันได้
ถ้าอย่างนั้น ร่างของเรา จะกลายเป็นควอนตัมเหรอครับ
ใช่แล้ว ฟังนะ ทุกคน
ความอมตะไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน
มันคือวิทยาศาสตร์การแพทย์ล้ำสมัย
เหนือจุดจบของโลก
จะต้องมีอีกโลกหนึ่งที่สร้างขึ้นมา จากคลื่นและความยาวคลื่น
อย่างแน่นอนครับ
อมตะชั่วนิรันดร์
อี๋ ขยะแขยง
อุกกาบาตพุ่งชนเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตอมตะ
มั่นใจได้เลย
ตัวเราในอนาคตกำลังรอเราอยู่
อมตะชั่วนิรันดร์
ต่อให้อุกกาบาตจะพาโลกไปสู่จุดจบ
แต่เกียรติแห่งความอมตะ เกียรติแห่งความอมตะ
ต้องมีขนมปังไส้ครีมให้ได้นะ
- ขนมปัง… - ไม่มี
ไม่ใช่ บอกแล้วไงว่ามันคือคลื่นกระแทก
พายุ แผ่นดินไหวใหญ่ โคลงเคลงโงนเงน
สึนามิ อุทกภัยครั้งใหญ่
แล้วอุกกาบาตที่ตกลงมาจะเป็นยังไงล่ะ
คือว่า คุณลืม…
- บัตรปันส่วนเหรอ - ครับๆ
มันก็คงจะแหลกไปน่ะสิ
ชิ้นส่วนกระเด็นขึ้นไปกลางอากาศ
แล้วก็ตกลงมาตูมๆ จากฟากฟ้า เหมือนปืนลูกซอง
ไม่ก็ลอยในอากาศแล้วบังแสงจากดวงอาทิตย์
งั้นก็เป็นฤดูหนาวจากอุกกาบาตพุ่งชนสินะ
ใช่ อุณหภูมิลดลง ต้นไม้ตายหมด
สัตว์ก็ล้มตายทีละอย่างสองอย่าง
งั้นเราทุกคนคงลาโลก เหมือนที่ไดโนเสาร์สูญพันธ์ุสินะ
รามยอนสองครับ
- รามยอนเหรอ - ครับ
ผมขอก๋วยเตี๋ยวครับ
เอาทั้งรามยอน ทั้งก๋วยเตี๋ยวไม่ได้หรอก
หา แบบนั้นได้ที่ไหนล่ะครับ
ปันส่วนมาได้เท่านี้
ก็ต้องแบ่งกันกินสิ
(ซูเปอร์แมนและวันเดอร์มาร์ท)
จะไปไหน
อ๋อ
ไปต่อใบอนุญาตอาวุธปืนน่ะ เหมือนมันจะใกล้หมดอายุแล้ว
ไม่ได้ไปทำอะไรบ้าๆ ใช่ไหม
ไม่ต้องห่วงน่า
หลบไปสิ
ฉันอยากให้เราตายดีๆ เข้าใจไหม
ผมไม่ใช่คนเดิมที่คุณเคยรู้จักแล้ว
ไปนะ
- สวัสดีครับ - อือ
คราวนี้ถ้าเปิดประตูมาพล่ามเรื่องสัญญาอะไรอีก
ฉันจะไล่ออกจากบ้านไปเลย
หมูในอวยของพวกมิจฉาชีพชัดๆ
เฮ้อ
ฉันต้อง…
ฉันต้องเสียลูกไปแบบนั้นทั้งคนนะ
ฉันทำเอง มาสิ
ไปพักผ่อนข้างในสิคะ
อือ
- สวัสดีค่ะ - มาแล้วเหรอ
ป้าคงคิดถึงมินโฮแน่ๆ
อือ
ทำไมพ่อๆ ถึงขยันทำเรื่องโง่ๆ เหมือนกันทุกคน
ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยมีพ่อ
ถือว่าดีแล้วเหรอ - เออ - เออ
- ขอบคุณค่ะ - เราไปก่อนนะครับ
หนูทิ้งเน็ตฟลิกซ์ไว้ค่ะ
อือ กลับดีๆ นะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
(คิมมินโฮ ผู้ล่วงลับ)
ข้อมูลการอพยพจากเกาหลีทั้งหมดอยู่ที่นี่
อะไรเนี่ย นี่มันบ่อนนี่นา ใช่ไหม
ไม่ได้เจอกันนานนะ
บ้าไปแล้ว ชวนผมมาที่นี่ทำไมเนี่ย
ไม่ได้นะ เดี๋ยวๆ
นี่ รอก่อน
ตามมาเงียบๆ เถอะน่า ทางนี้
เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยว
ที่หลบภัยลอยน้ำใช้ได้จริงๆ ใช่ไหมครับ
ค่าสัญญาเท่าไรครับ
บอกให้รีบมาไงเล่า ทางนี้
ครับ เข้าใจแล้วครับ
วางเงินเดิมพันด้วยค่ะ
พี่ ผมแน่ใจเรื่องที่หลบภัยลอยน้ำนะ เดี๋ยวก่อนสิ
เราเข้าไปได้โดยไม่ต้องผ่านนายหน้าด้วย
ก่อนขึ้นจ่ายห้าหมื่น ลงมาจ่ายแสนเหรียญ
นายต้องมีใบอนุญาตเข้าประเทศให้แน่ก่อนสิ
จะจ่ายเงินไปสุ่มสี่สุ่มห้าได้ยังไง
งั้นพี่ได้เงินทั้งหมดคืนหรือเปล่า
ก่อนหน้านี้ไง ค่านายหน้าออกนอกประเทศน่ะ
มันหนีไปแล้ว ให้ตายเถอะ
ก็นั่นไง หมายความว่า ทุกอย่างที่ไม่ใช่ทางการเป็นพวกมิจฉาชีพน่ะสิ
ตอนนั้นพี่จ่ายไปเท่าไร
เยอะ
ตอนนี้ฉันต้องเลือกต้นทุนต่ำ ประสิทธิภาพสูง
ประสิทธิภาพน่ะยังไงก็ช่าง
แต่ถ้าต้นทุนต่ำจริงๆ
ผมก็ตั้งใจจะเอาเรื่องนี้ไปคิดจริงๆ
พี่ลองดูสิ นี่น่ะ
อยากจมน้ำตายหรือไง
- หมดหน้าตัก - ไม่
นักวิทยาศาสตร์สร้างมันนะ
ต่อให้เป็นสึนามิก็ไม่คว่ำ ไม่คว่ำจริงๆ
ใช่แล้ว
ต้องอย่างนี้สิ
วันนี้ผมมือขึ้น
อยากรู้ข้อมูลระดับสูงไหม
- ครับ - ค่ะ ดีค่ะ
พออุกกาบาตนั่นตกลงมาที่โลก
โอกาสที่ทุกอย่างจะถูกทำลายมีมากหรือน้อย
- น้อยสิ - น้อย
ไม่มากเท่าไรใช่ไหม เพราะฉะนั้น
ถ้าเราทนได้สักสองสัปดาห์
โอกาสที่จะมีชีวิตรอดจะมากหรือน้อย แน่นอนว่าต้องมากอยู่แล้ว
- ทำไม ง่ายไปเหรอ - เขาพูดถูกหรือเปล่า
แต่ต่อให้รอด ปัญหาก็ร้อยแปด เพราะอะไรล่ะ
เพราะโลกนี้มีประชากรเยอะเกินไปไง
แค่มองไปรอบๆ ที่นี่ก็รู้แล้ว ดูสิ
ดูแล้วก็…
เดี๋ยวนะๆ
นี่ใช่…
คุณจองซูกึนหรือเปล่า
ยูทูบเบอร์ผู้ติดตามล้านคน
- จริงด้วย - ใช่จริงๆ
- จริงๆ ด้วย - ดูสิ
ดูทุกคนกระซิบกระซาบกันสิ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- เป็นเกียรติมากครับ - ครับๆ
