เหมือนดอกไม้ในทราย
- ฉันชื่อแบคดู - ฉันจินซู
ฉันชื่อแลนด์ เริ่มจากดูซิก!
- แบคดู หุบปาก! - แบคยู แบคยู แบคยู...
ฉันชื่อแลนด์ เริ่มจากแบคดู!
- จินซู ทิกา! - จินซู จินซู จินซู...
พ่อครับ ผมขอเล่นกับพวกเขาสักพักได้ไหม?
ฉันชื่อแลนด์ เริ่มจากจินซู!
- Baek-du สี่! - พ่อ?
ทำไมซอกฮีถึงใช้เวลานานขนาดนี้?
จริง. ทำไมเขากินนานจัง?
ฉันจะเล่าเรื่องที่น่ากลัวระหว่างรอให้คุณฟังได้ไหม?
ให้ฉันบอกคุณ. คนหนึ่งเป็นลูกจ้างของพิพิธภัณฑ์
และชายคนนี้ต้องเฝ้าดูกลางคืนในวันแรกของการทำงาน
ยามกลางคืนในวันแรก?
เขาหยุดดีกว่า
ไนท์มา
และเขาก็ไปที่ชั้นสองอันมืดมิดและว่างเปล่า
จากนั้นเขาก็เปิดไฟฉายแล้วมองไปรอบๆ
โชคดีที่ไม่มีอะไรแปลก
เช่นเดียวกับพิพิธภัณฑ์อื่นๆ
มีทั้งเซรามิก กล่องใส่เครื่องประดับ
และรูปเหมือนของใครบางคน
แล้ววันรุ่งขึ้น
เขาหารือเกี่ยวกับหน้าที่กะกลางคืนกับพนักงานคนอื่น
และเป็นลมไป
คุณรู้ไหมว่าทำไม?
ทำไม
เพื่อนร่วมงานของเขากล่าวว่า
“อาปา?
ไม่มีภาพวาดของใครในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้
ที่นั่นมีแต่หน้าต่าง!”
ซึ่งหมายความว่าสิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่ภาพบุคคล
อย่างไรก็ตามมีผีอยู่นอกหน้าต่าง
แล้วไงล่ะ?
คุณเรียกว่าน่ากลัวเหรอ?
คุณต้องคิดว่าผีเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก
พวกคุณคิดผิด
มนุษย์น่ากลัวกว่าผี
พ่อของฉันพูดอย่างนั้น
มนุษย์น่ากลัวกว่าผี?
อะไรทำให้คุณใช้เวลานานมาก?
นั่นอะไร?
- นั่นคือกล้องเหรอ? - ใช่.
เข้ามาใกล้ ๆ.
เดี๋ยว ดูซิก แน่ใจนะว่าลืมตาแล้ว?
หยุดหัวเราะ. ฉันจะจัดการคุณให้จบ!
อะไร ไงพวก.
เหลือเพียงรูปเดียวเท่านั้น
ตอนนี้ฉันกำลังถ่ายรูปอยู่
หนึ่งสอง…
ตอนที่ 11 นักแสดงอาศัยอยู่ในหมู่พวกเรา
ให้ฉันได้รับตรงนี้.
คุณคือดูซิก คุณเป็นลูกสาวของลุงชอลยง และ...
และคุณไม่ใช่สามีว่างงานของดูซิก
แต่เพื่อนร่วมงานที่มากับเขา
และคุณนักสืบปลอมตัวเป็นคู่รักเหรอ?
เศร้าโศก.
อาจเพราะเขาเรียนหนักเพื่อสอบตำรวจ
แต่เขาตอบกลับอย่างรวดเร็ว
คุณคิดอย่างไร? คุณคิดว่ามันสมเหตุสมผลไหม?
ของ.
แล้วคุณกำลังสืบสวนอะไรอยู่? ทำไมไปไกลขนาดนี้?
เราไม่สามารถบอกคุณได้ว่า
นี่เป็นกรณีของการแก้ไขการแข่งขันและการพนันที่ผิดกฎหมาย
คุณจำชายที่จมน้ำในอ่างเก็บน้ำได้ไหม?
ชื่อของเขาคือ ชอย ชิลซอง
เราตามล่าเขามานานแล้ว
อย่างไรก็ตาม…
อย่างไรก็ตาม เราได้คลี่คลายคดีนี้แล้ว
อย่างไรก็ตาม เรายังอยู่ที่นี่…
เพราะพวกเขากำลังมองหาฆาตกรของชอย
อ่างเก็บน้ำนั่น! ถูกต้องใช่มั้ย?
มันไม่ใช่การฆ่าตัวตาย ฉันพูดอะไร?
ฉันบอกว่ามันเป็นการฆาตกรรม
อย่างไรก็ตามพวกเขาบอกว่ามันมากเกินไป
และมันเป็นการกระทำของผี แล้ว…
ทำต่อไป.
เรากำลังตามหาฆาตกรของชเว ชิลซอง
และจากข้อมูลที่เรามีจนถึงขณะนี้
ฆาตกรอยู่ในเมืองนี้
และเราคิดว่าผู้กระทำผิด
คือคนที่ฆ่าลุงชอลยงเมื่อ 20 ปีที่แล้ว
แต่คุณจะจับเขาได้อย่างไร?
นั่นเกิดขึ้นเมื่อกว่า 20 ปีที่แล้ว
จะไม่สามารถหาเบาะแสหรือหลักฐานได้
ก่อนหน้านี้ โทรศัพท์มือถือแบบใช้แล้วทิ้งของ Choi ได้ถูกเปิดไว้
เมื่อเวลา 14.36.19 น. วันที่ 16 กรกฎาคม 2566
ตรวจพบสัญญาณที่ Jungang-ro ใน Geosan
ไม่น่าแปลกใจที่หาไม่ได้ในเมือง
ผู้กระทำผิดก็ต้องนำมันมา
อย่างไรก็ตาม เหตุใดผู้กระทำผิดจึงเปิดใช้งานมัน
โทรศัพท์มีลักษณะอย่างไร?
โมเดลมีอายุมาก
พ่อของฉันมีโทรศัพท์มือถือแบบเดียวกันเมื่อฉันยังเด็ก
มีการแนบสไตลัสเข้ากับโทรศัพท์
ฉันคิดว่าฉันมีมัน
แล้วคุณคือผู้กระทำผิดหรือเปล่า?
คุณหมายความว่าอย่างไร? ไม่แน่นอน
ไม่ใช่ฉัน. เจอแล้ว.
ฉันพูดอย่างตรงไปตรงมา
ที่ไหน? คุณพบมันที่ไหน?
ในหลุมสโนว์บอลขุดใกล้อ่างเก็บน้ำ
เศร้าโศก.
พวกคุณไม่เชื่อฉันใช่ไหม?
ฉันซื่อสัตย์. ฉันพบมันมาระยะหนึ่งแล้ว
ขณะไล่ล่าสโนว์บอลในตอนเช้า
ซอกฮี คุณเคยพูดตรงๆ เมื่อตอนคุณยังเด็ก
แต่ไม่ใช่อีกต่อไป
เอ้ย ฉันเจ็บนะ
ฟังฉัน.
สโนว์บอลวิ่งหนีบ่อยเกินไป ฉันเลยคิดว่ามันแปลก
สุนัขจะหลบหนีได้อย่างไร?
ถูกต้องใช่มั้ย?
แล้วไงล่ะ?
แปลว่ามีคนปล่อยมือ แต่ก็แปลกเช่นกัน
ทำไมปล่อยมันไปล่ะ?
ทำไมไม่เอาไปหรือขายล่ะ?
แล้วไงล่ะ?
จากนั้นฉันก็ลอง
ฉันปล่อยสโนว์บอลไป
แล้วเขาก็รีบวิ่งไปยังสถานที่นั้นทันทีราวกับกำลังรออยู่
- ไปทางอ่างเก็บน้ำนั้นเหรอ? - ใช่.
เขาเข้าไปในพุ่มไม้ใกล้อ่างเก็บน้ำ
และเริ่มขุดดิน
เอ้ย ฉันกลัวเหลือเกินว่าอาจมีศพอยู่ในนั้น
อย่างไรก็ตาม เขาเพิ่งฝังสิ่งของของเขาไว้ที่นั่น
และโทรศัพท์มือถือก็เป็นหนึ่งในนั้น
ในกรณีนั้น เมื่อเขาเห่าใกล้อ่างเก็บน้ำครั้งที่แล้ว นั่นก็...
ฉันคิดว่าเขาเห็นอะไรบางอย่างที่นั่น
เจ้าของร้านผ้าห่มเห็นดังนั้น
ขณะเดินกลับบ้านในคืนที่เกิดเหตุ
เขาได้ยินเสียงสุนัขเห่า จากนั้นสโนว์บอลก็ปรากฏตัวขึ้นจากบริเวณใกล้อ่างเก็บน้ำ
อย่างไรก็ตาม เจ้าของสโนว์บอลบอกว่าเขาไม่เห่าเพราะเขารักความสงบ
เขาคงได้เห็นอะไรบางอย่าง
เขาคงเคยเห็นชเว ชิลซอง
- กำลังต่อสู้ - ดังนั้น?
โทรศัพท์มือถืออยู่ที่ไหน?
ตำรวจ
นี่คือโทรศัพท์มือถือของเขา
ใช่ ฉันคิดว่ามันเป็นโทรศัพท์มือถือของเขา เหมือนที่ฉันเห็น
ฉันเปิดใช้งานก่อนหน้านี้ แต่มันก็ตายทันที
และมันจะไม่เปิดขึ้นอีก
นั่นเป็นวิธีที่ดูเหมือน ฉันคิดว่าโทรศัพท์เสีย
อย่างไรก็ตาม ฉันไม่แน่ใจ
ฉันจะส่งมันไปที่ Digital Forensics รอก่อนครับ.
เศร้าโศก. ฉันคิดว่านั่นอาจช่วยคุณได้
แต่ก็ไม่จริงใช่ไหม?
ไม่ อย่าพูดอย่างนั้น สิ่งนี้ช่วยได้
- จริงป้ะ? - แน่นอน.
เมื่อเดินทางกลับกรุงโซล
ฉันจะรายงานการมีส่วนร่วมของคุณต่อผู้บังคับบัญชาของฉัน
เอ้ย คุณไม่ได้แค่หล่อนะ
อะไร
คุณก็ใจดีเช่นกัน นั่นไม่ยุติธรรม!
เกี่ยวกับเรื่องนั้น ฉัน...
จากนี้ไปเราจะเป็นเพื่อนกันไหม?
เห็นด้วย. มาพูดคุยกันแบบสบายๆ
- ฉันก็เหมือนกัน ซอกฮี - ดี ฮยอนอุก
- ดีใจที่ได้เพื่อนจากโซล - ถูกต้อง.
- ลงมือทำกันเถอะ. - ใช่.
สโนว์บอล มาทานอาหารว่างกันเถอะ
เมื่อกี้คืออะไร?
นั่นใครน่ะ?
ฉันคิดว่าฉันเห็นใครบางคน อาจเป็นเพียงเงา
สโนว์บอล
วันนี้อย่าออกไปข้างนอกนะ
อยู่บ้านโอเคไหม?
หรือตำรวจจะโวยวายอีก
คุณรู้ไหมว่าชื่อเล่นของซอกฮีคืออะไร?
ชื่อเล่นของเขาคือ "คนโง่"
เขามักจะพูดไม่ชัด ดังนั้นกึมกังจึงตั้งชื่อเล่นให้เขา
คุณคิดอย่างไร? เหมาะกับเขามั้ย?
เขาทำมันอีกครั้งก่อนหน้านี้
ฉันหมายถึงเขาคิด
สโนว์บอลเป็นพยานในการฆาตกรรมเหรอ? มันเป็นไปไม่ได้.
- ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย - ทำไมจะไม่ล่ะ?
นั่นสมเหตุสมผลสำหรับฉัน
อะไร
ฉันคิดว่าเขามีประเด็น
เราต้องไม่ประมาทมัน
บางคนอาจปล่อยสโนว์บอลหลุดออกมาได้เพราะโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้น
หลังจากฟังคุณก็เป็นไปได้
เศร้าโศก. ซอกฮีไปยุ่งอะไรด้วย?
ปรากฎว่าเขาสามารถช่วยได้
มีคนพูดว่า "แม้แต่นาฬิกาที่พังก็ยังเดินตรงได้วันละสองครั้ง"
อะไร
มีปัญหาอะไรมั้ย?
เลขที่ ไม่มีอะไร.
ว่าไง? พูด?
มันรู้สึกแปลกมาก
คนที่ทำสิ่งเลวร้ายคือคนที่ฉันรู้จัก
ความจริงที่ว่าคือคนที่ฉันทักทายอยู่เสมอ
ฉันเห็นและพูดคุยกันในเมืองนี้มา 30 ปีทำอย่างนั้น...
นั่นเป็นเรื่องยากสำหรับฉันที่จะเชื่อ
มนุษย์สามารถทำเช่นนั้นได้อย่างไร?
ฉันยังไม่เคยบอกคุณเหรอ?
ว่ามนุษย์น่ากลัวกว่าผี
อย่าไว้ใจคนมากเกินไป
ในระยะยาวจะดีกว่าครับ
อย่างไรก็ตามเชื่อฉันเถอะ
อะไร
แม้จะไม่มีใครไว้ใจได้ แต่จงเชื่อในตัวฉัน
เพราะฉันเสมอ...รู้ไหมจากก้นบึ้งของหัวใจฉัน...
คุณ…
หยุดเรื่องนั้นซะ เข้าใจไหม? จำไว้ว่าเมื่อใดควรเก็บเป็นความลับ
ฉันขนลุก
ฉันกำลังเข้าไป.
เอาล่ะ. ราตรีสวัสดิ์.
ฉันไม่คิดว่าจะเป็นคนที่ฉันรู้จัก
เฮ้ สโนว์บอล มานี่สิ.
คุณเห็นอะไรบางอย่างที่นั่นจริงๆเหรอ?
พูดสิ.
แบคคุณ?
ปาร์ค ปาร์ค. ใช่.
ทำไมคุณมาที่นี่ช้าจัง?
ฉันคนเดียว…
ฉันเลี้ยวผิดเพราะฉันฝันกลางวัน
แล้วคุณล่ะ คุณมาทำอะไรที่นี่?
ฉันด้วย. ฉันยังเลี้ยวผิด
มันสาย. กลับบ้าน.
- เอาล่ะ. ราตรีสวัสดิ์. - เอาล่ะ.
พวกเขาบอกว่ามันเป็นของชอย
แล้วสิ่งที่ซอกฮีพูดเมื่อวานก็ต้องเป็นจริง
ผู้กระทำผิดยังคงปล่อยสโนว์บอลออกมาอย่างตั้งใจ
เพื่อค้นหาโทรศัพท์มือถือของชเว ชิลซอง
เพราะคนร้ายรู้ว่าสโนว์บอลหยิบมือถือไป
เป็นไปได้ยังไง?
เพราะเห็นเขาที่เกิดเหตุในวันนั้น
ผู้กระทำผิดต้องค้นหาว่าเขาซ่อนโทรศัพท์ไว้ที่ไหน
ทำไม
เพราะมีอะไรอยู่ในโทรศัพท์นั่นเหรอ?
บางสิ่งบางอย่างที่มองไม่เห็น?
หากเราใช้ข้อมูลที่เรามี
เรารู้ได้ว่าเป็นใคร แต่...
โค้ชยอน.
ดาโน่ แชมเปี้ยนชิพ.
วิดีโอนั่น!
วิดีโออะไร?
ระหว่างการแข่งขันครั้งนั้น
โค้ชยอนยังคงจ้องมองผู้ชมต่อไป
บางทีเราอาจค้นพบได้โดยการเปรียบเทียบทุกคน
กับวิดีโอนั้น
ปราศจากอุบัติเหตุ
30 วัน
เฮย, โช.
มาที่นี่สักครู่
เร็ว.
มันคืออะไร?
สิ่งนี้กวนใจฉันทั้งคืน
ฉันก็เลยมาหลังจากทำอาหารเช้าเสร็จ
มันคืออะไร?
ฉันไม่แน่ใจนักว่าฉันเห็นมันแล้ว
เลยมีข้อสงสัยนิดหน่อย
หยุดเที่ยวเตร่
ตกลง. ฉันจะบอกคุณ.
ดูเหมือนว่ามีคนอยู่ในบ้านของฉันเมื่อคืนนี้
อะไร
ไม่รู้ว่าเป็นโจรหรือเปล่า...
แต่ดูเหมือนมีคนเดินอยู่ใกล้กรงของสโนว์บอล
แต่เมื่อได้ยินข้าพเจ้าออกมา
ฉันคิดว่าเขาสับสน
กล้องวงจรปิด. คุณติดตั้งกล้องวงจรปิด
คุณเคยเห็นบันทึกหรือไม่?
ไม่มีใครบันทึกมัน
ฉันคิดว่าพวกเขาเห็นกล้อง
และยังคงอยู่ในสถานที่ที่ไม่มีการบันทึก
แล้วหน้าเขาล่ะ? คุณเห็นมันไหม?
ไม่ มันมืดเกินไป
แต่ฉันมั่นใจว่าเป็นผู้ชาย
โชคไม่ดี
รอ. ดูเหมือนว่าร่างกายของเขาจะใหญ่พอๆ กับนักมวยปล้ำคลาสแทแบ็คด้วย
ใหญ่โตเท่านักมวยปล้ำคลาสแทแบ็ค
ใหญ่เท่ากับนักมวยปล้ำคลาสแทแบ็ค?
ลิมรับเลี้ยงคิม
สแลมโยน
ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายคนนี้ในเมืองนี้
นั่นก็คือ คิม มยองซู บริหารจัดการร้านขายผัก
เขาขายผักสดในราคาที่ดี
ร้านอาหารจินซูใส่ค่ะ
- แล้วใครคือคนที่อยู่ข้างๆ… - ลีจินกยู
ร้านฮาร์ดแวร์.
ถูกต้องเขาบอกว่ามือของเขาแพลง
ไม่รู้ว่าดีขึ้นหรือยัง
คุณเก่งเรื่องนี้เหรอ?
คุณแน่ใจได้เลยว่าจะต้องสนุกที่นี่
รอ.
เฮย, ซอกฮี.
ของ.
- คุณหลับสบายดีไหม? - เขาพบคู่ชีวิตของเขาแล้ว
เมื่อวาน?
แทแบค คลาส?
ฉันหมายถึง เขาไปทำอะไรที่นั่นดึกขนาดนั้น?
นั่นน่าสงสัยมาก
อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถสงสัยเขาได้เพียงเพราะเขาอยู่ที่นั่น
ฉันก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน
เลขที่
ฉันอยู่ที่นั่นเพราะฉันจะพาดูซิกกลับบ้าน
อย่างไรก็ตาม คุณปาร์ค... เขาไปทำอะไรอยู่ที่นั่นคนเดียว?
คุณพึมพำเกี่ยวกับอะไร?
เศร้าโศก. สวัสดีคุณปาร์ค
- อยากไปยิมไหม? - ใช่.
- การแข่งขันกำลังจะมาเร็วๆ นี้ใช่ไหม? - ใช่.
เมื่อเห็นการแสดงของคุณเมื่อวันก่อน ฉันคิดว่าคุณอยู่ในสภาพดีเยี่ยม
ถูกต้อง.
ครั้งนี้ฉันสามารถคาดหวังสูงๆ ได้ไหม?
ฉันคิดว่าคุณมีโอกาสที่ดี
- ว่าแต่คุณปาร์ค… - ครับ?
มันเป็นแบบนี้...
แค่ลืมมันไป
ฉันจะพยายามอย่างหนัก
รอสักครู่.
เรียนคุณ Baek-du
ไม่. มันไม่จำเป็นจริงๆ
- ฉันไม่สามารถยอมรับมันได้ อย่า. - คุณคู่ควรกับมัน.
- ฉันยืนกราน - โอ้พระเจ้า คุณปาร์ค นี้…
อย่าบอกพ่อนะ..
- เข้าใจ? - ดี.
ขอบคุณ. แล้วพบกันใหม่ครับท่าน
ให้ตายเถอะ เขาไม่จำเป็นต้องให้มันหรอก
มันไม่ใช่เขา
มิสเตอร์ปาร์คจะไม่ทำอย่างนั้น
ถ้าเขาตัวใหญ่เท่าคนในชั้นเรียนของแทแบ็คล่ะ ก็
เราควรแยกคนใน ชั้นเรียน BaekduและHalla ออก
แล้วคนที่เหลือ…
จียง
รัศมี?
เฮ้ เกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือนั่น
ฉันมอบให้ Digital Forensics
นักวิเคราะห์ถามว่าทันทีที่เห็นมันถูกฝังไว้หรือไม่
โทรศัพท์คงจะซ่อมได้ง่ายถ้าชิปหน่วยความจำไม่เสียหาย
แต่เขาบอกว่ามันเสียหายมาก
ดังนั้นจะใช้เวลานาน
คุณต้องการอะไรอีกไหม?
เลขที่ ขอบคุณ.
คุณคือคุณจางแดด็อกใช่ไหม?
กรุณาตอบคำถาม.
คุณรู้ว่าฉันเป็นใคร.
ขอบคุณสำหรับคำตอบ
ดังนั้นคุณจาง
คุณทำอะไรประมาณ 22.00 น. วันที่ 7 มิถุนายน 2023?
วันนั้นเกิดอะไรขึ้น?
ขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณทำในวันนั้น
มีอะไรผิดปกติกับคุณ?
รอสักครู่.
- 7 มิถุนายน? - ใช่.
ฉันจำวันนั้นได้!
ฉันวิ่งมาราธอนในกรุงโซล
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเสร็จตรงเวลา
- ฉันก็จำได้ - มาราธอน?
คุณสามารถพิสูจน์ได้หรือไม่?
พระเจ้าของฉัน คุณ… ที่นั่น
จางแดด็อก ซงซาน โซล มาราธอน
- เขาซื่อสัตย์. - คุณพูดถูก.
ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ. สวัสดีตอนบ่าย.
- แล้วพบกันใหม่ - คุณเป็นนักวิ่งที่ดี
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ซอกฮีมักจะทำอะไรโง่ๆ
แต่ทำไมยูคถึงตามเขาไปแบบนั้น?
เพราะเกมกำลังจะมาเร็ว ๆ นี้
ขอให้พวกเขาใส่ใจกับอาหารและรักษาร่างกายให้แข็งแรง
ความสนใจ.
- พร้อม. - พร้อม.
- พวกคุณกระซิบเหรอ? ความสนใจ! - พร้อม!
การแข่งขันกำลังจะมาเร็ว ๆ นี้ ตื่นตัวอยู่เสมอ
- โอเคครับ. - เศร้าโศก.
- อยู่พอดี - โอเคครับ.
- หนักขึ้น! - ดีท่าน!
- ดำเนินการ. - ดีครับท่าน
- อย่าขี้เกียจ. - เศร้าโศก.
- วอนโฮ. - ย่า?
จับsatba ของเขาให้ แน่น
- เข้าใจ? - โอเคครับ.
- โฮด็อก - ใช่.
อย่างที่ฉันพูดไปเมื่อวันก่อน ฝึกการมองเห็น
- เข้าใจ? - ครับท่าน!
เฮ้.
ทำไมไม่วิ่งอีก 100 รอบ?
อะไร
ฉันควรทำต่อไปหรือไม่?
เริ่มวันนี้อีกครั้ง โอเคไหม?
จินซู.
อะไร
คุณ…
ลดเหลือ 80 รอบได้มั้ยคะ?
อนึ่ง,
ยังไม่มีใครในเมืองรู้ใช่ไหม?
รู้อะไร?
ตัวตนของเขาและมิรัน
แน่นอนว่ายังไม่ได้
เก็บเป็นความลับ เขาจะจัดการคุณให้จบ
อย่างไรก็ตาม ฉันควรจะกังวลเกี่ยวกับซอกฮี ไม่ใช่คุณ
ฉันไม่เข้าใจ.
ทำไมไม่มีใครจำเขาได้?
มันไม่ชัดเจนเหรอ? ฉันรับรู้ได้ทันที
เพราะเธอสวยขึ้น
อะไร
เธอกลายเป็นคนสวยงามมาก แน่นอนว่าพวกเขาไม่รู้จักเขา
คุณคือคุณปาร์ค พิล-ดูใช่ไหม?
“ปากปาร์ค พิลดู”?
ถูกต้อง. ฉันชื่อ ปาร์ค พิล-ดู
ขอบคุณสำหรับคำตอบ เอาล่ะ คุณปาร์ค พิล-ดู
คุณทำอะไรประมาณ 22.00 น. วันที่ 7 มิถุนายน 2023
- วันนั้นเกิดอะไรขึ้น? - มีคนเสียชีวิตในเมือง
คุณจำไม่ได้เหรอ? ไม่นานมานี้
คุณรู้มั้ย ที่อ่างเก็บน้ำนั้นมีชายคนหนึ่งจมอยู่ในรถ
ฉันคงต้องนอนแล้ว
คนวัยเดียวกับฉันมักจะง่วงนอนเมื่อพระอาทิตย์ตกดิน
แล้วมีใครอยู่ไหม.
มีใครยืนยันได้ไหมว่าคืนนั้นคุณกำลังนอนอยู่ที่บ้าน?
ไม่แน่นอน ฉันอาศัยอยู่คนเดียว.
ฉันเข้าใจ.
ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ.
แน่นอน.
เศร้าโศก.
ในภาพยนตร์หรือละคร
เมื่อตัวละครหลักเป็นตำรวจ มักจะมีเรื่องราวมาเล่าให้ฟัง
ชอบคุณ.
ดังนั้น?
คุณรู้ไหมว่าสิ่งแรกที่พวกเขาทำเมื่อเป็นตำรวจคืออะไร?
โดยปราศจากความรู้ของใครอื่น
พวกเขาขุดรายงานการสอบสวนคดีเก่าขึ้นมา
มักจะเกือบโดนจับได้
และแม้จะมีความท้าทายมากมาย พวกเขาก็เปิดไฟล์ขึ้นมา
จากนั้นปรากฎว่า
- ไฟล์ถูกล็อค คุณรู้หรือไม่? - คุณจริงจังไหม?
หยุดดูทีวี
ได้ยิน. ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะดูวิดีโอssireum
คุณผ่อนคลายมากเกินไป
ฉันกำลังดูมันอยู่เหมือนกัน
- จริงหรือ? - ฉันไม่ได้ซ่อนมันด้วยซ้ำ
ดังนั้น? เขาพูดว่าอะไร? มีอะไรที่อาจเป็นเบาะแสหรือไม่?
คุณคิดว่ามันจะดราม่าเหมือนในหนังมั้ย?
มันมีเฉพาะสิ่งที่ฉันรู้อยู่แล้ว
คืนนั้นพ่อของฉันกับลุงชอลยงทะเลาะกันใหญ่โต
และคนจำนวนมากก็เห็นมัน
และมีคนเห็นลุงชอลยงกำลังมุ่งหน้าไปที่บ้านของฉันในคืนนั้น
แล้วพ่อก็กลายเป็นผู้ต้องสงสัย...
มันคือใคร?
ลูกศร-คุณ
ถูกต้อง. คุณคงไม่รู้...
คุณปาร์คอีกแล้วเหรอ?
อะไร มีปัญหาอะไรมั้ย?
ไม่มีอะไรเลย
ไม่มีปัญหา.
เอาล่ะ เอาล่ะ พวกเขารอ.
ตกลง.
เมื่อวานมีคนมาปล่อยสโนว์บอลอีกอัน
บางทีนั่นอาจเป็นผู้กระทำผิด
เขาเห็นหน้าเธอเหรอ?
เขาไม่เห็น
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเขาจะตัวใหญ่พอๆ กับนักมวยปล้ำคลาสแทแบ็ค
ดังนั้น ฮยอนอุกและฉันจึงแยกชายร่างใหญ่ออกไปทั้งหมด
และตรวจสอบข้อแก้ตัวที่เหลือ
อย่างไรก็ตาม…
พวกเขาทั้งหมดมีข้อแก้ตัว
ทุกอย่าง? คุณแน่ใจไหม?
เราไม่แน่ใจเกี่ยวกับคนคนหนึ่ง
WHO?
พักปาร์ค พิลดู.
มีเพียงเขาเท่านั้นที่ไม่สามารถพิสูจน์ข้อแก้ตัวของเขาได้
เขาบอกว่าเขาคงจะหลับไปแล้วเพราะว่าเขาง่วงในตอนบ่าย
ใครจะรู้?
เราไม่สามารถสงสัยเขาได้จากเรื่องนั้น
อย่างไรก็ตาม คุณรู้ไหมว่า
คนร้ายไม่รู้ว่าเรามีโทรศัพท์มือถือ
ฉันติดตั้งกล้องวงจรปิดใกล้กับกรงของสโนว์บอล
บางทีมันอาจจะบันทึกอะไรบางอย่าง
ถ้าเขาปล่อยสโนว์บอลออกมาจริงๆ
เพื่อค้นหาโทรศัพท์มือถือของชเว ชิลซอง
คงเป็นคนที่ฆ่าชอยแน่ๆ
และถ้าเรานึกถึงคำพูดของชอยก่อนที่เขาจะเสียชีวิต
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อ 20 ปีที่แล้วจะต้องเป็นคนคนเดียวกัน
และผู้กระทำผิดยังคงอยู่ที่นี่
เรามีเวลาไม่มาก
เราไม่สามารถรออยู่ที่นี่ได้
เรามาตามหาผู้กระทำผิดก่อนที่เขาจะรู้เรื่องโทรศัพท์
ฉันเป็นลูกสาวของจูชอลยง
เป็นไปไม่ได้.
- มิรัน ลูกสาวของชอลยง? - อะไร?
คุณพูดอะไร?
ฉันเป็นลูกสาวของจูชอลยง
ที่เสียชีวิตที่นี่เมื่อ 20 ปีที่แล้ว
คุณหมายถึงชอลยองคนนั้นเหรอ?
คุณกำลังพูดถึงจูชอลยองที่เคยอยู่ที่นี่เหรอ?
ของ.
ตอนนี้ฉันเห็นความคล้ายคลึงกัน
พวกเขาดู.
ฉันจำไม่ได้จริงๆ
กินนี่.
เจ้าหญิงชอลยอง?
คนที่เสียชีวิตบนภูเขาเมื่อนานมาแล้ว?
อย่างไรก็ตามเขามีลูกสาวมาก่อนหรือไม่?
- ทำไมฉันถึงจำไม่ได้? - ฉันด้วย.
ฉันจำมันได้.
เด็กผู้หญิงตัวเล็กและเงียบ
มาก?
ฉันคิดว่าเขาขี้อาย เมื่อฉันถามอะไรบางอย่าง
เขาซ่อนอยู่ข้างหลังพ่อของเขา
- จริงป้ะ? - ใช่.
แล้วทำไมเขาไม่เคยพูดถึงว่าเขาเป็นใครมาก่อน?
เขากำลังวางแผนอะไรอยู่?
เขากำลังมา.
เศร้าโศก. เขาดูเหมือนพ่อของเขา
อะไร ฉันคิดว่านามสกุลของเธอคือมิ
มี้ชื่อใครคะ?
อะไร
มาเร็ว. มีหลายคนที่ใช้นามสกุลนั้น
มาก?
ทำไมเขาถึงเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาตอนนี้?
เขาบอกว่ามันเป็นเวลาที่เหมาะสม
เพื่ออะไรกันแน่?
เพื่อจับผู้กระทำผิด
กาแฟของรันปิดแล้ว
เปิด
ข่าวลือ.
ฉันมีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องนั้น
ฉันรู้ว่ามันมีพลังแค่ไหน
และมันจะปลุกเร้าผู้คนได้อย่างไร
ดังนั้นเราจะใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้น
เจ้าหญิงชอลยองกลับมาแล้ว
และมีหลักฐานที่สามารถเปิดเผยข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการเสียชีวิตผิดธรรมชาติของบิดาได้
หากข่าวลือแพร่สะพัด ผู้กระทำผิดก็สามารถแสดงตัวได้
อย่างไรก็ตาม,
นั่นจะไม่ทำร้ายมิรันเหรอ?
ฉันไม่เห็นด้วย
ฉันเห็นด้วย.
ฉันจะไม่กลับมาที่นี่อีกถ้าฉันกลัวสิ่งนั้น
ฉันบอกคุณเป็นร้อยครั้งแล้ว
เขาเข้าใจยากมาก
ฉันถูก.
แต่ทำไมไม่บอกว่าเขาเป็นใครตั้งแต่แรกล่ะ?
มันจะทำให้เขาเจ็บหรือเปล่า?
ทำไมตอนนี้ เขาต้องมีเจตนาแอบแฝง
เอ้ย คุณ... หยุดได้ไหม?
เจตนาแอบแฝงคืออะไร?
เขาคงมีเหตุผล
สาเหตุคืออะไร?
คุณไม่คิดว่ามันแปลกจริงๆเหรอ?
ฉันหมายถึงถ้าเป็นเขา
ฉันจะไม่มองเมืองนี้ด้วยซ้ำ
เมืองนี้มีความหมายต่อเขาอย่างไร?
นี่คือเมืองที่บิดาของเขาประสบเรื่องนั้น
แล้วทำไมกลับมาที่นี่เพื่อบริหารร้านกาแฟล่ะ?
ขายกาแฟ เบียร์ อะไรแบบนั้น
- เศร้าโศก. - อนึ่ง,
คุณคิดว่าสามีของคุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นจริงๆ เหรอ?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ฉันหมายความว่าเขารู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน
20ปีแล้ว ดีขึ้นเรื่อยๆ
แต่เราถูกห้ามไม่ให้พูดคุยเรื่องนี้จนกระทั่งไม่กี่ปีที่ผ่านมา
คุณรู้ไหมว่าทุกคนจำได้แตกต่างกัน
เลยอยากจะรู้ว่าใครถูก
คุณรู้ไหมว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้น?
มีคนบอกว่าฉันเป็นคนสุดท้ายที่ได้พบกับชอลยองก่อนที่เขาจะเสียชีวิต
พยายามจะให้ฉันเป็นพยาน
รอ. เขาคือยองอุกไม่ใช่เหรอ?
ยองอุก?
ดู? ทุกคนพูดสิ่งที่แตกต่างกัน
ฉันคิดว่าเป็นพิล-ดู
- พิล-ดู? - ใช่แล้ว
- เฮ้ - ย่า?
ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้น?
หยุดถอนหายใจแบบนั้น แล้วคุณจะโชคร้าย
มันคืออะไร?
- ช่วงนี้คุณทำตัวแปลกๆ - ฉัน?
ฉันไม่เป็นเช่นนั้น
ใช่แล้ว คุณเป็นแบบนั้น มันคืออะไร?
มีปัญหาอะไร? พูดสิ.
เฮ้ คุณรู้ไหม...
มันเป็นแบบนี้...
- ยังไงก็ตาม… - ดูซิก!
มีบางอย่างเกิดขึ้นชั่วข้ามคืน? หรือคุณพบอะไรบางอย่าง?
เลขที่ ถ้ามีฉันจะโทรหาพวกคุณ
พวกคุณโทรหากันตั้งแต่เมื่อไหร่? พวกคุณคุยกันอย่างเป็นทางการตลอดเวลานี้
ฟัง.
ฉันบังเอิญได้ยินคำพูดของแม่
คุณรู้จักคนสุดท้ายที่ได้พบกับลุงชอลยงไหม?
เฮ้นั่นคือ...
- เขารู้สิ่งนั้น… - นั่นใคร?
พักปาร์ค พิลดู.
แม่ของฉันบอกว่าเธอเป็นคนสุดท้ายที่ได้พบกับลุงชอลยองก่อนที่เขาจะเสียชีวิต
เป็นอย่างนั้นเหรอ?
โอเคขอบคุณ.
ฉันจะจำมันไว้
เฮ้ ฉันจะไปก่อน
พวกคุณพักผ่อนเถอะ โอเค?
มีอะไรผิดปกติกับคุณ? เราไปด้วยกันได้ ทำไมคุณ…
แบคคุณ!
คุณบอกว่าคุณอยากจะพูดอะไรบางอย่าง
เฮ้.
เขาหวานมาก
กาแฟของรันเปิดแล้ว
มิรัน คุณเป็นลูกสาวของชอลยงจริงๆ เหรอ?
อย่างไรก็ตาม คุณดูไม่เหมือนเขาเลย
แล้วทำไมไม่บอกเราตลอดล่ะ?
หากคุณแจ้งให้เราทราบก่อนหน้านี้เราจะให้ความสำคัญกับคุณมากขึ้น
ยังไงก็ตามคุณบอกว่าคุณพบอะไรบางอย่าง นั่นอะไร?
ถูกต้อง. 20 ปีแล้ว แต่คุณเจออะไรบางอย่าง?
ฉันขอขอบคุณที่คุณกังวล
แต่ฉันจะขอบคุณมากขึ้นถ้าคุณสั่งอะไรบางอย่าง
เฮ้ สั่งอะไรหน่อยสิ
พวกคุณทุกคนจะไปดื่มอะไรใช่ไหม?
ฉันสั่งชาส้ม
พวกคุณมีอะไรผิดปกติ?
เฮ้.
เหมือนที่คุณคาดเดา
คนทั้งเมืองตกอยู่ในความบ้าคลั่ง
มาก? มีใครดูน่าสงสัยมั้ย?
ไม่มียังไม่ได้.
ผู้ชายทุกคนในเมืองรวมตัวกันที่ร้านกาแฟและถามคำถามมากมายกับเขา
แต่ฉันคิดว่าพวกเขาแค่อยากรู้อยากเห็น
แล้วคุณปาร์คล่ะ?
รอ.
เมื่อฉันมองอีกครั้ง เขาไม่อยู่ที่นั่นแล้ว
อะไร
คุณปาร์ค พิล-ดูไม่อยู่ที่นี่
วันนี้ฉันไม่ได้เห็นเขา
ปิดไม่กี่วัน
- สวัสดี. - เฮ้.
- ทุกอย่างปกติดี? - ใช่.
- สวัสดี. - เฮ้.
พูด. คุณอยากจะพูดอะไร?
เมื่อสองวันก่อน ระหว่างทางกลับบ้าน หลังจากที่ไปส่งคุณ
ฉันได้พบกับนายปาร์ค
และจากหลายๆที่เขาก็มา
จากทางไปบ้านสโนว์บอล
ฉันคงไม่คิดแบบนี้ถ้าเป็นอย่างนั้น
แต่หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่มิสเตอร์ปาร์ค
ฉันจึงยังคงรู้สึกสงสัยต่อไป
อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่าเรื่องนี้…
ทำให้ฉันรู้สึกผิดมาก
อาจจะไม่ใช่เขา
อะไร
คุณไม่ควรสงสัยใครบางคนเพียงเพราะมีบางอย่างแปลก ๆ
หรือสุดท้ายคุณก็จับผิดคน
นั่นเกิดขึ้นกับพ่อของฉัน
ยังเร็วเกินไปที่จะกังวลเรื่องนี้ รอก่อนนะคะ.
ข่าวลือคงจะแพร่กระจายไปทั่วเมือง
และผู้กระทำผิดจะต้องได้ยิน
ไม่ว่านายปาร์คจะเป็นคนก่อหรือไม่ก็ตาม
เราจะได้ทราบเร็วๆ นี้
พูดสิ.
อะไร
ฉันรู้ว่าคุณมีบางอย่างที่จะพูด
หยุดกินแล้วพูดเลย
คิดว่าจะเสียเปล่ามั้ย?
กัส อย่าขี้เหนียวขนาดนั้นนะ
คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับมิรันบ้างไหม?
คุณเคยได้ยินว่ามิรันคือใคร?
เรียบร้อยแล้ว.
เธอรู้รึเปล่า?
- มันไม่เกี่ยวกับเขา - มันไม่เกี่ยวกับเขาเหรอ?
เศร้าโศก.
เขาคงคิดว่าเราเฉยเมยมาก
ตลอดสามปีที่ผ่านมาไม่มีใครถามว่าเขาเป็นใคร
เอ้ย ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงเป็นแบบนั้น
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นบ้างไหม?
เกี่ยวกับอะไร?
ใครฆ่าชอลยอง
คุณไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องนั้นจริงๆเหรอ?
ถ้าฉันรู้,
คุณคิดว่าฉันจะเงียบๆ ไว้ไหม?
ใช่. คุณพูดถูก.
คุณกำลังจะทำอะไรบางอย่าง คุณจะเอาชนะฆาตกร
อย่างไรก็ตาม แม่ของจินซูกล่าวไว้ก่อนหน้านี้
คนสุดท้ายที่เห็นชอลยงคือพิลดู...
อย่าพูดเรื่องไร้สาระ
ฉันพูดเฉพาะสิ่งที่ฉันได้ยินเท่านั้น เกิดอะไรขึ้นกับสิ่งนั้น?
ทำไมมันไม่สมเหตุสมผลเลย?
ฉันหมายถึง ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าชอลยองพบกับใคร
และเกิดอะไรขึ้นกับเขาหลังจากทะเลาะกับพ่อของดูซิก เศร้าใจ!
คุณทำให้ฉันกลัวจริงๆ
อะไร คุณต้องการอะไรไหม?
ไม่ว่านายปาร์คจะเป็นคนก่อหรือไม่ก็ตาม
เราจะได้ทราบเร็วๆ นี้
มันไม่ใช่เขา ฉันแน่ใจว่าคุณปาร์คเป็นคนดี
ฉันไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งอื่นใด แต่คุณปาร์คจะ...
ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่?
อะไร
ทักทายเขาก่อนไม่ใช่เหรอ?
ถูกแล้ว. สวัสดี.
แน่ใจนะว่าต้องมาอยู่ที่นี่แบบนี้?
อะไร ฉันไม่สามารถมาที่นี่ได้?
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง
เข้ามา.
เพื่อให้พ่อดื่มกับเขาได้
ตกลง.
คุณถึงบ้านหรือยัง?
กินเร็ว.
ทำไมเขาถึงดื่มที่นี่?
เกิดอะไรขึ้นจริงๆ?
เอ้ย ทำไมซักผ้าเยอะจังเลยล่ะ?
คุณกำลังทำอะไร?
คุณไม่ได้ยินแม่เหรอ?
- ลดเสียงหน่อยแม่ - คุณ…
ได้โปรดเถอะแม่ รอสักครู่.
เขากำลังทำอะไร?
มีอะไรผิดปกติกับมัน?
ทำไมซักผ้าเยอะจัง?
ฉันอาจตายก่อนจะจบเรื่อง
คนทั้งเมืองดูกระสับกระส่ายใช่ไหม?
มิรันเป็นลูกสาวของชอลยงเหรอ?
ใช่นั่นคือสิ่งที่ฉันได้ยิน
คุณไม่รู้เหมือนกันเหรอ?
ไม่ ฉันไม่รู้
ไม่น่าแปลกใจเลย
ฉันรู้สึกกระสับกระส่ายมาหลายวันแล้ว
นี่คือเหตุผลที่อย่าใช้ชีวิตอยู่กับความรู้สึกผิด
ถูกต้องใช่มั้ย?
คุณก็รู้เช่นกัน
ฉันทำสิ่งเลวร้ายในตอนนั้น
สิ่งเลวร้าย?
ฉันเมาแต่มันดูแปลกสำหรับฉัน
“ทำไมเขาไปที่นั่นถ้าไม่ใช่บ้านของจุน?
ที่นั่นมีแต่ภูเขา”
มันข้ามความคิดของฉัน
ถ้าฉันหยุดเขาและถามเขาว่าเขากำลังจะไปไหน
มีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างไหม?
พักปาร์ค พิลดู?
เมื่อเวลาประมาณ 01.15 น. ของวันที่ 4 มิถุนายน 2545
คุณได้พบกับจูชอลยองผู้ล่วงลับไปแล้ว
หน้าจูซองรี หมายเลข 20 กอซัน-อึบ ใช่ไหม?
อะไร
- ใช่. - ซอยอะไร
นำไปสู่บ้านนายโอจุน?
จริง แต่มันไม่ได้แค่พาไปบ้านจุนเท่านั้น...
และจริงๆ
คืนนั้นจูและโอจุนทะเลาะกันหนักมากเหรอ?
ฉันได้ยินมาว่าคุณเห็นพวกเขาทะเลาะกัน
และแยกพวกเขาออกจากกัน
ใช่ มันเป็นเรื่องจริง แต่...
แล้วเมื่อคุณได้พบกับคุณจูอีกครั้งในคืนนั้น
คุณคุยกับเขาหรือเปล่า?
ฉันถามติดตลกว่าเขาอยากสู้กับจุนอีกไหม
และเขาบอกว่าไม่
- อย่างไรก็ตาม เขาไม่กลับมาใช่ไหม? - อะไร?
และสุดซอยก็เป็นบ้านของนายโอ้
ถูกต้อง?
ใช่. ฉันคิดว่าคุณพูดถูก
เหมือนโดนผีเข้าสิง
จากนั้นฉันก็ตอบ "ใช่" ทุกคำถามของนักสืบ
ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเพราะคำพูดของฉัน
ฉันโง่.
- พิล-ดู. - เมื่อพูดแล้วไม่สามารถเรียกคืนได้
เมื่อฉันตระหนักถึงความผิดพลาดของตัวเอง ไม่มีทางที่จะแก้ไขมันได้
ตั้งแต่นั้นมา
มันหนักใจฉัน
เพราะฉัน…
บางทีทุกอย่างอาจเป็นแบบนี้เพราะฉัน ดังนั้น...
มันไม่ใช่ความผิดของคุณ
ทุกอย่างก็จบลงเช่นนั้น
ไม่มีอะไรสามารถหยุดเขาได้ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไรก็ตาม
แค่คิดเกี่ยวกับมันอย่างนั้น
ถูกต้อง.
นั่นดีกว่า.
ฉันไม่สามารถคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาได้
เศร้าโศก. อย่างไรก็ตามคุณรู้อะไรไหม?
ช่วงนี้ฉันนอนไม่หลับ
ดังนั้นฉันจึงเดินไปรอบๆ บริเวณนี้เป็นเวลาหนึ่งหรือสองชั่วโมงในตอนกลางคืน
เศร้าโศก.
นั่นเป็นเหตุผลที่เขาอยู่ที่นั่น
พิล-ดู. มันไม่ใช่ความผิดของคุณจริงๆ
จุนก็คิดเช่นนั้นเช่นกัน
จุนบอกฉันขณะกำลังจะออกจากที่นี่
ที่เขารู้สึกว่าชอลยงกลายเป็นแบบนั้นเพราะเขา
เพราะจุนเหรอ? คุณหมายความว่าอย่างไร?
จุนบอกว่าเขาคิด
คนที่เสนอการตั้งค่าการแข่งขันให้ชอลยองฆ่าเขา
หลังจากที่จุนดุชอลยองในวันนั้น
ชอลยองสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก
แล้วมันก็เกิดขึ้น
ดังนั้นเขาจึงคิดว่าผู้จัดการแข่งขันจะต้องแก้แค้นชอลยอง
เหมือนคุณ,
จุนบอกว่าเขารู้สึกว่ามันเป็นความผิดของเขา
คุณรู้ไหมว่า
เมื่อหัวใจของคุณรู้สึกหนักอึ้ง
คุณรู้สึกผิดแม้ว่าจะไม่ใช่ความผิดของคุณก็ตาม
เอาล่ะ พิล-ดู
คุณควรลืมมันซะ
คุณรู้ไหมว่ามีอะไรแปลก?
วันแบบนี้เราจะเมาไม่ได้
คุณจะต้องเหนื่อยมากแน่ๆ
คุณควรกลับบ้านได้แล้ว มาที่นี่ทำไม?
ไม่ ฉันไม่เหนื่อยเลย
ฉันจริงจัง.
ยังไงก็ตาม มีบางอย่างเกิดขึ้นเหรอ?
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น.
นอกจากขายได้มากในช่วงนี้แล้ว ขอบคุณผู้ที่สงสัยครับ
เป็นอย่างนั้นเหรอ?
จินซู คุณรู้จักหนังสือเล่มนั้นไหม?
โทษที ตอนนี้จำชื่อหนังสือไม่ได้แล้ว
อย่างไรก็ตามตัวละครหลักคือคนขับแท็กซี่
ปกติเขาจะไม่ค่อยได้ลูกค้ามากนัก
แต่วันหนึ่งเขามีลูกค้ามากมาย
อย่างไรก็ตามเขาต้องกลับบ้านอย่างรวดเร็ว
ภรรยาของเขาป่วย
และนั่นคืออะไร? ซุปซันเดย์คืออะไร? หรือซุปกระดูกวัวแก้เมาค้าง
ภรรยาของเขาอยากได้มันในตอนเช้าจึงขอซื้อให้เขา
อย่างไรก็ตาม ลูกค้ายังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในการเดินทางกลับ
เขาจึงกลับบ้านช้า
เขาซื้อซุปซันเดย์แล้วกลับบ้าน
แต่ภรรยาของเขาแล้ว...
โทษที ฉันจำชื่อเรื่องไม่ได้
ฉันจะต้องอ่านมันในภายหลัง
ยังไงก็ตาม วันนี้ฉันก็เป็นแบบนั้น
ลูกค้ามาตอนผมปิด
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
- เหมือนอย่างเมื่อก่อน - ขออนุญาต.
ใช่แล้วโค้ช
ใช่ ฉันถึงบ้านแล้ว
ตอนนี้?
เป็นอย่างนั้นเหรอ?
จินซู ไม่มีปัญหา ไปให้พ้น.
ดีครับท่าน
ฉันจะไปที่สำนักงานแล้วส่งไปที่สมาคม
ตกลง.
คุณรู้หรือไม่? คุณอาจจะเงียบแต่คุณก็โวยวาย
อะไร
ฉันหมายถึงตอนที่ดูซิกถามคุณ
เพื่อดูแลฉัน
จริงๆแล้วฉันหัวเราะ
คิดว่าเขาพูดเกินจริงเช่นนั้น
ปรากฎว่าคุณเหมือนกัน
การระมัดระวังก็ไม่เสียหายอะไร
ฉันไม่ใช่เด็ก
เฮ้ ปิดร้านกาแฟแล้วมากับฉันล่ะ?
อย่างไรก็ตามยังไม่ถึงเวลาปิด
ฉันไม่เป็นไร ไปเถอะ
ถ้าอย่างนั้นฉันก็อยู่ได้ไม่นาน
ตกลง.
ปิด
เกิดอะไรขึ้นกับเขา? ไม่รับสายหรือข้อความของฉัน
เขากำลังทำอะไร?
ฉันพยายามที่จะเพิกเฉยต่อมัน
แต่เราทำงานไม่ตรงเวลาไม่ได้
คุณซิก!
นายปาร์คไม่ใช่ผู้กระทำความผิด
ฉันจะอธิบายว่าทำไมในภายหลัง
นั่นแบคดูเหรอ?
ฟัง.
เขาถูกเลี้ยงดูมาโดยครอบครัวที่เต็มไปด้วยนักกีฬา
เขามีระเบียบวินัยมากอย่างที่คุณเห็น
ถูกตัอง.
ฉันเดาได้แล้ว เศร้าโศก.
ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่?
ทำไม มันคืออะไร?
คุณทำให้ฉันตกใจ
คุณอยากดื่มกาแฟไหม?
เขาไม่สามารถอยู่ในรูปถ่ายได้
คุณกำลังทำอะไร? คุณต้องการที่จะเล่าเรื่องที่น่ากลัว?
- ฉันเกลียดเรื่องน่ากลัว - ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
ตามที่ฉันจำได้
ซอกฮีถ่ายรูปนี้
กล้องนั่นแหละ
แล้วทำไมเขาถึงอยู่ในนั้น?
คุณต้องใช้ตัวจับเวลาถอยหลัง
เลขที่
มันเป็นกล้องแบบใช้แล้วทิ้ง เลยไม่มีอะไรเลย
ไม่ คุณต้องคิดผิดแน่ๆ
นี่คือการทำงานของการตลาดแบบปากต่อปาก
วันนี้ฉันขายกาแฟได้มากกว่าที่ขายในช่วงสามปีที่ผ่านมา
พวกผู้ชายรีบเข้ามาก่อนจึงไม่มีที่นั่งเพียงพอ...
อนึ่ง,
คุณไม่มาดื่มกาแฟเร็วขึ้นเหรอ?
- หนึ่ง สอง... - เดี๋ยวก่อน
ให้ฉันกล้อง. ฉันถ่ายรูปให้คุณในครั้งนี้
ตกลง.
ขออนุญาต.
แล้ว?
คุณช่วยถ่ายรูปเราหน่อยได้ไหม?
เขาอยู่ที่นั่น
- อะไร? - เขาเป็นผู้ชาย.
พวกเขาดู.
คุณมีหลักฐานอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้?
เหมือนดอกไม้ในทราย
- พวกเขาดู. - พวกเขาดู.
-ดูซิก. - ย่า?
ไม่สามารถติดต่อได้
ฉันเคยเห็นสิ่งนี้ในภาพยนตร์เท่านั้น
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขากำลังทำการสืบสวนนอกเครื่องแบบจริงๆ
แต่ทำไมถึงเป็นผู้จัดการทีมซีรึม?
คุณแน่ใจเกี่ยวกับการแข่งขันที่กำลังจะมาถึงหรือไม่?
ครั้งนี้ผมจึงต้องแสดงความสามารถที่แท้จริงออกมา
คุณต้องมาดูการต่อสู้ของฉัน
ฉันจะทำให้มั่นใจว่าฉันจะได้แชมป์ในวันนั้น
วันนั้นมาบอกคำตอบให้ฉันหน่อยสิ
แปลคำบรรยายโดย Judith Aulia P.