เราจริงๆ...
แค่เพื่อน?
รักสามเศร้าของเรา
ตอนที่ 1
ขอบคุณมาก. สนุกกับการแสดง.
ขอบคุณ. สนุกกับการแสดง.
พันขอบคุณ. สนุก...
เกิดอะไรขึ้น?
เด็กคนนั้นคือใคร?
เป็นไปไม่ได้.
พันขอบคุณ. สนุกกับการแสดง.
- ตอนบ่าย. - ใช่?
เตรียมพร้อม.
เอาล่ะ. ฉันมาถึงแล้ว
คุณโอเคไหม?
ฉันรู้สึกกังวลเล็กน้อย
ทุกอย่างจะเรียบร้อยดีใช่ไหม?
ถูกต้อง.
คุณพยายามอย่างหนัก
แล้ว...
ฉันจะอยู่ที่นั่นกับคุณ
ดังนั้นใจเย็น ๆ
ดังนั้น...
อยากจะพูดอะไร...
ตลาดอะไร...
ครั้งสุดท้าย.
ฉันคิดเรื่องนี้มาระยะหนึ่งแล้ว
และฉันก็รู้ว่าเราไม่สามารถเป็นแค่เพื่อนกันได้
ดังนั้น...
ไม่ว่ามันจะจบลงอย่างไร
ดำเนินไปจนจบ
มา?
ชาอึนฮวาน?
บังคับ! มาปิ้งกันเถอะ!
การแสดงผ่านไปด้วยดี
คืนนี้จึงไม่มีใครรอด
โดยเฉพาะพวกคุณสามคน
อย่าแม้แต่คิดที่จะแอบหนีไป
เราไม่เคยทำสิ่งนี้
แต่พรุ่งนี้เรามีเรียนเช้า
วัว.
ลืมบทเรียนไปเลย
ลองจินตนาการถึงสิ่งที่เราต้องเผชิญในฤดูร้อนนี้
เรียบร้อยแล้ว. เราไม่สามารถทานอาหารเย็นด้วยกันได้
เพราะคุณยุ่งกับการออดิชั่นมากเกินไป
เอาล่ะ คืนนี้เป็นของเรา!
ถูกต้องออดิชั่น เมื่อไหร่จะรู้คำตอบ?
พวกเขาบอกว่าเราจะพบอะไรบางอย่างในเดือนนี้
แต่เราไม่รู้ว่าเมื่อไร
ในเวลานั้น,
ฉันหวังว่าการทำงานหนักของคุณจะได้รับผลตอบแทน
โดยเจตนา,
วูจิน การแสดงของคุณพัฒนาขึ้นมาก
ไม่ มันเป็นพรทั้งหมด
แฮริน ฉันแค่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขาเท่านั้น
ทำไมคุณถึงถ่อมตัว?
คุณอยู่ในโหมด “วันนี้คุณวางใจฉันได้”
กะหล่ำปลี.
คุณพูดอย่างนั้นจริงๆเหรอ?
เขากังวลมาก ดังนั้น...
คุณแน่ใจหรือว่านั่นคือทั้งหมด?
หรือมันเป็นความพยายามในแนวทางโรแมนติก?
คุณพูดอะไร? แนวทางแห่งความรัก. เก้า.
ฉันเชื่อจริงๆว่านั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ดูนั่นสิ เขาทำตัวแปลกๆ
เอาล่ะ ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียว
ฉันแค่ล้อเล่นเขา
บางทีฉันไม่ควรพูดอย่างนั้น
แฮริน คุณไม่คิดอย่างนั้น
วูจินดีกับคุณมากเหรอ?
เริ่มพูด.
แน่ใจเหรอว่าคุณไม่มีความรู้สึกกับเขา?
เฮ้ มาเลย! เวลากำลังจะหมดเราหยุดพูดกันเถอะ
พวกเราดื่ม! มาดื่มอวยพรกันเถอะ
- สุขภาพ! - สุขภาพ!
[การแสดงครั้งที่ 27 ของภาควิชาการละครและภาพยนตร์มหาวิทยาลัยฮันกุก]
เอนนี่,
ฉันไป.
แล้วพบกันอีก.
คุณรู้ไหมว่าชาอึนฮวานกำลังจะลางาน?
ฉันเห็นข่าว.
เรียบร้อยแล้ว?
เขาสมัครมาสักพักแล้ว
แล้วเขาทำเสร็จแล้วใช่ไหม?
ตอนนี้เขาเป็นนักแสดงให้กับหน่วยงานหลักทุกประการด้วยความตั้งใจและทุกประการ
เขาได้เปิดเผยข่าวการจากไปของเขาแล้ว
จริง. ฉันรู้ว่าเขาถูกคัดเลือกในโปรเจ็กต์ใหม่
ตอนนั้นคือเขาจริงๆ
แล้วเขาไม่กลับมหาลัยเหรอ?
แฮริน คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยเหรอ?
ไม่ ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
เขาไม่ได้บอกคุณบางอย่างเหรอ?
คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดมาตั้งแต่เด็ก
โอ้ใช่. ไปโรงเรียนด้วยกันใช่ไหม?
ฉันไม่ได้ยินจากเขามานานแล้ว
เขารู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ดังนั้น...
ฉันต้องไปห้องน้ำสักครู่
โรงเบียร์
[สองปีที่แล้ว]
คุณแน่ใจหรือว่าต้องการกลับบ้านคนเดียว?
นั่นสายเกินไปแล้ว
ฉันจะเรียกแท็กซี่ ดังนั้นไม่ต้องกังวล
พรุ่งนี้อย่าสายนะ โอเคไหม? เราจะได้พบกัน
เอ๊ะ, แฮริน.
คุณสามารถนอนที่นี่ได้
ฉันกำลังพยายามจะบอกว่า...
ฉันนอนโซฟาก็ได้...
หากคุณต้องการคุณสามารถอยู่ที่นี่ ...
ปลอดภัย?
เราทั้งคู่เมาเล็กน้อย เกิดอะไรขึ้นถ้ามีอะไรเกิดขึ้น?
ให้เป็นอย่างนั้น จะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา?
เราสองคนเป็นอะไรกัน?
คุณหมายความว่าอย่างไร? เราเป็นเพื่อนกันแน่นอน
เราจริงๆ...
แค่เพื่อน?
ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม?
ฉันไม่เชื่อ.
ฉันสบายดี.
ฉันรู้สึกร้อนเกินไป
เราต้องรีบแล้ว.
มินจูทำโทรศัพท์ของฉันพังเหมือนไม่มีวันพรุ่งนี้
ฉันทิ้งกระเป๋าไว้ข้างใน
คุณได้มัน.
ไปกันเถอะ.
หม้อไฟรสเผ็ดแก้อาการเมาค้างได้จริงหรือ?
พูดตรงๆ.
คุณเมาเพียงเพื่อที่จะกินมันใช่ไหม?
เฮ้ คุณเพิ่งรู้เรื่องนี้เหรอ?
คุณรู้ไหมว่าฉันกลั้นไว้กี่ครั้ง
จากการกินไปตอนเตรียมตัวออดิชั่นเหรอ?
โดยเจตนา...
มันเป็นโครงการหรือเปล่า?
คนที่ดงฮวานบอกว่าเขาจะเข้าร่วมในฐานะพนักงานล่ะ?
- เขาชื่ออะไร? - "ต้นแอปเปิ้ลแห่งโชคชะตา"
ใช่! ที่!
คุณทั้งคู่ออดิชั่นในบทบาทเดียวกันหรือไม่?
ของ.
แล้วคุณล่ะมีคู่แข่งหรือเปล่า?
ในทางเทคนิคแล้วใช่
พูดตามตรงฉันไม่ได้ฝันกลางวัน
ฉันมีเวลาไม่เพียงพอที่จะเตรียมตัวเพราะเรากำลังจัดงานอยู่
เนื่องจากมินจูเตรียมตัวมามากกว่าฉัน มีความเป็นไปได้สูงที่เธอจะประสบความสำเร็จ!
ไม่มีทาง ฉันทำมันผิดทั้งหมด!
ฉันกังวลมาก
และฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันพูดอะไรในการออดิชั่น
อย่างไรก็ตาม “จงทำให้ดีที่สุดและฝากที่เหลือไว้กับพระเจ้า!”
แล้วไง
เราไม่ได้ดื่มเพื่อตัวเองเหรอ?
- สุขภาพ! - สุขภาพ!
ครู่หนึ่ง.
คุณไม่แข่งขัน ทำไมคุณถึงดื่มอวยพร?
ให้ฉันปิ้ง!
- สุขภาพ! - สุขภาพ!
คุณช่างน่าอัศจรรย์. ฉันรู้ว่าคุณพูดเกินจริง
ตอนนี้คุณรู้สึกดีขึ้นหรือยัง?
ไม่ ฉันรู้สึกเหมือนจะเป็นลม
จะดีกว่าถ้าคุณอยู่บ้าน
ถ้าฉันสอบตกภาคเรียน
ฉันจะถูกไล่ออกจากบ้าน
วันนี้มีงานไหม?
มันแปลก ๆ. เกิดอะไรขึ้น
คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เหรอ?
คุณไม่ใช่สมาชิกสภานักเรียนใช่ไหม?
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมัน
นูน่า!
เกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่รู้.
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?
เมื่อคืนเขาดื่มต่อโดยไม่มีเรา
เขาเมาแล้ว.
ฉันเข้าใจ.
สิ่งนี้อธิบายได้
ทำไมวันนี้คุณน่าเกลียดจัง
ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะโกรธแล้ว ดังนั้นหุบปากซะ
เอ๊ะ, แฮริน.
นี่เขาอยู่
ทำไมคุณไม่เตือนฉัน?
- คุณหมายความว่าอย่างไร? - ฉันดูแลเขา!
ฉันรู้ว่าเขาสมัครเพื่อกลับมาที่นี่
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
ใครสมัครอะไรคะ?
มา?
คุณไม่รู้อะไรเลยจริงๆเหรอ?
♫ ฉันคิดว่ามันเป็นดาวระยิบระยับ ♫
♫ ฉันอยากจะกอดเขา ♫
♫ เป็นไฟของฉัน เป็นความฝันของฉัน ♫
♫ ลมพัดแรงแต่ทำไมยังวิตกกังวล?
♫ ยิ่งฉันรู้จักความงามของคุณมากขึ้นเท่านั้น ♫
นานแค่ไหน.
ฉันคิดถึงคุณ,
ยู แฮ ริน.
♫ อย่าจูบฉัน และอย่าทำให้ฉันผิดหวัง ♫
เราสองคนเป็นอะไรกัน?
คุณหมายความว่าอย่างไร? เราเป็นเพื่อนกันแน่นอน
เราจริงๆ...
แค่เพื่อน?
♫ ฉันบอกให้คุณหยุด. คุณไปแล้ว มองหาเขาทำไมตอนนี้?
♫ ถ้วยน้ำชาตอนนี้ว่างเปล่า ไม่เหลืออะไรเลย ♫
♫ เมื่อวันพรุ่งนี้มาถึง ♫
♫ เราจะไม่จำอะไรอีกต่อไป เราจะเป็นคนแปลกหน้า ♫
♫ เราเปลี่ยนแปลงเร็วมากตลอดเวลา มันไม่ง่ายเลยสำหรับเรา ♫
♫ ฉันจะรักเธอจนสุดท้าย แต่หลังจากมันจบลง ♫
♫ ฉันเบื่อแล้ว ฉันจะเขียนถึงคุณจนกว่าฉันจะหยุด ♫
♫ เพลงโปรดของคุณกำลังเล่นอยู่ ฉันจะทำให้มันทั้งหมดเป็นของฉัน ♫
♫ เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกก็จางหายไป ♫