(16 ปีก่อน - ค.ศ. 1904)
(อวยพรแก่ชัยชนะของญี่ปุ่นต่อรัสเซีย)
นี่
ผู้หญิงที่นายแอบรักมาตลอดสิบปีมาที่นี่ใช่ไหม
แล้วของคุณล่ะ
มาเหมือนกัน
ยังไงก็เถอะ วันนี้เราทั้งคู่ต้องสารภาพรักให้ได้
ฉันต้องไปทักทายคนอื่น นายก็ไปเต้นรำหน่อย
เต้นเหรอ
ก็โยกตัวตามจังหวะไป
เดี๋ยวฉันมา
นี่ อย่าลืม
เราเหลือโอกาสแค่วันนี้วันเดียว
- ไป! - เดี๋ยว…
เพิ่งเคยออกรบครั้งแรกสินะ
ครับ นี่เป็นศึกแรกของผม
ฉันไม่รู้จักคุณ ไม่รู้ด้วยว่าคุณทำอะไรถึงได้มาที่นี่
แต่หวังว่าปืนกับดาบของคุณ
จะไม่หันไปทางคนอ่อนแอและเพื่อนร่วมชาติ
ผมจะจำไว้ให้ขึ้นใจครับ
คุณชื่ออะไร
อียุนครับ
หวังว่าคุณจะรอดชีวิตกลับมานะ คุณอียุน
(ลำนำคนโฉด)
ขอโทษค่ะ
คุณอีกวังอิลโทรมาฝากข้อความไว้ว่า เขามีนัดกับอาจารย์อีซังกุกค่ะ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
นี่นัมฮีชินจากการรถไฟรัฐบาลโชซอนค่ะ
ขอเรียนสายผู้พันมิอุระด้วยค่ะ
ผมขอนัดเจออากะทันหัน
ต้องขอโทษด้วยนะครับ
ผมน่าจะไปเยี่ยมอาบ่อยกว่านี้
ไม่เป็นไรๆ
งานยุ่งก็แบบนี้
ป่านนี้ผมเพิ่งได้บอกอา
แต่ขอบคุณอามากนะครับ ตอนนี้ผมได้หมั้นหมายกับฮีชินแล้ว
ทุกวันนี้ผมรู้สึกเหมือนมีความสุขที่สุดในโลกเลย
- ขอบคุณนะครับอา - ไม่ต้องหรอก
ผมเพิ่งได้รับมอบหมาย ให้ไปประจำกองพลที่ 19 ในนานัม
อาทราบหรือยังครับ
อาได้ข่าวมาเหมือนกัน
เป็นภารกิจสำคัญเลยนะ
แกต้องจัดการทางนี้ให้เรียบร้อย แล้วค่อยไปใช่ไหม
ครับ ตอนนี้ใกล้จะเรียบร้อยหมดแล้ว
แต่มีคนชื่อจางซ็อก เป็นกบฏที่เราจับได้เมื่อไม่กี่วันก่อน
เขายอมสารภาพ
ว่าใครเป็นผู้นำกลุ่มของเขา
อาทำแบบนั้นทำไม
ทำไมจึงโกหกครอบครัว แล้วไปข้องแวะกับคนพรรค์นั้น
ผมเข้าใจดีว่าอาคิดยังไง
อยากกอบกู้ประเทศที่ล่มสลาย…
เป็นการต่อสู้ชั้นยอด ในแง่หนึ่งก็มีเกียรติ
แต่อาครับ
โชซอนล่มสลายไปสิบปีแล้ว
แม้แต่ภูเขากับแม่น้ำ ตอนนี้ยังเปลี่ยนเป็นของญี่ปุ่นแล้ว
