Selamatkan kami dalam pertempuran.
Lindungi kami daripada tipu helah
dan godaan syaitan.
Humbankan ke dalam neraka
syaitan dan roh-roh jahat.
Percayalah kepada kasih sayang Tuhan
dan mengakulah kesalahan kamu dengan jujur. Makbulkan.
Makbulkan.
Saya…
nampak syaitan.
Saya dibutakan oleh ketamakan,
tiada apa dapat menghalang saya,
seperti saya dirasuk oleh syaitan.
Ada seseorang cuba menghalang saya.
Dia kata
dia akan dedahkan…
kesalahan saya kepada dunia.
Saya fikir
dia cuba nak jatuhkan saya
kerana cemburu dengan saya…
EPISOD 13 DAHULUKALA, DOSA ASAL
Hebat betul persembahan tadi.
Sekarang baru saya faham kenapa awak taasub dengan tradisi.
Semasa awak jadi manusia…
Seo Yi-sun.
Itu nama saya.
Seo Yi-sun.
Saya suka nama itu.
Akhirnya apa berlaku kepada dia?
Dia tamatkan riwayat sendiri.
Dia tahu
kalau dia bunuh diri, dia takkan masuk syurga.
Dia memang tak mahu ke sana.
Lagipun, dia tak layak.
Saya kasihankan dia.
Tapi awak pandai menipu.
Awak kata pengakhirannya tak gembira mahupun sedih,
hanya pengakhiran biasa yang tak penting.
Kali ini,
saya akan cipta penamat yang bahagia.
Kunang-kunang?
Ya.
Pertemuan kita
setelah sekian lama
mungkin
menjadi peluang kedua saya.
Kali ini,
saya takkan buat awak sengsara.
Kenapa awak di sini hari ini?
Kadangkala saya perlukan ketenangan dan kedamaian.
Melihat manusia membuatkan awak tenang?
Ia boleh mencederakan
dan juga boleh menyembuhkan.
Setiap syiling ada dua sisi.
Saya tak nak ulangi masa silam saya yang malang dengan Do-hee.
Apa patut saya buat?
Awak minta bantuan saya?
Tak, lagipun awak takkan tolong saya.
Saya cuma…
minta pendapat awak.
Kalau boleh dielak,
ia takkan dipanggil nasib malang.
Awak memang tak membantu langsung.
Awak kata awak tak minta bantuan.
Tanpa kesengsaraan, kebahagiaan tak bermakna.
Manusia takkan hargai kebahagiaan kalau mereka sentiasa bahagia.
Awak bercakap seolah-olah kesengsaraan sangat penting.
Tapi ia sebenarnya tak berguna.
Walaupun hidup bahagia,
usia manusia tak panjang.
Kadangkala
kebahagiaan boleh meracuni kita.
Bangun, Do-hee.
Lima minit lagi.
Mari makan makanan yang dimasak di rumah.
Makanan dimasak di rumah?
Jadi di mana makanan itu?
Tutup mata awak sekejap.
Sekejap saja.
Apa ini?
Awak masih ingat saya nak makan makanan yang dimasak di rumah?
Sudah tentu.
Saya tak pernah lupa apa awak cakap.
Sayang.
Nampak sedap.
- Jom makan. - Okey.
Sebelum itu, minum air dulu.
Tunggu. Saya nak berus gigi.
Tunggu sekejap saja. Jangan makan dulu.
Tunggu saya!
Awak minumlah air dulu!
Dah masuk bulan Disember.
Cepat betul masa berlalu.
Daripada janji temu sehinggalah ke majlis perkahwinan…
Rasa macam dah lama.
Yalah.
Banyak betul yang berlaku tahun ini.
Apabila difikirkan,
ini Krismas pertama kita bersama.
Oh, ya. Awak tak suka Krismas.
Taklah.
Sekarang saya suka.
Saya suka semua yang awak suka.
Saya tak sabar nak sambut Krismas pertama kita.
Mari kita mainkan lagu Krismas.
Kenapa jalan sesak?
Pasti ada kemalangan.
Do-hee.
Ya?
Kita cakap apa tadi?
Krismas.
Ya.
Krismas.
Mari dengar lagu lain.
Terima kasih.
Minumlah.
Ia sesuai diminum waktu begini.
Terus saya rasa segar.
Apa berlaku?
Tak pernah-pernah awak nak jumpa saya.
Sebab awak lebih kenal Do-hee berbanding orang lain.
Ada sesuatu berlaku kepada dia?
Kami nampak kemalangan dalam perjalanan ke tempat kerja.
Saya rasa
ia mengingatkannya tentang kemalangan ibu bapanya.
Saya nak buat dia gembira sepanjang masa,
tapi dia selalu nampak seperti…
rasa bersalah untuk gembira.
Mungkin dia rasa bersalah
atau gelisah.
Dia pernah cakap
beberapa tahun yang dihabiskan bersama ibu bapanya
sebelum mereka meninggal dunia
adalah saat paling bahagia dalam hidupnya.
Kehidupannya bertukar sengsara ketika dia bahagia.
Mungkin kebahagiaan menakutkan dia.
Dia tinggal dengan Ju Cheon-suk sejurus selepas kemalangan itu?
Tidak, dia tinggal dengan saudaranya buat sementara waktu.
Saudaranya menjaganya kerana mahukan harta warisan dan duit insurans,
kemudian dia dibuang apabila duitnya habis.
Saat kali pertama saya jumpa dia,
dia seperti landak.
Dia fikir dia akan kembali sendirian, jadi dia sangat berhati-hati dengan semua.
Mak Cik Cheon-suk yang berjaya membuka hati Do-hee,
tapi sekarang Do-hee kehilangan dia juga.
Menangkap pembunuhnya membuatkan Do-hee sibuk sekejap.
Tapi luka lama…
pasti berdarah kembali.
Masuklah.
Dah sampai masa mesyuarat.
Okey.
Untuk memaksimumkan kesedaran
tentang produk baru F&B Mirae
dan menarik pelanggan secara aktif,
kami telah merancang aktiviti pemasaran.
- Cik Choi? - Ya.
Sebagai tempat utama,
kami telah mengambil kira gim, maraton, festival universiti dan lain-lain.
Tak ada pilihan lain?
Idea ini dah biasa sangat.
Saya nak idea baru dan menjadi ikutan.
Apa kata kita buat di sana?
Panggung Sunwol.
Panggung yang diuruskan oleh Pengarah Eksekutif Jeong?
Awak pernah dengar istilah "tradisi ikutan"?
Budaya tradisional mendapat sambutan sekarang.
Persembahan Cik Jin Ga-young juga menjadi bualan ramai.
Saya tak rasa itu idea yang baik.
Siapa Cik Jin?
Perempuan yang datang ke sini
selepas serangan yang hampir membunuh En. Jeong.
Dia peluk En. Jeong di depan semua orang.
Masa itu awak bising-bising,
awak kata ia lebih menyeronokkan daripada Love and War, ingat?
Apa yang awak merepek? Saya tak kata begitu.
Maafkan saya.
Saya suka idea itu.
Mari bekerjasama dengan Panggung Sunwol.
- Cik Do. - Ya?
Cik Shin akan uruskan projek ini.
Okey.
- Cik Do. - Ya?
Kehidupannya bertukar sengsara ketika dia bahagia.
Mungkin kebahagiaan menakutkan dia.
- Gu-won! - Hei.
Bolehkah saya buat majlis promosi
produk baru syarikat saya di Panggung Sunwol?
Buatlah apa saja yang awak nak, Do-hee.
Jangan cakap begitu.
Saya nak buat tawaran rasmi,
jadi tolong pertimbangkan secara rasmi sebagai Pengarah Eksekutif.
Jadi saya beri persetujuan secara rasmi.
Okey.
Kalau begitu, bahagian pemasaran syarikat saya
akan hantarkan kertas cadangan.
Ini dia.
- Cuba lihat. - Okey.
Biar saya beri sedikit penerangan dulu.
Kita periksa tarikh persembahan dan pilih tarikh…
Saya risau.
Apabila keadaan semakin sukar,
Do-hee akan memaksa dirinya.
Itu cara dia menahan emosinya.
Saya harap awak akan sentiasa bersamanya dan pastikan
dia tak terlalu memaksa diri.
KUMPULAN MIRAE
YAYASAN MIRAE
"Jawatankuasa Pampasan Kemalangan Industri"?
Ia ditubuhkan oleh Pengerusi Ju dan merupakan yang pertama di Korea.
Ia membantu menaikkan imej syarikat selepas kemalangan industri
dan ia juga merupakan simbol penting.
Ia dah ketinggalan zaman.
Bubarkan saja.
Pemegang saham yang percaya dengan falsafah pengurusan Pengerusi Ju
pasti akan membantah keras.
Mak saya dah mati.
Begitu juga dengan dunia ciptaannya.
Lebih 30 peratus pekerja produksi akan digantikan dengan pekerja sementara.
Saya nak setiap anak syarikat hantar rancangan penstrukturan semula.
Kamu tak hidup
seperti yang ayah kamu mahukan.
Sebab itulah kamu dihukum.
Bertenang!
Sekarang giliran mak.
Mak?
Ayah?
Di mana semua orang?
Ke mana mereka pergi?
Kenapa tinggalkan saya sendirian?
Ayah?
Gu-won?
Mereka semua tinggalkan saya.
Mereka tinggalkan saya sendirian.
Semuanya salah saya.
Saya yang bertanggungjawab.
Do-hee.
Awak tak buat apa-apa kesalahan.
Kalau begitu…
kenapa semua orang tinggalkan saya?
Kenapa mereka tinggalkan saya sendirian?
Mereka tak tinggalkan awak.
Cuma…
awak tak nampak mereka buat sementara waktu.
Jadi saya
boleh jumpa mereka lagi?
Sudah tentulah.
Nak pergi jumpa mereka sekarang?
Mari pergi.
Kenapa yang itu terlalu besar?
Sebab yang itu paling atas.
Yakah?
Do-hee.
Kamu dah bangun?
Mak.
Ayah.
Mari sini.
Kalau tak, kamu tak dapat hadiah.
Pn. Ju.
Do-hee, kamu habiskanlah.
Mari sini.
Letaklah.
Akhirnya siap pun.
Apa kata kita makan kek sekarang?
Gu-won.
Kalaulah saya betul-betul boleh pulangkan mereka kepada awak.
Tapi hanya ini saja…
saya boleh buat untuk awak.
Kenapa masih berselirat?
Makin dilerai, makin berselirat pula.
Apa…
Apa yang awak buat?
Awak dah bangun?
Pokok Krismas?
Ya.
Tapi ia lebih sukar daripada disangka.
Kenapa tak guna kuasa awak saja?
Saja. Saya rasa nak hias bersama awak.
Buat sendiri barulah seronok.
Sebenarnya, saya bermimpi tentang Krismas malam tadi.
Yakah?
Mimpi apa?
Saya rasa sangat gembira
sehingga rasa tak nak bangun.
Saya patut buat awak lebih gembira.
Cubalah.
Akhirnya terlerai pun.
Lantaklah.
Saya guna kuasa saya saja.
Mari buat bersama.
Masih ada banyak masa.
Betul kata awak.
Tapi awak tak rasakah pokok ini dah nampak cantik?
Kalau begitu, ia cuma pokok, bukan pokok Krismas.
- Cuma pokok? - Ya.
Betul kata awak.
Panasnya.
Bibir saya!
Minumlah.
UNTUK DO-HEE
- Apa ini? - Hadiah.
Cantik?
Sangat cantik.
Saya boleh memandu sendiri ke tempat kerja.
Saya patut lindungi teman lelaki saya.
Kalau begitu, biar saya hantar awak esok.
Tak perlu.
Oh, ya.
Seperti yang awak tahu,
perkahwinan saya pernah gagal.
Jadi saya tak selesa bercakap tentang hubungan saya
dengan rakan sekerja.
Perkahwinan awak tak gagal.
Awak berjaya dapatkan perceraian.
Lagi satu,
saya pasti akan fahami awak.
Bok-gyu.
Sekarang musim akar teratai, jadi saya buat nasi akar teratai.
Awak perlu jaga pemakanan walaupun awak sibuk.
Awak memang pandai
membuat saya terharu.
Saya lebih terharu
sebab awak terharu
dengan benda-benda kecil begini.
Bok-gyu.
Kita dah sampai.
Dah sampai?
Hati-hati memandu.
Perjalanan ke panggung terlalu sekejap.
Kalaulah saya bekerja di Gangwon-do…
Cik Shin! Bekal awak!!
Cik Shin!
Ambil bekal awak!
Ambil bekal awak, Cik Shin!
- Cik Shin! - Comelnya!
Tak, bukan itu!
Awak baru lepas berlari maraton?
Saya cemburu dengan awak.
RASA PERCUMA DI PANGGUNG SUNWOL
Awak boleh bergerak dari satu tempat ke satu tempat dengan memetik jari.
Wah, leganya.
Apa jadi dengan kereta yang awak baru beli itu?
Awak nampak semua artikel tentang persembahan kita?
"Kelahiran pengalaman yang sangat menyegarkan."
"Persembahan memukau yang sangat bertenaga."
Tak sangka saya rancang persembahan sehebat itu.
Aku sangat bangga dengan diriku
Aku patut minum lagi
Aku akan minum ini juga
Apa itu?
Apa yang awak minum?
Sekarang saya perlu jaga kesihatan.
Begitulah cara saya kekal menarik.
Awak begitu sukakan Cik Shin?
Saya teringin bercinta dengan wanita yang baik.
Tapi dia langsung tak baik.
Betul.
Apabila berkaitan cinta sejati, apa yang kita suka tak penting.
Cuba teka siapa nama sebenar dia.
Shin Da-jeong, bermaksud baik.
Kami memang ditakdirkan bersama.
Awak kata awak bujang yang bersinar.
F&B Mirae nak berkolaborasi dengan kita.
Awak teruskan dan uruskannya.
Jangan terfikir pun untuk ganggu saya.
Saya tak cukup masa untuk bergembira bersama Do-hee!
Awak rasa apa sebenarnya pekerjaan awak?
Suami Do-hee.
Awak nak ke F&B Mirae selepas ini?
Jadi tolong bawakan ini.
Bekal?
Kenapa susah-susah buat semua ini?
Ini untuk Cik Shin.
Awak suruh saya jadi penghantar?
Apa salahnya? Satu jalan.
Tak nak.
Jadi saya perlu pergi sendiri.
Bolehlah saya jumpa dia sekali lagi.
Cik Shin, saya datang!
Saya dah dengar
tentang kehidupan lalu awak
dan hubungan antara awak dan Do Do-hee.
Mengetahui saya tak berpeluang jadi penghalang kamu berdua,
buat saya rasa tenang.
Jangan risau.
Saya takkan beritahu Do-hee.
Awak masih tetap nak pergi dari sini?
Ya.
Kalau disebabkan saya,
saya dah tak kisah.
Bukan sebab awak, tapi sebab saya.
Cinta saya
adalah racun kepada awak.
Cik Jin!
Ya!
Saya akan pergi tak lama lagi.
Jadi selalulah datang kerja.
Saya suka persembahan awak.
Awak buat dengan baik.
Sekarang baru awak tahu?
Siapa yang buat begini?
F&B MIRAE
Mari kita lihat.
Hari ini, saya akan meramal kehidupan sosial saya.
Terkejut saya!
Saya ingat Cik Do tadi.
Awak boleh lihat masa depan dengan ini?
Nak kata masa depan, tak juga.
Hanya pendahuluan?
Mari!
Berapa harganya?
Mahalkah?
Ini. Bukan!
Awak dan Cik Do
memang sehati sejiwa.
Ini.
KEKASIH
Kekasih.
Saya macam pernah nampak
mereka berdua.
Mereka Adam dan Eve daripada Bible.
Di belakang mereka ada buah larangan dari Taman Syurga.
Buah larangan?
Kad ini
melambangkan penyempurnaan cinta.
Dalam erti kata lain,
jalan yang dipenuhi bunga?
Jalan dipenuhi bunga?
Apabila difikirkan,
saya tak pernah beri bunga kepada Do-hee.
Saya dah agak.
Cikgu?
Puan,
saya tak boleh ajar anak puan lagi.
Awak tokoh terkenal dalam mendidik bakal pewaris.
Kalau awak tak boleh, siapa lagi?
- Siapa? - Maafkan saya.
Siapa…
Siapa lagi?
Sayalah.
"Dalam perubahan suasana perniagaan yang drastik,
kepimpinan yang mempunyai paradigma baru sangat diperlukan.
- Contohnya, kepimpinan hamba." - Hentikan.
"Kepimpinan hamba…"
- "Kepimpinan hamba… - Saya kata jangan.
- berdasarkan penghormatan pada manusia - Tepilah.
- dan kepada setiap ahli. - Hei.
- Pemimpin hamba - Saya kata tepi.
- menganggap setiap individu…" - Sudahlah.
Hei!
Austin! Justin!
Lepaskan.
Jangan bergerak.
Kalau tak, kamu akan menyesal.
"Mereka berintegrasi dan berempati dengan ahli-ahli…"
NOH SUK-MIN
Hai, Suk-min.
Saya sedang mengajar Austin dan Justin. tentang subjek pengurusan.
Ya. Apa?
Makan malam?
NOH SUK-MIN
Ya?
Awak lapang petang ini, Do-hee?
Kenapa awak tanya?
Saya ingat nak ajak ahli keluarga berkumpul dan saling menenangkan.
Mari makan malam bersama.
Ajaklah En. Jeong juga.
Saya ada rancangan hari ini.
Apa kata kita pilih hari lain?
Berilah saya peluang demi mak saya.
Lagipun, kita sekeluarga.
Hantarlah duit, tak guna!
Kali ini, saya ada maklumat yang tepat.
Awak perlukan pertolongan?
Saya rasa saya boleh tolong.
Awak siapa? Lintah darat?
Status saya lebih tinggi daripada itu.
Malah, jauh lebih tinggi.
- Awak pegawai bank? - Lupakanlah.
Saya ada satu soalan.
Bagaimana awak hidup selama ini?
Helah apa yang awak nak buat?
Saya nak pastikan awak bukan orang baik, walaupun awak tak nampak begitu.
Anggap saja ini proses luluskan pinjaman.
Apa awak merepek ini?
Pasti awak ingat saya orang bodoh yang boleh diambil kesempatan,
tapi saya dah banyak kali keluar masuk penjara!
Bagus!
Awak sangat layak!
Saya demon.
Buat perjanjian dengan saya, saya tunaikan hajat awak.
Hajat?
Apa-apa hajat pun boleh?
Saya tak boleh bunuh orang hidup atau hidupkan orang mati.
Saya tak boleh putar semula masa atau halang bencana alam.
Selain itu, saya boleh buat apa saja.
Tapi ada harganya.
Saya dah agak.
Tapi ia mudah saja.
Jiwa awak akan ke neraka dalam masa sepuluh tahun.
Itu saja. Macam mana?
Sepuluh tahun agak lama.
Mari lakukan.
- Bodoh seperti yang saya sangka. - Apa?
Awak buat pilihan yang tepat.
Kenapa dengan tangan awak?
Awak buat magiskah?
Jangan risau.
Ia akan terpadam selepas tandatangan.
Si sial itu, bos.
Siapa awak nak ganggu kawasan saya?
Bos!
Tangan saya terbakar. Nak buat perjanjian?
- Tak nak! - Ada sesiapa nak buat perjanjian?
Tak nak?
Cepat tandatangan!
Hei, cepatlah!
Saya dah agak bos bukan orang biasa.
Tapi awak demon?
Demon?
Bos memang hebat!
- Bos memang hebat! - Bos memang hebat!
Saya tak sangka awak begitu teruja.
Apa pun, apa yang awak buat di sana?
Kami berkecimpung dalam perniagaan kewangan.
Pinjaman haram?
Saya ingat ada orang nak menceroboh kawasan kami,
jadi saya nak ajar dia.
Tapi rupanya awak sedang lakukan ritual yang hebat ini.
Kenapa awak tak pernah beritahu kami awak ada kuasa hebat begini?
Kami akan ikut awak sehingga ke neraka, bos!
- Kami akan ikut, bos! - Kami akan ikut, bos!
Awak tahu bagaimana keadaan neraka?
Suka hatilah.
Tapi sebelum itu, tinggalkan dunia haram ini
dan cari kerja yang halal.
Barulah saya terima kamu.
Jangan ganggu saya lagi, boleh?
Saya ambil ini.
Jaga diri, bos.
- Jaga diri, bos! - Jaga diri, bos!
Kerja…
Kerja yang halal?
Berikan saya semua bunga yang melambangkan kegembiraan.
Bagus.
Tak nampak mencurigakan.
- En. Park? - Ya?
Awak salah orang.
Sangat jelas awak En. Park.
Tunggu.
Saya tersalah tempat.
Kenapa dengan dia?
Apa yang awak buat di sini, Bok-gyu?
Macam mana semua orang tahu ini saya?
Kenapa pula tak kenal?
Dari jauh lagi saya dah kenal awak.
Awak buat saya malu.
Nah, bekal awak.
Saya tersilap ambil.
Buat susah-susah saja.
- Ya, saya akan buat begitu. - Okey.
Kenapa rasa macam deja vu?
En. Park!
Awak betul-betul buat saya geram!
- Apa? - Betullah,
awak tak bertimbang rasa
dan tak beradab!
Saya benci keberanian awak!
Cuba teka? Saya lebih bencikan awak!
Aduhai!
Kenapa awak begitu dingin?
Bukan saya yang dingin.
Tapi awak yang terlalu panas baran!
Jangan salah faham.
Kami sedang bergaduh.
Ya, kami boleh nampak.
Yakah?
Saya tak tahu apa yang berlaku,
tapi bawa bertenang dan berbincang…
Sudahlah!
Dia tak boleh dibawa berbincang.
Macam mana orang boleh jadi keras kepala begitu?
Mengalahlah, En. Park.
Dia memang begitu.
Apa maksud awak?
Dia seorang yang bertimbang rasa.
Ya, betul.
Tapi awak bawa bekal?
Ya.
Tak perlulah susah-susah.
Terima kasih.
- Tak, maksud saya… - Aduhai.
Terima kasih.
Awak memang pemurah, En. Park.
Mak saya pun tak buat begini.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Bagus!
Itu bukan untuk awak.
Rasanya hari ini saya tak dapat datang.
Masuk.
Apa itu?
Hari ini hari apa?
Hari ini hari yang istimewa.
Bukan hari ke-100 kita bersama atau ulang tahun perkahwinan.
Hari jadi saya pun dah lepas.
Jadi hari ini hari apa?
Salah satu hari bahagia yang kita akan habiskan bersama.
Kalau saya bersama awak,
saya rasa nak raikan setiap hari.
Habis rosak gigi saya
sebab ayat-ayat manis awak.
Saya bawa semua kegembiraan yang ada dalam dunia kepada awak.
Bunga ini simbol kegembiraan.
Ini melambangkan kegembiraan berpanjangan.
Ini kegembiraan yang ditakdirkan.
Ini kegembiraan yang kembali semula.
Ini pula…
Saya mencintai awak, Jeong Gu-won.
Saya pun mencintai awak.
Mari sini.
- Awak suka? - Mestilah.
Bagaimana dengan ini?
Ini…
Mari saya lihat.
Tak ada pun.
- Yang merah… - Tadi saya tahu.
TANPA KUASA, BADAN DEMON TIADA BEZA DENGAN MANUSIA
KUASA DEMON DATANG DARIPADA TATU DI BADAN MEREKA
Saya sangka awak tak tahu, tapi awak cuma berpura-pura?
Awak tahu kata laluan peti besi saya?
Sebanyak mana awak tahu?
Sempurna.
Perlukah kita pergi?
Noh Suk-min akan pura-pura ramah
dan saya akan rasa nak muntah.
Kita tak boleh mengelak selama-lamanya.
Saya bukan jenis yang suka mengelak.
Lagipun,
kenapa saya perlu takut kalau awak ada?
Kalau begitu,
beritahu kalau rasa nak muntah.
Jangan diam saja.
Satu-satunya benda saya tak pandai buat dalam dunia ini
ialah berdiam diri.
Yakah?
Begitulah isteri saya.
- Jom pergi. - Jom.
Terima kasih kerana sudi datang walaupun diberitahu saat akhir.
Tak apa. Tentulah kami akan datang.
Saya teringat masa lalu
apabila berkumpul bersama begini.
Kalaulah mak masih ada.
Pasti mak berada di syurga.
Dia sudah dibaptis juga.
Sekarang apabila saya sudah ambil alih jawatan mak,
saya asyik terkenangkan mak.
Semakin tinggi jawatan kita, semakin sunyi kita rasa.
Bayangkan betapa sunyinya dia selama ini.
Dia sunyi bukan hanya sebab kerja saja,
tapi sebab dia jauhkan diri daripada anak-anaknya.
Tak tahulah kenapa mak dingin sangat dengan kita
sedangkan elok saja dia sayangkan anak orang.
Pertalian darah bukanlah segala-galanya, Su-ahn.
Sesiapa yang rapat dengan kita juga boleh dianggap keluarga.
Awak berlagak sebab awak keluarga Ju?
Awak boleh cakap begitu sebab awak bukan anaknya.
Bukan senang nak hidup sebagai anak Pengerusi Ju Cheon-suk.
Mak dah tak ada,
jadi kita patut lupakan semua dendam dan salah faham.
Baiklah, bukan saya yang berdendam.
Sebab awak yang bersalah.
Bersalah?
Awak bercakap seperti saya ada buat sesuatu.
Itu mentaliti mangsa.
Sebab saya memang mangsa.
Jadi?
Awak nak kata awak mangsa yang tak bersalah?
Setiap kali saya nak buat sesuatu, awak serang saya lebih teruk.
Sudahlah.
Kita bukan nak bergaduh.
Kesilapan masa lalu tetap satu kesilapan.
Minta maaf, Su-ahn.
Suk-min!
Su-ahn.
Maaf.
Baiklah.
Saya mengaku dulu saya bersalah.
Sayang,
boleh ambilkan wain lagi?
Baiklah.
Macam mana dengan kerja, Suk-min?
Seperti awak tahu,
pemegang-pemegang saham kita agak konservatif.
Mereka melihat mak sebagai pengasas,
tapi mereka cuba cari salah dalam setiap yang saya lakukan.
Sebab itulah
saya perlukan sokongan penuh kamu semua.
Saya sentiasa sokong awak, Suk-min.
Bercakap tentang ini,
apa kata kalau kamu semua
serahkan saham kepada saya?
Jadi itu tujuan sebenar awak.
Awak perlukan banyak duit untuk membeli saham-saham kami.
Maaflah, tapi saya menolak.
Tapi selagi awak buat pilihan yang betul,
saya akan beri sokongan sepenuhnya.
Betul dan salah adalah subjektif.
Sebab itulah saya perlukan saham saya.
Saya mungkin tak sentiasa bersetuju dengan keputusan awak.
Terima kasih untuk makanan ini.
Awak masih belum berikan jawapan.
Ini jawapan saya.
Saya nak tanya awak.
Awak betul-betul tak tahu Do-gyeong buat apa?
Atau awak pejamkan mata?
Awak dah melampau.
Saya baru kehilangan mak dan anak.
Berdasarkan kelakuan awak sekarang,
saya tak rasa awak sedang berkabung.
Perjumpaan keluarga tak pernah berakhir dengan baik.
Saya harap awak buat pilihan yang betul.
Saya juga…
akan fikirkan dulu.
- Su-ahn. - Ya?
Kebaikan saya sampai hari ini saja.
Saya ingat awak tak berdiam diri tadi, tapi awak bersabar.
Awak boleh tahu?
Bukankah awak balik sebab awak tak nak tumbuk mukanya?
Awak memang kenal perangai saya.
Tapi masih banyak benda saya tak tahu tentang awak.
Saya patut gunakan manual demon.
Apabila berkaitan saya, apa awak lihat itulah yang awak dapat.
Demon sempurna dengan kuasa istimewa.
Begitulah suami saya.
Saya rasa tak sedap perut.
Saya nak pesan ayam goreng nanti.
Awak kata awak tak sedap perut.
- Macam mana dengan bir? - Saya setuju.
- Awak setuju? - Ya.
Okey. Mari pergi.
- Macam mana dengan kelajuan? - Pegang saja tangan saya.
JAWATANKUASA PAMPASAN KEMALANGAN INDUSTRI
Apa boleh saya bantu?
Ada pemberi maklumat beritahu tentang tuntutan palsu.
Apa maksud awak?
- Teruskan. - Baik.
Helo, Ju Seok-hoon bercakap.
Apa?
Pesanan akan siap hujung bulan ini.
Mesyuarat lembaga pengarah perlu diadakan!
Itu saja.
Sebab inikah awak nak kami serahkan saham?
Membubarkan jawatankuasa pampasan dan mengambil pekerja sementara?
Ini tak betul!
Saya cuma berniaga.
Ini bukan berniaga, tapi membunuh!
Dengar sini.
Ia mungkin nampak seperti tindakan bijak, ia akan beri kesan buruk jangka panjang.
Jangan jadikan pendapat awak sebagai fakta.
Saya akan beritahu wartawan dan pujuk para pemegang saham.
Saya akan buat apa saja untuk halang awak.
Beritahu lembaga pengarah yang CEO Ju Seok-hoon telah dipecat.
Mari lihat
siapa yang lebih berkuasa.
Alihkan kaki awak.
Saya dah bersihkan di sana!
Jalankan tugas sebagai suami Do Do-hee dan jangan mengganggu di sini.
Saya datang nak jumpa Ga-young
sebab dia nak pergi tak lama lagi.
Nampaknya awak masih ambil berat tentang peneman manusia awak.
Berhentilah! Ini baju baru!
Tapi awak dah tak nak cari manual demon semula?
Tak, siapa peduli dengan buku yang penuh dengan ugutan itu?
Tapi awak tetap perlu cari.
Barang yang tiada manual hanya boleh dijual separuh harga.
Jangan bandingkan saya dengan perkakas rumah lagi!
Tapi masih banyak benda saya tak tahu tentang awak.
Saya patut gunakan manual demon.
Awak dah selesai marah?
Saya nak pergi cari manual.
Saya dah agak awak pasti mengalah.
Hai, Seok-hoon.
Do-hee.
Suk-min dah tunjuk belang sebenar.
HOSPITAL MIRAE
Halang semua komunikasi luar
dan tahan dia di hospital sehingga diberitahu.
Baiklah.
Saya dah uruskan puan seperti yang encik arahkan.
Awak tak boleh masuk!
Ini cara pengurusan awak?
Membuat keputusan dengan sokongan pengarah yang berpihak kepada awak?
Pn. Ju sangat pentingkan
keseimbangan keuntungan dan tanggungjawab sosial.
- Macam mana awak boleh buang… - Nampaknya
awak memandang tinggi mak saya.
Saya tahu kenapa awak buat begini.
Awak nak kalahkan Pn. Ju.
Awak fikir awak boleh kalahkan dia dengan cara begini?
Tidak.
Ini hanya membuktikan awak tak layak dibandingkan dengan dia.
Berapa lama lagi awak nak terperangkap dalam bayang-bayangnya?
Terimalah, Do-hee.
Dunia mak saya dah berakhir.
Saya dah pecahkan telur untuk keluar.
Ini telefon Gi Kwang-chul.
KEPADA ABRAXAS
Abraxas.
"Burung berusaha untuk keluar daripada telur.
Untuk lahir,
manusia perlu hancurkan satu dunia."
Dunia yang awak musnahkan…
adalah Ju Cheon-suk.
Inilah masalah awak.
Kalau awak tak masuk campur, semua orang akan selamat.
Tapi awak selalu timbulkan masalah dan tak pernah lepaskan apa-apa.
Kalau bukan sebab awak,
kita tak perlu berakhir begini.
Kenapa awak sanggup buat sejauh ini?
Nak membela kematian Pn. Ju Cheon-suk?
Mungkin awak anggap dia seperti Tuhan.
Tergamak awak…
Tergamak awak bunuh mak awak sendiri?
Perempuan tua itu syaitan.
Saya jadi begini disebabkan
Yang Berkuasa Ju awak itu.
Saya pendosa walaupun sebelum saya melakukan dosa.
Dia buang dosanya kepada saya, anaknya sendiri
dan salahkan darah yang mengalir dalam badan saya!
Kenapa?
Sebab semakin saya nampak teruk, semakin dia nampak hebat.
Saya ingat awak tak berguna,
tapi awak pandai buat sesuatu.
Menyalahkan orang lain.
Mari lihat sejauh mana kesetiaan awak kepada dia.
Awak patut berterima kasih kepada saya.
Saya balas dendam bagi pihak awak.
Apa?
Awak fikir ibu bapa awak mati dalam kemalangan jalan raya.
Tapi itu tak benar.
Mereka dibunuh oleh Ju Cheon-suk,
orang yang paling awak percayai.
Yang Berkuasa Ju yang awak percaya sangat itu,
dialah yang bunuh ibu bapa awak.
Dah siap.
Leganya.
Tapi tekanan air terlalu perlahan.
Gembira berjumpa awak di sini.
Kebetulan pula.
Awak mengekori saya?
Taklah.
Saya cuma nak gunakan tandas.
Awak tak nampak terkejut.
Baiklah.
Saya ada soalan untuk awak.
Bagus juga awak dah tahu.
Noh Do-gyeong
ambil sesuatu yang penting daripada saya.
Buku berkulit keras berwarna hijau.
Awak ada nampak?
Tak, tak pernah.
Itu angkara Noh Suk-min?
Saya
tercedera ketika memasak.
Saya tak peduli apa yang berlaku.
Tapi…
nampaknya neraka awak baru bermula.
Beritahu saya kalau awak jumpa buku itu.
Siapa tahu?
Buku itu mungkin boleh…
membebaskan awak dari neraka.
Saya pergi dulu.
Mengarut.
Awak ingat saya akan percaya?
Saya ada di tempat kejadian semasa ibu bapa awak mati.
Awak tahu betapa gentingnya keadaan syarikat sekarang.
Pelabur yang berikan tawaran besar begini takkan selalu tiba!
Saya tiada pilihan lain.
Saya akan bongkarkan semuanya.
Berani awak ugut saya?
Apa awak nak?
Duit?
Awak yang berhenti dari syarikat ini dan melarikan diri.
Siapa kata awak ada hak?
Ini syarikat saya.
Awak tak bina syarikat ini sendirian.
Ia dibina dengan darah, peluh dan air mata
semua orang yang bekerja di sini!
- Sayang. - Tunggu dan lihatlah.
Ia takkan berjalan seperti yang awak mahu.
Mak saya berang dan mengekori kereta ibu bapa awak
dan awak tahu apa berlaku selepas itu.
Debum!
Selepas itu, Elektronik Mirae berkembang menjadi Kumpulan Mirae.
Boleh dikatakan darah ibu bapa awak yang menjadi asasnya.
Saya tak percaya.
Jangan kata agama, mak saya tak pernah percayakan apa-apa.
Tapi dia mula buat pengakuan setiap hari selepas kematian mereka!
Kenapa agaknya?
Apa yang dia nak lupakan sangat?
Apa yang dia takutkan sangat?
Dia tunjuk kasih sayang kepada awak,
tapi itu semua hanya sekadar tiketnya untuk masuk syurga.
Tidak.
Itu satu penipuan.
Awak menipu!
Jadi pergilah tanya dia sendiri.
Sama ada di syurga atau neraka,
pergilah tanya dia sendiri!
Ini semua angkara dia!
Noh Suk-min bunuh mak dia dan juga Do-gyeong!
Dia juga cuba bunuh Do Do-hee.
Noh Suk-min, si sial itu,
adalah syaitan sebenar.
Ada satu bukti yang Noh Suk-min gagal singkirkan.
Macam mana awak kumpulkan semua maklumat ini tanpa pengetahuan dia?
Betulkah? Betulkah abang saya yang bunuh mak saya?
Betulkah Ju Cheon-suk yang bunuh ibu bapa Do-hee?
Tunggu dan lihatlah. Ia takkan berjalan seperti yang awak mahu.
Selepas semua yang saya lalui untuk bina syarikat ini…
Hal ini perlu diketahui umum.
Berani awak cuba hancurkan syarikat saya?
Saya akan buat apa saja untuk halang awak.
Saya tahu awak terdesak mahukan sesuatu.
Awak nak saya tunaikan hajat awak?
Terjemahan sari kata oleh Rozailina Othman