(delikatna muzyka orkiestrowa) (szum wiatru)
(łagodna muzyka gitarowa)
(ćwierkanie ptaków) (łagodna muzyka)
(dziewczyny się śmieją)
(rozbijające się fale)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- [Mężczyzna] Wydałeś rozkaz.
(Nancy chichocze)
(Ron szepcze niewyraźnie)
- Pozwól mi ogłądać.
- Pospiesz się.
Jest w porządku.
- Nie, przestań.
Przestań.
(stęka) Spadaj!
Powiedziałem, że tylko przyjaciele!
- Hej!
Nie znaczy nie, kolego.
- Yo, obejrzyj film, stary.
- (szydzi) Pieprzony kretyn.
- Gdzie idziesz?
Hej!
Ej, usiądź!
Suka!
(wibruje telefon)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- Hej, Cassanova.
- Mamy kurwa jakiś problem?
- Nie mam problemu.
Widocznie masz problemy ze słuchem.
Miłej nocy, kolego.
- Ej, czuję się, jakbyś chciał ze mną zadzierać.
- Nie, nie próbuję się z tobą zadzierać.
Chcę tylko wrócić do domu.
Powinieneś zrobić to samo.
(kliknięcia przełącznika)
(oboje chrząkają) (nakręcająca muzyka orkiestrowa)
(rozsypuje się popcorn)
(oboje chrząkają)
(Harry mamrocze niewyraźnie)
(oboje chrząkają)
(łamanie kości) (Ron krzyczy)
Możesz chcieć wziąć sześć miesięcy
zanim się masturbujesz, chyba że jesteś leworęczny.
(oboje chrząkają)
Pierdolić.
(łamanie kości)
Widzisz, teraz nie możesz się już szarpać.
Mam nadzieję, że masz przyjaciół.
(Ron chrząka)
Zawsze przyjmujesz nie jako odpowiedź.
Jeśli ktoś powie nie, wycofaj się, ok?
- Dobrze, dobrze!
(Ron jęczy)
Ronald, masz ubezpieczenie zdrowotne?
- [Ron] Tak.
- Czy wiesz, gdzie jest najbliższy ostry dyżur?
- [Ron] Tak.
- Potrzebujesz tam podwózki?
- [Ron] Nie. - Umiesz sam prowadzić?
- Tak. - Tak.
(Ron chrząka)
(sygnał dźwiękowy mikrofalówki)
Oh.
Hej, ona.
Um, widziałem, że dzwoniłeś wcześniej, ale byłem w starym kinie
a ja nie chciałem podnosić ręki i być tym facetem. (chichocze)
Um, ale i tak do ciebie oddzwonię.
Hej, chciałem ci powiedzieć,
jeden z moich chłopców dostał się na olimpiadę.
Tym razem wrócę jako trener.
Wiem, to naprawdę coś innego, prawda?
W porządku.
Cóż, zadzwoń do mnie w każdej chwili.
Um, zjedzmy lunch.
Tak przy okazji, to twój tata.
(wibruje telefon)
Cześć skarbie.
Dostałeś moją pocztę głosową?
- Harry Sumner?
To jest Chuck Monaghan.
Jestem detektywem w Departamencie Policji Los Angeles.
To ja dzwoniłem do ciebie kilka godzin temu
z telefonu Twojej córki.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- Dlaczego masz telefon mojej córki?
- Przykro mi, panie Sumner.
Na miejscu zbrodni znaleziono telefon twojej córki.
Jej stan jest poważny w szpitalu.
(kontynuacja dramatycznej muzyki orkiestrowej)
(sygnał dźwiękowy EKG)
(pielęgniarki rozmawiają)
Człowieka, który zrobił to twojej córce
został właśnie zatrzymany.
Mamy go.
Nazywam się Johnny McCoy.
Znasz go?
Czy to imię brzmi znajomo?
- Nie. (wzdycha)
- Uważamy, że mógł spotykać się z twoją córką.
Dam ci minutę.
(kontynuacja dramatycznej muzyki orkiestrowej)
(EKG głośno piszczy)
(wszyscy gadają) (dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(walenie młotkiem)
- Panie McCoy, uważam, że jest Pan osobą zimną i cyniczną,
i mogę mieć tylko nadzieję, że do końca życia,
pomyślisz o Jennifer Sumner
i co jej zabrałeś.
Mam nadzieję, że pomyślisz o rodzinie
że nigdy nie będzie miała,
marzeń, których nigdy nie spełni,
dzieci, których nigdy nie będzie mogła wychować.
Jesteście zagrożeniem dla społeczeństwa i musimy trzymać drapieżniki
tak jak ty od krzywdzenia Jennifer Sumners na świecie.
Za zbrodnię porwania i morderstwa
drugiego stopnia, niniejszym skazuję cię
spędzić resztę życia w więzieniu stanowym w Kalifornii.
Do widzenia, panie McCoy.
Proszę usunąć pana McCoya z sali sądowej.
(wszyscy gadają) (dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(odgłos szkła)
(wibruje telefon)
(wycie syreny w oddali)
- Tak?
- [Chuck] Panie Sumner, właśnie skończyłem pracę,
i chciałem tylko zobaczyć, jak sobie radzisz.
- Nic mi nie jest.
- [Chuck] Wiem, że odmówiłeś porady,
ale chciałbym Cię zachęcić do rozmowy z kimś.
- Nie ma potrzeby.
Sprawiedliwości stało się zadość, prawda?
- [Chuck] Z pewnością nie ma takiego wrażenia, prawda?
- Cóż, wykonałeś dobrą robotę, detektywie.
To wszystko, o co możesz zapytać.
- [Chuck] Nie jestem pewien, dlaczego do ciebie zadzwoniłem.
Pewnie tylko pogarszam sytuację.
- Uh, miłego życia, detektywie.
Dziękuję za całą waszą ciężką pracę.
- [Chuck] Do widzenia, proszę pana.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(wszyscy gadają) (dzwoni dzwonek w szkole)
(pozytywna muzyka rockowa)
(zapaśnicy chrząkają)
(oboje chrząkają)
- W porządku.
Dobra.
(niewyraźnie) (klaszcz w dłonie)
Resetowanie.
Chodźmy ponownie.
Chodź teraz.
(zapaśnicy chrząkają)
(kontynuacja optymistycznej muzyki rockowej)
(oboje chrząkają)
Pospiesz się!
W porządku.
Przerwa.
(Catia chrząka)
- (oddychając ciężko) Co o tym myślałeś?
- Myślę, że powinieneś rozważyć tor.
- Więc potrzebuję więcej wytrzymałości czy coś?
- Bardziej jak bieżnia, a nie zapasy.
(dzwoni dzwonek w szkole)
(klawiatura klaszcze)
Gówno.
- Trenerze Sumner?
- O co chodzi, panno Matson?
- Czy mogę z tobą porozmawiać?
- Tak co?
- No cóż, myślałem, że nie chcę trenować
ze wszystkimi słabymi ogniwami.
- Uh, słabe ogniwa?
- Tak.
Chcę trenować z Esparzą lub Harrisem
więc naprawdę mogę stanąć przed wyzwaniem.
- Dlaczego miałbym chcieć, żeby ci chłopcy trenowali
z kimś w twoim rozmiarze?
Używam tu tylko twojej logiki.
- No to jak mam wyzdrowieć?
- Może po prostu przemyśl swoje zajęcia pozalekcyjne.
Zrób to dla zespołu.
Lub wypróbuj trasę.
Dużo dziewcząt w drużynie lekkoatletycznej.
- (szydzi) Wow.
(klawiatura klaszcze)
Czy ty musisz być seksistowską świnią jak oni wszyscy?
Przynajmniej spójrz w dół, kiedy się srasz!
- (chichocze) Co?
- Tak.
Każdy patrzy na swoje gówno, prawda?
Możesz przynajmniej na mnie patrzeć, kiedy się na mnie rzucasz!
- UH Huh.
- Wiesz co?
Pieprzyć to.
I pierdol się!
(stukanie ramy)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(oboje chrząkają) (pozytywna muzyka rockowa)
- Chodź, tatusiu.
Przynieś to.
(oboje chrząkają)
- Zrobiłeś się zarozumiały.
Wstawać!
Wszystko w porządku, trenerze?
- (jęczy) Tak, daj mi chwilę.
- Nie, skończyłeś.
- Powiedziałem, że potrzebuję minuty.
- A ja powiedziałem, że skończyłeś.
- Płacę ci za godzinę.
Minęło dopiero pół godziny.
- Nie nie nie.
Płacisz mi za godzinę.
To nie znaczy, że mam ci pierdolić dupę przez całą godzinę.
- Ech.
- Jakim byłbym człowiekiem?
- Cóż, pozwól, że pomogę ci zejść z wysokiego konia, księżniczko.
Jesteś do niczego, nikt. (oddychając ciężko)
- Och, lubię, kiedy do mnie mówisz sprośnie.
- O tak.
Jesteś przegranym z długiej listy przegranych. (chichocze)
- Jap, jab.
Ukłucie.
Jeden dwa.
Raz, dwa, dźgnięcie.
Tu na górze.
Jeden dwa.
Dobry.
- Jesteś kimś, jeśli kiedykolwiek istniał.
- [Martin] Niezłe!
- (chichocze) Tak.
(odległe szczekanie psa)
(wiwatujący tłum)
- Cześć mamo.
- Hej mała.
Dlaczego nie przyjdziesz, usiądziesz z nami?
- Nie, dziękuję.
- Przyniosłeś mi coś do jedzenia?
- NIE.
- (chichocze) Kochanie, właśnie wróciła ze szkoły.
- Jest taki pieprzony Pollo Loco, jak,
dwie przecznice od jej pieprzonej szkoły!
- Kochanie, ona jest zmęczona.
- Kurwa, umieram z głodu!
- Co, twoje nóżki nie działają?
(trzaskanie drzwiami)
- Co ja kurwa powiedziałem?
(otwieranie drzwi)
- Czy słyszałeś kiedyś o pukaniu?
- Um, hej, uh, dlaczego zawsze to robisz
tak do mnie mówić?
- Nie dotykaj mnie.
- Mówię do ciebie.
- Co?
- Wiesz, że nic z tego gówna nie jest za darmo, prawda?
(chichocze) Od czasu do czasu powinieneś być dla mnie milszy.
- Albo co?
- (chichocze) Jezu.
Przysięgam, gdybym był twoim tatą-
- Ale nie jesteś, ok?
Ponieważ moja mama nigdy nie wyszłaby za mąż
żałosny przegrany jak- (dysza)
- [Tom] Uważaj na swoje pieprzone usta!
(Tom chrząka)
Suka!
- Co się kurwa stało?
- Właśnie mnie uderzył!
- Ty pierdolony frajer, uderzyłeś mnie!
- Bo ty mnie pierwszy uderzyłeś!
Dwa razy!
Mamo, on nie może tego robić!
Wezwę na ciebie policję!
- Uderzyłeś moją córkę?
- Właśnie próbowałem z nią porozmawiać, a ona cholernie przeklina
na mnie w moim własnym pieprzonym domu!
- To nie jest dom.
Nie mamy nawet mleka!
- No cóż, jeśli ci się to, kurwa, nie podoba,
możesz się stąd wypierdalać!
- Będę! - Tomek!
- To tyczy się także ciebie, suko!
- Co ja zrobiłem?
- Kurwa, naucz tę sukę jakichś pieprzonych manier!
Gówno!
- Co zrobiłeś, Catia?
- Co ja zrobiłem? (trzaskanie drzwiami)
- Przestań wszczynać bójki z Tomem.
Ile razy ci mówiłem?
Dlaczego mi to robisz?
- Myślisz, że lubię tak żyć?
- Myślisz, że tak?
- Cóż, nie widzę, żebyś coś z tym robił.
- Co chcesz, żebym zrobił, Catia?
Mam 45 lat i nie mam nawet matury.
Co powinienem zrobić?
- Rozwiążemy, poradzimy sobie.
Mogę pracować.
Będę pracować.
- Catia, musisz skupić się na ukończeniu szkoły średniej
i dogadanie się z Tomkiem.
Nie chcę, żebyś miał to samo-
- NIE.
Nie, mamusiu, nie rozumiesz.
Po prostu czekasz na...
Wiesz co?
Nieważne.
Jeśli chcesz zostać, zostań, ale ja się stąd wynoszę.
- O Boże.
Nie znowu.
Nie mam czasu na twój dramat.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- Dobranoc, trenerze. - Dobranoc, teraz.
(Harry oddycha ciężko)
- Wszystko w porządku?
- Tak w porządku.
- Hej, tylko się upewniam, że nie mam
wezwać ratowników medycznych.
- Zadzwoń do mnie, kiedy będziesz miał 57 lat, kutasie.
Powiedz mi, jak czują się Twoje kolana.
- (śmiech) Całkiem nieźle.
Cóż, chętnie pokonam
więcej tego tyłka jutro wieczorem.
- (chichocze) Tak, pierdol się.
- [Martin] Dobranoc.
- Dobranoc, teraz.
(łagodna muzyka)
(Catia oddycha drżąco)
Czy to ty, panno Matson?
- (pociąga nosem) Czego chcesz?
- Co jest w tej dużej torbie?
- To trup.
- Niezwykłe.
Czyje to ciało?
- To chłopak mojej mamy.
Ma na imię Tom i jest kretynem.
- No cóż, myślę, że miał to już za sobą.
- Tak. (wzdycha)
Wyrzucę go nad rzekę Los Angeles,
potem jadę autostopem na Alaskę.
Czy przypadkiem zmierzasz w tę stronę?
Bo jeśli nie, możesz po prostu odejść.
Mam dość mężczyzn jak na jeden dzień.
- Czy zjadłeś obiad?
Robię to od dawna.
Rodzice każdego są upierdliwi.
- (wzdycha) Ona zawsze o wszystko obwinia mnie.
Wszystko co robię jest zawsze moją winą,
a potem nigdy mi nie wierzy.
Nieważne, co powiem.
A jeśli narzekam, dostaję pięść w twarz.
Co powinienem zrobić?
- Cóż, myślę, że powinieneś częściej kłamać.
- Kłamstwo?
- Czasem trzeba powiedzieć ludziom to, co chcą usłyszeć.
Kiedy trochę pogłaskasz ich ego
i nie jesteś już zagrożeniem, i, um,
ich tarcza ma tendencję do opadania.
Wiesz, w tym momencie możesz spróbować
i spraw, żeby poznali Twój punkt widzenia.
Możesz także całkowicie uniknąć konfrontacji, jeśli po prostu:
wiesz, kłam trochę.
Może nie wchodź od razu w konflikt, prawda?
To nigdy nie działa.
- Tak.
Chyba.
- Gdzie jest twój prawdziwy tata?
- Nigdy go nie spotkałem.
Nigdy tak naprawdę nie chciałem.
(sioranie słomy)
Po prostu nie mogę się doczekać, aż będę dorosła
robić, co do cholery chcę, wiesz?
- Tak, chyba że jesteś dorosły,
nie masz czasu na robienie wszystkich rzeczy, na które masz ochotę,
więc jest to.
- Kim jest ta dziewczyna na zdjęciu?
- Jaki obraz?
- Ten na twoim biurku.
Jest ładna.
- Ach, to Jenny, moja córka.
- Gdzie ona idzie?
- Ona nie chodzi już do szkoły.
Umarła.
- Przepraszam, przewróciłem jej zdjęcie.
Trenerze, ja też chciałem cię zapytać.
Myślisz, że mógłbym zostać u ciebie na noc?
- Co? - Nocowanie?
- Nie, oczywiście nie. (chichocze)
- Dlaczego nie?
- Mógłbym dać ci całą listę.
- Najlepsza trójka?
- Cóż, masz, hm, ile lat 16?
Mam 57 lat.
Uh, jesteś uczniem, ja jestem trenerem w Twojej szkole.
Ach, i nawet nie jesteśmy spokrewnieni.
To nie jest właściwe.
Słuchaj, chłopcze, muszę już iść i wiesz,
z mojego punktu widzenia mam dwie możliwości.
Mogę cię podrzucić do twojego domu lub mogę cię podrzucić
na komisariacie policji, gdzie możesz złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa,
to właśnie sugeruję.
Więc wybierz jedno.
- Nie mogę w to uwierzyć.
Chyba dziękuję.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(obroty silnika)
- Ostatnią rzeczą, którą chcesz zrobić, to wdawać się z kimś w bójkę
tych ludzi.
- Mamy obowiązek prawny
zgłaszać wszelkie podejrzenia nadużycia, prawda?
- Czy on ją wykorzystuje seksualnie?
- Nie, żeby o tym wspomniała.
- Brzmi bardziej jak sprawa domowa pomiędzy rodzicami.
(Harry wzdycha)
Harry, wiem, że robienie właściwych rzeczy sprawia przyjemność
na początek i możemy śmiało złożyć raport,
ale jeśli skończysz w sądzie,
wtedy wszyscy będą wiedzieć, jak się nazywasz i gdzie mieszkasz.
- Więc dlatego, że jesteś tchórzliwym gównem,
musi unikać ciosów w domu?
- Chcesz złożyć raport?
Zacząć robić.
Potem wróć i spotkaj się ze mną za miesiąc.
Daj znać jak poszło.
Wybieraj swoje walki, Harry.
- Powiem „doktorze”.
Lekarz.
Naprawdę, nigdy tego nie dostałem.
- Mam doktorat. po angielsku.
- I to czyni cię lekarzem?
- Zdobyłem tytuł.
- Nie pozwoliłbym ci nawet sprawdzić mojej temperatury.
(pozytywna muzyka rockowa)
(zapaśnicy chrząkają)
Dostaje się tam.
(wszyscy kibicują)
OK, następny.
Spróbuj.
(wszyscy krzyczą)
(wszyscy rozmawiają)
Musiałem Cię odnotować jako nieobecnego.
Co się stało?
- Rzuciłem, pamiętasz?
- Nie musiałeś rezygnować.
- To ty mi kazałeś.
- Ale nie sądziłem, że faktycznie to zrobisz.
Zwykle ludzie po prostu ignorują moje rady.
(Catia drwi)
Co ci się stało w twarz?
- No cóż, pozwól mi zobaczyć.
Rozbijmy to.
Um, wczoraj wieczorem zabrałeś mnie z powrotem do domu Toma,
i jak myślisz, co się tam wydarzyło?
- Ale dałem ci wybór.
- A kim ty jesteś, żeby dawać mi wybór?
(Catia ssie zęby)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(pozytywna muzyka rockowa)
- Dobry.
Jeden dwa.
Ukłucie.
(oboje chrząkają)
Uzyskiwać!
- Ach, pierdol się!
- Uzyskiwać!
Złamię ci rękę.
- (jęczy) Ach, w takim razie złam to.
- Uzyskiwać! - NIE!
(Harry krzyczy)
Co do cholery jest z tobą nie tak, cipko?
Miałem plan.
- Kurwa, miałem plan, stary.
Powinienem był złamać ci rękę.
Znoszenie bólu nie czyni cię lepszym, stary.
To sprawia, że ​​jesteś cholernie głupi.
- Chodź, jesteś gotowy?
Chodźmy.
Pospiesz się.
Jestem gotowy. - Spierdalaj!
- Ach, daj spokój.
Skończyłeś? - Idź do domu.
- To wszystko, co masz?
Cioto jest zbyt obolałe?
Chodź, stary.
Przynieś to.
Masz jeszcze coś?
Pieprzyć cię.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- Co słychać?
- Co się dzieje, stary?
Tak.
Tak, mam to.
Życzę ci dobrej nocy, stary.
Trener! (chichocze)
Co tu robisz, stary?
- Co się dzieje?
- Oj, nic.
No wiesz, po prostu zarabiam, uh, trochę jednorazowej gotówki.
- Potrzebujesz pieniędzy?
Zapłacę ci więcej pieniędzy.
- Nie, nie, trenerze.
Jestem dobry.
Naprawdę.
Poza tym i tak już czuję się winny
bije cię każdej nocy i zabiera ci pieniądze. (śmiech)
- Co sprzedajesz?
- Ty, hm, myślisz, że sprzedaję narkotyki?
- Cóż, jestem trenerem w szkole średniej.
Nie mogę przebywać w pobliżu pewnych rzeczy, bracie.
- (chichocze lekko) Chodź ze mną, stary.
Chcę Ci coś pokazać.
(łagodna muzyka orkiestrowa)
(otwieranie bagażnika)
- [Harry] Co to jest?
- Sklep z zabezpieczeniami mobilnymi Martina.
Widzisz, wielu chłopaków pracuje w ochronie, więc przychodzą
do mnie po towar.
Bez podatku, szybciej niż Amazon.
- To bardzo przedsiębiorcze z twojej strony.
- Dziękuję.
Czy mogę cię zainteresować
w gwizdku dotyczącym gwałtu? (chichocze)
Hmm?
- Muszę iść.
- W porządku, trenerze.
Dobranoc.
(zamykanie bagażnika)
- [Mężczyzna] A potem jest Alaska.
Alaska chce gościć
(pukanie do drzwi)
Szerokie otwarte przestrzenie.
(pukanie do drzwi)
- Pieprzone drzwi!
- Nie możesz sam tego zdobyć?
(otwieranie drzwi)
Trener Sumner.
- Pani Matson.
Czy twoja mama jest w domu?
- Uh, ona pracuje do 11.
- Czy mogę wejść?
- [Tomek] Kto to jest?
- To mój szkolny trener.
- Trener!
Co zrobiłeś?
- Nic!
- Co ta suka zrobiła?
- Czy w pobliżu jest otwarty sklep?
- Jest 7-11.
- Siódma, um, chcesz coś od 7 do 11?
- Skrzydełka Buffalo byłyby dobre.
- Tuzin? - Jasne.
- W porządku.
Powiem ci, co.
Weź to, daj mu skrzydła,
a jeśli chcesz coś zjeść lub wypić,
po prostu sobie pomóż.
- Dobra. - Tak.
Um, och, też mała buteleczka ibuprofenu albo tylenolu.
(zamykanie drzwi)
Tom, będę z tobą szczery.
Nie chcę, żebyś miał błędne wyobrażenie, ok?
Nikt ze szkoły nie wie, że tu jestem,
co prawdopodobnie jest lepsze.
Chcę cię tylko zapytać, wiesz, jak mężczyzna z mężczyzną,
przestań bić tego dzieciaka.
Jesteś dużym facetem.
Wiesz lepiej.
To tylko dzieciak.
Wiesz, co by się stało, gdybym to zgłosił?
Możesz mieć poważne kłopoty prawne.
- Myślę, że powinieneś mieć to na uwadze
Twój własny, pieprzony biznes, Coachy.
- Masz rację.
Absolutnie.
Przez całą podróż tutaj powtarzałem sobie, że
w kółko, ale, uh, ale oto jestem.
(napięta muzyka)
- Wypierdalaj z mojego domu.
- Pomóż mi tutaj.
Myślę, że możemy zawrzeć umowę.
Obiecujesz, że nie dotkniesz więcej tego dzieciaka,
i obiecuję, że nigdy nie złamię ci lewej ręki.
- Grozisz mi?
- To zależy.
Czy nagrywasz tę rozmowę?
- NIE.
(napięta muzyka)
- Więc tak, jestem.
- Teraz, kiedy mówisz, że chcesz złamać mi lewą rękę,
co się stanie z moją prawą ręką?
- Miałem na myśli to, że zanim wyjdę dziś wieczorem,
Na pewno złamię ci prawą rękę.
To nic osobistego.
Chcę się tylko upewnić, że wiesz
Nie wdmuchuję ci dymu w tyłek.
(Tomek się śmieje)
Tak.
Nie jestem tym typem osoby.
- (śmiech) Chcesz mi złamać prawą rękę?
- To jest to o czym myślałem.
- No dalej, wyzywam cię.
(łamanie kości) (Tom krzyczy)
(Tom chrząka)
To jest wiążące porozumienie.
- Skurwielu! - Tak tak tak.
Daj mi to.
(Tom jęczy)
O tak.
Mrożony groszek.
To klasyk.
(Tom krzyczy)
Połóż to tam na około 20 minut.
Może przyklej to taśmą klejącą
żebyś mógł sam pojechać na ostry dyżur.
To już zaczyna puchnąć.
- Pieprz się!
- Och, panno Matson.
W porządku, w porządku.
No to ruszamy.
Hm, hej, Tom.
Trochę później pomogę ci przestawić meble.
(Tom krzyczy)
Och, tutaj.
Ciesz się swoimi skrzydłami.
(Tom jęczy)
Do zobaczenia w szkole, dzieciaku. - Hmm, to-
- Och, ibuprofen.
Tak, to też dla niego.
(Tom jęczy)
- Co się stało?
- Twój pieprzony trener piłki nożnej złamał mi pieprzoną rękę!
- To mój trener wrestlingu.
- Kurwa, teraz mi powiedz!
Teraz muszę jechać do pieprzonego szpitala!
- Chcesz tego?
- Tak, daj mi ten pieprzony ibuprofen.
Gówno. (łkając)
Oj!
Pierdolić!
Kurwa, nie mogę otworzyć tego gówna!
(trzaskanie drzwiami)
- Proszę bardzo.
Tak.
Przeciągnij w bliższą stronę.
Ogląda pani, panno Matson?
Zejdź na dół, zejdź na ziemię.
Wejść.
Dlaczego nie, dlaczego nie spróbujesz?
Jak się dzisiaj czujesz, panno Matson?
- Nigdy nie spałem lepiej.
- W porządku.
Chris, chodź.
Idziemy, kiedy ona przechodzi.
Na podstawie zmiany.
To tam się przecinasz.
Otóż ​​to.
Tak.
To dobrze.
(otwieranie drzwi)
- Trenerze Sumner.
Czy mogę mieć minutę?
- Jasne, pracuj dalej.
Saul, możesz wejść?
Daj im jeszcze dwa zestawy.
Co to jest?
- Panie Sumner? - Tak?
- Znasz Thomasa Kincade'a?
- Nie sądzę.
- Thomas Kincade złożył raport policyjny stwierdzający, że przyszedłeś
wczoraj wieczorem do swojego domu i złamał rękę.
- Ach, ten Tomek.
- Chcielibyśmy spisać twoje zeznania na stacji.
- Jest pan szczęśliwy, doktorze?
Już teraz?
Dobra, Saul, idź na zajęcia.
- Dobra, na nogi.
Szybkie ćwiczenia przeciwpożarowe.
Na trzech. (mruczy)
(otwieranie drzwi)
(lżejsze ruchy)
(wibruje telefon)
(Tom jęczy)
- Hej.
Hej, Sergio.
Co słychać? - Co się dzieje, Tommy?
Co się dzieje?
- No cóż, uch (wzdycha)
Właśnie wróciłem z SOR.
Złamałem pieprzoną rękę.
Ten skurwiel próbował ze mną żartować
i musiałem skopać mu pieprzony tyłek,
ale złamałem rękę, ale wszystko w porządku.
- (chichocze) Cholera.
Yo, myślałeś o tym, co ci powiedziałem?
Mógłbym rozwiązać wszystkie twoje problemy i,
uh, ty też przynieś trochę gotówki.
Prawie jak dżin.
- Tak tak.
Co do tego, uh, nie sądzę.
To zbyt ryzykowne.
- Chodź, yo.
Mówię o 10 kawałkach z góry, gotówka pod ręką,
a aukcja już za kilka dni,
i jestem, jestem naprawdę cholernie suchy.
(pipie telefon)
- (wzdycha) Uh, hej, och, uch, uh, hol, hol, poczekaj.
Trzymać się.
(pipie telefon)
Hej, hej, uh, yo, Sergio, um, uh, mam kolejny telefon.
Oddzwonię do ciebie później.
No cześć.
Dzwonisz, żeby przeprosić?
- Co zrobiłeś, Tomku?
- Co?
- Myślę, że mój trener właśnie został aresztowany.
- O tak.
No cóż, popełnił przestępstwo.
- Co zrobiłeś?
- Zadzwoniłem po policję.
- Proszę, nie rób tego.
- Co zrobić?
(chichocze) To już się wydarzyło.
- Pospiesz się!
- Widziałeś moje pieprzone ramię?
- Jeśli nie wycofasz zarzutów,
Mówię mojej mamie, że pieprzyłeś się z Lucy!
- (chichocze) Kto, kto ci powiedział te bzdury?
- Powiem jej. - Powiedz jej.
Nie obchodzi mnie to.
- Powiem jej.
- Przyjadę po ciebie za 20 minut,
i możemy kurwa razem jej to powiedzieć.
- Jesteś zajebisty, Tom!
- (jąka się) Przyjadę po ciebie za 20 minut,
i zaprowadzę cię do niej.
- Będę na zewnątrz.
- W porządku.
(napięta muzyka)
Pierdolić!
Ja, Sergio.
- Siema!
- 10 kawałków z góry?
- Jak w reklamie, mój chłopcze.
- W porządku.
Do zobaczenia za jakąś godzinę.
- Oni.
(napięta muzyka trwa)
- Detektyw Monaghan.
- Ciągle tu jestem. (wzdycha)
Muszę powiedzieć, że byłem trochę zaskoczony
usłyszeć twoje imię wychodzące z ust pana Kincade.
- Tak.
- Przykro mi, że musimy się spotkać w takich okolicznościach.
Rozumiem, że pokłóciliście się?
- Ech, można to nazwać nieporozumieniem biznesowym.
- Złamałeś mu rękę?
- Zrobiłem.
- [Chuck] Dlaczego?
- Catia Matson, przychodzi do szkoły z siniakami.
- Zgłosiłeś to?
- Próbował.
- I?
- Na co patrzę?
- Napaść za przestępstwo, 10 lat.
- Dobra.
- Ta dzieciaka, Catia, rozmawiała z tobą o siniakach?
- To ona powiedziała mi szczegóły.
- Trzymać się.
Jones, możesz wyświadczyć mi przysługę?
Wróć do liceum i zapytaj w recepcji
spotkać się z Catią Matson.
Ile ona ma lat?
- Uh, student drugiego roku.
- Ona jest w 10 klasie.
Sprawdź ją pod kątem siniaków, zdobądź informacje od jej matki,
i sprowadź ich obu na stację tak szybko, jak to możliwe.
Dzięki.
- Jak się masz?
- Och, w górę i w dół jak każdy, tak sądzę.
Jak o tobie?
Jak robiłeś?
- Aresztujesz mnie?
- Cóż, pozwól mi porozmawiać z małą Catią,
a potem porozmawiam z mamą.
Więc byłbym wdzięczny, gdybyś trzymał się z daleka
na razie z domu pana Kincade’a
podczas gdy ja uporządkuję ten bałagan.
Myślisz, że możesz to dla mnie zrobić?
- Nie mam planów tam wracać.
- Dobra.
(dzwoni dzwonek w szkole)
(wszyscy rozmawiają)
(trąbienie klaksonem)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- [Spiker] Może być trochę cięższy.
Czy będzie to miało negatywny wpływ na jego występy?
Można się tego dowiedzieć tylko w jeden sposób, panie i panowie.
(wibruje telefon)
Ta walka trzyma mnie w napięciu.
- Witam, detektywie.
- Harry, czy słyszałeś lub widziałeś pannę Matson?
kiedy wróciłeś do szkoły?
- Ja nie.
- Nie pojawiła się w szkole i, uh,
Miałem tylko nadzieję, że coś wiesz.
Ok, dzięki.
- Bez obaw.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(napięta muzyka)
- Gdzie ona poszła?
(napięta muzyka trwa)
(odległe szczekanie psa)
(pukanie do drzwi)
(otwieranie drzwi)
- Co ty tu kurwa robisz?
- Bardzo się cieszę, że złapałem cię w domu.
Bardzo mi przykro z powodu tego, co się stało.
Przechodzę przez trudny okres i tracę kontrolę.
- Myślałem, że będziesz w slammerze.
- (szydzi) Cóż, wiesz, jaki jest system, wiesz.
Długie śledztwo, bla, bla, bla.
To znaczy, jestem, to wszystko.
Miałem nadzieję, że mógłbyś, hm, dać mi trochę luzu.
- Och, dać ci trochę luzu?
- Dobrze-
- Nie, pieprzyłaś się z niewłaściwym facetem.
- Cóż, strasznie mi przykro.
- Tak.
Tak, założę się, że tak.
- Tak.
To znaczy, to... (wzdycha)
W porządku, oto umowa.
Ja, ja zajmowałem się tym zupełnie innym, uh, wiesz, ja,
Miałem tylko nadzieję, że pomogę z rachunkiem za szpital.
- Zapłacisz za to i wiele więcej.
- Tak, ile?
- Ile co?
- Ile chcesz zarobić, jak nikt
coś takiego kiedykolwiek miało miejsce?
Myślałem o pięciu tysiącach, a potem, nie wiem,
może połowę rachunku za szpital.
- 25 kawałków.
- Och, daj spokój, Tom.
Wiesz, że jestem tylko trenerem w szkole średniej.
Nie mam takich pieniędzy.
- Do zobaczenia, kurwa, w sądzie.
- (jąka się) Nie, czekaj.
Ha, poczekaj.
Może mogę, uh, uh, chyba mogę się wycofać
z mojego konta emerytalnego, ale to będzie jutro.
To zajmie minutę.
Mam tu pięć kawałków.
- Nie wycofam żadnych zarzutów, dopóki
Widzę 25 kawałków.
- Oh okej.
Po prostu ja, ja, ja mogę wypisać ci czek dziś wieczorem,
uh, za te pięć kawałków, a resztę dostaniesz później.
Rzecz w tym, że nie mam długopisu.
Masz długopis?
- Tak, mam długopis.
- Tak.
- Żadnych zabawnych spraw. - NIE.
Naprawdę źle się czuję.
(zamykanie drzwi)
(napięta muzyka)
- Hej (śmiech)
Mam tu dziś wieczorem trzy tysiące, jeśli chcesz.
Po prostu potrzebuję tego długopisu, jeśli go masz.
(Tom chrząka)
(łamanie kości) (Tom krzyczy)
(Tom krzyczy)
Mówiłem ci, że nie chcę tego mieć
złamać także lewe ramię.
(łamanie kości) (Tom krzyczy)
Gdzie ona jest?
- Nie wiem, kurwa!
(łamanie kości) (Tom krzyczy)
Pospiesz się! - O mój Boże!
- Gdzie ją zabrałeś?
- Kim jesteś?
- Jestem trenerem twojej córki.
Czy wiesz, gdzie ona teraz jest?
- Tom powiedział, że znowu uciekła!
(Tom dyszy)
- Gdzie ją zabrałeś?
- Nie wiem, kurwa, nie wiem! (bez tchu)
- [Jane] Jak się ma-
- Co ona robiła z tyłu twojego samochodu?
- Skąd on ma wiedzieć, gdzie ona jest?
(Tom krzyczy)
Gdzie jest moja córka?
(Tom krzyczy)
Co zrobiłeś mojej córce?
- No dalej, powiedz to.
- Przepraszam!
- Ty draniu!
Co jej zrobiłeś?
Pieprzony drań! (szloch)
Co jej zrobiłeś? (szloch)
(Tom chrząka)
(łamią kości) (Jane szlocha)
- W porządku.
Masz jeszcze osiem, Tom.
Śmiało, nie spiesz się.
(łamią kości) (Tom krzyczy)
(Jane szlocha)
(wycie syreny w oddali)
- Trener.
Trochę za wcześnie dla ciebie, prawda?
- Muszę kupić od ciebie kilka rzeczy.
- Czego potrzebujesz? - Pokaż mi, co masz.
(otwieranie bagażnika)
(łagodna muzyka)
- Voila.
- Spójrz na to.
(napięta muzyka)
(Tom chrząka)
(Tom krzyczy)
(łkając) O Boże.
Och, boli mnie jebane ramię, stary.
Potrzebuję pieprzonego lekarza, stary.
- Pospiesz się.
- (łkając) Och, och, stary.
Nie kręcę się w pobliżu.
Proszę!
Czuję, że to moje pieprzone ramię
jakbym miał zemdleć. (oddychając ciężko)
- Cóż, jeśli chcesz być dużym dzieckiem.
- Chodź, stary. - No to jedziemy.
Dostałem je, kiedy uszczypnąłem się w nerw.
Chcesz jeden?
- Tak tak.
- Czy myślisz, że to ma znaczenie, że straciły ważność?
- Nie, stary.
Zaraz zemdleję.
- No cóż, brałem dwa, trzy i te się przeterminowały.
Myślisz, że to czyni go słabszym czy silniejszym?
- (jąka się) Słabszy.
Wezmę... (łkając)
- Jesteś pewny?
- (jąka się) Tak. (mamroczę niewyraźnie)
- Wiesz, że?
Tak, dlaczego tego nie zrobimy?
Brałem dwa lub trzy.
A co powiesz na cztery?
- Nie? Nie.
Sześć. (bez tchu)
- [Harry] Proszę bardzo.
(Tom jęczy)
- Woda.
Woda.
- O tak.
Wytrzymać.
Nie mam wody.
Każdy pies pamięta, gdzie są zakopane jego kości.
Proszę bardzo. (Tom chrząka)
- Pospiesz się.
- Ach, wystarczy.
- Nie, daj spokój.
Daj spokój, proszę.
Prosimy prosimy. (beczenie)
- Tak tak tak.
To, to...
- Nie, daj spokój! (mruczy)
- Jesteś w porządku.
(Tom dyszy)
Cała butelka.
(uruchamianie silnika)
- Pospiesz się.
(brzęczy blender)
(pukanie do drzwi)
(napięta muzyka)
(pukanie do drzwi)
(otwieranie drzwi)
- Ej, Tomek!
Co, kurwa, stary?
Wyglądasz jak gówno, bracie.
(Tom chrząka)
- Cofnij się. - Ojej.
Co, kurwa, Tom?
- Cofnij się, kurwa!
(oboje chrząkają)
No dalej, wstawaj. - Tom, o kurczę!
Yo, whoa, whoa, jo!
- Nie ruszaj się.
Czy jest tu ktoś jeszcze?
- Nie, stary.
Słuchaj, nie zrobiłem nic złego.
Kurwa, trochę mnie tu przerażacie. (krzyczy)
Pierdolić.
- Wiesz, Sergio, trochę mi się spieszy.
Mam kilka pytań.
Jeśli odpowiesz na te pytania-
- Kurwa, stary.
- Nie złamiesz sobie palca.
Okłamiesz mnie, to zrobisz.
- (krzyczy) Yo. (oddychając ciężko)
Cześć, stary.
Tom, co to kurwa jest, yo?
Tom, co się dzieje, stary?
(Tom chrząka)
- Tom przyprowadził ci dziewczynę o imieniu Catia.
Gdzie ona jest?
- Yo, nie możesz tego zrobić, stary.
Ty, nie pokażę ci.
Policja nie może tego zrobić! (krzyczy)
To jest nadmierna siła, stary!
(pękają kości) (Sergio krzyczy)
Pierdolić!
- Tak.
Gdzie ona jest?
- Kurwa, stary!
Już dawno jej nie ma, jasne?
(pękają kości) (Sergio krzyczy)
OK, jest w Las Vegas.
Ona jest w Las Vegas. - Dlaczego Vegas?
- (wzdycha) Nie wiem.
ja nie, ja nie,
Nie wiem.
- Kim oni są? - Ach!
Zatrzymywać się!
- Kim oni są? - Zatrzymywać się!
- Spójrz, stary.
Jestem tylko rekruterem.
Zabieram ich do Barstow, a oni zajmują się resztą.
- Co,... (Sergio krzyczy)
Kim są? - Kurwa!
Rich Barker, stary, i jego szef, pan Remington!
Oni idą do kasyna Pennyhouse.
Tam właśnie odbywa się aukcja.
Byłem tam dziś rano, OK?
To wszystko co wiem!
Co robisz?
Co to kurwa jest, stary? - Tak to robimy.
- (krzyczy) Nie, stary!
Nie zrobiłem tego!
- Dotknąłeś jej?
- Co masz na myśli mówiąc, czy ją dotknąłem?
Tak, mam ją w samochodzie.
- Zgwałciłeś ją?
- Nie, stary.
Nie zadzierałbym z towarem.
- (chrząka) Gdzie ją trzymałeś, kiedy tu była?
(łamią kości) (Sergio krzyczy)
- Dobra! (dławiąc się)
Za telewizorem!
Tam, za telewizorem! (bez tchu)
O, kurwa! (bez tchu)
(napięta muzyka)
(Sergio kaszle)
- Jaki jest kod, Sergio?
Jaki jest ten pieprzony kod, Sergio?
- Pięć-trzy-cztery-siedem, stary.
(sygnał dźwiękowy urządzenia)
(kliknięcie blokady)
(Sergio krzyczy)
(Sergio chrząka) (muzyka trzymająca w napięciu)
Nie. (dławienie się)
(otwieranie drzwi)
(oboje jęczą)
Nie? Nie! (oddychając ciężko)
NIE.
(otwieranie drzwi) (muzyka trzymająca w napięciu)
(wibruje telefon)
- Tak?
- Panie Sumner, mówi detektyw Monaghan.
Gdzie jesteś?
- Jestem na autostradzie do Vegas.
- Dlaczego?
- Och, myślałem, że spędzę trochę czasu w więzieniu,
więc równie dobrze mogę spróbować szczęścia w blackjacku.
- Gdzie jest Tom Kincade?
- Zostawiłem go w domu jego kumpla.
- I gdzie to jest?
- Uh, Hill Avenue, i chyba wyślę ci adres.
- Sprawdzę to.
Nie rób nic głupiego.
- W porządku.
Koniecznie sprawdź, co jest za tym dużym telewizorem.
(napięta muzyka trwa)
- Nikogo tu nie ma.
(napięta muzyka)
Jak duże to jest?
75, 85?
Założę się, że 85.
(napięta muzyka)
Więc co o tym myślisz?
- Szukam.
- Tak, to na pewno 85.
(sygnał dźwiękowy urządzenia)
(walenie w ścianę)
(napięta muzyka trwa)
(otwieranie drzwi)
- O mój Boże.
Ten pieprzony facet.
- [Harry] Tak?
- Harry, nie jesteś policjantem.
Proszę, powiedz mi, że się odwracasz.
- Przepraszam.
Nie mogę tego zrobić.
- Dlaczego?
- Ponieważ obiecałem, że cię nie okłamię.
Zadzwonię do ciebie, kiedy coś dostanę.
Ale lepiej udaj się do Sin City
bo bez niej nie wrócę.
(Chuck chrząka)
(rozmowa przez radio policyjne)
- Proszę pani, nie można (niewyraźnie).
- Detektyw!
(mruczy) Gdzie ona jest?
- Las Vegas.
- No i co, co zrobimy?
- Pójdę tam.
Będę cię informować na bieżąco.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
Przepraszam.
Nie możesz iść.
Jesteś cywilem.
Obiecuję, że będę informował Państwa na bieżąco o wszelkich uzyskanych informacjach.
Przykro mi, to może być niebezpieczne.
(klikanie pasów bezpieczeństwa)
(wzdycha) OK.
Jedziemy do Vegas. (silnik uruchamia się)
(łagodna muzyka)
(pozytywna muzyka elektroniczna)
(trąbienie klaksonu samochodu)
- Witamy w hotelu i kasynie Las Vegas Pennyland.
Meldujesz się dzisiaj u nas?
- Tak proszę.
- OK, masz rezerwację?
- Nie jestem aż tak zorganizowany.
- (chichocze lekko) OK, nie martw się.
Ilu jest w twojej grupie?
- Tylko ja.
- Dobra.
(klawiatura klaszcze)
Um, czy możesz mi powiedzieć, jak mógłbym, hm, znaleźć informacje
na aukcji tutaj, w hotelu?
- Hmm.
Nie słyszałem o żadnej aukcji w kasynie,
ale kto wie?
Może.
Jestem tu dopiero od trzech miesięcy. (chichocze)
Raz mieli pokaz sztuki współczesnej.
- Hm, jak mogę znaleźć pana Remingtona?
- Sekundę.
Jan?
John, proszę pana, uh-
- Harry Sumner.
- Pan Sumner zastanawia się, gdzie znaleźć pana Remingtona.
- Czy pan Remington oczekuje pana, proszę pana?
- Możesz mu powiedzieć, że jestem dobrym przyjacielem Sergio.
Zobacz, czy to dzwoni.
- Daj mi tylko chwilę.
(napięta muzyka)
(brzęk kul bilardowych)
- Ty sukinsynu.
- Panie Remington, pan Sumner przyszedł do pana.
- Och, panie Sumner.
Miło cię poznać. - Cześć.
- Skąd więc miałbym znać tego twojego przyjaciela?
- Cóż, jak rozumiem, pracuje dla ciebie.
Dostarczając określone towary, Ty z kolei
sprzedać na aukcji w swoim hotelu.
- Aukcja?
To luksusowe kasyno hotelowe.
Jedyna aukcja, jaką tu zorganizowaliśmy, odbyła się pięć lat temu i tyle
miała na celu zbiórkę pieniędzy dla lokalnego okręgu szkolnego.
Jak długo znasz tego Sergio?
- Znam Sergio od dawna.
- Hmm.
No przykro mi.
Nie wiem co ci powiedzieć,
i rzeczywiście zbliża się rozmowa konferencyjna,
więc jeśli mi wybaczysz.
- Dobra.
Cóż, to kłopot.
Miałem nadzieję znaleźć dobre oferty kupując hurtowo,
wiesz co mam na myśli?
Może zaoszczędzę pieniądze na rybę z frytkami.
(napięta muzyka)
(otwieranie drzwi)
- Harry, musisz przestać cokolwiek robisz.
Zanim złamiecie kolejne prawa, musicie się odsunąć
albo zrób sobie krzywdę.
Nie jesteś detektywem, Harry.
Pozwól mi wykonać moją pracę.
Wysłałem dokumenty do Las Vegas, żeby je zobaczyły
jeśli wystarczy, żeby zdobyć nakaz.
- Nie przychodź do kasyna.
Catii tu nie ma.
- [Chuck] Skąd możesz to wiedzieć?
- Każdy nieletni zwróciłby tu na siebie uwagę.
A jeśli przyjdą gliniarze i urządzą pokaz psów i kucyków,
Catia może zniknąć.
Po prostu potrzebuję więcej czasu.
Znalazłeś Sergio?
- Jest w szpitalu.
Zgadnij dlaczego.
- (chichocze lekko) Musisz coś dla mnie zrobić.
- Co to jest?
(napięta muzyka)
- Więc dlaczego ten trener jest tak zaangażowany?
- Cóż, najwyraźniej troszczy się o twoją córkę.
- Ale dlaczego?
To dziwne, prawda?
- Myślę, że chce zabrać twoje dziecko do domu.
- Ona jest dla niego niczym.
Myślę, że to dziwne, że starszy mężczyzna tak się przejmuje
z młodą dziewczyną.
Dziwny.
- Córka Harry'ego została zamordowana cztery lata temu.
Jakiś drań zabrał ją na randkę, odurzył,
zgwałcił ją, udusił i zostawił na śmierć w rowie.
Myślę, że próbuje zapobiec temu, by przydarzyło się to Catii.
Gdzie w ogóle jest jej ojciec?
- Odszedł w chwili, gdy zaszłam w ciążę.
Pierdoleni mężczyźni.
- Rzadko, jeśli w ogóle, widzę, jak dzieje się odwrotnie
gdzie matka porzuca swoje dzieci i ucieka.
To znaczy, jeśli ona jest ćpunem albo ćpunem,
zdarza się, ale bardzo rzadko.
Czy wszystko w porządku?
- Co się dzieje na tych aukcjach?
- Sprzedają dziewczyny temu, kto zaoferuje najwyższą cenę.
- Mówisz poważnie?
- Niestety tak.
- Co się z nimi dzieje?
- Myślę, że nie powinniśmy o tym teraz rozmawiać.
Musimy się skupić na odnalezieniu twojej córki.
(dzwonienie linii)
- [Operator] Departament Policji Metro w Las Vegas,
jak mogę ci pomóc?
- Mówi detektyw LAPD Chuck Monaghan,
odznaka numer jeden-zero-jeden-pięć.
Muszę porozmawiać z waszą grupą zadaniową ds. handlu ludźmi.
To jest sytuacja nagła.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- [Rich] Sprawdziłem jego tablice.
Czysty.
- A co z jego kredytem?
- Czysty.
- Hmm.
(wibruje telefon)
- To jest on.
Cześć, stary.
- Ech, Rich.
Co się dzieje, bracie?
Zostawiłeś mi jakieś pięć wiadomości, stary.
- Gdzie byłeś?
Musisz odebrać telefon, kiedy do ciebie dzwonię.
- Byłem, hm, trenowałem do tego, tego 10-milowca,
bracie, i, uh, zbiegałem z tego wzgórza,
i jakiś pies wybiegł przede mną i, uh,
Nieźle upadłem, stary.
Ale, ale jestem dobry.
Myślę, że nadal mogę to uruchomić za jakieś dwa miesiące.
- Wysłałeś nam do kasyna faceta o imieniu Harry?
- Tak.
Harry, tak, jasne.
- Dlaczego do cholery powiedziałeś mu o aukcji?
- Hej, stary.
Harry ma forsę i, uh, myślałem, że to będzie,
jak polecenie i, uh, (jąka się)
i wiesz, może mógłbym dostać trochę prowizji, prawda?
- Nie pracujemy w ten sposób!
Kiedy zrobiliśmy coś takiego?
Co jest z tobą nie tak?
A co jeśli byłby policjantem?
- [Sergio] Harry uderzył?
Nie, ja.
Harry jest fajny.
- Sergio, Dale Remington.
- (oddycha drżąco) Mi, panie Remington.
Jak się masz?
- Skąd znasz tego człowieka?
- Harry?
Um, on kupuje dziewczyny w Dubaju.
On po prostu szuka kilku amerykańskich lasek.
- Więc kupuje dla kogoś innego?
- Tak, um, właściwie to ja, Johnny, przedstawiłem mnie mu.
Tak, Johnny.
Um, tak, (jąka się) Oni razem pracują, stary.
Oni, oni sięgają daleko wstecz, yo.
- Tak, w porządku.
Nigdy więcej tego nie rób, Sergio.
Nigdy nie wykonuj żadnego ruchu bez uprzedniego skontaktowania się z nami.
Wiesz, że musimy zweryfikować naszych kupujących.
- Tak.
Wiesz, yo, ja, po prostu myślałem, uh-
- To Twój problem.
Nie myśl, Sergio.
Po prostu zrób.
(Sergio oddycha ciężko)
- Nie jest zły.
- Yo, dostanę za to jakiś immunitet, prawda,
i, uh, będę potrzebować, będę potrzebować, jak,
ochrona, stary, bo ty, panie Remington i, i,
i Rich, oni znają wszystkich w środku.
I, hej, stary, mogę skończyć martwy pod prysznicem.
Wiesz, jak to jest.
- Zobaczmy, co możemy zrobić.
(Sergio jęczy)
- Nie zapomnij o mnie!
Cholera, musisz usłyszeć jego historię.
A co z moim?
Mam złamane ręce!
Moje palce!
Wystarczająco długo ci to zajęło.
Pospiesz się.
(napięta muzyka)
- Musisz odpuścić, Dale.
Jesteśmy dobrzy na dzisiejszy wieczór.
Mnóstwo pieprzonych dziewczyn.
- Nikogo już nie obchodzi, jak gorące są dziewczyny.
Jest to gospodarka globalna, która potrzebuje niedrogiej siły roboczej
przetrwać.
Musimy odejść od narzeczonych i zacząć myśleć hurtowo.
- Więc co teraz zrobimy?
- Och, mam kilka pomysłów.
- Panie Sumner!
Rich Barker, osobisty asystent pana Remingtona.
- Miło mi cię poznać.
- Pan Remington chciałby wiedzieć
czy możesz dołączyć do niego na kolację dziś o 18:00?
Ulepszyłem twoje zakwaterowanie.
Jesteś teraz w apartamencie 4901.
Powodzenia.
- Dziękuję, Rich.
(napięta muzyka)
- [Chuck] Więc jak w ogóle poznałeś tego Toma?
- Pytanie brzmi, dlaczego ciągle to robię?
- Robiąc co?
- Próbuję znaleźć postać ojca dla Catii.
Ona jest taka trudna.
- Znajdziemy ją.
- Co on próbuje zrobić?
- Harry?
- [Chuck] Pewnie coś naprawdę głupiego.
(napięta muzyka)
- Panie Sumner. - Panie Remington.
- Proszę.
- [Harry] Dziękuję.
(dzwoni dzwonek windy)
(drzwi windy zamykają się)
- Chciałbym przeprosić za wcześniejsze nieporozumienie.
Potrzebne do sprawdzenia.
- Oczywiście.
Rozmawiałeś z Sergio?
- Wszystko wyjaśnił.
- Czy mówił ci, że próbowałem kupić bezpośrednio od niego?
- Więc dlaczego tego nie zrobiłeś?
- Powiedział nie.
Najwyraźniej lojalność jest ważniejsza niż zyski.
Powiedział, że to nieetyczne.
(dzwoni dzwonek windy)
(otwierają się drzwi windy)
- Dobrze wiedzieć.
Teraz masz pełny bar w każdym pokoju, przystawki,
w pełni zaopatrzona lodówka, wszystko oczywiście bezpłatne.
A tak na marginesie, nigdzie nie ma kamer bezpieczeństwa
na podłodze, a w windzie nie było żadnych kamer.
Aukcja rozpocznie się punktualnie o godzinie 23:00,
wszystko w 100% wirtualne i, uh,
Powinienem to powiedzieć, kiedy wyjdziesz z pokoju
po rozpoczęciu aukcji nie będziesz mógł ponownie wejść.
Zwycięscy licytanci mogą odebrać swój przedmiot
w miejscu wskazanym na koniec aukcji.
Płatność będzie oczekiwana w całości gotówką, a także,
opłatę aukcyjną w terminie i miejscu dostawy.
Czy masz jakieś pytania?
- NIE.
To duże ulepszenie w porównaniu do szkicowych miejsc, w których byłem.
- Tak, jesteśmy dumni z doskonałości.
Dlatego prowadzę działalność od dobrych 10 lat.
- Nie do wiary. - O tak.
Rozumiem, że znasz Johnny'ego?
- NIE.
- Johnny'ego McCoya?
- Jasio? - Hmm.
Wykonywał pracę Sergio.
- (jąka się) Rekrutacja?
- Tak, był w tym bardzo dobry.
Niestety musiałam go wypuścić.
Szarpał towar.
Jutro się odezwę.
Ciesz się występem.
(napięta muzyka)
(dzwonienie linii)
(wycie syreny w oddali)
(wibruje telefon)
- Wiesz, gdzie ona jest, Harry?
- Jeszcze nie.
Potrzebuję więcej czasu.
(Chuck jęczy)
- Harry, tu szef policji metra w Las Vegas,
Lindę Michaels.
Wiem, że jesteś w tym po kolana, ale w tej chwili
musimy przejąć.
Słuchaj, musisz po cichu opuścić hotel
i spotkam się z moimi ludźmi po drugiej stronie ulicy.
Przekażemy ci raport, gdy tylko tu dotrzesz.
- Nie zrobię tego.
- Co?
- Szefie Michaels, nie przegapię tej aukcji.
- Nie przegapisz tego.
Jeden z moich ludzi podwoi dla ciebie cenę na aukcji.
Dlatego potrzebujemy Cię tutaj tak szybko, jak to możliwe.
- Nie, to muszę być ja.
- Detektywie, nie ma pan tutaj jurysdykcji.
- Osobiście siedziałem naprzeciw Remingtona.
Rozmawiałem z Richem.
Znają moją twarz.
Znają mój głos.
Chuck (chrząka)
odłaczysz mnie od tego głupiego zestawu głośnomówiącego?
- Rozumiem Twoje obawy,
ale odtąd musimy przejąć kontrolę.
- Chuck, wyłącz mnie od zestawu głośnomówiącego, bo się rozłączę.
- Harry, musisz jej posłuchać.
To teraz ich operacja.
- Czy ktoś słucha?
- NIE.
- To byli oni, Chuck.
- [Chuck] Co?
- Johnny McCoy nie spotykał się z Jen.
- McCoy'a?
- Był tylko rekruterem dla Remingtona, podobnie jak Sergio.
- [Chuck] Jasna cholera.
- Zabiję ich.
- Harry!
- Zabij Remingtona, a ja zabiję Richa.
I nie obchodzi mnie, czy resztę życia spędzę w więzieniu.
Upewnij się, że postawisz mnie obok starego, dobrego Johnny'ego
kiedy mnie przyjmiesz.
- Harry Harry!
- Tak.
- Pomyśl o Catii.
Gdzie ona jest?
(napięta muzyka)
Ten pieprzony facet.
- Kim jest ten dupek?
- Trenerze Sumner?
Mam na myśli Harry'ego Sumnera?
Nazywamy go Trenerem.
- Jaka jest jego ranga?
- [Jane] Jego stopień?
- Przepraszam, proszę pani, ale musi pani wyjść na zewnątrz.
Nie możesz zatrzymać-
- Próbuje odnaleźć moją córkę,
i martwisz się o jego rangę?
Jeśli nie możesz nic zrobić, aby ją znaleźć,
potem zejdź mu z drogi.
- Jane, rozumiem co czujesz,
i obiecuję, że zrobię wszystko, co w mojej mocy
żeby odzyskać twoją córkę, ale potrzebuję ciebie
proszę wyjść na zewnątrz.
- Zabiorę ją po coś do jedzenia.
Zaraz wracam.
Jeśli dowiem się czegoś od Harry'ego, dam ci znać.
- Nie będę bezczynnie siedzieć i czekać na ciebie.
- Daj mi pięć minut.
- Dobry wieczór panu.
Czy mogę przesunąć Twoją kartę?
(urządzenie wydaje sygnał dźwiękowy)
Piąte piętro, apartament piąty.
Pokój zostanie dla Ciebie odblokowany,
ale jeśli zdecydujesz się wyjść, nie ma możliwości ponownego wejścia.
(dzwoniąca winda)
Dziękuję Panu.
(zamykanie drzwi windy)
(napięta muzyka)
(napięta muzyka trwa)
(pozytywna muzyka rockowa)
(kontynuacja optymistycznej muzyki rockowej)
- Kochanie, uczynię cię moim przyjacielem.
Ateny będą cię kochać.
Ona będzie moja!
Zgadza się.
Pieprzony Trig zabierze ją z powrotem do Aten!
(kontynuacja optymistycznej muzyki rockowej)
Pospiesz się.
- Kurwa.
- Pospiesz się!
Zobaczmy, ile masz.
Chodź, chodź, chodź!
(kontynuacja optymistycznej muzyki rockowej)
Vi, Vitz VT.
Wschód, Wiek, V,
Vee-ta,
Zabytkowy Aston.
Zabytkowy Aston 22.
(napięta muzyka) (wibruje telefon)
- Co się dzieje, Harry?
- Musisz znaleźć starego Astona Martina
zaparkowany na parkingu przy kasynie.
- Jesteś na aukcji?
- To nie to co myślisz.
To tylko na ekranie telewizora.
Catii tu nie ma.
Nikogo tu nie ma.
Jestem sam w pokoju bez okien.
Nie wiem, czy każdy jest w innym miejscu, czy też tak
na tym samym piętrze.
Na aukcji mają Catię jako, uh, „Sonyę”,
a to ten drań za każdym razem mnie przebija.
- Co masz na myśli mówiąc o licytacji, Harry?
Co robisz?
- No i co mam zrobić?
- Co robisz dla pieniędzy?
- Wystarczy znaleźć na parkingu starego Astona Martina,
lub zadzwoń do recepcji i powiedz, że jest holowany.
Potrzebuję stąd tego kutasa.
Potrzebuję tego teraz.
- Jakiego koloru jest samochód?
- Nie wiem.
Wiem tylko, że to vintage.
Powinno być łatwe do wykrycia.
- Pozwól mi wrócić do Ciebie.
- Wszystko?
- NIE.
Szukam, ale jakoś nie widzę klasyki.
Głównie auta sportowe.
- Czy mają podziemny garaż?
- Nie, to ich jedyny parking.
- Powiedziałeś Aston Martin, prawda?
- Klasyk.
- Nie nic.
Właściwie jest tylko jeden Aston Martin
w całej konstrukcji, ale jest nowy.
To Vantage 22.
- Co powiedziałeś?
- Aston Martin Vantage.
- Powiedział „Vintage”, ale może miał na myśli „Vantage”.
- [Oficer] Założę się, że to twój samochód.
(wibruje telefon)
- Mówić! - Panie Jung?
To jest Dale Remington.
Właśnie dostałem telefon z policji w Las Vegas
informując mnie, że twój samochód zostanie skonfiskowany
z hotelowego parkingu na podstawie nakazu?
- Nakaz?
To nie ma sensu.
- Cóż, musisz się tym natychmiast zająć.
Jak rozumiesz, nie możemy sobie pozwolić na żadne ryzyko.
- Możesz im powiedzieć, żeby zaczekali, skurwielu?
- Nie, nie mam ich w tej chwili przy telefonie.
Właśnie dostałem telefon z recepcji.
Do zobaczenia za cztery tygodnie, sir.
- Skurwielu!
Pierdolić!
(mówi w języku obcym)
Pierdolić!
Możesz ją mieć, suko!
Cipa!
- Dzięki, Chuck.
(napięta muzyka)
(intensywna muzyka)
Pierdolić! (oddychając ciężko)
(dzwoniąca winda)
- Czy mogę panu pomóc, proszę pana? (mruczy)
(muzyka trzymająca w napięciu)
- Gdzie ona jest?
(Dale chrząka)
(brzęk butelek)
Gdzie ona jest?
(tłuczenie szkła) (Dale chrząka)
(Dale dyszy)
Dziewczyna z aukcji, Sonia, gdzie ona jest?
- Panie Sumner, przykro mi, że nie wygrał
Twoja pierwsza aukcja,
ale to co robisz jest całkowicie niewłaściwe, proszę pana!
- Mówisz mi o czymś niestosownym, lachociągu?
(oboje chrząkają)
- Nie wiem kim ona jest!
Potrzebuję numeru magazynowego.
Rich zajmuje się wszystkimi dostawami.
(łamanie kości) (Dale krzyczy)
Dlaczego to robisz?
(łamanie kości) (Dale krzyczy)
(tłuczenie szkła) (Dale jęczy)
- Jestem tylko posłańcem, Dale,
bo przysłał mnie twój chłopak, Johnny.
- Nie wiem, o czym do cholery mówisz!
- Porzuciłeś go w więzieniu cztery lata temu, pamiętasz?
- Zapłaciłem temu cholernemu sukinsynowi!
- Najwyraźniej nie wystarczy.
Ma teraz większych przyjaciół niż ty.
Sprzedał cię mojemu szefowi, a mój szef cię sprzedał
do federalnych.
- Kurwa!
Powiedz temu Johnny'emu, że nie żyje!
Nie wytrzyma tam ani dnia bez mojej ochrony!
(zamki błyskawiczne szarpią)
(Dale jęczy)
- Do zobaczenia, Vegas.
(pokrywa bagażnika zamyka się)
- Lotnisko w Las Vegas, hangar 12.
Sześć siedem cztery Skylight Lane.
- Rozumiem.
- [Chuck] Spotkamy się tam.
- OK, ludzie.
Lotnisko w Las Vegas.
Żaden prywatny samolot nie wystartuje, dopóki tego nie wyjaśnię.
Żadnych samochodów, ciężarówek nie opuszczę lotniska, dopóki tego nie opuszczę.
Mamy na to jedną szansę.
Chodźmy, chodźmy!
(odległe szczekanie psa) (napięta muzyka)
(trzaskanie płotu)
(pukanie do drzwi)
- Co słychać?
- Nie spodziewałem się tego.
- Co?
- Przyszedłem po Sonię.
- Kto? - Sonia.
Zdjęcie 9-10.
Plany się zmieniają.
Jestem tu, żeby... - Hej, hej, hej.
Nie możesz tak po prostu tu przychodzić, stary.
Hej, wypierdalaj stąd.
- Kto to, kurwa, jest?
- Nie wiem.
- Która jest do cholery godzina?
- Co jest z tobą nie tak, stary?
- 1:30 w nocy
- 1:30?
Miałeś rzucić tę dziewczynę
u kupującego pół godziny temu.
- Jaka dziewczyna?
- 9-10
Sonia.
Słuchaj, dzwonił do ciebie dwa razy, tępe głupki.
Masz tylko jedną pracę, czy walka była tak dobra?
- Nie, ja, ja nie byłem...
Dobra, oglądałem walkę,
ale przez cały dzień nie dostałem ani telefonu, ani SMS-a.
Czy on do ciebie dzwonił?
- NIE.
- Miałem ten telefon przy sobie od dzisiejszego ranka.
Nawet wydrukowałem harmonogram.
Mam tu wszystkie nazwiska.
Więc co się stało?
- To jest to, co się stało.
To gówno.
Tak właśnie było.
Po prostu ją tu przyprowadź, żebym mógł wyjść.
- Nie wiem kim jesteś, Jack.
- Jestem gościem, którego wynajęli, żeby naprawił twoje spierdolenie.
Jeśli masz z tym problem, porozmawiaj z Dale'em Remingtonem
rankiem.
- Uh, zadzwonię tylko do Richa.
- Nie, zadzwonię do niego.
Idź po nią.
- Idź, pójdę za tobą, żebyś się nie zgubił.
- Co powiedziałeś?
- Jeśli ta dziewczyna nie będzie po drugiej stronie miasta za 20 minut,
stracimy 200 000 dolarów, a ja dopilnuję, żeby Dale wiedział, kto i dlaczego.
- Zrób to.
Po prostu go zabierz.
Zrób to.
Lepiej bądź legalny, stary.
(napięta muzyka)
(otwieranie drzwi)
(muzyka dramatyczna)
- Który?
Czy to ona? - Ty, chodź tutaj.
(brzęk łańcuchów)
To jest to.
- 9-10
Tak, to ona. - To jest to.
- Trener? Tak.
- No dalej, tylko... - Znasz go?
- Co się dzieje?
- Chodź ze mną.
Po prostu przyjdź. - Whoa, whoa, poczekaj.
- Czy to byłeś ty? - NIE.
Let's- - Czy to byłeś ty, skurwielu?
- Co się dzieje?
- Dlaczego to robisz?
- Co jest z tobą nie tak?
(oboje chrząkają)
(muzyka trzymająca w napięciu)
(oboje chrząkają)
- Catia, chodź.
Chodźcie, chodźcie wszyscy.
Chodźcie wszyscy.
Chodźmy. - Dalej, chodźmy.
Idź, idź, idź, idź, idź, idź, idź.
- [Harry] Wszystko w porządku.
Czas iść.
Jesteś gotowy? - Hej, powiedziałeś jedną dziewczynę.
- Plany uległy zmianie.
To teraz wszyscy.
- Co masz na myśli mówiąc, że teraz są już wszyscy?
- Nie dostałeś mojego SMS-a?
- Nie, nie dostałem twojej koszulki...
Właściwie, kto do cholery dałby ci mój numer, stary?
- Wy i wasz SMS.
- Gdzie jest Roy?
- Roy został zatrzymany.
(otwieranie drzwi) (napięta muzyka)
- Whoa, whoa, whoa, co tu się do cholery dzieje?
- Ten facet po prostu pojawia się z pieprzonego eteru.
Mówi mi, że Dale zmienił plany.
- Zabierz ich stąd, kurwa.
Zajmę się tym.
- [James] Chodź tutaj.
- Mam dorwać te dziewczyny
natychmiast wsiadł do samolotu.
- Trzymać się.
- Remington zgodził się.
Chciał się upewnić, że zdjęcia pasują do, to znaczy,
wiesz, to było tylko tak, żeby był pewien.
- Nie odpowiada.
- [Harry] Tak, prawdopodobnie tego nie zrobi.
- Tak czemu nie?
- Cóż, po prostu, cholera, takie gówna się zdarzają
cały czas.
Jest, uh, jest zatrzymany przez policję.
Przepraszam.
- Co?
- Tak.
Tak, wasz facet, Johnny, on, uh, pieprzył was wszystkich.
- Johnny nas przeleciał?
- Tak.
Wydał cię FBI.
Tak naprawdę czekają na Ciebie teraz w kasynie.
Sergio, on też jest w areszcie.
To wszystko był pomysł Johnny’ego.
- Johnny sprzedał nas FBI?
Cholera, to cholernie szalona historia, stary.
Znałem Johnny'ego przez większość mojego życia.
Miał milion szans, żeby mnie wyruchać,
jednak nigdy tego nie zrobił.
- Cóż, wiesz, co mówią.
- Czy wiesz, dlaczego jest w więzieniu?
- Tak, bo zgwałcił i zamordował dziewczynę.
- Nic nie zrobił.
- Co?
- Pieprzył ją.
Przyprowadził ją do mnie.
Obudziła się za wcześnie, wszczęła pierdolone zamieszki,
więc musiałem się zatrzymać i ścisnąć jej gardło.
Johnny przyjął za mnie cały cios.
Nie ogląda pan wiadomości, panie Sumner?
- Zabiłeś ją.
- Znam Cię.
Widziałem twoje zdjęcie.
Jesteś tatą!
- Więc pozwól mi to zrozumieć.
Moja córka budzi się przywiązana z tyłu furgonetki,
a ponieważ ona to traci i trochę się denerwuje,
zabiłeś ją z tego powodu?
Cóż, czy ona krzyczała?
Czy się bała?
Czy bała się o swoje życie?
Czy coś z tego wydaje Ci się irracjonalne?
(oboje chrząkają) (muzyka trzymająca w napięciu)
(Harry chrząka)
(nakręcająca muzyka orkiestrowa)
- Umrzyj, skurwielu.
(wystrzał z broni) (Rich chrząka)
(dudnienie ciała)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- Harry!
Nie rób tego.
(kontynuacja dramatycznej muzyki orkiestrowej)
(wycie syreny)
(wszyscy gadają) (policyjne radio gadają)
- Harry.
- Co?
- Dzięki temu znaleźliśmy kilka dziewczyn.
Dobra robota.
Bardzo bystry.
Mamy jednak problem.
Nigdzie nie ma Dell Remington.
(brzęk klawiszy)
- Sprawdź bagażnik mojego samochodu.
- Co?
- Oh tak mi przykro.
Tak mi przykro.
Jesteś taki odważny.
Mam teraz twoją mamę.
Tak trzymać.
(muzyka dramatyczna)
(Dale krzyczy)
- Cholera jasna.
(Dale chrząka)
Zgaduję, że jesteś Dale Remington.
(Dale jęczy)
(Chuck się śmieje)
(nastrojowa muzyka)
(wszyscy kibicują)
- W porządku.
(wszyscy jęczą)
Niezły ruch.
OK, następny.
Tak.
(wszyscy kibicują)
(wszyscy jęczą)
(ręce uderzają o podłogę) (niewyraźnie)
Wchodzić na górę.
Otóż ​​to.
- Tak!
Whoo!
Tak!
Whoo!
- Nie robimy tego.
- Właśnie Ronda Rousey skopała mu tyłek!
- Dlaczego nie zachowujesz się tak, jakbyś już wcześniej wygrał?
(Katia się śmieje)
Niezły ruch.
Dobra robota, mistrzu.
(lekka muzyka orkiestrowa)
- Hej, Harry.
- Jakie są wieści?
Rozlej to.
- To Johnny McCoy.
- Nie wyszedł, prawda?
- Tak, zabity w swojej celi zeszłej nocy.
- (chichocze lekko) Nie ma co.
- Mówi się, że Dale Remington miał kontrakt na Johnny'ego.
- To jedna rzecz mniej, o której muszę myśleć.
W mojej głowie ten facet mieszka za darmo
o wiele za długo.
- Dobrze.
Hej, uh, może być za wcześnie, ale jeśli nie jesteś zajęty,
Mam trudną sprawę w biurze,
i nie miałbym nic przeciwko podzieleniu się z Tobą kilkoma przemyśleniami.
Może jutro?
- Może.
- Masz dobry instynkt.
Miło cię widzieć, Harry.
- W porządku, stary.
(lekka muzyka orkiestrowa)
(lekka muzyka orkiestrowa trwa)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(kontynuacja dramatycznej muzyki orkiestrowej)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(kontynuacja dramatycznej muzyki orkiestrowej)