เลิกหวังลมๆ แล้งๆ แล้วมาอยู่ข้างผมเถอะ
กวังอิล
อาก็อยากถามแกกับพ่อแกมาสักพักแล้ว
จากนี้ไปจะเอายังไงต่อ
ตอนที่พวกญี่ปุ่นยึดเกาะคังฮวา และโชซอนใกล้ล่มสลาย
พวกแกพ่อลูกรีบเข้าข้างพวกมัน
ใดๆ ในโลกนี้ไม่จีรัง ก็เหมือนกับดอกไม้
ไม่มีดอกไม้ใดคงอยู่เป็นสีแดงได้ตลอด
สักวันญี่ปุ่นก็ต้องล่มสลาย
แล้วแกกับพ่อก็จะต้องพูดแบบเดิม
"ญี่ปุ่นใกล้ล่มสลายเต็มทีแล้ว มาอยู่ข้างเราสิ"
เมื่อถึงเวลานั้น แกคิดจะเข้าข้างประเทศไหน
ได้คิดเอาไว้บ้างหรือยัง
อาครับ
คนเราต้องอ่านกระแสและตามยุคให้ทัน
ชะตาของโชซอนมันจบแล้ว
กวังอิล
อย่ามัวแต่หลงกับปัจจุบัน จนลืมดูประวัติศาสตร์
ตอนนี้วันเวลาอาจเข้าข้างคนผิด แต่ประวัติศาสตร์ไม่เคยพลั้ง
ประวัติศาสตร์จะเป็นผู้ตัดสิน การกระทำของแกในตอนนี้
จากนี้จะร้องเพลง "เลือดนักสู้" ค่ะ
ที่ปกเสื้อนั้นคือกลีบซากุระไม่ใช่หรือ
กลีบกระพือทั่วโยชิโนะดั่งพายุคลั่ง
หากเกิดเป็นชายอาทิตย์อุทัยทหารกล้า
แต่ล้มตายดั่งกลีบดอกไม้ที่แนวหน้า
ปืนยาวเป็นวาหาใช่อาวุธ
ดาบยาวแค่คืบหามีประโยชน์ไม่
ไม่รู้หรือ อาวุธที่แท้แก่ใจ คือจิตวิญญาณอาทิตย์อุทัยที่รู้กัน
เฝ้าลับคมดาบกล้านั้นกว่าสองพันปี
รบกวนมากับเราด้วยครับ อาจารย์อีซังกุก
พระจักรพรรดิจงเจริญ!
บันไซ!
พระจักรพรรดิจงเจริญ
บันไซ
พูดมาเดี๋ยวนี้!
"คุณฮีชินที่รัก
ปวดใจนักเมื่อคิดว่า จะไม่ได้พบหน้าคุณฮีชินไปพักใหญ่
เวลาที่เดินต่อไปโดยไร้คุณนั้นช่างไร้ความหมาย"
เขียนดีนะ
สมแล้วที่จบจากมหาวิทยาลัยโตเกียว
ขอบคุณครับ
"การได้ตกหลุมรักคุณ เป็นเรื่องล้ำค่าที่สุดในชีวิตของผม
คุณเป็นเหตุผลเดียวที่ผมยังอยู่ในโลกนี้…"
ไม่เลวเลย
แต่คุณฮีชินเป็นคนรักชาติ
เธอจะเป็นเหตุผลเดียวที่ฉันมีชีวิตอยู่ไม่ได้ ต้องเป็นองค์จักรพรรดิสิ
แก้ส่วนที่เขียนหลังจาก "เรื่องล้ำค่าที่สุดในชีวิตของผม"
ครับผม
พูดมา ไอ้เลว!
