(ซีรีส์นี้เป็นเรื่องสมมติ และไม่เกี่ยวข้อง
กับสถานที่ บุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ)
ถ้าฉันขอให้ช่วย
นายจะช่วยไหม
ไม่
ไม่เด็ดขาด
แต่จะไม่ขัดขวางแล้วกัน
ขอแค่ฉันก็ไม่ขัดขวางอย่างงั้นสินะ
กลับก่อนนะ
ถึงใจจะไม่อยากแค่ไหน สุดท้ายนายก็ต้องช่วยฉันอยู่ดี
ไปไหนมาถึงเพิ่งมา
เกิดมาพร้อมพรสวรรค์ ที่ทำให้คนตกใจหรือไง
ที่นายตกใจแปลว่านายพลังหมดต่างหาก
ยังไงดี ฉันหายาบำรุงให้กินไหม
ไหนว่าไปด้วยกัน ไหงกลับมาที่นี่ล่ะ
ฉันไม่ชอบนอนคนเดียว
ขอค้างที่นี่นะ
มื้อค่ำวันเสาร์ หนูเชิญพี่อินฮามาได้ใช่ไหม
หนูคิดถึงพี่เขา
จะเชิญไอ้บ้านั่นมาที่นี่ทำไม
ที่รัก ระวังคำพูดด้วย
พี่เขาก็คนในครอบครัวของเรา
เฮ้ย ใครบอกว่ามันเป็น
- หนูมีชื่อนะ ห้ามเรียก "เฮ้ย" - ฉันเป็นพี่แกนะ พูดงี้ได้ยังไง
ท่านประธานรับประทานอาหารอยู่นะ
พี่อินฮาก็มีสิทธิ์มานะ
- หรือไม่จริง - ฮีจู
ระหว่างร่วมโต๊ะอาหาร หนูควรทำยังไงนะ
พ่อขา
หัวหน้ามุน
ครับ ท่านประธาน
ดูซิว่าอินฮาติดงานอะไรไหม
ที่รัก
เด็กคนนั้นหลุดปากพูด แบบไม่ทันคิดน่ะค่ะ
ยังไงนั่นก็สายเลือดของผม
- ให้มาสักครั้งก็ได้ - เดี๋ยวก็เป็นสองครั้ง
และกลายเป็นสามครั้งค่ะ
ไม่มีเหตุผลอะไร ที่เด็กนั่นจะมาที่นี่ไม่ได้
และอีกอย่าง ผมไม่ต้องรอให้คุณอนุญาตก่อน
ลืมไปแล้วเหรอคะ
สัญญาที่คุณให้ไว้กับฉัน ตอนพาเด็กนั่นเข้ามา
ผมก็ทำทุกอย่างตามที่คุณต้องการแล้ว
- เช่นอะไรคะ - เอกสารสละสิทธิรับมรดกไง
คิดว่าผมจะไม่รู้เหรอ
ที่คุณทำแบบนี้ใส่ฉัน เป็นเพราะเรื่องนั้นเหรอคะ
ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับคังโอกรุ๊ป
ผมเป็นคนตัดสินใจ
อีกนัยหนึ่งก็คือ
คุณแค่ต้องการให้ฉันหุบปากสินะคะ
- เหมือนที่ทำทุกวันนี้ และต่อไป… - ฮัลโหลครับ
ฉันเอง
สบายดีไหมครับ
เข้าประเด็นเลยแล้วกัน
มื้อค่ำวันเสาร์นี้ที่บีซอนแจน่ะ
มาร่วมด้วยล่ะ
ฟังอยู่หรือเปล่า
ครับ ฟังอยู่ครับ
ไว้เจอกันที่บีซอนแจวันเสาร์นะ
ไปกันเถอะ
บีซอนแจโทรมาหาฉันน่ะ
ท่านประธานโทรมาเองเลย
ก็นะ ว่าแล้วว่าต้องโทรมา แต่ท่านเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่ฉันคิด
คุณจะฉีกหรือเผามันทิ้ง ด้วยมือคุณก็ได้
แล้วแต่คุณเลยค่ะ
(เอกสารสละสิทธิรับมรดก)
ประธานคังจุงโม
พูดให้สวยหรูก็คือท่านเป็นคนเย็นชา
ถ้าว่ากันตามตรง
ก็เลือดเย็นนั่นแหละ
แม่ของนายไปกระตุกหนวดเสือเข้าน่ะ โดยใช้อำนาจของตัวเอง
ก่อนการสืบทอดจะเสร็จสมบูรณ์
ท่านประธานก็อาจจะวางแผนให้นาย เซ็นเอกสารสละสิทธิรับมรดกอยู่แล้ว
หมายถึงว่าท่านประธานเองก็
คิดไม่ต่างจากแม่ของฉัน ที่บีซอนแจมากเท่าไรเหรอ
น่าจะนะ
ท่านประธานก็แค่แสดงท่าที เป็นมิตรกับนาย
เพื่อลงโทษแม่ของนาย ที่ชิงลงมือตัดหน้าน่ะ
อย่างกับว่าอยากให้ ผู้อำนวยการจางกึมซอกเห็น
ดูเหมือนว่า ความเป็นมิตรของท่านประธาน
จะอยู่ไม่นานนะ
แค่ตอนนี้นั่นแหละ
เฮ้อ บ้าเอ๊ย
คนที่ไร้เดียงสา
แต่ไม่อ่อนต่อโลก
คนที่รู้ดีว่าที่ของตัวเองอยู่ตรงไหน
และทำอะไรได้ถึงแค่ไหน
แน่นอนว่า
ในอนาคต คนคนนี้จะไม่โลภมาก
คนคนนี้…
คือคังอินฮา
นายแค่ต้องฝังหัวคนบ้านนั้น ด้วยคังอินฮาเวอร์ชั่นนี้
แล้วที่เหลือ คนพวกนั้นจะจัดการเอง
"ไร้เดียงสา"
"แต่ไม่อ่อนต่อโลก"
มันจะไม่ง่ายหรอก
แต่ฉันเชื่อว่านายทำได้ดี
(เอกสารสละสิทธิรับมรดก)
มีอะไรเกี่ยวกับคังโอกรุ๊ป ที่ผมไม่รู้อีกไหม
ขอโทษครับ ไม่มีแล้วครับ ท่านประธาน
ใช่แล้ว ก็ควรเป็นอย่างนั้น
อะไรที่จะทรยศต่อศรัทธาของผมน่ะ
อย่าได้ทำอีก
มีสำนักงานกฎหมายในสิงคโปร์ ชื่อมิลตัน
ผมว่าจะลงนามกับทางนั้น ให้มาเป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายใหม่
ทำหน้าเหมือนได้ยินอะไร เกี่ยวกับมิลตันมาเลยนะ
คือว่า…
- ผมได้ยินว่าที่นั่นจะถูกขายให้… - ที่ทนายชูกำลังคิดอยู่น่ะ ถูกแล้ว
ผมจะครอบครองมิลตัน
มิลตันจะเป็นอาวุธใหญ่ด้านกฎหมาย
ที่ช่วยให้คังโอกรุ๊ป โตกว่าที่เป็นอยู่ ณ ปัจจุบัน
แน่นอน ความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการ ระหว่างคังโอกับมิลตันจะถูกสร้างขึ้น
เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมาย ระหว่าง ก. และ ข.
แค่นั้นเลย
ดังนั้น ถ้าเกิดว่า
ความจริงที่ซ่อนอยู่นี้ รั่วไหลออกไปละก็
ผมจะรู้เลยว่าแหล่งที่มาของข่าว คือคุณ ทนายชู
ทนายชู คุณทำงานกับผมมากี่ปีแล้วนะ
ทำมา 19 ปีแล้วครับ ท่าน
ตั้ง 19 ปีเหรอ
ได้เวลาเปลี่ยนแปลงแล้ว
ผมจะนำมิลตันมายัดใส่ในมือของคุณ
พยายามเปลี่ยนมิลตัน ให้เป็นหอกที่ใช่ให้ได้ล่ะ
ขอบคุณครับ ท่านประธาน
ไม่ต้องโค้งแล้ว พอ
ผมอยากให้คุณดูแลเอกสารสละมรดกนี้ เก็บไว้กับตัวแล้วกัน
- อะไรนะครับ - จะเมื่อไร ผมก็ไม่รู้นะ
แต่สักวันเราต้องใช้ไม่ใช่เหรอ
แน่นอนครับ ท่าน
ผมจะปิดปากให้สนิทครับ
(มูลค่าการลงทุนของคังโอ)
อันนี้…
อาวุธไม้ตายที่จะทำให้นาย ได้เป็นเจ้าของคังโอ
ศูนย์ร่วมมือความรุ่งเรืองร่วม
นี่แหละที่จะเป็นอนาคตของคังโอ
"อนาคตของคังโอ"
อันดับแรก ไปยื่นจดหมายลาออกก่อนสิครับ
ผู้อำนวยการศูนย์แชดงอุค
ขอบใจที่เชื่อในตัวฉันนะ
ฉันจะสร้างรากฐานที่แข็งแกร่งเอง
และศูนย์ร่วมมือความรุ่งเรืองร่วม ที่สมบูรณ์แบบจะเป็นของขวัญสำหรับนาย
ประธานคังซองจู
ก่อนจะเข้าไปยึดคังโอ
คุณควรเรียนรู้ วิธีเลือกใช้คำพูดก่อนครับ
ผมจะระวังไว้ครับ
เอ้อ จอดตรงนี้แหละ
แทโอ เดี๋ยวฉันไปส่ง
ที่นั่นหาที่จอดยาก ไปได้แล้ว
เอ๊ะ เฮ้ย
ขับรถระวังๆ ล่ะ
อ้าว เฮ้ย
เลิกทำงานไซต์ก่อสร้าง สักทีจะได้ไหม ไหว้ล่ะ
(ฮีจู)
โห เหลือเชื่อ
ดีใจเบอร์นี้เลยเหรอที่น้องโทรหา
แหงสิ ก็ต้องดีใจอยู่แล้ว
ชาตินึงจะโทรมาที
หนูกำลังจะไปเรียนชงชา
เรียนชงชาตอนนี้เนี่ยนะ มันใช่เหรอ
แทนที่จะเป็นหน้าบูดๆ ของครูสอนชงชา
ได้เห็นหน้าหล่อๆ ของคังอินฮาน่ะ ดีกว่าเป็นพันเท่า
ให้พี่เลี้ยงข้าวไหม
ต้องโทรหาครูสอนชงชาซะแล้ว หนูจะแถว่าน้ำมูกไหล ไอ และมีไข้
คุณหนู…
แค่ข้าวเย็นไม่พอนะ
เพราะพี่ติดหนี้หนู
มื้อค่ำวันเสาร์
หนูขอให้พ่อเชิญพี่เองแหละ
อ๋อ งั้นเหรอ
ขอบใจนะ ฮีจู
อะไรอะ พูดแค่นี้เองเหรอ
หนูหิวข้าวแล้ว มาที่โรงแรมแดจงนะ
เดี๋ยวจะกินของแพงให้ดู
พี่คะ
สวัสดี น้องสาวของฉัน ไม่เห็นหน้านานเลย
อ้าว มามือเปล่าแฮะ
นึกว่าจะมีของขวัญขอบคุณ ติดไม้ติดมือมา
- ว่ามาซิว่าอยากได้อะไร - ถ้าหนูบอก หนูจะได้ทุกอย่างไหม
ระดับคังฮีจูเลยนะ ไม่คิดว่าจะทำได้เหรอ
ใช่ปะล่ะ คังฮีจู ลูกสาวของคุณพ่อซะอย่าง
ว่าแต่ โดดเรียนชงชาแบบนี้ จะไม่โดนคุณแม่ดุเหรอ
ลุงเลขาอีก็ต้องเงียบไว้ไง
- แล้วครูสอนชงชาล่ะ - เพราะฉันเลยนะ
วันนี้ครูเลยได้ค่าจ้างไปฟรีๆ
จับเสือมือเปล่า
ไม่มีเหตุผลให้ฟ้องเรื่องหนู
แล้วทำอะไรอยู่น่ะ
- ความลับ - ทำมาเป็นมีความลับ
ขออภัยนะคะ
เชิญครับ
รู้จักกันเหรอ
อะไรนะ
เพื่อนน่ะ
ทำพาร์ตไทม์ที่นี่เหรอ
- สวัสดีนะคะ - สวัสดีค่ะ
ถ้าเป็นเพื่อนพี่ ก็รู้จักพี่แทโอด้วยน่ะสิ
ถ้าหมายถึงฮันแทโอละก็
ฉันรู้จักค่ะ
ฉันไม่ชอบให้คนของฉัน มีผู้หญิงอยู่รอบตัวนะ
คังฮีจู
ล้อเล่นค่ะ
- รู้ใช่ไหมคะว่าฉันล้อเล่น - ต่อให้ไม่ล้อเล่น ก็เข้าใจค่ะ
ฉันก็ไม่ชอบให้คนของฉัน มีผู้หญิงอยู่รอบตัว
รับไปสิคะ ไม่จำเป็นต้องดูหรอก
- ขอจาจังมยอนแล้วกัน - เธอชอบคอร์สซีฟู้ดนี่นา
เราถึงได้มาที่นี่ไม่ใช่เหรอ
แค่นั้นเองเหรอ
เอาตรงๆ นะ ถ้าเป็นภัตตาคารอาหารจีน
- แดจงเลิศกว่าคังโอนะ - แต่เธอจะสั่งแค่จาจังมยอนเนี่ยนะ
ก็วันนี้เปรี้ยวปากอยากกินจาจังมยอน
ขอจาจังมยอนที่เข้มข้นได้ใจเลยนะคะ
บอกเชฟที่นี่ได้เลย เขารู้ค่ะ
ได้ค่ะ
งั้นฉัน…
ขอแบบเดียวกัน แต่เข้มข้นน้อยกว่านิดหนึ่งแล้วกัน
เดี๋ยวให้ครัวเตรียมให้ค่ะ
ทำไมวันนี้เจ้าหญิงของเรา อารมณ์บูดจังล่ะ
- หนูรู้สึกไม่ดี - เพราะพี่เขาสวยเหรอ
พี่
กลับดีๆ
เราจะได้เจอกันอีกตอนไหน
- สุดสัปดาห์นี้ก็เจอ - หมายถึงนอกบ้าน
ว่างก็โทรหาพี่เหมือนวันนี้สิ
รอบหน้าพี่จะพาพี่แทโอมาด้วยไหม
- ไปได้แล้ว - หนูไม่ได้ล้อเล่นนะ
พาฮีจูกลับดีๆ นะครับ
ครับ ไม่ต้องห่วง
หนูพูดชัดแล้วนะว่าหนูไม่ได้ล้อเล่น
ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น
รักนะ
รับประทานให้อร่อยค่ะ
ถ้ารู้สึกไม่พอใจเพราะน้องสาวของฉัน ต้องขอโทษด้วยนะ
ฉันขอโทษ
ย้อนกลับมาเพื่อบอกฉันเนี่ยนะ
ก็…
ก็ด้วยน่ะ
ฉันจะรับคำขอโทษไว้แล้วกัน
ฉันก็ไม่ได้น่ารักกับน้องเขาเท่าไร
เลิกงานกี่โมงเหรอ
- เดี๋ยวอยู่รอ - ฉันบอกแล้วนะว่าฉันเป็นคนไม่มีเวลา
ขอแค่เธอไม่ว่าอะไร
ฉันซื้อเวลาให้ได้ เท่าที่เธอต้องการเลย
ฉันไม่ไว้ใจคนน่ะ
ขอโทษที
เอาละๆ วันนี้พอแค่นี้ละ
เยี่ยมมากครับ ทุกคน
- เยี่ยมมากครับ - เยี่ยมมากครับ
เราจะกินข้าวก่อนไปไหม
เข้าท่า เดี๋ยวเลี้ยงเอง
หัวหน้าควรจ่ายสิ ไม่งั้นจะใครล่ะ
ฉันไม่ไว้ใจคนน่ะ
เธอจะไว้ใจฉัน
แน่นอน
หนึ่งปี 365 วัน
แปดพันเจ็ดร้อยหกสิบชั่วโมง
ถ้าคิดเป็นเงิน จะเป็นเท่าไร
เยอะแหละ
เพราะงั้นแทนที่จะพูดอะไรไร้สาระ
ก็พยายามนอนให้มากกว่านี้เถอะ
อยากจะซื้อจัง
เวลาน่ะ
แหม่เว้ย
ก็ว่าได้กลิ่นน้ำท่อเหม็นๆ ในนี้ มาจากนี่นี่เอง
ไอ้กร๊วกนี่
สบายดีไหมครับ
อะไรวะ
หวังจะให้ฉันไม่สบายเหรอ
อย่าไปใส่ใจพี่ใหญ่เลย
เป็นงี้ทุกวัน ทำเมินไปเลย
อ้าว นังเด็กคนนี้
บอกแล้วว่าอย่าเรียกแบบนั้น
อะไรของมัน ดูมัน ดูมันทำ เดี๋ยวปั๊ดจกลูกตาซะนี่
เฮ้ย เดี๋ยวก่อน
นี่ ฮีจู
ปล่อย ปล่อยนะเว้ย
คุณหนู ใจเย็นครับ
แบบนี้จะเจ็บตัวทั้งคู่นะ
ได้… ได้โปรดเถอะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
นิ้วของคุณ…
ไหนดูซิ
- เลือด เลือดออก - ทำอะไรเนี่ย
นี่ หัวหน้ามุน เอามันออกไป เอาเด็กนั่นออกไป
หัวหน้ามุน เอาเด็กนั่นไปทิ้ง
- อยู่นิ่งๆ - ในเมื่อเห็นกับตาแล้ว
ทีนี้แกก็เข้าใจแล้วสินะ
- ออกมาก่อน - ฝากไว้ก่อนเหอะ นังเด็กบ้า
ช้าๆ มันเจ็บ
ความวุ่นวายอันน่าอึดอัดนี้เกิดจากแก
นี่แหละคือเหตุผลที่แก ไม่ควรมาบีซอนแจ
ถ้าเข้าใจที่ฉันพูดละก็
ฉันเชื่อว่าแกรู้
ว่าตัวเองควรทำอะไรต่อไป
จากนั้นคุณอินฮาก็กลับไปเลยครับ
ให้ผมโทรหาคุณชายที่ชองดัมไหมครับ
ไม่จำเป็นหรอก
รับทราบครับ
- โอ๊ย เดี๋ยวเถอะ - แม่แหก อยู่เฉยๆ สิ
โดนฮีจูทำแบบนั้นใส่ทุกวัน
ไม่อายบ้างหรือไง
ผมว่าคุณนายจางคิดอีกอย่างแหงเลย
- คุณแม่จะคิดทำไม - ผมหาเหตุผลให้ท่านไล่ไอ้อินฮาไง
หัวหน้ามุนเล่าผมให้ฟัง
คุณนายจางของเรา ไม่ได้เป็นคนเลือกเมนู
มื้อค่ำคืนนี้ด้วยซ้ำ
ท่านเกลียดเขาไง
คุณพ่อค่อนขอดท่านด้วย ท่านก็ไม่อยากหาอะไรให้กินน่ะสิ
ใช่ไหม ใช่ไหมล่ะ
ถ้าไม่ใช่คำสั่งของคุณพ่อ
ไอ้บ้านั่นก็อย่าหวังจะได้ กินข้าวร่วมโต๊ะกับครอบครัวเราเลย
สำหรับคุณนายจาง
แค่ให้ไอ้ตัวนั้นเข้ามา เหยียบบีซอนแจก็สยองพอแล้ว
พนันเลยว่าคุณนายนอนคิดทั้งคืน ว่าจะทำยังไงได้บ้าง
ไม่ให้หน้าหลอนๆ นั่นร่วมโต๊ะด้วย
ผมแก้โจทย์นั้นให้แล้ว
หมายความว่าไงน่ะเหรอ
หมายความว่า
ขอบคุณอย่างยิ่ง
พอจะเข้าใจแล้วใช่ไหม ว่าเกิดอะไรขึ้นที่บีซอนแจ
ถ้าฉันใช้ชีวิตเป็นแบคอินฮาที่นี่
แบบไม่อยากได้อยากมีไปตลอดชีวิตล่ะ
ฉันจะอยู่แบบสบายใจได้ไหม
ได้ไหมฉันไม่รู้หรอก
แต่ฉันแน่ใจในสิ่งที่ฉัน ต้องทำต่อจากนี้
ฆ่าแบคอินฮา
ว่าไงนะ
ชีวิตคังอินฮาที่เป็นเหมือนเปลือก
แบบนี้ไม่ถือว่า กำลังระลึกความหลังอยู่เหรอ
แบคอินฮามีสิทธิ์จะโวย ที่ไม่ได้กินข้าวมื้อนึง
แต่ว่า…
คังอินฮาทำแบบนั้นไม่ได้
ต่อไปนายจะต้องเจอกับ ความอับอายยิ่งกว่านี้
และโดนดูถูกดูแคลน
ไม่ต้องกังวลไป
เพราะฉันจะทำให้นายสมบูรณ์แบบเอง
ลูกชายคนที่สามของประธานคังจุงโม
คังอินฮา
ตามที่เราคาดไว้ แชดงอุคและคังซองจูเจอกันแล้ว
พอเราข้ามประตูของคังโอเข้าไป
ศูนย์ร่วมมือความรุ่งเรืองร่วม จะถูกจัดฉากไว้ไร้ที่ติ
แชดงอุคกับคังซองจู
เพราะสองคนนั้น เราถึงซื้อเวลาให้ตัวเองได้
ตอนนี้แผนโครงการ อยู่ในมือของคังซองจูแล้ว
ในที่สุดแผนของเรา
ก็เริ่มแล้ว
ไหงทุกคนเป็นงี้ล่ะ
พี่อินฮากลับไปทั้งอย่างนั้น ไม่มีใครคิดจะสนใจเลยเหรอ
ไม่รู้เหรอว่าทำไมมันกลับไปแบบนั้น
ตัวต้นเรื่องคือแกไง
พี่เริ่มก่อนนะ
นังเด็กนี่ เดี๋ยวจะโดน ทำนิ้วของฉัน…
พอเลย
ใครจะไปรู้
ว่าคนที่นี่จะไร้หัวใจได้ขนาดนี้
- ฮีจู นั่งลง - อย่างกับพวกไซโคพาธแน่ะ
นั่งลงเดี๋ยวนี้
ฉันจะไปดูแกเองค่ะ
อินจู ทำไมแกทำอย่างนั้น
คุณพ่อ ผมทำอะไร…
ในบ้านของฉันแท้ๆ
แกหักหน้าฉัน กล้าดียังไง
- ผมทำตอนไหนครับ - ฉันเป็นคนเชิญมันมา
แต่แกให้มันกลับไป
โดยที่ฉันไม่อนุญาต
แกน่ะ กล้าดียังไง
คุณพ่อ มันไม่ใช่อย่างนั้น
คุณนาย…
- หมายถึงคุณแม่… - แกได้อะไรจากการหักหน้าฉัน
ฉันต้องหัดคิดแล้วสินะ
- แม่ - อายุ 17 เป็นผู้ใหญ่ครึ่งตัวแล้ว
ฉันจะไม่ทนกับพฤติกรรม ไม่รู้จักโตของแกแล้ว
ยิ่งมีสิทธิเท่าไร หน้าที่ก็ตามมาเท่านั้น
การทำตัวให้สุขุม
นั่นก็หนึ่งในนั้น
เดี๋ยวคุณจินจะเอาน้ำแข็งประคบมาให้
ประคบแก้มไว้นะ
มีอะไรให้รับใช้ไหมครับ
เพราะอะไรฮีจูถึง…
จู่ๆ ก็หาเรื่องพูดถึง เด็กที่ชองดัมนั่นคะ
คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมคะว่าเพราะอะไร
เอ่อ คือ…
ติวเตอร์คณิตศาสตร์คนใหม่
เป็นเพื่อนของคุณชายที่ชองดัมครับ
- ใครนะ - คุณชายที่ชองดัมบอกว่ามีเพื่อน
ที่กำลังขัดสนอยู่น่ะครับ
คุณบ้าไปแล้วเหรอคะ
หัวหน้า เกิดเรื่อง…
ว่ามาเลย
คุณหนูฮีจู…
ในห้องอาบน้ำก็ไม่มี
ห้องแต่งตัวก็ด้วย
ฉันไปหาที่ชั้นใต้ดินกับเรือนกระจก เผื่อว่าอยู่ที่นั่น แต่ก็ไม่อยู่ค่ะ
มือถือก็ไม่อยู่ค่ะ
ฉันว่าคุณหนูออกไปเอง
รูดซิปปากให้สนิทล่ะ
อย่าให้ท่านประธานรู้
ค่ะ คุณนาย
(แม่)
(พี่แทโอ)
- ฮัลโหล - หนูหนีออกจากบ้านค่ะ
สวัสดี
โหย อร่อย
ขอบคุณนะคะที่ให้เกียรติหนู โดยไม่โทรบอกพี่อินฮา
ขอชื่นชมค่ะ
จ้องอะไรขนาดนั้นคะ เพิ่งเคยเห็น วัยรุ่นหนีออกจากบ้านเหรอ
กินหมดแล้วก็ลุกขึ้น
รู้ไหมคะว่าทำไมหนูถึงมาที่นี่ หลังจากหนีออกจากบ้าน
ครั้งแรกที่ได้เข้าใจซึ่งกันและกัน กับมนุษย์ฮันแทโอ
ผู้ใหญ่เขาจะเป็นห่วงนะ
การวิ่งเป็นอย่างเดียว ที่เราเหมือนกันนะคะ
ลุกได้แล้ว
เอ๊ะ หน้าตาคุ้นๆ
เจอกันอีกแล้วนะคะ
นั่นสิ เจอกันอีกแล้วค่ะ
แต่ทำไมคุณสองคน…
พี่แทโอเป็นครูสอนเลขของหนูค่ะ
ได้ยินว่าพี่เรียนสาขาเดียวกับพี่เขา
เป็นแค่เพื่อนร่วมสาขากับพี่แทโอ ก็พอนะคะ
ถ้าอยากได้เพื่อน ไปหาพี่อินฮาเลยค่ะ
น่ารักไม่เบานะ เรา
แหม หนูใกล้เคียงกับคำว่าสวย มากกว่าน่ารักค่ะ
พี่ เราไปกันเถอะค่ะ
คังฮีจู ขึ้นมาเดี๋ยวนี้
หนูย้ำแล้วนะ
ว่าหนูจะหนีไปให้ไกล ถ้าพี่โทรบอกพี่อินฮา
คิดจริงๆ เหรอว่า คำขู่นั่นจะได้ผลกับฉัน
- พี่คะ - ครู
ถ้าไม่ชอบเรียก ก็เว้นคำเรียกซะ
งั้นก็ไปกับหนูค่ะ ไม่งั้น…
หนูจะไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว
แทโอ ไปด้วยกันเถอะ นะ
ไหว้ละ
ถ้าจะไปส่งแทโอที่บ้าน ฉันขอติดรถไปด้วยนะ
คิดว่านี่รถไฟใต้ดิน หรืออะไรสักอย่างเหรอ
รู้ไหมเหอะว่ารถไฟใต้ดินหน้าตายังไง
เคยเห็นในทีวีค่ะ
นั่นแหละค่ะที่อยากได้ยิน
ช่วยกันได้ก็ช่วยๆ กันเถอะ
พี่เป็นเพื่อนบ้านกับแทโอน่ะ บ้านข้างกันเลย
อะไรนะ บ้านข้างกันเหรอ
พี่สองคนอยู่นี่เหรอ
พี่เห็นกันทั้งเช้าทั้งเย็นเลยเหรอ
ขับรถกลับดีๆ นะ
เข้าบ้านเหอะ
ฉันก็จะเข้าบ้านแล้วนะ ขอบใจที่มาส่ง
พี่รู้เหรอว่าสองคนนั้นอยู่ที่นี่
ล้อกันเล่นใช่ปะ
ลำไยอะ
ไม่ ไม่ได้นะ กับแทโอน่ะไม่ได้
พี่ไม่จำเป็นต้องบอกเหตุผลกับเธอ
แล้วพี่ล่ะ
ชอบพี่สาวคนนั้นใช่ไหม
เปล่า
พี่หลอกหนูไม่ได้หรอก
หนูล่ะอยากให้พี่สาวคนนั้นชอบพี่จัง
จากใจเลย
ถ้าคุณแม่รู้เข้า
แทโอจะโดนไล่ออกทันที
หนูมั่นใจว่าหนูจะไม่ถูกจับได้
โอ๊ย หัวจะปวด…
เห็นไหม หนูบอกแล้วว่าหนูรู้สึกไม่ดี
ณ วันที่ 4 พฤษภาคม ปี 2013
เราขอแจ้งว่าสัญญาจ้างงานของคุณ ถูกยกเลิกแล้วครับ
คิดรวมกันเลยค่ะ
วันนี้ฉันเลี้ยงเอง
หัวหน้ามุนแก้ตัวกับคุณแม่ให้แล้วละ
ดังนั้นเข้าไปและขอให้ท่านยกโทษให้ซะ ยังไงก็ได้ เข้าใจไหม
หนูไปขอให้พ่อกับแม่ย้ายพี่แทโอ มาอยู่บ้านนี้ดีไหม
ฉันไม่ชอบที่พี่เขาอยู่ที่นั่น
- แทโออีกแล้ว ยังไม่จบใช่ไหม - หนูเชียร์พี่นะ
รู้อะไรเกี่ยวกับแทโอบ้างน่ะ เรา
การจะรู้จักใครสักคนน่ะ แค่ 20 วันก็พอแล้ว
โธ่…
หน้าตาอย่างกับคนกำลังจะไปรบ
ก็รบอยู่ทุกวันนะ
โชคดีที่อัตราการชนะไม่ได้แย่
ว่าแต่นายไม่อยากรู้เหรอ
อีกสิบปีจากนี้ เราสองคนจะเป็นยังไง
เธอจะอยู่ที่ที่เธอต้องการจะอยู่
และฉันจะอยู่ที่ที่ฉันต้องการจะอยู่
- ในประโยคนั้นไม่มีคังอินฮาสิท่า - ฉันบอกไปแล้วนะ
ฉันไม่ขอรับบทคนกลาง ให้เธอเข้าหาอินฮา
อยู่ๆ จะพูดเรื่องนั้นเพื่อ
เลิกรบกับตัวเองได้แล้วและมุ่งหน้า ไปหาอินฮาเถอะ ตอนนี้ยังไม่สาย
อย่าคิดจะใช้ฉัน
หรือพยายามขอความช่วยเหลือจากใคร
ทุกสรรพสิ่งบนโลกนี้ มีจังหวะเวลาเป็นของมันเอง
ขึ้นอยู่กับว่าคว้าจังหวะนั้น ไว้ทันหรือเปล่า
สมมติว่าคว้าไว้ได้ เราจะใช้ประโยชน์จากมันยังไงล่ะ
ผลแพ้ชนะของสงคราม ขึ้นอยู่กับสิ่งนั้น
ไม่ได้เกี่ยวกับการโจมตีเสมอไป
ขอให้เธอรบชนะแล้วกันนะ
เมื่อกี้ว่ายังไงนะ
ครูสอนคณิตศาสตร์คนใหม่กำลังมาค่ะ
- ชุดนักเรียน - ชุดนักเรียนทำไมคะ
- ก็ต้องไปโรงเรียนน่ะสิ - ไหนว่าวันนี้จะพักไงคะ
พูดตอนไหน
- เมื่อคืนนี้ ฉันว่าฉันได้ยิน… - ชุดนักเรียน
สีหน้ายังไม่สู้ดีเลย
วันนี้ควรหยุดโรงเรียนสักวันนะ
ก็จะทำนี่ไงคะ
อะไรนะ
ถ้าโดนจับได้ ผมโดนผู้อำนวยการฆ่าแน่ครับ
ถ้าคุณไม่ทำ หนูฆ่าคุณแน่ค่ะ
โทรหาโรงเรียนและบอกว่าวันนี้ คังฮีจูป่วยเลยขอหยุด
ง่ายออก
คุณหนูจะไปไหนครับ
คุณเลขาอี
เจอตัวแล้ว
จะไปแบบนี้จริงดิ ไม่ลากันสักคำเลยเหรอ
เป็นครูประสาอะไร ทำไมไม่สนใจนักเรียนของตัวเองเลย
"ดูแลตัวเอง ตั้งใจเรียนล่ะ" อย่างน้อยก็ควรพูดคำนั้นสิ
แบบนี้มันไม่ถูก
หนูตามมาถึงนี่เพื่อบอกลานะ
ไม่เคยขอให้ทำเลย บอกลาเนี่ยนะ
ฉันไม่ได้อยากจะทำเลยด้วย
หนูจะทำ หนูจะทำเอง
ก็หนูอยากทำ
การบอกลาเฮงซวยนั่น
ฉันชอบพี่
ฉันบอกว่าฉันชอบพี่
แล้วยังไง
ฉันเพิ่งบอกชอบพี่ไปนะ
พี่พูดได้แค่นั้นเองเหรอ
ครับ หัวหน้ามุน
ทำอะไรของพี่น่ะ
เธอนั่นแหละทำอะไร
ครับ หัวหน้ามุน
นอกเหนือจากที่ชำระมาล่วงหน้าแล้ว ที่เหลือไม่ต้องครับ
ขอเลขบัญชีหน่อยครับ
ผมจะโอนคืนให้
ครูกับลูกศิษย์เหรอ
ไม่สิ
ฉันคือลูกจ้าง ส่วนเธอคือนายจ้าง
ซึ่งนั่นสิ้นสุดลง เมื่อมีการยกเลิกสัญญาจ้าง
และเธอชอบฉันเนี่ยนะ
ฉันว่าฉันพูดชัดแล้วนะ
ถ้าเธอทดสอบความอดทนของฉันอยู่ เธอจะไม่มีวันชนะ
มีอะไรจะพูดอีกไหม
ก็จริงนะ
ลูกจ้างกับนายจ้าง
ฉันลืมไปชั่วขณะน่ะ
ก และ ข
คนรับใช้ประเภทหนึ่งที่ทำงาน แลกกับเงินของพ่อ
ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านาย และคนรับใช้ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
นั่นคือสิ่งที่คุณตาสอนฉัน
ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะคะ
จริงสิ คุณบอกว่าคุณจะไม่เอ่ยคำลา
งั้นก็สู้ต่อไปแล้วกัน
สู้อยู่นอกเส้นที่คุณขีดไว้ คุณฮันแทโอ
เสร็จแล้วค่ะ มารับได้เลย
ฉันบังเอิญเห็นนายและฮีจู เมื่อกี้นี้น่ะ
ไม่เห็นต้องพูดแรงๆ กับน้องเขาเลย
เป็นพวกชอบใส่ใจชาวบ้านเหรอ
ไม่ได้เป็น
แต่อยู่กับนายแล้ว ฉันทำเป็นนิ่งเฉยไม่ได้น่ะสิ
ไม่ต้องยุ่งหรอก
มันไม่ใช่เรื่องของเธอ
คิดซะว่าคังฮีจู เป็นหนึ่งในกรณีที่เป็นไปได้ของนายสิ
ที่พูดออกมาน่ะ รู้หรือเปล่าว่า ตัวเองล้ำเส้นอยู่
นายต่างหากที่อ่อนไหวเกินไป
ฉันไม่รู้นะว่าเธอพยายามจะสื่ออะไร
แต่คำแนะนำนั่น ฉันขอปฏิเสธ
นาฮเยวอน เธอมาไม้ไหนกันแน่
- กาแฟ! - ค่ะ มาแล้วค่ะ กาแฟมาแล้ว
กาแฟสองแก้ว
เอาไป วันนี้อารมณ์ดี
ไม่เห็นต้องทิปเลย
ไม่ เดี๋ยวๆ
- อะไรวะ ฉันชนะตานี้ - เอามือออกๆ
- ฟลัชไง - อะไรกันวะ
ต้องสนุกแน่เลย
ถ้าฉันมีเงินนะ ฉันจะกวาดให้เรียบเลย
ลงไม้ลงมือกับนังฮเยวอนอีกสักทีดีไหม
อย่างมันจะทำอะไรได้ ฆ่าแม่ของตัวเองเหรอ
- ขนเข้าไปข้างใน - ครับ
แม่งเอ๊ย ทำอะไรของแกวะ
เก็บเลย
จะทางไหนฉันก็ตายอยู่ดี ไม่สะเทือนหรอก
- เลิกคลาสได้ - ขอบคุณนะคะ
แหม นังนั่นมันโม้ไว้ใหญ่โต ว่าลูกสาวของมันฉลาดนักฉลาดหนา
เรียนม.ฮันกุกจริงๆ ซะด้วย
แหม โตมาอย่างดีเลย
เป็นคนเกิดธาตุดินเหรอจ๊ะ จากดินสู่ดาว
- พวกคุณเป็นใคร - แม่ของเธอเชิดเงินหนีไป 50 ล้านวอน
เรามาที่นี่เพื่อทวงคืนไง
"แม่" เหรอ
ฉันไม่มีหรอก
อะไรเล่า นังหนู
นั่นมันปัญหาของเธอ แต่ธุระของฉันคือมาทวงเงินคืน
ก็ไปทวงจากผู้หญิงคนนั้นสิคะ
หรือไม่ก็ไปโรงพัก ไปเดินเรื่องจริงๆ จังๆ และแจ้งความ
นังเด็กมารยาททรามนั่น อะไรของแม่ง
เฮ้ย ยืนทำอะไรอยู่ ไปจับมันสิ
ครับ ลูกพี่
จะไปไหนเหรอจ๊ะ
ยังพูดไม่จบเลย ฟังให้จบแล้วค่อยไป
ลูกพี่
นี่ถุยน้ำลายใส่ฉันทางสายตาหรือไง ไม่รู้จักที่สูงที่ต่ำ
อีนังบ้านี่
แกเป็นใคร
ตรงนั้นทำอะไรกันครับ
คิดจะทำอะไรของคุณน่ะ
เดี๋ยวเจอกันที่บ้านนะ ตกลงไหม
หยุด เก็บมือถือเลย
ทำอะไรของนาย
- มีที่ไปหรือเปล่า - พูดให้มันเข้าใจหน่อยสิ
มีที่ให้ไปหรือเปล่า จะได้หลบหน้าพวกนั้นสักระยะ
แค่นั้นเนี่ยนะ
นายคิดว่าชั่วชีวิตนี้ ฉันเคยผ่านอะไรแบบนั้นมากี่หนแล้ว
นับไม่ถ้วนเลยละ
แต่ฉันไม่เคยเลี่ยง หรือหนีเลยสักครั้ง
รู้ไหมว่าทำไม
พอวิ่งหนีมันจะรู้สึกว่าฉันยอมรับ ผู้หญิงคนนั้นเป็นครอบครัวไง
เรื่องวันนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
อินฮา
มีอะไร
มีนักเลงมาหานาฮเยวอน
ใครมาหานาฮเยวอนนะ
พวกนั้นมาทวงเงินและพยายามตบยัยนั่น วุ่นวายไปหมดแล้ว
(คังอินฮา)
(นาฮเยวอน)
เลขหมายที่ท่านเรียก…
เฮ้อ อะไรวะ
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้…
บ้าเอ๊ย
เลขหมายที่ท่านเรียก…
ฉันเป็นห่วงเธออยู่
โล่งอกไปที
ฉันจะไปอยู่ที่บ้านของอินฮาสักพัก
ไปแล้วนะ
อย่าไป
อย่าไปนะ นาฮเยวอน
ถ้าฉันไม่ไป
ถ้าไม่ไปแล้วมันจะต่างกันยังไง
เราไม่ได้มีความหมายอะไรต่อกันนะ
เรื่องนั้นเธอรู้ได้ยังไง
ท่าทีของนายตอนนี้…
อีกหนึ่งเดือนหรือสองเดือน ไม่สิ
แน่ใจเหรอว่าจะไม่เสียใจ ตั้งแต่พรุ่งนี้เลยน่ะ
ไม่แน่ใจล่ะสิ
นี่แหละความเป็นจริง
ฉันจะไม่เสียใจ
ขอโทษนะ
ฉันรู้ว่าฉันจะเสียใจแน่
อยากให้มีชีวิตต่างจาก ที่เป็นอยู่ไม่ใช่เหรอ
ถ้าเราล้มเลิกซะดื้อๆ
มันจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ท่าทีของนายตอนนี้…
อีกหนึ่งเดือนหรือสองเดือน ไม่สิ
แน่ใจเหรอว่าจะไม่เสียใจ ตั้งแต่พรุ่งนี้เลยน่ะ
แทโอ
ฮันแทโอ
(คังอินฮา)
ฮัลโหล
ว่ามาสิ
(ห้าปีต่อมา)
(ศูนย์ร่วมมือความรุ่งเรืองร่วม ครบรอบห้าปี)
ท่านประธานมาถึงแล้วครับ
- ท่านคะ ยินดีด้วยค่ะ - ยินดีด้วยนะคะ
วันนี้รู้สึกยังไงคะ
นี่คือพนักงานที่แต่งสุนทรพจน์ ที่ท่านจะกล่าวในวันนี้ครับ
สวัสดีครับ
ผมประจำอยู่ทีมฝึกอบรมผู้นำระดับโลก ชื่อฮันแทโอครับ
เกมของเรา…
เริ่มต้น ณ บัดนี้
คำบรรยายโดย จุฑาทิพ แวงสูงเนิน