พูดถึงไหนแล้วนะ
ยังไงก็เถอะ ประชากรล้นโลก
พวกเราสร้างวัฒนธรรม พัฒนาวิทยาศาสตร์ใช่ไหม ถูกต้องหรือเปล่า
เรากำจัดเคราะห์ร้ายต่างๆ ทั้งสงครามและโรคภัยได้แล้ว
และสุดท้ายก็มาถึงจุดนี้จนได้ ใช่แล้ว
คนที่ถูกเลือก
ไม่อยากรู้เหรอว่าโลกของผู้ที่อยู่รอดจะเป็นยังไง
อยากรู้ไหม
อยากรู้ครับ
ถ้าอยากรู้ คนที่ถูกเลือกอย่างเรา ก็มาเล่นกันอีกสักตาสิ
- ไปแลกเงินมา - เขาพูดถูกใช่ไหม
ฉันว่าเขาตายแน่
บ้าไปแล้ว
อ้าว ตายแล้วนี่
(คุณตายแล้ว)
ทำไมเธอตายตรงนั้นทุกรอบเลย น่าเสียดายจัง
เฮ้ย ไปลองเล่นสิ มันหินสุดๆ เลย จริงๆ นะ
คราวก่อนฉันเล่นแล้วนี่
ฉันเก่งที่สุดแล้ว
นายอ่อนที่สุดต่างหาก
ละเมอหรือเปล่า
สิบห้าคะแนนเนี่ยนะ
เพราะฉันออมมือให้ต่างหาก
นี่ ต่อให้ฉันออมมือก็เกิน 50 คะแนนน่า
- อะไรเนี่ย - ไฟดับอีกแล้วเหรอ
ประเทศห่วยแตกเอ๊ย
เดี๋ยวไฟก็ติดแล้ว
พวกเธอ เรื่องนี้สนุกจริงๆ
ไม่มีเรื่องอื่นอีกเหรอ
- คราวหน้าเอามาอีกนะ - ค่ะ
ดี พวกรายการเพลงอะไรแบบนี้น่ะ
- ครับ - ค่ะ
เธอมีเรื่องอะไรอีก
พ่อฉันกู่ไม่กลับแล้ว รีเซตก็ไม่ได้
เห็นด้วย
นายก็อีกคนเหรอ
พ่อฉันก็เหมือนกัน
นี่ ถึงพ่อนายจะทำตัวน่าขายหน้า
แต่ก็ไม่ได้ทำเรื่องสกปรกนี่
- อ้าว ไฟติดแล้ว - ไฟมาแล้ว
โอเค จะไปเล่นต่อเหรอ
- รอ… - รอด้วยสิ
โอ้โฮ ยิงแม่นนะเนี่ย
นี่ ดูให้ดีล่ะ
เป้าตรงกลาง
ไชโย
อย่าไปนะ
เธอชื่อฮายูลใช่ไหม
ค่ะ
แล้วไงคะ
ไม่เห็นเหมือนพ่อเลย
นั่นสิ
หน้าตาดีนี่นา
เงียบเถอะน่า เดี๋ยวน้องตกใจหมด
ฉันมีจะอะไรให้ดู
ดูสิ
ดูต่อสิ
ดูหน้านางสิ
นี่พ่อเธอใช่ไหม
นี่ อย่าเข้าไปนะ
พอฤดูร้อนมาถึง
จากนั้นก็ฤดูใบไม้ร่วง
แล้วก็ฤดูหนาว
และเมื่อเข้าฤดูใบไม้ผลิ…
แต่ละฤดูกาลเหลืออีกแค่ครั้งเดียวแล้วสินะ
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
เลิกพูดอะไรให้จิตตกได้แล้ว
ก็มันจริงนี่นา
ผู้หญิงอย่างคุณ
ใช้ชีวิตสงบๆ ก็พอแล้ว
ขอกาแฟให้ผมสักแก้วสิ
เรามีกาแฟซะที่ไหนล่ะ
ฉันขอร้องคุณนะ
อย่าทำหน้าตาแบบนั้นใส่ฮายูล
หน้าตาผมเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว
ปากยื่นปากยาวแบบนั้น
เหมือนมองคนอื่นเป็นคนโง่ มันทำเอาอารมณ์เสียน่ะสิ
