(08. ตราบที่ยังมีลมหายใจ)
ยุน… ยุนซัง เดี๋ยวนะ
ฮะ
ทำไมเหรอ
ไม่เป็นไร
ฉันไม่เป็นไร
ได้ยินไหม
อะไร
เปล่า ไม่มีอะไร
ไม่มีอะไร
(ใกล้ถึงวันสิ้นโลก หยุดการชนไม่ได้)
(อีก 200 วันก่อนโลกแตก)
(ดาวเคราะห์ 2012 ดีน่า)
(อีก 200 วันจะชนโลก)
(อุกกาบาตชนโลก ประกาศกฎอัยการศึก ฉุกเฉินระดับชาติ)
(อีก 199 วัน)
(ไม่มีสัญญาณ)
(อีก 198 วัน ไปด้วยกันจนถึงที่สุด)
(อีก 140 วัน เตือนวิกฤตดาวชนโลก)
(โรงเรียนมัธยมชอนดงประกาศปิดและห้ามเข้า)
(อีก 130 วัน - ซูเปอร์แมนและวันเดอร์มาร์ท)
(ตามหาคนหาย)
(สร้างจากนิยายเรื่องชูมัตสึ โนะ ฟุรุ โดยอิซากะ โคทาโร่)
(อีก 80 วัน เราจะเป็นอมตะ มาสัมผัสความอมตะชั่วนิรันดร์กันเถอะ)
(อีก 50 วันก่อนโลกแตก งานบรรยายที่หลบภัยลอยน้ำ)
(Goodbye Earth: ถึงเวลาต้องลาโลก)
แก้วต่อไป อุทิศแด่ทุกคนที่รักคาเฟ่มอยรา
เมื่อดาวเคราะห์น้อยมาถึง
ไม่ว่าใครก็หนีไม่พ้น
ปล่อยไว้เฉยๆ ก็ตาย
มันคือทางด่วนสู่ทางช้างเผือก
เอาละ เราจะตรวจสุขภาพทุกคน ที่โรงพยาบาลก่อน
ตอนนั้น…
อ้าว มาแล้วเหรอคะ คุณพ่อ สวัสดีค่ะ
พอเสร็จแล้ว เราจะให้ทุกคนได้เล่น ได้พักผ่อนกันนะ
ฟังที่หมอพูดให้ดี
และตรวจร่างกายให้ดีนะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
เข้าไปข้างใน คุณยองจี
ตามหมอไปได้เลยนะ
คุณเซคยอง
เป็นอะไรไหม
ขอบคุณค่ะ
ฉันขอพายองฮันไปก่อน…
เซคยอง
ช่วยดูยุนซังหน่อยสิ
ตอนนี้ฉันกับอินอา…
- ตามคิวนะ - ได้สิ
มานี่สิ ทางนี้จ้ะ
ไม่ๆ เข้าไปข้างใน เข้าไปข้างในเลย ข้างใน
- ผอ.รี - ค่ะ
ฉันรู้ว่าคุณคงทำได้ดีอยู่แล้ว
แต่ถ้าหน่วยสืบสวนหรือผู้ปกครองเด็กๆ มาที่นี่
ติดต่อมาที่ค่ายด้วยนะคะ
ปลอดภัยไว้ก่อน ฉันจะระมัดระวังเป็นพิเศษค่ะ
ดูเหมือนว่าจะเรียบร้อยแล้วค่ะ
เดี๋ยวสิ คนพวกนั้น รู้ได้ยังไงถึงได้โผล่มาทันทีแบบนี้
เอ่อ
ดูเหมือนคุณจะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร
ผู้กองคังอินอา
ขอตัวหน่อยสิ
ให้สิบตรีนาฮยอนแจตามมาด้วยนะครับ
แล้วก็ผู้ให้ความร่วมมือ
พยานในที่เกิดเหตุก็อยู่ที่นี่ คนยิง…
หัวหน้าทีมคะ
สืบสวนพรุ่งนี้ก็ได้ไม่ใช่เหรอคะ
ถ้าได้ พวกเราก็คงไม่รีบร้อนมาแบบนี้หรอกครับ
พรุ่งนี้พวกเขาจะหนีไปไหนหรือไง อะไรของพวกคุณ
- รองนายกคะ - พูดจาแบบนี้…
- เฮ้อ - ฉันจะจัดการให้เรียบร้อยเองค่ะ
ตอนนี้สิบตรีนาฮยอนแจกำลังรับการรักษา
ส่วนทั้งสองคนเป็นเพียงพลเรือน ที่ไม่เกี่ยวอะไรกับเหตุการณ์นี้ค่ะ
ยังไงก็เถอะ
นายอยู่ที่นี่
ส่วนนายเฝ้าผู้บาดเจ็บไว้
ผู้กองคังมาคนเดียวก็แล้วกัน
ผมจะรออยู่ข้างหน้า
อินอา
ขอโทษนะ
คือว่า…
เห็นทองคำแท่งหรือเปล่าคะ
อะไรนะคะ
ฉันไม่ควรบอกเรื่องนี้ให้คุณรู้ค่ะ กลับไปเถอะนะคะ
เวลาแบบนี้ ถ้าหัวหน้าบาทหลวงอยู่ คงโทรศัพท์แค่กริ๊งเดียว
"คริสตชนของเรากำลังถูกสอบสวนอยู่ที่นั่น
จะใช้เวลานานไหมครับ"
แค่ประโยคเดียวก็รู้เรื่องแล้ว
คุณเป็นใคร ฮะ อะไรเนี่ย
แก
แกเป็นใคร
วางปืนลง
- ถ้าไม่ทำตาม ฉันจะยิง - แกเป็นใคร
- สิบตรีนาฮยอนแจเหรอ - สิบตรีนาฮยอนแจ
ไม่เห็นจะเจ็บตรงไหนสักหน่อย
นายยิงปืนสินะ
ผู้ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เล็งปืนมาที่พลเรือน…
"ผู้เกี่ยวข้อง" เหรอ
รู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นผู้เกี่ยวข้อง
สถานการณ์มันบ่งชี้ครับ
ผู้บังคับการกองร้อยให้ยิงเหรอ
- ไม่ใช่นะครับ - อือ
สถานการณ์มันชี้ให้ยิงสินะ
(พื้นที่รักษาผู้ป่วยหนักฉุกเฉิน)
ประกาศจากกองบัญชาการ…
(หน่วยสืบสวนร่วม)
ยกเลิกเคอร์ฟิว
ปัจจุบัน เวลา 5:00 น. วันที่ 4 กันยายน 2025
รายงานอาชญากรรม…
ป้องกันตัวเองเหรอ
มันเป็นสถานการณ์เร่งด่วน เราจึงออกปฏิบัติการโดยจะขออนุมัติภายหลังค่ะ
เรารู้ว่ามีการ กักขังหน่วงเหนี่ยวและทำร้ายผู้เยาว์…
เพิกเฉยระเบียบการสั่งการ บุกรุกสถานที่เอกชน
แถมยังยิงปืนอีกด้วย
ใครที่ไหนจะอนุมัติ
มันเป็นสถานการณ์ ที่สมควรแก่การใช้อำนาจสืบสวนค่ะ
เราได้รับรายงานผู้เสียหาย
ตามกฎหมายอัยการศึกมาตราสอง วรรคสาม สถานการณ์พิเศษ…
กฎอัยการศึกไม่ได้มีไว้ใช้แบบนั้น
ผู้กองคังอินอา
ตกเป็นสมบัติของคลังชาติ
ถ้าคนเดียวที่หนีเอาออกมาได้ขนาดนี้
จำนวนคงจะมหาศาลเลยสินะ
มันคงเป็นเงินทุนลี้ภัยใช่ไหม
ค่าเช่าเครื่องบินเหมาลำ เงินลงทุน ไปจนถึงเงินตั้งถิ่นฐาน ต้องใช้เงินเท่าไรกันนะ
ฉันลองคำนวณดูแล้ว
พวกเขารวบรวมคนโดยใช้วิธีแชร์ลูกโซ่
ฉันไม่รู้ว่ามีกี่คนที่สมัครเข้าไป
แต่ส่วนใหญ่
คงจะโดนชักดาบกันใช่ไหม
อินซองหน้าตาดีจริงๆ
เด็กๆ บอกว่า
ผู้กองคังเรียกกำลังเสริมไป
แถมยังมีครูจินช่วยอีกคน
พวกเขาเลยหนีมาได้อย่างปลอดภัยค่ะ
อินอาลูกฉัน
เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เด็กแล้ว ถ้าเป็นธุระของเซคยอง
อือ
ว่าแต่ ลูกสาวเธอไม่เป็นไรใช่ไหม
ค่ะ
ทำเอาใจฉันตกไปอยู่ที่ตาตุ่มเลยค่ะ
แต่เด็กก็สมเป็นเด็กจริงๆ เลยนะคะ
ตอนนี้เล่นสนุกกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
เฮ้อ ถ้างั้นก็โล่งอกไป
สถานการณ์ตอนนี้ ต่อให้เกิดเรื่องอะไรขึ้น
ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกทั้งนั้น ตรงนี้ ระวังๆ
แต่ถึงยังไงก็เถอะ
ใครจะไปคาดคิดว่าพวกเด็กๆ จะทำเรื่องแบบนั้นด้วยตัวเองกันล่ะคะ
จะว่าไป
เด็กๆ บอกว่าเห็นทองคำแท่งด้วย
คุณได้ยินอะไรจากโบสถ์บ้างไหมคะ
โธ่เอ๊ย คิดอยู่แล้วเชียวว่า ทำไมจู่ๆ ถึงออกมาช่วยงาน
เปล่านะคะ ฉัน…
ไม่ใช่อย่างนั้นนะ
โบสถ์ไฟไหม้ เงินต่อเติมโบสถ์ก็หายไปหมด
พอได้ยินว่ามีคนเจอทองคำแท่ง…
แต่ซิสเตอร์เรจิน่าเองก็อยากรู้เหมือนกัน
คือว่า
ถ้าเรามีทองคำแท่งพวกนั้นสักแท่งนึง…
ทุกคนคงลี้ภัยได้
โอยๆ พอเถอะ
เฮ้อ เช็ดตรงนั้นทีสิ
- ค่ะ - ระวังด้วย ระวัง
ระบบการจัดการทองคำเป็นยังไงครับ
คณะกรรมการตรวจสอบมัวทำอะไร
ทองที่เจอในศูนย์ฝึกมาจากไหนครับ
(ตาย 15 ครั้งก็ยังมีชีวิตที่ 16)
ผมอยากรู้ว่าผู้ค้าทองคิดยังไงกับเรื่องนี้ครับ
นั่นสิ เดิมทีผู้จัดการกองทุนอีทีเอฟทองคำ
ต้องครอบครองทองจริงๆ เอาไว้
แต่พวกเขาจ่ายค่าธรรมเนียม และเก็บเอาไว้ในตู้นิรภัยธนาคารรับฝาก
แม้จะเตรียมรับมือกับความเสี่ยง ด้วยการทำประกันภัย
แต่มันก็ครอบคลุมแค่บางส่วน เพราะอะไรน่ะเหรอ
เพราะยังไงพวกโจร ก็แบกทองทั้งหมดออกไปไม่ได้อยู่แล้วไง
แล้วคณะกรรมการก็ต้องตรวจสอบเป็นระยะ
ว่าผู้จัดการกองทุนอีทีเอฟทองคำ
ครอบครองทองอยู่จริงๆ หรือเปล่า
ถ้างั้นเกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงครับ
เรื่องที่ว่าเงินที่หายไปจากโบสถ์
ถูกเปลี่ยนเป็นทองคำแท่งทั้งหมดแล้ว
ผมไม่แปลกใจเท่าไรหรอก เพราะอะไรน่ะเหรอ
ยิ่งตลาดหุ้นผันผวนมากเท่าไร
ก็มีแนวโน้มที่คนจะนิยมทองคำ ซึ่งเป็นสินทรัพย์ปลอดภัยมากขึ้น
แต่ปัญหาก็คือ…
เป็นไปได้ยังไงที่ พวกเขายึดทองคำจำนวนมหาศาล
ที่ถูกค้นพบที่ศูนย์ฝึกเอาไว้ได้
ทองคำที่ผู้จัดการกองทุนอีทีเอฟและผู้ค้าทอง
ดูแลรักษาอย่างรอบคอบ
ถูกค้นพบจำนวนมากที่ศูนย์ฝึก
คำตอบของความจริงในเรื่องนี้มีข้อเดียวเท่านั้น
ทุกอย่าง
ถูกวางแผนเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว
- อมตะ - อมตะ
มีการเคลื่อนไหวบางอย่าง ตั้งแต่หนึ่งปีก่อนการประกาศเรื่องอุกกาบาต
กฎการบริหารทองพังไปหมดแล้วครับ
ตอนนี้ผมกังวลมากว่า…
สถานการณ์ในปัจจุบันจะส่งผลกระทบยังไง ต่อเศรษฐกิจทั่วโลก
ในภายหลังครับ
แต่ทุกคนอย่าลืมนะครับ
ว่าเราแข็งแกร่งกว่าทอง
เราแข็งแกร่งกว่าทอง
อมตะชั่วนิรันดร์
การพุ่งชนของอุกกาบาต คือจุดเริ่มต้นของชีวิตอมตะ
มั่นใจได้เลย
ตัวเราในอนาคตกำลังรอเราอยู่
- มั่นใจได้เลย - โห
- อะไรเนี่ย - ตะวันดวงใหม่
- ดีอยู่แท้ๆ - ที่ไม่มีวันมอดดับ
กำลังสุกสว่าง
ต่อให้อุกกาบาตจะพาโลกไปสู่จุดจบ
แต่หากเดินเข้าไปในแสงสว่าง
จะไร้ซึ่งความตายและสูญสลาย
ทฤษฎีที่รับปากไว้จะไม่เปลี่ยนแปลง
คนที่ฉันรู้จัก
บอกว่าเขาตั้งท้องอยู่
เขาถามฉันว่าควรจะคลอดลูกดีไหมค่ะ
ถ้าเด็กเกิดตอนนี้
ก็คงอยู่จนอายุไม่ถึงขวบนึงหรอก
ว่าแต่
ใครเหรอ คนรู้จักน่ะ
เซคยองเหรอ
โอย ไม่ใช่เซคยองค่ะ
ก็แค่
คนรู้จักน่ะค่ะ
เฮ้อ บางคนยังต้องมานั่ง ขุดผักปวยเล้งอยู่แบบนี้เลย
บางคนก็คิดแต่จะหอบทองคำแท่งหนี
ใช่ไหมคะ
ถ้าฝันถึงทองตอนตั้งท้อง ก็คงจะเป็นลางดีสินะ ว่าไหม
เฮ้อ คำก็ทอง สองคำก็ทอง
แค่ได้เห็นสักครั้งก็เป็นบุญตาแล้ว
ฉันอยากขุดเจอสักสองแท่งจัง ตรงนี้จะมีไหมนะ
โลภจริงๆ เลย
(ลาก่อนโลก)
เซคยองให้ฉันพานายเข้านอนก่อนกลับ
อย่างที่พี่พูดเลย
หือ
ผมรู้สึกเหมือน ได้รู้จักเซคยองที่ไม่คุ้นเคยทุกวัน
เซคยองที่ผมไม่เคยรู้จักมาก่อน
ในที่สุดนายก็เปลี่ยนความคิดแรกแล้วน่ะสิ
เขาไม่ได้แค่ไม่งี่เง่าใช่ไหมล่ะ
ผมไม่จำเป็นต้องรู้สักหน่อย
ถ้าไม่เกิดเรื่องโลกแตกขึ้น
ก็อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้
หรือว่าโลกแบบนี้
ทำให้ทุกคนกลายเป็นคนโง่นะ
ทั้งเซคยอง ทั้งผม
เราทุกคน
คนโง่
แห่งโลกแตก
อย่างที่คุณก็รู้ดี
ผมเป็นคนในแวดวงที่มีชื่อเสียง
โดยใช้ชื่อตัวเอง ทำรายการในสื่อที่มีอิทธิพลอย่างมาก
มาหลายต่อหลายปี
ถ้าคุณอยากทำให้แผนการอพยพ ดำเนินไปอย่างราบรื่น
คุณจะต้องเบี่ยงเบนความสนใจ ของสาธารณชนไปที่อื่นครับ
ถ้าคุณใช้ประโยชน์จากผม…
ผม…
คุณนาย ท่านผอ. ท่านประธาน
เราไม่ต้องการให้ใครมาอุทิศตนให้
ไปอุทิศตนให้ครอบครัวของคุณเถอะค่ะ
ถ้าลูกเมียของคุณประทับใจ และตามมาด้วยความสมัครใจ
ตอนนั้นฉันจะพิจารณาใหม่ค่ะ
มันจะไปยากอะไรครับ
ผมจะกลับมาพร้อมครอบครัวครับ
คุณอนุญาตแล้วใช่ไหม
แม้จะเกิดตัวแปรบางอย่างขึ้น
แต่แผนการอพยพของเรา จะดำเนินการเช่นเดิมค่ะ
หลังชำระยอดจองเครื่องบินเช่าคงเหลือ
เราจะขึ้นเครื่องในวันที่กำหนดค่ะ
คุณต้องพิสูจน์เรื่องนั้นให้เราเห็นสิคะ
ฉันจะพิสูจน์หากทุกคนสัญญาว่าจะรักษาความลับค่ะ
ถ้าภายนอกรู้เรื่องนี้ เด็กๆ อาจเป็นอันตรายได้
และอาจกระตุ้นความรู้สึกของสาธารณชน จนทำให้เกิดการจลาจลซ้ำสองได้ค่ะ
- ผมสัญญาครับ - ฉันสัญญาค่ะ
- ผมด้วยครับ - ผมก็สัญญาครับ
ฉันสัญญาค่ะ
พวกเรา
พร้อมว่าที่ผู้นำรัฐบาลและบรรดารัฐมนตรี
จะขึ้นเครื่องไปพร้อมกันค่ะ
- ฮะ - นี่คือพวกเขาค่ะ
นั่นๆ
- หา - ใช่ไหม - จริงด้วย - ใช่ๆ
ขอผมดูด้วยสิ อีกนัยหนึ่งก็คือ
กระบวนการอพยพทั้งหมดของเรา เป็นความลับสุดยอด
ที่ได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดค่ะ
รหัสสีน้ำเงินๆ
วอร์ดผู้ป่วยชั้นสอง แผนกศัลยกรรม ห้องผู้ป่วยหนัก
หมอคะ
ไหนดูซิ
รหัสสีน้ำเงินๆ
วอร์ดผู้ป่วยชั้นสอง แผนกศัลยกรรม ห้องผู้ป่วยหนัก
ผู้จัดการอิมที่รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล เสียชีวิตแล้วครับ
หนึ่ง สอง สาม
พยาบาลคิม ขอเครื่องนวดหัวใจครับ
ค่ะ ได้ค่ะ
นี่พวกคุณทำอะไร ไม่แจ้งก่อนด้วย
แชยองฮันที่อยู่ที่นี่
รวมไปถึงเด็กๆ ทุกคนจากศูนย์ฝึก เป็นพยานปากหลักครับ
เราแค่ทำตามที่เบื้องบนสั่ง…
ใครคะ
ใครสั่งให้คุณทำอะไรแบบนี้
คุณกำลังเอาแต่พูดเรื่องเดิมซ้ำๆ อยู่นะคะ
การสืบสวนของหน่วยสืบสวนร่วมสำคัญที่สุด
คือฉัน…
ฉันเป็นครอบครัวของยองฮันนี่คะ
ตอนนี้ผู้ปกครองก็ห้ามเข้าพบครับ
"ห้าม" งั้นเหรอ
คุณจะมาสั่งห้ามตามใจชอบได้ยังไง
ไม่ ผู้จัดการอิม ใช่ ศูนย์ฝึกน่ะ
เขาตายแล้ว
อ๋อ
หัวใจวายเหรอ
อย่างที่คิดไว้เลย
ความคิดสร้างสรรค์เป็นศูนย์จริงๆ
กินสิ กินเยอะๆ นะ
- มาแล้ว - แถวตรง
ทำได้ดีมาก
- พักผ่อนซะนะ - ครับ
- ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ - ไม่เป็นไร
ผู้จัดการอิมเสียชีวิตแล้วค่ะ
ค่ะ รองนายก
พวกเขาห้ามเข้าพบเด็กๆ จากศูนย์ฝึกหมดเลยค่ะ
ค่ะ ไม่มีปี่มีขลุ่ยเลย
- ค่ะ - ฉัน…
ยองฮันมีเรื่องที่ตั้งใจจะบอกครูจิน ตอนเข้ารับคำปรึกษาค่ะ
เขาบอกว่า
เคยเจอหัวหน้าบาทหลวงค่ะ
ยองฮัน
เคยเจอหัวหน้าบาทหลวงเหรอคะ
- ค่ะ - เมื่อไหร่
ที่ไหน
ยองฮันบอกว่าเคยไปแสดงดนตรี ที่ที่หัวหน้าบาทหลวงอยู่หลายรอบ
ศูนย์ฝึกมีสถานที่สวดมนต์หลายแห่งค่ะ
ที่ที่ยองฮันไป
น่าจะเป็นหนึ่งในนั้นค่ะ
(เปิดศูนย์ฝึกอบรมอูยัง)
(ศูนย์ฝึกอบรมอูยัง)
(บริษัท อูยังโฮลดิงส์ จำกัด)
(ที่อยู่อาคารในสังกัด)
มีคนเคยเจอคุณพ่อแพค
ที่หนึ่งในบรรดาที่อยู่พวกนี้
ตอนนี้…
(บาทหลวงอูซองแจ ผู้กองคังอินอา)
อย่าหลงกลนะครับ
ทุกคนจะหลงเชื่อกลอุบายคนที่หลบ…
ตายแล้ว คุณพ่อ
ลองคิดดูอีกครั้งดีกว่าไหมคะ
- ถ้าคราวนี้ผิดพลาด… - ฉันจะรับผิดชอบเอง ไม่ว่าอะไรก็ตาม
ได้ยินไหม
ทำไมไม่เปิดไฟนะ
นายควรพักผ่อนบ้างนะ
ยิ่งต้องการเธอมากเท่าไร
ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองยิ่งทำพังมากกว่าเดิม
เปล่าหรอก
มันเป็นความผิดของฉัน
(คลอโรฟอร์ม)
ฉันน่าจะทิ้งมันไปตั้งนานแล้ว
ฉันไปดูมากับตาแล้ว
นี่คือหน่วยงานปลอดภัยที่ให้ค่ากับครอบครัว
เป็นอันดับหนึ่ง
คราวนี้จริงๆ นะ ฉันไม่คิดจะบังคับเลย
ฮายูล
พ่อจะทำให้ดีนะ
ฉันจะทำเป็นตัวอย่าง ทุกคนจะได้เชื่อใจฉัน
แบบนี้ไง แบบนี้
- เป็นอะไรเนี่ย - ไฟดับ
- ฮะ - ไฟดับอยู่
งั้นเหรอ
ถ้างั้น ฮายูล ลูกอยากกินอะไรไหม
พ่อจะหามาให้ทุกอย่างเลย
- เดี๋ยวนะ - อะไรของเขาเนี่ย
อ้าว มีรามยอนอยู่นี่ด้วย รามยอน
เอาแบบซองหรือแบบถ้วยดี
ว่าไง
เปลี่ยนไปขนาดนี้
น่ากลัวชะมัด
ผมมีน้องชายคนนึง
- ซอกแทที่อยู่เปียงยาง - อือ
ครอบครัวของเขาถูกลากตัวไปขุดทองที่จองจู
น้องคนรองที่อยู่ตานตงเป็นคนบอกมา
ตอนนี้เปียงยางวิกฤตแล้ว มันกลายเป็นเมืองร้างเลยละ
ทุกคนถูกลากไปขุดทอง สังกะสี ธาตุหายาก
ได้ยินมาว่าพวกเขาต้องขุดแร่หายากให้หมด
ก่อนอุกกาบาตจะชน เลยต้องทำงานตลอด 12 ชั่วโมงทุกวัน
คิดถึงเรื่องชอลลิมาตอนเด็กๆ เลย
ชอลลิมากะผีน่ะสิ
พวกเขาไม่ได้กินข้าว
ผมได้ยินว่าทุกคนจะถูกทิ้งให้ตายต่างหาก
นี่
ไม่ต้องคิดเรื่องอื่น กินก่อนสิ
กินเยอะๆ ไปก่อน
อาคารวิศวะโล่งเชียว
พี่ๆ ของห้องวิจัย…
(พัคกวางจิน)
ไปกันหมดแล้ว
ต้องขอบคุณพวกเขา ที่ทำให้ฉันได้ใช้ห้องทดลองคนเดียว
ดีใจนะที่ได้เจอเธออีกครั้ง
ผม…
รู้สึกว่าไม่สมควรที่จะถามว่าอาจารย์
สบายดีไหมน่ะครับ
ว่าแต่
เธอกลับมาทำไม
ทำไมอาจารย์ถึงไม่ไปล่ะครับ
คนหนุ่มสาวเท่านั้นแหละที่มีประโยชน์
ใครจะไปอยากเก็บคนแก่ใกล้ลงโลงเอาไว้
- อาจารย์ครับ - อือ
- กีพโย - งานวิจัยที่พูดถึงคราวที่แล้ว
ผมหามาให้แล้วครับ
อาจารย์ต้องไปเห็นดอกเตอร์ฮายุนซัง รับรางวัลโนเบลด้วยกันสิครับ
อีกไม่นานจะมีข่าวดีครับ
ดร.ฮา
ผอ.ศูนย์วิจัยอยากเจอน่ะ
เสร็จธุระแล้วแวะไปด้วยล่ะ
กีพโยบอกว่า
เขาไปหาเธอหลายครั้งใช่ไหม
ครับ
ฉันไม่รู้หรอกนะว่ากีพโยมีแผนอื่นหรือเปล่า
แต่ที่ยิ่งกว่าเรื่องนั้น
คือฉันเสียดายเธอ
ฉันอายุเท่านี้แล้ว
ได้อยู่ดูวาระสุดท้ายของโลกครึ่งใบก็ไม่เลวหรอก
แต่ว่า
เธอไม่เหมือนกัน
การออกแบบการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม
จะเป็นโครงการสำคัญของเขตปลอดภัย
ให้ทิ้งมันไปเฉยก็น่าเสียดายนี่
จากที่ฉันได้ยินมา
ดูเหมือนว่า
คราวนี้จะเป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว
ในการลี้ภัยไปจากเกาหลี
(คำให้การ - นาฮยอนแจ)
บ้าเอ๊ย
เฮ้ย
นี่ ฉันได้ยินว่าแกฆ่าคนใช่ไหม
ไอ้ฆาตกร ไอ้โรคจิตเอ๊ย
เพราะแก ฉันถึงไม่ได้หลับได้นอน
แก ไอ้โรคจิต
คิมฮยอนชิก
โอ้โฮ นายน่ะ
มีพรสวรรค์ในการสร้างสรรค์คำพูดหมาๆ สินะ
นี่ ฮยอนชิก
รู้อะไรไหม โรคจิตตัวจริงน่ะ
ฉันต่างหาก มานี่สิ
มาสิ ไม่เป็นไร ฉันไม่จับนายกินหรอก มานี่
ตรงนี้เหมาะเลย ที่นั่งวีไอพี
นั่งสิ
น้องไก่ รีบไปจิกปากไอ้เวรนั่นก่อนเลย
หนึ่ง สอง สาม
บ้าเอ๊ย
จิกปากมันเลย
เฮ้อ กระจอกกว่าไก่ซะอีก
- วันทยหัตถ์ - วันทยหัตถ์
วันทยหัตถ์
ผบ.กองร้อยคะ
นี่ๆ ทุกคน
เร็วเข้าๆ
มันออกไข่ มันออกไข่แล้ว
- ออกไข่แล้ว - ไก่ออกไข่แล้ว
ทำได้ดีมากเลย น้องไก่
สิบตรีนาฮยอนแจ
นายแค่ทำหน้าที่ของนาย
ตอนนี้ช่วยงานอยู่ที่นี่ไปสักพักนะ
- ครับ - ใช่
นี่ นายลำบากแทบตาย
- นี่ จีซู - ครับ เรียกผมเหรอครับ
พาเขาไปพักผ่อนหน่อย
มานี่ๆ
ว่าแต่ผู้หมู่รู้อะไรมา ถึงบอกว่าเขาลำบากแทบตายนะ
เปรี้ยงๆ
ว้าว ไม่ได้ทำแค่เลี้ยงไก่สินะ
วันทยหัตถ์
ผู้หมู่ หน่วยสืบสวนร่วมต้องการเจอครับ
- ผู้หมู่โรงครัวน่ะเหรอ - ครับ
ฉันขอตัวนะคะ
วันทยหัตถ์
- แล้วเจอกันนะครับ - วันทยหัตถ์
- ตั้งใจเข้าล่ะ - ครับ รับทราบครับ
อ๋อ เอามาทางนี้
เอาละ
ทางนี้ใช่ไหมครับ ใช่ๆ
อันนั้นก็เอามาทางนี้
วันทยหัตถ์
ผู้กองคังจะถูกเด้งแล้วเหรอครับ
นายก็ออกไปได้แล้ว เลิกรังแกคนอื่นสักที
ฉันจะใส่ชื่อในรายชื่อทหารปลด
ฮะ
เรื่องลงโทษไม่มีปัญหาหรอก
มันเป็นแค่การลงโทษภายใน ฉันไม่รั้งนายไว้หรอก
ยังไงซะคนส่วนใหญ่ที่นี่ก็ส่วนเกินทั้งนั้นนี่ครับ
- เหลือเดน - ไอ้เวรนี่
ผมขอตัวครับ
ตรวจสอบอาวุธปืนทั้งหมด
เราจะยึดกระสุนทั้งหมด รวมไปถึงกระสุนเตือนด้วย
ครับ รับทราบครับ
ไม่อยากถูพื้นเหรอ
งั้นก็ออกไปสิวะ ไอ้เวร
กลิ่นอึลอยออกมาจากผ้าขี้ริ้วแล้วเนี่ย
แม่งเอ๊ย
มันงอนแล้ว โมโหแล้วว่ะ
ไอ้พวกสมองกลวงเอ๊ย
เฮ้อ ไอ้ส้นตีนสิบเอกคิม
คิดว่าฉันไม่มีที่ไปหรือไง
ฉันอยากให้ไอ้หมอนั่นออกไปจริงๆ
วันนี้มีกับข้าวอะไร
เมื่อไหร่จะไปเนี่ย
- อือ - ครับ
วันทยหัตถ์ จ่าพัคครับ
- ว่าไง มีเรื่องอะไร - ครับ
นี่สิบเอกคิมครับ
เฮ้อ ลบอันนี้ด้วย
ใครๆ ก็พูดถึงเรื่องทองกันทั้งนั้น
เรื่องที่ผู้กองคังกับครูเซคยองช่วยเด็กๆ กลายเป็นเรื่องรองไปเลย
พวกเขาไม่ได้ตื่นเต้นกันมานาน
เห็นว่าไม่ถึงหนึ่งตัน แต่ประมาณ 500 กิโล
แค่พกมันไป ไม่ว่าจะประเทศไหน
ก็อ้าแขนรับทั้งนั้น
เราต้องใช้ชีวิตแบบนี้จนถึงตอนจบเหรอ
นั่งลบวิดีโอน่าขยะแขยงพวกนี้
ฉันเบื่อจริงๆ
นั่นสิ ยังไงอุกกาบาตก็จะลบให้เกลี้ยงอยู่แล้วนี่
แหวะ
ทุกครั้งที่ลบอะไรแบบนี้
ฉันต้องคิดถึงพ่อตลอด นรกชัดๆ เลย
ฉันเริ่มจะบ้าไปใหญ่แล้ว
ตอนนี้พ่อมาชวนฉันคุยด้วยนะ
โห
คุยรู้เรื่องด้วยเหรอ
จะรู้ได้ยังไง
คุณพ่อ
ออกมาจากตรงนั้นได้ยังไงคะ
คุณรู้ว่ามีเส้นทางนี้ด้วยเหรอครับ
เปล่าค่ะ ฉันก็เพิ่งรู้ตอนนี้เหมือนกัน
ตอนที่เล่นคลิปนี่
ในกระเป๋านั้นต้องมี เงินบริจาคต่อเติมโบสถ์อยู่แน่ๆ ใช่ไหมคะ
ฉันเคยเห็นคนขับรถคนนั้นที่ไหนมาก่อนนะ
คนที่ยืนอยู่ข้างๆ คือผู้จัดการอิมของศูนย์ฝึกที่หัวใจวายตายค่ะ
น่าตกใจใช่ไหมคะ
ให้ตายสิ คุณพ่อแพคเอาเงินพวกนั้น
ไปที่ไหนกันแน่คะ
เขาทิ้งพวกเราไปเลย
คุณพ่อดีใจใช่ไหม
คุณพ่อแพคอาจจะยังมีชีวิตอยู่ก็ได้นี่คะ
ว่าแต่คุณพ่อคะ
ส่งคลิปนี้เข้ามือถือได้หรือเปล่าคะ
ของฉันมันไม่ได้น่ะค่ะ
ลองยังไงก็ไม่ได้สักที คงเป็นเพราะรุ่นเก่าแล้ว
ฉันเลยว่าจะแกะมันออกมา…
คุณจะเอามันไปให้ใคร ที่ไหนครับ
ซิสเตอร์ อย่าบอกนะว่า…
ไม่ต้องกังวลค่ะ
ถึงฉันจะพูดอย่างที่คิด
แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่คิดนะคะ
เอาโทรศัพท์มาสิคะ
พระผู้เป็นเจ้า
วันนี้
ผมอดคิดถึงคำพูดจากหนังสือเพลงสดุดีบทหนึ่ง
ที่หัวหน้าบาทหลวงมักพูดถึง
และให้เป็นหัวข้อในการภาวนาไม่ได้เลยครับ
"จงจดจำไว้"
"ว่าทรงสร้างมนุษย์ขึ้นมา"
"ได้สูญเปล่าเพียงใด"
- โอย กว่าจะมาได้ - ขอโทษนะ ขอโทษ
สายแล้วๆ
- ขอโทษทีๆ - มาแล้วเหรอครับ
มองทางนี้หน่อยครับ พูดว่า "กิมจิ" หน่อย หนึ่ง สอง สาม
มากินกันเถอะ
กินอย่าให้หกล่ะ
โอย จริงๆ เลย พี่คะ พี่
เดี๋ยวเถอะๆ
ปล่อยพวกเขาไปเถอะ หนุ่มๆ สาวๆ น่ะ
นี่ นายไม่ได้ปิดร้านชำไปเลยใช่ไหม
อยู่แล้วครับ จีอึนก็อยู่นี่ด้วย
ซิสเตอร์กเยฮยังที่ใกล้จะตาย…
ไม่สิ เหลือเวลาไม่มากแล้ว
ก็บอกว่าอยากเปลี่ยนอาชีพดูด้วยน่ะครับ
ถ้างั้นจะเปิดร้านมอยราไว้ใช่ไหม
ความสุขในชีวิตฉัน คือการมาฟังเพลงที่นี่เป็นครั้งคราวนะ
แน่อยู่แล้วครับ คุณแม่ แน่นอน เราต้องเปิดไว้สิครับ
ว่าแต่ทำไมซิสเตอร์แชฮวานถึงไม่มาซะที
อ้าว ว่าแต่
จะทำยังไงกับอินอาดีคะ
- ให้ตายสิ - คือว่า
ช่วงนี้อินอาไม่ได้กิ๊กกับใครบ้างเหรอคะ
- หนวกหูจริงๆ เลย - ทำไมถึงไม่มีนะ
นี่ เซคยองๆ ยุนซังๆ
นี่ๆ พวกเธอสองคนน่ะ พวกเธอ
ไปจัดพิธีแต่งงานที่โบสถ์ของเขตสิ
จริงด้วย นั่นสิๆ
- รีบจัดเลย - ทำอะไรเนี่ย
- รีบจัดงาน - รีบจัดงาน
- ฮึบ - รีบจัดงาน
- ฉันจะไปแล้วนะ - รีบจัดงาน
รีบจัดงานๆ
เอาละ รีบถ่ายรูปให้ที
- รีบถ่ายรูปให้ที - อะไรน่ะ
ฉันด้วยๆ
ไปไกลๆ เลย
- เราจะถ่ายกันเอง - ถ่ายกัน
เอาละ กิมจิ
- กิมจิ - กิมจิ
ออกมาดีไหม
- ยังไม่ได้สินะ - ต้องรอก่อนครับ
เอาละ พวกเรา
ขอฟังคำพูดบอกลาสักคำหน่อยสิ
ทำไมต้องพูดด้วย
ถ้างั้นพูดสักสองคำก็ได้
เอาน่า ครั้งสุดท้ายแล้ว
โอย ฉันอายจริงๆ นะ
อ้าว ไม่เอานะ อย่าร้อง
อย่าร้อง
อีกไม่นานประเทศคงล่มสลาย
เราเองก็เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว
ฉันเลยคิดว่ามัวทำอะไรอยู่
เพราะอย่างนั้นก็เลย อยากลองทำอะไรที่ไม่เคยทำละมั้ง
ไม่รู้ด้วยแล้ว
อ้าวๆ
- ให้ฉันมาทำไม - เอาสิ
ตั้งแต่ที่…
พวกเรามาที่อุงชอน
เราสร้างวันเดอร์มาร์ทกับมอยรามาด้วยกัน
จีอึนคงจะดูแลวันเดอร์มาร์ทได้เป็นอย่างดี
ส่วนมอยรา ทุกคนก็จะช่วยกันทะนุถนอมใช่ไหมคะ
ส่วนฉัน
หมอนี่บอกว่าจะอยู่กับฉันจนถึงที่สุดก็เลย…
ให้ตายสิ
ฉันตั้งใจจะไม่ร้องไห้แล้วแท้ๆ
ไม่ไหวเลย
- โธ่เอ๊ย - อย่าร้องนะ
- อย่าร้อง - พี่
- อย่าร้อง - อย่าไปนะ
อย่าร้องไห้
พี่มย็องอ๊ก มานี่สิ
มากอดกันหน่อย
ให้ตายสิ
อย่าไปนะ อย่าไปเลย อย่าไป
เฮ้อ น้ำตาท่วมเลย
- ดูแลตัวเองด้วยนะ - อย่าไปนะ
นี่
เรามาถ่ายรูปหมู่ทีมฟุตบอลอุงชอนกันเถอะ
- นี่ มานี่สิ - อย่าร้องไห้ๆ
- รู้ไหม - ทีมฟุตบอล
- อือ ใช่
- กล้องพร้อมแล้ว - ทีมฟุตบอล
ทีมสินะ
- ชิดๆ กันหน่อย - เอาละ ชิดๆ กัน
- ทีมฟุตบอล - อือ นั่นแหละ
รู้แล้ว พวกเราตลอดไป
อุงชอน!
- อุงชอน - ทีมฟุตบอล
ถ้างั้นนี่ก็คือรูปสุดท้าย ตอนที่เรายังมีชีวิตอยู่สินะครับ
ไปด้วยกันจนถึงที่สุด
(ไปด้วยกันจนถึงที่สุด อีก 154 วัน)
อ้าว นี่
นายปลดประจำการแล้วเหรอ
มาตั้งแต่เมื่อไหร่
เดี๋ยวนะ หลีกหน่อยๆ
ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม กินสิ
มานี่ ไอ้น้อง
ทักทายสิ พวกนายจะทำงานด้วยกันตั้งแต่วันนี้
นั่งลง
นั่งสิ
อย่าไปกินข้าวพวกนั้น มากินข้าวจริงๆ สิ
รู้จักเด็กของหัวหน้าจองใช่ไหม
นายดูแลพวกเขาก็พอ
ไหนบอกว่าถ้าออกมาจะแนะนำ ให้รู้จักนายหน้าที่จะพาไปอเมริกาทันทีไงครับ
ดื่มสิ
เฮ้ย เดี๋ยว ทำไมครับ
เดี๋ยวก่อนครับ เดี๋ยว
เขาไม่มีปืนครับ
ผมว่าไม่น่าใช่หมอนี่นะ
ทำไมถึงเอาแต่หาปืนจากผมอยู่เรื่อยเลย
โคตรเฮงซวย ให้ตายสิ
- นี่ ฮยอนชิก - จ่าพัค
นี่มันปืนกับกระสุน ที่ต้องส่งไปหน่วยรบพิเศษไม่ใช่เหรอคะ
จ่าสิบโทโซ
เป็นทหาร นายสั่งให้ทำก็ต้องทำ เงียบไว้ด้วย
- ใช่นี่ครับ - นี่ ฮยอนชิก เอาไปสิ
เหนื่อยชะมัด ให้ตายสิ
ตรวจสอบหรือยัง
ครับ
กระสุนที่ฉันซ่อนไว้ที่นั่นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ไม่ใช่นาย
ไม่ใช่โซจูยอน
นายคนเดียวเหรอที่รู้สึกเฮงซวย
ฉันเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน
คนหนึ่งที่เอาปืนไปตาย
อีกคนหายสาบสูญ
อีกคนหัวใจวาย
ไงก็ระวังหน่อยแล้วกัน บรรยากาศไม่สู้ดี
ไม่รู้พวกนั้นส่อแววพิรุธอะไร
ถึงได้สั่งให้เราอยู่เฉยๆ ไว้
พวกห่านั่น เราก็ต้องทำผลงานเหมือนกันแท้ๆ
นี่ ติดต่อหัวหน้าจองหน่อยสิ
อือ ทำได้ดีมาก
- มื้อดึกเอาเหมือนเดิมใช่ไหม - อือ
ฮยอนชิก อาหารเริ่มเย็นแล้ว รีบกินสิ
กลัวคนไม่รู้ว่าเป็นไอ้เณรหรือไง แทนที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้ามา
ชั้นสองมีห้องใหญ่อยู่ ไปหาเปลี่ยนเอาเองแล้วกัน
เฮ้
ถอดชุดทหารแล้วขี้เหร่กว่าเดิมอีก
หุบปากน่า
เรียกฉันมาทำไม
ฉันอยากถามอะไรหน่อย
อะไร ฉันมีแฟนหรือยังน่ะเหรอ
คงจะมีหรอก
เรื่อง…
ปืนน่ะ
คุณหาได้ไหม
นี่ พูดอะไรอย่างนั้น
คุณเคยอยู่ในค่ายนี่นา
ตอนออกมาจะมามือเปล่าเหรอ
นี่ พวกผู้บัญชาการยังทำแบบนั้นไม่ได้เลย
แต่กลับกัน…
มานี่สิ มานี่
ทำไม
คิดดูให้ดีนะ ตกลงไหม
ทุกคนไปไหนกันหมด ข้าวปลาก็ไม่กิน
นี่มันอะไรเนี่ย
เฮ้อ
ไอ้นกพวกนั้น
ไป ชิ่ว
ชิ่วๆ
คุณพ่อ
คุณพ่อๆ
คุณพ่ออูซองแจ
- หลบสิ - อือ
ให้ตายสิ
นี่ อูซองแจ
อดอาหารแล้วจะเปลี่ยนอะไรได้หรือไง
รู้อะไรมาแล้วก็ต้องใช้ให้เป็นประโยชน์สิ
สวดมนต์อีกแล้วเหรอ
สวดมนต์ตอนนี้จะเปลี่ยนอะไรได้
อูซองแจ เปิดประตูนะ
เราต้องช่วยกันวางแผนสิ
นี่ อูซองแจ
จะไม่เปิดใช่ไหม อูซองแจ
พี่ซองแจ
ซองแจ
เราต้องค้นหาความเชื่อมโยงให้ได้
ว่าหัวหน้าบาทหลวงกับคนพวกนั้น
เกี่ยวข้องกันยังไง
นายก็รู้ว่าตอนนี้ฉันกระดิกตัวไม่ได้
ถ้าฉันทำอะไรลงไป…
คิดเรื่องหาอาหารให้ทหารกินไปเถอะ
ยุนซัง ฉันขอใช้รถหน่อยนะ
เซคยอง เธอจะไปไหน
ยุนซัง ฉันพาผอ.ศูนย์วิจัยมา
ดร.ฮา
ทุกครั้งที่ไปที่นั่น ไม่เห็นคุณแวะมาหาเราเลย
ทำไมถึงทำแบบนั้น
ขอโทษครับ
เขาไม่ได้จะว่าอะไรนายหรอก
แน่อยู่แล้ว นี่ไม่ใช่เวลาจะมาบ่นเรื่องนั้น
ดร.ฮา
ฉันบังเอิญได้เหล้าดีๆ มา
เลยใช้มันเป็นข้ออ้าง
ขอให้เราคลายความขุ่นข้องหมองใจไง
- ว่าไง - ผมจะไปหา
ที่ศูนย์วิจัยนะครับ
- ตอนนี้เซคยอง… ขอโทษนะครับ - เซคยองก็
มาดื่มด้วยกันสักแก้วนะ
นั่นสิ
ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ
- ยุน… ยุนซัง - ดร.ฮา นี่ ดร.ฮา
หมอนั่น
เขายังไม่เข้าใจสถานการณ์น่ะครับ
หมอนั่นเป็นคนไร้เดียงสามากอยู่แล้ว
ช่างเถอะน่า ไร้เดียงสาบ้าบออะไร รีบมาสิ
เซคยอง
คังอินอา
เซคยอง
ผมฮายุนซังครับ
พวกคุณต้องรักษาสัญญานะครับ ตกลงไหม
พวกคุณจะให้ทองเราเท่าไร
อ๋อ ก็…
ประมาณ 800 กิโลกรัมครับ
นี่ไม่ใช่ทั้งหมด ยังมีอีกครับ
รองผู้อำนวยการ
ก็ได้ ตกลงครับ
ไปดื่มกาแฟกันครับ
- โอเคไหม - โอเค
- ไปกันเถอะ - ครับ
- เอ้า เสื้อกันกระสุน - อือ
ใส่มันเอาไว้ก่อน
คราวนี้ฉันจะลุยเดี่ยวจริงๆ นะ
อย่ามาไร้สาระน่า รีบใส่เร็วเข้า
แค่แป๊บเดียวเท่านั้นน่า
เธอไม่มีกระสุนด้วยซ้ำ
ทหารมีหน้าที่ปกป้องพลเรือน
ฉันจะแค่ไปดูแล้วรีบกลับมาทันที
จินเซคยอง
เธอคิดว่า
เจอคุณพ่อแพคแล้วจะเจอทางออกหรือไง
ถ้าเป็นไปได้นะ
เราเห็นคลิปจากกล้องหน้ารถแล้วนี่
คุณพ่อแพคหนีไปแล้ว
ไม่ เขายังอยู่ที่นี่
น้องชายของยองจีบอกว่า เคยเห็นคุณพ่อแพคในที่ที่คล้ายบ้านพักตากอากาศ
อะไรนะ
โบสถ์ไฟไหม้
เงินก็หายไปหมด ฉันคิดอยู่ว่าเราต้องทำยังไง
- แต่ว่า… - เซคยอง
ยังไงซะเราทุกคนก็ต้อง…
แต่ยังมีเรื่องที่เราทำได้นี่นา
ถ้าหาตัวเขาเจอ
ฉันก็จะลองอ้อนวอนเขาดู
อ้อนวอนเหรอ
เธอจะขอให้เขาส่งเด็กๆ ที่เหลือ ไปเขตปลอดภัยหรือไง
ตอนนั้นทุกคนต้องช่วยกัน
ยุนซัง ซองแจ เธอ
เราทุกคน
ฉันคนเดียวจะทำได้เหรอ
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะดูเฉยๆ แล้วกลับมาทันที
งั้นอย่างน้อยก็สวมมันซะ
สวมให้ฉันเห็น
นี่มันรุ่นเก่าแล้วเลยหนักหน่อย
อย่างน้อยก็ต้องทำแบบนี้ ฉันถึงจะสบายใจ
เร็วเข้า
ฉันไม่มีเวลาแล้วนะ เห็นหรือยัง ใส่แล้วนะ
- ดีๆ หน่อย - โอย
รอหน่อยจะตายหรือไง
- ใส่แล้ว - โดนยิงสิถึงจะตาย
หรือไม่ก็ตายเพราะอุกกาบาต
ปากยังดีอยู่แฮะ
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะรีบไปรีบกลับ
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะรีบกลับมาทันทีเลย
- เธอสัญญาแล้วนะ - อือ
อือ ฉันสัญญา
โอ้โฮ แต่เถ้าแก่เนี้ยก็เก่งจังเลยนะคะ
ร้านแถวนี้ปิดกันไปหมดแล้วเพราะไม่มีวัตถุดิบ
ผู้จัดการร้านพวกนี้หาให้หมดนี่นา
พวกเขาไปเอามาจากไหนเหรอคะ
ไม่รู้หรอก
โอย ฉันก็จ่ายแพงมากเหมือนกัน
สงสัยต้องเลิกซะแล้ว
พวกเขาขยายระบบปันส่วนแล้วนี่ ฉันคงไม่อดตายหรอก
เถ้าแก่เนี้ยคะ รู้จักพวกผู้จัดการบ้างไหมคะ
คนแถวนี้ก็เป็นผู้จัดการกันทุกคนแหละ
นู่นก็ผู้จัดการอี นี่ก็ผู้จัดการคิม บ้าบอกันไปหมด
คือว่า
ไม่ใช่คนแถวนี้ค่ะ
เขาเป็นคนที่ดูแลบัญชีให้หน่วยงานหนึ่ง
ฉันรู้สึกว่าเขาน่าจะสนิทสนมกับคนพวกนี้น่ะ
เดี๋ยวนะ
นี่ ผู้จัดการอิม
เขาตายแล้วนี่
รู้ด้วยเหรอคะ
รู้สิ หัวหน้าบาทหลวงทำให้หมอนั่นเป็นผู้เป็นคน
มานี่กี่ครั้งก็สั่งสอนเขาประจำ
แบจงซู ผู้จัดการอี ผู้จัดการอิม
ฉันไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมผู้จัดการร้านต้องจ่ายให้เขาด้วย
ต้องการอะไรกันแน่
จ่าครับ
- ลงจากรถหน่อยครับ - วันทยหัตถ์
วันทยหัตถ์
อ้าว สวัสดีครับ
นายมาได้ยังไง
ฮะ
ใช่
- ฉันเอง - เรียบร้อยไหมครับ
ครับ ขอบคุณครับ คุณไปได้แล้วครับ
ครับ
ปิดหน้าต่างเถอะครับ ยังมียุงอยู่นะ
มีคนจากหน่วยสืบสวนร่วมช่วยนายเหรอ
พวกเขาให้ติดต่อไปถ้าต้องการความช่วยเหลือ
ฉันจะให้เธอไปเจอเขาคนเดียวได้ยังไง
หน็อย
บอกให้ปิดหน้าต่างไง ยุงเข้ามาแล้ว เห็นไหม
อ๋อ อือๆ
อันดับแรก
เราต้องถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาจะยอมรับในเรื่องที่เรารู้มาหรือไม่
เดินทางดีๆ นะครับ
และฉันอยากขับรถเอง
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง