(ใกล้ถึงวันสิ้นโลก หยุดการชนไม่ได้)
(อีก 200 วันก่อนโลกแตก)
(ดาวเคราะห์ 2012 ดีน่า)
(อีก 200 วันจะชนโลก)
(อุกกาบาตชนโลก ประกาศกฎอัยการศึก ฉุกเฉินระดับชาติ)
(อีก 199 วัน)
(ไม่มีสัญญาณ)
(อีก 198 วัน ไปด้วยกันจนถึงที่สุด)
(อีก 140 วัน เตือนวิกฤตดาวชนโลก)
(โรงเรียนมัธยมชอนดงประกาศปิดและห้ามเข้า)
(อีก 130 วัน - ซูเปอร์แมนและวันเดอร์มาร์ท)
(ตามหาคนหาย)
(สร้างจากนิยายเรื่องชูมัตสึ โนะ ฟุรุ โดยอิซากะ โคทาโร่)
(อีก 80 วัน เราจะเป็นอมตะ)
(มาสัมผัสความอมตะชั่วนิรันดร์กันเถอะ)
(อีก 50 วันก่อนโลกแตก งานบรรยายที่หลบภัยลอยน้ำ)
(Goodbye Earth: ถึงเวลาต้องลาโลก)
ทำไมนายผอมขนาดนี้ หิวใช่ไหม
- พวกทหารเอาข้าวต้มให้กินแล้ว - ฮะ
อ๋อ แล้วก็ตรวจสอบประวัติฉันด้วย
ดูเหมือนใครๆ ก็อยากรู้เรื่องของฉัน
เหนื่อยมากไหม นั่งก่อนนะ ฉันจะไปหาอะไรมาให้กิน
- ไม่ต้อง ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไรๆ
- เซคยอง - ฉันจะหาให้ แป๊บนะ
- นี่ - ต้องทำยังไงดีนะ
พักไปนะ
ดื่มอะไรอุ่นๆ ดีกว่า น่าจะดีเนอะ
ฉันมีอะไรอยากถามเยอะจริงๆ
ให้เข้านอนก่อนดีไหมนะ
เอ่อ ถ้างั้น…
เอาอันนี้แล้วกัน
ยุนซัง นี่…
ขอโทษนะ ขอโทษที
ทำไมเหรอ
โธ่เอ๊ย นายร้อนสินะ ถอดเสื้อผ้าก่อนเถอะ มานี่ ไม่เป็นไรๆ
เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนายกันแน่
(อีก 198 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
(อาคาร 121 ชั้น 23)
วันนี้ไม่ได้หยุดพักสักรอบเลย
(ยาลดไข้เด็กเล็ก)
การรัฐประหารโดยนายพลบางคน ของกองบัญชาการ
ทวีความรุนแรงเป็นสงครามกลางเมือง สร้างความเสียหายอย่างรวดเร็ว
โดยเฉพาะเมื่อระบบป้องกันเมืองหลวง ทำงานผิดพลาดระหว่างสงคราม
ทำให้ยิงขีปนาวุธถูกยิง
และทำลายศูนย์ข้อมูล ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศในเมืองอุงชอน
ลงอย่างราบคาบครับ
บริการออนไลน์ต่างๆ หยุดทำงาน
แม้กระทั่งเครือข่ายสื่อสารทั่วไป ก็ไม่เสถียรอย่างมากครับ
หมอครับ หมอ
หมอ ช่วยดูคนไข้คนนี้หน่อย…
จีอึน ได้ยินฉันไหม
จีอึน รอเดี๋ยวนะ
ฉันจะเรียกหมอให้เอง เข้าใจไหม
- นี่แม่ของหนูค่ะ พอจะ… - ขอโทษนะ
คนนี้คือ… คุณคะ
เห็นแม่หนูไหมคะ
แม่
การประกาศมาตรการรับมือวิกฤตการณ์ ที่ล่าช้าของรัฐบาล
ทำให้การประท้วงบานปลายเป็นการจลาจลครับ
การปล้นสะดมและวางเพลิง ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว โดยมุ่งไปที่ร้านค้า…
ร้านเราโดนกวาดเกลี้ยงแน่ๆ
นี่ๆ ที่รัก
ข่าวด่วนครับ งานชุมนุมโดยสันติ เพื่อเรียกร้องการอพยพ
ไปยังเขตปลอดภัย ที่จัดขึ้น ณ จัตุรัสศาลาว่ากลางอุงชอนวันนี้
ผู้ก่อการจลาจลติดอาวุธไม่ทราบชื่อปรากฏตัวขึ้น
ประชาชนทุกคนที่…
แม่ ที่นี่แปลกๆ
ผมกลัว
ผมซ่อนอยู่กับเพื่อนๆ ไม่ต้องห่วงนะ
แม่เป็นวันเดอร์วูแมน ผมเป็นซูเปอร์แมนนี่นา
แม่ เพื่อนๆ ถูกลากตัวไปแล้ว
แม่ คนพวกนั้นไม่ใช่ทหาร
- เดี๋ยวนะ - ที่รัก
ที่รัก
มันหมายความว่าอะไร
- ฮะ - อะไร ไหน
นี่มันอะไร ไม่นะ
แม่มินโฮ ยอมีรยอง
(อีก 198 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
(ซูเปอร์แมนและวันเดอร์มาร์ท)
พี่คะ พี่
- ว่าไง - คือว่า
มีคนมาที่บ้านฉันแต่ว่าที่บ้านไม่มีของกินเลยน่ะสิ
ใครมา
ยุนซังเหรอ
เซคยอง!
ค่อยยังชั่วใช่ไหม ดีจังเลย
เรา… เอ่อ มีๆ
ฉันจะจัดแจงของแล้วเอาไปให้เอง
- เธอไปก่อนเถอะ - อือ ขอบใจนะ
พี่ ขอบใจนะ
ดีจังเลย
ไปด้วยกันจนถึงที่สุด
ยุนซังมาแล้ว
- อะไรนะ - ยุนซังกลับมาบ้านแล้ว
- อะไรนะ - เขาหลับสนิทอยู่ อย่าไปปลุกล่ะ
เฮ้ย จริงหรือเปล่า
(คอสมอส จุดสีฟ้าจาง)
เฮ้อ อ่านจบแล้ว
นายอ่านหมดทุกเล่มเลยเหรอ
ตอนนี้ฉันก็พอจะเข้าใจคร่าวๆ แล้ว
ว่าพ่อฉันคิดอะไรอยู่
ชีวิตอมตะ อะไรนั่นน่ะเหรอ
นายไม่โกรธแม่เหรอ
เขาทิ้งนายไปเหมือนพ่อฉันนี่นา
ให้อภัยได้เหรอ
จะให้อภัยหรือเปล่าไม่ใช่ปัญหาหรอก
ไม่มีใครโมโหและไม่ให้อภัย
ที่ดอกไม้บานชั่วคราวในฤดูใบไม้ผลิเท่านั้นนี่นา
ก็นั่นมันดอกไม้นี่
ฉันก็รู้สึกคล้ายๆ กันนั่นแหละ
แม่อาจตายไปแล้วก็ได้
เธอไม่เป็นไรเหรอ
- อะไร - เธอเคยมีโอกาสที่จะรอดนี่
ก็…
มีบางครั้งที่ฉันโกรธขึ้นมานะ
แต่ฉันเคยชินกับสถานการณ์นี้แล้ว และฉันก็ยอมรับอุกกาบาตแล้วด้วย
แบบว่าปล่อยวางได้น่ะเหรอ
พระอรหันต์เลยต่างหาก
- จริงสิ นี่ ยูโซมิน - อือ
- ดูนี่สิ - ทำไม
- แขนๆ - แขนฉันทำไม
ผีเสื้อสีน้ำเงิน
(03. เหมือนมีผีเสื้ออยู่ในท้อง)
ยุนซัง
ฮายุนซัง หลับเหรอ
ยังหลับอยู่เหรอ
นี่ ฮายุนซัง
- ทำอะไรคะ คุณพ่อ - เฮ้ย
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อนครับ
มาหายุนซังเหรอคะไม่ใช่เหรอคะ
เจอเขาแล้วเหรอครับ
เปล่าหรอก เซคยองให้ฉันเอาเครื่องเคียงมา
ให้ยุนซังกินน่ะค่ะ
เขากลับมาแล้วจริงๆ สินะครับ
ค่ะ เขากลับมาแล้ว
ผู้กองคังพูดจริงสินะ
จริงสิคะ อ้าว ทำไมล่ะ
เปล่าครับ ขอโทษ ขอโทษครับ
- อ้าว หวัดดี - สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ครูไม่ไปทำงานใช่ไหมครับ
- ครูคะ - ครูครับ ครู
ครูของพวกเธอไปทำงานแล้ว เราลงไปกันดีไหม
แต่ฉันเอาของมาให้ยุนซัง…
ยุน…
ฮะ พี่ยุนซังกลับมาแล้วเหรอครับ
- จริงเหรอคะ บ้าน่า - จริงเหรอ
- สุดยอดเลย - จุ๊ๆ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ว่าไง
แถวยาวเป็นหางว่างเลย
ที่นอนพอสำหรับทุกคนได้ยังไงกันนะ
อ้าว นี่ จินซอ
บ้านเธอกับบ้านฉันขนาดเท่ากันแน่นะ
ใช่ครับ
เดี๋ยวสิ คุณ ทำไมเอามันมาวางตรงนั้น
นั่นทางเข้าส่วนรวมนะ
พ่อจินซอ
พ่อจินซอๆ
พ่อจะไปข้างนอก
นี่ พ่อจินซอ
ต่อให้อุกกาบาต…
เดี๋ยว เอามาวางตรงนั้นทำไม นั่นพื้นที่ส่วนกลางนะ
แต่หากเดินเข้าไปในแสงสว่าง
ขอโทษครับ
ตอนกลางคืนเสียงดังหรือเปล่าครับ
ถ้าเสียงดัง ฉันคงเรียกตำรวจไปนานแล้วละ
ขอโทษครับ ผมจะรีบเก็บนะครับ
ล้นหลามอยู่ในจิตใจ
ที่นั่นก็ไม่ได้เหมือนกันเหรอคะ
รับทราบค่ะ วันทยหัตถ์
ที่โซลก็อาหารว่างขาดเหมือนกัน เราเลยไม่ได้อะไรกลับมาค่ะ
ยศระดับฉันทำอะไรไม่ได้
ฉันว่าผบ.กองร้อยต้องไปเองแล้วค่ะ
ได้สิ
(กองบก.ที่ 1 - อาหารว่าง)
น้องเหมียวเหรอ
- อะไรเนี่ย - สิบโทแพ็ง
อะไร มีเรื่องอะไร
- เฮ้ย มันมาจากไหน - มีอะไร
เห็นไก่ไหม
มีไก่ตรงนี้
มันกินพริกเรา พริก
เฮ้ย เราขาดพริกไม่ได้
- เฮ้ยๆ - เฮ้ย ไปจับมันมา
บอกให้รีบไปจับมาไง
รีบจับมาเร็วเข้า
ทำไมตัวใหญ่ขนาดนี้เนี่ย
ผู้หมู่ครับๆ ทำยังไงดีครับ
เราต้องไล่มันไปนะ
- ออกมา - เฮ้ย ออกมาสิ
ไหนๆ ก็เป็นแบบนี้แล้ว
- ต้มกินซะเลยดีไหมครับ - ทอดเถอะ
- ไก่ทอด… - มันกำลังกินพริกเรานะครับ
แบบนี้
เฮ้ย จะจับยังไงเนี่ย
ทุกคนๆ
ครับ
มาต้อนรับพวกมันอย่างดีกันเถอะ
- อะไรนะครับ - พูดถึงไก่เหรอครับ
มันเป็นแขกผู้มีเกียรติ
- ฮะ - ว่าไงนะครับ
เฮ้อ แม่งเอ๊ย
ไม่มีใครมีกระสุนสักคน จะตรวจปืนไปทำไม
ดูแลอาวุธปืนให้ดีด้วยนะคะ
ครับ ผบ.กองร้อย
ผบ.กองร้อยคะ
ผบ.กองร้อยคะ ผบ.กองร้อย
ว่าไง ผู้หมู่
วันทยหัตถ์
ผบ.กองร้อยคะ ฉัน…
คิดว่าจะทำไก่ค่ะ
หรือว่าเราจะได้กินไก่
ไก่ว่ะ ธรรมดาครึ่ง คลุกซอสครึ่งดีไหม
อธิบายให้ละเอียดด้วยค่ะ
ค่ะ คือว่าไก่เป็นๆ แบบว่า…
- ไก่… - พอค่ะ
ลองดูสิคะ
จริงเหรอคะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ฉัน… วันทยหัตถ์
(ห้องธุรการ)
- วันทยหัตถ์ - อือ
รายชื่อผู้รอปลดประจำการใช่ไหม
ครับ ใช่ครับ
จ่าคะ
- วันทยหัตถ์ - อือ
ฉันมีบางอย่างจะบอกค่ะ
- อะไร พูดมาสิ - ค่ะ คือว่า
ฉันอยากจะทำอะไรสักอย่างค่ะ
เมื่อกี้สิบโทแพ็งก็มาพูดเรื่องไม้อัด
ฉันต้องเดาเองเหรอว่าจะทำอะไร
ไก่ค่ะ
- ไก่ทำไม - ฝูงไก่เข้ามาที่นี่ค่ะ
ค่ะ ไก่มาที่นี่
ถ้าเราสร้างที่อยู่อาศัยที่สะดวกสบายให้พวกมัน
เมื่อสร้างพื้นที่แบบนั้น
มันก็น่าจะออกไข่แสดงความขอบคุณไม่ใช่เหรอคะ
ตรงนี้สำคัญค่ะ จ่า
เราจะไม่กินไข่พวกนั้นค่ะ
เราจะดูแลมันให้ดี
และฟักให้เป็นตัวค่ะ
เราจะได้ลูกเจี๊ยบ จากนั้นก็เลี้ยงพวกมัน
ให้โตเป็นไก่เพิ่มอีกค่ะ
ถ้าอย่างนั้น ไข่ที่เราจะได้รับ
ก็จะเยอะขึ้นเป็นสองเท่า สี่เท่า แปดเท่า เยอะค่ะ เยอะ
อือ
รายงานผบ.กองร้อยหรือยัง
ค่ะ รายงานแล้วค่ะ
พลทหารสักสามสี่คนพอไหม
พอค่ะ
อือ ไปสิ ฉันจะบอกให้
วันทยหัตถ์
ขอบคุณค่ะ
เธอจะจัดหาบ้านให้ไก่
(แผนอพยพอย่างปลอดภัย)
ผมอยากให้ทุกคน
กลับไปบอกประชาชนว่า
รัฐบาลกลางกำลังพยายามอย่างหนัก
เพื่ออพยพประชากร
ไปยังพื้นที่ปลอดภัยครับ
เท่านี้ครับ
ท่านนายกคะ
ด้วยความเคารพนะคะ
เราต้องบอกอะไรคะ
รองนายกเมืองอุงชอน อิมซอนจู
มหาเศรษฐีและผู้มีอิทธิพลหนีกันไปหมด
บ้านเมืองพลุกพล่านไปด้วยอาชญากร ตอนนี้ฉัน…
ไม่รู้จริงๆ ว่าต้องบอกอะไรกับประชาชน
ท่านจะอพยพใครไปเขตปลอดภัยก่อนคะ
ท่านจะส่งคนกี่คนไปได้ในวันไหน
ท่านต้องบอกให้เรารู้สิคะ
หลายครอบครัวถูกหลอกจนหมดตัว เพราะเชื่อว่าจะได้อพยพจากเกาหลี
ตอนนี้ทั้งเด็กและวัยรุ่น
ต่างก็ตกเป็นเหยื่อของอาชญากรรมสารพัด
ถ้าท่านจะเอาแต่พูดจาซ้ำซาก โดยไม่มีหลักการแบบนี้ต่อไป
เราจะใช้วิธีอะไรปลอบประโลมจิตใจ ของคนที่เหลืออยู่ได้ล่ะคะ
สวัสดีค่ะ
ผมเองก็รู้เรื่องนี้ดี
พวกเราจะเช็กให้ดีค่ะ
ตรงนี้ด้วย
แม้แต่ประธานาธิบดีก็ยังหนีไป
คุณเซคยอง เราต้องตายอยู่ที่นี่แบบนี้ใช่ไหม
นายกฯ พูดจาแบบนั้นออกมา
โดยที่ไม่มีแผนอพยพอะไรเลยได้ยังไง
รองนายกเทศมนตรีดีกว่าเยอะเลย
(ประชุมแผนอพยพไปยังเขตปลอดภัยของรัฐบาล)
เพราะอย่างนั้นพวกนายหน้า ถึงได้แห่กันออกมาสร้างปัญหาไง
ไหนจะลักพาตัว กักขังเด็กๆ
นักการเมืองห่วยแตก
มันก็ช่วยไม่ได้
เราไม่มีทางเลือกนี่นา
ถ้าเป็นที่จีน สถานการณ์ก็คงจะดีกว่านี้ ใช่ไหม
ก็ที่นั่นมันกว้างนี่คะ
แต่ฉันได้ยินข่าวลือมาว่าจีนจะปิดประเทศเร็วๆ…
วันนี้เป็นปลาหมึกนะ
มาแล้วเหรอคะ
อะไรเนี่ย
แค่กล่องเดียวเหรอ
เฮ้อ แค่นี้ก็เลือดตาแทบกระเด็นแล้ว ตอนนี้ทุกคนจองล่วงหน้ากันหมด
คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง
คิดถึงค่าน้ำมันหน่อยสิ
ก่อนรอบปันส่วนถัดไปจะทำยังไง
- เฮ้อ - เดี๋ยว
นี่ นายจะไปไหนอีก
นี่ หยุดเดี๋ยวนี้นะ
หยุดนะ หยุด
จะไปไหน รีบลงมาเดี๋ยวนี้เลย หยุดนะ
นี่
จะมีใครโง่ได้กว่านี้อีกไหมเนี่ย
ได้ยินหรือเปล่า เรื่องที่หลบภัยลอยน้ำน่ะ
- วันนี้ไม่ใช่เหรอ - อือ
แม่ฉันก็จะไปด้วย
พ่อฉันด้วย
ว่าไง
แม่ แม่ดูก็รู้ว่าพวกนั้นเป็นมิจฉาชีพ ยังจะไปอีกเหรอ
ก็เด็กๆ บอกว่าอยากรู้นี่นา
โธ่เอ๊ย อย่าเอาน้องๆ มาอ้างนะ
อ้าว นี่ๆ
เฮ้อ เด็กนี่เหมือนใครถึงได้หัวร้อนแบบนี้นะ
ให้ตายสิ
แฮชาน พี่เธอเอาแต่ว่าป้า…
ไม่มีอะไรๆ
ป้าไม่ได้โมโหมากหรอก
ไม่ได้ตะโกนด้วย
อูชาน
เรารีบไปดูกันเถอะ
ไปกันเถอะ
เราจะขายแค่ที่นี่เหรอ ไม่เข้าไปในเมืองหรือไง
หาเงินได้ไม่จุใจเลย
ช่วยไม่ได้นี่นา
ตอนนี้ที่นั่นอันตราย
พวกสวะแก๊งเดียวกับแบจงซูคงอาละวาดไปทั่ว
พวกมันไม่ละสายตาแน่
เวลาแบบนี้ ถ้ามีปืนก็คงจะรู้เรื่องแล้ว
ความอมตะไม่ใช่ลัทธิ แต่เป็นวิทยาศาสตร์ครับ ทุกคน
อย่าหลงกลนะครับ
- ไม่ใช่ลัทธิ - อย่าหลงกลนะครับ
รู้แล้วน่า หลีกทางสักทีเถอะครับ
(ทัวท์เทค)
มาขวางทางอยู่ทำไม
เรากำลังใช้สิทธิของตัวเอง อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยครับ
เอาตรงไหนมาระเบียบเรียบร้อย ฮะ!
ทุกคน อย่าถูกหลอกนะครับ
เฮ้อ วุ่นวายไปทุกที่เลย ให้ตายสิ
ลัทธิอมตะบ้าบออะไร
อย่าเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์นะครับ
นี่ แจ้งตำรวจมาจับซะ จับเข้าตะรางให้หมด
ว้าว ทะเล นั่นทะเล
ทะเลๆ
เห็นทะเลด้วยเหรอ
- เห็นทะเลเหรอ - ค่ะ
นี่ๆ ลองสวมดูสิ ลองดู
เด็กๆ เราไปทางโน้นกันดีไหม
จับมือป้าไว้สิ
นี่ รีบตามฉันมาเร็ว
ถ้ามีมัน เราจะรอดชีวิตได้เหรอ
อูชาน
ถึงทุกท่านที่มาร่วม งานบรรยายที่หลบภัยลอยน้ำในวันนี้
ผมขอเป็นตัวแทนของทัวท์เทค ในการกล่าวสวัสดีทุกท่านครับ
ทุกคน ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ทุกคนสละเวลาอันมีค่ามาแบบนี้
เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ
ก่อนอื่นเลย เจ้าสิ่งนี้
ลอยน้ำได้ครับ
มันลอยอยู่บนคลื่นได้
กระเพื่อมๆ
ต่อให้สึนามิขนาดใหญ่ซัดโถมเข้ามา
แค่สองเดือนน้ำก็จะแห้งหมด
วัสดุใหม่สุดแข็งแกร่ง
ทุกคนต้องอยู่ในนี้แค่สองเดือนครับ
มันเชื่อมต่อระบบสื่อสารดาวเทียม ระบายอากาศ ทำความร้อนความเย็น
แถมยังทำอาหารง่ายๆ ได้ด้วย
ใครที่ตัวคนเดียวก็ใช้แบบหนึ่งคน
คู่แต่งงาน คู่รัก พี่ๆ น้องๆ เพื่อนรัก
ชู้ ก็ใช้แบบสองคน
เราสามารถสร้างให้รองรับได้สูงสุดห้าคนครับ
นักโต้คลื่นระดับโลกรีวิว จากการทดสอบในทะเลแปซิฟิกแล้ว
ผมบอกได้เลยว่ามันมีทั้งประสิทธิภาพ และความปลอดภัย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!
เอาละ
วันนี้เรามาพูดกันอย่างตรงไปตรงมาเถอะครับ
สงครามกลางเมืองเกิดขึ้นเพราะอะไรครับ
ทำไมถึงเกิดสงครามกลางเมืองนะ
เพราะแบบนี้ไง มันเกิดขึ้นเพราะแบบนี้
เพราะแบบนี้ ผู้มีอิทธิพล
ถึงได้ยึดเครื่องบินและเรือ ไปเป็นของตัวเอง ไม่ใช่เหรอครับ
แล้วทำไม ทำไมเสบียงถึงขาดแคลนครับ
ทำไมเสบียงถึงขาดแคลนได้นะ
เพราะพวกคนรวยกอบโกยเอาไว้หมด
เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอดไงเล่า
- ใช่ครับ - ถูกต้องไหม
ดูนี่สิ ดูนี่
ดูที่เครือข่ายมือถือกู้คืนไม่ได้สิครับ
ดูที่เครือข่ายกู้คืนไม่ได้สิ
ร่วงไปก็ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็ใช้ไม่ได้
เพราะคนพวกนั้นไม่ได้รับผลกระทบไง
คนที่มีเพียบพร้อม
ใช้โทรศัพท์และอินเทอร์เน็ต ผ่านทางดาวเทียมกันทั้งนั้นครับ
รู้ข่าวลือเรื่องที่หลบภัยในอวกาศ เมืองใต้ดินอะไรพวกนั้นใช่ไหม
ผมไม่ได้พูดถึงหนัง ผมไม่ได้พูดถึงละคร
มันคือความจริง ความจริง
ผมชวนพวกเราทุกคน
ให้ขึ้นไปบนโลกของพวกเขาบ้างยังไงล่ะ
ดีมาก
นี่ เข้าประเด็นเลยดีกว่าครับ
ตัวใครตัวมัน
อย่าไว้ใจใครเด็ดขาดครับ
และอย่าหวั่นไหวด้วย
เราต้องตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
ผมเสียสมาธิไปแป๊บนึงครับ
ครับ เมื่อไปถึงจุดหนึ่ง ทัวท์เทคของเรา
จะก่อสร้างที่หลบภัยลอยน้ำไฮเทคได้ยาก เนื่องจากมีข้อจำกัดด้านเวลา
หมายความว่าอะไรครับ
หมายความว่าให้ทุกคนรีบเข้าไงครับ
เอาละ เริ่มแจกได้เลยครับ
รับแต่เงินดอลลาร์กับทอง
(สัญญาสั่งซื้อ)
ค่าทำสัญญาสุดโหดเลย ว่าไหม
กรอกแล้วยื่นมาได้เลยครับ
สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออะไรครับ จ่ายล่วงหน้า
ดำเนินการตามวิธีการที่กำหนด ภายในสองวันได้เลยครับ
ตั้งแต่นี้ไปใครมาก่อนได้ก่อน
เราจะรับ 50 คนครับ
ครับ ใช่แล้ว
เดี๋ยวสิ นี่มันไม่เกินไปหน่อยเหรอครับ
อย่างน้อยก็ให้เรามีเวลาได้เปรียบเทียบ
หรือคิดดูก่อนสิ ไม่ใช่บาทสองบาทสักหน่อย
ผมไม่ตื๊อหรอกครับ
ทุกคน อย่าหลงเชื่อนะครับ
อย่าถูกพวกเขาหลอกนะครับ
อุกกาบาตพุ่งชนเป็นจุดเริ่มต้น ของชีวิตอมตะครับ ทุกคน
ปิดทางเข้าไว้
ไปกันเถอะ
พ่อฮายูล เราเชื่อพวกเขาได้ใช่ไหมคะ
แต่ที่พวกเขาจะให้จ่ายค่าทำสัญญาเลย ผมก็ว่ามัน…
นี่ ฉันบอกให้คิดดูก่อนไง
อ้าว เราไม่ได้ต้องจ่ายค่าทำสัญญาวันนี้นี่
อุกกาบาตพุ่งชนเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตอมตะครับ
ทุกคน อย่าสูญเงินให้ที่หลบภัยนะครับ
ยังไงซะ มนุษยชาติก็ไม่สูญสลายครับ
หลอกบ้าบออะไร
ไอ้พวกลัทธิเวรเอ๊ย
อย่าถูกพวกเขาหลอกนะครับ
ทุกคน อย่าหลงเชื่อนะครับ
ทุกคน มั่นใจได้เลยนะครับ
อนาคตของพวกเรากำลังรอเราอยู่
ทุกคน มั่นใจได้เลย
ตะวันดวงใหม่ที่ไม่มีวันมอดดับกำลังสุกสว่าง
ทุกคน อย่าหลงเชื่อนะครับ มั่นใจได้เลยครับ
ตะวันกำลังสุกสว่างครับ ทุกคน
ทุกคน มั่นใจได้…
ทุกคน อมตะชั่วนิรันดร์
ศูนย์ ห้า สอง…
(ห้องว่าง)
โอ้โฮ
ฮายุนซัง!
ตื่นแล้วเหรอ
พี่
นายมานี่ได้ยังไง
แล้วอเมริกาล่ะ
ได้ยินมาว่าที่นั่นก็ประกาศกฎอัยการศึกด้วยนี่
ยุนซัง
ที่อเมริกาสร้างที่หลบภัยกับศูนย์หลบภัยทุกที่เลยนี่
ฝั่งตะวันออกปลอดภัยจริงๆ เหรอ
ว่าไง
โอ้โฮ นายยังเก็บรูปนี้ไว้อีกเหรอ
เพียบเลยนี่นา
ฉันช่วยถือไหม
นายไม่ติดต่อมาเลยตั้งหลายเดือนได้ยังไง
เราเป็นห่วงมากว่า
จะเกิดอะไรกับนายเข้าจริงๆ
- ติดต่อมาเราจะได้… - พี่
อะไรเนี่ย
ฝนตกแฮะ
เย็นสบายดีจัง
โอยๆ
โลกนี้มีคนโง่ คนถ่อยเยอะจริงๆ
แกก็ระวังตัวด้วยล่ะ
พ่อเพื่อนแกดูเหมือนจะเป็นหัวโจกของพวกนั้นนี่
ตัวเองยังเคยตามเขาต้อยๆ บอกว่าเก่งวิเคราะห์การลงทุนอยู่เลย
อย่ามาพูดจาไร้สาระน่า
ยังไงก็เถอะ อย่าไปไหนกับลูกเขาล่ะ
บ้าหรือเปล่า พ่อหนูกับพ่อเขา
ก็พอๆ กันแหละ ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหนเลย
ใช่ๆ ทั้งหมดนี่เป็น
- ของพวกเธอ - แม่
ถ้ามีเงินให้มิจฉาชีพก็เอามาให้หนูเถอะ
แหวนวันเกิด กำไล
แม่ไม่ทันลูกไม้มิจฉาชีพจริงๆ หรือไง
เฮ้อ
ใช่ ฉันมันโง่เขลาเบาปัญญา
ฉันก็แค่คิดหาวิธีอะไรก็ตาม
ที่จะช่วยให้แกกับน้องๆ รอดได้
วันเลื่อนเดือนเว้าก็ยิ่งใจไม่ดี
วันเลื่อนเดือนเว้าอะไร
สมัยนี้คนแถวบ้านเกิดแม่ก็ไม่พูดแบบนั้นแล้ว
อะไรนะ นังเด็กนี่
ต้องพาเด็กๆ ไปเห็นอะไรแบบนั้นด้วยหรือไง
ใช่
แกคงดีใจที่ตัวเองฉลาด ไม่เหมือนแม่โง่ๆ สินะ
พี่ รูปแม่…
มาเจอกันหน่อยสิ
อยู่ที่ไหนเหรอ
(กู๊ดบาย โลก ลาก่อนนะ ดาวโลก)
โอย
ยุนซังๆ ฮายุนซัง
เซคยอง ไปหาบาทหลวง ไปหาคุณพ่อแพค
อยู่นิ่งๆ
เดินไป เดี๋ยวนี้
อย่าคิดจะทำอะไรโง่ๆ
มันอยู่ไหน
ตัวประกันยังไม่ยอมเปิดปาก
ทิ้งจักรยานไว้นี่ก็ได้ ไปดื่มกันสักแก้วน่า
นั่นสิ ฉลอง 200 วันไง ไปดื่มกันเถอะ
ขอโทษค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะ
เฮ้อ ช่างเถอะ
เขาคงจะไปที่สนุกๆ โดยไม่มีเรา
อย่าไปบังคับเลย ไปกันเถอะ
เซคยอง เธอจะหยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้นะ
ไปเถอะค่ะ กลับดีๆ นะ ขอบคุณค่ะ
อือ กลับดีๆ นะ
เชิญค่ะ
- เซคยอง - ค่ะ
เธอจะต้องเสียใจ
เที่ยวให้สนุกนะคะ
อ้าว
จักรยานฉันหายไปไหน
อะไรเนี่ย
(ที่เก็บถังขยะ)
(ฉันจะทำให้สนุกเอง รอได้เลย)
ขอโทษนะ ฉันกลับดึกมากเลยใช่… ไหม
ฉันทำความสะอาดให้แล้ว
ทำไมถึงรีบออกแรงจัง
อือ
พอได้นอนสักตื่น ฉันก็มีเรี่ยวแรงน่ะ
หลับสบายสุดๆ เลย
แต่เหนือสิ่งอื่นใด
พอได้เจอเธอแล้ว ฉันสบายใจมากจริงๆ
รู้แล้วๆ แต่แป๊บนึงนะ
ขอฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บนะ
- แป๊บเดียวนะ แป๊บเดียวจริงๆ นะ - อือ รู้แล้ว
- เสื้อผ้าล่ะ - ฮะ
อ๋อ ฉันขี้เกียจเปลี่ยนน่ะ
นี่อะไร เปิดได้หรือเปล่า
ได้อยู่แล้ว
เมล็ดกาแฟน่ะ
เดี๋ยวนะ
หอมลืมแน่ๆ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะได้กินหรู
หอมเป็นบ้าเลย
ฉันจะดื่มเลย รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าไม่ไหวแล้ว
ขอบใจนะ
ทำไมเหรอ
ฉันค้างที่นี่ได้ไหม
ต้องได้อยู่แล้ว
เอาละ
ขอโทษนะ
- ว่าแต่ เซคยอง - หือ
เมื่อกี้ตอนซักผ้า
ฉันเห็นยาฆ่าเชื้อ
(คลอโรฟอร์ม)
ขวดใหญ่นั่นหมดเกลี้ยงเลยนี่นา
ไม่มีอะไรหรอก ฉันพลาดทำหกเองนิดหน่อย
อีกอย่าง หลังการจลาจลก็มีขยะกับพวกศพ
กระจัดกระจายไปทั่ว เลยมีเรื่องให้ต้องใช้เยอะน่ะ
- อือ - นั่นแหละ
ทำไมไปอยู่ตรงนั้นนะ
- เซคยอง - ว่าไง
ถ้าลำบากก็ไม่ต้องเล่าก็ได้
ตอนที่เธอสบายใจ
สบายใจเมื่อไหร่ค่อยเล่านะ
ค่อยเป็นค่อยไปกันเถอะ
ดีไหม
อือ
ฉันขอทำบ้างสิ
มาแต่เช้าเลยนะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
ไก่ที่ไหนขันเนี่ย
- สวัสดีค่ะ - ครับๆ
ทุกคน
ได้ยินหรือเปล่า
มีข่าวอัปเดตอะไรเหรอคะ
ทำไมทุกคนรู้ข่าวช้ากันแบบนี้
ฉันได้ยินว่ามีคนกลับมานี่
ฮะ
โธ่เอ๊ย ใครที่ไหนจะกลับมาคะ
เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
การที่มีคนกลับมา
หมายความว่าอะไรล่ะ
ก็หมายความว่าคนคนนั้นเสียสติไปแล้วไงคะ
ใครจะอยากกลับมาที่นี่ล่ะ
อย่าบอกนะว่า
เรายังเดินทางออกไปได้
สงสัยจะเป็นเรื่องจริง
ที่เขาเลือกคนอพยพ
ไปได้ยินมาจากไหนคะ
ใครมาเหรอ
เขาเลือกคนอพยพกันยังไงเหรอคะ
ยุนซังกลับมาค่ะ
โธ่เอ๊ย
นี่ ไม่ตอบเหรอ (พี่คังอึนจิน)
น้องๆ แกจะเจ็บตัวนะ
เอาละ เริ่มได้
หนึ่ง
สอง เริ่มสิ
สอง
สาม
เอาละ มาลองกันอีกรอบนะ
เริ่ม
หนึ่ง
เอาใหม่อีกรอบ
อ้ะ หอมกลิ่นของอร่อย
นี่ ซออูชาน จะไปไหน
อ้าว อูชาน รีบมาสิ
เอาละ มาล้างมือกันเถอะ
ใช่แล้ว
- เสร็จหรือยัง - ครับ
เอามือมา เช็ดมือก่อนสิ
ไปล้างมือสิ
แหม ก็ได้
พี่โซมินล่ะ
พี่ไม่ได้ขึ้นมาเหรอคะ
อ้าว
เปล่านี่
การฟื้นฟูเครือข่ายสื่อสารที่พังลง
เพราะวิกฤตการณ์ดาวเคราะห์น้อย ยังคงล่าช้าและไม่สะดวกต่อเนื่อง
เมืองอุงชอนวันนี้
จะทำอย่างดีที่สุดในการเตรียมมาตรการ
เคลื่อนย้ายคนไปยังพื้นที่ปลอดภัย…
คือว่า ครูเซคยองอยู่ไหนเหรอคะ
เมื่อกี้เขายังอยู่ตรงนี้อยู่เลย
ครูคะ ครู
(ขอโทษที่ผู้ใหญ่คนนี้ปกป้องไม่ได้)
(ชาติหน้ากลับมาเป็นลูกเราอีกนะ)
(คิดถึงจัง เพื่อนๆ)
(หวังว่าจะได้เติมเต็มความฝันที่นั่นนะ)
(เพื่อนหาย - คิมดงฮัน อายุ 15 ปี)
(เพื่อนๆ ม.2 ห้อง 2 ที่รัก)
(หลับให้สบายนะ เรารักพวกเธอ)
- ครูคะ - อือ
นี่ ครูบอกแล้วใช่ไหมว่า อย่าออกมาจากละแวกบ้าน
รีบไปได้แล้ว
หนูมีเรื่องจะพูดกับครูค่ะ
เรื่องอะไร
ครูคะ
หนูคิดว่าไม่ได้มีแค่แบจงซูค่ะ
มีอีกหลายคนที่ทำงานให้เขา
ครูรู้ว่ามีหลายคนที่เกี่ยวข้อง
หนูคิดว่าพวกมัน
ไม่น่าจะปล่อยเราไว้ แม้กระทั่งเด็กๆ อย่างอูชานกับแฮชานค่ะ
อะไรนะ
(ฉันบอกที่อยู่บ้านเธอให้ผจก.รู้ดีไหม)
ครูก็ระวังตัวด้วยนะคะ
พอแบจงซูตาย หนูกังวลกว่าเดิมอีกค่ะ
กังวลกว่าตอนที่มันยังมีชีวิตอยู่
เธอมานี่เพื่อบอกเรื่อง…
เมื่อไหร่พวกเขาจะมา
ใกล้มาแล้วละ
พี่ ระวังน้ำมันนะ
เฮ้อ เบียร์ก็ต้องมาส่งด้วย
เอาละ เบียร์มาแล้วครับ
ลำบากหามาจนได้สินะ
- หามาจนได้ครับ - ขอบคุณครับ
นี่ ฮายุนซัง
ดีใจที่ได้เจอ อินอา
- ยุนซัง - พี่ครับ
เป็นยังไงบ้าง
หวั่นใจ
เปล่า ไม่มีอะไรหรอก นั่งกันเถอะ นั่งกัน
- รีบมานั่งเร็ว นั่งสิ - พี่
เอาละ รีบนั่งกัน
วันนั้น
ตอนที่พวกมันบุกเข้ามาในออฟฟิศ
ในมือผมกำกุญแจที่มีค่าเอาไว้
ซะที่ไหนล่ะ
- โธ่เอ๊ย - ให้ตายสิ
เดี๋ยวเถอะ
มดงานอย่างผม
จะมีของดีแบบนั้นในมือได้ยังไง
เฮ้อ ใจกล้าจริงๆ
ยังไงก็เถอะ ผมโน้มน้าวพวกเขา
แล้วก็กลับมาได้สำเร็จด้วยเครื่องบินทหาร
สุดท้ายผมก็ไปตกค้างอยู่ที่ญี่ปุ่น
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าต้องทำยังไง
ผมถูกทิ้งให้เลื่อนลอยอยู่ที่สนามบิน
"ฉันกลายเป็นผู้ลี้ภัยซะแล้ว"
"นี่ไม่ใช่เรื่องคนอื่นอีกต่อไปแล้ว"
นั่นแหละ
ยังไงก็ดีที่นายกลับมาได้นะ ฮายุนซัง
มันเป็นอภิมหาโอดิสซีย์เลยละ
นายลำบากมามากจริงๆ
โอย ตบมืออะไรกัน
- สมควรได้รับการปรบมือ - ใช่แล้ว
ฉันอยากเห็นมันจัง
- อะไรเหรอ - อะไร
มาจัดพิธีศีลสมรสกัน
ไม่ว่ายังไง
ฉันก็อยากเห็นพวกเธอจัดงานแต่งงานจริงๆ
ว่าไง
ใช่ มาจัดงานกัน
- มาจัดงานกัน - เอาเลย
- อ้าว - สร้างเรื่องอีกแล้ว
เฮ้อ ไฟดับไม่ดูสถานการณ์เลย โธ่เอ๊ย
เปิดแค่ดวงนี้แล้วกัน
ไม่ๆ ไม่ต้องกังวลครับ
เรามีเทียนเยอะนะครับ
ทุกคน
แขกที่ไม่ได้รับเชิญมาแล้วค่ะ
ยินดีต้อนรับ
แขกที่ไม่ได้รับเชิญอะไรกัน
โอ้โฮ น่ากินจัง
- คุณพ่อ - ครับ
ฉันปล้นมาจากตู้เย็นที่โบสถ์ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
แหม ของมันแน่อยู่แล้วครับ
ถ้าคุณพ่อแพคเห็นเข้า คงจะประทับใจมากแน่ๆ
จริงด้วย คุณพ่อแพค
ถ้างั้นจะจัดพิธีศีลสมรสเมื่อไหร่ล่ะคะ
มาจัดกันเลยเถอะ
รองบาทหลวงประกอบพิธีให้สิคะ
ใคร ผมเหรอ
- งานแต่งเซคยองกับยุนซัง… - ผมไม่เอาด้วยครับ
ตอนนี้มันช่วยไม่ได้นี่นา ก็ต้องอย่างนั้นแหละ
อ้าว ขัดขืนแบบนั้นแล้วอยากทำกว่าเดิมอีกแฮะ
- เอาเลย - ถ้างั้นให้ผมจัดให้ไหมครับ
ทีมกะดึกบอกว่ามีงานด่วน
ฉันจะรีบมาๆ สนุกกันไปก่อนนะ เดี๋ยวกลับมา
ขอผมบังอาจ…
- เปิดตัว - ลองดูก็ได้ครับ
ให้ผมทำจริงนะ อายุเท่านี้เนี่ยนะ
แน่นอน
มาจัดงานกันๆ
ฉันไปเอง
ฉันขอกุญแจรถหน่อยค่ะ
กุญแจรถเหรอ
อยู่ๆ ก็ไปเนี่ยนะ
อ๋อ ทีมกะดึก
บอกว่ามีงานนิดหน่อย ฉันจะรีบกลับมานะ
อย่าไปไกลนะคะ น้ำมันจะเกลี้ยงถังแล้ว
- เอาละ - มาดื่มกัน
เธอบอกว่าเดี๋ยวกลับมา
เรื่องงานน่ะ ที่ศาลาว่าการ
ผมต้องดูเหมาะด้วย
ผมว่าเหมาะนะ
แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่
ตอนนี้คุณพ่อแพคไม่อยู่ คุณพ่ออูก็ต้องเป็นคนจัดพิธีสิ
เอาไปอยู่นั่น เดี๋ยวก็ฆ่าทิ้งซะเลย
เฮ้ย เถ้าแก่ เดี๋ยวก่อนสิ
ลงมา
ฉันบอกแล้วไงว่าจะให้
นังนี่กล้าดียังไง
โซมิน
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง