[muzyka dramatyczna]
Proszę oceń naszą aplikację!
♪
Miłego oglądania!
♪
[ciężki oddech]
♪
[ciężki oddech]
♪
[intensywna muzyka]
♪
[syrena czeka]
[muzyka dramatyczna]
♪
[policjant] To jest policja!
Czy ktoś mnie słyszy?
[kobieta] Chciałabym wznieść toast.
[policjant] Proszę się cofnąć.
Dziękuję, zajmę się tym stąd.
[kobieta] Znamy się przez większość naszego życia.
Od liceum.
Wow, czy jestem aż tak stary?
[kobieta] Tak.
♪
[kobieta] Miles...
Liczę na to, że zaopiekujesz się teraz moją dziewczyną.
Więc...
Lepiej mnie nie zawiedź.
Cześć?
Policjant!
[kobieta] To znaczy, oboje jesteście naprawdę jak para
z jednej z tych tandetnych powieści, które pisze Sarah.
To znaczy, wiedziałbym.
Sprzedaję je dla niej.
[śmiech]
Ale tak na poważnie...
Kocham Cię kochanie.
I wiem, że oboje przeżyjecie
długie i owocne wspólne życie.
[oklaski]
♪
[Miles] A to my.
Jesteśmy tutaj, w naszym nowym domu.
A to jest...
moja piękna...
nowa żona.
Sara?
Pani Sarah Brewer,
Dziękuję bardzo.
♪
I uczynię cię doskonałą żoną,
Milesa Brewera,
nawet gdy jestem stary i pomarszczony.
[Miles] Będziemy razem na zawsze.
Nigdy się ode mnie nie uwolnisz.
♪
Kocham cię.
[napięta muzyka]
♪
[mroczna muzyka]
♪
Oficer 008 prosi o 10-52.
Adres to 21340 Loma Verde. Kopiuj?
[policjant] Kopia. 10-52, po drodze.
[płacz]
[napięta muzyka]
♪
Co tu się stało?
♪
Panie, co tu się stało?
♪
Nie wiem.
[intensywna muzyka]
♪
[łagodna muzyka]
♪
[stukanie w klawisze komputera]
♪
[stukanie w klawisze komputera]
♪
[ponura muzyka]
♪
[chrząkanie, dzwoni dzwonek do drzwi]
[muzyka trzymająca w napięciu]
♪
Kto to jest? Co chcesz?
[Alicja] To ja! Jestem wcześniej. Zrelaksować się.
[łagodna muzyka]
♪
[Sarah] Czy ktoś cię śledził?
[Alicja] Nie, kochanie. To tylko ja.
Czy mogę wejść?
Lepiej napij się kawy.
[świergot ptaków]
-Jak się masz? -Nic mi nie jest, naprawdę.
[Alice] Ugh, nie mogę uwierzyć, że go wypuścili
za dobre zachowanie.
[Sarah] Tak, cóż, jestem pewna, że ​​nadal to robił
jeden przyjaciel w biurze prokuratora
który pomógł mu pociągać za pewne sznurki.
[Alice] Cóż, taki jest nasz wymiar sprawiedliwości dla ciebie.
Mówiłam ci, że nigdy nie powinnaś wychodzić za tego faceta.
-Alice... -Przykro mi.
Martwię się o ciebie.
[Sarah] Nie ma powodu, nic mi nie jest.
Poza tym nie sądzę, żeby po mnie przyszedł.
Jestem pewien, że odrobił nauczkę.
[Alicja] Nie wierzysz w to,
inaczej nie byłbyś tak przestraszony za każdym razem
ktoś dzwoni do Twoich drzwi.
Słuchaj, nigdy cię nie widuję.
Nigdy nigdzie nie wychodzisz.
Wszystko masz dostarczone, to tak, jakbyś...
Duch? Tak, o to właśnie chodzi.
Jak idzie książka?
[Sarah] Dobrze.
-Nadchodzi. -Tak, byłeś
powtarzał mi to miesiącami.
-To nie w twoim stylu. -Utknąłem.
Dobra?
Nazwij to blokadą pisarską czy coś.
Nie wiem.
Napisałem 230 stron.
Opisałem to i po prostu...
Nie mogę przebrnąć przez ten jeden rozdział.
I jakbym po prostu...
[Alicja] Chcesz, żebym przeczytała, co już zrobiłaś?
-NIE. -Czy chcesz mnie
sprowadzić redaktora do pomocy?
[Sarah] Nie chcę niczyjej pomocy.
Ciągle mnie o to pytasz.
To tak, jakbyś mi mówił, że nie wiem, co robię.
Wiem co robię.
[Alicja] OK.
Przepraszam, że zapytałem.
Wiem, że niecierpliwie na to czekacie.
-Wiem to. -Jesteśmy podekscytowani.
Nie jesteśmy niecierpliwi, jest różnica.
Patrzeć. Mamy już skończoną grafikę.
I...
To jest przednia okładka.
A to jest tylna okładka.
Kampania reklamowa jest gotowa.
Spójrz na to. Czy to nie wspaniałe?
Tak. Jego...
-To miłe. -To znaczy,
wszyscy czekają na kolejne arcydzieło Sarah Brewer.
I wiem, że to będzie arcydzieło.
Dlaczego to mówię?
[Sarah] Ponieważ jesteś moją najlepszą przyjaciółką?
Ponieważ znam talent.
Wiem też, jak radzić sobie z talentami.
Jako twój agent uważam, że potrzebujesz przerwy.
-Przerwa? -Dlaczego nie wyjdziesz
tej ciemnej fortecy samotności
i załapać trochę słońca w swoim życiu?
Hej, może pojedziesz i zatrzymasz się w naszym domku letniskowym
-Na chwilę? -Nie mogłem.
[Alicja] Dlaczego nie?
To znaczy, Brad i ja go nie używamy.
Dla niektórych przebywa w Europie
i tak nudna konferencja biznesowa.
Słuchaj, to idealne miejsce na przebicie się
przypadek blokady pisarskiej
i dokończ to arcydzieło.
[Sarah] Mhm, nie wiem.
[Alicja] Aw, daj spokój.
[Sarah] Pomyślę o tym.
[Alicja] Świetnie. Wszystko ustawię,
i będziesz tam za dwie godziny.
Powiedziałem, że się nad tym zastanowię.
[nastrojowa muzyka]
♪
[muzyka trzymająca w napięciu]
♪
[łagodna muzyka]
♪
[kliknięcie blokady]
♪
[ciężki oddech]
♪
[szum fal]
♪
[łagodna muzyka]
♪
[melancholijna muzyka]
♪
[man 1] Cieszę się, że mogłem wam pomóc
sprowadź ją tu bezpiecznie.
Ten pokład kupy był bałaganem, prawda?
[śmiać się]
Jak myślisz, kiedy znowu ją zabierzesz?
[man 2] Nie jestem pewien, jak najszybciej.
♪
[man 1] Jeśli potrzebujesz załogi podczas rejsu na Hawaje,
daj mi znać, dobrze?
[man 3] Przepraszam, znam cię, prawda?
-Nie sądzę. -Nie nie nie.
Tak, jesteś tą autorką, Sarah Brewer, prawda?
-Tak. -[man 3] Morderstwa na bramie.
Co to za film, który powstał kilka lat temu?
to było na podstawie jednej z twoich książek?
[Sarah] Godzina spowiedzi.
-Prawidłowy! Wow! -Tak.
[chichocze]
Więc, co tutaj robisz?
Dawno nie wydałeś nowej książki, prawda?
Nie, nie mam.
Dlatego tu jestem.
[man 3] Och, jesteś tu, żeby napisać swoją nową książkę?
Cóż, to świetnie!
Wow.
Miałbyś coś przeciwko, gdybym dostał zdjęcie?
Och, ja nie--
[mężczyzna 3] Mojej żonie to się spodoba.
[Sarah] Uch.
[mężczyzna 3] Uśmiechnij się.
Wow, to jest świetne.
Tak, cóż, miło było cię poznać.
[mężczyzna 3] Ty też.
Hej, nie mogę się doczekać tej nowej książki, ok?
[łagodna muzyka]
♪
[mewa skrzeczy]
[muzyka jazzowa]
[niewyraźna paplanina]
♪
-Cześć mogę w czymś Tobie pomóc? -O Tak,
Chciałbym zamówić coś na wynos.
[gospodyni] Tak, jasne.
Specjalnością dzisiejszego wieczoru jest łosoś z Alaski
i zupa z małży z Nowej Anglii.
[Sara] Dziękuję.
♪
[man 1] Widziałem cię wcześniej, prawda?
Przepraszam?
[man 1] Widziałem cię wcześniej na plaży?
[Sara] Och! Tak.
[man 1] Jesteś jakimś pisarzem?
Podsłuchałem twoją rozmowę z jednym ze swoich fanów.
-Słyszałeś to, co? -Wydawało się, że ten facet
bardzo podekscytowany spotkaniem kogoś sławnego.
[Sarah] Och, nie nazwałabym siebie sławną.
To znaczy, zawsze denerwuję się, gdy ktoś mnie rozpoznaje.
♪
[mężczyzna 1] Jestem Tony.
-Sara. [Tony] Miło cię poznać, Saro.
[Sarah] Miło cię poznać.
♪
[Tony] Słuchaj...
♪
Mam nadzieję, że nie jestem zbyt do przodu,
ale miałem właśnie zjeść kolację.
Czy zechciałbyś do mnie dołączyć?
♪
Najlepsze krewetki, jakie kiedykolwiek będziesz mieć.
Co mówisz?
♪
Jasne.
Chętnie, tak.
[Tony] Więc, Sarah, co cię sprowadza
do tego małego kawałka raju?
[Sarah] Cóż, moja przyjaciółka ma dom na plaży,
i rozwinął się u mnie poważny przypadek blokady pisarskiej,
więc zasugerowała, żebym został u niej
i zobacz czy to pomoże.
-To jakiś przyjaciel. -Tak.
-Czy to pomaga? -Tak. Myślę, że tak.
Dziś przeżyłem mały przełom.
To musi być bryza oceanu.
[Tony] Carpinteria jest o wiele lepsza
- niż Los Angeles, prawda? -Pewnie, że tak.
♪
Skąd wiedziałeś, że jestem z Los Angeles?
Przepraszam, po prostu założyłem.
Słyszałem, jak mówiłeś o swojej książce
zostać nakręconym w filmie i w ogóle.
[Sara] Och.
Dobra.
♪
Więc co z Tobą?
--Byłem w piechocie morskiej. -Marinerzy. Wow.
[Tony] Rozwaliłem kolano podczas ćwiczeń treningowych.
Zwolniono mnie dwa lata temu.
Przeważnie po prostu wykonuję freelancer tu i tam.
Jaka praca na własny rachunek
robi się tu coś takiego?
[Tony] Naprawia łodzie głównie dla bogatych ludzi.
Moi ludzie mieszkali kiedyś na wybrzeżu,
ale już ich nie ma, więc znalazłem się tutaj.
♪
Jest coś takiego, nie wiem,
magicznie w tym miejscu.
Mam wrażenie, że jest daleko od prawdziwego świata.
Nie sprawia wrażenia tak pustego.
♪
Tak.
Zgadzam się.
To było takie dobre.
Dziękuję za obiad.
[Tony] Nie ma za co.
Chcesz, żebym cię odprowadził do domu?
[Sarah] O nie, to jest naprawdę blisko.
Dam sobie radę.
[Tony] Cóż, bardzo chciałbym cię znowu zobaczyć.
-Uh... -Powiem ci co,
pozwól, że dam ci mój numer,
a jeśli chcesz to zrobić jeszcze raz,
albo pojechać na przejażdżkę łódką, albo nie wiem,
Zadzwoń do mnie.
[łagodna muzyka]
[Sarah] OK. Umowa.
♪
[Tony] Tam.
Rozumiem.
Um, bardzo miło było cię poznać.
-Ty też.
Idę skorzystać z toalety.
Um, miłej nocy.
Dobranoc.
♪
Do zobaczenia później.
♪
[melancholijna muzyka]
♪
[muzyka hip hop]
♪
-Cześć, co mogę podać? -Cześć.
Poproszę małą latte, bez cukru, z odrobiną cynamonu.
OK, na gorąco czy na lodzie?
-Gorący. -Dobra.
-Dziękuję. -Tak, jasne.
♪
[złowieszcza muzyka]
♪
[Sarah] Trzymaj się ode mnie z daleka!
-Czy wszystko w porządku? -Co tu robisz?
-Nie zbliżaj się do mnie. -Nie zrobię tego, przysięgam.
Przyszedłem tu tylko po kawę.
[Sarah] To mnóstwo bzdur i wiesz o tym.
Śledziłeś mnie tutaj, prawda?
[Miles] Śledziłem cię? NIE.
Po prostu zatrzymuję się u znajomych po drodze
dopóki nie będę mógł, no wiesz, stanąć na nogi.
[Sarah] Nie powinieneś przychodzić
w promieniu stu metrów ode mnie.
[Miles] Czy Alice i Brad nie mają tutaj domku na plaży?
[Sarah] Już dzwonię po policję!
Nie ma powodu.
Pójdę.
Ale czy mogę najpierw powiedzieć jedną rzecz?
Czuję się teraz lepiej.
Tak, nauczyłem się wielu rzeczy podczas...
-kiedy mnie nie było. -Dobrze dla ciebie.
A teraz zejdź mi z oczu!
♪
A jeśli jeszcze raz cię zobaczę, wrócisz do więzienia!
♪
Tak mi przykro. Czy mogę kupić ci jeszcze jeden?
-Kochanie, nie martw się. -Dobra.
♪
[stukanie w klawisze komputera]
♪
[mroczna muzyka]
♪
-Gdzie byłeś? -Hej.
Dzwoniłem do ciebie pięć razy.
Miałeś być w domu kilka godzin temu.
[Sarah] Wszyscy poszliśmy coś zjeść i rozmawialiśmy
o pomysłach na promocję książki.
♪
Dlaczego siedzisz w ciemności?
♪
Jesteś pijany. Iść do łóżka.
Możemy o tym porozmawiać rano.
[Miles] Nie mów tak do mnie.
Nigdy tak do mnie nie mów.
[Sarah] Dlaczego jesteś taki zdenerwowany?
[Miles] Kto jeszcze był z tobą dziś wieczorem?
[Sarah] Tylko Alice i kilku jej przyjaciół.
-Jak kto? -Nie mam
tę rozmowę z tobą właśnie teraz.
[Miles] Jak kto?
♪
[kliknięcie lampy]
♪
[świergot ptaków]
[niesamowita muzyka]
[mężczyzna 3] Dzień dobry, piękna.
[krzyczy]
Co to do diabła jest?
[man 3] Czy dostałeś moje listy?
Wysłałem Ci listy miłosne.
Są w czerwonych kopertach.
-Zdobyłeś je? -Tak, mam je.
Wynoś się z mojego domu!
[mężczyzna 3] Och, daj spokój, nie zachowuj się w ten sposób.
Wiesz, że podoba ci się to, co widzisz.
Nie zrobię ci krzywdy.
Po prostu będę się z tobą kochać.
[Sarah] Dzwonię na policję.
[mężczyzna 3] Nie uciekaj.
Chodź tu, Saro.
Wróćmy do łóżka.
Będziesz się dobrze bawić, obiecuję.
[operator] 911, jaka jest twoja sytuacja awaryjna?
[Sarah] Mężczyzna włamał się do mojego domu
i on próbuje mnie zgwałcić!
[man 3] Czekałem na ten moment od lat!
[napięta muzyka]
Czytałem wszystkie twoje książki, wiesz?
Wszystkie twoje sceny miłosne.
[operator] OK, jaki jest adres?
[Sarah] 11013 Beachcomber Lane, Carpinteria.
[operator] Radiowóz jest w drodze, proszę pani.
[mężczyzna 3] Wiem, co cię kręci, Saro Brewer.
[Sarah] Nie zbliżaj się do mnie, bo przysięgam na Boga,
-Zabiję cię! -Pamiętać
w The Gateway Murders w tej scenie
kiedy twój główny bohater budzi się rano
a w jej łóżku jest dziwny, przystojny mężczyzna?
Nie podchodź!
[mężczyzna 3] Ona nie ma pojęcia, kim on jest.
Kilka stron później kończy się na seksie.
[Sarah] A kilka stron później,
ona zabija faceta, ostrzegam cię!
[man 3] Możemy mieć niesamowity seks.
♪
Tylko tak jak to napisałeś.
Moglibyśmy zrobić dokładnie to co napisałeś.
Chcesz tego?
Chcę, żebyś wyszedł z mojego domu!
[mężczyzna 3] Nie okłamuj mnie.
Nie pisałbyś tego, gdybyś tego nie chciał.
♪
Mam rację, prawda?
♪
[syrena czeka]
[intensywna muzyka]
♪
[operator] Proszę pani, jest pani tam jeszcze?
[Sarah] On-on wyszedł tylnymi drzwiami.
Myślę, że już go nie ma.
♪
[Alicja] Już idę.
Będę tam za niecałe dwie godziny.
Czy wszystko w porządku?
[Sarah] Tak. Myślę, że tak.
[Alicja] Co się stało z gliniarzami?
Przyjechali, złożyli raport,
kazał mi zamknąć okna i drzwi.
-Potem wyszli. -Otóż to?
Nie będą szukać tego faceta?
-Nie bardzo. - Czy przynajmniej są
Czy radiowóz będzie jeździł po okolicy?
[Sara] Zapytałam.
Powiedzieli, że nie mogą, brakuje im personelu.
[Alicja] Za co ja do cholery płacę podatki?
[muzyka trzymająca w napięciu]
[ponura muzyka]
To ja!
♪
Bardzo mi przykro z tego powodu.
To nie twoja wina.
Chyba wiem, kim jest ten facet.
♪
Znasz go?
[Sarah] Nie osobiście.
Ale w ciągu ostatniego roku otrzymałem
trzy listy miłosne od kogoś.
Na początku myślałem, że są od Milesa,
ale to nie było jego pismo.
Wszystkie karty były podpisane: „Twój największy fan”.
A facet z dzisiejszego poranka zapytał mnie:
„Czy otrzymałeś moje listy?”
Mogę tylko przypuszczać, że to ta sama osoba.
[Alice] To oznacza tego fana
prawdopodobnie znalazłem twój adres w Los Angeles, śledziłem cię,
a teraz, odkąd był w domu,
on wie, że jesteś tu sam.
[Sarah] Tak, prawdopodobnie.
[Alicja jęczy]
I jest coś jeszcze.
-Co? -Tego ranka,
Poszedłem do kawiarni kilka przecznic dalej.
Miles wszedł.
Powiedział, że zatrzymał się u znajomych niedaleko.
[Alicja] To byk!
Podążył za tobą.
Do diabła z nim. Nie jesteś tu bezpieczny.
Musimy spakować twoje rzeczy i posprzątać to miejsce.
Przyjedziesz, żeby zostać ze mną.
[Sara wzdycha]
OK, zajmę się kuchnią.
Zaczynasz się pakować.
-O co chodzi? -Nie wychodzę.
[Alicja] Nie możesz tu zostać.
[Sarah] Nie mogę żyć w takim strachu.
[Alicja] Facet był w twoim łóżku.
-W moim łóżku. -Wiem, że był,
ale kiedy to wszystko się skończy?
Oczekujesz, że zostanę u ciebie na zawsze?
[Alice] Tylko do czasu, aż policja złapie tego faceta.
[Sarah] A co jeśli nie?
Dopóki piszę książki,
zawsze znajdzie się jakiś dziwak
jak pan Speedo dziś rano.
Miał na sobie Speedo?
[Sarah] A co z Milesem?
Wie, gdzie mieszkam w Los Angeles, kupił ten cholerny dom.
[Alicja] Więc ruszaj się.
[Sarah] I nadal może mnie znaleźć.
Czy wiesz, jak łatwo jest znaleźć
czyjś adres obecnie?
Słuchaj, miałeś rację.
Bałem się, miałem paranoję,
i zamknąłem się w sobie na ostatni rok.
Już tego nie robię.
Rysuję linię tutaj i teraz.
Bez względu na wszystko zostanę w twoim pięknym domu,
i mam te wakacje,
i kończę tę powieść, nawet jeśli mnie to dobije.
Wiesz co mam na myśli.
[łagodna muzyka]
♪
Co robisz?
♪
Dobra.
Jeden przy twoim łóżku.
Po jednym na każde drzwi.
♪
Jeden w twoim samochodzie.
I...
♪
Gaz pieprzowy.
Masz to zawsze przy sobie.
♪
-Kocham cię. -Ja też cię kocham.
♪
Zostanę z tobą tej nocy,
ale jutro muszę wracać do Los Angeles.
♪
[szum fal]
♪
[stukanie w klawisze komputera]
♪
[złowieszcza muzyka]
♪
Możemy porozmawiać?
♪
Proszę.
♪
[Sarah] Która część „zakazu zbliżania się”
-nie rozumiesz? -Słyszałem
o tym co się wczoraj wydarzyło.
Policja skontaktowała się z moim kuratorem.
Przyszedłem tylko zobaczyć, czy u ciebie wszystko w porządku.
[Sarah] Nie wciskaj mi takich bzdur. Co chcesz?
Chcę z tobą porozmawiać.
Na jedną minutę.
♪
[Sarah] Mogę teraz zadzwonić po policję
i czy zostałeś aresztowany.
[niezrozumiały]
[napięta muzyka]
Po pierwsze, chcę, żebyś wiedziała, jak bardzo mi przykro
o tym co się stało.
Przysięgam, że tamtej nocy tego nie zrobiłem.
[Sarah] Słyszeliśmy to wszystko na rozprawie.
[Miles] Wszedłem do domu, salon był zawalony--
[Sarah] Całkowicie zniszczony, a potem mnie znalazłeś
powalony na podłogę w sypialni.
Próbowałeś mnie obudzić, masz krew na rękach,
potem odsunąłeś się i usiadłeś na krawędzi wanny
dopóki nie przyszedł policjant.
Bla, bla, bla. Tak tak.
To stare wiadomości.
[Miles] Widziałeś, jak cię atakowałem?
-Wiesz to wszystko. -Czy ty?
Zostałem znokautowany od tyłu, pamiętasz?
Nie mam pojęcia, kto to był.
[Miles] Cóż, to nie był twój mąż.
[Sarah] Mój mąż powinien był wezwać karetkę,
ale tego nie zrobił. -Myślałem
byłeś martwy.
Myślałam, że ktoś wszedł do mojego domu i...
i zabił cię.
Wpadłem w panikę, zamarłem.
Przyznaję.
Słuchaj, wiem, że kilka dni wcześniej pokłóciliśmy się.
A ja byłam zazdrosna, byłam pijana,
ale nie próbowałem cię zabić.
Zrobił to ktoś inny, zaufaj mi, mówię ci prawdę.
[Sarah] Tak właśnie jest z zaufaniem, Miles.
Gdy już to złamiesz, tak pozostanie.
[łagodna muzyka]
OK, OK, nie wierzysz mi.
Rozumiem.
Chcę, żebyś wiedział, że kiedy mnie nie było,
Byłem na terapii.
Miał mnóstwo rzeczy do dopracowania.
Czuje się już lepiej.
Jesteś najlepszą rzeczą w moim życiu.
I mam nadzieję, że pamiętasz dobre chwile, które przeżyliśmy
bo mieliśmy ich mnóstwo.
Byłeś dla mnie dobry.
Trzymał mnie solidnie.
♪
[rozkrzyczany]
[Alice] Jak śmiecie z nią rozmawiać po tym co zrobiłeś!
[Sarah] Whoa, whoa, whoa!
[Alicja] Jeśli jeszcze raz zbliżysz się do mnie,
Dzwonię na policję!
O co do cholery chodziło?
[Sarah] Wejdźmy do środka.
[muzyka dramatyczna]
♪
[Alicja] Dlaczego do cholery byłaś tam i z nim rozmawiałaś?
[Sarah] Stał na plaży,
powiedział, że chce porozmawiać, było
wokół było mnóstwo ludzi, więc pomyślałem, że wszystko będzie w porządku.
[Alicja] Dlaczego po mnie nie przyszedłeś?
[Sarah] Ponieważ spałeś.
[Alicja] Oszalałeś?
Sarah, nie możesz się do niego zbliżać.
Próbował cię zabić, pamiętasz?
[Sarah] Nadal twierdzi, że to nie był on.
Powiedział, że zaatakował mnie ktoś inny.
[Alicja] Cóż, sędzia i ława przysięgłych uznali inaczej.
Wiesz, ma szczęście, że wyszedł.
Co jeszcze powiedział?
[Sarah] Że był na terapii
i radzi sobie dużo lepiej.
[Alicja] Ha!
Pewnie, że tak.
Nie wierzysz mu, prawda?
Nie, oczywiście nie.
Ale muszę przyznać,
on jest... nie wiem, przekonujący.
[Alice] To dlatego, że jest kłamliwym manipulatorem.
I bijący żonę.
Wiesz, on zawsze taki był.
Właściwie to tylko mnie wkurzył
ten jeden raz.
To znaczy, to było zupełnie znikąd.
[Alicja] Znikąd?
On taki jest od samego początku.
To znaczy, wszyscy widzieliśmy, jaki był popierdolony.
"My"? Kim jesteśmy „my”?
[Alicja] Ja. Rochelle. Szemika.
To znaczy, słuchaj, próbowaliśmy ci powiedzieć, ale...
Byłeś tak zakochany, że nie chciałeś słuchać.
To znaczy, nie pamiętasz, jak on się po prostu wściekł
nad najmniejszą rzeczą?
Chodziło o to, że był wybredny.
[Alice] To był koszmarny maniak kontroli.
Słuchaj, on cię pracuje,
i znowu zaczynasz wierzyć w jego kłamstwa.
Nie, nie jestem.
[Alicja] Wszyscy to robimy.
Zakochujemy się, uważamy, że są idealni,
ale ponieważ miłość czyni nas głupimi,
nie widzimy, kim naprawdę są.
Jesteś szczęściarzem. Wiesz dlaczego?
Dlaczego?
[Alicja] Ponieważ tej nocy, kiedy próbował cię zabić,
uff, pokazał ci swoje prawdziwe oblicze,
to cholernie pewne.
Skontaktuje się z tobą ponownie.
Będzie próbował cię przekonać, że nie stanowi zagrożenia.
Ale nieważne, co powie,
bez względu na to, co czujesz w środku,
nie patrz na mnie--
nie angażuj go.
Ten zakaz zbliżania się dotyczy także ciebie.
Słyszysz, co mówię?
Słyszę cię.
[Alice] Ugh, ok, cóż, muszę zjeść i wziąć prysznic
i ruszaj w drogę.
Mam kolejne spotkania przez następne trzy tygodnie.
Aha, i potrzebujemy twoich stron.
Nadchodzą.
Chodź tu.
[Alicja wzdycha]
Dlaczego go tak uderzyłeś?
[niespokojna muzyka]
-[Alicja] Co masz na myśli? -Na plaży.
Wyglądało na to, że go zabijesz.
Znowu próbuje cię skrzywdzić...
Zabiję go.
♪
[fale załamują się]
[Tony] Facet był w twoim łóżku?
[Sarah] Jest coraz gorzej.
Następnego dnia pojawia się mój były mąż
a mój najlepszy przyjaciel bije go jak cholera
z kijem golfowym.
Dlaczego to zrobiła?
Bo rok temu próbował mnie zabić.
Ja wiem.
Mam mnóstwo bagażu, prawda?
Nie chcesz już ze mną chodzić, prawda?
Nie powiedziałem tego,
-to tylko... -Dużo, wiem.
Tak, dla mnie do przetworzenia, to dużo.
Więc myślisz, że twojego byłego męża?
powiedzieć prawdę, że tego nie zrobił?
Na początku byłem pewien, że to zrobił,
ale byłem całkowicie znokautowany,
więc nie mam możliwości się dowiedzieć.
Nie nie nie nie nie.
On to zrobił. Wiem, że to zrobił.
Cokolwiek.
Muszę po prostu zaufać gliniarzom i procesowi prawnemu.
Tak, chyba tak.
♪
[łagodna muzyka R&B]
[Sarah] Czy mogę zadać ci pytanie?
Strzelać.
Czy myślisz, że ludzie mogą się zmienić?
To znaczy, na lepsze?
Myślę, że po prostu dorastamy
więcej tego, czym zawsze byliśmy.
Jeśli w dzieciństwie byłeś złym człowiekiem,
będziesz jeszcze gorszy, kiedy dorośniesz.
Czyż nie jesteś pesymistą.
Jestem realistą.
Słusznie.
Więc co o tym myślisz?
Chciałbym myśleć, że możemy się poprawić.
Zmień nasze złe postępowanie.
Jeśli nie, to jaki jest w tym wszystkim sens?
Wypiję za to.
-Tak? -Tak.
[brzęk okularów]
♪
Twoje życie to kompletny bałagan,
ale podoba mi się sposób, w jaki myślisz.
[Sarah] Próbujesz mnie uwieść
-z taką linijką? -Czy to działa?
-Zupełnie nie. -Hmm.
♪
Może to zadziała... może?
[piosenkarka] ♪ Spadające gwiazdy
♪ Walące się płoty, nie ma już obrony ♪
♪ Nie ma teraz żadnej obrony
♪ Ale powinieneś słuchać swojego umysłu, zamiast się bać ♪
♪ Głęboko w jakiejś części ciebie podpowiada ci to ♪
♪ Wciąż wkraczasz, chcąc zabić ♪
♪ Oto jak się relaksujemy, jak się relaksujemy ♪
♪ Ale powinieneś słuchać swojego umysłu, zamiast się bać ♪
♪ Głęboko w jakiejś części ciebie podpowiada ci to ♪
♪ Wciąż wkraczasz, chcąc zabić ♪
♪ Oto jak się relaksujemy, jak się relaksujemy ♪
Czy mogę Cię znów zobaczyć?
Nie. Przeżyłem okropne chwile.
No cóż.
Tak, to było okropne, prawda?
Nie zadzwonię do ciebie.
Dobry.
Nie.
[łagodna muzyka]
♪
[drzwi zamykają się]
♪
[niepokojąca muzyka]
♪
[Pan. Speedo] Czekałem na ten moment od lat.
♪
[silnik uruchamia się, obroty]
♪
Hej!
Dlaczego rozmawiałeś z tym facetem?
[Tony] Pytał o drogę do Orango Drive.
[Sarah] Zachowywaliście się jak starzy przyjaciele.
[Tony] Zapytał mnie, czy tu mieszkam
i gdybym znał jakieś dobre restauracje.
Czy wiesz, kto to był?
Uh... jakiś turysta, który się zgubił?
[Sarah] To był facet, który próbował mnie zgwałcić.
To był pan Speedo.
To pan Speedo?
[Sara] Tak! Nie poznałeś go z plaży
w dniu, w którym mnie widziałeś?
NIE!
[napięta muzyka]
Nie patrzyłem na to, z kim rozmawiałeś tamtego dnia;
Patrzyłem na ciebie.
Sarah, przysięgam, nie znam tego gościa.
Mamy wezwać policję?
[Sara wzdycha]
NIE.
Pewnie go wystraszyłeś.
[Tony] Chcesz, żebym został z tobą przez chwilę
na wypadek, gdyby wrócił?
Idę na zakupy.
Więc nie będzie mnie tu dziś po południu.
Kiedy wrócę, zamknę to miejsce.
Mam gaz pieprzowy.
OK, cóż, pójdę,
ale zadzwonię i sprawdzę, co u ciebie, dobrze?
W porządku. Chodź tu.
♪
Skąd wiedziałeś, że jestem z Los Angeles?
Przepraszam, po prostu założyłem.
♪
[drzwi zamykają się]
♪
Co robisz?
♪
Co Ty do cholery robisz?
[dech zapierać ze zdziwienia]
Sara. Przestraszyłeś mnie.
Myślałem... Myślałem, że cię tu nie będzie.
Dlaczego jesteś na moim podwórku?
O tak, przepraszam.
Przyszedłem naprawić twoje meble ogrodowe.
Chciałem, żeby to była niespodzianka.
Z liną i taśmą klejącą?
Tak, to jest...
Chodzi o to, żeby to przytrzymać, żebym mógł dostać się do zawiasów.
Przyszedłeś tu, żeby mnie związać, prawda?
Cóż, z pewnością mogę,
ale nie sądziłem, że interesujesz się takimi rzeczami.
Nie mądrz się ze mną.
Śledziłeś mnie z Los Angeles
Nie, nie zrobiłem tego!
[Sarah] Pracujesz z panem Speedo, prawda?
Pracować z nim?
[Sarah] Kiedy spotkaliśmy się po raz pierwszy,
Pan Speedo był na plaży w tym samym czasie co ty.
A potem widzę, że rozmawiasz z nim na zewnątrz?
Zbieg okoliczności? Nie sądzę.
Następną rzeczą, jaką wiem, jest to, że jesteś na moim podwórku
robiąc Bóg wie co.
Chciałem, żeby to była niespodzianka!
Chciałeś się tu włamać, związać mnie,
potem ty i pan Speedo na zmianę ze mną.
Nie, wcale!
Czy takie rzeczy piszesz w swoich książkach?
Wynoś się z tej posiadłości
zanim zadzwonię na policję.
[Tony] Sarah, jesteś śmieszna.
[Sarah] Wynoś się stąd, Tony,
czy jakkolwiek masz na imię.
Tony! Naprawdę mam na imię Tony!
Nie mogę uwierzyć, że ci zaufałem.
Nie mogę uwierzyć, że pozwoliłam sobie na seks z tobą, ty...
ty draniu, ty zboczeńcu!
Wynoś się stąd natychmiast!
[muzyka trzymająca w napięciu]
♪
Uważasz, że przesadziłem?
Nie, Saro.
Twoja reakcja była całkowicie właściwa...
oczywiście, że przesadziłeś!
Chciał tylko zrobić dla ciebie coś miłego.
Tak, ale dlaczego rozmawiał z panem Speedo?
[Alice] Czy kiedykolwiek pomyślałaś, że może Tony mówi prawdę?
Że może to naprawdę dobry facet
i nie potrafisz ufać mężczyznom po tym, co zrobił ci Miles?
[Sarah] Gdybyś był mną, czy ufałbyś mężczyznom?
[Alicja] Kochani, na waszym miejscu,
Byłbym tak przerażony, że pewnie użyłbym gazu pieprzowego
każdego mężczyznę, który się do mnie uśmiechnął.
[chichocze]
Ale spójrz, rozumiem.
Masz pełne prawo popaść w paranoję.
Dziękuję.
[Alicja] Ale nie masz prawa
odrzucić przysługę od dobrego faceta
który wydaje się naprawdę cię lubić.
Poza tym, wiesz, jak trudno jest znaleźć
porządny majsterkowicz w tym mieście?
Dam ci jego numer.
[Alice] Zrobię ci coś lepszego.
Zadzwoń do niego, przeproś,
i zabierz go tam, żeby naprawił moje meble ogrodowe.
[fale załamują się]
[pisanie na maszynie]
[miękka, napięta muzyka]
♪
[nalewanie kawy]
♪
[Pan. Speedo] Moglibyśmy mieć niesamowity seks.
♪
Tylko tak jak to napisałeś.
Miał mnóstwo rzeczy do dopracowania.
Czuje się już lepiej.
Byłeś dla mnie dobry, trzymałeś mnie solidnie.
[Alicja] Jak śmiecie z nią rozmawiać
po tym co zrobiłeś!
Whoa, whoa, whoa!
Dlaczego go tak uderzyłeś?
[Alicja] On znowu próbuje cię skrzywdzić...
Zabiję go.
♪
[muzyka dramatyczna]
♪
[zablokuj kliknięcia]
♪
[zablokuj kliknięcia]
[dzwoni telefon komórkowy]
♪
Cześć?
[Pan. Speedo] Cześć, Sarah.
Kto to jest?
[Pan. Speedo] To twój największy fan.
Mam twój komputer i twoje dyski twarde.
To byłeś ty!
Włamałeś się do domu dziś po południu.
[Pan. Speedo] Tak, zrobiłem to.
Czytam właśnie twoją powieść.
Widzę, że jeszcze z tym nie skończyłeś.
Oddaj mi mój komputer!
[Pan. Speedo] Och, och... możesz to wszystko odzyskać,
Nie ma problemu.
Za 100 000 dolarów.
-Co? -[Pan. Speedo] 100K, słyszałeś mnie.
Nie mogę zdobyć takich pieniędzy!
[Pan. Speedo] Och, nie potrzebujesz komputera?
Wrzucę to dla ciebie do oceanu.
[Sara] Czekaj!
Czekaj, czekaj, potrzebuję tego.
Więc daj mi pieniądze, masz dwa dni.
[Sarah] Dlaczego mi to robisz?
Co ja ci kiedykolwiek zrobiłem?
[Pan. Speedo] Czy wiesz, jak długo czekałem, żeby cię poznać?
A ty co robisz?
Idziesz i uprawiasz seks z jakimś przypadkowym facetem
odbierasz w restauracji?
Trzeba dostać nauczkę.
Albo przyniesiesz mi 100 000 dolarów w ciągu najbliższych dwóch dni,
albo rzucę twój mały komputer
i powieść, nad którą pracowałeś
od jakiego roku?
Wrzucę to wszystko do oceanu.
Jak byś tego chciał?
Wcale by mi się to nie podobało.
[Pan. Speedo] Wiem.
Dlatego dostaniesz pieniądze.
Sto tysięcy.
We wtorek w południe zadzwonię do Ciebie z dokładną lokalizacją.
♪
[miękka, napięta muzyka]
Sto kawałków?
[Sarah] Nie proszę cię o pieniądze.
Proszę o twoją radę.
-[Alicja] Zadzwoń po policję. -Oczywiście.
Zrobię to z samego rana.
Ale powiedz, że nic nie mogą zrobić.
Myślisz, że powinnam mu zapłacić?
[Alicja] Do diabła, nie.
Nawet jeśli mu zapłacisz,
nie ma sposobu, żeby go powstrzymać przed wytarciem
pamięć Twojego komputera.
Poza tym to nie ma znaczenia,
ponieważ wszystko poparłeś, prawda?
Tak. Na moim dysku twardym.
[Alicja] Świetnie!
-Gdzie to jest? [Sarah] On to ma.
To właśnie próbowałem ci powiedzieć.
On ma mój komputer, moją torbę, mój dysk,
cała powieść,
wszystko, nad czym pracowałem przez ostatni rok.
On ma, ja nie mam nic.
[Alice] Nie utworzyłeś kopii zapasowej w chmurze?
Powiedziałeś mi, żebym tego nie robił.
Mówiłeś, że ktoś może próbować to ukraść.
-Pamiętać? -[Alicja] Tak, pamiętam.
Przepraszam.
[Alicja] Czy zdajesz sobie sprawę, ilu ludzi
czekasz na swoją książkę?
Ile pieniędzy już wydaliśmy
na grafice, kampanii reklamowej?
Tak tak.
-Ja wiem. Mam przechlapane. -[Alice] Nie, kochanie.
Oboje mamy przerąbane.
Więc co zrobisz?
[muzyka trzymająca w napięciu]
♪
[dzwonek do drzwi]
♪
[podjeżdża pojazd]
♪
[otwierają się drzwi pojazdu]
♪
-Cześć. -Cześć.
A jesteś tu, bo...
Przyszedłem przeprosić.
Całkowicie przesadziłem.
Z pewnością to zrobiłeś.
Przyniosłem ci ciasteczka.
Te pochodzą ze sklepu.
[Sara] Wiem. Pomyślałem, że jeśli je położę
w Tupperware można by pomyśleć, że są domowej roboty.
-Chyba nie wyszło. [Tony] Nawet nie blisko.
Ale lubię je.
Mam więc złą wiadomość.
[Tony] Od ciebie? Nie ma mowy – poważnie?
Pan Speedo ukradł mój komputer,
moje dyski twarde,
i całą powieść, nad którą pracowałem.
-O kurczę. -[Sarah] Tak.
I zadzwonił i powiedział, że chce 100 tys., żeby to oddać.
Rozmawiałeś z policjantami?
[Sarah] Policja stwierdziła, że ​​nie może namierzyć połączenia
ponieważ używał telefonu z nagrywarką.
Co by zrobili, dotknij Twojego telefonu?
[Sarah] Potrzebowaliby nakazu podpisanego przez sędziego,
a to może zająć tygodnie.
I są szanse, że sędzia nawet by tego nie zatwierdził,
bo w ich oczach to zaledwie kradzież na wagę złota.
Więc jesteśmy zdani na siebie,
ty i ja kontra pan Speedo.
Chcę go złapać.
-Ty co? [Sarah] Chcę to zrobić
aresztowanie obywatelskie i chcę, żebyś mi pomógł.
[Tony] Nie ma mowy, Sarah, to zbyt ryzykowne.
[Sarah] Nie mogę pozwolić temu facetowi
nadal mnie tak dręczyć.
Muszę to zatrzymać.
Jeśli tego nie zrobię, zrobi to komuś innemu.
-Proszę. -[Tony wzdycha]
-Pod jednym warunkiem. -Nazwij to.
[Tony] Któregoś dnia byłeś przekonany
że jestem taki sam jak on, że jestem jakimś potworem.
Cóż, nie jestem, jestem jednym z tych dobrych,
i wbrew powszechnej opinii istniejemy.
Myślisz, że możesz w to uwierzyć?
[łagodna muzyka]
Zrobię co w mojej mocy.
♪
[muzyka trzymająca w napięciu]
[krojenie ostrzem]
♪
[dzwoni telefon komórkowy]
♪
To on.
♪
Cześć?
Masz pieniądze?
Tak.
[Pan. Speedo] Plaża Cordovo, południe.
Wybierz ścieżkę prowadzącą do lasu.
Jest tam duży dąb, nie można go przegapić.
Jeśli się spóźnisz, wrzucę twój komputer do oceanu.
Dobra. Ale skąd mam wiedzieć, że nie wymazałeś...
[ostry rap]
Cześć?
♪
[Sara wzdycha]
♪
[Pan. Speedo] Och.
Nadal jesteś taka piękna.
Nawet gdy się boisz.
♪
Daj mi pieniądze.
[Sarah] Najpierw daj mi mój komputer.
-I moje dyski twarde. -[Pan. Speedo] Sarah, daj spokój.
Ile tego typu scen napisałeś?
Wiesz jak to działa:
Dajesz mi pieniądze, ja je liczę,
a potem dam ci towar.
Daj spokój, znasz procedurę.
Morderstwa na bramie, strona 68.
Scena w magazynie z Corą i panią George?
Chcesz, żebym Cię zacytował?
Nie. To zupełnie w porządku.
♪
-Użyłeś za dużo taśmy.
[Sara] Wiem.
To dużo pieniędzy.
Nie chciałem, żeby to przepadło.
♪
[Mężczyzna 3 śmieje się cicho]
[Pan. Speedo] Mmm.
♪
Ty kłamco!
[walić]
[odgłosy walki]
♪
[jęk, krzyk]
♪
[uderzenie ciosu]
♪
[Tony] Sara!
Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku, wszystko w porządku; idź za nim!
♪
[dysza]
♪
[chrząknięcie]
♪
[odgłosy walki]
♪
[Tony woła]
[Tony jęczy]
♪
[Tony] Moja noga, och!
-Czy wszystko w porządku? -Gdzie on poszedł?
♪
[Tony jęczy]
On odszedł.
♪
[Tony jęczy]
-Mam cię. -Pospiesz się.
[Tony jęczy]
[łagodna muzyka]
Wiesz, biorąc pod uwagę, jak dobrze się razem bawimy,
Myślę, że powinniśmy zamieszkać ze sobą na wyłączność.
Tak mi przykro.
To był mój zły pomysł.
Co to są, tabletki nasenne?
[Sarah] Tak. Zwykle ich nie biorę,
-Ale po dzisiejszym dniu... -Spokojnie.
Mówię poważnie, powinniśmy się widywać.
Jesteś najlepszą zabawą, jaką przeżyłem od czasu Afganistanu.
Musisz mnie teraz naprawdę nienawidzić.
Bardzo, bardzo. Ale...
Znasz tę część na dobre i na złe,
na lepsze lub gorsze?
Znasz część, o której mówię, prawda?
Tak?
-Co ty mówisz? -[Tony] Mówię,
usuwamy już te rzeczy z drogi,
i technicznie rzecz biorąc, to nawet nie jest jeszcze nasza trzecia randka.
[chichocze]
[Sarah] To prawda. Jesteśmy.
Oznacza to więc, że
następne 20 lat będzie łatwe.
♪
-Mam nadzieję, że masz rację. -Mhm.
Och, och, och, och!
Tak mi przykro... Przepraszam!
Przepraszam!
♪
Myślę, że przestałaś krwawić.
Och, ja też tak myślę.
Pozwól mi to zdobyć.
OK, OK...Mam cię.
♪
Dziękuję.
♪
Po co? Uciekł ode mnie.
Próbowałeś. I jesteś tu dla mnie.
Tylko to się liczy.
♪
Czy mogę cię pocałować jeszcze raz, czy będzie to bolało?
Tak. Na oba pytania.
♪
[chichocze]
Tak. [chichocze]
-Auć. -Ból,
to było tego warte.
♪
[rozbijające się fale]
[łagodna muzyka]
♪
Wstawaj śpiochu.
♪
[niesamowita, napięta muzyka]
♪
NIE! NIE!
NIE!
[kliknięcie migawki aparatu]
♪
[torba zamyka zamek, trzaskają nosze]
Potem spotkaliśmy go w lesie w pobliżu plaży Cordovo.
Próbował go złapać.
I uciekł.
[Detektyw] Powinieneś był zadzwonić na policję.
[Sarah] Tak. Dwa razy.
Nie pomogli.
[Detektyw] Więc myślisz, że to postać pana Speedo
czy to ten, który zabił twojego chłopaka?
[Sarah] Bardziej niż prawdopodobne.
[Detektyw] Nie przychodzi mi do głowy nikt inny, kto mógłby to zrobić
miał powód, żeby zabić Tony'ego?
[niewyraźny szum radiowy]
-NIE. -A co z twoim byłym mężem?
Właśnie wyszedł.
Próbował cię zabić jakieś 13 miesięcy temu.
Myślisz, że może miał problem z tym, że spotykasz się z kimś nowym?
Może.
[Detektyw] Nie wyglądasz na zbyt przekonanego.
Powiedzmy, że mój były mąż skręcił za róg.
[Detektyw] Skąd możesz to wiedzieć?
Widziałaś go?
-Rozmawiasz z nim? -Tak.
[Detektyw] Więc złamał zakaz zbliżania się.
On był...
-...dobrze wychowany. -To nie ma znaczenia.
Musisz nam powiedzieć, kiedy się z tobą skontaktuje.
Czy ty i Tony pokłóciliście się zeszłej nocy?
Wiem, co sugerujesz.
Proszę, nie idź tam.
Byłeś ostatnią osobą, która widziała go żywego.
[Sarah] Nie, nie wdaliśmy się w bójkę.
Prawdę mówiąc, zaczynałam się w nim zakochiwać.
Tam to powiedziałem.
Teraz nie powiem już ani słowa
dopóki nie usiądę obok mojego prawnika.
[niewyraźny szum radiowy]
[Detektyw] Znalazłem nóż w krzakach.
Sprawdzę dane biometryczne i skontaktuję się z Tobą.
Gdybym był tobą, nie opuszczałbym miasta.
Masz gdzie się zatrzymać?
Tak. Tutaj.
[Alicja] Nie możesz tam zostać.
Sarah, to nie jest bezpieczne.
Mówiłem ci, nie będę się już z tym ukrywać.
Słyszałem to już wcześniej, ale to zaczyna być śmieszne.
Co, twój chłopak został zadźgany na śmierć
kiedy spałaś.
Czy ten detektyw do ciebie dzwonił?
Tak. Przekazałem mu moje oświadczenie
i powiedział, że nie ma powodu, żebym tam jechał.
Musisz się stąd wydostać i natychmiast wrócić do Los Angeles.
Nie, nie wyjdę stąd
dopóki nie złapię tego, kto to zrobił.
[Alicja] Słyszysz, co mówisz?
To najgłupszy pomysł, jaki kiedykolwiek słyszałem.
To kwestia zasady.
[Alicja] Nie, to kwestia tego, że jesteś idiotą.
Nie jestem idiotą.
[Alice] Byłaś idiotką wychodząc za Milesa,
byłeś idiotą pławiąc się w depresji przez rok,
a teraz jesteś idiotą, bawiąc się w młodszego detektywa.
[Sarah] Muszę to rozgryźć.
Nie rozumiesz tego?
Nie wiem, kto tak naprawdę mnie zaatakował w zeszłym roku.
Nie wiem, kto zabił Tony'ego.
Z tego co wiem, mogłeś to zrobić.
[napięta muzyka]
-Ja? -Tak ty.
Czy policja powiedziała ci, że Tony został dźgnięty nożem?
♪
-NIE. -No cóż, ja też nie.
Skąd wiedziałeś, że Tony został dźgnięty nożem?
Skąd wiesz, że nie został postrzelony z pistoletu?
Myślisz, że jestem mordercą?
Chyba widziałem, jak rozwaliłeś Milesa
na plaży, a następnie zagroził, że go zabije.
Chroniłem mojego najlepszego przyjaciela.
[Sarah] Byłaś? A może było to coś innego?
[Alicja] Daj spokój, to do mnie mówisz.
♪
Nigdy nawet nie spotkałem Tony'ego osobiście.
Z jakiego powodu miałbym go zabić?
Nie wiem.
Przepraszam. Ja tylko--
[Alice] Słuchaj, to przez co przechodzisz jest przytłaczające
i jesteś zdezorientowany, ale musisz wrócić do domu.
Właściwie to ci rozkazuję.
Wynoś się teraz z mojego domu i wracaj do Los Angeles.
[Sarah] Nie. Jestem na wakacjach i złapię tego gościa,
i nie możesz mnie powstrzymać.
Nie jesteś moją matką, jesteś moim agentem.
Już nie, nie jestem.
O czym mówisz?
♪
Musiałem powiedzieć partnerom, co się stało.
I że na dokończenie książki potrzeba jeszcze roku.
-Przynajmniej to. -Wszyscy oszaleli
i straciliśmy umowę z wydawcą.
Przykro mi, kochanie, musimy cię wyrzucić z agencji.
[Sarah] Więc nie tylko mój chłopak zostaje zamordowany
dziś rano mój najlepszy przyjaciel mnie zwalnia
bo jakiś szalony fan ukradł mi komputer.
-Co za dzień. -Próbowałem cię zatrzymać.
Partnerzy nie chcieli mnie słuchać.
-Muszę iść. -Sara...
[łagodna, ponura muzyka]
♪
[dzwoni telefon komórkowy]
-Cześć? -Cześć Sara.
Posłuchaj tego.
[niesamowita muzyka]
[płukanie gardła]
♪
[pluje, uderza filiżanką w dół]
Czy wiesz, co to za dźwięk?
Płuczesz gardło?
[Pan. Speedo] Nie, to dźwięk twojego komputera
spływa na dno oceanu.
-Idź do diabła. -Jak śmiesz
Opowiedz mi o tym.
Czekałam na ciebie.
Czekałem na ciebie w tym okropnym miejscu cały rok.
Mogłeś na mnie poczekać.
Gdzie czekałeś, szpital psychiatryczny?
[Pan. Speedo] Nie, to nie był szpital psychiatryczny,
był to ośrodek leczniczy.
♪
Tak czy inaczej, mam nadzieję, że podobała ci się kara
tak samo jak podobało ci się to w zeszłym roku.
♪
Czekać...
-Co powiedziałeś? -Ukarałem cię
ostatni rok.
To ja włamałem się do twojego domu
i pobiłem cię pół na śmierć,
a twój głupi mąż poszedł za to do więzienia,
bo go tam wysłałeś.
To ja.
Ja to zrobiłem.
A chcesz wiedzieć dlaczego?
To dlatego, że mnie zignorowałeś.
Zniszczyłaś to.
Więc wtedy pomyślałem sobie, wiesz, jak,
„OK, dam jej... dam ci szansę.
Dam ci szansę, abyś postąpił właściwie
i bądź moją dziewczyną, moją kochanką.”
Byłem w twoim łóżku.
Czy to nie wystarczy, aby udowodnić Ci, że Cię kocham?
Ale nie, nie, nie, nie, nie, od razu to rzuciłeś
prosto w moją twarz i okłamałeś mnie.
Próbowałeś dać mi fałszywe pieniądze.
Wszystko, co chciałem zrobić, to pokazać ci, jak bardzo cię kocham.
Więc tak, to ja cię zaatakowałem w zeszłym roku,
i jestem z tego dumny.
♪
Byłem zraniony. I wiesz co jeszcze?
Później dostaniesz kolejną karę.
Tylko poczekaj.
Chlapa. [rozłącza telefon]
[muzyka trzymająca w napięciu]
♪
[świergot ptaków]
[niewyraźna paplanina]
On, hm...
powiedział...
powiedział, że tego nie zrobiłeś.
I w zasadzie przyznał się do całej sprawy.
[Miles] Czy zdarzyło Ci się nagrać rozmowę telefoniczną?
[Sarah] Nie, nie pomyślałam o tym, powinnam była.
[Miles] Nie, nie żeby to cokolwiek zmieniło.
Już odrobiłem czas.
Nie możemy ponownie analizować przeszłości.
Saro, próbuję.
Ale nie mogę znaleźć pracy.
Nie mogę poukładać sobie życia
z tą rzeczą wiszącą nad moją głową.
Myślisz, że możesz mi pomóc?
-Co mogę zrobić? -Możesz powiedzieć ludziom
że tego nie zrobiłem.
Powiedz im, że naprawdę jestem dobrym facetem.
Czy myślisz, że możesz to zrobić?
O tak.
Tak.
Bardzo mi przykro, Milesie.
Bardzo mi przykro.
[Miles] Hm, powinienem iść.
[odległe syreny]
[Detektyw] Mamy raport kryminalistyki dotyczący noża.
Odciski palców należą do tego mężczyzny, Jacka Willisa, lat 32.
Czy to ten facet, który włamał się do twojego domu?
[Sarah] Tak, to on.
[Detektyw] Facet ma naprawdę kolorowe CV.
Włamanie, napad, kokaina.
[Sarah] Proszę, powiedz mi, że go aresztowałeś.
[Detektyw] Jeszcze nie. Szukamy go.
[Sarah] Och, świetnie, to pocieszające.
[Detektyw] Dopadniemy go, pani Brewer.
[Sarah] Zadzwonił do mnie ponownie zeszłej nocy,
prawdopodobnie z innego telefonu z nagrywarką.
[Detektyw] O czym rozmawialiście?
[Sarah] Powiedział, że to on próbował mnie zabić
w zeszłym roku, nie mój były mąż.
[chichocze]
[Detektyw] Naprawdę.
[Sarah] Myślisz, że on kłamie?
-Tak. -Dlaczego?
[Detektyw] Tak właśnie robią narkomani.
[łagodna, ponura muzyka]
♪
[biegną kroki]
[krzyczy, niewyraźnie mówi]
[Sarah] Pomocy! Pomóż mi!
Kochałem cię, ale teraz cię zabiję.
[Sarah] Pomóż mi! Pomóż mi!
[Miles] Hej! Hej! Odejdź od niej!
[Jack chrząka, Sarah wstrzymuje oddech]
[Jack] Ach, synu...
[mruczy]
[miękka, napięta muzyka]
[Miles] Wszystko w porządku?
♪
On jest martwy.
♪
[Sarah] Dlaczego tu jesteś? Czekałeś na mnie?
[Miles] Nie, w ramach podziękowania przyniosłem ci kwiaty.
Wiem, że nie powinno mnie tu być, ale...
♪
Ja… oni… oni mnie aresztują.
♪
Za złamanie mojego zakazu zbliżania się, za to.
Nie mogę tu być.
♪
Możesz im powiedzieć, że to była samoobrona.
♪
Weź to.
♪
Saro, proszę.
♪
Dziękuję.
♪
Chcesz te?
♪
[drzwi zamykają się, silnik uruchamia się]
♪
[niewyraźny szum radiowy]
[Sarah] On, uh, próbował mnie udusić na śmierć.
Na szczęście moja ręka znalazła łyżkę do opon,
i ja, hm, musiałem.
To była samoobrona.
[Detektyw] Rozumiem.
Pewnie, że wykonał profesjonalną robotę z tą głową.
Hej, po tym co ci zrobił, zasłużył na to.
[wzdycha]
Drugie zwłoki w twoim domu w ciągu dwóch dni.
U ciebie zaczyna to być czymś normalnym.
Czy to ma być śmieszne?
Przepraszam.
[łagodna muzyka]
Dasz sobie radę?
Dam sobie radę.
[chichocze]
♪
-Co? -Wygląda jak
autorka kryminałów rozwiązała własną zagadkę.
♪
[dzwoni przycisk]
♪
Cześć, nazywam się Sarah Brewer i jestem pisarką.
Robię ten film w imieniu mojego byłego męża, Milesa Brewera.
Chcę, żeby wszyscy wiedzieli, że to dobry człowiek.
♪
Rok temu zostałam napadnięta w domu i prawie zabita,
ale nigdy nie widziałem osoby, która to zrobiła.
Wtedy przypuszczałem, że to Miles.
♪
Trafił za to do więzienia.
♪
Niedawno inny mężczyzna, Jack Willis,
przyznał się do przestępstwa.
♪
W związku z tą nową informacją
Chcę, żeby wszyscy wiedzieli, że teraz mocno wierzę
że Miles Brewer mnie nie zaatakował.
Powtarzam, Miles Brewer mnie nie zaatakował.
To porządny, niewinny człowiek.
Czuję się okropnie, że moje zeznania były instrumentalne
w wysłaniu mojego byłego męża do więzienia za przestępstwo, którego nie popełnił.
♪
Moją jedyną nadzieją jest to, że Miles w jakiś sposób mi wybaczy.
♪
[rozbijają się fale, nawołują mewy]
♪
[dzwoni telefon komórkowy]
♪
Cześć jak się masz?
[Miles] Ha, naprawdę nieźle.
Właśnie przygotowuję się do tej rozmowy kwalifikacyjnej
za tę wspaniałą nową pracę.
♪
Musiałem dzwonić do tych gości jakieś 10 razy,
i w końcu do mnie oddzwonili.
Myślę, że to dostanę.
[Sarah] Miles, miło to słyszeć.
[Miles] A to wszystko dzięki Tobie i Twojemu filmowi.
To naprawdę zaczyna działać.
[Sarah] Tak, cóż, cieszę się, że mogłam coś dla ciebie zrobić
po wysłaniu cię do tego luksusowego hotelu na rok.
[Miles] Hej, OK, to część przeszłości.
Zapomnij o tym.
A poza tym, jak już mówiłem,
Kiedy tam byłem, otrzymałem naprawdę świetną pomoc.
Nie żałuję, ok?
Bez żalu.
[wzdycha]
Naprawdę dobrze jest słyszeć twój głos.
Twoje też.
Wiem, że to może być aroganckie z mojej strony,
ale, hm,
czy chciałbyś kiedyś pójść na kolację?
Nie sądzę, że powinniśmy.
[Miles] W porządku, całkiem w porządku.
Po prostu pomyślałem, że moglibyśmy, wiesz, uh...
Nieważne.
Przepraszam, że zapytałem.
[wzdycha]
-Zróbmy to. -Co?
[Sarah] Zjem z tobą kolację.
[Miles] Zrobisz to? Na serio?
[Sarah] Tak. Na serio.
[Miles] Nie, nie, nie, nie, wszystko źle zrozumiałeś.
-Co? -Pojechaliśmy zobaczyć
ten film o lekarzu, hm, jak on się nazywał?
-Jak miał na imię? -Eric coś, prawda?
-Brat Julii. -Tak! To było to.
-Był okropny. -Właściwie pomyślałem
-był całkiem niezły. -Co?
[Sarah] Pamiętam ten film i to nie była nasza pierwsza randka.
Zapominasz o naszej pierwszej randce.
-Nie ja nie. -Mhm. Tak, robisz to.
[Miles] Jaka była nasza pierwsza randka?
[Sarah] Nasza pierwsza randka, zepsuł ci się samochód,
i nigdy nawet nie dotarliśmy do kina.
-O tak. -Albo na kolację.
[śmiech]
-Czy pamiętasz to? -Pamiętam, pamiętam.
[Miles] To było wspaniałe, to było zawstydzające.
[Sarah] Zawsze byliśmy na poboczu drogi.
Wtedy zdecydowałeś się wyciągnąć tę małą latarkę.
[Miles] OK, całą noc nienawidziłeś mojej latarki.
[Sarah] Udawałaś, jakbyś wiedziała
co robiłeś pod maską--
[Miles] Próbuję ci zaimponować, co masz na myśli?
[Sarah] Wiedziałam, że nie wiesz, co robisz.
Potem próbowałeś mnie zaatakować.
[Miles] Cóż, musiałem coś wymyślić
po tym jak nie wiedziałem co do cholery robię
pod maską, więc...
[Sarah] Jak poszło?
[Miles] Raz mnie odrzuciłeś.
[śmiać się]
[łagodna muzyka]
-Jednak nie na długo. -Mhm, to jest pewne.
[Sarah] Byłaś bardzo zdenerwowana tamtej nocy.
[Miles] Nie byłem zdenerwowany, ty byłeś zdenerwowany.
[Sarah] Nie miałaś nawet odwagi, żeby mnie pocałować.
-To nie jest prawda. -Musiałem cię zapytać,
"Chcesz mnie pocałować?"
Znalezienie odpowiedzi zajęło Ci 15 minut.
[Miles] OK, masz rację, byłem zdenerwowany
ponieważ cię pociągałem, nadal jestem.
[łagodna muzyka]
Po całym tym czasie.
♪
Czy wiesz...
♪
... jakie twoje pocałunki...
♪
...Przypomnij mi o?
♪
[Sara] Co?
♪
[Miles] Ile...
♪
...Nienawidzę cię.
[złowroga muzyka]
[Sarah] Oj!
Co Ty do cholery robisz?
♪
Teraz posłuchaj uważnie, Saro,
ponieważ to część twojej powieści
gdzie zły facet wyjaśnia, jak i dlaczego zrobił wszystko.
Jest to dawka skoncentrowanego płynu
z tych tabletek nasennych, które lubisz brać.
Jak zaśniesz, wrzucę cię do basenu,
żeby wyglądało to na typowe utonięcie,
miło i schludnie.
♪
[pochrząkiwanie]
♪
[krzyczy]
[dysza]
[Sarah] To byłeś ty.
W zeszłym roku próbowałeś mnie zabić.
-Tak, z pewnością. -To nie był Jack.
[Miles] Nie, Jack był pracownikiem.
Aktor na pół etatu, nałogowo uzależniony od kokainy.
Wiesz, dla mnie to niesamowite, co zrobi maniak kokainy
aby utrzymać stałą pozycję.
Dałem mu scenariusz, a on wykonał go perfekcyjnie.
Nie musiałeś zabijać Tony'ego, draniu.
[Miles] Uszczęśliwił cię.
Nie wolno ci być szczęśliwym.
Nie po tym, co mi zrobiłeś.
Hej, hej, nie zasypiaj,
Ja tu rozmawiam.
Dałem ci wszystko, co miałem.
Kto wspierał Twoją karierę pisarską, zanim nabrała rozpędu?
Zrobiłem.
A jak mi się odwdzięczyliście rok temu?
Zacząłeś sypiać ze swoim wydawcą
sprzedać swoje głupie książki.
To znaczy... to nieprawda.
[Miles] Tak, jest.
Oszukałeś mnie i zasługujesz na karę.
Ale zamiast przyjąć karę
jak przystało na dobrą żonę, wysłałeś mnie do więzienia.
Zniszczyłeś całe moje życie.
Jeśli więc zastanawiasz się, dlaczego robi to zły facet
co on robi, oto twoje wyjaśnienie.
♪
Nigdy nie interesowało cię nic, co miałem do powiedzenia.
To kolejny powód.
[muzyka trzymająca w napięciu]
♪
[dysza]
♪
[brzęk wieszaków]
♪
[Alicja] Mam dobrą wiadomość.
[niesamowita muzyka]
Przekonałem partnerów, żeby cię sprowadzili z powrotem...
♪
[muzyka trzymająca w napięciu]
♪
[rozpryski wody]
♪
[Miles] Dla przypomnienia...
♪
...jesteś kiepskim pisarzem.
♪
[garnek się rozbija]
[rozpryski wody]
♪
[jęczy]
[Alicja] O Boże, o Boże, o Boże, nie, nie, nie, nie.
Nie nie nie nie nie nie.
[pochrząkiwanie]
♪
Właśnie odzyskałem twoją pracę, nie umieraj przeze mnie.
♪
.
[ciężki oddech]
Och, daj spokój, daj jeden. Jeden dwa...
[Sarah kaszle] Tak, tak, tak!
[stękanie, skomlenie]
[dudnienie, chrząknięcie]
[butelka rozbija się]
♪
[Sarah] Alicja!
[pochrząkiwanie]
♪
[dudnienie, chrząkanie]
♪
[trzaskanie, chrząkanie]
♪
[dudnienie, rozpryski wody]
♪
Alicja! Alicja!
[łagodna, ponura muzyka]
♪
[dysza]
[rozbijające się fale]
♪
[łagodna muzyka]
♪
Obudziłeś się?
Laski?
Tak, nie śpię.
Chcę wiedzieć, co myślisz.
♪
O czym?
[Alice] To wszystko, przez co właśnie przeszliśmy.
Myślisz, że będzie z tego dobra powieść?
-NIE. -Co? Pospiesz się.
Myślę, że byłoby wspaniale.
[Sarah] To zbyt smutne.
Jest o wiele za ciemno.
♪
-Dlaczego za ciemno? -Ponieważ Tony umiera.
♪
Naprawdę zaczynałam się w nim zakochiwać.
Jeśli chcesz szczęśliwego zakończenia,
główny bohater musi w końcu znaleźć miłość.
[Alicja] No cóż, a co jeśli to zmienimy?
♪
A jeśli nie umrze?
[Tony] Tak, a co by było, gdyby nie umarł?
Myślę, że to świetny pomysł, Alice.
♪
[Alicja] Nie śpisz?
Laski?
-Hej. -Tak. Co?
♪
Musisz mi powiedzieć.
Słuchaj?
Twoja następna książka.
Tematyka. Jaka będzie historia?
♪
Słuchaj, napracowałem się, żeby cię przyjęli,
i wszyscy czekają na strony, szczególnie Joe.
Słuchaj, muszę im coś powiedzieć.
Więc co to będzie?
Kolejna zagadka morderstwa?
♪
[wzdycha]
♪
NIE.
♪
To będzie historia miłosna.
♪
[napięta muzyka]
♪