"ซูเปอร์แมน"
(อีก 557 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
"สุดเท่"
มินโฮ จำเอาไว้นะว่า ทั้งหมดนี่เกิดขึ้นได้เพราะครู
"ตั้งใจเรียน"
ผมขยายภาพนี้
- แปะไว้ห้องวิทย์ฯ ด้วย - มินโฮ
อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์เหมือนพี่ยุนซังเหรอ
เปล่าครับ ผมแค่เป็นแฟนคลับเขา
ต้องกินเบียร์หลังเตะบอลแบบนี้ถึงจะอร่อย
- มาแล้วเหรอครับ - คุณพ่อมาแล้ว
- คุณพ่อ - ครับ
ล้างตาสำเร็จหรือเปล่าคะ
ล้างตาเหรอ
- คุณพ่ออู - ครับ
ดื่มสักแก้วให้ชื่นใจสิ
ตอนแรกแรงใจดีแต่สุดท้ายก็เกมพลิกน่ะ
ในใจคงจะเดือดมากสินะ
คุณพ่อคะ จะเทนนิสหรือทหาร ประสบการณ์ก็ชนะเสมอสินะคะ
แน่อยู่แล้ว ใช่เลยๆ
- จริงสิ คลาร่า - คะ
ชมรมฟุตบอลไปได้สวยไหม
อ๋อ ช่วงนี้พวกเราน่ะ อย่างงี้เลยค่ะ
ไม่รู้ว่าเธอจะทุ่มเทสอนอะไรขนาดนั้นครับ
ไม่ใช่ฟุตบอลอาชีพสักหน่อย ก็แค่ชมรมเอง
อ้าว แบบนั้นจะได้กลับถึงบ้านแล้วน็อกทันทีเลยไง
- ที่สำคัญที่สุดคือมันสนุกนี่นา - ใช่
กลับถึงบ้านแล้วน็อกทันที
แล้วฉันล่ะ
ฉันก็ไม่ได้เล่นทุกวันสักหน่อย อะไรของนาย
บทสนทนานี้มันยังไงๆ แฮะ
คำพูดคำจาชักจะ…
- อะไร - ทำไม
ทำอะไรเนี่ย
เป็นอะไรไป
- ที่นี่มีเด็กอยู่นะ - ให้ตายสิ
- อะไรเหรอ - นี่ๆ
ฉันขอจองเป็นคน จัดพิธีศีลสมรสให้พวกเธอสองคนนะ
- โอ๊ะ - ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
คุณพ่อ สวัสดีค่ะ
อ้าว ว่าไง
อะไรของเขาเนี่ย
(ใกล้ถึงวันสิ้นโลก หยุดการชนไม่ได้)
(อีก 200 วันก่อนโลกแตก)
(ดาวเคราะห์ 2012 ดีน่า)
(อีก 200 วันจะชนโลก)
(อุกกาบาตชนโลก ประกาศกฎอัยการศึก ฉุกเฉินระดับชาติ)
(อีก 199 วัน)
(ไม่มีสัญญาณ)
(อีก 198 วัน ไปด้วยกันจนถึงที่สุด)
(อีก 140 วัน เตือนวิกฤตดาวชนโลก)
(โรงเรียนมัธยมชอนดงประกาศปิดและห้ามเข้า)
(อีก 130 วัน - ซูเปอร์แมนและวันเดอร์มาร์ท)
(ตามหาคนหาย)
(สร้างจากนิยายเรื่องชูมัตสึ โนะ ฟุรุ โดยอิซากะ โคทาโร่)
(อีก 80 วัน เราจะเป็นอมตะ มาสัมผัสความอมตะชั่วนิรันดร์กันเถอะ)
(อีก 50 วันก่อนโลกแตก งานบรรยายที่หลบภัยลอยน้ำ)
(Goodbye Earth: ถึงเวลาต้องลาโลก)
(อีก 153 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
เอาอีกแล้วสินะ
เราตกลงจะไม่เจอกันข้างนอกนี่
ขอโทษที
อุปกรณ์ฉันมันห่วยแตก
ทำให้องค์ชายต้องเสด็จมาถึงนี่
ใช่ครับ
คนขับรถของพ่อ
รู้จักที่อยู่ไหนบ้างไหม
นี่คือหนึ่งในห้าครับ
ที่สุดท้ายที่คนขับรถพ่อ
เอาไวน์ไปให้
ส่งมันไปมือถือผู้กองคังหน่อยนะ
ครับ ได้ครับ
อือ ได้ยินแล้ว พูดมาสิ
ตอนนี้ฉันสะดวกคุย
ยุนซังเป็นคนขับรถ
- ไม่ได้ยินเหรอ - เปล่า ฉัน…
อยากจะบ้า ให้ตายสิ
ผู้บัญชาการกองร้อย เกิดอะไรขึ้นคะ
(18-1 หมู่บ้านคูกัก เขตอึงด็อก เมืองอุงชอน)
ได้ข้อความไหม
อือ
ตอนนี้เรากำลังไปที่นั่น
ได้ยินฉันไหม
ฮัลโหล ฮัล…
โธ่เอ๊ย
(09. เลือกมองด้านดี)
นี่คือการคุ้มครองพลเมืองอย่างเป็นทางการ
เส้นทางที่สั้นที่สุดหนึ่งชั่วโมง อีกสิบนาทีรายงานฉันด้วย
รับทราบค่ะ
- นาฮยอนแจ - วันทยหัตถ์
ขอโทษด้วยนะ ฉันกังวลนิดหน่อยน่ะ
ไม่เป็นไรครับ ผมไม่เป็นไร
- ฉันไปก่อนนะคะ - อือ
จะไปไหนครับ
เรากำลังไปหมู่บ้านคูกัก เขตอึงด็อกค่ะ
พวกคุณต้องกลับไปครับ กลับรถด้วยครับ
หาใครอยู่เหรอครับ
ผมถามว่าคุณหาใครอยู่
ผมกำลังไปเจอบาทหลวงแพคซังฮยอกครับ
มีแขกขอเข้าพบบาทหลวงแพคซังฮยอกครับ
ครับ
ให้พวกเขาไปได้
ศูนย์ฝึกค่ะ
คนน่ากลัวมาถึงนี่แล้วค่ะ คุณพ่อ
โอ้
เซคยอง ยุนซัง
ที่นี่หายากหรือเปล่า
ให้ตายสิ ฉันน่ะ
ทำให้พวกเธอต้องมาหาถึงนี่จนได้
คลาร่าของฉัน
โทมัสของฉัน
ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอ ว่าไหม
เรามีเรื่องที่ต้องคุยกันนี่นา
จริงสิ
แต่ถึงกระนั้น
เราก็ต้องสารภาพบาปก่อนใช่ไหม
ทั้งสองคนยังต้องจัดพิธีศีลสมรสด้วยนี่นา
ไม่ๆ
การสารภาพบาปต้องทำแยกกัน
มันคือการเผชิญหน้ากับตัวเอง ต่อพระพักตร์พระเจ้า
- ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ - คลาร่า
การสารภาพบาปน่ะ
ยิ่งบาปสั่งสมมากขึ้นเท่าไร
ยิ่งทำได้ยากขึ้นเท่านั้น
ใช่ค่ะ
จนถึงเมื่อสักครู่นี้
ฉันฆ่าคนในใจไปแล้วสามครั้งค่ะ
นี่
คลาร่า
ฉันบอกเธอเสมอ
ยิ่งการบ้านพอกหางหมูเท่าไร ยิ่งทำได้ยากขึ้นเท่านั้น
หลังจากนั้นเธอจะกลายเป็นคนไร้ความรู้สึก
เหมือนมีสะเก็ดขึ้นทั่วร่างกาย
แต่ว่า
พระเจ้าทรงให้อภัยเสมอ
ทรงไม่เคยเบื่อที่จะให้อภัย
พระองค์ไม่มีทาง
ที่จะทำแบบนั้นได้เลย
ฉันจัดการเองได้ค่ะ
และฉันไม่คิดจะหลบหลีกโทษด้วย
ก็ได้
ฉันจะสวดมนต์ให้
พระเจ้าจะใช้ความรักและความอดทน
รอจนกว่าคลาร่าจะใคร่ครวญ กลับใจ
และตกลงปลงใจว่าจะไม่ทำบาปอีก
เป็นไง มีเรี่ยวมีแรงขึ้นมาหรือยัง
เฮ้อ
ดูเหมือนพระองค์
จะใช้พวกเธอทั้งคู่ให้คุ้มค่า
เราอยู่บนผืนดินและพระองค์อยู่เบื้องบน
เป็นการยากที่จะพูดว่า เรารู้พระประสงค์ของพระองค์
แต่พอเราได้มาเจอกันอีก หลังผ่านความยากลำบากมา ฉันก็พอจะรู้ได้
ตลอดทางที่มา
ฉันหวังให้ทุกอย่างเป็นข่าวลือ
หวังให้มันเป็นเรื่องโกหก แต่ว่า…
ผมไม่รู้ว่าคุณพ่อตั้งใจจะทำอะไร
แต่ตอนนี้เลิกซ่อนตัวเถอะนะครับ
ออกมาอธิบาย
ต่อหน้าคริสตชนว่าที่ผ่านมาเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ยุนซัง
นั่นเป็นมนุษยธรรมอย่างแท้จริง
กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ
มันเป็นเพียงสติปัญญาทางกายเท่านั้น
คุณพ่อ
ไม่ใช่แค่เรานะครับ ยังมีผู้คนอีกมากมายที่เจ็บปวดใจ
เราไม่มีเวลาที่จะลืม
หรือเยียวยาหรอกครับ
เด็กสี่ขวบคนนึงที่อิจฉาพี่สาวเจ็ดขวบ
จะไม่มีวันได้อยู่ถึงอายุเจ็ดขวบ
แต่ละคน
เหลือเพียงอนาคตอันแสนสั้น
ทำไมคุณพ่อถึงได้…
ทำตามแผนเดิมครับ
ผมจะเตรียมแผนสำรองไว้ด้วย
ครับ ได้ครับ
ผู้ที่จะถูกใช้
คู่ควรกับการถูกพาไป
แต่เรามีเวลาไม่มาก
ยุนซัง
จะไตร่ตรองอย่างชาญฉลาด
หนึ่งชั่วโมง
ก่อนเครื่องบินขึ้น
ฉันจะไปรับเธอ
อ้าว เกิดอะไรขึ้น
ออกไปข้างนอกตอนกลางคืนซะด้วย
เพื่อนครับ
บางครั้งผมก็ไปเจอเพื่อนครับ
แหม ต้องอย่างนั้นสิ
ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้าง อย่าเอาแต่หมกตัวอยู่ในห้อง
คือ
ว่าแต่คุณย่า
อือ
จะไม่ทิ้งผมไปใช่ไหม
หา
ทำไมอยู่ๆ ถึงพูดอะไรแบบนั้น
ผมได้ยินว่า
ผมกับย่าจะถูกย้ายไปบ้านพักราชการ
ลุงคนขับรถพูดแบบนั้น
ฝันไปเถอะ
เฮ้อ
ให้ตายสิ
หมอนั่นเอาแต่ใจตัวเองจริงๆ
ย่าจะทิ้งแกทำไม ถ้าเป็นพ่อแกก็ว่าไปอย่าง
ไม่ต้องห่วงนะ รีบเข้าไปพักผ่อนได้แล้ว
ฉันตั้งใจจะให้คนไปส่งสักหน่อย
แต่การมีน้ำใจเห็นจะไม่ใช่เรื่องง่าย
พวกเราจะขับรถของทั้งสองคนให้เองค่ะ
ผบ.กองร้อยสั่งมาค่ะ
ทุกคนขึ้นรถได้
ฉันหวังว่า
พวกเธอทั้งคู่จะใช้สติปัญญาในการตัดสินใจ
คุณพ่อ
เปิดนะ
แค่คำเดียว
ตอบสนองมาแค่คำเดียว
แล้วลูกจะออกไปครับ
(อีก 152 วัน) ฉันได้ซีดีมา
นี่ของฉัน
โอ้โฮ
- เอาคลิปใส่ในนั้นได้เลยแฮะ - อือ
เยอะอยู่นะ
สงสัยเน็ตฟลิกซ์อเมริกาคงไม่ทำซีรีส์แล้วใช่ไหม
นี่ โลกความจริงดราม่ากว่าละครอีกไหม
ใครจะมาโง่ทำละครอยู่ล่ะ
นี่ แต่มันไม่มีซีซั่นต่อไปนี่นา
แต่ก็มีผู้กำกับประหลาดๆ หลายคนนี่นา
ดูเหมือนมีหลายคนตั้งใจจะถ่ายหนัง
แต่ฉันได้ยินว่าไม่มีคนเล่น นักแสดงปฏิเสธกันหมดเลย
ก็คงงั้นแหละ
พวกเขาคงเอาเงินค่าตัวที่เก็บออมมา ไปซื้อที่หลบภัยกันหมดแล้ว
อะไรน่ะ
มากันเยอะไปไหม
ไม่ใช่ทหารกองหนุนแถวบ้านเราใช่ไหม
ดูก็รู้ว่าไม่ใช่ เครื่องแบบไม่เหมือนกันนี่
รีบไปหาครูกันเถอะ
นี่ๆ
- ออกไปด้วย - ไปกัน
- รีบไปกัน - ออกไปด้วยครับ
พวกเขาจะทิ้งประเทศนี้แล้วหรือไง
- นายเป็น… - เป็นอะไรไหมครับ
- ฉันเหรอ - หลังเกิดเรื่องที่ศูนย์ฝึก
ก็มีข่าวลือว่าแพร่สะพัดไปทั่วค่ายว่า…
ผบ.กองร้อยจะถูกปลดครับ
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก
คุณยองจีล่ะ
หลังจากนั้นได้เจอกันไหม
ไม่ได้เจอกันสักครั้งเลยครับ
ดูเหมือนคุณยองจีจะไม่มีมือถือนะ
ไม่เป็นไรครับ
อือ
สนามบินแทบจะถูกคุ้มกันระดับกองพลแล้ว
ถ้าฉันเดาไม่ผิด
พวกเขาคงเริ่มปฏิบัติการลี้ภัยคนอเมริกัน
ที่ตกค้างในเกาหลีแล้วละ
สุดยอด
โอ้โฮ เดี๋ยวนะ
ฐานทัพสหรัฐฯ เหรอ
ทหาร อเมริกา
งั้นก็ขึ้นเครื่องบินเหรอ
อะไรเนี่ย รู้อยู่แล้วเหรอ
ดูเหมือนซิสเตอร์เรจิน่าจะพูดถูกนะครับ
เรื่องที่พวกเขาเร่งแผนการเข้ามา
คือว่า
เซคยอง ขอคุยด้วยหน่อย
- แป๊บนึงนะ - อ้าว
อ๋อ ค่ะ
ว่าแต่ทีนี้คุณพ่อจะเอายังไงคะ
ไม่เอาสวดมนต์ ไม่เอาตอบรับอะไรพวกนั้น
คราวนี้มาทำอะไรเด็ดๆ กันค่ะ
ยุนซัง
คุณพ่อแพคไม่ได้พูดเรื่องอื่นเหรอ
ท่านรู้ไหมว่าโบสถ์ถูกไฟไหม้
เอ้า
นานแล้วนะ
เธอกับยุนซังจะไปจากที่นี่เมื่อไหร่
เซคยอง
ค่ะ
อินอาลูกฉัน
เคยพูดเรื่องเกี่ยวกับอินซอง
ให้เธอฟังบ้างไหม
พี่อินซองน่ะเหรอคะ
เขาได้เล่าไหม
ว่าอินซองตายยังไง
อุบัติเหตุตอนเหตุการณ์จลาจล…
หลังเกิดความวุ่นวาย
ทุกคนก็…
ขาดแคลนของกินชั่วคราว
ฉันติดต่อกับอินอาไม่ได้เป็นอาทิตย์
แต่ระหว่างนั้น อินซองก็เกิดทนไม่ได้
เขาบอกว่าจะออกไปหาของกิน
เลยเข้าไปในเมือง
แต่ที่นั่น…
เขาไม่มีโอกาสได้ขัดขืนสักครั้ง
เขาต้องจากไป
อย่างไร้ค่า
ที่ย่านสถานบันเทิง
ที่หน่วยรบพิเศษของอินอาซุ่มโจมตีคราวก่อน
คริสตชนที่ทำงานที่นั่นเล่าให้ฟัง
ว่าคนผอมสูงคนหนึ่ง
ที่ยืนอยู่ข้างหลังอินซอง
เป็นคนลงมือ
ฉันเลยบอกอินอาไปอย่างนั้น
แล้วอินอาก็บอกว่า
คนผอมสูงไม่ได้มีแค่คนเดียวสักหน่อย
เขาบอกฉันว่าไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ให้ไปกลับบ้านและโบสถ์
ใช้ชีวิตเหมือนอย่างที่เคยทำต่อไป
ตอนนั้น ยังไงซะ
เราก็เหลือเวลาไม่มาก
ฉันเลยตัดใจ
พยายามใช้ชีวิตมาเรื่อยๆ
แต่คนที่นั่นค่อยๆ ตายตามกันไปทีละคน
ตอนแรกฉันคิดว่าคงมีใครสักคน ช่วยล้างแค้นให้อินซองด้วย
แต่ว่า…
อินอาไม่ให้อภัยเรื่องแบบนั้นหรอกค่ะ ตั้งแต่สมัยเด็กๆ แล้ว
แต่เขาเป็นทหารนี่คะ
อินอา
อยากปกป้องผู้คนจนถึงที่สุดค่ะ
ใช่
คงอย่างนั้นใช่ไหม
ค่ะ
โลกนี้น่าหวาดกลัวเหลือเกิน การที่การแก้แค้นเป็นเรื่องธรรมชาติแบบนี้
พระเจ้าคงไม่มีวันยกโทษ
ให้การลงมือแก้แค้นแท้ๆ
ผู้หมู่ ทำได้ดีมาก
ผู้หมู่ต้องอยู่ด้วยหรือเปล่าคะ
ไม่อยู่น่าจะดีกว่า
ผู้หมู่กลับไปได้แล้วค่ะ
ผมได้ยินมาว่าจ่าสิบโทโซจูยอน ผู้หมู่โรงครัว เคยสังกัดหน่วยรบพิเศษมาก่อน
สนิทกันสินะ
ใช่ไหม
ฉันคิดว่าเราเจอกันบ่อยเกินไปนะคะ
บ่อยพอๆ กับการออกปฏิบัติการ โดยไม่รายงานนั่นแหละ
- คราวนี้… - ลืมเรื่องกระสุนที่ถูกขโมยไปแล้วเหรอ
- เรื่องนั้นกองบัญชาการ… - คุณก็รู้นี่
กระสุนที่ถูกขโมยไปเป็นของหน่วยรบพิเศษ
ยังจะหาว่าเราทำเกินไปอีกเหรอ
ว่าไง
- เริ่มค้นได้ - ครับ
(อีก 299 วันก่อนอุกกาบาตพุ่งชนโลก)
ไม่เห็นเหรอว่ารถติด
บอกให้ปล่อยรถไง ตั้งกี่ชั่วโมงแล้ว
ทหารต้องเปิดทางให้คนสิ
ผู้บังคับกองพันคะ
ดูเหมือนปฏิบัติการปิดล้อมเมืองอุงชอนเริ่มแล้วค่ะ
เกิดการกบฏภายในกองทัพ
ยึดอาวุธเชิงยุทธวิธี ทำลายสิ่งอำนวยความสะดวก
พยายามลี้ภัย ปลุกปั่นการจลาจล
ผู้นำทหารและตำรวจหลายคนร่วมด้วย
กองพันของเราจะไม่เข้าร่วม
เราจะปฏิบัติภารกิจ คุ้มครองบุคคลสำคัญตามคำสั่งเท่านั้น
(ด่านตรวจ หยุดรถ)
ฉันพันตรีจาง ผู้ช่วยผู้บังคับการกองพล เปิดทางด้วย
วันทยหัตถ์
เราจะฝ่าไปเลนรถสวน
(เมืองอุงชอน)
นี่มันอะไรกัน
วันทยหัตถ์
ไอ้เวรผบ.กองพลเผ่นแน่บไปแล้ว
ไอ้สารเลวนั่นถึงได้เมินกันจนวินาทีสุดท้ายสินะ
โอย ขาฉันๆ
- ขาฉัน - เป็นอะไรไหม
นี่ ห้ามเลือดเร็ว กดให้แน่น กดตรงนี้ไว้
- หมออยู่ไหน - ฮยอนชิก
ไอ้บ้าเอ๊ย ประคองเขาไว้ กดไว้ให้แน่น กดไว้
ท่านนายพล
เป็นอะไรไหมครับ ท่านนายพลๆ
แกนนำปฏิวัติกำลังหลบหนี เราต้องหยุดพวกเขาค่ะ
หน่วยรบพิเศษ หน่วยรบพิเศษทั้งหมดถอยเดี๋ยวนี้
ย้ำ หน่วยรบพิเศษทั้งหมดถอยเดี๋ยวนี้
ฉันทำตามคำสั่งที่ช่วยให้กบฏหนีไม่ได้ค่ะ
- นี่ ผู้กองคัง - เราจะยิงขู่ก่อน
ยิงได้
หยุดยิงๆ
การขัดคำสั่งในสนามรบมีโทษประหาร ผู้กองคังอินอา ผู้กองคัง
คังอินอา
เด็กๆ วันนี้กินเยอะๆ นะ
ต่อให้โลกจะแตกเป็นสองส่วน
แต่เป็นไก่ก็ต้องกินต้องโตเหมือนกัน
- ผู้หมู่ - อือ
ถูกปล่อยตัวแล้วเหรอครับ
ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
หน่วยสืบสวนร่วมค้นทุกที่ ไปจนถึงโกดังเสบียงด้วยครับ
นี่ แพ็ง
ครับ
พวกเรา
มาทำงานที่ต้องทำกันเถอะ
เอาละ เราจะเอามันฝรั่งออกไป ไม่ให้เหลือไว้แม้แต่หัวเดียว
ว่าไงนะครับ
- อ้าว - ทั้งหมดเหรอ
- ก็ใช่น่ะสิ - เยอะมากเลยนะ
มีใครรู้วิธีใช้หัวพันธุ์มันฝรั่งขยายพันธุ์บ้าง
ผมไม่รู้ครับ
ที่หัวพันธุ์มันฝรั่ง
มันจะ…
มีจุดที่ตามันฝรั่งมารวมกันอยู่เป็นพิเศษ
เราจะตัดส่วนที่มีตาสองถึงสามอัน
ออกมาเป็นชิ้นสวยๆ
จากนั้น
เราจะเอาขี้เถ้าที่เหลือจากการเผาต้นไม้
ซึ่งมีประสิทธิภาพในการฆ่าเชื้อโรค
มาทาผิวด้านนี้เพื่อเคลือบเอาไว้
อย่างที่บอกไป ถ้าเราเลือกหัวที่ดูมีแวว
นำมาปลูกลงดิน
ทุกคน หน้าร้อนปีหน้า เราจะได้อิ่มหนำสำราญกันเลยละ
ดีครับ
แต่สำหรับเราแล้ว ฤดูร้อนปีหน้าไม่มีอยู่จริง
บางที
พวกเรา
ก็ลืมเรื่องนั้นน่ะครับ
ฉันก็เหมือนกัน
ทุกคน วันนี้ทำอะไรกินกันดี
- แพนเค้กหัวพันธุ์มันฝรั่ง - โห่
แพนเค้กหัวพันธุ์มันฝรั่งนี่มันอะไร
ทำไมให้ฉันมาเจอถึงนี่
ไหนว่าอยากได้ไง
อย่ามาทำให้หงุดหงิด รีบส่งมันมา
เธอยิงเป็นเหรอ
ฉันรู้วิธียิง ฉันเคยซ้อมที่สนามยิงปืน
เฮ้ยๆ
ระวังนิ้วด้วย
ขอให้เป็นปืนจริงก็พอ
อ้าว
แม่งเอ๊ย
นังเด็กนั่นบ้าไปแล้วหรือไง เวรเอ๊ย
นั่นแหละ
ทางนั้นแค่ต้องบอกวันมาให้ชัดเจน
อือ เข้าใจแล้ว
มาคุยกันหน่อยนะ
เชื่อแผนพ่อสักครั้งเถอะนะ เราไม่มีเวลาแล้ว
พวกเขาจะเช่าเครื่องบินเหมาลำ เราต้องขึ้นเครื่องลำนั้นให้ได้
คราวนี้ไม่ต้องกังวล เรื่องรายชื่อกลุ่มเสี่ยงอะไรนั่นด้วย
ทำไม
(ครู)
นี่ๆ
ไอ้ทหารสารเลว
เหมือนกันทุกคนเลย
จนถึงเมื่อสักครู่นี้
ฉันฆ่าคนในใจ…
ไปแล้วสามครั้งค่ะ
ผู้ที่จะถูกใช้
คู่ควรกับการถูกพาไป
เรามีเวลาไม่มาก
หนึ่งชั่วโมง
ก่อนเครื่องบินขึ้น
ฉันจะไปรับเธอ
ฉันหวังว่ายุนซังจะไตร่ตรองอย่างชาญฉลาด
วันนี้ก็เอาอีกแล้ว
เธอ
รู้จักคนเยอะนี่นา
รู้ไหมว่า
ทำไมพวกเขาถึงล้อมสนามบินไว้
ก็อย่างที่ได้ยินมาค่ะ
จริงเหรอ
พวกเขาจะบินไปเหมือนคราวที่แล้วเหรอ
ไม่รู้สิคะ
ต้องเอาเครื่องขึ้นถึงจะบินได้สิคะ
อะไรเนี่ย ฮะ
- เซคยอง - ยุนซัง แป๊บนึงนะ
อ้าว
ทำไมเธอถึง
เพิ่งมาพูดเรื่องนั้นเอาตอนนี้
หนูอายค่ะ
ถึงใครๆ จะรู้ว่าพ่อเป็นคนอย่างนั้นก็เถอะ
ฮายูล
สำหรับเธอ
คนที่สำคัญที่สุด
คือเธอนะ
สำหรับครูไม่ใช่อย่างนั้นนี่
เปล่านะ
ฉันก็คิดว่าตัวเองสำคัญที่สุดเหมือนกัน
เพราะฉะนั้น
เธอก็มีค่าสำหรับฉันเหมือนกัน
จินซอ
โซมิน
แล้วก็เพื่อนๆ ในห้อง…
ที่จากเราไปก่อนด้วย
ทุกคน
ร้องเลย มานี่มา
โอ๋ๆ
เธอทำได้ดีมากนะ
บอกแล้วไงว่าอย่าตามหาฉัน
เก็บของไว้รอขนาดนี้แล้ว
จะเย็นชาไปทำไมคะ
เรื่องนี้สำคัญก็จริง
แต่ฉันมีธุระอื่นด้วยค่ะ
ตอนนี้ฉันต้องการกลยุทธ์ค่ะ
ฉันก็ได้ยินมาบ้างเหมือนกัน
เธอคิดถูกที่บุกทลายศูนย์ฝึก
ถึงจะเป็นเรื่องบังเอิญ
แต่เพื่อนเธอก็คิดถูกเหมือนกันที่เข้าไปแทรกแซง
แต่นั่นเป็นการส่งสัญญาณถึงพวกเขา
หน่วยสืบสวนสั่งคุมทุกคน แม้กระทั่งพวกลูกน้องปลายแถวเอาไว้
แต่ดูเหมือน
หน่วยสืบสวนร่วม จะยังไม่เจอร่องรอยของกระสุนนะคะ
น่าสนใจแฮะ
พวกเขาอยากค้นทุกซอกทุกมุมของค่าย
แล้วก็ดันมีเหตุยิงปืนพอดี
ค่ะ
พวกเขาใช้ทุกทางเพื่อเชื่อมโยง หน่วยรบพิเศษเข้ากับเหตุการณ์ขโมยกระสุน
พวกเขาเอากระสุนทั้งหมด
- รวมทั้งกระสุนฉุกเฉินไปใช่ไหม - ค่ะ
ฉันรู้สึกเหมือน พวกเขากำลังเตรียมบางอย่างค่ะ
พวกเขาจะปล่อยให้เจ้างั่งคนนึง ที่ขัดคำสั่งผบ.กองพัน
มาขัดขวางอีกครั้งไม่ได้
การลี้ภัยละมั้ง
อีกไม่นานเราจะไปจากที่นี่แล้วค่ะ
เราวางแผนจะขึ้นเครื่องบิน หลังจากเด็กๆ ในโรงพยาบาลเข้ามาร่วมด้วย
ฉันอยากให้ทุกคนเตรียมทุกอย่างให้พร้อม
เพื่อออกเดินทางทันทีที่ได้รับการติดต่อ
ตั้งแต่นี้ไป
เราจะห้ามทุกคนออกไปนอกตัวอาคารค่ะ
เด็กๆ จะได้ไปกับเราใช่ไหมคะ
ผมทิ้งลูกๆ ไปไม่ได้นะครับ
แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
คุณกังวลมากเกินไปแล้ว
ไม่ต้องกังวลนะคะ
ทุกคนเก็บกระเป๋ารอได้เลยค่ะ
ผู้ที่เตรียมพร้อมเท่านั้นที่จะรอดพ้นจากภัยพิบัติ
สวรรค์บนดินที่เราเอาเตรียมไว้
ปราศจากโรคภัย การแข่งขัน และความเจ็บปวด
ไปจากที่นี่
พร้อมกันเถอะค่ะ
ข้างนี้ล่ะ
ยังรักษาไม่เสร็จเหรอครับ
ไม่เป็นไรเหรอ แล้วตรงนี้ล่ะ
- เจ็บไหม - เจ็บครับ
กดแล้วเจ็บหรือว่าปล่อยแล้วเจ็บ
- เจ็บทั้งสองอย่างครับ - ทั้งสองนะ
ดูจากค่าการอักเสบแล้วน่าจะเป็นไส้ติ่งอักเสบ
ไส้ติ่ง…
ก่อนหน้านี้ไม่เจ็บเหรอ
ผมเคยบอกว่าเจ็บแล้วครับ
แต่ว่า…
พวกเขาพูดว่าเราจะไปจากที่นี่
พอไปถึงแล้วค่อยเข้าผ่าตัดที่นั่นก็เลย…
เมื่อไหร่เขาจะออกไปได้ครับ
เราต้องทำการอัลตราซาวด์ช่องท้องถึงจะรู้ค่ะ
คุณพาตัวผู้ป่วยไปแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ
ถ้างั้นเราจะทำการ อัลตราซาวด์ช่องท้องก่อนนะคะ
ค่ะ
ยองฮัน ไม่เป็นไรนะ
(อนุญาตแค่ผู้ป่วยและผู้ปกครองหนึ่งคน)
เอาละ เราจะปูผ้าก่อนนะ
ดีมาก
เอาละ
โธ่เอ๊ย
ฝีมือตกไปเยอะเลยแฮะ
ให้ตายสิ
ไม่ได้แฮะ
พาเด็กๆ มาเดี๋ยวนี้
เรื่องนั้นน่ะ
ผมได้รับรายงานแล้ว อาการเขายัง…
ตอนนี้อาการสำคัญที่ไหนล่ะ
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว
โอ้โฮ พวกบ้านั่นไม่กินข้าวหรือไงนะ
วันนี้ก็เอาอีกแล้ว
นี่ๆ ซองอู
- ครับ ผู้หมู่ - ทำให้ข้าว
- มันแข็งๆ หน่อยนะ - ได้ครับ
- นี่ แพ็ง - ครับ
ไอ้นั่นน่ะ
- เมล็ดงาเก่า - อะไรนะครับ
- เมล็ดงาเก่าไงเล่า - อ๋อ ครับๆ
เอามาคลุกเคล้าให้ทั่ว
กองร้อยฟังทางนี้
- ครับ - ครับ
กองร้อยของเราจะเข้าเวรกะดึกตั้งแต่หนึ่งทุ่ม
- นี่ จีมยอง - ครับ
- รหัสวันนี้คืออะไร - ความสุข ชิลลา
ถูกต้อง ทุกคนรู้รหัสกันใช่ไหม
- ถูกเหรอ - ครับ
หัวหน้าครับ ปืนไม่มีกระสุนครับ
ถ้ามีปัญหาก็เอาไอ้นี่ตีเลย
ไม่มีกระสุนแล้วจะเข้าเวรไปทำไมครับ
ช่างเถอะน่า นี่
ไปทำงานกันเถอะ ไปกันๆ
- ไปกัน - ไปกัน
พวกเขาไม่ให้กระสุนเราเหรอคะ
เราจะเข้าเวรด้วยมือเปล่าได้ยังไง
ติดต่อได้แล้วครับ
ร้อยเอกคังอินอาจากกองร้อยสนับสนุนการรบ
เฮลิคอปเตอร์บินสอดแนม หลายวันแล้ว เกิดอะไร…
เรื่องทหารสหรัฐฯ อยู่ในความดูแลของกองบัญชาการ
จะฝ่าฝืนคำสั่งเหรอครับ
ฉันไม่ได้มีปัญหากับเพิ่มการรักษาความปลอดภัยค่ะ
- นั่นใคร - ผู้กองคังอินอาครับ
มันเพิ่มความวิตกกังวลของประชาชนนะคะ
อย่างน้อยก็ต้องแบ่งข้อมูล…
หน่วยระดับล่าง ไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลดังกล่าวได้ครับ
ตอนนี้พลเรือน…
พวกเขาไม่ยอมบอกเรา งั้นก็ช่วยไม่ได้
- งั้นจะให้… - แต่เราก็ต้องให้พวกเขากินมื้อดึก
เอาไปให้และสังเกตการณ์รอบฐานทัพสหรัฐฯ ที
รับทราบค่ะ
(ลานบินฉุกเฉิน)
มาถึงโบสถ์แล้ว (ผบ.ชเว)
วันทยหัตถ์
มาทำอะไรที่นี่ครับ
ร้อยโทคิมมินจีจากกองร้อยสนับสนุนการรบค่ะ
ฉันได้ยินว่าที่นี่ทำงานโดยไม่เปลี่ยนกะ ไม่ทานมื้อดึกกันเหรอคะ
ฉันเอาของที่เหลือในค่ายมาค่ะ
เฮ้ย มื้อดึกว่ะ มื้อดึก
มื้อดึกๆ
เชิญทานได้เลยครับ
- เร็วเข้า - รีบเข้าแถวเร็ว
เอาสายนี้ไปถึงตรงที่มีวิทยุด้วยครับ
เวลาและสถานที่อาจจะไม่แน่นอน
แต่บ้านพักตากอากาศของศูนย์ฝึก…
ถ้าเป็นเครื่องบิน ฐานทัพสหรัฐฯ น่าจะเป็นไปได้ที่สุด
สถานที่ขึ้นเครื่องอาจจะเปลี่ยนก็ได้
หัวหน้าบาทหลวงพูดเอาไว้
เขาบอกว่าจะมารับยุนซัง ก่อนเครื่องขึ้นหนึ่งชั่วโมง
- ยุนซังน่ะเหรอ - อือ
เขาบอกว่ายุนซังสำคัญต่อการลี้ภัย
งั้นอาจจะไม่ใช่ฐานทัพสหรัฐฯ ก็ได้เหรอ
พวกเขาอาจใช้เครื่องบินเอกชน
แป๊บนึงนะ
ถ้าเป็นหนึ่งชั่วโมงจากที่ที่คุณพ่อแพคอยู่…
มีลานบินฉุกเฉินอยู่ใกล้ๆ
เครื่องบินขนส่งทหารหรือเอกชนขนาดเล็ก
สามารถใช้ได้ตลอดเวลา
งั้นฐานทัพสหรัฐฯ อาจจะเป็นเหยื่อล่อก็ได้
อือ สถานที่คงจะเป็นอย่างนั้น
ถ้าเป็นตามที่เธอพูด คุณพ่อแพคต้องมีการเคลื่อนไหว
แต่ยังไม่มีอะไรพิเศษเลย
ศูนย์ฝึกก็ยังเงียบเหมือนกัน
ซิสเตอร์ เช็กจากแหล่งข่าวดูหน่อยสิครับ
แบบนั้นก็ดีเลย
อือ เช็กแล้วเราจะติดต่อไปใหม่นะ
อือ ได้สิ เตรียมรับสถานการณ์ฉุกเฉินด้วย
ได้รับมันแล้วใช่ไหม
เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผู้กองคังครับ
สำหรับกรณีฉุกเฉิน
ได้มาแล้ว ฉันจะเปิดไว้ทั้งคืน
พวกเขาคงไม่โจมตีโบสถ์ที่ไม่จัดพิธีมิสซาหรอก
ผู้กองคัง นอนบ้างเถอะ
ฉันไปเช็กก่อนนะคะ
พี่
- คุณพ่อ… - ยุนซัง
กลับไปพักผ่อนกับเซคยองสิ
เช้ามืดค่อยมาเปลี่ยนกะ
นี่ โซมิน
กำลังจะไปหาฮายูลใช่ไหม
เอาหัวไชเท้าดองที่ฮายูลชอบไปด้วยสิ นี่
เอาไปให้เขาด้วย
เอาสาหร่ายไปด้วย
ป้าอยู่ไหน
จ้า ป้าอยู่นี่
ทำไม จะนอนที่นี่เหรอ
ไม่มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ
แล้วนายล่ะ
นายจะเอายังไง
อย่าพูดเหมือนเป็นเรื่องของคนอื่น
มันไม่ใช่เรื่องของฉัน
มีแค่นายเท่านั้น
ตอนนี้เราพูดถึงสิ่งที่นายเท่านั้นที่ทำได้นี่
สิ่งที่ฉันต้องการคือเธอนะ
เรื่องนั้น
ฉันเป็นแค่
สิ่งที่นายต้องการ
ฉันเป็นแค่
ดอกไม้ ต้นไม้หรืออะไรก็ตาม
ในมุมหนึ่งของภาพที่นายวาดฝันเอาไว้
เป็นแค่สิ่งที่นายต้องการ
เซคยอง
ทำไมถึงจ้องจับผิดคำพูดฉันแบบนั้น
มันจะได้อะไรขึ้นมา
เธอจะให้ฉันทิ้งเธอไปได้ยังไง
อย่ามาตายอย่างน่าสมเพช เพราะยึดติดกับนังบ้าอย่างฉัน
แล้วไปซะเถอะ
- เซคยอง - ใช่
ทำไมเธอถึงเอาแต่จะผลักไสฉันอยู่เรื่อย
ยุนซัง
ยุนซัง นั่งสิ
ฉัน…
จะไม่มีความสุข
ภาพของเด็กๆ ที่โดนกระทำ
มันยิ่งชัดเจนขึ้นทุกๆ วัน
ฉันไม่มั่นใจว่าจะใช้ชีวิตแบบนั้นได้
เด็กสามคนที่แทบเอาชีวิตไม่รอด
ฉันอยากให้พวกเขา
ไม่ถูกคุกคาม
ไม่ถูกเอาเปรียบ
ได้รับความเคารพและใช้ชีวิตอย่างปลอดภัย จนถึงวันสุดท้าย
นั่นคือความตั้งใจของฉัน ตอนที่พรากลมหายใจเศษสวะพวกนั้น
นั่นคือสิ่งเดียวที่ฉันทำได้
ฉันคิดเอาไว้แล้วเชียว
เธอนี่มัน…
เธอทำได้ยังไง เซคยอง
เธอคิดว่าพวกมันไม่รู้ว่าเธอทำอะไรลงไปเหรอ
พวกมันคงจะรู้
พวกมันรู้
แต่ทำอะไรฉันไม่ได้เพราะนาย
ฉันอยากให้…
นายพาเด็กๆ สามคนที่เหลือ
ไปแทนฉัน
ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็คงจะดี
ฉันคิดถึงแต่ตัวเองมากเกินไปเหรอ
เด็กๆ จะอยากตามฉันไปหรือไง
ถ้านายดูแลพวกเขาให้ดี
นายมีฝีมือ คนพวกนั้น คงจะปฏิบัติกับนายเป็นอย่างดี
นายสนับสนุนพวกเขาจนกว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่ได้
เด็กๆ
คงจะเสียใจที่ต้องห่างจากครอบครัว
เร็วกว่าที่ควรจะเป็น
แต่ถ้าเป็นนาย พ่อแม่พวกเขา
ก็คงไว้ใจและส่งพวกเขาไปได้แน่ๆ
เธอทำเกินไปจริงๆ
ทำเกินไปแล้ว
นอกจากความคิดนี้แล้ว
อย่างอื่นก็เลวร้ายทั้งนั้น
ยุนซัง
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง