(ใกล้ถึงวันสิ้นโลก หยุดการชนไม่ได้)
(อีก 200 วันก่อนโลกแตก)
(ดาวเคราะห์ 2012 ดีน่า)
(อีก 200 วันจะชนโลก)
(อุกกาบาตชนโลก ประกากฎอัยการศึก ฉุกเฉินระดับชาติ)
(อีก 199 วัน)
(ไม่มีสัญญาณ)
(อีก 198 วัน ไปด้วยกันจนถึงที่สุด)
(อีก 140 วัน เตือนวิกฤตดาวชนโลก)
(โรงเรียนมัธยมชอนดงประกาศปิดและห้ามเข้า)
(อีก 130 วัน - ซูเปอร์แมนและวันเดอร์มาร์ท)
(ตามหาคนหาย)
(สร้างจากนิยายเรื่องชูมัตสึ โนะ ฟุรุ โดยอิซากะ โคทาโร่)
(อีก 80 วัน เราจะเป็นอมตะ)
(มาสัมผัสความอมตะชั่วนิรันดร์กันเถอะ)
(อีก 50 วันก่อนโลกแตก งานบรรยายที่หลบภัยลอยน้ำ)
(Goodbye Earth: ถึงเวลาต้องลาโลก)
นี่ ทำไมครูเธอถึงไม่มา
ถูกทิ้งแล้วหรือเปล่า
ให้ตายสิ
เฮ้อ
หยุดนะ
- พวกเธอมาทำอะไรที่นี่ - ครู
- มาจริงๆ ด้วย - หลบไป
มาแล้วก็ให้ความร่วมมือด้วยครับ เด็กนี่ไม่ฟังเลย
ครูคะ หนูไม่ได้จะทำอะไรไม่ดีจริงๆ นะคะ
- ให้ความร่วมมืออะไร - เขาไม่จ่ายค่าดูแลค่ะ
ฉันรู้นะว่าเขาขายของได้เงินเยอะ
เราบอกแล้วว่าเอาบัตรปันส่วนก็ได้ แต่มันก็ต่อรองไม่เลิก
บัตรปันส่วน
เลือกไปสิ นี่คือทั้งหมดที่ฉันมี
เฮ้อ
โซมิน มานี่
ไหนดูซิ มาดูหน่อย
ว้าว
เป็นอะไรไหม บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ไม่เป็นไรค่ะ
เฮ้อ ค่อยยังชั่ว
ฉันอยากได้มัน
ไม่เป็นไรจริงๆ ใช่ไหม
- ค่ะ - เธอตกใจใช่ไหม
ค่ะ
- ไม่เป็นไร - จริงสิ ป้า
เขาบอกให้ซื้อจักรยานคันใหม่ค่ะ
"รอได้เลย ฉันจะทำให้สนุกเอง"
(ฉันจะทำให้สนุกเอง รอได้เลย)
(04. บาปศักดิ์สิทธิ์)
ต่อให้พรุ่งนี้โลกจะแตก วันนี้ก็ต้องเต้น
ต้องเต้น
โอ้โฮ ซิสเตอร์
ซิสเตอร์ เยี่ยมครับ
สงสัยเมื่อก่อนจะเที่ยวบ่อยนะครับ
เอาละ ทุกคน เต้น
ไหนบอกจะรีบกลับไง
เขาบอกว่ากำลังมา ไม่มีเรื่องใหญ่
ของขวัญ
โอ้โฮ ของขวัญ
ขอบคุณครับ
นี่คือสองขวดสุดท้ายที่เหลือของฉันจริงๆ นะ
ฉันปวดใจเหลือเกิน แต่ว่า…
ไปเลย พวกเธอไปสนุกกันเอง ไปต่อรอบสองไป
ไปๆ ฉันจัดการที่นี่เอง ไปสิ
แก
อยากเห็นฉันตายหรือไง
แม่เนี่ยนะ อย่ามาตลกน่า
ไหนบอกว่าอยากรอดไง
ว่าไงนะ เด็กนี่
ยูโซมิน พอแล้วเข้าบ้านไปเถอะ
เฮ้อ ลูกฉัน ลูกของฉัน
ครู ลูกฉันมันไม่รู้จักโตจริงๆ
แม่ยังไม่รู้จักโต หนูจะโตได้ยังไง
- นังเด็กนี่ - เดี๋ยว
ใช่ แม่แกโง่เขลาเบาปัญญา แถมไม่รู้จักโต
แกคงดีใจที่ตัวเองดีเด่สินะ
เขาไปไหนมา
คือว่า พี่คะ ดึกแล้ว เข้าบ้านเถอะ
(บ.จัดหางานซอนจิน)
- ครูจอดรถไว้นี่นะ - กลับดีๆ นะคะ
นี่ ขอโทษนะ ฉันขอโทษด้วย
พี่เข้าบ้านเถอะค่ะ
เซคยอง
อือ
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - อือ
พอดีน้ำมันหมดน่ะ
คือว่า
ฉันเอารถไปไว้ที่โบสถ์แล้วถึงมานี่
- ไปกันเถอะๆ - อือ
ไปกันเถอะๆ
- โอ๊ย - เป็นอะไร เจ็บตรงไหนเหรอ
- มาจับอะไรเนี่ย - ฉันเหรอ
เฮ้อ เราไม่ได้เดินทอดน่อง ตอนกลางคืนแบบนี้ด้วยกัน
นานแค่ไหนแล้วนะ
นั่นสิ
เหมือนผ่านมาเป็นชาติแล้วเลย
- หวั่นใจเหรอ - ฮะ
เมื่อกี้เธอพูดแบบนั้นนี่
เปล่าหรอก
ฉันแค่กังวลว่ายุนซังจะเป็นอะไรไหม
- แล้วเธอล่ะ - หือ
เธอไม่เป็นอะไรจริงๆ เหรอ
ชน
ของดีขนาดนี้
ก่อนหน้านี้น่าจะดื่มเยอะๆ
คนที่บอกว่าไวน์ดีแต่แพง
ไม่เข้าใจว่าซื้อดื่มกันทำไม
คือใครกันนะ
- ผมเหรอครับ - นายพูดงั้นนี่
นายบอกว่ารุ่นพี่ทำตัวฟุ้งเฟ้อ
โห
เป็นการล่วงเกินอย่างถึงที่สุด
ล่วงเกินมากจริงๆ
เฮ้อ
ฉันอยากให้เราทำอะไรแบบนี้ ในวินาทีสุดท้ายของชีวิตจัง
อะไร หมดแล้วเหรอ
อะไรเนี่ย หมดแล้วจริงๆ
- กินหมดซะแล้ว - นั่นสิ
แต่ก็ยังดี
นี่ นายเตรียมแหวนตั้งแต่เมื่อไหร่
โอ้โฮ
สมเป็นยุนซังจริงๆ
ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วย
ยินดีด้วยจริงๆ
ยินดีล่วงหน้าเลย
เขาไม่น่าเต้นเลย
- เซคยอง - หือ
เธอยังเตะฟุตบอลอีกเหรอ
- เฮ้อ พี่ - ฮะ
มันไม่ได้ไว้ใส่ตอนเตะบอล
แต่เอาไว้ใส่ตอนปั่นจักรยาน รองเท้าเอ็มทีบี
บาทหลวงตกเทรนด์เอ๊ย
- ซอรี่ - เดี๋ยวสิ เตะบอลเหรอ
ทำไมทำเหมือนไม่รู้ล่ะ
พูดให้ตัวเองถ่อมตัวลงเหรอ
ดื่มอีกสักแก้วสิ
โธ่เอ๊ย นายเมาซะแล้ว
ดึกมากแล้ว ให้เซคยองดื่มหมดแก้ว แล้วแยกย้ายกันเถอะ
ไม่เอาๆ ยกเลิกเคอร์ฟิวแล้วค่อยไปสิ
- ยังมีเหล้าอีก - ไม่เป็นไร
- ยังมีเหล้าอีกนะ มานี่สิ - จริงเหรอ
ยายฉันหมักไว้ให้ ลองชิมแล้วค่อยกลับสิ
อินอา เธอก็ชิมแล้วค่อยกลับสิ
นั่นสิ เราลองชิมก่อนค่อยกลับดีไหม อินอา
ยุนซัง นายจำได้ใช่ไหม
ยายดองเหล้าไว้ให้หนึ่งเดือนก่อนที่ท่านจะเสีย
อ๋อ จำได้สิ
แต่ฉันก็จำได้ด้วยว่า ท่านไม่ได้ให้เอาไว้ดื่มในโอกาสแบบนี้
ท่านบอกว่าให้เก็บไว้ให้ดี แล้วดื่มตอนงานแต่งงานเรานี่นา
เราไม่ได้ดื่มด้วยกันสี่คนบ่อยๆ สักหน่อย
ทุกคน อีกแก้วนะ
ไม่เป็นไร เรามีที่ต้องไป
น่า ดื่มอีกแก้วนะ
อีกสักแก้วดีไหม
ให้ตายสิ นี่
นี่ ทหารกับบาทหลวงฝ่าฝืนเคอร์ฟิวได้ด้วยเหรอ
ฮะ เปล่าหรอก เราจะไปลาดตระเวนพลเรือนน่ะ
เราตกลงกันไว้แล้วนี่นา
ปกติเขาไม่ได้หรอก แต่ฉันยกเว้นให้มาช่วยน่ะ
จะไปทำงานสำคัญสินะ
- แต่เปิดฝาแล้วนะ - ฝา
- ตั้งใจทำงานนะ - อินอา
ดื่มอีกสักแก้วแล้วค่อยไปเถอะ
- ไปก่อนนะ - ต้องรีบไป…
เชิญครับ เชิญ
- ฉันไปนะ - กู๊ดไนท์
ปาฏิหาริย์เลยนะว่าไหม
ฮายุนซังและจินเซคยองอยู่ด้วยกัน ใต้แสงไฟอบอุ่น
โอย หยุดอินได้แล้ว
ประกาศจากกองบัญชาการ…
- คังอินอา - ทำไม
ผู้กองคัง
- ทำไม - ฉันได้รับการยกเว้นใช่ไหม
ฉันฝ่าฝืนเคอร์ฟิวได้จริงๆ เหรอ
จริง
งั้นเหรอ
เอาออกมาง่ายจังนะ
เหล้าที่เก็บไว้ตอนงานแต่งงานเรา
นายอยากจัดงานแต่งงานเหรอ
ฉันมาที่นี่เพื่อมันนะ
นั่นคือทุกอย่างที่ฉันเหลืออยู่
การมอบช่วงเวลาที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง
อือ
ยังเป็นแบบนั้นอีกแฮะ
ตลกดีเนอะที่มันอยากดังก็ดัง
ก่อนอื่น
เก็บกวาดแล้วนอนกัน
ก่อนอื่นเหรอ
อือ
ระวังนะ
เดี๋ยวสิ ทำไมต้องถือมือเดียวด้วย
ฉันอยากลองทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว
- ดูมีระดับดีนี่นา - ระวังนะ
ระวังด้วย
เป็นอะไรไหม
สมน้ำหน้า
ใช่ไหม
ขอโทษนะ
เซคยอง
นี่ เซคยอง ฉันไม่เป็นไร
เดี๋ยวนะๆ รอแป๊บนึง
- นี่ ไม่เป็นไร - ไม่ ยุนซัง
ฉันทำให้ แป๊บนึง
- ฉันทำแผลให้ - ไม่
วันนี้นายเป็นอะไรไป
- ล้างแผลแล้วฉันจะแปะเอง - อือ ก็ได้
อันนี้ใช้ตอนท้าย
ทำไมถึงต้องเป็นแถวนี้
ฉันจะมาตรวจตราความสงบเรียบร้อย
แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่า บาทหลวงอูซองแจมีเส้นสายในวงการนี้
เส้นสายไหมละสิไม่ว่า
คนใหญ่คนโตอยู่ในมือหัวหน้าบาทหลวงทั้งนั้นแหละ
โลกจะแตกที่นี่ก็ยังเหมือนเดิมสินะ
นี่ อีก 30 นาทีจะเคอร์ฟิวไม่ใช่เหรอ
อินอา ระวังๆ
เฮ้อ ขับมอเตอร์ไซค์ในตรอกแบบนั้น…
อ้าว คุณพ่อ มาทำอะไรที่นี่เวลานี้คะ
มานั่งก่อนสิคะ ฉันจะทำก๋วยเตี๋ยวให้
โอย อย่าดีกว่าครับ
เพื่อนผมหลงทางน่ะครับ
ยังไม่มีข่าวคราวเรื่องของ…
คุณพ่อแพคใช่ไหมคะ
ครับ น่าเศร้าที่เป็นอย่างนั้น
โธ่ ยังไงดีล่ะทีนี้ ฉันเป็นห่วงเขามากเลย
เขาโผล่มาในฝันของฉันแล้วพูดว่า "สเตลล่า"
เขาเรียกชื่อคริสเตียนของฉันว่า "สเตลล่า"
"สเตลล่า คุณต้องมาสารภาพบาป"
ฮยอนชิก เฮ้ย คิมฮยอนชิก
ไอ้ผมยาวนั่นเป็นใคร
มานี่
- มานี่สิวะ ไอ้บ้าเอ๊ย - ครับ
เอ้า นี่ไก่
เอาไปกินคนเดียวล่ะ
- ขอบคุณครับ - สิบเอกคิม
- ครับ - มานี่
- เฮ้ย เอามาอันนึง - ครับ ลูกพี่
นี่ของดี
- อย่าดีกว่าครับ - ของใหม่นะ
อะไรนะครับ
- โคตรแรงนะ - ไม่เป็นไรครับ
เอาไปเถอะน่า
เล่นหมดทีเดียว ระวังตายไม่รู้ตัวนะ ไอ้น้อง
ขอบคุณครับ
- ไปว่าวให้เต็มที่เลย - ครับ
ขอบคุณครับ
ฉันจะสารภาพบาปเมื่อไหร่
ก่อนอุกกาบาตตก
ฉันต้องสารภาพบาปที่ทำลงไปให้หมดแท้ๆ
ทำยังไงดี
- ครับ - ฉันจะได้ขึ้นสวรรค์ใช่ไหมคะ
- ครับ - ถ้าฉันไม่ทำงานแบบนี้
ฉันก็ไม่มีกินมีใช้
ธุรกิจค้าประเวณีและบ่อนที่นี่เกี่ยวข้องกันหมด
ดูผิวเผินอาจเหมือนจ่าพัค รวบรวมทหารปลดประจำการ
มาดูแลที่นี่
แต่ความจริงแล้ว มันควบคุมโดยเหล่านักโทษแหกคุก
ต่อให้แจ้งความแบบไม่ออกนามกี่ครั้ง
หน่วยสืบสวนร่วมก็ไม่ทำอะไรเหมือนเคย
หมายความว่าหน่วยสืบสวนร่วม คอยช่วยนักโทษแหกคุกเหรอคะ
ฉันคิดว่ามีคนที่ใหญ่กว่าหน่วยสืบสวนร่วม
มีข่าวลือว่าเงินที่ได้จากที่นี่
หลั่งไหลไปยังที่เดียวกัน
แต่ว่า ผู้กองคัง
หน่วยสืบสวนร่วมยังคงหากระสุนที่หายไปอยู่
เธอจะ…
ปฏิบัติภารกิจนี้ได้เหรอ
(อีก 197 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
สวัสดีค่ะ ประชาชนเมืองอุงชอน
ดิฉัน รองนายกเทศมนตรีอิมซอนจูค่ะ
ตอนนี้เสบียงทั้งหมด รวมไปถึงเครื่องใช้จำเป็นกำลังขาดแคลน
และเกิดมิจฉาชีพหลายรูปแบบ ที่ใช้การลี้ภัยมาต้มตุ๋น
เมืองอุงชอนขอประกาศว่าจะจัดการกับ
อาชญากรรมทุกประเภทอย่างเฉียบขาดค่ะ
โดยร่วมมือกับกองบัญชาการกฎอัยการศึก…
- ยุนซัง - เฮ้ย ตกใจ
- ขอโทษนะ - อ้าว เซคยอง
ฉันไปนะ
อ้าว ฉันว่าจะไปส่งสักหน่อย
ซ่อมยังไงก็ไม่ได้สักที
ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร เจอกันตอนเย็นนะ
- ก็ได้ จริงสิ เซคยอง - อือ
จักรยานเธอไม่ได้อยู่ตรงนั้นนี่นา
มันอยู่ที่ศาลาว่าการ
ไปนะ
เจอกันตอนเย็นนะ อือ
เกิดมาเป็นผู้ชาย
มีอะไรให้ทำมากมาย
นายกับฉัน คุ้มกันประเทศ…
โน่น ไปทางโน้น
- อะไรเนี่ย - เร็วๆ
มันหนีไปแล้ว
คุณไก่ ไม่ใช่ทางนี้ ไปบ้านสิ
วันทยหัตถ์ จ่าสิบโทโซจูยอน มีเรื่องมาเรียนผู้บังคับกองร้อยค่ะ
- ผบ.คะ - อือ
ขอเชิญเข้าร่วมพิธีฉลองการก่อสร้างเสร็จค่ะ
- พิธีฉลองเหรอ - ค่ะ
ทางนี้ค่ะ
ตั้งแถว
กองร้อยแปด หมวดสอง กลับจากเวรกลางคืนแล้วครับ
- อือ - วันทยหัตถ์
ทำได้ดีมาก
นี่ สิบเอกคิมฮยอนชิก นายไม่ปลดประจำการเหรอ
- ทำได้ดีมาก - ครับ
หนึ่ง สอง สาม สี่
เอาละ โปรเจกต์เพาะพันธุ์ ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของเรา
จะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน
แด่จ่าฝูงและบรรดาลูกฝูงทุกท่าน
ทำความเคารพ
วันทยหัตถ์
แถวตรง
ตอนนี้
เราจะทำการตัดริบบิ้นค่ะ
สู้ๆ
สร้างซะดีเชียว โอ้โฮ อยู่ได้เป็นสิบปีเลยมั้ง
เราเหลือเวลาอีก 198 วันครับ
เหลือ 197 วันต่างหาก
ตบมือ
ไม่เห็นสิบโทแพ็งเลย เข้าเวรเหรอ
- ผมอยู่นี่ครับ - อ๋อ
ไปกันเถอะ ไปกัน
ไปเถอะน่า ได้โปรด
สงสัยจะไม่รอด นี่ อย่าหักโหมไปล่ะ
อ๋อ ครับ ขอบคุณครับ
ฉันพูดกับไก่
ไปกันเถอะค่ะ
นั่นตัวเมียไม่ใช่เหรอ
- ทำไมแยกไม่ออก - จ่าคะ
ฉันจะเรียกสิบเอกของแต่ละหมวดเข้าพบค่ะ
- เริ่มจากกองบังคับการนะคะ - ครับ
ครูเซคยองบอกว่าอย่าไปไหนมาไหน
ถ้าเราจ่ายเงิน พวกเก็บส่วยจะเอาเงินไปให้ผู้จัดการ
แล้วพวกผู้จัดการ เอาเงินไปให้ใครนะ
ผู้มีอิทธิพลที่ยังเหลือมั้ง
ไม่ใช่เงินดอลลาร์สักหน่อย
บรรดาเศรษฐีตัวจริงเผ่นกันไปตั้งนานแล้วนี่นา
รัฐบาลพลัดถิ่นจะไปก่อนวินาทีสุดท้าย
แล้วธนบัตรเกาหลี จะถูกเปลี่ยนเป็นพันธบัตรรัฐบาล
พ่อพูดอย่างนั้น
นายดูฉลาดจริงๆ
ถึงฉันจะไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร
เดี๋ยวสิ ถ้างั้นก็หมายความว่า รัฐบาลเกาหลีจะอพยพเหรอ
ไปไหน
ได้ยินว่าเกาหลีเหนือจะย้ายไปจีนตะวันตก
เขตปกครองตนเองหรืออะไรสักอย่าง
จีนจะยกให้เกาหลีเหนือน่ะ
อะไรก็ช่าง
ฉันอยากซื้อปืนสักกระบอกจากคนอย่างสิบเอกคิม
เบาหน่อย
เด็กๆ อยู่ข้างนอกจะได้ยิน
เธอจะบอกว่า
จะใช้ของที่หมอนั่นต้องการ
อย่างคลิปไม่เซ็นเซอร์อะไรนั่น
ไปต่อรองกับเขาหรือไง
วันทยหัตถ์ สิบเอกคิมฮยอนชิกครับ
อือ นั่งสิ
ขอโทษที่ปลุกคนทำงานกะดึกมาแต่เช้านะ
ได้ยินมาว่าเมื่อคืนนายก็อาสา เข้าเวรกะกลางคืนแทนทหารรุ่นน้องอีกแล้ว
กองบัญชาการสั่งว่าให้พลทหารที่ต้องการ
ปลดประจำการได้โดยไม่กำหนดยศ
คราวนี้สิบเอกคิมก็ไม่ยื่นคำร้องนำปลด
ทั้งๆ ที่เลยกำหนดการปลดนานแล้ว
เสบียงทหารขาดแคลนอย่างมาก เราพยายามจะลดจำนวนคนลง
ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็หวังว่า
เราจะอยู่ด้วยกันอย่างนี้จนวันสุดท้าย
แต่ถ้าคิดว่าการเป็นทหารในสถานการณ์อย่างนี้
ไม่มีความหมายอะไร
ฉันก็เคารพความคิดนั้นด้วยเหมือนกัน
ก็ไม่ใช่ว่าผมไม่มีปัญหาอะไรเลยนะครับ
ฉันคิดว่าถ้าเราได้ใช้ชีวิตที่อิ่มเอม และสนุกสนานกับคนที่ศีลเสมอกัน
ก็ไม่มีความจำเป็น จะต้องรักษาสถานะทางทหารเอาไว้
ผมไม่มีแผนอะไร
ออกไปก็ไม่มีอะไรจะทำเป็นพิเศษด้วยครับ
ถ้าอย่างนั้นเรามา ใช้เวลาที่เหลืออย่างปรองดองกันเถอะ
ถ้านายมีความสัมพันธ์ใดๆ ก็ตาม
ที่ไม่สมควรในฐานะทหารบกเกาหลีใต้
ฉันก็หวังว่านายจะจัดการมันให้เรียบร้อย
ถ้าทำด้วยตัวคนเดียวไม่ไหว ก็ขอความช่วยเหลือ
ฉันจะรอ
เวรเอ๊ย ไปเห็นอะไรมาหรือเปล่าวะ
ให้ตายสิ โคตรขนลุกเลย
แม่งเอ๊ย
โธ่เอ๊ย มันใช่เวลานอนหรือไง ให้ตายสิ
ตัดสินใจหรือยัง จะเอายังไงเรื่องที่หลบภัย
ตกใจหมดเลย ให้ตายสิ
มาเพราะเรื่องนั้นเหรอ
นายจะไม่เซ็นสัญญาเหรอ
จะยอมตายแบบนี้หรือไง
ถ้ามีเงินก็เซ็นไปคนเดียวสิ
จริงๆ เลย
ใส่แว่นกันแดดแบบนั้นทุกวันไปทำไม
พี่ พี่มีรยอง อยู่ไหมครับ
- อ้าว ยุนซัง เข้ามาสิ - ไฮ
อเมริกาเหรอ ใช่ไหม
คุณมาจากอเมริกาใช่ไหมครับ
ครับ
คือว่า
ครูจินเซคยองเป็นครูประจำชั้น ของลูกสาวผม ฮายูล
ผมเลยสนิทสนมกับเธอเป็นอย่างดี
อ๋อ สบายดีใช่ไหมครับ
ครับ ผมก็อยากสบายดี
คือ… ระวังด้วยครับ ระวัง
ผม…
ว่าแต่ว่า
คุณมาที่นี่ได้ยังไงครับ
อะไรนะครับ
คุณมาจากอเมริกาก็ต้องรู้วิธีไปอเมริกาด้วยสิ
ถ้ารู้ก็บอกกันหน่อยสิครับ
อย่านะ
บอกพี่มีรยองว่าผมแวะมาด้วยนะครับ
อย่าทำอย่างนั้นนะ
เป็นอะไรไหม
- เลือดออกเยอะเลย - โธ่เอ๊ย
ร้องไห้ทำไม
เจ็บเหรอ
น้องล้มตอนกระโดดเชือก
พี่เอาแต่บังคับผมอยู่ได้
ผมไม่อยากกระโดดเชือก
นายต้องฝึกให้ขามีแรงสิ จะไม่อยากได้ยังไง
อูชาน น้ำ
แปะปลาสเตอร์ลูกฉลามเถอะ
ทำไมเธอถึงขยันกระโดดเชือกจัง
ขาต้องแข็งแรงถึงจะหนีไปที่สูงๆ ได้
ที่สูงๆ ที่ไหน
หนูหาไว้แล้ว
ที่สูงๆ
นี่
เธอคิดว่าหนีแค่สึนามิก็พอเหรอ
นี่
ตอนสึนามิมา พวกเราก็คง…
พอได้แล้ว จองฮายูล
ทำไม
ไม่เป็นไร
หนูรู้ทุกอย่างแล้ว
- เสร็จแล้ว - ไปกันเถอะ
ทำแบบนั้นกับน้องๆ ทำไม
ทำอะไร ฉันก็แค่พูดเรื่องที่ต้องพูด
โธ่เอ๊ย ทำไมบ้านถึงรกแบบนี้
ตอนเช้าก่อนออกไป ฉันเก็บกวาดหมดแล้วแท้ๆ
แต่พวกเธอมาอยู่ที่บ้านด้วยกันทุกคนแบบนี้
ฉันก็สบายใจ
ไหนเมื่อกี้บอกว่าวุ่นวายไง
มาวุ่นวายที่บ้านแบบนี้ยังดีกว่า
เวลาไม่อยู่ในสายตา
รู้ไหมว่าฉันหวั่นอกหวั่นใจแค่ไหน
พวกเธอจะกินข้าวก่อนกลับใช่ไหม
- ครับ - ค่ะ
ดี มาทำแพนเค้กมันฝรั่งกินกันเถอะ แพนเค้กมันฝรั่ง
เพราะอุณหภูมิสูงหรือเปล่านะ
ศพไร้ญาติเน่าเปื่อยเร็วมากเลยครับ
จำนวนก็เยอะด้วย ตอนนี้เราคงต้อง ข้ามขั้นตอนทำพิธีศพแล้วละครับ
จักรยานคุณเซคยองอยู่นี่นี่นา
- อ้าว - เดี๋ยวสิ
ไหนบอกว่าพังเละเลยไง ซื้อใหม่เหรอ
เปล่าค่ะ คือ…
โอ้โฮ
รสนิยมประหลาดไปหน่อยก็จริง
แต่นี่มันของใหม่เลยนี่นา
โอ้โฮ สมัยนี้เข้าเว็บไซต์ตลาดมือสอง ยังยากเลย คุณเซคยองเก่งจริงๆ
นั่นสิ
เหมาะไว้ไปตลาดเลย
จะไปตลาดไปทำไมครับ
เอาไว้ขี่รับลมเย็นๆ ข้างหน้านี้คงจะดีนะ
(ไม่ระบุหมายเลข)
ว่าแต่ใครเอากังหันลมมาติดไว้ตรงนี้เหรอ
หือ
ชอบจักรยานไหม
ฉันจะเอากุญแจไปให้กับมือ
มันคือกับดักจริงๆ ใช่ไหม
นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว
เมื่อวานมันใช้โซมินลองเชิง พอแน่ใจแล้วก็เลยวางกับดัก
มันคงอยากกำจัดฉัน เพราะฉันขัดขวางธุรกิจมัน
แต่ว่า…
ฉันคงทำด้วยตัวคนเดียวไม่ไหว
ฉันถูกข่มขู่
ตั้งแต่วันที่ยุนซังกลับมา
ตอนงานเลี้ยงต้อนรับ มันก็เรียกฉันออกไป
พวกมันคงคิดว่าฉันฆ่าแบจงซู
ตอบข้อความไปก่อนว่าเธอตกลง
อือ
ไหวไหม
เซคยอง
คงจะไม่บอกเรื่องที่ผ่านมาให้ผมรู้ทั้งหมด
ปิดบังกันอยู่พอตัว
เราทุกคนผ่านอะไรมามาก
ไม่ใช่เรื่องที่ทุกคนผ่านมาสิ
ฉันแนะนำให้อีกครั้งนะ
เราทุกคนต่างอยากใช้ช่วงเวลา ที่เหลืออันน้อยนิดให้ดีกันทั้งนั้น
แต่เราทำไม่ได้ถ้ายังไม่สะสาง
ปัญหาที่สะสมในชีวิตมาจนถึงตอนนี้ ความสัมพันธ์ของคนก็เหมือนกัน
อยากจะพูดอะไรกันแน่ครับเนี่ย
ความคิดของนายผิดตั้งแต่ต้นน่ะสิ
นายบอกว่าตอนแรก
ชอบที่เซคยองไม่งี่เง่าและใจกว้างใช่ไหม
ไม่ว่าจะยังไง นั่นมันก็แค่มุมมองของนาย มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนนะ
คำแนะนำของพี่
ตอนได้ยิน เหมือนจะเป็นคำพูดที่ดีมาก
แต่ไม่มีแก่นสาร
ถูกต้อง
นั่นแหละขีดจำกัดของฉัน
ไม่งั้นคนอื่นจะเรียกฉันว่ากาชาคำคมเหรอ
- คุณพ่อคะ - ครับ
โทรศัพท์น่าจะไม่มีสัญญาณอีกแล้วค่ะ
เฮ้อ ฉันโทรหาไม่รู้ตั้งกี่ครั้งแล้ว
อ้าว เหรอครับ
คุณพ่อกลับไป
แล้วโทรไปที่บ้านพักมุขนายกสิคะ
เฮ้อ พวกคนแก่ขยันเรียกตัวจริงๆ
ฉันไม่รู้อะไรสักหน่อย
คนแก่เหรอคะ เดี๋ยวสวรรค์ก็พิโรธเอาหรอก
สำเริงสำราญกันจังนะคะ
สถานการณ์แบบนี้ยังมาตีเทนนิสสนุกๆ ได้
โธ่เอ๊ย พี่ทำเอาผม โดนหางเลขไปด้วยเลย รีบไปได้แล้ว
ก็ได้
โอ๊ย คือว่า…
หรือพวกเขาจะให้คุณพ่อ ประกอบพิธีมิสซาระลึกถึงคะ
ฮะ
ไม่หรอกมั้งครับ
ดาวเคราะห์น้อย โดนซะเถอะ
วันทยหัตถ์
- จ่าคะ - ครับ
วันนี้ฝากตรวจเวรดึกแทนฉันด้วยนะคะ
ครับ
แต่ผู้หมวดก็จะออกไปข้างนอกด้วยนี่นา
แล้วไงคะ
ครับ รับทราบครับ
(ผู้บังคับกองพัน)
หน่วยรบพิเศษเริ่มปฏิบัติการ
นี่ เดือนนี้นายจะยื่นนำปลดไหม
ผมไม่มีที่ไปหรอกครับ
ออกไปก็ไม่มีอะไรทำ
เฮ้ย นายต้องออกไปทำอะไรที่อยากทำ ก่อนอุกกาบาตจะตกสิ
ก็จริงนะครับ
(สถานที่ก่อสร้างศูนย์หลบภัยสาม เมืองอุงชอน)
ใช้สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน เป็นศูนย์หลบภัยอุกกาบาตตกเนี่ยนะ
โคตรตลกเลยว่ะ
ขอโทษที
ฉันหย่อนกุญแจไว้ ตรงทางรถไฟชานชาลาหมายเลขสอง
หาไม่ยากหรอก
ตอนมาก็ระวังด้วยล่ะ
(พื้นที่หวงห้าม สถานที่ก่อสร้างศูนย์หลบภัยสาม เมืองอุงชอน)
เธอคิดว่าตัวเองแน่นักหรือไง
ได้แค่ปั่นจักรยานตัวสั่นงันงกไปมา
ไม่ต้องห่วง ครูจิน
ฉันจะเอ็นดูเด็กๆ จนถึงวินาทีสุดท้าย
อ้าว
อะไรวะเนี่ย
แบจงซู
แกเป็นคนฆ่าเหรอ
เดินไปดีๆ
หยิบมันขึ้นมา
ยิงเลยสิ
ยิงเลยสิวะ แม่งเอ๊ย
เวรเอ๊ย
อย่าขยับ! หยุดอยู่กับที่
ยืนยันผู้รอดชีวิตที่นี่แล้วครับ
ส่งตัวผู้รอดชีวิตไปโรงพยาบาลเมืองก่อน
ผอ.รีช่วยตรวจสอบข้างในด้วยค่ะ
ใช่ๆ
ไปสิๆ เข้าไป
ผู้กองคังเรียกรวมตัวหน่วยรบพิเศษเดิมมาน่ะ
บอกให้ปล่อยไงวะ
คุ้มครอง แยกตัวและทำให้ผู้รอดชีวิตสงบก่อน
เละตุ้มเป๊ะไปเลย ให้ตายสิ
ฉันรู้ว่าเราไม่มีคน
ขอให้อาสาสมัครมาช่วยด่วนเลย ใช่
ขึ้นไปแล้วดูรอบๆ ให้ทั่ว
อ้าว เดี๋ยวนะ หน่วยสืบสวนร่วมมาแล้ว อือ ไว้ค่อยคุยกัน ได้ๆ
หัวหน้าทีมคะ
มาถึงนี่ดึกๆ ดื่นๆ เลยเหรอครับ
หน่วยรบพิเศษของเราน่าทึ่งมากใช่ไหมคะ
พวกเขารู้ได้ยังไงนะว่า
ที่นี่มีเรื่องคาวๆ ใช่ไหมคะ
ดูเหมือนว่า
สถานการณ์จะจบลงแล้วนะครับ
โอ๊ย อย่าผลัก
บอกว่าอย่าผลักไง
หน่วยสืบสวนร่วมจะเป็นคนสอบสวนทุกคน ไม่ว่าจะเป็นผู้ก่อเหตุหรือเหยื่อ
พูดอะไรของคุณคะเนี่ย
เอาไปแต่ผู้ก่อเหตุสิคะ
นักเรียนหญิงช่วงวัยสิบปีเป็นเหยื่ออยู่แล้ว
ไม่สิ ผู้รอดชีวิตต่างหาก
พวกเขาอยู่ในความรับผิดชอบของเรา ใช่ไหมคะ หมวด
ฝีมือผู้กองคังอินอาเหรอครับ
ผมจะโทรหาเธอเอง
ผู้กองคังเป็นคนสั่งการ แต่ไม่จำเป็นต้องโทรหาเธอหรอกค่ะ
ส่งเหยื่อให้ศูนย์อนามัยรับช่วงต่อ แล้วกลับไปที่หน่วยกันค่ะ
ครับ รับทราบครับ
หัวหน้าทีมคะ
อย่าทำแค่สอบสวนนะคะ
คราวนี้ให้ผู้กระทำผิดได้ติดคุกจริงๆ ด้วยล่ะ
พูดไร้สาระอะไรเนี่ย
รายงานสถานการณ์ให้รองผอ.ซงรู้ ปิดปากจ่าพัคด้วยล่ะ
ปฏิบัติการทีมบราโวเสร็จสิ้นแล้ว
คนยังออกมาอีกเรื่อยๆ เลย
ดูสิ เปลือยกันหมด
ตอนนี้เรา…
เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกันแล้วใช่ไหม
อินอา
เราไม่ได้สมรู้ร่วมคิด มันคือหน้าที่สาธารณะ
พลเมืองคนหนึ่งแค่ป้องกันไม่ให้เกิดเหตุเลวร้าย
ก็แค่นั้น
เพราะงั้นเธอก็พอแค่นี้ได้แล้ว
เธอคิดว่าสมาชิกตายไปไม่กี่คน
พวกมันจะสะดุ้งสะเทือนหรือไง
มัวทำอะไรอยู่
รีบมาได้แล้ว
ไม่รู้สิ
ไม่รู้อะไร ฉันบอกให้ตื่นได้แล้ว
ไม่
เราตกลงกันว่าจะมีชีวิตรอดจนถึงที่สุดนี่
ทำไมเธอถึงต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงด้วย
ฮะ
ฉันไม่รู้
ไปจากที่นี่กับยุนซังซะ
(ลาก่อนโลก)
รีบมาเร็ว
เร็วๆ เข้า
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง