(โรอุน)
(โจอีฮยอน)
(นักเขียน: ฮาซูจิน)
(ผู้กำกับ: ฮวังซึงกิ คิมซูจิน)
(The Matchmakers)
(จองซุนกู อายุ 29 ปี)
(หมายเหตุ: เลือกครองโสด)
(นายหมู่แห่งสำนักเขตเมืองหลวง พี่ชายของซุนด็อก)
ทำไมข้าถึงเลือกอยู่เป็นโสดน่ะหรือ
เพราะข้าสงสารน้องสาว...
ที่ออกเรือนไปเพื่อความสำเร็จของข้า ในฐานะบุตรชายของตระกูล
ทั้งที่รู้ว่าอีกไม่นาน นางจะต้องเป็นม่าย
ข้าให้อภัยท่านพ่อไม่ได้ ที่ให้นางแต่งงานกับเขา
ข้าเลยเลือกที่จะไม่แต่งงาน ไปตลอดชีวิตขอรับ
(แมงซัมซุน อายุ 21 ปี บุตรสาวลำดับสามในบรรดาคุณหนูทึนทึก)
(หมายเหตุ: นักเขียนนิยายรัก)
ท่านนายหมู่น่ะหรือเจ้าคะ
ข้าลืมเขาได้แล้วเจ้าค่ะ
ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะสนใจแต่ ท่านบัณฑิตโสดหมายเลข 23
ที่ทำอาหารเก่งเจ้าค่ะ
อืม
อ๋อ การสระผมที่หุบเขาซูซองดง...
เป็นเรื่องที่ข้าอยากลองที่สุด...
หลังได้ยินเรื่องที่ท่านแม่เล่าให้ฟัง เกี่ยวกับตัวแทนแห่งรัก
ข้าเลยขอให้แม่นางยอจูช่วยเจ้าค่ะ
ข้าจะเปลี่ยนมันให้เป็น สุดยอดการนัดพบในชีวิตข้า...
เฉกเช่นสาว ๆ ในพุกชนเจ้าค่ะ
(ตอนที่ 10: ความรักเบ่งบานในเทศกาลเดือนห้า)
สิ่งที่เจ้าพูดภายใต้มนตร์สะกด
จะไม่ส่งผลร้ายต่อเจ้า
ดังนั้น...
ในเวลานี้ จงอย่าลังเล และตอบข้ามาตามจริงเถิด
เหตุใด...
เจ้าถึงโกหกว่าไม่ได้ชอบข้าล่ะ
ข้ามั่นใจว่าเจ้าก็ชอบข้าเหมือนกัน
ตอนที่เราเดินวนรอบเจดีย์
เจ้าบอกว่าจะเป็นโล่กำบังให้ข้า
ตอนที่ข้าล้มหมดสติที่โรงเตี๊ยม
เจ้าก็วิ่งมาหาข้าก่อนใคร
และที่ริมแม่น้ำ เจ้าก็ดูโล่งใจจริง ๆ ...
ตอนที่เห็นว่าข้าไม่เป็นไร
แล้วถึงแม้ว่าเจ้าจะพูดกับข้า อย่างสุขุมเยือกเย็น
แต่ชีพจรเจ้ากลับเต้นเร็วกว่าปกติ
หากใต้เท้าช่วยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
ทันทีที่การจับคู่ครั้งนี้เสร็จสิ้น ข้าจะไปจากที่นี่ทันทีเจ้าค่ะ
พอพิจารณาสถานการณ์ทั้งหมดแล้ว
ข้ามั่นใจว่าเจ้าก็ชอบข้าจริง ๆ
หรือว่า...
ข้าเข้าใจผิดไปเองเพราะรู้แต่ตำรา
หัวใจของข้าเจ็บปวด...
เวลาท่านพูดโดยไม่มองหน้าข้าเจ้าค่ะ
ตอนนั้น ข้าไม่รู้เหตุผล
แต่ตอนนี้เหมือนจะรู้แล้วเจ้าค่ะ
เป็นเพราะ...
ข้าก็ชอบท่านเช่นกัน
แต่ว่า...
ข้าลืมสามีที่ตายไปแล้วไม่ได้
คงไม่อาจลืมจนกว่าชีวิตจะหาไม่
ข้าจึงไม่อาจยอมรับ ความรู้สึกของท่าน...
หรือยกหัวใจให้ท่านได้เจ้าค่ะ
ท่านโซชอนเจ้าคะ
โยมคือ...
ลมอะไรหอบท่านมาที่นี่หรือ ใต้เท้าคยองอุนแจ
ต้องการศพอีกศพหรือขอรับ
คือ...
ท่านคือท่านโซชอน
ผู้ประพันธ์เรื่อง "บุรุษของท่านบัณฑิต" ใช่ไหมเจ้าคะ
ผ่านไปกว่าแปดปีแล้ว
พวกโยมมาตามหาอาตมา เพราะนิยายเรื่องนั้นหรือ
นิยายเรื่องนั้น...
บรรยายถึงการฆาตกรรม รองที่ปรึกษาแห่งพยองยาง
ใช่ไหมเจ้าคะ
ท่านฟังเรื่องราวจากใคร แล้วเขียนมันขึ้นมาหรือขอรับ
มันไม่ใช่สิ่งที่อาตมาได้ยินมา
แต่เป็นสิ่งที่อาตมาประสบเองขอรับ
ท่านคงเป็นสตรีในนิยาย...
ที่แต่งกายเป็นบุรุษสินะเจ้าคะ
ตัวเลขตรงนี้ไม่ตรงกันขอรับ
ท่านไม่รู้จริง ๆ หรือแค่แกล้งไม่รู้กันแน่ขอรับ
น้าของท่านให้ทำแบบนั้น เพราะมันเป็นธรรมเนียมมิใช่หรือขอรับ
ข้าเพิ่งมาใหม่ มีเรื่องที่ยังไม่รู้มากมาย
หากเป็นเช่นนั้น เราก็ควรทำตามกฎนะขอรับ
ข้าจะ...
รับผิดชอบเรื่องนี้เองขอรับ
ข้าไม่เข้าใจว่า เหตุใดตัวละครในนิยาย...
ถึงร่วมมือกับศัตรูเพื่อปกปิด เรื่องความรักของบุตรสาวที่ตายไป
แต่ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว
ไม่ว่าใครก็คงยอมร่วมมือกับศัตรู
เพื่อปกปิดเรื่องรักร่วมเพศ ของบุตรชายตัวเอง
เพราะมีเกียรติของตระกูลเป็นเดิมพัน
ท่านทั้งสองไม่ได้ปลิดชีพตัวเอง เหมือนในนิยาย
แล้วใครกันที่ฆ่าโจอินฮยอน และสร้างข้อกล่าวหาเท็จนี้ขึ้นมาขอรับ
คนที่ฆ่าโจอินฮยอน...
คืออาตมาเองขอรับ
หากวันนั้นอาตมาไม่ได้ไปหาเขา
ตอนนี้เขาจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่นะ
อาตมาคิดถึงเรื่องนั้น...
ทุกวันคืนเลยขอรับ
นี่คือจดหมาย...
ที่ใต้เท้าพัคบกกี แลกเปลี่ยนกับล่ามของหมิง
มันน่าจะเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่า เขายักยอกเครื่องบรรณาการไป
พรุ่งนี้เขาจะรู้ตัวว่าจดหมายหายไป
เรามีเวลาไม่มากแล้ว
พรุ่งนี้เช้า จงยื่นฎีกา ไปยังราชสำนักเถิด
ขอโทษนะ
ข้าคงทำไม่ได้
นั่นสินะ
เจ้าคงไม่สบายใจ ที่ต้องรายงานเรื่องน้าของตัวเอง
แต่ข้าว่าการให้เจ้าเป็นคนยื่น...
เพราะเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน มันน่าจะดีกว่าให้ข้ายื่น
จดหมายฉบับนี้ไม่ได้มีเพียง เรื่องทุจริตเครื่องบรรณาการ
แต่ยังมีหลักฐานการกบฏ แผนปลงพระชนม์องค์ชายอุนแฮด้วย
หมายความว่าอย่างไร ข้าไม่เห็นอะไรเช่นนั้นเลย
พอผ่านพรุ่งนี้ไป เจ้าก็จะรู้เองว่าข้าหมายถึงอะไร
ข้าเองก็เชื่อว่ามันถูกต้องแล้ว...
ที่จะรายงานเรื่องท่านน้า และแก้ไขธรรมเนียมผิด ๆ นี้
แต่หากข้าใช้จดหมายพวกนี้ เป็นหลักฐานในฎีกาของข้า
ตระกูลของเรา คงถูกกวาดล้างจนสิ้นเป็นแน่
ใจเย็น ๆ ก่อน
ข้ามั่นใจว่าเราจะหาทางออกได้
นี่เจ้าสองคนทำอะไรกัน
ข่าวลือที่ว่า...
เจ้าเป็นพวกรักร่วมเพศ
เป็นเรื่องจริงงั้นหรือ
ขออภัยขอรับ
ท่านพ่อ
แม้อาตมาจะรอดมาได้
แต่เขาถูกฟันโดยไม่มีโอกาสขัดขืน
และสิ้นลม ณ ที่แห่งนั้นขอรับ
นี่ท่านจะบอกว่าโจอินฮยอน...
ถูกบิดาตัวเองสังหารงั้นหรือเจ้าคะ
หลักฐานแผนปลงพระชนม์องค์ชายอุนแฮ ที่อยู่ในจดหมายฉบับนั้น
คืออะไรหรือขอรับ
ใต้เท้าพัคเอาจดหมายกลับไป ตอนที่เขาเข้ามาในห้อง
อาตมาเลยไม่ได้ดูอีกรอบ
แต่ตอนที่อาตมาดู ก็ไม่เจอเนื้อหาประมาณนั้นเลยขอรับ
แม้อาตมาจะมองข้ามมันไป
ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น กับองค์ชายอุนแฮในตอนนั้น
ดูเหมือนว่า...
ฝ่ายทงโรจะหยุดแผนการ หลังจากเขาสิ้นใจขอรับ
ชีวิตผู้บริสุทธิ์มากมาย...
ต้องถูกสังเวยเพื่อปกปิดเหตุการณ์นั้น
หลังจากนั้นไม่ถึงครึ่งปี บิดาของอาตมาก็เสียชีวิตขอรับ
พอมาคิดดูตอนนี้...
การมีตัวตนของเรา...
คงเป็นกาลกิณีกระมังขอรับ
อาตมาอยากล้างบาปนั้น
จึงเลือกที่จะใช้ชีวิต เก็บกู้ศพที่ถูกทิ้งขอรับ
อาตมาไม่อยากเอ่ยถึง เหตุการณ์นี้อีกขอรับ
เหตุใดถึงเลือกวัดซอนฮวาหรือขอรับ
ครอบครัวของ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายโจยองแบ
เป็นผู้สนับสนุนวัดนี้มิใช่หรือขอรับ
หากเขารู้เรื่อง คงไม่ปล่อยท่านไว้แน่
ข้าไม่เข้าใจเลยขอรับว่า เหตุใดท่านถึงเลือกอยู่ที่นี่
เพราะเหตุนั้นเขาถึงตั้งใจเลือกที่นี่ มิใช่หรอกหรือเจ้าคะ
ป้ายอนุสรณ์ของคนที่รัก ตั้งอยู่ที่นี่อย่างไรล่ะเจ้าคะ
ข้าเข้าใจแล้วว่าเจ้าถูกใส่ร้าย
แต่ในทางกฎหมาย มันคงยากที่จะพิสูจน์...
ความบริสุทธิ์ของเจ้า
และอย่างที่เจ้าเคยบอก โรคไข้ใจของข้า ก็เป็นปัญหาของข้าเอง
อย่าเก็บไปใส่ใจเลย
เจ้าจะจับคู่ต่อไปก็ได้
แต่นายหมู่บอกว่าเขาจะอารักขาเจ้าเอง
จนกว่าพิธีแต่งงานจะเสร็จสิ้น
ก็เอาตามนั้นแล้วกัน ระวังตัวด้วย
จดหมายฉบับนี้ไม่ได้มีเพียง เรื่องทุจริตเครื่องบรรณาการ
แต่ยังมีหลักฐานการกบฏ แผนปลงพระชนม์องค์ชายอุนแฮด้วย
หมายความว่าอย่างไร ข้าไม่เห็นอะไรเช่นนั้นเลย
หลักฐานการกบฏ...
ที่โจอินฮยอนเห็นคืออะไรกัน
เหตุใดพระสัปเหร่อรูปนั้น ถึงไม่สังเกตเห็น
นายหญิงเล็กเจ้าคะ
นายหญิงเล็ก
ให้ตายสิ
เฮ้อ นางออกไปอีกแล้ว
คราวนี้ข้าจะบอกว่าอะไรดีล่ะ
ข้าอยู่นี่
โธ่ถัง
เหตุใดถึงออกมาตรงนี้อีกแล้วเจ้าคะ
ข้ารู้สึกอึดอัด เหมือนมีสำลีอุดอยู่ในหัว
เลยทนอยู่ในห้องไม่ได้
หัวท่านไม่ใช่ผ้าห่มเสียหน่อย
จะมีสำลีอุดอยู่ได้อย่างไรล่ะเจ้าคะ
รีบลุกขึ้นเถิดเจ้าค่ะ
ท่านนายหมู่มาเจ้าค่ะ
พี่ชายข้าน่ะหรือ
เจ้าน่าจะไปวัดซอนฮวาพร้อมข้า
เหตุใดถึงไปกับใต้เท้าคยองอุนแจล่ะ
ข้าไม่ได้ไปกับเขาหรอก
เขารออยู่หน้าวัดซอนฮวาน่ะ
ท่านพี่
ข้ารู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดเลย
เอาไว้ดุข้าคราวหน้าไม่ได้หรือ
แล้วนักเขียนนิยายคนนั้นล่ะ
ได้เจอเขาไหม
อืม
แม่นางยอจูถูกใส่ร้ายจริง ๆ
แล้วเจ้ารู้หรือเปล่าว่า คนร้ายตัวจริงคือใคร
พวกเขาไปพบพระสัปเหร่อ ที่วัดซอนฮวาขอรับ
วัดซอนฮวาหรือ
พยายามหารายชื่อคนตาย
หรือจะไปบวชกันแน่
ให้ตายสิ คิดจะทำอะไรกัน
ทันทีที่เขากลับมา ก็ไปเอารายงานเบื้องต้น...
ของเหตุการณ์เมื่อแปดปีก่อน...
และเอกสารที่ถูกส่งไปให้ลูกสะใภ้...
ของใต้เท้าฝ่ายซ้าย ณ สำนักการบังคับใช้กฎหมาย...
และสำนักวัฒนธรรมขอรับ
ช้าก่อน นี่เขากำลังขุดคุ้ย เรื่องบุตรชายท่านมิใช่หรือขอรับ
ให้ตายสิ
พูดอะไรไม่ได้สักอย่าง
นำตัวพระสัปเหร่อที่ไปพบ ราชบุตรเขยคยองอุนแจ...
มาให้ข้า
ขอรับ
ตายด้วยน้ำมือบิดาตัวเองงั้นหรือ
เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า
เป็นสิ
ข้าไม่คิดเลยว่าการพิสูจน์ ความบริสุทธิ์ให้แม่นางยอจู...
จะเกี่ยวข้องกับการเปิดโปง ความผิดของพ่อสามีข้า
แล้วใต้เท้าคยองอุนแจล่ะ
คิดว่าเขาจะทำอย่างไร
เขาบอกว่าแม่นางยอจูบริสุทธิ์
แต่คงไม่ง่ายที่จะพิสูจน์
การที่บิดาฆ่าบุตรชายตัวเอง เพราะรักร่วมเพศ
จะนำตัวมาลงโทษคงยาก
แต่เรื่องนี้จะทำให้ตระกูลด่างพร้อย
ทุกคนถึงอยากปกปิดเอาไว้มากกว่า
ท่านพี่
ท่านพี่ก็คิดว่าเกียรติของตระกูล...
สำคัญกว่าชีวิตของบุตรชายตัวเองหรือ
ข้าไม่ได้คิดเช่นนั้นก็จริง
แต่ท่านพ่อก็ให้เจ้าแต่งเข้าตระกูลนี้ โดยที่เจ้าไม่เต็มใจ...
เพื่อช่วยตระกูลเราใช่ไหมล่ะ
เพราะพี่ชายเจ้าไม่ได้เรื่อง
ถึงทำอะไรเพื่อเจ้าไม่ได้เลย
ข้าขอโทษนะ
หมายความว่าอย่างไรกัน
ข้าแต่งงานโดยไม่เต็มใจงั้นหรือ
ข้ารู้หมดนั่นล่ะ
ก่อนวันแต่งงาน...
เจ้ากับท่านพ่อ ทะเลาะกันอยู่หลายวันหลายคืน
ตอนนั้น
ข้าน่าจะพยายามห้ามอีกหน่อย
ซุนด็อก
ถ้าอยู่ที่นี่มันทุกข์ทรมานเกินไป
ก็กลับบ้านเรานะ
ทำไมแม้แต่ท่านพี่ก็พูดแบบนั้นล่ะ
ที่ข้าทะเลาะกับท่านพ่อตอนนั้น...
เพราะเขาพยายามห้ามข้า...
ไม่ให้แต่งงานกับสามีแค่เพราะเขาป่วย
ข้าพยายามเกลี้ยกล่อมเขาต่างหาก
จริงหรือ
ข้ามั่นใจว่าเจ้าก็ชอบข้าเหมือนกัน
เป็นเพราะ...
ข้าก็ชอบท่านเช่นกัน
ข้า...
ข้ารักสามีข้ามากนะ
อ๋อ อย่างนั้นหรอกหรือ
ข้า...
ข้าเข้าใจผิดไป
ข้าขอโทษนะ
อย่าร้องไห้เลย
(จดหมายปิดผนึก)
ใกล้จะถึงเทศกาลเดือนห้าแล้ว
ข้าเลยฝากความคิดถึง ผ่านพัดเล่มนี้มาเจ้าค่ะ
ฤดูร้อนทำให้ทุกอย่างมีสีสันก็จริง
แต่อะไร ๆ ก็ผิดพลาดได้ง่าย และอาจพาลทำให้ทุกอย่างเสียการเจ้าค่ะ
เมื่อเวลาผ่านไป และท่านได้เข้ารับราชการแล้ว
ข้าหวังว่าท่านจะสร้าง สายลมอ่อนโยนได้เช่นพัดนี้
และกลายเป็นผู้ที่คอยดูแลทุกข์สุข ของราษฎรนะเจ้าคะ
ให้ตายสิ
เฮ้อ นึกว่ารอบนี้จะชนะได้แล้วเสียอีก
เราเล่นกันอีกรอบเถอะขอรับ
ในเทศกาลเดือนห้านี้ ข้าต้องชนะให้ได้สักตาขอรับ
ข้าถูกจ้างมาให้เป็นคู่ต่อสู้ท่าน จะกี่ครั้งก็ย่อมได้ขอรับ
โอ๊ะ
เอ่อ พอดีมีเรื่องด่วนเข้ามา
เลื่อนการเรียนการสอนไปก่อนนะ
ให้ตายสิ
ขออภัยขอรับ จู่ ๆ ขาข้าก็พันกัน
โธ่ ระวังให้มากกว่านี้หน่อยสิ
ท่านต่างหากที่จู่ ๆ ก็วิ่งออกไป
ได้ยินว่าท่านกำลังจะแต่งงาน...
กับบุตรสาวคนเดียว ของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
ทั้งชีรึมและการแต่งงาน ท่านควรจดจ่อแค่สิ่งเดียวนะขอรับ
เป็นอะไรของเขา
นายหญิงเล็ก
หือ
ทำอะไรอยู่เจ้าคะ
บิดสิเจ้าคะ
เจ้าจิ้งจอกบ้านั่นกำลังปั่นหัวข้า
บ้าเอ๊ย
จะบ้าตาย
ทำไมข้าถึงคิดถึงเขาขึ้นมา แบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเช่นนี้นะ
พอเวลาผ่านไป ข้าก็จะลืมเขาได้เองล่ะ
อืม
ทำไมถึงไม่หายตัวไปด้วยซ้ำล่ะเนี่ย
(ปีชวดเหลือง)
(ปีวอกแดง)
นี่คือจดหมาย...