นั่งแก้จดหมายในนี้แหละ
ครับผม
เขายังไม่พูดอะไรเลยเหรอ
ยังครับ ไม่ปริปากเลย
คุณอา
บอกมาเถอะ จางซ็อกพยายามนัดพบกับใคร
ใช่คนส่งเงินหรือเปล่า
ผมนับถืออาจริงๆ
ได้ยินเสียงร้องไหม ได้ยินเสียงกรีดร้องเจ็บปวดหรือเปล่า
นั่นคนของอาทั้งนั้น
อาคงบอกทุกคนว่าจะทำตามแผน
ให้ทำตามแผนเดิมแม้ว่าจางซ็อกจะถูกจับ
แปลว่าคนส่งเงินของอา
ต้องไปที่ชางชุนในวันที่ 5 กันยายนแน่ๆ
คนนั้นคือใคร
อาจะหาทุนให้พวกกู้ชาติจากที่ไหน
บอกมา
ยังไงมันก็ต้องโดนจับ ให้หลานแท้ๆ เป็นคนจับได้ไม่ดีเหรอ
จะดีต่ออาเองด้วยนะ ถ้าหลานอาทำดีมีผลงาน
ใช่ไหมล่ะ
ไปเอาพริกป่นมา
ครับผม
ดื้อสมเป็นคนสกุลอีจริงๆ
ผมรู้ว่าอาปอดไม่ค่อยดี อาคิดว่าจะทนไหวเหรอ
อาจถึงตายได้เลยนะ
ถ้าเป็นแบบนั้น…
ผมจะไว้ทุกข์ให้แล้วกัน
บอกได้หรือยังล่ะ
วางแผนลับอะไรกันอยู่
ไม่บอกเหรอ ไม่คิดจะพูดอะไรเลยเหรอ
ยอมตายไปเฉยๆ สินะ
บอกมา
บอกมาสิวะ ไอ้ระยำ มีแผนอะไร
เขียนจดหมายเสร็จแล้วครับ
"การได้ตกหลุมรักคุณ เป็นเรื่องล้ำค่าที่สุดในชีวิตของผม
จะวันนี้ พรุ่งนี้ หรือตราบจนชีวิตหาไม่
ผมก็จะรักแต่คุณคนเดียว"
เขียนดี
เก่งมาก เด็กมหาลัยโตเกียว
กะ…
กันโด
ว่าอะไรนะ
กะ…
กันโด… เงินสร้างทางรถไฟ
เงินสร้างทางรถไฟสายกันโดเหรอ
เฮ้ย เอาเขาลงมา!
เกี่ยวอะไรกับเงินสร้างทางรถไฟกันโด
จะปล้นเงินส่งให้ขบวนการกู้ชาติใช่ไหม
น้ำ
ขอน้ำหน่อย
น้ำ จะเอาน้ำเหรอ
ได้ แทจู เอาน้ำมาให้เขาหน่อย
ทีนี้บอกมาว่าคนคนนั้นเป็นใคร
นี่… เอาปืนเข้ามาในนี้เหรอ
ผู้พัน ผมไม่คิดว่าจะเกิดเรื่อง…
มึงเป็นทหารประสาอะไร
เป็นทหารยังไง ถึงได้กล้าเอาปืนเข้ามาในนี้
เรียกตัวเองเป็นทหารได้เหรอ เอาปืนเข้ามาได้เหรอ!
ปล่อย! ปล่อยกู!
ปล่อยสิวะ!
นี่ ไหวไหม
เงินสร้างทางรถไฟสายกันโด
ชางชุน วันที่ห้ากันยา
มีข้อมูลเท่านั้นใช่ไหม
ครับผม
คนที่ยังระบุตัวตนไม่ได้
จะปล้นเงินสร้างทางรถไฟกันโด
และนำเงินส่ง
ไปที่ชางชุนในวันที่ 5 กันยายน
เรามีข้อมูลเท่านั้น
เงินสร้างทางรถไฟกันโด
จะต้องส่งจากธนาคารโชซอน ในฮเวรย็องไปที่มย็องจอง
มย็องจอง…
ถ้าผิดพลาด คุณฮีชินอาจได้รับอันตราย
ไม่มีทางอื่น
เราต้องไปที่นั่น
เราเหรอครับ
แต่เรายังไม่ได้รับคำสั่งโยกย้าย อย่างเป็นทางการ
ฉันต้องรอคำสั่งโยกย้ายก่อน
ถึงจะคุ้มครองผู้หญิงกับประเทศที่รักยิ่งได้เหรอ
สั่งทุกคนให้เตรียมพร้อม
เราจะไปกันเอง
ไปจับและฆ่าไอ้สวะพวกนั้น
เมื่อออกจากสถานีนี้ไป ถือว่าเราไม่รู้จักกัน
แยกกันไปแล้วกลับมาเจอตรงนี้เมื่อเสร็จงาน
จากนั้น…
เราจะแวะที่ชางชุนแล้วค่อยกลับกย็องซอง
- ใช่ไหม - ถูกต้อง
รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไงถ้าคุณโดนจับ
ยอมตายไปคนเดียว อย่าซัดทอดฉัน
เข้าใจนะ
ค่ะ เรื่องนั้นรู้ดีแล้วค่ะ
แต่ถามอะไรหน่อยได้ไหม
ถามได้ แต่ขอสั้นๆ นะ
เอาสั้นๆ เหรอ
ก็ได้
นี่เชิ่ดหยิ่งหยาบคายมาตั้งแต่เกิดเลยไหม
ก็สั่งให้ถามสั้นๆ ไง
ถ้าสุภาพมันจะยืดเยื้อนะ
ฉันเอาตัวนี้
ไม่ต้องทอน
อะไร นี่มันไม่พอ
จ่ายให้ครบก่อน!
หยุดเดี๋ยวนี้นะ!
กลับมา นางตัวแสบ!
กลับมาก่อน!
คุณคือตัวแทนจากการรถไฟโชซอน คุณนัมฮีชินใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ
ผมผู้กำกับโอกะจากสถานกงสุลญี่ปุ่น
ผมจะพาคุณไปมย็องจอง และอำนวยความสะดวกให้
เชิญครับ
มาเองหรือครับเนี่ย
ถ้าบอกล่วงหน้าจะไปรอรับที่สถานีเลย
ขอโทษด้วย
เพราะอย่างนี้แหละถึงได้ไม่บอก
จะต้องรอรับทำไม ไม่ใช่คนสำคัญสักหน่อย
คุณจัดการตามที่ขอไว้แล้วใช่ไหม
แน่นอนครับ
ผมจ้างคนไว้ใจได้สองสามคน แล้วสั่งให้ทำตามที่หัวหน้าสามบอกเลย
เยี่ยม ดีมาก
ยิ่งคนรู้เยอะ เรายิ่งได้เปรียบ
มาแล้วค่ะ
ผมได้ข่าวคิมแทซอน หัวหน้ากลุ่มหนึ่ง
ชวนเศร้าจริงๆ
มันชวนเศร้ายังไง
เขาไม่ได้ทำตามคำสั่งลูกค้า ปล่อยเป้าหมายรอดไปได้
คนอย่างนั้นก็สมควรตายแล้วล่ะ
รับเงินมาแล้วไม่ทำงานได้ยังไง นิสัยไม่ดีน่ะสิ
หัวหน้าสามไม่เคยทำแบบนั้นใช่ไหมครับ
ปล่อยเป้าหมายรอดไปได้แบบคุณคิมน่ะ
เฮ้ย ไม่เอาน่ะ
อย่าพูดจาอัปมงคล
เป้าหมายน่ะ ฉันฆ่ามันได้ทุกครั้ง
เป้าหมายไม่ตายฉันก็ตาย ฉันต้องฆ่าสิ
ไม่ต้องห่วง ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก
เลิกกังวลกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ทำตามที่บอกไว้ก็พอ
พาฮวังซัมด็อกมานั่งตรงหน้าฉันให้ได้
เรื่องนั้น ผมกำลังจะไปที่ฮเวรย็องอยู่พอดี
ผมจะไปคุยกับฮวังซัมด็อก และนำข่าวดีมาบอกนะครับ หัวหน้าสาม
ถ้าอย่างนั้นขอตัวก่อน ลาก่อนครับ
แล้วเจอกัน
มามย็องจองครั้งแรกเหรอครับ
ใช่ค่ะ นี่ครั้งแรก
เมืองคึกคักกว่าที่คิดนะคะ
สงบกว่าด้วย
อย่างนั้นเหรอครับ
ได้ยินอย่างนั้นก็ดีใจครับ
คนโชซอนในกย็องซองพากันคิดว่า กันโดคือแดนแห่งความหวัง
เมื่อมาเห็นกับตา ฉันเชื่อแล้วว่าคนโชซอนอาจคิดถูก
คุณผู้กำกับประจำอยู่ที่มย็องจองมานานหรือยังคะ
ประมาณสิบปีได้แล้วครับ
สิบปี
นานมากเลยนะคะ
นานจริงครับ
แทบจะรอย้ายจากที่นี่ไม่ไหวแล้วครับ
จักรวรรดิญี่ปุ่น หรือวงไพบูลย์ร่วมมหาเอเชียบูรพาอะไรนั่น
ใครจะสนกัน
พี่ว่ายังไงนะ
- โจรหลังม้ารู้เรื่องนี้ได้ยังไง - ฉันก็ไม่รู้
"จะมีการขนเงินสองแสนวอน เพื่อใช้สร้างทางรถไฟสายกันโด"
สิงห์ปืนไวแถวนี้รู้กันหมด
ใครมันปากสว่าง ทำไมโจรถึงรู้กันทั่วอย่างนี้
บ้าฉิบ
คุณนัมฮีชิน พอดีวันนี้มีตลาด รถมาได้สุดทางแค่นี้ครับ
ไม่เป็นไร ฉันเดินต่อเองค่ะ
เราจองโรงแรมนั้นไว้ให้ครับ
ผมจะถือกระเป๋าให้
ไม่ต้องค่ะ ไม่เป็นไร
ฉันไปคนเดียวได้ค่ะ จะได้ดูบรรยากาศแถวนี้ไปด้วย
แน่ใจนะครับ
ถ้าอย่างนั้น หากต้องการอะไร โปรดแจ้งผมได้ทุกเมื่อ
ลาก่อนครับ
กำหนดการยังเหมือนเดิมใช่ไหม
ถ้าข่าวรั่วออกไป พวกมันอาจไหวตัว
ข่าวลืออยู่แค่ในกลุ่มโจรหลังม้า
ไม่ต้องห่วง
แต่นี่ นายควรจะห่วงพวกเราเองมากกว่า
ทั้งจางกีรยงและไอ้พวกโจรหลังม้า ทุกคนอยากได้เงินกันหมด
เราจะสะบัดให้หลุดแล้วชิงเงินมายังไง
บ้าเอ๊ย
ถ้าจับได้ว่าใครปล่อยข่าว แม่จะฆ่าทิ้งเลย
แน่ใจนะว่าไม่ใช่โชแรงงี
คิดออกแต่เจ้านั่น สังหรณ์บอกว่าเป็นมัน
พี่เลิกสงสัยเขาเถอะ เขาเป็นเด็กดีมีน้ำใจ
ทำไมสงสัยเขาอยู่ได้ ผมบอกแล้วว่าไม่ใช่เขา
ไม่สงสัยมันก็ได้ ฉันก็รู้จักโชแรงงี แต่…
ยุน
เฮ้ย ดูทางหน่อยสิ
ยุน!
ว่าไง
วันนี้เด็กๆ หิวโซมาอีกแล้วเหรอ
ประหลาดดีนะ ผมคิดถึงเธอทุกทีเมื่อมาตรงนี้
เธอเป็นคนแรกของผมในทุกทาง
เป็นกระฎุมพีคนแรก
ที่ถามชื่อของผม ไม่ถามชื่อเจ้านาย เธอจับมือผมแล้วยิ้ม
และเธอก็…
เป็นคนแรกที่ทำให้ผมมีความสุข แค่เมื่อได้เห็นหน้า
แต่เธอคงจำผมไม่ได้แล้วแน่ๆ
เจ้าก็เลย
คิดถึงมากจนปวดใจสินะ
ผมก็นึกเสียดาย
หากรู้ว่าจะคิดถึงเธอมากขนาดนี้…
ผมคงไปเจอเธอบ่อยๆ
แต่ถ้าบังเอิญซวยมาเจอกันอีกในวันหน้า
แกจะได้ตายจริงแน่
เฮงซวยเอ๊ย เป็นแกจริงๆ
เสียงอะไรน่ะ
เสียงปืนเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
มย็องจองเป็นเมืองอันตรายจริงๆ
ลมอะไรหอบมาถึงนี่
ลมอะไรหอบฉันเนี่ยนะ
ไหนบอกว่าจะไปตายเมื่อห้าปีก่อน ทำไมยังอยู่อีก
แย่ละ
หลบไป!
ออกมาสิ
ออกมา!
ออกมา ไม่งั้นไม่เล่นดีๆ ด้วยแล้วนะ
รอบหน้าจะไม่ใช่ยิงขู่แล้ว
ทิ้งปืนแล้วออกมาซะ
ทุกอย่างจะได้ง่ายขึ้น
ไม่ต้องยุ่งยาก
ว่าไง
แบบนี้เหรอเรียกว่าง่าย
ไปตายซะ ไอ้ชั่ว
ยุน เป็นอะไรไหม
แกเป็นใครล่ะเนี่ย
ทำไมจู่ๆ มาเที่ยวยิงน้องฉัน อีนี่
อีสาวนี่ก็บ้าบิ่นไม่รู้เรื่อง
อีเด็กสันดานเสีย
หายไปมีพี่สาวอีกคนซะด้วย
ห้าปีมานี้ทำอะไรเยอะจังนะ
พี่อยู่ห่างๆ ไว้ดีกว่า ไม่งั้นจะยิ่งยุ่งเข้าไปใหญ่
จะให้อยู่ห่างๆ ได้ไง อีนี่มันจ้องจะยิงนาย
เดี๋ยวแม่จะยิงให้พรุนเลย
มีอะไรสั่งเสียไหม
โอ๊ย ป้าบ้าน้ำลายด่าอยู่ได้
เฮ้ย ป้า!
- ใครป้าแก - รู้จักกันเหรอ
ฉันรู้จักคนแบบแกดี
พวกโง่ไม่รู้เสียแล้วว่าเจอกับใครอยู่
ทีนี้จะได้เน่าตายเป็นผีด้วยฝีมือฉันนี่แหละ
เอาจริง
โห อีแก่พูดแค่ไม่กี่คำ ก็ทำเอาอยากฆ่าคนเลยเว้ย
แล้วจะเสียใจ…
ฉิบ
จัดแถว!
ประจำที่
ขณะนี้พวกแกกำลังก่อความเสียหาย
ทั้งต่อทรัพย์สินและสภาพจิตใจของชาวเมือง
วางอาวุธและยอมมอบตัวซะ
คงไม่เต็มใจสินะ
ถ้าอย่างนั้น ขอสำเร็จโทษแบบรวบรัดก็แล้วกัน
ถ้านับถึงสิบแล้วพวกมันไม่ออกมา เปิดฉากยิงได้เลย
เข้าใจไหม
ครับผม!
หนึ่ง
- สอง - ยุน เอาไงกันดี ยุน!
สาม
ทีนี้เธอจะทำยังไง
เธอจะฆ่าฉัน แต่ตอนนี้จะได้ตายด้วย
สี่
เพราะแกแท้ๆ นังบ้า
ห้า
บรรจุกระสุน
จะเอายังไง
หก
วางปืนไว้ในนี้แล้วเดินออกไปไหม
หรือจะยอมตายที่นี่
เธอเลือกเอานะ
เจ็ด
เรื่องนี้ยังไม่จบ
ฉันจะฆ่าแกให้ได้สักวัน
ได้เลย ฉันจะรอ
สักวัน
ฉันจะเก็บชีวิตไว้ให้ถึงตอนนั้น
แปด
เก้า
สิบ
- ทุกคน… - เดี๋ยว!
อย่าเพิ่งยิง
แกเองสินะ อียุน
มีแค่สองคนเหรอ
เปล่าจ้า
มีค่า มีอีกคนหนึ่ง
ซอนบกเองค่า
แหม เมื่อกี้ไม่เห็นกันเหรอ
คุณผู้กำกับขา
ต้องไปตัดแว่นแล้วมั้ง
ให้ฉันหาให้สักอันไหมคะ
ขออภัยค่า
เชี่ย ปวดหลังเป็นบ้า
นี่
ทำไมแกถึงยังไม่ตาย
เรื่องมันยาว
ยาวแค่ไหนก็ไม่สน เล่ามาสิ
ไหนๆ ฉันก็จะต้องตายเพราะแก
ไอ้องค์กรของฉันน่ะนะ
มันจะฆ่าทุกคนที่ไม่ทำตามคำสั่งลูกค้า…
เรื่องของฉันก็ยาวเหมือนกัน
แต่ในสภาพนี้ แกควรไปซ่อนตัวเงียบๆ จนกว่าฉันจะกลับมาฆ่า
อย่าเที่ยวเสนอหน้าให้เจ้านายฉันเห็น
- ใครกัน - ก็…
หากไม่เป็นการเสียมารยาทเกินไป รบกวนขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหมครับ
นี่เรื่องอะไรกัน
ครับผม!
นั่นใคร
รบกวนด้วยนะครับทุกท่าน
เชิญตามสบายครับ ขอตัวก่อน
แกคือคนที่แพร่ข่าว
เรื่องเงินสร้างทางรถไฟสองแสนวอนรึเปล่า
ท่านโชกุนอยากสอบถาม
คุณคือคนที่แพร่ข่าว เรื่องเงินสร้างทางรถไฟสองแสนวอน
ซึ่งจะส่งมาจากฮเวรย็องใช่ไหม
แกได้บอกตำรวจไหม
คุณได้บอกพวกตำรวจในสถานกงสุลนี้ไหม
แล้วคิดจะบอกไหม
ถ้าอย่างนั้น
คุณคิดจะบอกพวกเขาในอนาคตไหม
ฉันไว้ใจแกได้รึเปล่า
เราไว้ใจคุณได้หรือเปล่า
ฉันเชื่อในความตั้งใจของแก
แต่ไว้ใจปากแกไม่ได้
ท่านเชื่อในความตั้งใจของคุณ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณมากที่เชื่อใจผม
แต่ว่า…
ท่านบอกว่าไว้ใจปากคุณไม่ได้
ท่านแม่ทัพ
ได้ยินใช่ไหม
ได้ยินอะไรลืมไปให้หมด
ถ้ายังไม่อยากตาย
เลิกพล่ามแล้วไสหัวไปเสียทีได้ไหม
ไม่งั้นก็เข้ามาสู้กันในนี้
ไปกันเถอะ
น่าหงุดหงิดเนอะ
อยากจะฮุบเงินก้อนนั้นไว้คนเดียว
แต่มีคนอยากจะมาแย่งกันยุ่บยั่บไปหมด
นี่
ฉันล่ะหวังจริงๆ
ว่าแกก็จะมาปล้นเงินนั่นกับเขาด้วย
ฉันจะได้ฆ่าแกวันนั้น
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
หรือลงทุนครั้งเดียว ได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง
ก็ดีใช่ไหมล่ะ
จะให้ปล่อยพวกนั้นหรือครับ
เรื่องอย่างนั้นทำไม่ได้หรอกครับ
แล้วจะให้ประหารต่อหน้าพวกมัน ต่อหน้าสาธารณะงั้นเหรอ
ครับ ก็เข้าท่า
จะได้ช่วยรักษาความสงบเรียบร้อยด้วย
ถ้าเราฆ่าคนโชซอนสักคนในสถานการณ์ตอนนี้
จะต้องเกิดกบฏเพิ่มอีกสิบ… ไม่สิ ยี่สิบคนเลย
ถ้าเป็นอย่างนั้น
พวกเราก็จะมีงานต้องทำเพิ่มขึ้นนะ
ผู้กำกับโอกะ เลือกทางที่ง่ายกว่าไม่ดีเหรอ
ท่านครับ
แล้วหน้าที่การงานของผมล่ะ
งานของผมจะเป็นอย่างไร
"รักษาความสงบเรียบร้อยในมย็องจอง ตอนเหนือของกันโด
ที่ตั้งของสถานกงสุลใหญ่ญี่ปุ่น"
"นั่นน่ะหน้าที่ของแก"
"ถ้าทำหน้าที่นั้นได้ดีเยี่ยม
จะส่งกลับบ้านภายในสองปี"
นั่นคือคำของท่านชัดๆ ไม่ใช่เหรอครับ
ท่านพูดไว้ตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อน
ต่อไปค่อยทำวิธีที่คุณบอก แต่ครั้งนี้มันเกินไป
ปล่อยตัวพวกมัน
นี่เป็นคำสั่ง
ไม่ครับ
ท่านกงสุล
นี่คือคำสั่งเพื่อประเทศชาติ ทำๆ ไปเถอะน่า
ทำไมต้องมีปัญหา มันอะไรกันนักหนา
แค่ทำๆ ไปเถอะน่า
คำสั่งเพื่อประเทศชาติงั้นเหรอ
จักรวรรดิญี่ปุ่นอันยิ่งใหญ่ วงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา
กำลังพูดถึงเรื่องนั้นใช่ไหมครับ
ในฐานะคนที่ทำงานในแดนแร้นแค้นนี้ มากว่าสิบปีเพราะคำพวกนั้น
ผมจะบอกอะไรให้นะ
เก็บคำเพ้อเจ้อนั่นไปกรอกหูหมาเถอะครับ
ขอตัวก่อน
อะไรนะ
กรอกหูหมาเหรอ
เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ ไอ้คนทรยศ
เฮ้ย
เธอก็มาล่าเงินนั่นเหมือนกันเหรอ
มาที่นี่เพราะเงินก่อสร้างทางรถไฟหรือเปล่า
ไม่งั้นจะมาทำไม
เมืองสุดเซ็งไม่มีอะไรแบบนี้น่ะ
แต่อย่ากลัวหัวหดแล้วเปลี่ยนแผนล่ะ
วันนั้นเราต้องเจอกัน จะได้จัดการเรื่องให้มันจบๆ
จะได้ไม่ต้องเสียเวลาอีก
อย่าทำอะไรเกินตัว กลับกย็องซองไปซะ
อย่าเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่
ฮ่า
ตลกนะเรา
คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงมาสั่งฉัน
แกนั่นแหละตลก อีหนู
เป็นเด็กเป็นเล็กพูดจาไม่มีสัมมาคารวะ
ท่าทางน่าจะเกิดแต่ตมแน่เลย
ยัยป้า
จะจิกหัวเรียกอีไม่เลิกเลยหรือไง
ฉันมีชื่อนะ ชื่อออนนยอนอี
ช่างหัวแกสิ ออนนยอนอีก็อีบ้าอยู่ดี
โอ๊ย ปากจัดขนาดนี้มันน่า…
ถ้าเธอจะลงมือ
เธอต้องสู้ทั้งกับเราและกับพวกที่เพิ่งเจอในนั้น
มันจะยิ่งอันตราย
นี่เป็นห่วงฉันหรือกำลังขู่กันแน่
หรือว่าขู่ในคราบของความเป็นห่วง
เธอพูดเองว่าจะฆ่าฉันสักวัน
เธอก็ต้องมีชีวิตอยู่จนถึงวันนั้น
ฉันจะอยู่หรือตาย หรือจะทำอะไรก็ไม่ใช่เรื่องของแก
ห่วงชีวิตตัวเองเถอะ
แกก็เสี่ยงพอๆ กับฉัน
แปลว่ายังไงก็จะไม่ยอมใช่ไหม
เป็นแกจะยอมเหรอ
งั้นคงไม่มีทางเลือก
ทำสิ่งที่เราถนัดก็แล้วกัน
ได้เลย
ก็เอาอย่างนั้น
ถึงฉันจะไม่แน่ใจหรอกว่าแกถนัดเรื่องอะไร
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม