"ดวงจันทร์ในตอนกลางวัน"
“ทุกคน องค์กร สถานที่ และกิจกรรมต่างๆ”
“ละครเรื่องนี้เป็นเพียงนิยาย”
“ทีมงานดูแลความปลอดภัยของนักแสดงเด็กขณะถ่ายทำละครเรื่องนี้”
คุณคือ
ภรรยาของผม.
ขออนุญาต. ฉันไม่สามารถรับมันได้อีกต่อไป
เศร้าโศก.
ปิดทั้งหมดนี้
แล้วฉันจะเชื่อคุณ
ฉันเดาได้แล้ว
คุณไม่สามารถอ้างว่าเป็นผีอายุ 1,500 ปีได้
ถ้าคุณทำแบบนั้นไม่ได้
คุณไม่เชื่อฉันด้วยซ้ำ
แล้วทำไมคุณถึงไปวัด?
ตามหาพระที่ติดยันต์ไว้ไม่ใช่เหรอ?
คุณทำให้ฉันมาที่นี่
เพราะสงสัยว่าฉันเป็นใคร
ช่วงนี้คุณพูดจาแปลกๆ
ฉันก็เลยอยากจะแน่ใจ
และฉันก็ยืนยันแล้ว
ไฟดับไปโดยไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อเด็กคนอื่นๆ หัดขี่จักรยาน
คุณเรียนรู้เมื่อคุณโตขึ้นใช่ไหม?
และอย่างเงียบ ๆ
เพราะความทรงจำครั้งสุดท้ายของคุณกับพ่อของคุณ
ที่เสียชีวิตเมื่อคุณอายุเจ็ดขวบคือ
ขี่จักรยานด้วยกัน
คุณรู้ได้อย่างไร?
5,000 ดอลลาร์ที่คุณให้เพื่อนร่วมงานยืมเมื่อสองปีก่อน
คุณยังไม่ได้รับมันกลับมา
รอ. คุณไม่เคยขอมันคืนเลยใช่ไหม?
เมื่อคุณประสบปัญหาทางการเงิน
คุณเขียนและลบข้อความต่อไป
นั่นก็ใช้กับการที่คุณไม่สามารถพูดอะไรได้เช่นกัน
ถึงนายอนเมื่อเธอใส่สิ่งของของคุณทั้งหมด
เพราะคุณเป็นคนประเภท
ซึ่งดีกว่าที่จะไม่รบกวนผู้อื่นแม้จะหลงทางก็ตาม
คุณกำลังทำอะไร?
ฉันกำลังเล่าให้คุณฟังเกี่ยวกับฮวายองที่ฉันสังเกตอยู่
ถ้าคุณยังไม่เชื่อฉัน
บอกฉันบางอย่างที่ฉันไม่รู้เกี่ยวกับคุณ
ฉันตอบได้ทุกอย่าง
จุนโอ คุณ...
- จริงๆ แล้วคุณคือ... - ใช่
จริงๆ แล้วฉัน...
คุณคือสตอล์กเกอร์ของฉันใช่ไหม?
เราคุยกันได้ไหมจุนโอ?
ฉันไม่รู้ว่าคุณทำอะไรกับคุณคังช้าไป
แต่เราต้องคุยกัน
ตอนนี้ฉันไม่มีแรงพอที่จะใช้จ่ายกับพี่ใหญ่แล้ว
คุณพูดอะไร?
พฤติกรรมประหลาดๆ ของคุณหลังเกิดอุบัติเหตุ
พี่สาวของฉันปล่อยมันไปตลอดเวลานี้
คิดว่าเป็นเพราะคุณป่วย
รวมถึงความหลงใหลที่ผิดปกติของคุณกับนางสาวคัง
ดูคุณตอนนี้
คุณตอบแค่ชื่อของยองฮวาเท่านั้น
พี่สาวแค่ขอร้องให้เขาหวังว่าคุณจะอาการดีขึ้น
แต่ถ้ามันทำให้คุณแย่ลง
พี่ใหญ่จะปล่อยให้เขาเข้าใกล้คุณไม่ได้
แค่คิดต่อไปไม่ได้เหรอ?
นั้นคือทั้งหมด
เพราะความเจ็บป่วยของฉันเหรอ?
พวกเขาบอกว่ามันเป็นโรคร้ายแรง ไม่ใช่โรคทั่วไป
โปรด,
พี่สาว
รอ.
ฉันไม่คิดว่าฉันสามารถทำเช่นนี้ได้
คุณขอให้ฉันช่วยกำจัดศพ
ฉันมีตัวเลือกอะไรบ้าง?
หากศาลทราบ
เราทำเสร็จแล้ว
ใช่แล้ว ฉันจะช่วยคุณ
ฉันเป็นพยานเพียงคนเดียว
คุณถูก.
ได้อย่างไร
กับแทจูตอนนั้นเหรอ?
เหมือนกับ
คุณรอฉันมา
ตอนนี้. สิ่งนี้จะน่าสนใจมาก
คุณ
ทำแบบนั้นกับแทจูโดยตั้งใจเหรอ?
คุณต้องการ?
“โอบัต”
หากคำพูดของจุนโอเป็นจริง
ฉันจะไม่บ้า
เมื่อใกล้ถึงวันเกิดปีที่ 30 ของยองฮวา
บาดแผลของฉันเริ่มเข้มขึ้น
"ดวงจันทร์ในตอนกลางวัน"
ทำไมคุณมาที่นี่เช้าจัง?
จุนโออยากให้ฉันไปรับนางคัง
โอ้ มันเป็นอย่างนั้น
ตกลง. รอที่นี่.
โอเคค่ะคุณผู้หญิง
คุณคาดหวังให้ฉันพูดอย่างนั้นเหรอ?
แค่ลืมมันไป บอกให้เขาคบกับยีซึลต่อไป
อย่ากวนนะนายอน
เขาปลุกคุณหรือเปล่า?
ขอโทษ,
แต่บอกเขาว่าฉันเห็นพ่อแต่เช้า
ฉันไม่อยากคุยกับเขาตอนนี้
คุณถูก. แม้ว่าจะเป็นจุนโอก็ตาม
ผู้เล่นหญิงไม่สมควรได้รับโอกาส
มีมารยาทที่ต้องรักษาในความสัมพันธ์
- และยอน - ทำไม?
ขอโทษค่ะคุณคัง
อย่างน้อยเขาก็อยากให้ฉันถ่ายทอดข้อความนี้
อย่าพยายามหลีกเลี่ยงฉันเลย
ด้วยเหตุผลของบิดาผู้ล่วงลับของคุณ
คุณรู้ดีที่สุด
คุณไม่สามารถวิ่งหนีจากสิ่งนี้ได้ตลอดไป
นั่นคือสิ่งที่เขาพูด
จุนโอ ช่างโง่เขลาจริงๆ...
นายอน แล้วเจอกันนะ
รออยู่ตรงนี้นะคุณจาง
แน่นอน.
อยากให้ฉันเล่นดนตรีไหม?
- นายจัง - ใช่?
ตอนนั้นคุณบอกว่าจุนโอชอบคนอื่นใช่ไหม?
ตอนนั้นคุณหมายถึงใคร?
ฉันพูดอย่างนั้นเหรอ?
แบบนี้...
ประเภทของจุนโอไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ
เขาบอกว่าแฟนเก่าของเขา
คล้ายกับคุณมาก
เราหมายถึงฮันรีทาหรือเปล่า?
ใช่แล้ว นั่นคือชื่อของเขา
คุณรู้ได้อย่างไร?
คุณก็รู้เช่นกัน
คุณรู้มานานแค่ไหนแล้ว?
จุนโอนั้นไม่ใช่จุนโอจริงๆ
ทำไมไม่บอกฉัน ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้ว?
คุณจะเชื่อฉันไหมถ้าฉันบอกคุณ?
อย่างน้อยก็ให้โอกาสเขาบ้าง
เขาชอบผู้หญิงเพียงคนเดียวมาเป็นเวลา 1,500 ปีแล้ว
ลองนึกภาพความเกลียดชังมากขนาดนั้น
เราคุยกันที่โซลได้
ทำไมคุณถึงชวนฉันมาที่นี่?
ฉันอยากจะแสดงบางอย่างให้คุณดู
เรียกว่า ดอกบัวสีเหลือง
คุณต้องคุ้นเคยถ้าเห็นมันในฝัน
นั่นเป็นเพราะว่าดอกไม้นี้ยังเป็นตัวแทนของครอบครัวของคุณด้วย
ดอกไม้แกะสลักบนดาบ
ของ.
คุณหมายถึง
ความฝันของฉัน
ไม่ใช่ความฝันธรรมดา
นั่นเกิดขึ้นจริงๆเหรอ?
คุณดูมาตลอดเลย
ชาติที่แล้วของคุณในช่วง 1,500 ปีที่ผ่านมา
ฉันไม่รู้ชีวิตก่อนหน้านี้ของฉัน
และการกลับชาติมาเกิดมีอยู่จริง
แต่ในบรรดาการเกิดใหม่ทั้งหมด มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จำฉันได้
คือคุณ.
ยองฮวา.
รอ.
ขอคิดก่อนนะ.
นี่ไม่ใช่วิธีที่ฉันต้องการเปิดเผยตัวตนของฉัน
เพราะนี่จะกะทันหันเกินไปสำหรับคุณ
แต่...
ฉันต้องการยุติวงจรนิรันดร์นี้และย้ายไปอีกด้านหนึ่ง
สมมติว่าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง
คุณรู้ไหม
ฉันบอบช้ำมาทั้งชีวิตแค่ไหน?
จากนั้นฉันก็บอบช้ำ
เพื่อให้คุณสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้
เพื่อยุติวงจรอันไม่มีที่สิ้นสุดของเรา
คุณต้องไปถึงจุดสิ้นสุดของความฝันของคุณ
และค้นหาสาเหตุการตายของฉัน
คุณไม่สนใจว่าฉันสับสนแค่ไหน
และฉันต้องทนทุกข์ทรมานมากเพียงใด
คุณเพียงแค่ต้องการบรรลุเป้าหมายของคุณ
ไม่?
มีสิทธิ์อะไรมาเขย่าชีวิตฉันทั้งชีวิต
เพื่อแก้ปัญหาของคุณ?
ใครสนใจเกี่ยวกับความเกลียดชังของคุณ?
ในศตวรรษที่ 21 มีคนจำนวนมากเสียชีวิต
อันเนื่องมาจากอุบัติเหตุ ความเจ็บป่วย และสิ่งที่ไม่คาดคิดต่างๆ
ไม่ใช่ทุกสิ่งที่จะทำลายชีวิตของผู้อื่น
เพื่อยุติความเจ็บปวดเหมือนที่คุณกำลังทำอยู่ตอนนี้
คุณคงกำลังฝันอยู่
ฉันคังยองฮวา ไม่ใช่ฮันรีทา
เหมือนคุณไม่ใช่ฮันจุนโอ
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงเมื่อ 1,500 ปีที่แล้ว
คุณไม่สามารถทำได้
หนีจากผู้หญิงเมื่อ 1,500 ปีก่อน
คุณเห็นชาติที่แล้วของคุณแม้ในความฝันของคุณ
คุณเชื่อจริงๆหรือว่าคุณสามารถหลบหนีได้?
คุณด้วย
อยากจะดูว่ามันจะจบลงอย่างไร
ฉันจะให้คำแนะนำแก่คุณ
เป็นเวลา 1,500 ปีแล้ว
ทำไมคุณไม่ลืมมันล่ะ?
แล้วฉันจะพยายาม
ลืมชะตากรรมที่ไม่ยุติธรรมนี้ไปซะ
ยองฮวา.
นอกจากนี้สิ่งที่คุณทำกับฉันถือเป็นการสะกดรอยตาม
คุณก็รู้?
ทำแบบนี้มา 29 ปีได้ยังไง?
ฉันหวังว่าเราจะไม่ได้พบกันอีก
อย่ามองย้อนกลับไป
จากนี้ไปคุณจะก้าวหน้าเท่านั้น
ไปจากที่นี่
ตอนนี้!
ถ้าคุณอยากจะผ่านฉันไป
ฉันจะเอาชีวิตของคุณ
เราต้องการผู้หญิงคนนั้น
ยิง!
คุณสบายดีหรือเปล่า?
ท่าน
ท่าน!
หากคุณตื่นอยู่
แสดงมารยาทที่ดี
ที่ไหน
ผู้หญิงคนนั้น?
คุณฆ่าบอดี้การ์ดของคุณเอง
สำหรับคนรับใช้
และได้รับบาดเจ็บ
คุณอยากจะมอบความผิดหวังให้กับพ่อมากแค่ไหน?
ฉันแค่ถาม
เขาอยู่ที่ไหน!
พ่อฆ่าเขา
พ่อหวังว่านั่นจะไม่เป็นความจริง
พ่ออะไร.
ฆ่าเขาจริงๆเหรอ?
นี่เป็นเพื่อประโยชน์ของคุณ!
คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคุณถ้าเขาเป็นอย่างนั้นจริงๆ
ลูกสาวของคนทรยศเหรอ?
ฉันบอกให้คุณแสดงมารยาทของคุณ
ฉันฆ่า
คนเหล่านั้นทั้งหมด
เพียงเพื่อใช้ชีวิตเป็นลูกของพ่อ
เมื่อฉันไม่มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่
ฉันไม่อยู่แล้ว
อยากมีชีวิตเป็นลูกของพ่อ
คุณแน่ใจหรือว่าคุณสามารถต่อสู้กับทหารของพ่อด้วยอาการบาดเจ็บของคุณได้?
ถ้าออกมาช้า
คุณจะตาย.
ที่...
ไม่สำคัญอีกต่อไป
เปิดประตูให้เขา
ถ้าไม่ใช่สำหรับฉัน
เขาคงจะตายจากการกัดลิ้นของเขา
เขาบอกว่าเคยทำงานที่บ้านนายพลคยา
เธอคือคุณฮัน
โดฮา ทุกคนมาแล้ว
เป็นพยาน
เขาเป็นคนทรยศที่สมควรตาย
โดฮา ถ้าคุณฆ่า
คนทรยศคนนี้
พ่อจะจัดการให้
ความผิดของคุณที่เล่นกับเขา
ถ้านั่นคือคำตอบของคุณ
พ่อไม่มีทางเลือกอื่น
คนเดียวที่รู้ตัวตนของเขาคือ
เรา.
เพราะสุนัขที่พ่อเลี้ยงไม่รู้จักเจ้านายของเขา
พ่อจะต้องมัดเขาให้แน่น
และบอกเขา
เขาเป็นใคร.
แทนที่จะแต่งงานกับใครสักคนที่สามารถเป็นนักบินของคุณได้
พ่ออยากให้เธอเป็นภรรยาของคุณ
และใช้ประโยชน์จากมัน
ด้วยเหตุนี้
พ่อยังฆ่าผู้บริสุทธิ์ทั้งหมดเลยเหรอ?
พ่อจะเลือกวันที่ดีและจัดพิธีแต่งงานที่ยิ่งใหญ่
สำหรับคุณทั้งคู่
แต่งงานกับเขาเป็นวิธีเดียว
คุณสามารถช่วยผู้หญิงคนนั้นได้
คุณเลือก.
ฆ่าเขา
หรือรับนางเป็นภรรยาของท่าน
พ่อก็ชอบเหมือนกัน
ตัวเลือกของคุณ.
มอบเสื้อผ้าที่ดีที่สุดให้เขา
และรับใช้พระองค์ด้วยสุดใจ
เธอเป็นผู้หญิงสูงศักดิ์
ซึ่งจะกลายเป็นภรรยาของโดฮา
ท่านครับ ผมเสิร์ฟโจ๊กตามที่คุณสั่งครับ
วันนี้เขาไม่กินอะไรอีกแล้วเหรอ?
ยกโทษให้ฉัน.
ฉันกำลังเข้าไป.
ฉันบอกว่าเราต้องอดทนไว้
แต่สิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปตามคำพูดของเรา ฉันขอโทษจริงๆ
อย่างไรก็ตาม หากคุณต้องการมีชีวิตรอด
อย่างน้อยคุณควรกินอะไรบางอย่าง
ฉันควรกินทุกครั้งที่คุณบอกไหม?
ถ้าคุณบอกว่าฉันต้องอดทน
ฉันควรเชื่อฟังคุณไหม?
คุณมีสิทธิอะไรบ้าง?
ทำไมคุณต้องเลือกทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน?
ทำไมคุณถึงบังคับฉัน
เป็นเหตุผลที่คุณต้องอยู่รอดใช่ไหม?
เพราะมันดีกว่า
แทนที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อฆ่าใครสักคน
จะดีกว่าไหมที่จะมีชีวิตอยู่?
ระหว่างรอเวลาที่เธอฆ่าฉันในที่สุด?
นั่นคือเหตุผล
ฉันต้องดำเนินชีวิตตามคำสั่งของคุณ?
แม้ว่าฉันจะเห็นว่าเธอเชื่อฟังคำสั่งของพ่อเสมอ...
เขาจะไม่เปิดเผยตัวตนของคุณ
แก่ผู้ใดตราบเท่าที่ข้าพระองค์ปฏิบัติตามพระบัญชาของพระองค์
ยังดีกว่าสำหรับคุณอีกด้วย
เพื่อรอที่จะฆ่า
ศัตรูของคุณ
แทนที่จะถูกติดตามในฐานะคนทรยศ
ฉันจะไป,
ดังนั้นอย่างน้อยก็กินสักหน่อย
น้องฮวา เรามาถึงแล้ว
ยองฮวา เราอยู่หน้าบ้านคุณแล้ว
คุณจะต้องเหนื่อยมากแน่ๆ คุณนอนหลับสบาย
ขอบคุณสำหรับการนั่ง
- จนกระทั่งพบว่า. - รอ.
อนึ่ง,
เกี่ยวอะไรกับผี?
ที่...
ผี?
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับงานของฉัน
ฉันหวังว่าบทสนทนาของคุณจะมีความหมาย
ฉันแน่ใจว่ามันเป็นไปอย่างราบรื่นใช่ไหม?
คุณกลับมาแล้ว จุนโอล่ะ?
เฮ้ คุณล้างถังขยะในห้องฉันเหรอ?
ฉันคิดว่าฉันทำไปตอนทำความสะอาดห้อง
แต่ทำไม?
เฮ้!
คุณกำลังทำอะไร?
“โอบัต”
เจอแล้ว.
ฉันจะไม่ฝันถึงอาจารย์หรืออะไรแบบนั้นอีกต่อไป
แต่เกิดอุบัติเหตุเมาแล้วขับอีก
ฆ่าชายวัย 40 ปี
ขณะนั้นผู้เสียหายทำงานเป็นคนขับรถเพื่อหาเงิน
ค่าเล่าเรียนของลูกสาวสองคนของเธอ
เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว มีคนงานหนุ่มคนหนึ่งเสียชีวิต
ขณะทำงานในสถานที่ก่อสร้าง
เขาอายุเพียง 19 ปี
ซังอึน ภรรยาของเขา ได้รับความช่วยเหลือจากสามีของเธอ ซึงโฮ...
ในศตวรรษที่ 21 มีคนจำนวนมากเสียชีวิต
อันเนื่องมาจากอุบัติเหตุ ความเจ็บป่วย และสิ่งที่ไม่คาดคิดต่างๆ
ไม่ใช่ทั้งหมดที่จะทำลายชีวิตของผู้อื่น
เพื่อยุติความเจ็บปวดเหมือนที่คุณกำลังทำอยู่ตอนนี้
คุณคิดอย่างไร
ฉันอยากมีส่วนร่วมในชะตากรรมอันหายนะนี้เหรอ?
คุณเกือบจะทำให้ฉันกลัว
ไม่คิดว่าจะเจอเร็วขนาดนี้
ของ.
ไม่ใช่ฉัน.
นายซอกโทรมาก่อน
เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิด
กับคุณ.
คุณไปได้แล้ว.
- ใช่. - ฉันจะถามเขาโดยตรง
ฉันควรจะมาเร็วกว่านี้ แต่ฉันใช้เวลานานเกินไป
คุณไม่เจอกันมานานแล้ว
จับมือกันอย่างมีความสุขเป็นยังไงบ้าง...
เราสามารถทำได้อีกครั้ง
ฉันจะจัดการมันเอง ดังนั้น ฟังคุณฮันนะ
โอเคครับ.
ถ้าอย่างนั้นฉันจะปล่อยให้คุณสองคนอยู่คนเดียว
นั่งลง. ทำไมคุณยังยืนอยู่ตรงนั้น?
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดอะไรกับทนายโก้
แต่คุณต้องบอกความจริง
คุณจะถามว่าฉันพยายามจะฆ่าน้องสาวของคุณหรือไม่?
ฉันไม่เล็กพอที่จะยุยงให้เกิดการฆาตกรรม
เพราะถูกคุณขังไว้
ฉันไม่ได้เกลียดคุณขนาดนั้น
ถ้าคุณคิดว่าจะลืมมันได้...
ความคิดที่หลอกหลอนคุณเมื่อเร็ว ๆ นี้
“รูปร่างหน้าตาของเธอดูเหมือนน้องสาวของฉันอย่างแน่นอน”
“ทำไมเขาดูต่างชาติจัง”
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ลองอีกครั้ง
“ทำไมจุนโอถึงกลายเป็นผู้ชายที่แตกต่างออกไปมาก”
“หลังจากแทบไม่รอด?”
“นี่เป็นอาการของ PTSD จริงๆ หรือ?”
ฉันหมายถึงความคิดนั้น
และก็มีคังยองฮวา
“ทำไมจู่ๆ จุนโอ”
“หมกมุ่นอยู่กับผู้หญิงคนนั้นเหรอ?”
นี่คือความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของคุณตอนนี้
คุณรู้ทั้งหมดได้อย่างไร?
คุณต้องการที่จะรู้ว่าอย่างไร?
งั้นก็เลิกสงสัยในตัวฉันซะ
เพราะมีเพียงฉันเท่านั้นที่สามารถแก้ไขปัญหาของคุณได้
ถามน้องสาวของคุณ
เหมือนเป็นความลับ
ซึ่งมีเพียงคุณและจุนโอตัวจริงเท่านั้นที่รู้
ถ้าเขาไม่สามารถตอบคุณได้เขาก็ออกไป
มันหมายถึง
เขาไม่ใช่จุนโอ
ทำไมคุณออกมาเร็วขนาดนี้?
อภิปรายจบแล้วเหรอ?
แต่ฉันต้องเตรียมที่จะให้เขาคุยกับคุณ
มันง่ายเพราะคุณจัดระเบียบมัน
- ขอบคุณ. - รอ.
อย่าบอกว่าคุณฆ่าเขา
ทุกคนในสาขานี้รู้ดีว่าความสัมพันธ์ของคุณไม่ดี
ตอบฉัน!
มีกล้องวงจรปิดทุกที่!
คุณยังขี้อายอยู่
แม้ว่าเขาจะฆ่าใครไปแล้วก็ตาม
ไม่ต้องกังวล.
ฉันไม่ต้องการ
ฆ่าจุนโอหรือมินโอ
นักโทษแพ็กเจหลบหนีเหรอ?
ใช่ครับ คุณโซ
ทีมงานภาครัฐคงยุ่งมาก
โดฮา กำจัดพวกมันออกไป
ท้ายที่สุดแล้ว คุณคือนักศิลปะการต่อสู้ที่มีความสามารถมากที่สุด
ในซอราบีล
ไม่ครับท่าน.
นายพลคิมได้รับบาดเจ็บสาหัส
และเราสามารถทำงานเล็กๆ น้อยๆ เช่นนั้นได้
เลขที่
นี่สำหรับศิลา
ไม่มีงานใดเป็นเรื่องเล็กน้อย
ไปเดี๋ยวนี้เลย โดฮา
ฉันจะกลับมาครับท่าน
ฉันจะกลับมา.
แต่งงานกับคุณโดฮาเหรอ? ผู้หญิงเลวคนนั้น
เขาเป็นแค่คนรับใช้เหมือนเรา
คุณเคยได้ยินไหม?
ลอร์ดโดฮาเกือบถูกฆ่า
สำหรับการพยายามช่วยหญิงสาว
พวกเขาวิ่งหนีไปด้วยกันและมิสเตอร์โซก็จับพวกเขาไว้
- แต่เขาไปทำสงครามอีกครั้งเหรอ? - ใช่.
ยากที่จะเชื่อ.
ถ้าแม่มดฆ่าเขาล่ะ?
นั่นคือสิ่งที่ฉันหมายถึง
เขาจะไม่ตาย
เขาจะกลับมาอย่างปลอดภัย ฉันสัญญา.
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
เพิ่งกลับมาเหรอ?
คุณไม่เห็นเหรอ?
คุณดูไม่ดีเลย
ฉันเหนื่อยแล้ว. ปล่อยฉัน.
ทำไมมือคุณถึงร้อนจัง?
มันไม่สำคัญ
ออกไป...
แน่ใจเหรอว่าไม่สบาย?
ดูเหมือนคุณจะมีไข้
คุณไม่จำเป็นต้องแกล้งทำเป็น
เป็นห่วงฉัน
ท่าน
ท่าน!
เขาทำงานหนักเกินไปก่อนที่เราจะรักษาเขาได้
บาดแผลจากลูกศร
ดูเหมือนว่าเขามีไข้ขณะที่บาดแผลของเขาแย่ลง
ไข้จะสูงมาก
จนกว่าเขาจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก
แต่คุณยังมีอีกมากที่ต้องทำ
สำหรับพ่อของคุณ
แต่คุณจะเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บเล็กน้อย
ดูแลเขาอย่างซื่อสัตย์
ถ้าเขาไม่ตื่น...
ฉันไม่มีเลย
เหตุผล
เพื่อให้คุณมีชีวิตอยู่
แม้ว่าคุณจะตื่นขึ้นมา
พ่อของเจ้าจะลากเจ้าเหมือนสุนัข
คุณจะทำทุกอย่างที่เขาพูด
เพราะฉันได้กลายเป็นทาสของคุณแล้ว
คุณจะไม่อยู่หรือตาย
มันเหมาะสมที่จะจบเรื่องที่นี่เท่านั้น
ความเกลียดชังอันลึกซึ้งของฉัน
และความสงสารอันไม่อาจให้อภัยนี้
จะหมดอายุ
หลังจากที่คุณตาย
ฉันจะจบเรื่องที่นี่
ตวนโดฮา.
คุณลุกขึ้นแล้ว
คุณคือคนที่อยู่เคียงข้างฉัน
จนถึงตอนนี้
ไม่ใช่ฉัน.
คนรับใช้คนใหม่ของคุณมีชีวิตอยู่...
ฉันหมายถึงว่าภรรยาในอนาคตของคุณอาศัยอยู่เคียงข้างคุณ
เขาไม่นอนสักวินาทีและดูแลคุณด้วยความรักอันยิ่งใหญ่
ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?
คุณไม่สามารถอยู่ที่นี่
คุณตื่นเมื่อไหร่?
คุณไม่เวียนหัวเหรอ?
คุณควรโทรหาฉันเมื่อคุณตื่น
- มาทำไม... - ทีละคน
ถามทีละคน.
ฉันสบายดี.
คุณแทบจะไม่สามารถลุกขึ้นได้
คุณไม่รู้อะไรเลย
ฉันรู้
สิ่งหนึ่งที่แน่นอน
คุณพลาดโอกาสของคุณอีกครั้ง
ที่จะฆ่าฉัน
ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้น?
คุณมีโอกาสที่จะฆ่าฉัน
ฉันต้องการที่จะฆ่าคุณ
มาก.
แล้วทำไมคุณถึงหยุด?
ทำไมฉันถึงทำอย่างนั้น?
แทนที่จะอยากจะฆ่าคุณ
ทำไมฉันถึงกังวลมากขึ้น
คุณจะไม่ตื่นอีกเหรอ?
ที่...
เพราะฉันยังไม่ถือว่าชีวิตเป็นสิ่งที่มีค่า
เลขที่
นั่นไม่ใช่เหตุผล
ฉันอยากจะถาม
ตอนนี้ฉันควรทำอะไรดี.
ฉันจะอยู่ได้อย่างไรต่อจากนี้
ถ้าฉันไม่สามารถฆ่าคุณได้?
มีเพียงคุณเท่านั้นที่บอกให้ฉันมีชีวิตอยู่
เธอขอให้ฉันมีชีวิตอยู่ ฝันถึงวันที่ฉันจะฆ่าเธอ
ฉันคิดว่าคุณจะรู้ทาง
ในฐานะศัตรูที่ปกป้องฉันด้วยการเสี่ยงชีวิตของคุณ
ฉันจะคิดเกี่ยวกับมัน
ตอนนี้คุณจะใช้ชีวิตอย่างไร
ฉันจะตรวจสอบให้แน่ใจ.
ฉันกำลังมองหาวิธี
สัญญากับฉันสิ่งหนึ่ง
อย่าหายไปจากหน้าฉันนะ
ฉันสามารถผ่านไปได้
วันที่ทรมานเหล่านี้เพราะมีคุณอยู่
แม้ว่า
ฉันทำให้คุณผ่านการทรมานนั้นเหรอ?
ฉันคงจะบ้าไปแล้ว
ฉันรู้สึกโล่งใจ
เจอกันที่นี่
ฉันไม่รู้
ฉันจะทำอย่างไรกับตัวเอง
ฉันไม่รู้อีกต่อไปเช่นกัน
ฉันฝันแบบนั้นอีกแล้ว
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน?
มันตลกที่ฉันร้องไห้
ทุกสิ่งที่ฉันพูดเมื่อวานนี้จะเป็นเรื่องตลกถ้าฉันทำเช่นนี้
ความเกลียดชังของคุณใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ?
เป็นเวลา 1,500 ปีแล้ว
สงบสติอารมณ์และลืมมันไปไม่ได้หรือ?
ฉันรุนแรงเกินไปหรือเปล่า?
ขออภัยที่ตอบช้า.
วันนี้ฉันอยากพบคุณและพูดคุยที่บ้านจุนโอ
ถูกต้อง.
ฉันขอให้นายฮันมาพบฉัน
เรามามีใครหรือเปล่า?
โนน่า คัง.
เขาบอกว่าเขาต้องการคุยอะไรบางอย่างกับน้องชายของเขา
พี่ชายคิดว่ามันคงจะสนุกถ้าได้พูดคุยระหว่างกินข้าว
นั่นเป็นเรื่องน่าประหลาดใจ
ถ้าพี่ใหญ่บอกว่าคุณคังจะมา
ฉันคิดว่าคุณจะมีความสุขมากขึ้น
มีเวลาที่เหมาะสมสำหรับทุกสิ่ง
และครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน
ดูเหมือนพี่ชายจะไม่ค่อยชอบยองฮวาเท่าไหร่นัก
ใครจะทำสิ่งนี้ให้คุณถ้าไม่ใช่พี่ใหญ่?
คุณยังขอความช่วยเหลือจากพี่ใหญ่ด้วย
ปล่อยมันไปเถอะครับพี่
คุณมาถึงแล้ว
ขออภัยสำหรับการแจ้งเตือนกะทันหันนี้ ขอบคุณที่มา.
มันไม่สำคัญ ฉันอยากพบคุณก่อน
เข้ามา.
รอก่อน คุณฮัน
ฉันอยากคุยกับคุณให้ห่างจากจุนโอ
คุณอยากคุยกับฉันคนเดียวโดยไม่มีจุนโอเหรอ?
ทำอะไรอยู่ยองฮวา?
คุณมาบอกฉันทุกอย่าง
อย่าหวั่นไหวกับความฝันนั้นเลย เพียงแค่บอกเขา
ฉันไม่สามารถดำเนินต่อไปเช่นนี้
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ฉันไม่สามารถทำงานเป็นผู้คุ้มกันของฮันจุนโอได้อีกต่อไป
ฉันเซ็นสัญญากับคุณแล้ว
เพราะฉันคิดว่าฉันสามารถช่วยเขาได้
เพราะเขาป่วยหนักและบอบช้ำมาก
แต่เขาโกหกทุกอย่าง
เขาทำกลอุบายต่าง ๆ ที่จะตาย
ในที่สุดฉันก็ถูกพักงาน
ดังนั้นสัญญาที่ฉันเซ็นไว้จึงไม่ถูกต้องตั้งแต่เริ่มต้น
ฉันต้องการยกเลิกสัญญานี้
คุณจะไม่พูดอะไรเลยเหรอ?
ถูกต้อง.
แบบนี้...
ฉันหมายถึงเป็น
ฮันจุนโอตายไปแล้วจริงๆ
คนที่คุณเชื่อคือน้องชายของคุณ
ภายนอกเป็นเพียงมนุษย์เท่านั้น เพราะจริงๆ แล้วเขาเป็นผี
ฉันจะบอกเขาได้อย่างไร?
มันไม่สำคัญ
ฉันต้องรู้ทุกอย่างเมื่อพูดถึงจุนโอ
ท้ายที่สุดเราไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันมากนัก
เราไม่มีอะไรจะซ่อน
จริงๆ แล้ว...
เพราะตอนนี้เขามีแฟนอย่างเป็นทางการแล้ว
ฉันว่ามันไม่ดีเลยที่จะอยู่ที่นี่กับจุนโอ
ฉันอยากจะบอกคุณว่า
คุณไม่ได้พูดแบบนี้เหรอ?
ถูกต้อง.
ฉันเคยพูดไปแล้ว
ฉันคงจะลืมไปแล้ว
ฉันไม่มีสมาธิ
ยกโทษให้ฉัน.
เอ้ย ความดีของฉัน
เศร้าโศก.
นี่อะไรน่ะ?
คุณไม่ได้ทำมันทั้งหมดใช่ไหม?
ฉันทำอาหารบ้างเป็นครั้งคราวตั้งแต่ยังเด็ก
หลังจากที่ฉันอยู่คนเดียวกับจุนโอ
คุณฮัน คุณสุดยอดมาก
ฉันเห็นด้วย. พิเศษ.
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณมาที่นี่อีกครั้ง
เพียงเพื่อกิน
ทำไมคุณถึงฟังดูหยาบคาย?
พี่ใหญ่ตัดสินใจเชิญเขาในวันนี้
และขอขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณ
เขาพูดมันก่อน
ว่าเขาไม่อยากเจอฉันอีกต่อไป
บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นได้อย่างไร?
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น.
เขาคงจะเข้าใจผิด
เมื่อฉันบอกว่าฉันไม่ต้องการ
เห็นเขาป่วยอีกแล้ว
ฉันสามารถกินก่อนที่อาหารเย็นได้หรือไม่?
ขอบคุณสำหรับอาหาร.
เหมือนซื้อวองโกเล่พาสต้าที่ร้านอาหาร
นี่เป็นอาหารจานพิเศษที่ฉันทำเพื่อคุณโดยเฉพาะ ยองฮวา
จุนโอไม่ชอบอาหารทะเลจริงๆ
มันเริ่มตั้งแต่เขายังเด็ก
ขณะที่เขาปีนหินเพื่อเก็บเปลือกหอย
และตกลงไปในทะเล
คุณจำสิ่งนั้นได้ไหม?
ใครจะรู้.
เพียงตอบพี่ชายของคุณเมื่อเขาถาม
แน่นอน.
จริงเหรอ?
คุณก็จำมันได้เช่นกัน
คุณไม่ค่อยกินหอยตั้งแต่วันนั้น
คุณบอกว่ารสชาติของน้ำเกลือจะกลับมาหาคุณเมื่อคุณกินมัน
ใช่ถูกต้อง.
เราจะดื่มไวน์กันดีไหม?
แน่นอนว่ามันฟังดูดี
จุนโอ คุณเป็นคนไข้ ดังนั้นคุณดื่มน้ำต่อไปได้
ตกลง.
ดูเหมือนคุณจะเพลิดเพลินกับบะหมี่ของคุณ
เมื่อนั่งอยู่ต่อหน้าคนที่คุณสาบานว่าไม่อยากเจอ
ฉันก็รู้สึกอึดอัดมากเช่นกัน
คุณไม่สอดคล้องกันมาก
ฉันคิดว่าคุณสงบและลืมทุกอย่าง
ขอโทษที่พูดจารุนแรงกับคุณในวันนั้น
แต่เขาไม่จำเป็นต้องรู้ปัญหาระหว่างเรา
คุณจะทำราวกับว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีเมื่อมีคุณฮันอยู่ด้วย?
ถ้าต้องการทำเช่นนั้นก็ไม่ควรมาที่นี่
คุณคิดว่าฉันอยากอยู่ที่นี่เหรอ?
ฉันพยายามอย่างหนักที่จะสงบสติอารมณ์
เพราะฉันรู้สึกเสียใจกับนายฮัน
ผู้จัดงานเลี้ยงใหญ่ให้น้องสาวของเขา
ทำตามยากขนาดนั้นเลยเหรอ?
ฉันไม่สามารถช่วยได้
ท้ายที่สุดแล้ว ฉันไม่ใช่ฮัน จุน โอ
นี่คือปัญหาของคุณ
สาเหตุการเสียชีวิตของคุณเป็นสิ่งเดียวที่คุณอยากรู้
จะเป็นอย่างไรถ้ามิสเตอร์ฮันรู้ว่าเขาเป็นน้องสาวคนเดียวของเขา
ตายไปแล้ว?
คุณลองจินตนาการดูว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน?
ฉันไม่ได้พูดถึงความเจ็บปวดจากการตายของคุณเอง
คุณรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับความเจ็บปวดของผู้ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังไหม?
ฉันด้วย...
คุณอยากจะพูดว่า "มันหลีกเลี่ยงไม่ได้" อีกครั้งเหรอ?
รู้สึกผิดจริงๆ
ฉันก็รู้เหมือนกัน
ความรู้สึกสูญเสียและความเจ็บปวด
ที่ผู้คนรู้สึก
ซึ่งถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง
หลังจากการตายของผู้เป็นที่รัก
เมื่อพ่อแม่ของคุณเสียชีวิต
ฉันก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน
กับคุณ.
ฉันเลือกขวดที่พิเศษมาก
ฉันหวังว่าคุณจะชอบมัน.
ขอบคุณ.
มันคืออะไร?
รู้สึกเหมือนมีคนตามเรามา
- WHO? - มันคงเป็นจินตนาการของฉัน.
คุณผิด.
ฉันเป็นคนปีนหิน
และตกลงไปในทะเลตั้งแต่ยังเป็นเด็ก
ไม่ใช่คุณ จุนโอ
คุณไม่จำเป็นต้องพาฉันกลับบ้าน
ฉันออกมาเพราะมินโอขอฉันเท่านั้น
คุณยังต้องการให้ฉันร่วมมือ
กับชายผู้น่าสงสารคนนั้น
ที่
สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันสามารถทำได้
ขณะขอยืมกายนี้
คุณรู้ตอนนี้และมันทำให้ฉันพูดไม่ออก
ยกโทษให้ฉัน.
สำหรับเรื่องอธรรมทั้งหมดที่เราพูดกับท่าน
เมื่อบอกให้ใจเย็นๆ แล้วลืมมันซะ?
ฉันไม่เคยอยู่ในสถานะของคุณ
แต่ฉันแกล้งทำเป็นว่ามันง่าย
จริงๆ แล้ว,
ความฝันของฉันก้าวไปไกลกว่านี้
และฉันรู้สึกผิดมาก
ยังไง
ถ้าคุณกับริต้าพบกันในเวลาและสถานที่ต่างกัน?
ฉันรู้สึกสงสาร
นั่นเป็นเหตุผล
ฉันจะฝันต่อไป
อะไร
ฉันเริ่มอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย
ว่าความสัมพันธ์ของคุณกับริต้าจะจบลงอย่างไร
"ดวงจันทร์ในตอนกลางวัน"
คุณรู้สึกเหมือนเป็นพระเจ้าผู้พิทักษ์ของฉัน
กลับมาฝันอีกครั้งแทนที่จะพูดเรื่องไร้สาระ
น้องสาวของคุณถูกครอบงำโดยวิญญาณชั่วร้าย
คุณคิดว่าฉันจะเชื่อคุณเหรอ?
วันนี้ฉันมีความรู้สึกไม่ดี
วันนี้อย่าไปไหนมาอยู่ข้างๆฉันนะ
คุณจะไม่ตามฉันไปที่สถานีดับเพลิงใช่ไหม?
เลขที่
มีเครื่องหมายพิเศษหลงเหลืออยู่บนร่างกายที่ถูกครอบครองโดยวิญญาณชั่วร้าย
เวลานี้,
ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณตายในมือของคนอื่น