ที่ใต้เท้าพัคบกกี แลกเปลี่ยนกับล่ามของหมิง
(โจอินฮยอน ทุจริตเครื่องบรรณาการ)
จดหมายฉบับนี้ไม่ได้มีเพียง เรื่องทุจริตเครื่องบรรณาการ
แต่ยังมีหลักฐานการกบฏ แผนปลงพระชนม์องค์ชายอุนแฮด้วย
นี่ท่านจะบอกว่าโจอินฮยอน ถูกบิดาตัวเองสังหารงั้นหรือเจ้าคะ
(โจยองแบ สังหาร)
ชีวิตผู้บริสุทธิ์มากมาย...
ต้องถูกสังเวยเพื่อปกปิดเหตุการณ์นั้น
(ท่านหญิงยู)
(ฆ่าตัวตาย)
(ได้รับซุ้มประตูอนุสรณ์)
อาการของพิษตัวไหมทองถูกกล่าวถึง...
ในตำราการแพทย์ราชวงศ์หมิง ที่ข้าเพิ่งอ่านมา
มันคล้ายกับอาการขององค์หญิง...
เมื่อแปดปีก่อนน่ะ
(พ่อค้าจากหมิง)
ท่านเองก็พูดภาษาโชซอนได้คล่องแคล่ว ท่านค้าขายมานานหรือยัง
ถ้าใช่แล้วจะทำไม
มีใครเคยถามหาพิษตัวไหมทองอีกไหม
ใครฆ่าเขาขอรับ
อาจจะเป็นคนที่วางแผน ลักพาตัวองค์รัชทายาทนั่นล่ะ
เพื่อปิดปากเขา
(องค์รัชทายาทถูกลักพาตัว)
ทั้งนางกำนัลคนนี้
และองค์หญิง...
น่าจะโดนพิษตัวไหมทองขอรับ
คยองอุนแจต้องลงแข่งเล่นชิงช้า...
ในเทศกาลเดือนห้าแน่
ข้าเห็นเขาเล่นชิงช้า กับพวกชายโสดทึนทึกขอรับ
ให้ตายสิ อุจาดตาจริง ๆ
แต่เพราะเขาแท้ ๆ
สำนักเขตเมืองหลวง ถึงได้มีความคืบหน้าเรื่องการจัดการ
ปัญหาหญิงชายโสดทึนทึกนะขอรับ
ท่านหมายความว่าอย่างไรขอรับ
อ๋อ พวกชายโสดทึนทึกที่เกี่ยวข้อง กับราชบุตรเขยบอกว่า...
พวกเขาจะแต่งงานกับคุณหนูทึนทึกขอรับ
ปีนี้เราจะไม่โดนตำหนิ
เรื่องปัญหาหญิงชายโสดทึนทึก อีกแล้วขอรับ
ใต้เท้าฝ่ายปกครอง
ปัญหาไม่ใช่การทำงาน ของสำนักเขตเมืองหลวงขอรับ
เราต้องหยุดราชบุตรเขย ไม่ให้ส่งคุณหนูทึนทึกออกเรือนขอรับ
ทำไมหรือขอรับ
มองตะเกียบเห็นป่าไผ่
(แปลว่าความเคลื่อนไหวเล็ก ๆ บ่งบอกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต)
ท่านลืมไปแล้วหรือว่า
เราเคยใช้ข้ออ้างแบบใด เพื่อไม่ให้องค์รัชทายาทอภิเษกสมรส
ข้ออ้างที่ว่าคือปัญหาร้ายแรง
ของชายโสดหญิงโสดในฮันยางขอรับ
ทว่า เมื่อราชบุตรเขย ก้าวเข้ามาข้องเกี่ยว
และจัดแจงให้สตรีทึนทึกสามคน ได้แต่งงานกับชายโสดทึนทึก
ราชสำนักก็จะใช้เรื่องนี้ผลักดัน
การจัดงานอภิเษกสมรส ให้องค์รัชทายาทขอรับ
เฮ้อ สมแล้ว ท่านพี่มองตะเกียบเห็นป่าไผ่...
อยู่แล้วสินะขอรับ
เราใช้โอกาสนี้ กำจัดคยองอุนแจเถิดขอรับ
เหตุใดเจ้าจึงโพล่งสิ่งที่อยู่ในใจ ออกมาโดยไม่คิดเลย
แล้วอย่างไร
ท่านมีแผนจะหยุดยั้ง ความพยายามของราชบุตรเขยหรือขอรับ
"หยุดยั้งความพยายาม" หรือเจ้าคะ
การแต่งงานของชายหญิงโสดทึนทึก สำคัญต่ออาณาจักรเรามากเจ้าค่ะ
หากราชบุตรเขยคยองอุนแจ จากฝ่ายทงโรทำเช่นนั้น
ก็ถือเป็นเรื่องดีเจ้าค่ะ
อีกอย่าง มารดาของบุตรสาวสามคน ของแมงผู้คงแก่เรียน...
ก็มาจากตระกูลโจมิใช่หรือเจ้าคะ
จะบอกว่าท่านจะนั่งเฉย ๆ ...
แล้วปล่อยให้องค์รัชทายาท ได้อภิเษกสมรสหรือขอรับ
อย่ากังวลไปเลยเจ้าค่ะ
ต่อให้สาวทึนทึกทุกนางในฮันยาง ออกเรือนกันหมด
องค์รัชทายาท ก็ไม่มีวันได้อภิเษกสมรสหรอกเจ้าค่ะ
(จดหมายปิดผนึก)
จงนำไปส่งยังหุบเขานัมซาน
(จดหมายปิดผนึก)
ขอบคุณมากขอรับ ที่คอยส่งข่าวคราวจากฮันยาง
หากข้าได้เข้ารับราชการ
ข้าจะเป็นข้าราชการผู้ซื่อสัตย์ ที่รับใช้ราษฎรขอรับ
ข้ายังวาดบางอย่างบนพัด เพื่อแสดงความขอบคุณด้วยขอรับ
พัดที่มีภาพวาดภูเขามงมยอก เป็นของท่านขอรับ
ช้าก่อน ท่านรู้ได้อย่างไรขอรับว่า แมงฮานา...
แลกเปลี่ยนจดหมายกับองค์รัชทายาท
องค์รัชทายาทหายตัวไปจากที่พัก ของแม่นมฝ่าบาท
แต่พระมเหสีก็ไม่ได้ลงโทษนาง
ทว่ากลับมอบผ้าไหมให้แทน
ข้าคิดว่ามันแปลกเลยคอยจับตาดู แล้วก็ได้รู้เรื่องนั้นเข้าเจ้าค่ะ
ดูเหมือนคืนนั้น คนที่ซ่อนตัวองค์รัชทายาทไว้
จะเป็นแมงฮานาเจ้าค่ะ
นังตัวดี
ข้าจะจัดการนาง...
ในคราวหน้า
ข้าเลยสวมรอยเป็นแมงฮานา
และส่งจดหมาย ให้องค์รัชทายาทแทนเจ้าค่ะ
นายน้อย หากท่านมาที่ฮันยาง ในเทศกาลเดือนห้าที่จะถึงนี้
ข้าจะพาท่านเที่ยวชมเมืองเจ้าค่ะ
ท่านจะได้ชมทักษะการเล่นชิงช้าของข้า ที่ท่านอยากชมมาตลอดด้วย
มาให้ได้นะเจ้าคะ
ข้าจะรอเจ้าค่ะ
แต่เสด็จแม่ ไม่อนุญาตให้ข้าออกไปข้างนอกนะ
ข้าจะทำอย่างไรดี
ลูกชายข้า โตถึงขั้นแต่งกลอนได้แล้วหรือนี่
โตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน
เป็นอย่างไรบ้างขอรับ
ข้าชอบนะ
โดยเฉพาะส่วนที่ใช้คำว่า "สหาย" แทน "เพื่อน"
ข้าชอบมากเลย
ข้าจะเอาให้ท่านอาจารย์ดูด้วยขอรับ
มานั่นแล้วขอรับ
ฮะ มาแล้วหรือ
ถ้าเขารู้ว่าแม่ฟังการสอนอยู่ อาจจะรู้สึกอึดอัดเอาได้
เราเก็บเรื่องนี้เป็นความลับกันนะ
ขอรับ
สบายดีไหม
ขอรับ ท่านอาจารย์ก็สบายดีใช่ไหมขอรับ
ข้ามีปัญหาหัวใจนิดหน่อย จึงไม่ค่อยสบายน่ะ
มีเรื่องอะไรหรือขอรับ
ข้าคิดถึงภรรยาที่เสียไป
ท่านอาจารย์หมายถึงองค์หญิง...
ที่ท่านถูกบังคับ ให้อภิเษกสมรสด้วยหรือขอรับ
ท่านอาเล่าให้ข้าฟังน่ะขอรับ
หากมันไม่เหมาะสม ข้าขออภัยขอรับ
ใคร ๆ ในโชซอนก็รู้เรื่องนี้กัน ไม่ต้องขอโทษหรอก
ข้าจะบอกความลับที่ไม่มีใครรู้ให้
ข้าไม่ได้ถูกบังคับให้แต่งงาน อย่างที่ข่าวลือว่าไว้หรอก
ข้ารักนางมากพอ...
ที่จะล้มเลิกความฝันในการเป็นเสนาบดี
ท่านเป็นทุกข์ เพราะคิดถึงองค์หญิงสินะขอรับ
บางครั้งข้าก็เป็นทุกข์ เพราะคิดถึงพ่อแม่แท้ ๆ ของข้า
ข้าเข้าใจความรู้สึก ของท่านอาจารย์ดีขอรับ
ในยามนั้น ข้าทำได้เพียง ทุกข์ทรมานขอรับ
เจ้าจำพ่อแม่แท้ ๆ ของเจ้าได้หรือไม่
ข้ายังเด็กเกินกว่าจะจำพวกท่านได้
แต่ข้าจำได้ว่า พวกท่านยิ้มให้ข้าอยู่บ่อย ๆ ขอรับ
แม่ของข้าก็บอกว่าพวกท่านเป็นคนดี
ถึงข้าจะรู้สึกมาตลอด
แต่ดูเหมือนเจ้า จะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับแม่จริง ๆ นะ
ขอรับ ข้ารักท่านแม่ที่สุดในโลก
ตราบใดที่ข้าอยู่กับท่านแม่ ข้าก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้นขอรับ
ฟังเจ้าพูดแล้ว...
ช่วยให้จิตใจที่ว้าวุ่นของข้า ปลอดโปร่งขึ้นมากทีเดียว
อะไรนะขอรับ
ขอบใจเจ้ามาก
"โฮกังบุลโฮฮัก กีพเยยากวัง"
"หากแสวงหาแต่อำนาจ และไม่แสวงหาความรู้"
"จักได้แต่ผลลัพธ์น่าขบขัน"
ได้เวลาจบคาบเรียนแล้ว
ข้ามาขัดจังหวะหรือเปล่าเจ้าคะ
กำลังจะเลิกพอดีขอรับ
พอได้ยินเสียงหลานชายอ่านหนังสือ
ทำให้ข้านึกถึง ลูกชายคนโตที่เสียไปน่ะเจ้าค่ะ
เขาเป็นลูกชายที่ชาญฉลาด และอ่อนโยนนัก
ขออภัยเจ้าค่ะ
พออายุมากขึ้น ก็จะจำอดีตได้ชัดเจนกว่าเมื่อวาน
ขอโทษที่พูดเรื่องน่าอึดอัดนะเจ้าคะ
เพราะใต้เท้าแท้ ๆ หลานชายข้าถึงชอบเรียนหนังสือเจ้าค่ะ
เพราะหลานท่านฉลาดและจิตใจดี
ต่อให้ผู้อื่นสอนก็ย่อมทำได้ดีขอรับ
อ๋อ ได้ยินว่าบุตรสาว ของแมงผู้คงแก่เรียน...
จะแต่งงานในวันที่ 25 เดือนห้า
ท่านมีบทบาทสำคัญในการแก้ปัญหา สาวทึนทึกทีเดียวนะเจ้าคะ
รู้กระทั่งฤกษ์แต่งงานเลยหรือขอรับ
ใต้เท้ามีพรสวรรค์ ที่ต่างจากใครในฝ่ายทงโร
ต้องให้ความสนใจ การเดินหมากของท่านสิเจ้าคะ
ท่านเป็นถึงราชบุตรเขย มิใช่บุคคลทั่วไปนี่เจ้าคะ
นางจะบอกให้ข้า ใช้อำนาจให้ถูกทางงั้นหรือ
อะไรนะขอรับ
ดูเหมือนนางจะรู้ว่า การแต่งงานของสาวทึนทึก
จะนำไปสู่การอภิเษกสมรส ขององค์รัชทายาท
แล้วใจเย็นเช่นนี้ได้อย่างไรกัน
ใครหรือขอรับ
เอ๊ะ
ใครกันขอรับ
(วันเทศกาลเดือนห้า)
หลังเดินเล่นเสร็จ ตอนเที่ยง แค่ไปยังสนามเชือกก็พอเจ้าค่ะ
ข้าคุยกับนายหญิงบ้านนั้นไว้แล้ว
อย่าออกนอกลู่นอกทางนะเจ้าคะ
เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ
อ๋อ แกดงจะจองที่ดี ๆ ไว้ให้นะเจ้าคะ
คึนซอก เชื่อฟังท่านอาด้วยนะ
ท่านพี่
ถึงกับให้คึนซอกมาจับตาดูข้าเชียวหรือ
คึนซอกก็ควรได้สนุกกับสหายสิ
ไม่เป็นไรขอรับ ท่านอา
ข้าอยากเจอว่าที่ท่านอาเขยน่ะขอรับ
รักษามารยาทกับว่าที่อาเขยด้วยนะ
ขอรับ
แค่เพราะท่านแม่ไปพบพระสนมเอกซุกบิน
ก็อย่าได้ประมาทเชียวล่ะ
ท่านพี่ก็รีบกลับบ้านนะเจ้าคะ
เจ้าค่า เจ้าค่ะ ขอให้สนุกนะเจ้าคะ
ไปกันเถิด ไปก่อนนะเจ้าคะ
คึนซอก เราออกนอกเมืองกันเถอะ
ทำไมล่ะขอรับ
เดี๋ยวต้องไปเจอว่าที่อาเขยนี่ขอรับ
เมื่อคืนข้าเจอเขาแล้ว
อะไรนะขอรับ
นายน้อยเจ้าคะ
ท่านคือนายน้อย จากตระกูลอาจารย์ใหญ่ใช่ไหมเจ้าคะ
อ๋อ ใช่แล้ว
แกดง เจ้าออกไปก่อนได้ไหม
ข้าจะรออยู่หลังตรอกนะเจ้าคะ
ขออภัยที่เรียกออกมากลางดึกนะเจ้าคะ
ไม่เป็นไรขอรับ
แต่เราถูกนัดหมาย ให้พบกันพรุ่งนี้มิใช่หรือ
ข้าถึงได้อยากพบท่านเจ้าค่ะ
เพราะนี่เป็นเทศกาลเดือนห้า ครั้งสุดท้ายก่อนแต่งงาน
ข้าเลยอยากใช้เวลาอยู่กับเหล่าสหาย
ถ้าท่านไม่ว่าอะไร
ข้าคิดว่าบางทีเราน่าจะแยกกัน ฉลองเทศกาลเดือนห้าเจ้าค่ะ
ข้าไม่ถือขอรับ เชิญท่านฉลองกับสหายเถิด
ขอบพระคุณนะเจ้าคะ
- ช้าก่อน - ช้าก่อน
เอ่อ...
ข้าบอกว่าได้รับจากท่าน ในเทศกาลเดือนห้าก็พอใช่ไหมเจ้าคะ
และข้าก็ได้สิ่งนี้มาจากท่าน
นี่คือความลับของเรานะเจ้าคะ
ดีเลยขอรับ เรามีความลับกัน ก่อนจะแต่งงานกันเสียอีก
- ราตรีสวัสดิ์เจ้าค่ะ - ขอรับ
ถ้าไม่รีบตามมา ข้าไม่พาเจ้าไปด้วยนะ
ตั้งสติหน่อย
อะไรเข้าสิงเจ้าเนี่ย เจ้าไม่เคยมาก่อนข้าเลยนะ
ก็มีวันแบบนี้บ้างแหละเจ้าค่ะ
ข้ามาบอกกำหนดการ งานเทศกาลเดือนห้าในวันนี้...
บ่ายสอง หุบเขาซูซองดง
บ่ายสองครึ่ง แถว ๆ ลานแข่งชีรึม
บ่ายสาม ชิงช้า ใช่หรือไม่
ใช่แล้วเจ้าค่ะ
เช่นนั้น เราเดินทางไปหุบเขาซูซองดง
ที่นัดหมายแรกกันเลยดีไหมเจ้าคะ
มาทำอะไรที่นี่
ข้ามาฉลองเทศกาลเดือนห้า กับหลานชายเจ้าค่ะ
ท่านพี่อยากเจอคึนซอกมาตลอดเลยนี่
แต่ว่า...
วันนี้เจ้าอยากทำอะไรล่ะ
ไม่รู้สิขอรับ
ที่ผ่านมา สบายดีไหม...
- สวัสดีเจ้าค่ะ - สวัสดีเจ้าค่ะ
วันนี้หุบเขาซูซองดง ไม่อนุญาตให้บุรุษเข้าไปเจ้าค่ะ
หรือข้าน่าจะถามหน่อยว่าเขามาทำไม
รอนานหรือเปล่าเจ้าคะ
เปล่าหรอก ข้าก็เพิ่งมาถึง
รีบไปกันเจ้าค่ะ
เป็นอะไรไปเจ้าคะ ตื่นเต้นหรือ
อืม
คิดแค่ว่ามาสระผมเฉย ๆ สิเจ้าคะ
ไปกันเจ้าค่ะ
ข้าจะขึ้นไปบนนั้นนะเจ้าคะ
อืม
นายหมู่
ข้าบอกให้จับตาดูแม่นางยอจูไว้ไง
ท่านมาทำอะไรที่นี่ขอรับ
หุบเขาด้านล่าง...
ห้ามบุรุษเข้าไปขอรับ
ขอรับ
จริงด้วย
แล้วชายโสดหมายเลข 23 ยังไม่มาอีกหรือ
อ้อ จริงด้วย เลยเวลานัดหมายไปนานแล้วนะ
ข้าจะ...
- ให้ตาย - ไปตามหาเขานะขอรับ
มัวแต่ทำอาหารจนเสียเวลาไปโขเลย
โธ่เอ๊ย
แม่หญิง ใบนั้นหยาบ เกินกว่าจะกินได้นะขอรับ
ควรเด็ดแต่ใบอ่อน ๆ หน้าตาแบบนี้ขอรับ
ไม่ ไม่ใช่ใบนั้น...
ยังไม่มาเลย
เราจะเสียเวลาอยู่แต่ที่นี่ไม่ได้
ไม่ไหวแล้ว
ต้องยืดแข้งยืดขาหน่อย
โอ๊ย ตะคริวกิน
ตายจริง
ตายแล้ว
เป็นอะไรหรือเปล่า
นางตกลงไป
ตายแล้ว
- ทำอย่างไรดี - เป็นอะไรหรือเปล่า
นาย... นายหมู่
ทำอย่างไรดี
ว้าย
ไม่คิดเลยว่าช่วงเวลาราวกับในนิยาย จะเกิดขึ้นจริงกับตัวข้า
ตอนนี้ถึงจะไม่ได้แต่งงาน ข้าก็ไม่สนแล้ว
ไม่สิ
ถ้าข้าไม่ได้แต่งงานกับท่านนายหมู่
ข้าขอไม่แต่งงานกับใครดีกว่า
ใต้เท้าเจ้าคะ
เร็วเข้า
อ้อ คือ...
อะไรกันเนี่ย
ท่านบอกว่าฝั่งชายโสด ไม่มีปัญหาอะไรไม่ใช่หรือเจ้าคะ
แต่ชายโสดหมายเลข 23 กลับไม่ปรากฏตัว
แล้วเหตุใดจู่ ๆ ท่านนายหมู่ ถึงโผล่ไปที่นั่นล่ะเจ้าคะ
ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไม ชายโสดหมายเลข 23 ถึงไม่ปรากฏตัว
ตอนนี้ข้าเป็นคนเดียว...
ที่สนใจการแต่งงานนี้หรือเจ้าคะ
การแต่งงานนี้ก็สำคัญกับข้าเหมือนกัน
เพราะมันมีชีวิตของข้าเป็นเดิมพัน
อะไรนะเจ้าคะ
เรื่องคราวนี้ ในเมื่อท่านนายหมู่เป็นคนเริ่ม
เขาก็ต้องรับผิดชอบ
ท่านนายหมู่ต้องรับผิดชอบหรือเจ้าคะ
หมายความว่าอย่างไรกัน
เข้าใจแล้วขอรับ
รับผิดชอบเรื่องอะไรกัน
แม่หญิง
ถ้าท่านไม่ว่าอะไร
โปรดแต่งงานกับข้าได้ไหมขอรับ
เจ้าค่ะ
ข้ายินดีเจ้าค่ะ
ขอรับ
ขอบคุณนะขอรับ
อะไรกัน...
นี่มันอะไรกัน ปุบปับเช่นนี้เลยหรือ
ข้าโล่งใจเหลือเกิน
ที่ท่านนายหมู่จะแต่งงาน
ปล่อยพวกเขาไว้ตามลำพังเถอะ
แต่ว่า... ทำไมพวกเขา...
แต่ว่า...
จู่ ๆ จะขอแต่งงานเช่นนั้นได้อย่างไร
เจ้าพูดเองมิใช่หรือ
ชายหญิงตกหลุมรักกันได้ในชั่วพริบตา
ข้าว่านายหมู่ เหมาะสมกับแม่หญิงซัมซุน...
มากกว่าชายโสดหมายเลข 23 อีก
เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ
ก็จริงอยู่เจ้าค่ะ
แล้วเราจะทำอย่างไรกับ ชายโสดหมายเลข 23 ล่ะเจ้าคะ
เขาคงคิดว่าจะได้แต่งงาน กับคุณหนูซัมซุนเร็ว ๆ นี้
เขาเป็นฝ่ายผิดสัญญาเอง ก็ช่วยไม่ได้
ข้าถึงกับให้คำแนะนำเขา...
ให้เอาชนะใจสตรีด้วยอาหารอร่อย ๆ
เป็นอย่างไรบ้างขอรับ
เช่นนั้น...
ข้าทำนี่มาด้วย
ท่านชอบใจเพียงนั้นเลยหรือเจ้าคะ ที่ท่านนายหมู่จะแต่งกับคุณหนูซัมซุน
ยิ้มไม่หุบมาตั้งแต่ เมื่อสักครู่แล้วเจ้าค่ะ
ข้าน่ะหรือ
ตอนนี้พอเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกัน ท่านไม่เจ็บหน้าอกแล้วหรือเจ้าคะ
หัวใจข้าก็ยังเต้นแรงอยู่
แต่มันไม่ได้เจ็บเท่าเมื่อก่อนแล้ว
อันที่จริง
ข้าว่าข้ารู้สึกดีกว่าแต่ก่อนด้วยซ้ำ
ตัวแทนแห่งรักบางคนได้ยินเสียง
บางคนก็รู้สึกถึง พลังงานบางอย่างด้วยร่างกาย
ข้าเพียงสงสัยว่า เจ้ารับรู้ได้อย่างไรน่ะ
ใต้เท้าเจ้าคะ หรือว่าท่าน...
เราจะไปดูชีรึมสายแล้ว
ยังหรอก ถ้าไปตอนนี้ก็ยังทัน
รอข้าด้วย
จริงด้วย ชีรึม
สายแล้ว รีบวิ่งกันเถิดเจ้าค่ะ
พอข้ายกหินนี้ขึ้น
ก็ใช้ตะกร้านี้จับปลาเลยนะ เข้าใจไหม
คึนซอก
จับให้ได้เยอะ ๆ นะ
ท่านอา
หากส่งเสียงเช่นนั้น ปลาจะหนีไปหมดนะขอรับ
เงียบก่อนขอรับ
เจ้าน่ะดังกว่าอีก
พร้อมไหม
หนึ่ง สอง สาม
จับได้แล้วขอรับ
จับกันอีกเถิดขอรับ
ได้สิ คราวนี้จับให้ได้สองตัวกันเลยนะ
ขอรับ
หนึ่ง สอง สาม
จับได้อีกตัวแล้วขอรับ
เก่งนะเนี่ย
ไม่เห็นมีใครเลย...
เชโฮทังนี่ให้เอามาให้ใครกัน
ไม่รู้ล่ะ ข้าทำดีที่สุดแล้ว
คุณหนูทูรีเจ้าคะ
คุณหนูทูรี
คุณหนูทูรีใช่ไหมเจ้าคะ
แม่นางยอจูบอกให้ข้าจองที่...
ให้ท่านเจ้าค่ะ
ทางนี้เจ้าค่ะ
รอบคอบนัก
ขออภัยนะเจ้าคะ สักครู่เจ้าค่ะ
มานี่เลย
โธ่เอ๊ย
เอาล่ะนะ
นึกว่าจะไม่มาเสียแล้วขอรับ
อะไร ไม่ได้มาหาเจ้าเสียหน่อย
ข้าจะคว้าชัยและมอบผ้าฝ้าย ให้กับแม่หญิงคนนี้
เยี่ยมไปเลย
อะไรของเจ้าเนี่ย หยุดเลยนะ
เชิญมาตรงกลางเลยขอรับ
- ได้เวลาเริ่มแล้วขอรับ - มาเลยขอรับ
- เร็วเข้าขอรับ - มาเริ่มกันเลย
เป็นอะไรของเขาเนี่ย
เอาล่ะ จับซัตบาเลยขอรับ
- เข้าที่ - เอาเลย
เริ่มได้
บ้าเอ๊ย
- ไม่นะ - ไม่
อดทนไว้
ดูข้าไว้นะขอรับ
- ซัตบาสีฟ้าชนะ - ซัตบาสีฟ้าชนะ
ให้ตายสิ
จริง ๆ เลย
โง่จริง ๆ
จะมองข้าทำไมกัน
น่าอับอายเหลือเกิน
ทำมาเป็นบอกว่า จะคว้าชัยและให้ผ้าฝ้ายข้า
ดันแพ้ตั้งแต่ตาแรกได้อย่างไร
คนเมื่อสักครู่...
เป็นตัวเต็งเลยนะขอรับ
ก็ดูจะเป็นเช่นนั้นอยู่หรอก
ดื่มนี่สิ
เอามาให้ข้าหรือขอรับ
เปล่าหรอก
ข้าเอาให้เจ้า เพราะคนที่ตั้งใจจะให้ยังไม่มาหรอก
หากกินทิ้งกินขว้าง จะถูกลงโทษใช่ไหมล่ะ
ข้าคงต้องขอบคุณชายคนนั้น ที่ไม่โผล่มาสินะขอรับ
จริงสิ
ข้าให้ผ้าฝ้ายท่านไม่ได้ก็จริง
แต่ก็มีบางอย่างจะให้ท่านขอรับ
ให้ข้าทำไมหรือ
แทนคำขอโทษเหตุการณ์ ตอนที่เราพบกันครั้งแรก
ข้าซื้อมาเพราะคิดว่า มันน่าจะเหมาะกับท่านขอรับ
ท่านพี่คงเสียใจที่ไม่ได้เข้าร่วม...
การแข่งชีรึมเพราะข้า
จะมีการแข่งชีรึมอีกในช่วงชูซอก
ไม่เป็นไรหรอก
ท่านพี่
แต่งงานไปแล้ว ก็จงใช้ชีวิตอย่างมีความสุขนะ
สอบจอหงวนด้วย...
อย่าเอาแต่ทำไร่ทำนา
ท่านพี่ออกจะฉลาดนี่นา
ได้สิ
เจ้าก็ใช้ชีวิต อย่างมีความสุขเหมือนกันล่ะ
- เย่ - เยี่ยมมาก
- เยี่ยม - นั่นแหละ
ใช่ ขัดขาเขาเลย ใช้ขาสิ
ทางนั้นก็ไม่เจอหรือเจ้าคะ
ข้าเป็นห่วงคุณหนูทูรี คงต้องไปดูนางหน่อย
ให้ตายสิ
ขอโทษนะ
ท่านเห็นคุณหนูทูรี ที่ลานชีรึมบ้างไหมเจ้าคะ
อ๋อ เห็นเจ้าค่ะ
แต่เมื่อสักครู่ นางไปทางนั้นกับบัณฑิตท่านหนึ่ง
แม่นางยอจูเป็นแม่สื่อให้นางหรือ
มิน่าล่ะเขาถึงหล่อเหลานัก
ขอบคุณที่บอกนะเจ้าคะ
ฝั่งคุณหนูทูรีเรียบร้อยแล้ว เราไปทางชิงช้ากันเถอะเจ้าค่ะ
ทำไมทุกคนถึงบอกว่า ชายโสดหมายเลข 24 หล่อเหลาล่ะ
ยินดีต้อนรับขอรับ ดูก่อนได้ขอรับ
เรามีปลากะพงขอรับ
เหตุใดถึงมาช้าจังเลยขอรับ
ข้ากังวลแทบแย่แล้วขอรับ
อย่ากังวลไปเลย
แค่ทำตามที่ซ้อมมาก็พอขอรับ
ว่าแต่ เหตุใดคุณหนูฮานา ถึงไม่มาด้วยล่ะขอรับ
นางมาแล้วเจ้าค่ะ
โอ้โห งามเหลือเกิน
นางมาจากตระกูลไหนกัน
ข้าตกใจจริง ๆ
เป้าหมายคราวนี้คือเดินไปที่ชิงช้า...
เพื่อให้ท่านบัณฑิตมาสู่ขอค่ะ
(เจ้าบ่าวไปสู่ขอเจ้าสาวกับทางบ้าน)
บัณฑิตที่ท่านสบตาด้วยที่วัดซอนฮวา
ตอนที่ท่านให้คำแนะนำเขา จำได้ใช่ไหมเจ้าคะ
เราไม่ได้สบตากันหรอก
บัณฑิตคนนั้นจ้องมองข้าอยู่ฝ่ายเดียว
บัณฑิตท่านนั้นจะเข้าร่วมการแข่ง เล่นชิงช้าในเทศกาลเดือนห้าเจ้าค่ะ
ข้านึกว่าเขาเป็นเพียง พวกเศรษฐีคงแก่เรียนคนหนึ่งเสียอีก
ใช้ได้เลยนะ
เมื่อเจอบัณฑิตท่านนั้นที่สนามชิงช้า
เข้าไปหาเขาอย่างเป็นธรรมชาตินะเจ้าคะ
เข้าใกล้เกินจะดูใจง่ายไป
แต่ถ้าไกลเกิน...
ท่านบัณฑิตก็จะจำไม่ได้ เพราะคนเยอะเจ้าค่ะ
หยุดตอนอยู่ห่างจากเขาห้าก้าวนะเจ้าคะ
ถ้าอยู่ห่างกันห้าก้าว
แล้วเขาจะคุยกับข้าได้อย่างไรล่ะ
นั่นสิ จริงด้วย
ข้าไม่ชอบผู้ชายเสียงดังด้วย
สี่ก้าวที่เหลือ ท่านบัณฑิตจะเดินเข้าไปเองเจ้าค่ะ
พวกเขาสองคนยืนเคียงข้างกันเช่นนี้
ดูเหมาะสมกันมากเลยใช่ไหมเจ้าคะ
เราอย่าอยู่เป็นก้างขวางคอพวกเขา
แล้วออกไปดูอยู่ห่าง ๆ ดีกว่า
นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่ข้าได้ฉลองเทศกาลเดือนห้า
ดีกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก
ครั้งแรกหรือเจ้าคะ
แล้วที่ผ่านมา ช่วงเทศกาลเดือนห้า ท่านทำอะไรหรือเจ้าคะ
ข้าเกลียดที่ที่คนพลุกพล่าน
เลยอยู่บ้านอ่านหนังสือคนเดียว
แต่ก็ไม่ได้แย่อย่างที่เจ้าคิดหรอก
ไหน ๆ ปีนี้ท่านก็มาแล้ว
ตั้งแต่ปีหน้าเป็นต้นไป ก็อย่าลืมทำแบบนี้ต่อไปนะเจ้าคะ
ตั้งแต่ปีหน้าเป็นต้นไป ข้าตั้งใจจะ ฉลองเทศกาลเดือนห้ากับเจ้า
เจ้าไม่จำเป็นต้องลืม สามีผู้ล่วงลับของเจ้าหรอก
ข้าเองก็ไม่เคยลืมองค์หญิงเช่นกัน
บางทีก็อาจจะเหมือนกับเจ้า
ที่ตลอดชีวิตนี้จะไม่มีวันลืม
ทว่า
ข้าชอบเจ้าจริง ๆ
และเจ้า...
ก็รู้สึกเช่นเดียวกันมิใช่หรือ
(The Matchmakers)
ท่านเชื่อเรื่องโชคชะตาไหมขอรับ
สายสัมพันธ์ของชายหญิงเอง...
อย่านะ
ก็ถูกลิขิตไว้แล้วนี่เจ้าคะ
มิใช่ว่าเขาทราบเรื่องที่พี่เขยทำกับ
บุตรชายคนโต เมื่อแปดปีก่อนหรอกหรือขอรับ
เจ้ามีใครในใจไหม
ชายโสดหมายเลข 12
อย่าปล่อยให้แม่หญิงคนนี้ หลุดมือไปเด็ดขาดนะขอรับ
ดูจากอาการแล้ว...
ใต้เท้าคือตัวแทนแห่งรักเจ้าค่ะ
ท่านจะกำจัดพวกเขาหรือขอรับ
เราไม่ควร...
มาพบกันอีกเจ้าค่ะ
(The Matchmakers)