(ปีศาจของฉัน)
ไม่นะ
โดโดฮี
ไม่นะ
"ข้าพเจ้ากระทำทุกสิ่งได้
โดยพระองค์
ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า"
จองกูวอน
โดโดฮี
ไม่เป็นไรแล้วนะ
จองกูวอน
นี่นาย…
ช่วยชีวิตฉันไว้เหรอ
ฉันช่วยชีวิตตัวเอง
ไม่นะ
ทำไมล่ะ
จองกูวอน
ไม่ได้นะ จองกูวอน
จองกูวอน ไม่เอาสิ
มีอีกหลายอย่างที่ฉันยังไม่ได้บอกนายนะ
จองกูวอน ฉันรู้แล้วนะ
ฉันจำได้แล้ว
ฉันคือวอลชิมไง ใช่ไหม
ในวันแรกที่เราเจอกัน
ฉันตั้งใจจะฆ่าตัวตาย
แต่พอได้เจอนาย ฉันก็อยากมีชีวิตต่ออีกครั้ง
นายจะเป็นอะไร ฉันก็รับได้ทั้งนั้น
ขอแค่ให้นายอยู่กับฉัน
อย่าไปนะ
อย่าทิ้งฉันไป ไม่ได้นะ
อย่าไป
จองกูวอน
อย่าไปเลยนะ
สุดท้าย
ก็เลือกแบบนั้นสินะ
(ดีม่อนไม่อาจเข่นฆ่าผู้ที่ยังมีชีวิต หรือชุบชีวิตผู้ที่ตายแล้ว)
(หากเข้าไปแทรกแซง ดีม่อนจะเกิดการลุกไหม้และดับสลายไป)
(ตอนอวสาน สวรรค์ของกันและกัน)
มันคงไม่จบจนกว่ามันจะจบ
ยังไม่เจอคุณจองกูวอนเหรอ
ครับ เขาอยู่ในที่เกิดเหตุด้วยแน่ๆ
แต่เราไม่เห็นเขามาเกินหนึ่งอาทิตย์แล้ว
ประธานโดโดฮีก็ไม่ยอมพูดอะไร เพราะยังช็อกอยู่
ส่วนโนซอกมิน
ก็สภาพเหมือนคนที่คลานออกมาจากนรก
เอาแต่พ่นเรื่องไร้สาระ
ฉันชนะ
ฉันทำลายแกสองคนด้วยสองมือของฉัน
โดฮี เปิดประตูหน่อย
ฉันว่าเราคงต้องพังประตูเข้าไปค่ะ
เริ่มเลยค่ะ
ท่านประธาน
เดี๋ยวจะเป็นหวัดนะ
เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ
ต้องให้แดดส่องถึง และรับอากาศจากข้างนอกด้วย
ขืนเป็นแบบนี้แย่แน่ค่ะ
ฉันทรมาน…
กับการอยู่บนโลกนี้
ไม่มีจองกูวอนบนโลกนี้แล้ว
ถึงจะไม่เห็นเขา
ฉันก็เคยรับรู้ได้ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ ฉัน
แต่ตอนนี้…
ฉันรู้สึกได้ว่าเขาไม่อยู่แล้วจริงๆ
โดฮี
เดี๋ยวเธอก็เป็นอะไรไปอีกคนหรอก
ขืนเป็นแบบนี้
เธอจะตายไปอีกคนนะ
ฉันไม่ตายหรอก
ไม่สิ ฉันตายไม่ได้
จองกูวอนอุตส่าห์ช่วยชีวิตฉันมา
ฉันจะอดทนอยู่ในนรกขุมนี้
นั่นคือบทลงโทษที่ฉันควรได้รับ
ทำไมเธอจะต้องถูกลงโทษด้วยเล่า
เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
เขาตายเพราะฉัน
เพราะฉันแท้ๆ
ถ้าเขาไม่ได้มาเจอฉัน…
ฉันเป็นคนทำให้เขาตาย
ฉันผิดเอง
ฉันทำให้เขาตาย
(บัตรผู้ป่วย โดโดฮี)
นี่คือครั้งที่สองที่ท่านประธานเป็นแบบนี้ค่ะ
เธอเคยเป็นแบบนี้ เมื่อตอนงานศพคุณพ่อคุณแม่
เหมือนกับคนที่ปิดกั้นตัวเอง จากโลกภายนอก
โดฮี…
อุตส่าห์อดทนมาตลอด
แต่สุดท้ายก็แตกสลายจนได้
- คืนนั้นเงียบสนิท - คืนนั้นเงียบสนิท
- คืนนั้นศักดิ์สิทธิ์ - คืนนั้นศักดิ์สิทธิ์
- สรรพสิ่ง - สรรพสิ่ง
- ซึ่งใสสงบ - ซึ่งใสสงบ
- งามนักหนา พระมารดาและพระบุตร - งามนักหนา พระมารดาและพระบุตร
- กุมารน้อย แสนโสภาบริสุทธิ์ - กุมารน้อย แสนโสภาบริสุทธิ์
- นิทราในสันติแห่งสวรรค์ - นิทราในสันติแห่งสวรรค์
- นิทราในสันติแห่งนิรันดร์ - นิทราในสันติแห่งนิรันดร์
(เมอร์รีคริสต์มาส อีก 1 วัน)
เมอร์รีคริสต์มาสนะ จองกูวอน
นึกว่าจะได้ใช้เวลากับนายซะอีก
แต่นายไม่อยู่แล้ว
ตั้งแต่นายตายไป
ฉันรู้สึกเหมือนข้างในของฉัน
ตายไปพร้อมกับนายด้วย
มาทำข้อตกลงกับฉันสิ
จองกูวอน
ความปรารถนาของฉัน…
คือขอให้นายกลับมา
จองกูวอน
ที่นี่
คือนรกเหรอ
ฉันตายแล้วเหรอ
นี่คือความฝันเหรอ
เธอไม่ได้ฝัน
แล้วก็ยังไม่ตายด้วย
เมอร์รีคริสต์มาสนะ โดโดฮี
ฉันกลับมาแล้ว
ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย
โลกที่ไม่มีนายมันโหดร้ายเกินไป
เหมือนกัน
ที่ที่ไม่มีเธออยู่ด้วย
คือนรกสำหรับฉัน
ส่งมือมา
ขอชาร์จแบต
โอเค
ชาร์จแบต
ขอบคุณนะ
ขอบคุณๆ
ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น ในวันคริสต์มาสอยู่แล้วไง
ว่าแต่ทำไมถึงทำแบบนั้น
ไหนว่าเธอเป็นแค่ เพื่อนร่วมเดินทางของสรรพสิ่งไง
ผู้หญิงคนนั้นอยากทำข้อตกลงนี่
ในเมื่อไม่มีดีม่อน ฉันก็ต้องออกโรงเอง
ข้อตกลง…
แปลว่าเธอจะส่งโดโดฮีลงนรกงั้นเหรอ
ถ้าเธอคิดจะแกล้งเราอีก…
ไม่ต้องห่วงหรอก
เพราะราคาของข้อตกลง
ถูกจ่ายไปเรียบร้อยแล้ว
มาพนันกับฉันไหมล่ะ
ถ้าพลังฉันคืนกลับมา
และโดโดฮีก็มีชีวิตรอด
เท่ากับว่าเธอแพ้
ไม่มีทาง
เป็นไปไม่ได้หรอกน่า
มันยังมีผลอยู่ไหม
ที่ฉันชนะพนันน่ะ
ถ้าเกิดว่าฉันมีอะไรจะขอ
เธอจะดลบันดาลให้ไหม
นี่ขอความช่วยเหลืออยู่เหรอ
อือ
ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในสถานะ ที่จะเลือกรับความช่วยเหลือ
ถึงแม้จะมาจากเธอ ที่เชื่อถือไม่ได้ที่สุดก็เถอะ
ถ้าฉันมีความเห็นอกเห็นใจ ป่านนี้ฉันคงเป็นบ้าไปแล้ว
โลกนี้มีสิ่งมีชีวิตที่น่าสงสารตั้งมากมายนี่
ฉันเลยนึกว่าตัวเองไม่มี
ความรู้สึกแบบมนุษย์อะไรพวกนั้นซะอีก
แต่นายพูดถูกนะ
คำว่า "ไม่มีทาง"
ไม่ควรพูดออกมาแบบส่งเดช
เธอเองก็พูดถูก
จะมีความสุขได้ก็ต้องมีความโชคร้ายอยู่
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
ทีนี้เราก็ไม่ติดค้างกันแล้วนะ
แต่พอมาคิดๆ ดู
เดชะบุญสุดๆ
ที่เธอไม่มีพรสวรรค์ด้านการพนัน
- ฉันน่ะนะ - อือ
- ฉันไม่มีพรสวรรค์ด้านการพนันเหรอ - หนักเลยด้วย
ฉันแพ้ครั้งนั้นครั้งเดียวเหอะ เอาใหม่สิ
คราวนี้ถ้าฉันชนะ ฉันจะทำให้นายดับสลายชั่วนิรันดร์เลยคอยดู
ไม่เอาเด็ดขาด
ตอนนี้ฉันชอบอยู่ร่วมกับพวกมนุษย์สุดๆ
อีกอย่าง เธอยังอยากได้ลูกมืออยู่นี่
จะมีลูกมือที่ไหนขยันขันแข็ง และหล่อเหลาเท่าฉันอีก
ให้ตาย
พูดถึงดีม่อน…
นายก็เหมาะที่สุดจริงๆ
ก็จริงแหละ
โอ๊ยตาย
(มูลนิธิซอนวอล)
"ร่างกายของดีม่อนที่ไร้พลัง ไม่ต่างอะไรจากมนุษย์…"
ประธาน
คุณพระคุณเจ้า ประธาน
ตกใจหมด พุ่งเข้ามาอย่างกับกระทิง
ประธาน
กายอง เธออย่าเข้ามานะ
ฉันอุตส่าห์รอดตายกลับมาได้หวุดหวิด นี่คิดจะฆ่าฉันอีกเหรอ
เรานึกว่าประธานตายไปแล้วจริงๆ
อย่าหย็องสิ ฉันเป็นดีม่อนนะ
ฉันจะตายทำไมก่อน
มาแต่งต้นไม้ ตอนเลยวันคริสต์มาสไปแล้วเนี่ยนะ
แล้วไงล่ะ
คริสต์มาสของเราเพิ่งจะเริ่มเองนี่
ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ที่เธอพูดเรื่องคริสต์มาสนี่เอง
อะไรเหรอ
ที่บอกว่าคริสต์มาสชวนให้ตื่นเต้น
ฉันก็รู้สึกนะ
การอยู่กับเธอชวนให้ฉันใจเต้น
เธอคงเป็นคริสต์มาสของฉัน
เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กด้วยไหม
อันนั้นก็ใช่
ของสำคัญสุด
บอกฉันได้ไหม
ว่านายทำข้อตกลงอะไรกับพ่อฉัน
ฉันอยากรู้
ถึงจะเป็นความจริงที่น่าอึดอัดก็เถอะ
วันนั้น…
เป็นวันที่ฝนตกหนักมาก
ข่าวจราจรครับ
เกิดอุบัติเหตุรถชนกัน 12 คัน
ที่สี่แยกทางใต้ของสะพานซองซู
เนื่องจากฝนตกหนักครับ
ที่รัก
ที่รัก โอเคไหม
คุณหมอครับ คุณหมอ
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
ใกล้ถึงแล้วนะ
ที่รัก อดทนอีกนิดเดียว
คุณหมอ เดี๋ยวก่อนครับ
ช่วยตรวจภรรยาผมทีครับ เราประสบอุบัติเหตุ…
ขอโทษทีนะครับ ตอนนี้เรามีเตียงไม่พอ แม้แต่ห้องฉุกเฉินก็ไม่ว่าง
ไปโรงพยาบาลอื่นให้เร็วที่สุดเถอะ ขอโทษด้วยครับ
ที่รัก
ฉันว่ามันแปลกๆ
ไม่นะ จะเป็นแบบนี้ไม่ได้
ช่วยด้วยครับ
ใครก็ได้ช่วยที
ได้โปรดช่วยภรรยาผมด้วย
ที่รัก ไม่นะ
ช่วยด้วยครับ
ถ้าไม่ไปโรงพยาบาลตอนนี้ ภรรยาผมตายแน่
ช่วยสองชีวิตด้วยคำขอเดียว
ไม่เลวแฮะ
ฉันจะทำให้นายสมปรารถนา
แต่มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ
ผมไม่สนครับ
ผมจะทำทุกอย่าง
ไม่ลองฟังดูก่อนเหรอ
เดี๋ยวจะเสียใจทีหลังนะ
ไม่ครับ
ผมไม่เสียใจทีหลังแน่นอน
งั้นก็แล้วแต่
ตอนนั้นนายก็ช่วยชีวิตฉันไว้นะ
ไม่ใช่ฉันที่ช่วยชีวิตเธอหรอก
คุณพ่อของเธอต่างหาก
การเสียสละของเขา
ช่วยเธอไว้
ทำไมไม่บอกกันล่ะ
ฉันไม่อยากให้เธอสับสนไปกว่านี้น่ะ
เพราะมันเป็นความจริงที่ฉัน
ทำให้เธอต้องโชคร้าย
นายไม่ได้ทำให้ฉันโชคร้ายสักหน่อย
ครอบครัวฉันมีความสุขมากๆ มาตลอดสิบปี
พ่อแม่ฉันทำเต็มที่เสมอ
ในทุกๆ ช่วงเวลาเลย
คงเป็นเพราะพวกเขารู้ว่า เหลือเวลาอีกไม่มาก
นายช่วยชีวิตฉันไว้นะ
ทั้งในชาติก่อน
และชาตินี้
เธอก็ช่วยฉันไว้เหมือนกัน
เธอช่วยฉันไว้…
จากการดับสลายตลอดกาล
(มีแรเอฟแอนด์บี)
อรุณสวัสดิ์ครับ
ค่ะ อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ไม่เจอกันนานนะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ขอบคุณนะคะ เลขาชิน
ขอบคุณเช่นกันค่ะ ท่านประธาน
ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะคะ
เช่นเดียวกัน
ประธานจูซอกฮุนรออยู่ค่ะ
ไม่เห็นสองคนนั้นมาพักหนึ่ง
หน้าตาดูดีขึ้นแฮะ
หน้าตาพวกเขาก็ดีตลอดไงคะ
ทั้งท่านประธานและคุณจองกูวอน
ไปออกทริปกันมาชัวร์
ไม่ครับ เท่าที่เห็น ผมว่าต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ
เรื่องอะไรล่ะ
ไม่รู้สิครับ
แต่ผมว่ามันรู้สึกได้ ถึงความแน่นแฟ้นบางอย่าง
เหมือนพวกเขาเอาชนะ ความลำบากมาด้วยกันไรงี้นะ
ก็นะ เห็นคนเซนส์ง่อยอย่างนาย พูดแบบนั้นแล้ว
ยิ่งชัดเลยว่าพวกเขาไปออกทริปกันมา
ปัดโธ่ บอกว่าไม่ใช่ไงครับ
คุณจองกูวอน
ผมบอกแล้วใช่ไหมครับ ว่าจะไม่อยู่เฉย ถ้าคุณทำให้โดฮีเจ็บ
อะไรของเขา
แน่จริงก็ดับสลายหรืออะไรนั่นอีกทีสิ ผมเอาจริงแน่
นายนี่มันหลงฉันเอามากจริงๆ
เข้าใจแล้วน่า ปล่อย
ดีใจที่คุณรอดกลับมานะครับ
ก็บอกว่าเข้าใจแล้ว
โอ๊ย หูแตะกันแล้วเนี่ย
โดโดฮี นี่ โดโดฮี
มองผมสิ
- อย่าเจ็บตัวนะครับ - โดโดฮี
โดโดฮี
เข้าใจแล้วน่า
- โต๊ะเจ็ด เนื้ออกสอง - ข้าวสองถ้วยมาแล้วครับ
- อาหารอร่อยไหมครับ ลูกค้า - ครับ อร่อยมากเลย
ขอบคุณครับ
สะสมครบสิบแต้ม รับฟรีหนึ่งชาม
ขอบคุณนะครับ
แล้วมาอุดหนุนอีกนะครับ เราจะรับใช้อย่างดีที่สุดครับ ลูกค้า
- เราจะรับใช้คุณครับ ลูกค้า - เราจะรับใช้คุณครับ ลูกค้า
จะรับใช้ใครนอกจากฉันฮะ
(ยินดีด้วยกับการเปิดร้าน จากงานสีเทาสู่งานยืดอก)
มาแล้วเหรอครับ ลูกพี่
- มาแล้วเหรอครับ ลูกพี่ - มาแล้วเหรอครับ ลูกพี่
ไม่ต้องเอาอันนี้มาให้ก็ได้
ได้ข่าวว่าข้าวต้มร้านนี้อร่อยเอาเรื่อง
จัดมาสักชามซิ
นาย ก. ขอแบบรวมมิตรนะ
เอาข้าวต้มรวมมิตรแบบอร่อยติดใจ ใครจะตายก็ไม่สนมาหนึ่ง
- ข้าวต้มรวมมิตร หนึ่ง - ข้าวต้มรวมมิตร หนึ่ง
นาย ก. นี่ให้ฉันกินฟรีไหม
- ก็เขียนไว้ว่า 9,000 วอนไงครับ - งั้นไว้ค่อยกินทีหลัง
สำหรับลูกพี่ ฟรีอยู่แล้วสิ
เป็นไงมาไงครับเนี่ย
- ลูกพี่ของผมหน้าซูบลงเยอะเลย - ช่วงนี้ไม่ค่อยได้กินข้าวเลย
ว่าไงนะ
กรรมการเกินครึ่ง เป็นพวกของโดโดฮีงั้นเหรอ
โธ่เว้ย รับไม่ได้ๆ
ยัยโดฮีตัวแสบนั่น จะได้เป็นประธานใหญ่จริงๆ เหรอ
จะให้จบแบบนี้ไม่ได้
ฉันจำเป็นต้องใช้วิธีสุดท้าย
มีธุระอะไรคะ
ฉันมีเรื่องจะพูด
ตามประสาคนในครอบครัวค่ะ
ประธานโนซูอันที่อ้างว่า เป็นคนในครอบครัวมาหาค่ะ
ทักทายสิ เด็กๆ
- สวัสดีครับ ประธานใหญ่ - สวัสดีครับ ประธานใหญ่
มาทำอะไรที่นี่ล่ะ แถมพาเด็กๆ มาด้วย
ที่ผ่านมาฉันขอโทษนะ โดฮี
ขอโทษจากก้นบึ้งของหัวใจเลย
เธอจำได้ไหม โดฮี
ออสตินลูกฉันเคยติดเธอแจเลย
ผมจัสตินนะครับ
จัสตินลูกฉันเคยติดเธอแจเลย
เธอไม่ต้องห่วงอนาคตของมีแรกรุ๊ปนะ
ออสตินกับจัสตินของเรา เข้ารับการฝึกเป็นทายาทอย่างจริงจัง
พวกแกจะคอยหนุนหลังเธอ จากทั้งสองข้างในวันข้างหน้า
จัสตินอยู่ข้างซ้าย ออสตินอยู่ข้างขวา
อุ่นใจเลยเนอะ
จัสตินอยู่ข้างซ้าย ออสตินอยู่ข้างขวา
คนนี้คือจัสตินอยู่ข้างซ้าย คนนี้คือออสตินอยู่ข้างขวา
สองคนเลย
โดฮี
ฉันจะพยายามกว่านี้นะ
ฉันเชื่อนะว่าสักวัน เธอจะรับรู้ถึงความจริงใจจากฉัน
เราเป็นครอบครัวกันไง เนอะ โดฮี
จัสติน
ออสติน
ไปกัน
ครอบครัวเหรอ
(ศูนย์บริการประชาชน)
(ผู้เข้าเยี่ยม ชื่อ: โดโดฮี)
(ความสัมพันธ์: ครอบครัว)
ดูปกติดีนะ
เธอนี่มันร้ายจริงๆ
คนรอบตัวต้องตายเพราะเธอ
แต่เธอยังจะวางเฉยอยู่อีก
เสียใจด้วยที่ต้องบอกว่า
นายทำลายใครไม่ได้สักคน
จองกูวอนกลับมาแล้ว
และฉันก็ปกติดีอย่างที่เห็น
คิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอ
ก็ดูฉันสิ
ฉันไม่เจ็บปวดกับคำพูดของนายสักนิด
ของแบบนี้แสดงตบตาได้ด้วยเหรอ
สิ่งที่นายทำลายไป
มีแค่ตัวนายเองนั่นแหละ
หมายเลข 4097 เงียบ
โนซอกมิน
โนซอกมิน ใจเย็นๆ
ถ้าฉันออกไปจากที่นี่ได้เมื่อไหร่
ฉันจะฆ่าพวกเวรนั่นด้วยมือฉันซะ
ถึงจะใช้เวลาหลายสิบปี
ฉันก็จะลงมือฆ่าพวกมันเอง
คุณแม่
ทำไมมองด้วยสายตาแบบนั้น
อย่ามามองแบบนั้นนะ
บอกว่าอย่ามอง
คุณครับ คุณ ช่วยด้วยครับ
คุณครับ
บอกว่าอย่ามองไง
ไปซะ
คุณผู้หญิง ให้ย้ายของออกไหมคะ
ค่ะ เชิญเลยค่ะ
คือ…
จะทำยังไงกับอันนี้ดีคะ
(ใบรับรองดั้ง ยิวยิตสู 2 ดั้ง โนโดกยอง)
- ทิ้งไปเถอะค่ะ - ค่ะ
โธ่ น่าจะระวังหน่อยสิ
ขอโทษครับ
(10 ปีก่อน)
จะไปออกกำลังกายอีกแล้วเหรอ
นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว
ทำไมแกต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย
ผมต้องปกป้องไงครับ
ทั้งตัวผมเอง
และแม่
โด…
โดกยอง
แต่นี่มัน…
(เจลลดรอยสิว)
ตายแล้ว
บ้าจริง
ไม่เป็นไรครับ ผมมียาไว้ทาแผลอยู่แล้ว
- แม่ - หือ
เดี๋ยวกลับมานะครับ
ผมจะวิดีโอคอลไปหาทุกวันนะ
ดาราจินของเรา คงโดดเดี่ยวในต่างแดนแย่เลย
มาจากกันแบบคูลๆ เถอะค่ะ
ไปอยู่อังกฤษก็ดูแลตัวเองดีๆ นะ
ถึงอาหารที่นั่นจะไม่ถูกปาก ก็อย่าอดมื้อกินมื้อ
- อือ - อย่าโลภจนโหมซ้อมหนักเกิน
และก่อนนอนก็อย่าลืม…
พอ
จินกายอง
เธอจะไปโดยไม่ลาฉันเลยเหรอ
ฉันกลัวว่าเห็นหน้าคุณแล้วจะใจอ่อน
นี่
เท่าที่ดูมา ที่อังกฤษฝนตกบ่อยเป็นว่าเล่น
เอาไปสิ
ไปซื้อที่นู่นเอาก็ได้
เขาอยากให้นึกถึงเขาทุกครั้งที่ฝนตกไง
ร่มคันนี้ก็เหมือนเป็นตัวแทนของประธาน
ไปเรื่อยแล้ว ร่มก็แค่ร่มนี่แหละ
ก็ได้
แล้วก็…
ถ้าเธออยากกลับมาเมื่อไหร่
ก็กลับมา…
ได้เสมอ
ทำแบบนี้เดี๋ยวฉันก็ใจอ่อนหรอก
โชคดีนะ ประธาน
โชคดีนะ หัวหน้าพัคด้วย
คุณคนขับ แป๊บหนึ่งนะคะ
ตามคาดเลย
ไม่มีที่ไหนช่วยให้ตัดใจได้เท่าที่นี่แล้ว
หนูเป็นอะไรไหม
นี่
หน้าหนูไปโดนอะไรมา
มานี่มา
บอกให้มานี่ไง
คุณเป็นพ่อเด็กเหรอ
ใช่แล้วทำไม
เป็นพ่อแล้วมีสิทธิ์ตีหรือไง
ตีอะไรเล่า เด็กมันเล่นแล้วสะดุดล้มของมันเอง
แล้วนี่เธอเป็นใคร
มีสิทธิ์อะไรมาแส่…
ตำรวจใช่ไหมคะ
แจ้งเหตุทารุณกรรมเด็กค่ะ
วางสายเดี๋ยวนี้นะ
- ค่ะ ที่นี่คือ… - นังนี่
ไม่รู้จักคำว่าผู้ปกครองเหรอครับ ฮะ
ผมเป็นพ่อมัน
คนเป็นพ่อ แค่จะสั่งสอนลูกนิดๆ หน่อยๆ เอง
พวกคุณทำบ้าอะไรกันอยู่เนี่ย
ทารุณกรรมเด็กกับผีน่ะสิ
เด็กมันเล่นแล้วสะดุดล้มเองเหอะ
ถ้าจะให้ทันขึ้นเครื่อง ฉันต้องไปตอนนี้แล้วแฮะ
ไม่ไปเหรอครับ
แต่นแต๊น
ของขวัญจากพี่นะ
เหมาะกับหนูจัง
พี่เป็นนางฟ้าเหรอคะ
คุณน้าเป็นเทวดาเหรอคะ
ฉันเนี่ยนะ ดูจากอะไร
ก็คุณน้าช่วยหนูไว้
อือ พี่เป็นนางฟ้า
ต่อไป ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็โทรหาพี่
อย่าลืมนะ
นางฟ้าน่ะ…
เทวดาน่ะ
ไม่มาช่วยเธอหรอก
จะมาช่วยหนูเสมอเลย
ค่ะ พี่นางฟ้า
สรุปว่าจะไปหรือไม่ไปครับ
ไม่ไปแล้วค่ะ
ฉันมีธุระต้องจัดการที่นี่
ดื่มสิคะ
ฉันได้ยินว่าคุณลาออก จากตำแหน่งกรรมการแล้ว
ฉันว่าจะบริหารศูนย์สำหรับเด็ก ที่เป็นเหยื่อความรุนแรงในครอบครัวค่ะ
ถึงแม้มันจะลบล้างความผิดของฉันไม่ได้
แต่ฉัน…
ไม่อยากปิดหูปิดตาอีกแล้วค่ะ
ขอโทษนะคะ
ที่ฉันทำเป็นไม่รู้มาตลอด
ขอบคุณนะคะ ที่กล้าหาญ
ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วยเรื่องศูนย์
ก็บอกได้ตลอดนะคะ
ค่ะ
ได้ค่ะ
ดวงขึ้นปีใหม่ปีนี้ทำนายไว้ว่าฉันจะมีแฟน
แต่จนจะดูดวงขึ้นปีใหม่อีกรอบแล้ว ก็ยังโสดสนิทซะงั้น
ฮึบไว้นะ ผู้ช่วยชเว
ยังไงปีนี้ก็ยังเหลืออีกหนึ่งวันนะ
จริงครับ ยังเร็วเกินกว่าจะยอมแพ้
เวทนาตัวเองยิ่งกว่าเดิมยังไงไม่รู้
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว
วันนี้เราไปกินเลี้ยงกันไหม
เลิศค่ะ
ไปค่ะ ไปกินเลี้ยงกัน
ผู้ช่วยชเวก็เริ่มแก่ลงแล้วสินะ
ถือกำเนิดคนคลั่งกินเลี้ยงขึ้นสมอง อีกคนแล้วเหรอ
ผมขอบายนะครับ
ยังไงวันปีใหม่ก็ควรจะอยู่กับครอบครัว
เราก็เป็นครอบครัวกันไง
โธ่ หัวหน้าทีม ไม่มีชีวิตส่วนตัวบ้างหรือไงครับ
กลับบ้านไปฉันก็ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก ไอ้ชีวิตส่วนตัวน่ะ
ไปกันครับ ไปกินเลี้ยง
อ้าว เลขาชิน
ไปไหนๆ
ทุกคนคะ ฉันมีเรื่องจะแจ้งค่ะ
ทำแบบนี้ทำไมครับเนี่ย
เราคบหากันอยู่ค่ะ
ชายที่อยู่ตรงนี้ คุณพัคบ๊กกยู คือผู้ชายของฉันค่ะ
เขาคือคนที่บริสุทธิ์และอ่อนโยนที่สุดในโลก
เลขาชิน
- อ๋อค่ะ - อ๋อครับ
อ๋อครับ
พูดมาได้สักทีสินะ
จบสักที
อึดอัดแทบตายที่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้
ทุกคนดูออกกันอยู่แล้วเหรอคะ
แหม จะว่าดูออกก็ไม่เชิง
ถ่ายกันสักรูปเถอะ
ใช่ครับ ถ่ายกันสักรูปก่อนไป
ถ่ายแค่สี่ช็อตแล้วกลับจริงๆ นะคะ
โธ่ ก็ได้ รู้แล้วน่า
น่ารักเชียว
ฮึบ
สวยไหม
- ไม่ค่ะ - ในนามของความรักและความยุติธรรม…
- เล - ขา
ชินเหรอ
ต้องบอกว่า
คุณสองคนประกาศให้โลกรู้ไปแล้วดีกว่ามั้ง
(4 เดือนต่อมา)
ได้ไงวะเนี่ย
คุณลูกค้าเรื่องเยอะครับ
หยุดออกกำลังกายและไปกันได้แล้ว
ฉันจะตายทั้งอย่างนี้ไม่ได้
แม่ฉัน
เพิ่งได้รับการวินิจฉัย ว่าป่วยระยะสุดท้ายไม่นานนี้เอง
ขออยู่แค่จนกว่าแม่ฉันจะสิ้นลม
แล้วหลังจากนั้นฉันจะไปเลย
อย่ามาแกล้งทำตัวน่าสงสารนะ ฉันขี้สงสารด้วยเนี่ย
แม่ฉันตัวคนเดียว…
ท่านจะลำบากแค่ไหนถ้าไม่มีฉัน
ได้โปรดนะ ฉันขอร้องล่ะ
โอเค หยุดก่อน
ขอเวลานอก
ว่าไง หัวหน้าพัค
ผมลองสืบเกี่ยวกับโอจินซัง คนที่จะหมดอายุสัญญาวันนี้มาแล้ว
โห หมอนี่มันสวะของแท้เลย
มันตบตีแม่ตัวเองบ่อยมาก
จนมีการรับแจ้งเหตุมากกว่าสิบครั้งเลย
พอคนปวกเปียกอย่างหมอนั่น แข็งแกร่งขึ้นตามที่ตัวเองขอ
มันก็ใช้กำลังทำร้ายคนอื่น
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
ไม่ต้องเล่า พอแล้ว
ขอบคุณนะ
อะไร
ที่นาย
เป็นคนเลวสุดๆ
ครับๆ
ท่านประธานใหญ่กำลังมาครับ
(มีแรกรุ๊ป ประธานใหญ่)
มาทันแบบหวุดหวิดเลย
"เอวเอสด้วยพระจิต" เหรอ
ฉันสำนึกผิด และนับถือคาทอลิกตามคุณแม่น่ะ
อันนี้เป็นการคอลแลบ ระหว่างความเชื่อของฉันกับการไดเอตไรงี้
(เอาชนะความหิวด้วยความศรัทธา)
- เอวเอสเหรอ - เอวไซซ์เอสน่ะ
ดูแลแค่จิตไม่พอหรอกนะ
ต้องดูแลหุ่นด้วย
ขอโทษที่มาสายนะครับ
นี่เป็นการประชุมครั้งแรกหลังเข้ารับตำแหน่ง เลยมีเอกสารต้องเตรียมเยอะน่ะครับ
เริ่มกันเลยครับ
ก่อนจะเริ่มการประชุม
แต่ละบริษัทในเครือ
จะรายงานผลประกอบการ ประจำไตรมาสที่หนึ่งครับ
ผมอ่านรายงานมาล่วงหน้าแล้วครับ
อัตรากำไรจากการดำเนินงานครึ่งปีแรกของเรา เพิ่มขึ้นเยอะมากจากปีที่แล้ว
แต่จากที่ผมได้ลองตรวจสอบ
เกี่ยวกับกำไรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วนี้
ปรากฏว่าเป็นเพราะปรับลดค่าแรง และค่าสวัสดิการลงเยอะมาก
ซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการสร้างผลสำเร็จ
ผลสำเร็จสำคัญก็จริง แต่กระบวนการสำคัญยิ่งกว่านะครับ
แบบนั้นเราถึงจะได้ผลสำเร็จ ที่ยิ่งใหญ่กว่าในระยะยาว
ต่อจากนี้ไป
มีแรกรุ๊ปของเราจะมุ่งเน้น ไปที่การคว้าผลสำเร็จมา
โดยไม่ใช้ทางลัดครับ
ท่านประธานใหญ่ยอดเยี่ยมมากครับ
- ขอบคุณนะคะ - ครับ กลับดีๆ นะครับ
เตรียมตัวมาแน่นเชียวนะ
งานเอกสารคือของถนัดฉันไง
ว่าแต่ว่า โดฮี
เธอโอเคจริงๆ ใช่ไหม ที่ยกตำแหน่งประธานใหญ่ให้ฉัน
พี่ก็รู้นี่ ว่าฉันไม่รับ ความช่วยเหลือจากคุณนายจู
ถ้าฉันขึ้นเป็นประธานใหญ่
เหตุผลหลัก ก็คงเป็นเพราะพินัยกรรมคุณนายจู
ขืนมาใช้เส้นของคุณนายจูตอนนี้ มันก็ไม่ยุติธรรมสิ
นี่สิ โดโดฮี
ฉันรู้ดีอยู่แล้วว่าโดโดฮีสุดจะเจ๋ง
อย่าเผลอนะ
ฉันอาจจะปั้นบริษัทฉันให้เติบโต จนกลืนมีแรกรุ๊ปเข้าสักวันก็ได้
- ซอกฮุนจ๊ะ - อ้าว พี่
ปั๊วะปังมาก
ผู้นำยังหนุ่มนี่แตกต่างจริงๆ
ขอบคุณนะพี่
นายจำได้ไหม
ออสตินลูกฉันเคยติดนายแจเลย
นายไม่ต้องห่วงอนาคตของมีแรกรุ๊ปนะ
ออสตินกับจัสตินของเรา เข้ารับการฝึกเป็นทายาทอย่างจริงจัง
จัสตินอยู่ข้างซ้าย ออสตินอยู่ข้างขวา
เดี๋ยวฉันจะช่วยดันให้ โอเคเนอะ
- พี่ - อือ
- เปลี่ยนบทหน่อยสิ - เดี๋ยวฉันคอยหนุนเอง
ดูแลสุขภาพให้ดี
กินอาหารให้หลากหลาย หมั่นออกกำลังกาย เข้าใจไหม
จำไว้เลยว่าเดี๋ยวเจ๊ช่วยดันเอง
(หัวหน้าอัยการ ชเวอูซอน) ครับ
ตามนั้นเลยครับ
ศาลฎีกากำหนดให้โทษประหารครับ
อย่างที่ทราบ ถ้าถูกตัดสินโทษประหาร ก็จะไม่ได้ถูกปล่อยตัวโดยมีทัณฑ์บน
จากนี้โนซอกมิน จะเน่าในคุกไปจนวันตายครับ
โล่งอกไปนะคะ
เขาจะทำร้ายใครไม่ได้อีกแล้ว
จะว่าไป
ผมไปรู้บางอย่างมาจากการสืบสวน
และคิดว่าท่านประธานโดโดฮีก็ควรรู้ไว้
ประธานใหญ่จูชอนซุกได้ตรวจสุขภาพไว้
เป็นครั้งสุดท้ายขณะที่ท่านยังมีชีวิตครับ
อ๋อค่ะ
นั่นเป็นเงื่อนไขจากฉัน แลกกับการไปนัดบอดกับคุณอัยการน่ะค่ะ
เรื่องของเรื่องก็คือผลตรวจ
บอกว่าท่าน เป็นมะเร็งตับอ่อนระยะสุดท้ายครับ
คะ
หมายความว่าไง
หมอบอกว่า
อาการรุนแรงมากจนท่านเองก็รู้ตัวครับ
คุณนายจู
เพราะงั้นถึงคะยั้นคะยอให้หนูแต่งงานเหรอ
หนูจะได้ไม่ต้องตัวคนเดียวอีกใช่ไหม
น่าจะบอกกันหน่อยสิ
หนูจะได้พูดเพราะๆ
และรักคุณนายจูให้สุดใจกว่านี้
คงเจ็บปวดน่าดูเลย
คุณนายจูเคยบอกว่ามีคำโกหก ไหลเวียนอยู่ในตัวแทนที่จะเป็นเลือด
ซึ่งก็จริงซะด้วย
จากนี้ไม่ต้องห่วงแล้วนะ
หนูมีคนคอยอยู่ข้างหนูแล้ว
มนุษย์อายุยืนได้ถึง 130 ปีเหรอ
เดี๋ยวนะ 130 ปีนี่
ตดยังไม่ทันหายเหม็นเลยนะ
สั้นเกิน
จองกูวอน
มากินเค้กของโปรดนายกัน
ไม่ได้
- อย่ากิน - ทำไมล่ะ
รู้ไหมว่าน้ำตาลมันไม่ดีกับมนุษย์แค่ไหน
ถ้าเธออยากอายุยืน ต้องห่างของพวกนี้เข้าไว้
กินนิดเดียวก็ได้
ไม่ได้ ห้ามกิน
ไม่ได้
ฉันเป็นประธานบริษัทของหวานนะ
ต่อไปนี้ทำแต่อาหารเพื่อสุขภาพมาขายซะ
ไม่ได้ละ ฉันต้องกินเองให้หมด
- กินด้วยกันสิ - ไม่เอา
ดูไม่น่าอร่อยเลย เดี๋ยวฉันกินให้เอง
- เพื่อ - เธอไปกินอย่างอื่นเถอะ
โน่นๆ ไปกินโสมแดงตรงโน้นเลย
อันนี้ฉันซื้อมานะ
ดูวิวกลางคืนสิ
มีวิวสวยๆ อยู่ตรงหน้าก็ไม่ยอมดู
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมองนะ ตามันไปเอง
ฉันเองก็ฝืนไม่ได้
โดโดฮี
เวลาของเธอ
มันผ่านไปเร็วมาก
เพราะแบบนั้น
ช่วงเวลานี้ถึงยิ่งมีความหมายไง
- หัวหน้าพัค - อ้าว ประธาน
นี่ หัวหน้าพัคอย่าได้แต่งงานเชียวนะ
- หือ - ฉันทะเลาะกับภรรยามา
เธอเอาแต่ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า ท่องพระไตรปิฎกทั้งวัน มาหมดทุกศาสนา
อะไรที่ฉันไม่ชอบนะ เธอยอมทุ่มจิตวิญญาณเพื่อปั่นฉันเลย
แล้วก็
ทำตัวเป็นเด็กไปได้ อะไรเนี่ย
เห็นหนังสือดีม่อนเป็นไดอารี่หรือไง
เอาแต่ใจสุดอะไรสุด
ประธาน
อะไร ทำไมไม่เข้าข้างฉันล่ะ
ตาเป็นอะไรเนี่ย เป็นอะไร
เป็นอะไรเล่า
อะไรน่ะ
คุณฝาชีคะ
มาคุยกันหน่อยซิ
เมื่อกี้ก็คุยกันเยอะแล้วนี่จ๊ะ
ไม่เยอะนะ
ผมต้องไปเตรียมการแสดง ขอตัวนะ
- อย่าไปสิ เจ้ากระทิง - ลานะคะ หัวหน้าพัค
เชิญคุยกันตามสบายเลยครับ
นี่อะไรเอ่ย กบเหรอ
น่ารักจัง
มีกบ ดอกไม้
- อันนี้ลูกเจี๊ยบ… - คุณฝาชี
ได้ยินคำว่าคุณฝาชีแล้วเสียวสันหลังวาบ
- ว่าไงนะ - เปล่า
เอาจริงๆ ถ้าจะกลับดึก ก็แค่โทรมาบอกสักสาย มันยากนักเหรอ
ตอนที่ทำงานยุ่งๆ มันก็ลืมกันได้ไง
ทีตอนนายไปทำข้อตกลง ยังกลับตอนเช้ามืดโดยไม่บอกฉันเลย
อันนี้มันคนละเรื่องกับการทำข้อตกลง
คนละเรื่องตรงไหน
งานอันต่ำต้อยของพวกมนุษย์ จะเหมือนการทำข้อตกลงของฉันได้ไง
รู้ไหมว่าช่วงนี้ฉันลำบากแค่ไหน ที่ต้องคัดแต่พวกชั่วๆ มาทำข้อตกลง
คือนายจะบอกว่า
สิ่งที่นายทำมันสูงส่ง ส่วนสิ่งที่ฉันทำมันกระจอกสินะ
- ก็ไม่ได้หมายความแบบนั้น - ช่างเถอะ
ท่ามกลางวังวน ของความเกลียดชังและความโชคร้าย
เราต่างสร้างบาดแผล
และทำลายจิตวิญญาณของกันและกัน อย่างไม่สิ้นสุด
แต่ว่า
ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น
ที่ชีวิตเรา
และโลกใบนี้ยังคงดำเนินต่อไป
อาจเป็นเพราะมีคนยื่นมือช่วยเหลือกัน
ด้วยความเชื่อใจและความรัก
มากกว่าก็ได้
ปล่อยนะ
ฉันเกลียดนายที่สุดเลย
ฉันรักเธอ
มากเลยด้วย
ฉันเกลียดนายที่สุด
แต่ก็รักนายที่สุดด้วยนั่นแหละ
โดโดฮี
เธอคือรักโลภโกรธหลงของฉันนะ
พวกมนุษย์นี่นะ…
- โอเคอยู่นะ - แบบนี้พอได้ไหมครับ
อันที่ผ่องๆ …
ผ่องๆ เหรอครับ งั้นสีฟ้าไหม
- อันนี้ไม่เลวนะ - ใช้ได้ไหม
- ฉันว่าน่าเบื่อนะ - น่าเบื่อเหรอ
งั้นต้องเป็นสีชมพูไหม
- โอเคอยู่ - โอเคเนอะ
- โอเคใช่ไหมครับ - อือ
รู้ไหมคะว่าทำไมไดโนเสาร์ถึงสูญพันธุ์
- เพราะดาวหางพุ่งชน… - ทำผลงานไม่สมกับค่าตัว
เพราะทำผลงานไม่สมกับค่าตัว
ไม่ใช่ค่ะ
เพราะเวิร์กไร้บาลานซ์
เลิกงานกันเถอะค่ะ
- เลิกงานกันค่ะ - เลิศ
- มันต้องอย่างนี้ - เยส
- เย่ - กลับบ้านกัน
ไปโลด
กลับบ้านกัน
เอาอีกเหรอ
จองกูวอน
รักนะ
เราต่างทำลายกันและกัน
แต่เราก็ช่วยชีวิตกันและกันด้วย
ฉะนั้นเราทุกคน
จึงเป็นทั้งผู้ทำลาย
และผู้ช่วยชีวิตของกันและกัน
(ปีศาจของฉัน)
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์