[ชาย] ชอบซื้อของมาเยอะทุกทีเลยอะ
เยอะขนาดนี้จะกินหมดแน่เหรอ
ซื้อเอาไว้ยังไงก็กินหมดน่า
จริงด้วย
โอ๊ะ ลืมใบเสร็จอะ
ต้องเอาไปแสตมป์ค่าจอดรถซะด้วยสิ
มันจะสักเท่าไหร่กันเชียว ช่างเถอะ กลับบ้านกัน
เดี๋ยวก่อน รอแป๊บนึงนะ
เตรียมรถรอไว้ก่อน เดี๋ยวฉันรีบมา
นี่จุนกยอง จุนกยอง!
โธ่เอ๊ย ชอปขนาดนี้ ยังทำเป็นประหยัดอีก [แค่นขำ]
เข้าใจยากชะมัดเล้ย
[เสียงแผละ เสียงเลื้อย]
อะ อะไรอะ
- [เสียงฟึ่บ] - [ชายร้องเจ็บ]
[หญิง ประกาศ] ขอขอบคุณ ผู้มีอุปการคุณทุกท่านที่มาชอปปิ้ง…
[ชาย] หนีไปๆ
[ผู้คนแตกตื่น]
หนีเร็วเข้าครับ มีคนตายด้วย เร็ว
เหอ
นี่คุณ
[ดนตรีระทึกขวัญ]
คุณ
ที่รัก
โธ่เอ๊ย ทำอะไรอยู่เนี่ย
[เสียงคนแตกตื่น]
โอ๊ย
[เสียงโกลาหลดังด้านหลัง]
[เสียงกรี๊ดลั่น]
[เด็กหญิง] แม่จ๋า
แม่จ๋าอยู่ไหน
แม่จ๋า
แม่ แม่อยู่ไหน
โอ๊ย ซูจินๆ
มา ซูจินมานี่มา
- แม่ แม่จ๋า - ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
[เสียงข้าวของกระจาย]
[จุนกยองฮึดฮัด]
- [ปรสิตร้อง] - [เสียงไหม้ฉ่า]
[จุนกยองกระหืดกระหอบ]
[ปรสิตคำราม]
[เสียงทุบประตู]
- [ครางหวาดกลัว] - [ปรสิตคำรามต่อเนื่อง]
[ดนตรีสะเทือนใจแล้วตัดจบ]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[หายใจแรง]
[ดนตรีเปิดเรื่อง]
(ปรสิต: เดอะ เกรย์)
- ไม่มีแปรงสีฟันเหรอ - อืม
พันวอน
เฮ้อ คนที่นี่ผีหน้าเงินเข้าสิงเหรอเนี่ย
เดี๋ยวผมใช้ให้ไม่เปื้อนแล้วเอามาคืน ฮะ
หึ
[คังอู] ตอนนี้เป็นใครอะ
ฉันสับสนน่ะ เธอเหรอ
[หัวเราะ] ไม่ใช่จริงด้วย
นั่งเหอะ มีเรื่องจะคุยด้วยอะ
[ประตูปิด]
เอาละ จากนี้ไปจะคุยเรื่องสำคัญแล้วนะ ฮึ
ฟังอยู่ใช่ไหมครับ คุณไฮด์
เอาเป็นว่าฟังอยู่เนอะ
สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้ คือแจ้งความเรื่องสัตว์ประหลาดกับตำรวจ
- ตำรวจเหรอ - อือ
บอกให้พวกเขาไปดูศพที่อยู่เกลื่อนโบสถ์แซจิน
แล้วก็ ห้ามบอกชื่อเพราะว่าเราอาจจะมีอันตราย
ฉันรู้จักตำรวจอยู่คนนึงนะ
เชื่อเขาได้เหรอ
ตอนเด็กฉันเคยแจ้งความจับพ่อ แล้วก็ได้เขาเป็นคนดูแลคดีให้ฉันตอนนั้น
แจ้งความจับพ่อเหรอ
เพราะพ่อชอบทุบตีฉัน
เขาเลยคอยเอาใจใส่ฉันตั้งแต่ตอนนั้น
โถๆ
สู้ชีวิตแต่ชีวิตสู้กลับสินะ
[สูบบุหรี่] เอาเป็นว่าเราจะแจ้งความ อืม โทรไปดีกว่า
เห็นด้วยใช่ไหมคุณไฮด์
เห็นด้วยใช่ไหมครับคุณไฮด์
- [ถอนหายใจดัง] - เฮ้อ ชื่อไฮด์ฟังดูโหดไปนะ เรียกว่าอะไรดีอะ
ไฮดี้เป็นไง ไม่น่ากลัว
มันตะมุตะมิไปไหม ฮึ [หัวเราะเบา]
เอาเหอะคุณไฮดี้
พวกคุณจะเป็นเผ่าพันธุ์หรืออะไรก็ช่าง
แต่ผมจำเป็นต้องแจ้งความ
[ดนตรีเศร้า]
เพื่อพี่สาวของผม
แล้วก็จินฮี
เรื่องอื่นผมไม่สน
แต่มาฆ่าน้องผม อภัยไม่ได้
ฉันขอโทษ
ไม่หรอก ไม่
ไม่ต้องขอโทษหรอก เอาละ ลุกขึ้นเถอะ
รีบไปแจ้งความกันเถอะ ลุกขึ้น
[คังอู] มีเหรียญมะ
- [ชอลมิน] เออมินซู - ครับ
- คือเรื่องนี้ โอ๊ะ แป๊บนะ - อ่า ได้ครับ
- [มือถือสั่น] - ฮัลโหลครับ
- [คังอู] คุณตำรวจคิมชอลมินเหรอครับ - ส่งวันนี้นะ
- นั่นใครครับน่ะ - เอ่อ เรื่องที่ผมเป็นใครไม่สำคัญครับ
เอ่อ ผมมีเรื่องเร่งด่วนที่ต้องแจ้งเดี๋ยวนี้เลยครับ
เอ่อ แล้วรู้เบอร์ผมได้ยังไง
เอ่อ เรื่องนั้นคุณไม่ต้องรู้หรอกครับ ขอไม่เผยชื่อฮะ
เอิ่ม คือ ที่นัมชอนมีโบสถ์ชื่อแซจินอยู่
โบสถ์แซจินครับ ที่นั่นตั้งอยู่ใจกลางหุบเขาเลยครับ
ที่นั่นมีสัตว์ประหลาดยั้วเยี้ยเต็มไปหมดเลย
- [คังอู] สัตว์ประหลาดจริงๆ - อะไรนะ
ปกติพวกมันจะมีใบหน้าเหมือนกับมนุษย์
แล้วจู่ๆ ใบหน้าของพวกมันก็จะแหวกออกมา
และมีหนวดออกมาด้วยครับ
พวกมันใช้หนวด ในการโจมตีครับและฆ่าผู้คนด้วยครับ
เอาเป็นว่าที่นั่นมีศพเต็มเลย ลองไปดูได้เลยครับ ผมแจ้งความแล้วนะครับ
[ชอลมิน] แต่ว่าใครเป็นคนโทรมา…
[คังอู] ไม่อยากเชื่อเล้ย ว่าฉันจะได้แจ้งความกับตำรวจด้วย
ว่าแต่จะรู้ได้ไงว่าตำรวจ จะจัดการพวกนั้นได้จริงอะ
เดี๋ยวค่อยโทรไปเช็คทีหลังก็ได้
ช่วงเนี้ย เธอต้องซ่อนตัวอยู่กับฉันก่อนนะ
ฮะ
ก็เธอ… มีอยู่สองหัว ส่วนฉันหัวเดียว
ไฮดี้จะปกป้องเธอก็ต้องปกป้องฉันด้วย
[ถอนใจแผ่ว] แต่ฉันต้องไปทำงานนะ
ที่ไหน
ซูเปอร์
[หัวเราะหึ]
[คังอู] สวัสดีคร้าบ
ผมเป็นญาติของซูอินนะครับ
ครับ นานๆ ทีผมอยากเอาเครื่องเคียงมาให้ เลยมาหาเธอที่บ้าน
แต่เธอมีไข้สูงแถมยังไอด้วยครับ
ครับ เพราะงั้นวันนี้คงไปทำงานไม่ได้ครับ
เฮ้อ ผู้จัดการใจดีจังเลยครับ
ครับ ผมจะคอยดูแลซูอินให้ดี
ไว้เธอหายดีเมื่อไหร่ผมจะไปทักทายนะครับ
ครับ
คุณนี่พูดโกหกเก่งชะมัดเลย
ก็ตอนม.ต้นฉันเรียนการแสดง
ตอนนั้น ฉันเรียนชายล้วน ได้บทจูเลียตด้วย [หัวเราะคิก]
(คริสตจักรแซจิน)
[วอนซ็อกสูดลมผ่านฟัน] โบสถ์แซจินงั้นเหรอ
[สูดลมผ่านฟัน] บนภูเขามีที่แบบนี้ด้วยแฮะ
[สูดลมผ่านฟัน] เฮ้อ เราต้องไปตรวจสอบที่นี่จริงๆ เหรอครับ
ก็มีคนแจ้งเข้ามานี่
เออ แล้วก็…
เขาบอกว่าเป็นสัตว์ประหลาดด้วย
ปรสิตหรือเปล่า
เขาอธิบายละเอียดมากเลยนะ
อ๋อ เหรอครับ
เฮ้อ ถ้าเป็นของจริงคงน่าปวดหัว
- หรือว่าเราควรไปคุยกับทีมเกรย์ดู - ชู่…
เบาๆ หน่อยสิ
- ใครแจ้งเข้ามายังไม่รู้เลย - เข้าใจแล้วครับ
- งั้นผมจะลองไปคุยกับทีมเกรย์ดู - อยู่เงียบๆ ก่อนเถอะน่า
ถ้าเป็นของจริงขึ้นมาละก็จะทำยังไงครับ
เดี๋ยวฉันไปคุยเอง
เงียบๆ นะ
- [เสียงอุปกรณ์ดัง] - [เสียงโทรศัพท์ดังแว่ว]
[เสียงคนคุยกันงึมงำ]
อ่า สายสืบคิมชอลมิน
อ๋อ หวัดดีครับ
ฉันว่าจะไปพบคุณอยู่พอดี
- อ๋อ งั้นเหรอครับ มีเรื่องอะไร - เอ่อ เด็กที่ชื่อว่าจองซูอินน่ะค่ะ
เห็นคุณดูแลคดีของเธอมาตั้งสองครั้ง
ตอนเด็กหนึ่งครั้ง กับเมื่อไม่นานมานี้
(บันทึกการสอบสวนคดีพยายามฆ่า พนักงานซูเปอร์มาร์เก็ต)
ครับ
เธอทำงานอยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต
เธอมีปากเสียงกับลูกค้า ก็เลยปะทะกันนิดหน่อย
เมื่อวานนี้ผมก็ไปเจอเธอ
เธอยังตั้งใจทำงานดีนะครับ
ผมลองตรวจเส้นผมเธอดูแล้วด้วย
ปกติดีครับ
[หัวเราะเบา]
สนิทเป็นการส่วนตัวสินะคะ
ว่าแต่มีอะไรคะ
อ๋อ
เอ่อ มีคนแจ้งข้อมูลเข้ามา เรื่องโบสถ์ที่ชื่อแซจินน่ะแหละ
ที่นั่นมีสัตว์ประหลาดยั้วเยี้ยเต็มไปหมดเลย
หัวหน้าทีมคงคิดว่าข้อมูลนั้น มีความน่าเชื่อถือสินะคะ
ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
- แต่เขาเล่าได้ละเอียดมาก และ… - [หญิง] หัวหน้าคะ
(คริสตจักรแซจิน)
ดูเหมือนลางสังหรณ์คุณจะถูกนะ
- เตรียมตัวไปได้ - ค่ะ
- ขอบคุณสำหรับข้อมูลค่ะ - ครับ
แต่ ยังไม่รู้ว่าใคร…
[ดนตรีระทึกแนวสืบสวน]
โธ่เว้ย
นี่ รีบตามคนของเรามาเร็ว
[วอนซ็อก] เอาละ รีบไปเร็วเข้าเร็ว
- [ชอลมิน] เอาละ เบอร์ห้านะเบอร์ห้า - [ชาย] เดี๋ยวจะรีบไปเลยครับ
[ไซเรนดัง]
เรื่องชักจะบานปลายแล้ว
- ฮึ่ย ไปกันเถอะ - [รถยนต์สตาร์ทเครื่อง]
[สัญญาณดังตื๊ด]
[จุนกยอง] ตึกเล็กข้างๆ นั่นคืออะไร
เหมือนเป็นโกดัง มีเครื่องทำความเย็นครับ
- รวมเป็นเขตตรวจค้นด้วย - เข้าใจแล้วครับ
แต่ว่าเงียบมากเลยค่ะ
ว่าไง
ไม่มีพวกมันอยู่เลย
สักตัวเหรอ
ถ้าหากรู้สึกอะไรบ้างล่ะก็รู้ใช่มั้ย
อย่าลืมกดปุ่มด้วยล่ะ
ว่าแต่ที่อยู่ในมือนั่นมันคืออะไรเหรอครับ
มันเอาไว้ส่งสัญญาณมาถึงเรา
ตอนที่รู้สึกว่ามีปรสิตอยู่แถวนี้
ถ้าเขายังตรวจจับอะไรไม่ได้ แปลว่าข้างในนั้นไม่มีอะไรอย่างงั้นเหรอครับ
- เขาอาจจะโกหกก็ได้ค่ะ - ฮะ
- หัวหน้า เราพร้อมบุกแล้วครับ - เริ่มได้
[ดนตรีมุ่งมั่นเอาจริง]
[ดนตรีเร้าใจขึ้น]
[ชายเสียงอู้อี้] เอาออกที
ภายในโกดัง พบชิ้นส่วนของศพ
[ชาย] ที่นี่น่าจะเคยเป็นร้านอาหารครับ
[ชายเสียงอู้อี้] ด้านขวาเคลียร์
ด้านซ้ายปกติดี
[สูดลมผ่านฟัน] ผมว่า ตรงนี้ไม่น่าจะมีอะไรหรอกครับ
เอ่อ ถ้างั้นผมขอไปทางโน้นก็แล้วกัน
มาทำบ้าอะไรกันที่นี่เนี่ย
[ดนตรีเคลือบแคลงสงสัย]
[ชอลมิน] เอ้านี่
นี่อะไรคะ
คุณเจออะไรเหรอคะ
อ๋อ
เอ่อ เปล่าๆ เปล่าครับ
ที่นี่ไม่ค่อยจะมีอะไรหรอกนะครับ
ตึกข้างๆ เป็นยังไงครับ
ไปดูสิคะ วุ่นวายกันมากเลยล่ะค่ะ
[เสียงไซเรนแว่วมา]
[ไซเรนดัง]
อย่างที่เราเห็นกัน
ศพที่เจอในจุดเกิดเหตุ ถูกชำแหละเป็นชิ้นและเกิดความเสียหาย
การจะตรวจสอบจำนวน และตัวตนของผู้ตายคงใช้เวลานานพอสมควร
ตอนนี้พบชิ้นส่วนศพกว่า 500 ชิ้น
เราต้องตรวจดีเอ็นเอแต่ละชิ้น
แล้วรวบรวมเพื่อพิสูจน์อัตลักษณ์ของศพแต่ละศพ
จึงจำเป็นต้องใช้เวลาไม่น้อย
ทีมนิติเวชใกล้เคียงทั้งหมด ช่วยกันตรวจสอบอยู่ครับ
โบสถ์นั่นมันเป็นชื่อของใคร
ควอนฮยอกจู อายุ 42
เป็นบาทหลวงที่ก่อตั้งโบสถ์นี้ขึ้นมาได้ 15 ปี
แล้วตอนนี้เขาไปอยู่ที่ไหนล่ะ
หลายอาทิตย์ก่อน ครอบครัวภรรยาของเขาได้แจ้งความคนหาย
ตอนนี้ควอนฮยอกจูกับภรรยาหายตัวไปทั้งคู่ครับ
ถ้าทั้งคู่ไม่ได้กลายเป็นปรสิต
งั้นก็คงไม่ฝ่ายใดฝ่ายนึง ก็กินอีกฝ่ายไปแล้วก็เป็นได้
ไม่เจออย่างอื่นที่โบสถ์อีกแล้วเหรอ
ไม่นานนี้พวกมันมารวมตัวกันเป็นจำนวนมาก
แต่ดูเหมือนจะย้ายไปที่อื่นกันแล้ว เห็นเอาแต่ของที่สำคัญไปหมดครับ
แล้วคุณสายสืบคิมชอลมินล่ะคะ
อะไรนะครับ
ตำรวจสภ.นัมอิล เจออะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า
พวกเราไม่เจออะไรเป็นพิเศษครับ
คือว่า เราเพิ่งจะเคยเจอคดีแบบนี้
ก็เลยไม่มีอะไรเพิ่มเติมครับ
งั้นก่อนอื่น เริ่มตามหา บาทหลวงคนนั้นกันก่อนเถอะค่ะ
เราควรเริ่มค้นหาที่อยู่สุดท้ายของบาทหลวงคนนั้น
ขอฝากคุณตำรวจสภ.นัมอิลด้วยก็แล้วกันนะ
อ้อ ผมจัดการเองครับ ผมเอง
ค่ะ งั้นเดี๋ยวเราจะเริ่มตรวจสอบโดยใช้
โบสถ์แซจินเป็นศูนย์กลางค่ะ เร่งมือเถอะค่ะ
[วอนซ็อก] เอาละ ไปเถอะ
ไปด้วยไหม
ไม่ครับ ผมไปเองได้ แค่สืบหาเอง
[เอฟเฟกต์ฉงน]
[มือถือสั่น]
เออ ไงลูก
[ลูกสาว] พ่อคะ วันนี้หนูสอบอังกฤษได้คะแนนเต็มด้วย
โอ้โฮ [หัวเราะร่วน]
แต่ เอ่อ ได้คะแนนเต็มกี่คน แค่คนเดียวเหรอ
หนูได้คนเดียว
เก่งมาก [หัวเราะ] เก่งจริงๆ เลยลูกพ่อ เก่งมากๆ เลย
อีกแป๊บ อีกแป๊บพ่อจะซื้อของอร่อยไปให้กินนะ
- อื้อ รีบมานะคะ - รอก่อนนะ ได้สิ เอ้อ ได้อยู่แล้ว
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ดนตรีลุ้นระทึกดังขึ้น]
โอ้โฮ ปลอดภัยกันดีสินะครับ
อ่า…
โบสถ์ใหม่นี่น่าเกรงขามจังนะครับคุณพ่อ
ได้ขนาดนี้ก็ถือว่าดีนะครับเนี่ย
อ๊าย
กินอาหารอยู่สินะครับ
เราหนีกันมาได้เพราะว่าคุณบอกข่าว
[วอนซ็อก] โธ่ อะไรกัน
เกือบไปแล้วครับ
ถ้าช้าสักหน่อยคงแย่แน่ๆ ครับ ว่าไหม
ว่าแต่ ใครเป็นคนบอกข่าวเหรอ
[สูดลมผ่านฟัน] นั่นสิครับ
เอ่อ เขาโทรเบอร์ตู้และไม่ยอมบอกชื่อด้วย
เท่าที่รู้คือเป็นผู้ชาย เกิดอะไรขึ้นครับ
คงเป็นน้องเจ้าของร่างฉัน
- ต้องจับเขามา - คนของเราที่ไปจับเขาล่ะ
ตายไปแล้ว
ดูจากบาดแผลแล้วต้องเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันแน่
[ถอนหายใจ]
ทำไมถึงได้คิดฆ่าเผ่าพันธุ์เดียวกันเนี่ย ให้ตาย
ขนาดร่วมมือก็ยังแทบจะไม่รอด
[พูดดังขึ้น] ดันมาทรยศ เผ่าพันธุ์เดียวกันซะได้ โธ่เอ๊ย
ทำแบบนี้ผมไม่สนุกด้วยนะ
[คุณพ่อ] ทรยศงั้นเหรอ
[สูดลมผ่านฟัน] เอ่อผม… ไม่ได้หมายความแบบนั้น
คุณพูดแบบนี้ไม่เหมาะเลยนะ
หรือว่ามัน…
เป็นเรื่องสนุกสำหรับคุณเหรอ
[หัวเราะแห้ง] ครับ สีหน้าดูสนุก
ว่าแต่ว่า ที่นี่ปลอดภัยเหรอครับ
ถ้าหมาล่าเนื้อยังอยู่คงมองว่าที่นี่ปลอดภัยไม่ได้
เราต้องกำจัดหมาล่าเนื้อ
[ถอนใจดัง]
ทำไมถึงยุ่งยากแบบนี้ล่ะเนี่ย
อะไรเหรอครับ
[คุณพ่อ] สิ่งที่คุณต้องมี
เราทำให้ผิวของมัน ใกล้เคียงกับหนวดของเรามากที่สุด
เราคงไปฆ่าหมาล่าเนื้อไม่ได้ง่ายๆ
เพราะว่าเขารับรู้เผ่าพันธุ์เราได้เร็ว
[ดนตรีเร้าใจ]
[สะอึก]
มนุษย์อย่างคุณต้องเป็นคนฆ่า
[ดนตรีสะพรึงกลัว]
ดิฉันอยู่ที่ย่านทงยอง
ที่ถูกเลือกให้เป็นพื้นที่พัฒนาใหม่ ผู้คนมากมายต่างพากันออกมาสูดอากาศที่แจ่มใส
[ผู้สื่อข่าวชาย] เมืองนัมชอน เตรียมจัดงานระลึกถึงฮีโร่…
- ทำไมไม่มีข่าวเราเลย - [ผู้สื่อข่าวชาย] หรือก็คือชเวยงแจครับ
พวกเขาคงจัดการกันแบบเงียบๆ น่ะ
[ผู้สื่อข่าวชาย] ยูแจยงเองก็จะเข้าร่วม…
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
(ลุงชอลมิน)
ใครเหรอ
- [เสียงปิดทีวี] - หือ
ตำรวจเหรอ ก็รับสายสิ
เราต้องรู้อะไรบ้างอะ รับเร็ว
ฮัลโหลค่ะคุณลุง
- อ้อ ซูอิน - ค่ะ
เอ่อ
คือลุงขอเจอหนูหน่อยได้ไหม
ลุงมีเรื่องจะคุยด้วย
[สูดลมเข้าปาก] สักครู่นะคะ เดี๋ยวอีกแป๊บหนูโทรกลับนะคะ
อ๋อ ได้ๆ ได้สิ
[สายตัด]
ทำไมไม่ถามอะ
อยากให้เขารู้เหรอว่าเราเป็นคนแจ้งความน่ะ
เออ ก็จริงแฮะ ละเขาว่าไง
เขาบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับฉัน
[ถอนใจดัง] นี่ เห็นไหมว่าฉันถูกหักหลัง
เขาอาจจะรู้แล้วถึงโทรมาก็ได้
แต่คนที่ฉันเชื่อได้ตอนนี้มีแค่ลุงชอลมินนะ
- ถ้าไม่ไปเจอก็ไม่มีทางอื่นแล้ว - โอเค
งั้นก็ส่งข้อความว่าเจอกันเงียบๆ ในที่ๆ ไม่มีคน
เพราะฉันไม่เชื่อใจใครสักคน
บอกอีก 30 นาทีเจอกันที่ชางซองแลนด์
เอาละ ส่งได้
[มือถือสั่น]
(อีก 30 นาทีมาเจอกันที่ชางซองแลนด์นะคะ)
[ชาย] โอย ผมเจ็บ
เจ็บชะมัดเลยเนี่ย
- [ตำรวจ] ไปสักทีเถอะ - [ชาย] เฮ้ย บอกให้ปล่อย
ยังไงเล่า บอกว่าเดี๋ยวก็ไปไง ปล่อยสิวะ
- [ตำรวจ] มาเดี๋ยวนี้ - [ชาย] ปล่อย
ปล่อยสิเว้ย ปล่อยนะ
โธ่ ให้ตายเหอะ
เอ่อ แล้วก็ช่วยติดต่อ ขอความร่วมมือจากแผนกจราจร
ให้ติดตามรถสายสืบคิมชอลมินทีนะ
[ดนตรีตึงเครียด]
[มือถือสั่น]
ว่าไง
ก็ออกมาสืบข่าวไง
จู่ๆ ก็เรียกเหรอ
ไม่ล่ะ ไม่ๆ เดี๋ยวฉันไปด้วย ช่วยส่งพิกัดมาให้ฉันทีนะ เออ
[รถยนต์สตาร์ทเครื่อง]
(ชางซองแลนด์)
แถวนี้มีที่แบบนี้ด้วยเหรอ
ไม่รู้จักอ่อ
ตอนเด็กฉันกับพี่สาวและน้องสาว ชอบข้ามกำแพงที่นี่ และแอบมาเล่นบ่อยๆ เลย
เห็นตรงโน้นไหม
มีข่าวว่ามีคนตกลงจากตรงนั้น เลยเจ๊งอ่ะ
แต่ว่าเป็นแค่ข่าวลือ ไม่มีใครตายจริงหรอก
[แค่นขำ]
เมื่อกี้เธอพูดถึงพ่อด้วยนี่
[พูดอึกอัก] แล้วแม่เธอล่ะ ทำอะไร
แม่ฉันแต่งงานแถมอยู่ดีมีสุขกับลูกใหม่เขาแล้ว
ให้ตายเหอะ พล็อตเดียวกันเป๊ะเลย
มีความสุขก็ดีแล้ว ว่าไหมล่ะ
เรามันกำพร้าทั้งคู่เลย
มาช่วยเหลือกันเหอะ
กำพร้าอะไร โตๆ กันแล้ว
คนเราเกิดคนเดียวตายคนเดียว
ไงซูอิน
เดี๋ยวก่อนนะ
เขาเป็นใคร
อ๋อครับ เป็นเด็กกำพร้าเหมือนกัน ตอนนี้เป็นผู้ปกครองเธอครับ
อย่างงั้นเหรอ งั้นยืนรอแป๊บนึงนะ
ซูอิน มาคุยกันหน่อยมา
[ซูอิน] มีเรื่องอะไรเหรอคะคุณลุง
ลุงขอดูกุญแจที่ลุงให้หนูหน่อยได้ไหม
หนูทำหายน่ะค่ะ
เอามาจากไหนคะ
หนูไปโบสถ์แซจินมาใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้นที่นั่นเหรอ
ไม่เป็นไรน่า เล่าให้ลุงฟังได้
ซูอิน
กำลังมีอันตรายใช่ไหม
[หายใจเสียงสั่น] ไม่ใช่แบบนั้น
[เครื่องตรวจจับเตือน]
แน่ใจนะ
[มือถือสั่น]
อยู่ไหนเหรอ
สิบนาที
ฉันจะเข้าไปก่อน แล้วตามมาล่ะ
- [เสียงวี้ดดังยาว] - [ซูอินร้องเฮือก]
พวกมันมาแล้ว รีบไปเถอะ
- คุณลุงต้องรีบหนีนะคะ [ร้องเจ็บ] - ซูอิน มองลุงนี่
นี่ใช่หนูแน่นะ
- เอาไว้เดี๋ยวหนูค่อยอธิบาย - ซูอิน!
- [คังอู] ต้องรีบไปแล้ว - มีอะไรก็บอกลุงสิ
- ฮึ่ย ไอ้เวรนี่ - [คังอูร้องเจ็บ]
- [ซูอิน] คุณลุงคะ - แกเป็นใคร
- ไอ้นี่มันเป็นใครกันแน่ - [ซูอิน] คุณลุงปล่อยเขานะคะ
มันไม่ใช่แบบนั้นนะคะ
- ไปโบสถ์แซจินหรือยัง - [ชอลมิน] ฮะ
[คังอูหายใจแรง]
แกนี่เองที่โทรหาฉัน ฮะ
แกเป็นใครกันแน่
แกเห็นอะไรที่โบสถ์แซจินงั้นเหรอ ฮะ
แกเห็นอะไร
[ดนตรีระทึกเร้าใจ]
[ซูอินตกใจเฮือก]
- [เสียงตุบ] - [ร้องเจ็บ]
- คุณลุง [หายใจแรง] - รีบไปเร็วเข้า
- เร็วๆ - โธ่เว้ย ฮึ่ย
[กระหืดกระหอบ]
[เสียงหายใจหอบ]
ทางนี้
- [ซูอินหอบแฮก] - ไม่เป็นไร
[ซูอินเฮือกตกใจ]
- [เปิดสวิตช์] - [เครื่องเล่นดังพร้อมกันหมด]
[เสียงตึงตัง]
[เสียงหัวเราะคลั่ง]
แม่งเอ๊ย
[ดนตรีคึกคักดังสนั่น]
[เสียงไซเรน]
- [ชาย 1] ตามพิกัด - [ชาย 2] ครับ
- เร่งมือเร็วครับ - [ชาย] รับทราบ
ไปก่อนเลย
[ดนตรีระทึกขวัญ]
[เครื่องเล่นส่งเสียงน่ากลัว]
[ร้องเฮือก]
[เสียงหัวเราะสยอง]
[คังอูหอบดัง] นี่ เรียกเพื่อนเธอมาเร็ว
- [ไฮดี้] ขืนเป็นแบบนี้คงโดนจับกันหมด - บ้าเอ๊ย โผล่มาไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลย
เดี๋ยวฉันจัดการผู้หญิงคนนั้นเอง
- นายหาทางหนีให้ได้ - แล้วคุณล่ะ
จัดการแล้วจะตามไปทันที
[หายใจแรง]
ถ้างั้นฉันจะออกไปขโมยรถ แล้วก็บีบแตรรถให้ดังสามครั้งนะ
ได้ยินแล้วตามมานะ
จะทำอะไรก็รีบๆ เลย ฉันทนได้ไม่นาน
เหี้ยเอ๊ย
[หญิง] หัวหน้าทีมอยู่ทางนี้ค่ะ
[ชาย] ทีมอัลฟ่าเข้าข้างใน ทีมบราโว่คุ้มกันด้านนอก
- เข้าไปได้เลย - [ชอลมินร้องเจ็บ]
[เสียงวิทยุสื่อสาร]
[หายใจหอบ]
[ชายเสียงอู้อี้] เคลียร์
ไม่พบเป้าหมาย กำลังไปต่อ
[ดนตรีลุ้น]
[พ่นลมออกปาก]
[เครื่องเล่นดังรัว]
โธ่เว้ย
[ร้องเจ็บเบาๆ]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ชาย] พบเป้าหมาย
[ชายเสียงอู้อี้] หยุด ขอเตือน ถอยไปซะ
[เสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามา]
[ชาย] หัวหน้า เป็นไงบ้างครับ
ฮึ่ย! [ครางฮึ่ม]
[หายใจหอบ]
- [เสียงก๊องแก๊ง] - หือ
[สามีจุนกยองหายใจโฮกฮาก]
[ตะโกนดัง]
- [สามีจุนกยองร้อง] - [วอนซ็อกออกแรง]
[เครื่องตรวจจับเตือน]
[หัวเราะเหี้ยม] ยังมีปรสิตอยู่อีก
[ถอนใจแรง]
ทั้งสองคนตามฉันมา
- จะจับเป็นนังนั่นก็ได้ ไม่ก็ฆ่าทิ้งซะ - [ชาย] เข้าใจแล้วครับ
[ดนตรีระทึกใจ]
[สามีจุนกยองฮึดฮัด]
- [วอนซ็อก] ฮึ่ย - [สามีจุนกยองร้อง]
- [เสียงแห้งกรอบ] - [วอนซ็อกออกแรง]
[สามีจุนกยองกระอัก]
[เสียงถอนมีด]
[สามีจุนกยองกระอัก]
แล้วใครใช้ให้หักหลังเผ่าพันธุ์เดียวกันล่ะวะ
[ดนตรีลุ้นระทึก]
ซูอิน
คุณสายสืบไม่ได้ครับ คุณสายสืบ
- ฮึ่ย ถอยไปสิวะ - คุณสายสืบ
[หญิง] หยุดนะคะ มันอันตราย
- [ชาย] คุณสายสืบ - [ปืนตกดังตุบ]
ซูอิน
[ชาย] ถอยไปเถอะครับ เธออาจจะแปลงร่างเป็นปรสิตก็ได้ ถอยไปสิครับ
เรียกรถพยาบาล
บอกให้เรียกรถพยาบาล
- วางปืนลงซะที - [ชาย] มีคำสั่งให้จับตาย รีบถอยไปสิครับ
เดี๋ยวนะ คงจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันน่ะ
เด็กผู้หญิงคนเนี้ยเป็นคนปกติทั่วไป
รีบเรียกรถพยาบาลมาเดี๋ยวนี้เร็ว
เธอไม่ใช่คน แต่ว่าเป็นปรสิต
รีบถอยไปสิ
[ดนตรีโหมแล้วตัดจบ]
[เสียงกดปุ่ม เสียงชัตเตอร์]
[ดนตรีตะลึง]
[ดนตรีโศกเศร้า]
โธ่เว้ย [หายใจดัง]
ช่างแม่งเหอะ ฉันพยายามแล้ว
บ้าเอ๊ย โธ่
บอกให้วางปืนไง
บอกให้วางปืนลงเดี๋ยวนี้
[ชาย] ผมขอเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย
ถ้าไม่หลีกไปผมคงจำเป็นต้องยิงครับ
เธอไม่ใช่ปรสิตผมยืนยันได้ เชื่อผมเถอะ นะ
[ชอลมิน] มัวทำอะไรกันอยู่วะ เฮ้ย
นี่ทำอะไรเนี่ย นี่จะทำอะไรกันเนี่ย ฮะ
[ชอลมิน] เฮ้ย
บอกให้ปล่อยไงวะ
[ดนตรีโหมดัง]
[หายใจเสียงสั่น]
[เสียงดังสวบ ตามด้วยเสียงล็อก]
[ดนตรีระทึกใจ]