สายตาก็น่ากลัว
ก็เพราะคุณพูดอะไรโง่ๆ แบบนั้นน่ะสิ
ฮายูลเหรอ
มัวทำอะไรอยู่ถึงเพิ่งกลับบ้าน
ไม่ต้องมาสนใจหรอกค่ะ
ยายเด็กนี่
นี่ แกจะใช้ชีวิตตามใจตัวเองไปถึงไหน
อีก 199 วันมั้ง
ฉันรู้นะว่าแกคิดอะไรอยู่
แกขอบคุณอุกกาบาตนั่นใช่ไหม
พูดอะไรของพ่อ
เกรดอย่างแกจะมีอนาคตที่ไหน
โธ่เอ๊ย พูดเรื่องแบบนี้อีกแล้ว
รู้ไหม ฉันมีแม่แบบนั้น
ยังเข้ามหาวิทยาลัยวิศวกรรมชื่อดังได้
ฉันทำทุกอย่างที่แกขอ
ส่งไปเรียนภาษาทุกปิดเทอม
มือถือรุ่นใหม่ออกมาก็หามาประเคนให้ก่อนใคร
แต่แกทำอะไร
พอได้แล้ว
เสียสติไปแล้วหรือไงถึงได้ปากพล่อยแบบนี้
ไปอาละวาดใส่ลูกทำไม
คุณนั่นแหละหยุด จะให้ท้ายมันไปถึงไหน
บ้ากันไปหมด บ้าไปแล้ว
ยังดีที่เราได้ของว่างมานะ
นั่นสิครับ
แต่ขนมปังกรอบก็อร่อยนะครับ
ยังมีคนออกนอกประเทศอีกเยอะเลย
ไม่ใช่หรอกครับ
คนพวกนั้นมาเอาน้ำมันจากรถที่ถูกทิ้งไว้ต่างหาก
ค่ะ จ่า
ฉันว่าเราต้องสำรวจจำนวนของในคลังทั้งหมด
เช็กประเภทที่ต้องการและจำนวนขั้นต่ำ
และวางกลยุทธ์ใหม่อีกครั้งค่ะ
ค่ะ รับทราบค่ะ
- ผบ.กองร้อยครับ - หือ
ดูเหมือนรถบัสศาลาว่าการข้างหน้าจะพังครับ
(ด่านตรวจ - กรุณาหยุดรถ)
(รถบัสรับส่งโซล - อุงชอน)
ทำยังไงดี รีบซ่อมหน่อยสิคะ
เราจะอดไปหรือเปล่า อย่าบอกนะว่าไปไม่ได้แล้ว
ตอนนี้รถคันนี้ไม่น่าจะวิ่งได้แล้วครับ
- จริงเหรอคะ - ตายแล้ว
ทำยังไงดี
เอ่อ คือว่า…
อาจจะไม่สะดวกเท่าไร แต่พวกคุณคงต้องไปขึ้นรถขนเสบียงแล้วค่ะ
ลงไปขึ้นรถทีละคน เริ่มจากด้านหน้านะคะ
ขอบคุณครับ
- ค่อยๆ ค่ะ - ขอบคุณครับ
- ค่อยๆ เดินนะคะ - ก็ยังดีนะ
อินอา
ไฮ หวัดดี
คังอินอา
เอาละ ขึ้นไปทีละคนนะครับ
คังอินอา
- พาไปส่งที - ทีละคนครับ
คุณพ่อ สวัสดีค่ะ
ไปไหนมาสินะคะ
ท่านมุขนายกเรียกตัวน่ะครับ
อ๋อ ถูกเรียกตัว
เสร็จแล้วใช่ไหม
- เดี๋ยวๆ - อ๋อ ค่ะ
ขอบคุณครับ
แต่ทำเกินไปจริงๆ แฮะ
ให้คนมากฝีมืออย่างคังอินอา
ไปอ้อนวอนขอมันฝรั่งกับหัวหอมเนี่ยนะ
มันฝรั่ง หัวหอมสำคัญก็จริง แต่ว่า…
มัน… โอ๊ย
ฉันปฏิบัติหน้าที่อยู่นะคะ คุณพ่อ
อย่ามาชวนคุย
ก็ได้ๆ รู้แล้ว ปล่อยซะทีน่า
- มัดได้ - ครับ
ขอบคุณมากนะครับ
ในที่สุดก็ได้ไปซะที ขอบคุณนะครับ
หยุดรถด้วยครับ
กรุณาหยุดรถด้วยครับ
นี่มันอะไรครับ
จ่าครับ
ว่าไง มีอะไร
เขาไม่มีพาสปอร์ต
มีแค่ใบรับรองภาษาอังกฤษ
ที่พอจะใช้เช็กตัวตนได้ครับ
- มานี่ ฉันจัดการเอง - ครับ รับทราบครับ
กรุณาลงจากรถด้วยครับ
ขอบคุณนะครับที่มาส่ง ขอบคุณครับ
อะไรเนี่ย สงสัยจะไม่ใช่เลขสี่หลัก
โธ่โว้ย พังเข้าไปเลยดีไหมเนี่ย
ไม่ได้นะครับ
สัญญาณเตือนภัยอาจจะดังก็ได้นะครับ
ถ้างั้นจะให้ทำยังไงล่ะ
เราไม่มีทางรู้เลยนี่ว่ามันเป็นเลขกี่หลักกันแน่
เมื่อไหร่จะเปิดได้เนี่ย
ไม่ได้คุณพ่อคงไม่ได้เจอกันแน่ๆ
ทำไมไม่มาโบสถ์คะ
อยากจะเผชิญจุดจบแบบนั้นเหรอคะ
คุณแม่ของคุณ ซิสเตอร์บอกว่า
ตอนเด็กๆ คุณเข้าโบสถ์เป็นประจำเลยนี่นา
ตอนนั้นฉันมาหาของอร่อยกินฟรีๆ น่ะค่ะ
ห้องหัวหน้าบาทหลวงมีทุกอย่างเลยนี่นา
ตอนนี้ก็ยังมีอยู่นะคะ
ในโกดังลับใต้ดิน
อ๋อ งั้นเหรอครับ
ถ้างั้นเราคงต้องไปกวาดมาสักหน่อยแล้ว
มีจริงๆ เหรอครับ
แต่ฉันไม่รู้รหัสผ่านหรอกค่ะ
ถ้ารู้ว่ากี่หลักฉันก็คงจะ…
หมายความว่าเป็นแขกวีไอพีของฝั่งนั้นเหรอ
(หน่วยสืบสวนร่วม เมืองอุงชอน)
เชิญด้านในครับ
อิ่มแล้วเหรอครับ
โห กวาดซะหมดชามเลย
สูบบุหรี่ไหมครับ
ไม่ครับ
เรายืนยันตัวตนของคุณแล้ว
ขั้นตอนการเดินทางของคุณค่อนข้างซับซ้อน
หน่วยสืบสวนร่วม เลยต้องตรวจสอบหลายอย่างครับ
ต่อไป รองผู้อำนวยการซงคนนี้
และหัวหน้าทีมสืบสวนอย่างผม จะเป็นคนดูแลคุณฮายุนซังโดยตรงครับ
เหมือนคนร้ายมีหมายจับเลยนี่ครับ
ครับ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
กรุณารายงานตัวเวลาห้าโมงเย็นทุกวันด้วยครับ
ตำแหน่งและสถานการณ์
ไม่มีเหตุผลอื่นหรอกครับ
อาชีพของคุณฮายุนซัง
เป็นประเด็นที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนน่ะครับ
วันนี้
ลำบากมาทั้งวันแล้วนะครับ
ห้าโมงเย็น
ให้ตายสิ
คุณน่ะ
ที่นั่นน่าจะปลอดภัยกว่ามากแท้ๆ
ผมไม่รู้หรอกนะว่าเพื่อนคุณเป็นใคร
แต่ผมอิจฉาเขามากเลย
ตอนนี้ทุกคนกระวนกระวายที่ไปไหนไม่ได้นี่นา
ศาลาว่าการจะติดต่อคุณไปเร็วๆ นี้ครับ
คุณต้องไปแจ้งคนหายได้คืน
ส่วนคนพวกนี้
จะไปส่งคุณถึงบ้านอย่างปลอดภัยเองครับ
ตอนนี้เขาเหนื่อยมาก รู้ไหม
ใช้ทางลัดเลย
พาเขาไปส่งให้เร็วและปลอดภัยที่สุด
- เชิญ - เชิญครับ
คุณยุนซัง คาดเข็มขัดด้วยครับ
เอาละ ไปได้ ไป
- ครูครับ - ตาเถร
ตกใจอะไรขนาดนั้นครับ ผมไปไม่เป็นเลย
บอกแล้วใช่ไหมว่าให้กลับบ้านแต่หัววัน ทำไมไปไหนมาไหนดึกดื่นแบบนี้
ครูก็ไม่ต่างกันนี่ครับ
ครูเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ผมจะไม่มีวันได้เป็นผู้ใหญ่นี่ครับ
ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
- ไปเถอะ รีบไปได้แล้ว - ครับ
โซมินเป็นห่วงมากนะครับ
เป็นห่วงครูเหรอ
ครูก็อย่าไปไหนมาไหนดึกๆ นะครับ
สวัสดีตอนเย็น ทุกคนถึงบ้านอย่างปลอดภัยหรือเปล่า
ตอนนี้เป็นเวลาที่พวกสวะจะออกเพ่นพ่าน
เหล่าผู้กล้า ไปด้วยกันจนถึงที่สุด
คงไม่ลืมใช่ไหม
คดีที่เด็กหายและถูกลักพาตัว
ถูกพบเป็นศพน่าสยดสยองในตู้คอนเทนเนอร์
กระต่ายหยกหาสาเหตุได้แล้ว
หลังอุกกาบาตพุ่งชน
ราชาของคนที่รอดชีวิตจะต้องการอะไร
ทาสที่จะก่อตั้งระบบทุนนิยมขึ้นมาอีกครั้ง ชนชั้นแรงงานที่เชื่อฟัง
พลังการผลิตในอนาคต
หัวใจหลักของพลังการผลิตก็คือเด็กๆ
ตอนนี้เด็กๆ ถึงยังคง หายตัวไปอย่างต่อเนื่องไงละ
พวกสวะพาตัวเด็กๆ ไปถวายราชา
และสิ่งที่พวกเขาจะได้รับก็คือตั๋วเข้าเขตปลอดภัย
"ทิกเก็ต ทู เซฟตี้โซน"
ไอ้พวกสวะน่าสมเพช
โตดีจริงๆ
โทรมาเองซะด้วย
- ครับ - ทำไมไม่ติดต่อมา
จัดการของเรียบร้อยหรือยัง ตู้นิรภัยล่ะ
ผมรีบแบกตู้นิรภัยออกมาแล้ว
แต่มือถือของจงซูกับของบางอย่างหายไปหมด
ลองคุยกับผู้จัดการอิมดูสิครับ
เรื่องอะไร
- เราปล่อยมันไว้เฉยๆ ไม่ได้ - ไอ้เวรนี่ เอาอีกแล้ว
อย่าหุนหันพลันแล่นเชียวล่ะ
หน่วยสืบสวนร่วมเฮงซวยเอ๊ย
คราวนี้จะมาไม้ไหนอีก
ยิ่งห้ามฉันก็เหมือนยิ่งยุน่ะสิ
รอได้เลย
(คิมแจอู - ฆาตกรรม ต้มตุ๋น)
(อันจีซอก - ติดคุกข้อหาฉ้อโกง)
(อีแจมิน - ฆาตกรรม)
(แบจงซู - ฆาตกรรม ค้าประเวณี)
(อีแจมิน ผู้จัดการอิม)
(จ่าพัค ผู้จัดการอิม)
ผู้จัดการอิม
ไม่มี
(ผู้จัดการอิม)
ศูนย์ เจ็ด สอง สาม
ใครมาคะ
อินอาเหรอ
พี่เหรอ
ใครคะ
อินอาสินะ
ไม่ใช่เวลาที่เหมาะจะมาเซอร์ไพรส์ใช่ไหม
ฉันลืมรหัสเข้าบ้านตัวเอง
เลยมาที่นี่ก่อน
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง