"ดวงจันทร์ในตอนกลางวัน"
“ทุกคน องค์กร สถานที่ และกิจกรรมต่างๆ”
“ละครเรื่องนี้เป็นเพียงนิยาย”
“ทีมงานดูแลความปลอดภัยของนักแสดงเด็กขณะถ่ายทำละครเรื่องนี้”
ฉันกลัวว่าฉันจะเสียใจอีกครั้ง
ฉันกลัวโศกนาฏกรรม
จากชีวิตที่แล้วของฉันซ้ำรอยหากฉันตกหลุมรักคุณ
แต่ฉันไม่สามารถช่วยได้
ฉันตกหลุมรักคุณเข้าแล้วเหลือเกิน
และฉันต้องการที่จะมีชีวิตอยู่
ฉันแค่ต้องการ
โดยมีคุณเป็นคังยองฮวา
ฉันต้องการ
อยู่กับคุณ.
ของ.
มาใช้ชีวิตกันเถอะ
เราจะมีชีวิตอยู่
ฉันจะตรวจสอบให้แน่ใจ
เพื่อเปลี่ยนชะตากรรมของเรา
ฉันสัญญา
ว่าบั้นปลายชีวิตของเราในชาตินี้
จะไม่ใช่ตอนจบที่น่าเศร้า
แต่สำหรับสิ่งนั้น
เราไม่สามารถปล่อยให้ใครได้รับบาดเจ็บเพราะฉัน
ฉันจะปกป้องคุณ
และคนเหล่านั้นทั้งหมด
ให้ฉันทำกับคุณ.
สองคนดีกว่าหนึ่งคน
ฉันจะไม่ไป
ถอยหรือหนีอีกครั้ง
ในกรณีนั้น,
คุณจะต้องมีอาวุธ
อย่าถอดมันออกอีก
พระเครื่องนี้ก็คือ
อาวุธเดียวที่จะทำให้คุณปลอดภัยจากโซรีบู
ขอโทษที่ฉันทิ้งเครื่องรางไว้ข้างหลัง
รู้สึกเหมือนจะทิ้งคุณไป
แม้จะตั้งใจที่จะยุติมันทั้งหมด
ฉันมักจะมองย้อนกลับไป
บางทีคุณอาจจะกลับมาหาฉัน
ขอบคุณที่ปกป้องฉัน
และไม่ยอมให้ฉันยอมแพ้
คุณอยู่เสมอ
เข้าถึงฉัน
ขอบคุณ
เพราะไม่ปล่อยมือข้าพเจ้า
"ดวงจันทร์ในตอนกลางวัน"
"ตอนที่ 13"
ฉันแค่มาที่นี่เพื่อดำน้ำและช่วยชีวิตผู้คน
แต่นี่คือสิ่งที่ผู้คนทำกันที่แม่น้ำฮัน
- นี่คือรูปถ่าย - คุณถ่ายรูปสวย
ตอนนั้นคุณอธิษฐานอย่างสิ้นหวังมากเหรอ?
แน่นอน. ฉันคิดว่าฉันกำลังจะตายจริงๆ
“หากฉันมีเทพผู้พิทักษ์ โปรดช่วยฉันด้วย”
ขณะที่คิดอย่างนั้นฉันก็เป็นลม
รอ.
นั่นคือคุณ?
คุณมีเทพผู้พิทักษ์อื่นนอกเหนือจากฉันไหม?
เราจูบกันหลายครั้ง
อย่าแปลกใจเกินไป
ฉันแค่คิดว่ามันไม่ยุติธรรม
คุณเฝ้าดูฉันและช่วยฉัน
แม้ว่าฉันจะไม่ตระหนักก็ตาม
แต่ฉันใช้เวลานานกว่าจะตัดสินใจว่าอยากอยู่กับคุณ
ฉันบอกคุณแล้ว.
ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนี้เสมอไป
แต่รู้สึกเหมือนมีช่วงเวลานั้นอยู่
สำหรับช่วงเวลานี้
มองไปในทิศทางเดียวกับคุณ
และเดินเคียงข้างกัน
สัญญาว่าเราจะกลับมาที่นี่
วิวพระอาทิตย์ตกที่นี่น่าทึ่งมาก
เราต้องกลับไปดูพระอาทิตย์ตก
เราก็ปูเสื่อกินบะหมี่ถ้วยได้
เคียงบ่าเคียงไหล่
คุณคิดอย่างไร?
แน่นอน. มาทำอย่างนั้นกันเถอะ
ตอนนี้คุณดูเหมือนยองฮวาเลย
แต่แรก,
เรามีงานทำ
เราต้องหาทางกำจัดโซรีบู
ก่อนหน้านั้น,
มีสิ่งสำคัญสิ่งหนึ่งที่เราต้องดูแล
ทำไมคุณถึงดื้อรั้น?
คุณยังออกจากโรงพยาบาลไม่ได้
แต่ยองฮวาดูแปลกเกินไป
เขายังเพิกเฉยต่อการโทรของฉันทั้งหมด
คนผี
ทิ้งไว้ด้วยสีหน้าแปลก ๆ บนใบหน้าของเขา
ยินดีด้วย!
- เศร้าโศก. - นี่มันอัศจรรย์มาก.
คุณมีเวลาเตรียมเรื่องทั้งหมดนี้เมื่อไหร่?
ฉันไปโรงพยาบาลเพื่อพบเขา
แต่พวกเขาบอกว่าคุณถูกส่งกลับบ้านแล้ว
ดังนั้นฉันจึงด้นสด
เฮ้!
ทำไมคุณไม่รับโทรศัพท์ของคุณ?
คุณรู้ไหมว่าฉันกังวลแค่ไหนระหว่างทางมาที่นี่?
คุณควรหยุดฉันเมื่อฉันบอกแผนนี้กับคุณ
เรายังคงต้องพยายาม
เพราะเราต้องการให้พระองค์อนุมัติ
ทั้งหมดนี้ไม่สามารถเปลี่ยนใจฉันได้
ก้าวข้ามศพของฉันก่อน
ยองฮวาผู้ล้ำค่าของฉันเหรอ?
ฉันจะไม่มีวันปล่อยคุณไป
เอาล่ะนายอน
อย่างน้อยเราควรฟังพวกเขา
คุณจริงจังเหรอ?
คุณอยู่ฝ่ายใคร?
ฉันคิดว่านั่นก็เพียงพอแล้ว
เราได้จัดขึ้นแล้ว
งานแต่งงานของเราเมื่อ 1,500 ปีก่อน
แล้วไงล่ะ?
ฉันต้องให้พรของฉันกับคุณ
เพราะคุณเคยแต่งงานในชีวิตที่แล้วเหรอ?
สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือ
ขณะนี้ยองฮวากำลังตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง
ฉันได้เห็นชีวิตก่อนหน้านี้ของภรรยาของฉัน
และเขาก็ถูกฆ่าตายอยู่เสมอ
ก่อนวันเกิดปีที่ 30 ของเขา
“ดีบูนุช”?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ฉันจึงวางแผนที่จะปกป้องเขา
ดังนั้น,
ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคนรอบข้าง
ถ้าเจ้ายังผลักไสข้าออกไปและขัดขวางไม่ให้ข้าเห็นเขา
เขาจะตกอยู่ในอันตรายมากยิ่งขึ้น
นั่นเป็นวันเกิดของเขาเหรอ?
นั่นหมายความว่าเขาเหลือเวลาอีกเพียงสัปดาห์เดียวใช่ไหม?
ยองฮวา พูดมาเลย
เรื่องไร้สาระนี้คืออะไร?
ถูกต้องแล้วนายอน
มีวิญญาณชั่วร้ายที่ต้องการจะฆ่าฉัน
อุบัติเหตุทั้งหมดจนถึงขณะนี้
และเกิดอะไรขึ้นกับคุณเมื่อเร็ว ๆ นี้
ที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณชั่วร้าย
วิญญาณนั้น
ครอบครองร่างของซอกชอลฮวาน
อะไร
ฉันไม่มีเวลาโน้มน้าวคุณในทุกรายละเอียด
เชื่อใจยองฮวาแล้วให้ฉันอยู่เคียงข้างเขา
เดมี ยองฮวา
คนที่คุณรัก.
คุณขู่ฉัน
ยองฮวาจะตายถ้าฉันไม่อนุญาตเหรอ?
นั่นเป็นเพราะคุณเกือบตายเพราะฉัน
วิญญาณชั่วมักจะมาหาฉันผ่านทางคนรอบข้าง
เราพูดแบบนี้
เพราะนี่เพื่อความปลอดภัยของพวกเราทุกคน
และคุณ
ครอบครัวเดียวที่เหลืออยู่ของฉัน
ฉันจะไม่ปล่อยให้ยองฮวาหรือใครก็ตามได้รับบาดเจ็บ
ฉันสัญญาว่าจะรักษาทุกคนให้ปลอดภัย
มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้.
นั่นคือเหตุผล
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นสถานการณ์ชีวิตหรือความตาย
ฉันมักจะบ่น
นายอน,
ไว้วางใจเรา
นั่นเป็นวิธีเดียวที่จะปกป้องตัวเองและคุณจาง
คุณ.
คุณชอบดื่มไหม?
พวกเขาบอกว่าคุณควรดื่มกับผู้ชาย
เพื่อค้นหาธรรมชาติที่แท้จริงของมัน
ทำไมจู่ๆ คุณถึงดื่ม?
คุณเพิ่งได้รับการผ่าตัด
ฉันมีอัศวินของฉัน
ถ้าชนะเราไปซกโชสามวัน เห็นด้วย?
เห็นด้วย.
การดื่มเป็นเรื่องของความต้องการของคุณ
ฉันจะเป็นอัศวินของคุณ
ฉันไม่เคยพ่ายแพ้ในการต่อสู้
เริ่มกันเลย.
อะไร
ฉันชอบความกล้าหาญของคุณ
เราเริ่มต้นได้ไหม?
- คิตะ อาคัน เปอร์กี เค ซกโช - ซกโช.
ยุน เจ.
คุณไม่สามารถทำอย่างนั้นได้!
- นั่น... - โปรดอย่าทำเช่นนี้
- คุณเจ๋งมาก - หนึ่งในนั้นจะต้องตาย
ถ้าเราดื่มเร็วขนาดนี้ พวกเราจะพังกันหมด
จุนโอ คุณแน่ใจเหรอว่าคุณโอเค?
มาเลยเพื่อน
ฉันยังอายุมากกว่าคุณ
เขาโทรหาฉันอย่างกรุณาเฉพาะเมื่อเขาต้องการฉันเท่านั้น
เขาไม่เคยบอกชื่อของเขากับฉันเลย
อะไร
"คิมโดฮา"
บอกฉันยากไหม?
คุณสามารถหยุดได้
ได้โปรดหยุดเรื่องนี้เถอะนายอน
พวกเขาเมาเกินไป
คุณแข็งแรงพอที่จะดื่ม
ฉันเก่งหลายอย่างในชีวิต
คุณกำลังพูดถึงพันปีหรืออะไรบางอย่าง
คุณมาจากประเทศอะไร? โครยอ? ยุคสามก๊ก?
ฉันมาจากซอราเบล ซิลลา
ฉันเคยอาศัยอยู่ที่ Silla Apartments
มันเป็นเรื่องบังเอิญ
- เลขที่! - ยุนเจ!
คุณไม่กล้าอาเจียนที่นี่
- ออกมาคุณจัง - ที่ไหน?
รอ! เลขที่
ไปที่นั่น.
- คุณเป็นอะไร... - หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว
ปฏิบัติตามฉัน.
ตรงนี้.
เข้ามา.
คุณต้องการอนุมัติจากฉัน
ดังนั้นฉันขอถามคุณสิ่งหนึ่ง
ทำไมต้องยองฮวา?
ทำไมยองฮวาต้องมีส่วนร่วมด้วย?
ของคนเหล่านั้นทั้งหมดเหรอ?
เพราะไม่มีใครเหมือนเขาอีกแล้ว
ยองฮวา
ผู้หญิงในชีวิตของฉัน...
มีเขาเพียงคนเดียว
นายอนใจร้ายเกินไป
เขายังทำให้ผีเมาอีกด้วย
นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันเมาในรอบ 1,500 ปี
รอยแผลเป็นนี้
ดูมืดมนกว่าเดิม
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ครอบครองร่างกายมนุษย์
บางทีอาจจะเป็นแสงสว่าง
คุณดูไม่ดีเลย
คุณรู้ไหมว่ารอยแผลเป็นเหล่านี้ไม่ใช่บาดแผลใหม่
ไม่ต้องกังวล.
บางทีมันอาจจะไม่มีอะไรเลย
คุณเคยเสียใจบ้างไหม?
ตอนที่ฉันฆ่าโซรีบู
คุณสามารถเลือกได้หลากหลาย
คุณกำลังไปไกลเกินไป
เพื่อช่วยฉัน
ฉันไม่อยากทำให้คุณกังวลแม้แต่วินาทีเดียว
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องการปกป้องคุณ
และทำให้คุณมีความสุข
ยกโทษให้ฉัน
ที่ไม่เกรงใจและบอกว่าผมพูดถูก
ในการตัดสินใจนั้นในชาติก่อน
มันสายเกินไปที่จะขอโทษ?
ตอนนี้คือทั้งหมดที่ฉันต้องการ
เราจะไม่พรากจากกันอีกต่อไป
ที่จะรู้สึกถึงความสุขทั้งหมดที่เราพลาดไป
ชีวิตที่เหลือของเราก็คงไม่เพียงพอ
แน่นอน. เราจะทำอย่างนั้น
อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
ของ.
เศร้าโศก.
นี่คืออะไร?
คุณจริงจังนะเพื่อน?
เฮ้. เปิดประตู.
ผู้ชายคนนี้.
เปิดประตู!
เฮ้ คุณไม่สามารถจอดรถแบบนั้นได้
ฉันหมายถึงคุณช่วยย้ายรถของคุณได้ไหม...
โชคไม่ดี
ฉันไม่สามารถครอบครองร่างอื่นในสถานะนี้ได้
ฉันต้อง
ทำลายเครื่องรางของยองฮวา ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
เราอาจจะไม่ได้เจอกัน
คุณจะไปไหนครับนาย?
ฉันจะสวดภาวนาเป็นเวลาร้อยวัน
โปรดให้เวลาฉันบ้าง
ไปให้พ้น.
ฉันหมายถึงกาน้ำชา...
ฉันจะถามตรงๆ
วิญญาณชั่วร้ายในชาติก่อน
พยายามจะฆ่ายองฮวา
หากมีความเคียดแค้น
เราสามารถแก้ไขได้
แต่เราจะเอาชนะวิญญาณชั่วร้ายนี้ได้อย่างไร?
อนึ่ง...
คุณรู้จุดอ่อนของมันไหม?
เหตุแห่งการดำรงอยู่ของมัน
จุดอ่อนอย่างแน่นอน
ผีจะต้องจากไปเมื่อการแก้แค้นของพวกเขาพอใจ
วิญญาณที่ไม่มีเหตุผลในการดำรงอยู่ด้วย
จะจากโลกนี้ไป
วิญญาณชั่วร้ายก็เช่นเดียวกัน
สิ่งที่ผีหมกมุ่นอยู่กับ
มักจะมีคำตอบในการแก้ปัญหา
เพราะความหลงใหลนั้นคือสิ่งที่ผูกมัดพวกเขาไว้ที่นี่
เหมือนคุณ.
คุณหมกมุ่นอยู่กับอะไร?
ฉันไม่ได้ถูกมัดอยู่ที่นี่
เพราะความหลงใหล
มันเป็นเพราะความโง่เขลาของฉัน
เชื่อว่าฉันมีความแค้น
เพราะเขาฆ่าฉัน
เม็ดบัวกลายเป็นเครื่องราง
เพราะความปรารถนาอันจริงใจของเขา
เพื่อปกป้องคนที่เขารัก
บางครั้งความปรารถนา
แข็งแกร่งกว่าการแก้แค้น
อย่างไรก็ตาม,
ผีที่มีพฤติกรรมชั่ว
แค่เก็บความแค้นไว้
“การบริหาร การยอมรับ และการชำระเงิน”
ดูสิ่งที่วิญญาณชั่วร้ายหมกมุ่นอยู่
คิดถึงเหตุผลที่คุณมาที่นี่
และความหลงใหลของวิญญาณชั่วร้าย
คุณจะพบคำตอบจากพวกเขา
“จุนโอ”
คุณอยู่ที่ไหน
คุณได้ทำงานที่คุณต้องการทำให้สำเร็จแล้วหรือยัง?
ทำไมมันถึงมืดลงล่ะ?
เขาโอเคจริงๆเหรอ?
ฉันยังไม่แน่ใจ.
ทุกอย่างโอเคที่บ้านเหรอ?
ฉันจะไปที่นั่นเร็ว ๆ นี้.
ใช่มาที่นี่
เขาชอบผีขนาดนั้นได้ยังไง?
เขาทำให้ฉันบ้า
รอ. เขาเป็นอดีตสามีของเธอเหรอ?
อนึ่ง,
เราจะไปซกโชหรือ...
โทรศัพท์มือถือของคุณดังขึ้น
ใช่แล้ว ฉันชื่อจางจาก Beginning Entertainment
ขอโทษที โรงพยาบาล?
ทำไม ฉันควรกลับไปที่นั่นอีกครั้งไหม?
- เราควรทำอย่างไร? - ทำไม?
ปากหาน...
- มันคืออะไร? - คุณฮานอาการสาหัส!
เราทุกคนมุ่งหน้าไปโรงพยาบาล
“โรงพยาบาลซิน”
ผมจะขึ้นไปดูก่อนว่าจะแย่ขนาดไหน ดูแลเธอ.
ไม่ต้องกังวล. เราจะติดตามเร็วๆ นี้
ตกลง.
“การบริหาร การยอมรับ และการชำระเงิน”
ขออนุญาต. ฉันโทรหาโรงพยาบาล
ว่านายฮันมินโอมีอาการสาหัส
ไม่มีอะไรร้ายแรงเกี่ยวกับอาการของเขา
ได้ยินเสียงพยาบาลโทรมาบอกว่าอาการไม่ดี
เมื่อกี้คุณไม่โทรหาใครเหรอ? ฉันคิดว่าฉันเห็นมัน
ฉัน? ฉันไม่ได้โทรหาใครเลย
คุณไม่ได้มาสายแม้ว่าจะได้ยินเสียงเรียกนั้นเหรอ?
แน่นอน. นั่นคือคุณ โซรีบู
ฉันบอกคุณแล้ว.
ถ้าไม่ตายคนรอบข้างจะตกอยู่ในอันตราย
ฉันบอกคุณด้วย
ยันต์นี้อยู่กับฉันตอนนี้
ตราบใดที่ฉันเก็บสิ่งนี้ไว้ คุณไม่สามารถทำร้ายใครได้
ดี. ยันต์เวรนั่น
ฉันคงจะจบคุณแล้ว ถ้าคุณไม่มีมัน
คุณก็รู้ว่าฉันเก็บสิ่งนี้มาตลอด
ฉันไม่สามารถฆ่าคุณเพื่อสิ่งนั้นได้
แต่ฉันสามารถฆ่าคนอื่นได้
เช่นเดียวกับมินโอ
ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาถูกแตะต้องแม้แต่ปลายนิ้วของคุณ
คุณปกป้องคนที่อยากจะฆ่าคุณเหรอ?
ช่างไร้เดียงสาจริงๆ
นั่นเป็นเพราะฉันรู้ว่าเขาถูกคุณนอกใจ
แต่เจตนาชั่วร้ายของเขานั้นมีจริง
ฉันแค่ผลักมัน
ไปในทิศทางที่ถูกต้อง
โดยการสัมผัสความคิดที่จริงใจที่สุด?
ฉันเข้าใจสิ่งที่คุณหมายถึง
ฉันด้วย
อยากช่วยชีวิตคนที่ฉันรัก
แม้ว่าฉันต้องฆ่าใครสักคนก็ตาม
ถ้าเป็นเช่นนั้นก็พยายามทำความเข้าใจ
ทำไมฉันต้องฆ่าคุณด้วย
ทำไมคุณถึงทำเช่นนี้?
คุณเป็นคนผิด
ฉันฆ่าคุณหลายครั้ง
แต่ท่านกลับบังเกิดใหม่แล้ว
ดีใจที่ได้พบคุณ
ตายแล้วจมอยู่กับความทุกข์
โดยไม่ทราบเหตุผลใดๆ
แค่ตายในมือของฉัน
นั่นไม่สำคัญ คุณจะเกิดใหม่
รอ.
- มันคืออะไร? - เราเข้าไปไม่ได้, นายอน.
อะไร
เราต้องออกไปจากที่นี่
อะไร
นี่เป็นเคล็ดลับ เราควรทำอย่างไร?
ตอนนี้ยองฮวาอยู่กับชอลฮวานแล้ว
ยองฮวา.
ฉันจะไม่เล่นในสนามเด็กเล่นของคุณอีกต่อไป
แม้ว่าฉันจะต้องถูกฆ่า มันก็จะไม่อยู่โดยคุณ
เงื่อนไขของฉันเป็นเรื่องง่าย
ถ้าคุณไม่ถอดมันออก
มินโอจะตาย
คุณต้องไล่ล่าฉันตอนนี้
ฉันคือคนที่คุณต้องการฆ่า
ดูสิ่งที่วิญญาณชั่วร้ายหมกมุ่นอยู่
คิดถึงเหตุผลที่คุณมาที่นี่
และความหลงใหลของวิญญาณชั่วร้าย
คุณจะพบคำตอบจากพวกเขา
คุณกล้ามอบเครื่องรางนั้นให้มินโอ
คุณจะตายเพราะคนที่พยายามจะฆ่าคุณ
ฉันบอกว่าฉันจะไม่ไว้ชีวิตใคร
เจ็บเพราะฉัน
แล้วโดฮาล่ะ?
เขาไม่เพียงแต่กลายเป็นวิญญาณชั่วร้ายเท่านั้น
แต่เขาก็พยายามอย่างหนักที่จะปกป้องคุณเช่นกัน
คุณน่าจะได้เห็นรอยแผลเป็นที่คอของเขาเข้มขึ้น
คุณคิดว่ามันง่ายที่จะควบคุมตัวเองด้วยศพเหรอ?
ในไม่ช้า ความเจ็บปวดก็จะกลืนกินโดฮา
คุณจะถูกล็อคขึ้น
คนที่คุณรักต้องเจ็บปวดอีกครั้ง
ความรักของคุณคืออะไร?
ยองฮวา.
นั่นคือความรัก
นั่นคือความรักที่เขาสอนฉัน
วิญญาณชั่วร้ายที่รู้จักแต่การแก้แค้นเท่านั้นที่จะไม่มีวันรู้
ความปรารถนาอันสิ้นหวัง
เพื่อปกป้องคนที่คุณรักจากความทุกข์ทรมาน
ฉันไม่สนใจว่ามันจะนานแค่ไหน
ตราบเท่าที่ฉันสามารถทำให้คุณปลอดภัยได้
และกับคุณ
ฉันเต็มใจที่จะทำมัน
ทุกอย่าง.
การยุติวงจรกรรมของฮันรีทา
และให้เขา
วันเกิดปีที่ 31 ที่ปลอดภัยคือ
ความปรารถนาของฉัน.
ยกโทษให้ฉัน.
ฉันมอบยันต์ให้ปากหาน
มันไม่สำคัญ
เพราะฉันจะปกป้องคุณตอนนี้
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าเปิดประตูนี้
มิถุนายนโอ
ฉันบอกคุณแล้วว่าคุณหยุดฉันไม่ได้
เช่นเดียวกับคุณ
เหตุผลที่ฮันรีทาชาติก่อนของเธอต้องตาย...
สาเหตุที่ความแข็งแกร่งของคุณอ่อนแอลง
เมื่อใกล้ถึงวันเกิดของยองฮวา
มันคือทั้งหมดที่เกี่ยวกับอายุ 30 ที่คุณหมกมุ่นอยู่กับ
เวลามรณภาพปีที่ 30
หมายถึงการจำกัดเวลา
จนกระทั่งจิตวิญญาณของเจ้าพินาศ
แล้วไงล่ะ?
ถ้ารู้จะต่างกันขนาดไหน?
นั่นเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
ถ้าฉันปกป้องเขาจนเขาอายุ 30 ปี
คุณจะสูญพันธุ์
เช่นเดียวกับที่
จะเกิดขึ้นตอนนี้
ปกป้องยองฮวา
จากคุณ
ได้กลายเป็นเหตุผลของฉันที่จะมีชีวิตอยู่
คำสาปจะจบลงทันที
คุณและฉันถือดาบสองคม
เหตุผลในการดำรงอยู่ของคุณคือ
เพื่อปกป้องผู้หญิงคนนั้นจากฉัน
ถ้าฉันหายไป เหตุผลในการดำรงอยู่ของคุณก็หายไปด้วย
แล้วคุณก็จะหายไป
คุณสองคน
จะไม่มีวันได้พบกันอีก
ท้ายที่สุดคุณไม่ใช่เป้าหมายของฉัน
นั่นก็คือ จุนโอ
นายอน มาเร็วเหมือนกันนะ
- อะไร? - เป็นเขาจริงๆเหรอ?
เข้ามาสิ!
เราไม่สามารถกลับไปยังที่ของคุณได้
เมื่อเขาส่งต้นยูหรืออะไรก็ตามมาให้คุณ
ฉันบอกที่อยู่ของคุณให้ชอลฮวานฟังแล้ว
และสถานที่ที่คุณอาจไปเยี่ยมชม
แล้วทำไมคุณถึงช่วยฉันล่ะ?
เพราะฉันต้องเคียงข้างคุณเพื่อช่วยชีวิตฉัน
นี่คือบัตรบริษัทที่คุณฮันเคยใช้
มีเพียงคุณฮันเท่านั้นที่สามารถติดตามได้ ดังนั้นจึงไม่มีใครหาเจอ
มันไม่มีขีดจำกัด ดังนั้นจงใช้มัน
เพื่อไปในที่ห่างไกลจากผู้คน
ทำไมคุณถึงช่วยเรามากขนาดนี้?
เพราะคุณบอกให้ระวัง
ขอบคุณ.
แค่กล่าวขอบคุณในสถานการณ์เช่นนี้
ไม่ต้องถาม. จนกระทั่งพบว่า.
ถ้าคุณช่วยเราจริงๆ
ชอลฮวานจะมาหาคุณ
ฉันต้องไปสถานที่ที่ปลอดภัย
"สถานีตำรวจเกียนโซล"
ทำไมเราไม่พบสิ่งใดในกรณีของฮันมินโอ?
เอ้ย ฉันรู้
นักข่าวไม่เห็นผู้กระทำความผิด
เขาจำหน้าเธอไม่ได้ได้ยังไง
แม้ว่าคุณจะเผชิญหน้ากับผู้ชายคนนั้นโดยตรง?
เขาถูกครอบงำหรือเปล่า? เศร้าโศก.
- ฉัน - โอ้พระเจ้า
เห็นชายคนนั้น
คนที่ทำร้ายนายฮัน มิน โอ
ฉันเห็นมันเอง
จริงป้ะ?
นอกจากนั้นก็ยังมีคนอื่นๆ
เชื่อหรือไม่,
ทุกสิ่งที่ฉันกำลังจะพูดเป็นเรื่องจริง
งั้นก็ล็อคฉันไว้ก่อน
และมาพูดคุยกันต่อ
“การเคลื่อนย้ายผู้ป่วย”
โชคร้าย!
ใช่. ฉันจะดูแลทุกอย่างเมื่อฉันไปถึงที่นั่น
แล้วฉันจะไปหาคุณ
ตกลง.
ทำไม ตอนนี้เรากลับบ้านไม่ได้เหรอ?
ลองใช้คำพูดของพวกเขาดู
เขาบอกว่านี่เป็นวิธีเดียวที่จะทำให้เราทุกคนปลอดภัย
พวกเขาไม่ได้ออก DPO สำหรับรถคันนั้นไม่ใช่หรือ?
เราเจอรถที่เราตามหา 25C 0614.
คุณน่าจะได้เห็นรอยแผลเป็นที่คอของเขาเข้มขึ้น
คุณคิดว่ามันง่ายที่จะควบคุมตัวเองด้วยศพเหรอ?
ในไม่ช้า ความเจ็บปวดก็จะกลืนกินโดฮา
กินมัน. คุณไม่ได้กินข้าวทั้งวัน
คุณก็รู้ว่าฉันจะไม่ตายแม้ว่าฉันจะไม่กินก็ตาม
นั่นไม่ใช่วิธีการทำงานของร่างกายมนุษย์
ต้องกินให้ดีถึงจะสู้ได้ นี้.
อย่าสนใจคำพูดของพ่อเลย
ตกลง.
- ยองฮวา - ยกโทษให้ฉัน.
ฉันไม่รู้ว่ามันยากแค่ไหนสำหรับคุณ
แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้
มันจะต้องมีวิธี
ฉันจะหาทาง
เพื่อจะได้อยู่ในกายนั้นได้ไม่ทุกข์
ฉันพบวิธีแล้ว
วิธีกำจัดโซรีบู
มาก?
เขาต้องการคุณ
ยังคงได้รับกรรมจากชาติที่แล้ว
นั่นเป็นเหตุผลที่เขาฆ่าคุณต่อไป
เพื่อที่คุณจะได้กลับชาติมาเกิด
หากฉันสามารถปกป้องคุณได้เป็นเวลา 30 ปี
เขาจะสูญพันธุ์
เพราะเหตุแห่งการดำรงอยู่ก็จะสูญสิ้นไป
ถ้าฉันรอดวันเกิดไปได้
แล้วรีบูจะหายไปเหรอ?
ถูกต้อง.
ฉันเจอรถที่มีป้ายทะเบียน 25C 0614 ในรายการที่ต้องการ
ไม่มีศพอยู่ที่นี่
นี่อะไรน่ะ?
ในคืนนั้น,
เรานั่งแท็กซี่ไปวิ่งหนีพ่อ
ยองฮวาฝันถึงอดีตที่เหลือของเรา
วินาทีสุดท้าย
ที่เราแบ่งปันร่วมกัน
ฉันจะกลับมา.
ฉันรักคุณ,
ท่าน
อย่างที่ฉันคิด
เราไม่ควรได้อยู่ด้วยกันเลย
แต่ถึงแม้เราจะกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
ฉันรู้ว่าฉันจะตกหลุมรักคุณอีกครั้ง
อย่าตาย.
กรุณาอย่าตาย.
สด.
แม้แต่ตอนนี้คุณก็...
โปรด. ขอร้องล่ะริต้า
สด.
- ดูแลตัวเอง. - พยายามช่วยฉัน
ถูกตัอง.
คุณอยู่เคียงข้างฉันเพื่อช่วยฉัน
ทั้งหมดเป็นเพียงความฝัน
อดีต.
มันไม่สำคัญ
ในอดีตและแม้กระทั่งตอนนี้
คุณคือเหตุผลเดียวที่ฉันมีอยู่
ถ้าเราไม่เคยเจอกันแบบนี้ล่ะ?
เราจะไม่มีเวลาคุยกัน
และจดจำกันไว้เพียงความเจ็บปวด
ถึงกระนั้นก็ตาม
ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณ
เสมอ.
แต่ขอบคุณพระเจ้าที่เราสามารถพูดคุยกัน
โดยตรง.
อยู่ด้วยกันนานๆนะ
โดฮา คุณและฉันถือดาบสองคมเหมือนกัน
คุณอยู่ที่นี่
เพื่อปกป้องผู้หญิงคนนั้นจากฉัน
ถ้าฉันสูญพันธุ์ เหตุผลในการดำรงอยู่ของคุณก็จะหายไปเช่นกัน
แล้วคุณก็จะสูญพันธุ์
ฉันทำไม่ได้
บอกความจริง.
สักวันหนึ่งคุณจะยกโทษให้ฉันไหม?
ในกรณีนั้น,
จะเป็นอย่างไรถ้าเราพยายามทำทุกอย่างที่เราต้องการ
จากนี้ไป?
คุณคิดว่าฉันทำไม่ได้
ตามหาคุณถ้าคุณซ่อนตัวแบบนี้?
ฉันไม่สามารถทำอะไรกับคุณในขณะที่คุณอยู่ที่นั่น
นั่งกับฉันสักครู่
ถ้าแจ้งตำรวจ ตำรวจก็จะตายมากขึ้น
คุณไม่รังเกียจเหรอ?
Aku melalui banyak kesulitan setelah kamu melaporkanku ke polisi.
Jadi?
Bagaimana kehidupan di lapas?
Setiap kali aku memejamkan mata,
aku mendengar Gu Tae Ju menjerit.
Tapi
kemarin malam, aku bisa tidur nyenyak.
Dengar.
Di mana Kang Young Hwa sekarang?
Aku menurunkannya di tengah jalan. Aku tidak tahu di mana dia sekarang.
Serta
aku juga tidak bisa memberitahumu apa pun
meski kamu mengancam membunuhku di sini!
Giliranmu setelah mereka berdua!
Jadi, tetaplah terkurung di sana
sampai aku kembali untuk membunuhmu.
Jadi?
Menurutmu kamu akan tidur nyenyak malam ini?
Sekarang giliranmu memberitahuku di mana kamu menurunkan
mereka berdua.
Kamu khawatir?
Tidak.
Aku hanya menikmati sinar matahari.
Kurasa tidak.
Kamu berpikir, "Apa semuanya akan berakhir baik?"
"Apa semua baik-baik saja?"
Itu wajah cemasmu.
Kamu terpaku pada buku itu begitu kita tiba di sini
karena kamu tidak mau aku melihatmu tampak khawatir.
Tidak, aku sangat menikmati bukunya.
Kurasa kamu berbohong.
Aku bahkan mengingat semua yang kubaca sejauh ini.
Coba kulihat. Tentang apa itu?
- Tunjukkan kepadaku. - Aku serius.
- Coba kulihat. - Aku membacanya dengan intens
- sampai aku mengingat semuanya. - Tunjukkan kepadaku.
Kenapa kamu tidak menutup pintunya?
Aku tidak tahu.
Astaga.
Bagaimana kamu bisa menemukan tempat terpencil seperti ini?
Bahkan navigatornya tersesat,
jadi, sulit untuk sampai ke sini.
Aku menemukan tempat yang memadai dalam kenangan Han Jun O.
Tempat ini yang paling tidak umum.
"Kenangan Han Jun O?"
Dia pasti memikirkan tempat yang terkadang didatangi
Pak Han dan Jun O.
Begitu rupanya.
Mereka kemari untuk menghilang setiap kali dia terlibat skandal.
Pasti tidak nyaman tinggal di sini.
Tapi tolong bertahanlah beberapa hari lagi.
"Bertahan"?
Kamu sudah ke luar?
Tempat ini indah.
Lagi pula, aku tidak punya murid,
jadi, aku hampir tutup.
Tapi kini aku di sini untuk istirahat dan bersantai.
Sudah kubilang. Ini semua tentang pemasaran.
Pertama, kamu butuh nama baru.
"Studio Kendo Juara Choi Na Yeon?"
Itu nama yang norak.
Astaga, ada apa?
- Apa katamu? - Letakkan.
Itu dianggap penyerangan.
Apa katamu?
Kamu dalam masalah. Dia akan memukulimu.
Apa katamu?
Kamu akan baik-baik saja.
Apa maksudmu?
Kamu akan menjadi dirimu sendiri dan tetap berani.
Hentikan.
Aku tahu kamu akan begitu.
Kamu akan memukuliku?
Bahkan jika aku tidak bisa bertemu denganmu lagi,
kamu akan terus hidup sebagai wanita berusia 31 tahun, 41 tahun,
dan sebagai wanita tua beruban.
Jika aku bisa menjagamu sampai saat itu,
dengan senang hati
dan gembira
aku akan menghilang.
Ayo kembali ke sini.
Matahari terbenam tampak luar biasa dari tempat ini.
Ayo kembali untuk melihat matahari terbenam.
Kita bisa menggelar tikar dan makan mi gelas
bersebelahan.
Bagaimana menurutmu?
- Kenapa kamu berhenti? - Aku harus menutup pintu.
Di mana? Apa...
Jika kita
normal...
Lalu akan seperti apa?
Bagaimana jika kita tidak pernah bertemu seperti ini?
Kita hanya akan saling mengingat dengan rasa sakit yang mendalam.
Tapi syukurlah kita bisa saling bicara
secara langsung.
Mari tetap bersama untuk waktu yang sangat lama.
Terima kasih.
Enak?
Ini enak sekali.
Ya.
- Baiklah. - Kami menghabiskan hari-hari biasa
sampai hari itu tiba.
Kenapa kamu lamban sekali?
Kami semua pergi membeli kue ulang tahun
di pasar terdekat.
Berita itu sempat mengejutkan kami.
"Aktris Jung Yi Seul Ditemukan setelah Mencoba Bunuh Diri"
"Nyawanya Tidak Dalam Bahaya"
Ayo beli buah.
Ada juga
kabar baik yang kami ketahui kemudian.
"Rumah Sakit Universitas Seoul Neungil"
Aku tahu mau apa untuk ulang tahunku.
Belikan aku dua ini.
Ini.
Kami memakai cincin yang kami beli seharga lima dolar di pasar
dan berjalan-jalan di pasar berdebu itu bersama,
- sama seperti hari pernikahan kami. - Cocok sekali untukmu.
Ini cantik.
Itu masa paling bahagia yang kuhabiskan bersamanya
dalam hidupku.
Apa kamu bersembunyi di pedesaan ini
untuk membuatku bekerja keras mencarimu?
Lalu datang malam itu.
Tepat sebelum ulang tahun Young Hwa yang ke-30,
menjelang tengah malam.
Apa itu? Kenapa tiba-tiba padam?
Na Yeon.
Kamu ingat kata-kataku?
Kamu harus fokus pada dirimu agar kita menang.
Jangan terluka.
Tidak apa-apa. Keluarlah lewat pintu belakang.
Kamu tiba-tiba menghilang ke pondok di gunung,
jadi, aku hampir kehilanganmu.
"Moon in the Day"
Kamu tidak akan pernah bisa kabur dariku!
Kamu masih tidak tahu
apa yang akan terjadi
jika kamu tetap hidup setelah malam ini?
Bulan ada di langit.
Matahari bersinar sangat terang,
jadi, bulan tidak terlihat meski ada di sana.
Sepertimu?
Terima kasih sudah kembali.
Aku akan selalu bersamamu,
di mana pun kamu berada.